Το Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών (Nightmare Alley) Poster ΠόστερΤο Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών
του Guillermo Del Toro. Με τους Bradley Cooper, Rooney Mara, Willem Dafoe, Toni Collette, David Strathairn, Richard Jenkins, Cate Blanchett.


Τσιρκολάνοι και Τρωγλοδύτες
του gaRis (@takisgaris)

Θυμάμαι όταν πρωτόδα το Pan’s Labyrinth του Γουλιέλμου του Ταύρου, σκέφτηκα απομέσα μου πως αυτός είναι ο κολοφώνας, δε χρειάζεται άλλη φιλμική παρακαταθήκη ο εκ των τριών οσκαροστεφανωμένων αμίγκος: Κάτθανε Διαγόρα και τέλος ναούμ. Ύστερα από 2-3 αδιάφορα και εν πολλοίς ακατανόμαστα, ο ευφάνταστος τερατοπλάστης παρέδωσε το Shape of Water, ολοκληρώνοντας τη διαδρομή που διέγραψε απαρέγκλιτα στον καλλιτεχνικό του βίο. Γοτθικός τρόμος χουχουλιάρης σε τρυφερή καρδιά αθώων και παραπεταμένων υπάρξεων. Ο ευτραφής διοπτροφόρος Guillermo έφκιασε ένα στιλπνό παραμύθι, μια πολιτική αλληγορία αμπαλαρισμένη σε αρχοντικά προντάξιον βάλιους και φυσικά η Ακαδημία υποκλίθηκε μονομιάς. Πάλι ψιθύρισα, παρακολουθώντας την ταινία σε ένα ακόμη φεστιβάλ του Τορόντο πως εδώ πιάσαμε ταβάνι κύριε Del Toro, περιμένοντας κρυφίως συνάμα να επαναδιαψευστώ.

Το Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών (Nightmare Alley) Quad Poster
Μέσα στον κόβιντα, στο μεταξύ λοκντάουνς, Παρασκευή 17 Δεκέμβρη, 2021, ολομόναχος στην απογευματινή παράστα του Nightmare Alley, στο αγαπημένο μου Cineplex στο Courtney Park. Να το απολαύσω ή να αρχίσουν να με ζώνουνε τα φίδια κατάστα. Με 8 οσκαρικά, μαρκιζάτα ονόματα η διασκευή του ομώνυμου με υπογραφή William Lindsay Gresham, αλλά ουχί ρημέικ της νουάρ ταινίας του 1947. Η νέα πλοκή από τα χεράκια της Kim Morgan, φρέσκιας κας Del Toro. 2 ½ ώρες η διάρκεια, όπου αρχινάς να ουριαίνεις μετά τη μιάμιση ώρα, κι ας κινά κάπου κειδά το καλύτερο κομμάτι της ιστορίας. 

Ο Bradley Cooper (ο οποίος ανέλαβε να αντικαταστήσει το Leo Di Caprio εδώ αλλά και στο Licorice Pizza όπου κλέβει την παράσταση με ένα τρίλεπτο πέρασμα) υποδύεται τον γυρολόγο οπορτουνίστα που κατέχει το μπλα - μπλα και το σπρέχεν και το γοητιλίκι, ώστε να κυνηγήσει την τύχη του με κάτι τσιρκολάνους και τρωγλοδύτες (Rooney Mara, Willem Dafoe, Toni Collette, David Strathairn), ώσπου να πουλήσει βιογραφικό δήθεν μέντιουμ στην υψηλή κενωνία (Richard Jenkins), με συνεργό την ύπουλη γόησα ψυχολόγα Cate Blanchett, ώστε να πιάσει την καλή, να ανεβεί κατηγορία. 

Ο Μπράντλης όμως έχει παρελθόν, βίαιο κι εξαρτημένο. Πουλά τον έρωτα της Rooney για τα πλάνα μάτια της Καίτης – ποιός θα τον παρεξηγούσε άλλωστε. Όμως τα δόντια του δε φτουράνε να μασήσουν τόσο μεγάλη μπουκιά και η πτώση θα είναι μοιραία κι αναπόφευκτη. Ο Guillermo έχει κατακτήσει το να θεωρείται μια κατηγορία μόνος του. Στα δωνα τα μέρη (Τορόντο) όπου αενάως επανέρχεται, γυρίζοντας και το Nightmare Alley, τον έχουμε τιμή μας και καμάρι μας. Γνώστης του σινεμά από τους ολίγιστους. Θεωρία τε και πράξη, βάνει τον πήχη αψηλά. Διαπρέπει στο συγκεκριμένο genre που έχει μια βίντατζ αισθητική που εξέλιπεν στις φαστφουντάδικες εποχές που εγκαταβιώνουμε ναούμ. 

Και νάσου τα ντεκόρια, τα gore στιγμιότυπα, τα παχιά σκοτάδια και τα πέπλα υπερ-φυσικού. Κι ας γκώσαμε, κι ας ήπρεπε να ήτο ίσα με μια ώρα πιο μαζεμένη η αφήγηση. Πήγε στο τσίρκο και ξεχάστηκε ο auteur. Φωτογραφία, ήχος, κοστούμια, σκηνικά, ποιότητα Α’. Αλλά να, ενώ οι αυτοτελείς σκηνές λάμπουν, στο άθροισμα βγαίνουν λιποβαρείς. Κι αυτό το τελευταίο 40λεπτο αργεί πολύ, εκεί που επιτέλους το πράμα ανοίγει φτερά κι αγωνιάς για τον Cooper που πεντακάθαρα βυθίζεται στο ρόλο, με κορύφωση το τελευταίο πλάνο όπου κάνει κάτι εφάμιλλο με εκείνο του Tom Hanks στο Captain Phillips και σου κατακαίει την καρδιά. 

Το Nightmare Alley είναι στυλιστικά άρτιο μα φιλοσοφικά κενό και έρημο ωσάν την καρδιά του πρωταγωνιστή του. Ο Guillermo Del Toro παρασύρεται από τα καλλιτεχνικά του πάθη εις βάρος της αφηγηματικής οικονομίας του. Με τεχνικές κατηγορίες για βράβευση και μια ακόμη grande dame παιξιά από τη Blanchett, μόνο οι ορκισμένοι πιστοί του Del Toro θα το εκτιμήσουν ιδιαιτέρως (μόλις $10Μ οι παγκόσμιες εισπράξεις στο boxoffice) αν και αληθινά αξίζει μια θέαση κι από τους αποδέλοιπους.

Το Μονοπάτι των Χαμένων Ψυχών (Nightmare Alley) Rating


Στις δικές μας αίθουσες? Στις 20 Ιανουαρίου 2022 από την Feelgood Ent.!
Περισσότερα... »

Γάζα αγάπη μου (Gaza mon amour) Poster ΠόστερΓάζα αγάπη μου
των Arab Nasser, Tarzan Nasser. Με τους Salim Daw, Hiam Abbass, Maisa Abd Elhadi, George Iskandar, Manal Awad, Hitham Al Omari.


Αγάπη ενάντια σε κάθε μορφής καταπίεση
του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Ό,τι κρατάει ο καθένας, βοήθειά του

Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας που σκηνοθετούν τα δίδυμα αδέλφια Nasser, Παλαιστίνιοι γεννημένοι στη Γάζα. Και ναι, τον έναν, στο μικρό του όνομα, τον λένε... Ταρζάν! Η πρώτη τους μεγάλου μήκους ταινία ήταν το «Dégradé» (2015), που είχε κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της στο φεστιβάλ των Καννών, συμμετέχοντας στο πρόγραμμα για την «Εβδομάδα της Κριτικής».

Γάζα αγάπη μου (Gaza mon amour) Poster Πόστερ Wallpaper
Η παγκόσμια πρεμιέρα της δεύτερης ταινίας τους έγινε στο φεστιβάλ Βενετίας του 2020, όπου συμμετείχε στο τμήμα «Ορίζοντες». Την πανελλήνια πρεμιέρα της η ταινία την έκανε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2020, όπου συμμετείχε στο Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα. Και η ταινία αποτέλεσε την επίσημη πρόταση της Παλαιστίνης για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.

Η υπόθεση: Ο Ίσα είναι ένας 65άρης Παλαιστίνιος ψαράς, ένα γεροντοπαλίκαρο, που ζει στη Γάζα και πάνω από όλα θέλει την ησυχία του. Μια μέρα, θα δει στην αγορά της πόλης την Σιχάμ, μια συνομήλική του (εντάξει, λίγο μικρότερη σε ηλικία) γυναίκα, χήρα, η οποία διατηρεί μαζί με την ενήλικη κόρη της ένα ραφτάδικο εκεί. Ίσως για πρώτη μα σίγουρα για τελευταία φορά στη ζωή του, ο Ίσα θα ερωτευθεί. Όμως, δεν βρίσκει το θάρρος να εξομολογηθεί τα αισθήματά του στην Σιχάμ. 

Μια νύχτα που πηγαίνει για ψάρεμα, βρίσκει στα δίχτυα του ένα φαλλικό άγαλμα του θεού Απόλλωνα. Μάλιστα, από λάθος... χειρισμό, του μένει του Ίσα ο φαλλός (του αγάλματος) στο χέρι! Ο Ίσα σκέφτεται να κρύψει το άγαλμα. Εκείνο, όμως, θα τον βάλει σε μπελάδες: η Χαμάς, μαθαίνοντας την ύπαρξή του, επιθυμεί να το αποκτήσει οπωσδήποτε κι επειδή ο Ίσα δεν ενδίδει σε κανενός είδους πίεση, από όπου κι αν προέρχεται, θα μπει φυλακή! Όμως, ο θεός Απόλλωνας θα τον βοηθήσει κιόλας, καθώς φαίνεται να του δίνει το απαραίτητο κουράγιο για να ζητήσει την Σιχάμ σε γάμο...

Η άποψή μας: Κουλό σενάριο, έτσι; Και να σκεφτεί κανείς πως η υπόθεση είναι εμπνευσμένη από πραγματική ιστορία που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 2013. Τότε, ένας νεαρός ψαράς, ο Abu Ghurab «ψάρεψε», ένα άγαλμα του θεού Απόλλωνα από τη θάλασσα κοντά στα σύνορα με την Αίγυπτο. Απλά, οι δημιουργοί της ταινίας αποφάσισαν στη θέση του νεαρού ψαρά να βάλουν έναν κάθε άλλο παρά νεαρό Ίσα. 

Συμπαθέστατη, μικρό το δέμας, κομεντί θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τούτη η ταινία, που δεν «παίζει» σχεδόν καθόλου με την πολιτική και την ισραηλινή κατοχή – μόνο νύξεις κάνει και στο τέλος βγάζει κι έναν κυνισμό και μια πίκρα: «πωπω, έχουμε τον δικό μας μοναδικό πύραυλο»! Τι να σου κάνει ένας πύραυλος αδελφέ; Κι άλλες αιχμές: τα μόνο τρία μίλια θάλασσας στα οποία μπορούν να ψαρέψουν οι Παλαιστίνιοι, η ατελείωτη γραφειοκρατία, η αδυναμία να συντηρήσεις μια δική σου επιχείρηση, η αναγκαστική φυγή στο εξωτερικό... 

Οι δύο σκηνοθέτες καταφέρνουν να παρουσιάσουν φέτες ζωής και να αποτυπώσουν ακριβώς το τι σημαίνει να είσαι Παλαιστίνιος και να ζεις την σήμερον ημέρα στην πολύπαθη Γάζα. Απλά, ίσως θα έπρεπε να προσέξουν λίγο περισσότερο το πού θέτουν το κέντρο βάρους της ταινίας: είναι η αισθηματική ιστορία μέσα στην γκρίζα πραγματικότητα ή είναι η γκρίζα πραγματικότητα μέσα στην οποία μπορεί να προκύψει μια αισθηματική ιστορία εκεί που δεν το περιμένεις; 

Οι πιο αστείες σκηνές είναι εκείνες με τον ανακριτή, αλλά κι εκείνες με τον Ίσα να προσπαθεί να προσεγγίσει την Σιχάμ κι όλο να της πηγαίνει ρούχα για επιδιόρθωση, αλλά κι εκείνες των προξενιών, από τη μικρότερη αδελφή του Ίσα, που προσπαθεί να τον... αποκαταστήσει. Γενικώς, η ταινία είναι χαλαρή στους ρυθμούς της – ίσως περισσότερο χαλαρή από όσο θα χρειαζόταν. Λίγο ιταλικός νεορεαλισμός εδώ, λίγος Elia Suleiman εκεί και η ταινία σε κάνει να τη βλέπεις, να περνάς καλά αλλά όχι κάτι παραπάνω. 

Η Hiam Abbass είναι πάντα ένας καλός λόγος για να δεις μια ταινία – εσείς οι σειράκηδες θα την έχετε γνωρίσει πια από την έντονη παρουσία της στο υπέροχο «Succession» (παίζει κυρίως στην πρώτη σεζόν). Εδώ, είναι σταθερά καλή. Εκείνος, όμως, που κλέβει την παράσταση είναι ο Salim Dau, ο οποίος είχε κι έναν βασικό ρόλο στο (κατά τη γνώμη μας, πιο απολαυστικό και καίριο) «Το σενάριο που άναψε φωτιές». Ως Ίσα δεν μπορείς να του αντισταθείς. Κι ας βάζει ένα κιλό άρωμα στην καθισιά του. Το φινάλε μας τονίζει για πολλοστή φορά πως «έρως ανίκατε μάχαν». Και πως στον έρωτα δεν υπάρχουν όρια. Ούτε περιορισμοί 3, 10 ή χιλίων μιλίων...

Γάζα αγάπη μου (Gaza mon amour) Rating
Στις δικές μας αίθουσες? Στις 20 Ιανουαρίου 2022 από την Cinobo!
Περισσότερα... »

Για πάντα κοντά σου (Nowhere Special) Poster ΠόστερΓια πάντα κοντά σου
του Uberto Pasolini. Με τους James Norton, Daniel Lamont, Eileen O’Higgins, Valene Kane, Roisin Gallagher.


Δύσκολοι αποχαιρετισμοί...
του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Ο μπαμπάς θα λείψει σε ταξίδι για δουλειές

Ο Uberto Pasolini γεννήθηκε την Πρωτομαγιά του 1957 στη Ρώμη. Παρά το γεγονός ότι το επίθετό του παραπέμπει στον διάσημο συμπατριώτη του σκηνοθέτη Pier Paolo Pasolini, δεν έχει κάποια συγγενική σχέση μαζί του. Αντιθέτως, είναι ανιψιός ενός άλλου τεράστιου Ιταλού σκηνοθέτη: του Luchino Visconti. Είναι παντρεμένος με την Rachel Portman, την πρώτη γυναίκα που κέρδισε βραβείο Όσκαρ για τη σύνθεση μουσικής σε ταινία! Και είναι περισσότερο γνωστός ως ένας από τους παραγωγούς μιας από τις πιο σημαντικές βρετανικές ταινίες όλων των εποχών: του «Άντρες με τα όλα τους» (The Full Monty, 1997).!

Για πάντα κοντά σου (Nowhere Special) Poster Πόστερ Wallpaper
Το Για πάντα κοντά σου είναι μόλις η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί ο Pasolini. Έχουν προηγηθεί οι ταινίες «Machan» (2008) και «Ξεχασμένες ζωές» (Still Life, 2013), η οποία είχε διανομή στην Ελλάδα. Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο φεστιβάλ Βενετίας του 2020, όπου είχε λάβει μέρος στο παράλληλο του επίσημου διαγωνιστικού τμήματος, επίσης διαγωνιστικό τμήμα, «Orizzonti».

Η υπόθεση: Ο Τζον είναι ένας 35χρονος άνδρας, που ζει στο Μπέλφαστ κι εργάζεται ως καθαριστής τζαμιών. Από τη στιγμή που η σύντροφός του τον εγκατέλειψε κι επέστρεψε πίσω στην πατρίδα της, τη Ρωσία, ο Τζον μεγαλώνει μόνος του τον γιο του(ς), τον Μάικλ, που είναι μόλις τεσσάρων ετών. Όταν ο Τζον διαγιγνώσκεται με μια ανίατη αρρώστια, που του αφήνει μονάχα λίγους μήνες ζωής, προσπαθεί να βρει μια καινούργια, τέλεια οικογένεια για τον Μάικλ, αποφασισμένος να τον προστατεύσει από την φριχτή πραγματικότητα, όταν ο ίδιος θα έχει πια «φύγει». 

Παρά την αρχική του σιγουριά, ο Τζον αρχίζει να έχει ολοένα και μεγαλύτερες αμφιβολίες σχετικά με το τι ψάχνει σε μια τέλεια οικογένεια. Πώς μπορεί να κρίνει ποια είναι η ιδανική οικογένεια για τον γιο του μετά από μόλις μια σύντομη συνάντηση; Ξέρει αρκετά καλά το παιδί του, ώστε να κάνει μια τέτοια επιλογή γι’ αυτόν; Καθώς ο Τζον αγωνίζεται να βρει την πιο σωστή απάντηση, φτάνει στο σημείο να εξετάσει επιλογές που αρχικά του φαινόταν εντελώς ακατάλληλες.

Η άποψή μας: «Where you headed cowboy?». «Nowhere special». «Nowhere special. I always wanted to go there». Ο παραπάνω διάλογος ακούγεται στο φινάλε της σπουδαίας ταινίας του Mel Brooks «Μπότες, σπιρούνια και καυτές σέλες» (Blazing saddles) από το πολύ πολύ μακρινό 1974! Δεν ξέρω αν ο σκηνοθέτης, με τον πρωτότυπο τίτλο της ταινίας, επιθυμεί να κάνει μια αναφορά σε εκείνη την ξεκαρδιστική κωμωδία, αλλά έχει ενδιαφέρον αν μη τι άλλο να επιχειρήσει κανείς την αποκρυπτογράφηση του συγκεκριμένου τίτλου. Nowhere special. Είναι το... επέκεινα στο οποίο οδηγείται ο Τζον; Είναι η ζωή την οποία ζει; Είναι αυτό που επιθυμεί για τον γιο του; 

Το Nowhere Special υποδηλώνει μια ελαφρότητα στην αντιμετώπιση των πραγμάτων, η οποία η αλήθεια είναι απαραίτητη στην περίπτωση τούτης της ταινίας, μιας που το θέμα της αν μη τι άλλο είναι «βαρύ». Να γνωρίζεις ότι πεθαίνεις, να τα έχεις βρει με την ιδέα αλλά και με τον εαυτό σου, και το μόνο που πραγματικά σε νοιάζει να είναι η εξασφάλιση ενός όσο το δυνατόν καλύτερου μέλλοντος για το παιδί σου, που δεν θα έχει κανέναν πια στον κόσμο μετά την απουσία σου. Στενάχωρο θέμα, όπως και να το πιάσει κανείς. Ευτυχώς, ο δημιουργός της ταινίας φροντίζει να μην αρμέξει τους δακρυϊκούς μας αδένες. 

Επίσης, αφήνει τα σχετικά με την αρρώστια στα απολύτως απαραίτητα. Καλά καλά δεν γνωρίζουμε από τι πεθαίνει ο ήρωάς μας. Οπότε ούτε δύσκολες σκηνές σε νοσοκομεία, με γιατρούς, με κρίσεις πόνου, με όλα όσα μπορούν να κάνουν hook στους θεατές και να τους τσιγκλίσουν συναισθηματικά. Και ο βασικός πρωταγωνιστής, ο James Norton, με μια υποδειγματική, εσωτερική ερμηνεία, δεν «κραυγάζει» τον πόνο του, δεν υπερβάλλει, δεν εκβιάζει. Είναι αγχωμένος, συγχυσμένος, νευριασμένος (γι' αυτό και η σκηνή με τον μαλάκα πελάτη, που συνέχεια τον κρίνει, στον οποίο εντέλει αντιδράει, ακριβώς για να εκτονώσει μέρος της συσσωρευμένης πίεσης) αλλά αντιμετωπίζει την κατάσταση με αξιοπρέπεια και με αληθινή αγωνία για την τύχη του γιου του. Παιδί που μεγάλωσε με ανάδοχες οικογένειες και ο ίδιος, νομίζει πως θα είναι εύκολη η επιλογή της κατάλληλης οικογένειας για τον Μάικλ. 

Αμ δε. Στις πολλές επισκέψεις στις διάφορες υποψήφιες οικογένειες (οι σκηνές αυτές έχουν κάτι το τόσο αληθινό, σαν να είναι βγαλμένες από ντοκιμαντέρ) ο Τζον βλέπει παντού καλές προθέσεις (ή σχεδόν παντού – υπάρχει και η περίπτωση της νευρωτικής τύπισσας, που αναγκάζει τον σύζυγό της να ζητήσει πίσω από τον πιτσιρίκο το λούτρινο κουνελάκι, δηλαδή, ήμαρτον), κάτι που δυσκολεύει την επιλογή του. Θέλει τόσα πολλά να πει στον πιτσιρίκο, τόσα πολλά να του μάθει. Γυρνάει ψόφιος από τη δουλειά αλλά πάντα διαθέτει χρόνο και μια αγκαλιά για τον Μάικλ. Και είναι αυτά τα μικρά, τα σχεδόν μη ανιχνεύσιμα στοιχεία, όπως το πως πατάμε το φανάρι για να περάσουμε μια διάβαση, που έχουν τόσο μεγάλη σημασία. 

Εντωμεταξύ, ο πιτσιρίκος που ερμηνεύει τον Μάικλ, ο Daniel Lamont, είναι τρομερός. Τα τεράστια, εκφραστικά του μάτια, συμπυκνώνουν στο βλέμμα τους όλα όσα εκατομμύρια λέξεις αδυνατούν να εκφράσουν. Τον πόνο, την απελπισία, αλλά και την απέραντη αγάπη για τον πατέρα του. Δείτε τη σκηνή όπου ο μικρός, με έναν μαρκαδόρο, προσπαθεί να μαρκάρει στο χέρι του και να αντιγράψει το τατουάζ που έχει ο πατέρας του. Μια τόσο δα μικρή σκηνή, τόσο γεμάτη με συναίσθημα. Ναι, λοιπόν, η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο. Και μπορεί ο θάνατος ενός νέου ανθρώπου να μην είναι something special στην τελική, τις πολύ special απαντήσεις πάντως τις δίνει πάντοτε η ίδια η ζωή. 

Το σενάριο της ταινίας, να το σημειώσουμε κι αυτό, βασίζεται σε ένα άρθρο εφημερίδας, που διάβασε ο σκηνοθέτης, κι αφορούσε έναν νεαρό άνδρα, ο οποίος terminally ill που λένε στην Ιγκλετέρα, επισκέπτονταν πιθανές ανάδοχες οικογένειες για τον πιτσιρίκο υιό του.

Για πάντα κοντά σου (Nowhere Special) Rating
Στις δικές μας αίθουσες? Στις 13 Ιανουαρίου 2022 από την Danaos Films!
Περισσότερα... »

Έρημη Χώρα (Dashte Khamoush / The Wasteland) PosterΚανείς δεν χρησιμοποιεί τούβλα πια! Δραματική είναι η πρώτη ταινία του σκηνοθέτη Ahmad Bahrami, Έρημη Χώρα (The Wasteland), η οποία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο τμήμα Orizzonti του Φεστιβάλ Βενετίας, καθώς και το Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου Fipresci στο ίδιο Φεστιβάλ. Επίσης, απέσπασε τα Βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Χονγκ Κονγκ καθώς και το Βραβείο Κοινού στο Φεστιβάλ της Μπογκοτά. Συνολικά η ταινία έχει πραγματοποιήσει μια ζηλευτή πορεία σε εκλεκτά διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου όπως στο Βαγιαδολίδ, στη Στοκχόλμη (Int’l Critics Competition), στη Σιγκαπούρη (Asian Feature Competition), στο Τόκιο (World Focus), στο Ταλίν (Current Waves), στην Πολωνία στο Φεστιβάλ New Horizons, αλλά και στη Μελβούρνη. Σε ένα απομακρυσμένο παραδοσιακό εργοστάσιο οικοδομικών υλικών ο επιστάτης Λοτφολά αποτελεί για χρόνια τον επιτυχημένο ενδιάμεσο ανάμεσα στον ιδιοκτήτη του και τους εργάτες, ένα πειθήνιο όργανο έτοιμο να κατευνάσει οποιαδήποτε αντίδραση. Όταν ανακαλύπτει ότι ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου σκοπεύει να το κλείσει και να αφήσει τους εργάτες στο δρόμο θα αναγκαστεί για πρώτη φορά να πάρει μια διαφορετική θέση για να προστατέψει τη γυναίκα με την οποία είναι ερωτευμένος.

Έρημη Χώρα (Dashte Khamoush / The Wasteland) Movie

Πρωταγωνιστούν οι Touraj Alvand, Ali Bagheri, Majid Farhang, Mahdie Nassaj, Farrokh Nemati, Mohamad Ramezani Pour, Sepehr Sepi.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 20 Ιανουαρίου 2022 από την One From The Heart!

Περισσότερα... »

Ο Άνθρωπος απ' τον Βορρά (The Northman) PosterΚατάκτησε τη μοίρα σου! Με μια επική περιπέτεια επιστρέφει στην δημιουργική δράση ο αξιόλογος σκηνοθέτης των ταινιών The Witch και The Lighthouse, Robert Eggers, που φέρει τον τίτλο Ο Άνθρωπος απ' τον Βορρά (The Northman). Πρόκειται για μια ιστορικής βάσης δημιουργία, που το σενάριο της συνυπόγραψε ο σκηνοθέτης μαζί με τον Ισλανδό ποιητή Sjón. Η υπόθεση είναι τοποθετημένη χρονικά στον 10ο αιώνα και έχει την βάση της στην νησιωτική χώα του ευρωπαϊκού βορρά, εκεί όπου ένας Βίκινγκ πρίγκηπας, θα αναζητήσει πάση θυσία εκδίκηση για την στυγερή δολοφονία του πατρός του. Τα γυρίσματα του φιλμ έλαβαν χώρα στο απομονωμένο Τορ Χεντ της Βόρειας Ιρλανδίας, σε μια παραγωγή που συνυπογράφουν οι Mark Huffam, Lars Knudsen και Arnon Milchan. Το έργο δεν έχει ακόμη προβληθεί, ούτε και έχει προγραμματιστεί να κάνει πρεμιέρα σε κάποιο από τα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ.

Ο Άνθρωπος απ' τον Βορρά (The Northman) Movie

Τον κεντρικό πρωταγωνιστικό ρόλο κρατά ο Alexander Skarsgård ως ο δυναμικός πρίγκηπας Άμλεθ, έχοντας πλάι του ένα εντυπωσιακό καστ που ορίζουν οι Nicole Kidman, Anya Taylor-Joy, Björk, Ralph Ineson, Ethan Hawke και Willem Dafoe.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 28 Απριλίου 2022 από την Tulip Ent.!

Περισσότερα... »

Scream Poster ΠόστερScream
των Matt Bettinelli-Olpin, Tyler Gillett. Με τους Melissa Barrera, Mason Gooding, Jenna Ortega, Jack Quaid, Marley Shelton, Courteney Cox, David Arquette, Neve Campbell.

Αχου! Τρόμαξα!
του zerVo (@moviesltd)

Μολονότι έφερε την σφραγίδα ενός εκ των κορυφαίων στο είδος, το σίνε σίριαλ του Scream ουδέποτε μου προκάλεσε κάποια σοβαρή, θετική εντύπωση, έστω κι αν όρισε την πιο επιτυχημένη εμπορικά στιγμή του τεράστιου Wes. Είχαν προηγηθεί βλέπεις τόσες και τόσες στιγμές τρόμου της δικής του υπογραφής που έγραψαν, κυριολεκτικά, ιστορία, από το Τελευταίο Σπίτι και τους Λόφους ίσαμε τους Εφιάλτες και το Βουντού, ώστε ετούτη η πρόσμιξη σλάσερ και Σκούμπι Ντου, να μην μου δημιουργήσει ξεχωριστή αίσθηση. Τουλάχιστον στον βαθμό του εισπρακτικού πανικού που προκάλεσε η μέχρι ώρας τετραλογία. Πως θα μπορούσε να αλλάξει την άποψη μου, λοιπόν, ένα ακόμη, χωρίς σημαντικό λόγο ύπαρξης, τσάπτερ, που έρχεται μάλιστα επτά χρόνια μετά το οριστικό φευγιό του μάστερ Craven?

Scream Quad Poster
Η όμορφη κωμόπολη του Γούντσμπορο βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού, από την στιγμή που παρανοϊκός μασκοφόρος, αντιγράφοντας εμφάνιση, μέθοδο και οπλισμό του κατά συρροή φονιά που κάποτε σκόρπισε τον φόβο στην περιοχή, θα επιτεθεί με μαχαίρι στην ανυποψίαστη νεαρή Τάρα. Η πιτσιρίκα μπορεί να γλύτωσε με βαρύτατα τραύματα από την οργή του αντεροβγάλτη, δεν θα συμβεί όμως το ίδιο με τα συνομήλικα μέλη της συντροφιάς της, που το ένα μετά το άλλο θα αιματοκυλιστούν αναπάντεχα και απροειδοποίητα. 

Amber Alert βαράει που λένε, γεγονός που θα σημάνει την μεγάλη επιστροφή στην γειτονιά, των μεσήλικων πλέον επιζώντων από τα περασμένα ντου των διαφόρων Γκοστφέις, δηλαδή του συνταξιοδοτημένου μπατσούλη Ντιούι, της δαιμόνιας ρεπόρτερ Γκέιλ Γουέδερς και φυσικά της πρώτης χρονικά που βίωσε την απειλή της λεπίδας, Σίντνει Πρέσκοτ. Τρίο που μαζί με την αδελφή της φοβισμένης Τάρα, Σαμάνθα, θα παλέψουν για να εντοπίσουν, ποιος κρύβεται πίσω από την κακορίζικη μουτσούνα.

Μια από τα ίδια δηλαδή. Άντε ξανά μανά η ίδια εισαγωγή στο καθιστικό με την τεράστια κουζίνα, που σε πρώτο πλάνο παίζει η μαχαιροθήκη Σογκούν, άντε πάλι οι πανομοιότυποι φόνοι με πρώτα πρώτα θύματα τους πονηράκηδες που τάχαμου ξέρουν τα άσχημα κατατόπια, άντε μια κόπι πέιστ αφήγηση των όσων ποτισμένων στο αίμα έχουμε ματαδεί από το 96' της εισαγωγικής φοράς και ένθεν. Και πάντοτε με την γλαφυρότητα να παίζει διαρκώς στο φόντο, υποτίθεται για να σπάζει το χόρορ και το γκορ, με το άνοστα χιουμοριστικό μπόλι του τύπου "χαβαλέ κάνουμε, δεν πέθανε κανείς, ηθοποιοί είναι όλοι τους". Ντεμέκ αυτοσαρκασμός και παρωδία που υποβιβάζει σε σαχλαμάρες τα προηγούμενα? Μάλλον κάτι παραπάνω καρτερούσα από τους ντιρέκτορες του Ready Or Not, που μια χαρά είχα περάσει στην βόλτα του.

Απόντος του γραφιά Kevin Williamson, που παρέδωσε την σκυτάλη στον τσακωμένο από καιρό με την επιτυχία, James Vanderbilt, τα ευρήματα του σεναρίου μοιάζουν αφόρητα και επαναλαμβανόμενα ανά πεντάλεπτο, με την εξυπνάδα υποτίθεται να εστιάζει πέριξ της ταινίας (μέσα στην ταινία) Stab, που αισίως έχει φράσει στο όγδοο της επεισόδιο, Γνωρίζεις τα πάντα για την φημισμένη σειρά τρόμου? Ζεις! Αγνοείς τις απαντήσεις που θέτει ο μαυροντυμένος Χάρος, επειδής κεφάρεις Babadook και Hereditary? Χαιρετάς! Δεν λέω...ευφυές. Τρία χασμουρητά ανά ατάκα.

Η επανεμφάνιση της παλιάς φρουράς, του διαβόητου legacy cast, περνά μέχρι και απαρατήρητη, μιας και η παρουσία της τριάδας των μπαρμπάδων CampbellArquette και Cox, βγάζει οσμή μπαγιατεμού. Οι νεοεισελθόντες κοσάρηδες "ηθοποιοί" δεν παίζουν τίποτα παραπάνω από τους αδιάφορους προσεχείς υποψήφιους για ξεκοίλιασμα, την ώρα που το ρολόι τσουλάει βασανιστικά ωσότου, μετά δίωρου, σκάσει επιτέλους το πέρας του whodunnit και πέσουν οι φερετζέδες. Το κακό είναι, που προβλέπω να ξαναφοριούνται σιμά, αφού όπως φαίνεται του Φάντασμα ο τράχηλος, ζυγό δεν συλλογάται. Κι όλο και θα αβγαταίνει...

Scream Rating
Στις δικές μας αίθουσες? Στις 13 Ιανουαρίου 2022 από την Odeon!
Περισσότερα... »

Σχέδιο Διάσωσης (Extinct) Poster ΠόστερΣχέδιο Διάσωσης
των David Silverman και Raymond S. Persi. Με τις φωνές των Adam DeVine, Rachel Bloom, Zazie Beetz, Ken Jeong, Reggie Watts, Catherine O'Hara, Jim Jefferies, Benedict Wong.


Η εξαφάνισή τους είναι μόνο η αρχή
του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Αραμπάδες και καρούλια, ραπανάκια και μαρούλια...

Αυτή είναι η τρίτη ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους στην οποία εμφανίζεται ως σκηνοθέτης ο David Silverman. Η πρώτη του ήταν το λατρεμένο «Monsters, Inc.» (2001), όπου συνσκηνοθετούσε μαζί με τους Pete Docter και Lee Unkrich και η δεύτερή του ήταν το «The Simpsons Movie» (2007), όπου σκηνοθετούσε σόλο. Για τον συνσκηνοθέτη του σε τούτη την ταινία, αυτή είναι η πρώτη του δοκιμασία σε μεγάλου μήκους. Και οι δύο πάντως έχουν σκηνοθετήσει μπόλικα επεισόδια των τηλεοπτικών «Simpsons».

Σχέδιο Διάσωσης (Extinct) Poster Πόστερ Wallpaper
Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στις 11 Φεβρουαρίου του 2021 στη Ρωσία (!!!), στις 20 Αυγούστου του 2021 προβλήθηκε στην πλατφόρμα του sky στη Μεγάλη Βρετανία και στις 19 Νοεμβρίου του 2021 βγήκε στο Netflix σε όλες τις χώρες στις οποίες δεν είχε προγραμματιστεί κινηματογραφική προβολή, όπως στη χώρα μας.

Η υπόθεση: Η Απ και ο Εντ είναι αδέλφια και φλάμελ – αξιαγάπητα χνουδωτά ζώα στο σχήμα του ντόνατ – που ζουν σε ένα νησί των Γκαλαπάγκος το 1835. Ο Εντ είναι γκρινιάρης, απαισιόδοξος και θέλει απεγνωσμένα να ταιριάξει με τα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας. Αντιθέτως, η Απ είναι έξω καρδιά και προκαλεί μονίμως χάος και ανακατωσούρα. Η τελευταία της σκανδαλιά στέλνει τα δύο αδέλφια, μέσω ενός παράξενου φυτού, που λειτουργεί ως πόρταλ για ταξίδια στο χρόνο, στη σύγχρονη Σανγκάη. Εκεί ανακαλύπτουν το μποτιλιάρισμα, τα τρανς λιπαρά, και το χειρότερο όλων, ότι τα φλάμελ έχουν πλέον εξαφανιστεί. Είναι πλέον στο χέρι αυτού του αδέξιου διδύμου να σωθεί, να σώσει το είδος του, ακόμη και να αλλάξει την ιστορία. Συνοδοιπόροι τους θα είναι οι «Αφανισμένοι», μία παρέα από περίεργα, αφανισμένα πλάσματα, καθώς επίσης και ο Κλάρενς, ένα αξιολάτρευτο μικρόσωμο σκυλάκι. Ή μήπως κάποιοι δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνονται;

Η άποψή μας: Η αλήθεια είναι πως τούτη η ταινία θα μπορούσε να αποτελέσει ένα έξυπνο έναυσμα για να ενδιαφερθούν οι μικρότερης ηλικίας θεατές σχετικά με την εξαφάνιση πολλών ειδών του ζωικού – αλλά και του φυτικού – βασιλείου, λόγω κυρίως των κάθε λογής παρεμβάσεων του ανθρώπου στη φύση. Αντ' αυτού, έχουμε μια ταινία με εξωφρενικό σενάριο (που ούτε όμως αυτό το εκμεταλλεύεται για να πάει το όλον σε ενδιαφέροντα και γιατί όχι, αναρχικά σημεία πλεύσης), με «επίπεδο» κινούμενο σχέδιο, με ήρωες (πέρα από τα φλάμελ) που παραπέμπουν υπέρ του δέοντος σε ήρωες άλλων ταινιών κινουμένων σχεδίων και με κατάληξη δυστυχώς εξόφθαλμα διδακτική. 

Υπάρχουν κάποιες έξυπνες ιδέες και μερικά έξυπνα γκαγκ: πχ, όταν η Απ και ο Εντ, φτάνοντας στην Σανγκάη, βλέπουν μια βιτρίνα ζαχαροπλαστείου γεμάτη με ντόνατς, κατευθείαν πιστεύουν πως αυτά είναι φλάμελ που κινδυνεύουν, και τους κάνουν μαλάξεις για να επανέλθουν στη ζωή! Ο Δαρβίνος κάνει εμφάνα, η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι απούσα, έστω και μέσω ενός Κύκλωπα (από τα Lidl), μέχρι και σινεφίλ παραπομπή στη... «Σκιά των τεσσάρων γιγάντων» έχουμε (η περίφημη καταδίωξη με το ψεκαστικό αεροπλάνο), εξηγείται πως προέκυψε η ιδέα του δαγκωμένου μήλου ως logo για την Apple, τέτοια. 

Η επιστημονική εξήγηση για τα ταξίδια στο χρόνο δεν είναι πειστική (εντάξει, πλάκα κάνω, σιγά μην ζητούσαμε κάτι τέτοιο από ταινία κινουμένων σχεδίων, που απευθύνεται πρωτίστως σε πιτσιρίκια 5 με 12 ετών) – ακόμα πιο... απίστευτη είναι η επιστημοσύνη πίσω από την... εξαφάνιση ενός ολόκληρου νησιού και της επανεμφάνισής του δεκάδες χρόνια μετά, στο τέλος τα παράξενα αδέλφια εννοείται πως δικαιώνονται και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Η ταινία στη χώρα μας προβάλλεται αποκλειστικά μεταγλωττισμένη στα ελληνικά. Τι να πω, ίσως τα πιτσιρίκια να την εκτιμήσουν. Συνολικά, μια... τρύπα στο νερό.

Σχέδιο Διάσωσης (Extinct) Rating
Στις δικές μας αίθουσες? Στις 13 Ιανουαρίου 2022 από την Tanweer!
Περισσότερα... »

Πράκτορες 355 (The 355) Poster ΠόστερΠράκτορες 355
του Simon Kinberg. Με τους Jessica Chastain, Penélope Cruz, Fan Bingbing, Diane Kruger, Lupita Nyong'o, Édgar Ramírez, Sebastian Stan.

Πεντο-ζάλη...
του zerVo (@moviesltd)

Τα ιστορικά κιτάπια αναφέρουν πως ο κωδικός 355 χρησιμοποιήθηκε κατά την διάρκεια της αμερικάνικης επανάστασης των Πάτριοτς ενάντια στους Εγγλέζους, για να ορίσει εκείνες τις κυρίες, που πέταξαν πέρα την ποδιά της νοικοκυράς για να πολεμήσουν στο πλευρό των αντρών τους, από το πόστο των κατασκόπων. Πως τώρα μια χούφτα γραφιάδες, που φαντάστηκαν ότι πιο κοινότυπο για να στήσουν μια θορυβώδη περιπέτεια δράσης, με ένα θηλυκό κουιντέτο στο επίκεντρο της, σκέφτηκαν να γυρίσουν πίσω στο χρόνο και να συνδέσουν τις ιλουστρασιόν Τζειμσμποντίνες του σήμερα με εκείνες των φουρό του μακρινού χθες, ένας Θεός μπορεί να ξέρει.

Πράκτορες 355 (The 355) Quad Poster
Μετά από ένοπλη έφοδο στην χασιέντα του δημιουργού του, το πανίσχυρο τεχνολογικό υπερόπλο που μπορεί να προκαλέσει μαζικές καταστροφές στην ανθρωπότητα, θα πέσει στα χέρια του φημισμένου κολομπιάνου πράκτορα Λούις Ρόχας. Έχοντας πάρει άνωθεν εντολή, οι μυστικοί της υπηρεσίας ασφαλείας της CIA, Μέις Μπράουν και Νικ Φάουλερ, αντρόγυνο από καιρό, θα παρακολουθήσουν τον λατίνο agent στην Πόλη του Φωτός με σκοπό να του αποσπάσουν την άκρως επικίνδυνη συσκευή. Με την ίδια ακριβώς νότα όμως, η Γερμανίδα κατάσκοπος Μαρί Σμιντ, βρίσκεται επίσης στο Παρίσι, στα χνάρια του κατόχου, γεγονός που θα φέρει σε ρήξη τις ανταγωνιζόμενες secret services.

Η Αμερικανίδα έχοντας να αντιμετωπίσει την απώλεια του καλού της, θα προσεγγίσει την ομόλογο της στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, Καντίτζα της ΜΙ6, προκειμένου μαζί να βρουν την άκρη του νήματος. Διάβα που θα τις οδηγήσει μέχρι το βασιλικό Μαρόκο και την κοσμοπολίτικη Σαγκάη, εκεί που η υπερσύγχρονη συσκευή έχει ταξιδέψει στα χέρια διεθνούς σπείρας που έχει βάλει σκοπό της να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, δημοπρατώντας την σε ζάπλουτους εμπόρους όπλων. Οι εκπλήξεις που παραμονεύουν όμως, θα είναι ικανές να αναπροσαρμόσουν τα σχέδια της κάθε επιμέρους κατασκοπικής μονάδας, ορίζοντας τις βάσεις για μια διεθνή πρακτορική συνένωση!

Κι αν ήδη στο κάδρο υπάρχουν εκπρόσωποι των κορυφαίων αγγλόφωνων υπηρεσιών, όπως και της άρχουσας ευρωπαϊκής, πολύ σύντομα στο παιχνίδι θα εισέλθουν ακόμη δυο, μια δαιμόνια απωανατολίτισσα πιστολέρο, αλλά και μια σπανιόλα, που μέχρι τα χθες ούτε καν είχε πιάσει στα χέρια της περίστροφο. Και κάπως έτσι παίρνει μπροστά η ετερόκλητη φράξια των ιντερνάσιοναλ Avengers, που βαδίζοντας πιστά στα ίχνη των πρότερων Mission Impossible και Bourne Legacy (η έστω των γυναικείας πρωταγωνιστικής ύφανσης Salt, Atomic Blonde και Red Sparrow) ώστε να αποκαταστήσει τις ισορροπίες και να αποτρέψει το παγκόσμιο μακελειό.

Το τεράστιο πρόβλημα όμως που προκύπτει εδώ, είναι πως όλο αυτό το ριγιούνιον, στηρίζεται σε μια υπόθεση όχι απλά απίστευτη, ρηχή και δίχως την παραμικρή θεμελιώδη αρχή, μα τόσο εγωπαθή και φανφαρόνα, που σου δίνει την αίσθηση πως νομίζει ότι όσα εξιστορεί είναι και πρωτότυπα και πρωτάκουστα και πρωτοεμφανιζόμενα. Η συνοχή μεταξύ των σεκάνς ακατάπαυστου θορύβου σχεδόν ισοπεδώνεται, ενόσω λαμβάνουν χώρα ανατροπές που αποκαθηλώνουν τα προηγούμενα, την ίδια στιγμή που ο θεατής είναι απολύτως βέβαιο πως έχει μαντέψει το τι πρόκειται να επακολουθήσει αμέσως μετά. Η παραγωγή δε, μοιάζει φτηνιάρικη και κατά κάποιο τρόπο παλιακά τηλεοπτική, αφού μπορεί το κουιντέτο στην θεωρία να κάνει τον γύρο του πλανήτη, τα εξωτερικά πλάνα που επιμελείται ο όχι και δοκιμασμένος Simon Kinberg, είναι τόσο λίγα, που δεν πείθουν κανέναν πως οι κάμερες βόλταραν εις Παρισίους, Λόνδρες, Καζαμπλάνκες ή Κίνες.

Κατάσταση αποξαρχής προβληματική που δεν διασώζουν βέβαια οι πέντε female σούπερ σταρς του καστ - και των συνολικά έξι Οσκαρικών υποψηφιοτήτων, δύο εξ αυτών νικηφόρων. Γιατί αν για τις Diane Kruger και Jessica Chastain υπάρχει ένα αντίστοιχης θεματολογίας παρελθόν, σε The Operative και Ava αντίστοιχα, που τις καθοδηγεί μονάχο του, έστω χωρίς σοβαρό σενάριο στην σκηνή, δεν ισχύει το ίδιο ούτε για την εκτός υδάτων Nyong'o, ούτε για την προφανούς εμπορικής χρησιμότητας στις Ασιανές αγορές Bingbing. Καλά για την Penelope δεν γίνεται καν λόγος, πως περνά αόρατη και αφανής, στην πιο άσκοπη, ίσως, εμφάνιση της τεράστιας καριέρας της. Οι σερνικοί, τέλος, άπαντες είναι αναλώσιμοι, για τα λυκόρνια.

Εν ολίγοις το The 355 δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα βυθισμένο στο κλισέ κατασκοπικό θρίλερ, με τις αναμενόμενες εντάσεις του, τα προβλέψιμα τουίστ και τον εκκωφαντικό επίλογο, που πολύ εύκολα θα λησμονηθεί τάχιστα, ακόμη και από τους φανατικότερους του είδους. Χαμένη ευκαιρία για το πολυδιαφημισμένο μεγαλοκοπελίστικο ανσάμπλ, που ξοδεύτηκε σε ένα μέτριο κινηματογραφικό πρότζεκτ, το οποίο είμαι βέβαιος πως οι μοντέρνοι δίαυλοι της μικρής οθόνης, σίγουρα θα υποστήριζαν καλύτερα.

Πράκτορες 355 (The 355) Rating
Στις δικές μας αίθουσες? Στις 13 Ιανουαρίου 2022 από την Spentzos Films!
Περισσότερα... »