Το Καταφύγιο
του Ric Roman Waugh. Με τους Jason Statham, Bodhi Rae Breathnach, Naomi Ackie, Daniel Mays, Harriet Walter, Bill Nighy.
Πάντοτε το είχα απωθημένο, ένα καταφύγιο κρυμμένο
γράφει ο zerVo (@moviesltd) 
Τον κανόνα τον μάθαμε εκείνο τον παλιό καλό καιρό, όταν οι περιπέτειες δράσης κυκλοφορούσαν με ρυθμό τουλάχιστον μιας ανά εβδομάδα, φισκάροντας μέχρι και τα σκαλάκια των αιθουσών που προβάλλονταν: Ήξερες πάρα πολύ καλά τι πρόκειται να δεις, από το πρώτο ίσαμε το ύστατο δευτερόλεπτο της διάρκειας, αφού μπορεί οι δυσμενείς εκπλήξεις να έσκαζαν διαρκώς στο διάβα του lone wolf ήρωα, πάντοτε στο φινάλε το παλικάρι, όμως, θα έβγαινε θριαμβευτής. Γνώριζες ολάκερη την δομή του action, πως ο φίλος μας θα είχε όλο το δίκιο με το μέρος του, πως θα σάρωνε ακόμη και τον πιο γιγάντιο οχτρό έβρισκε στο διάβα του, πως θα έδινε και την ψυχή του για να προστατεύσει τον αθώο, γι αυτό και οι τίτλοι τέλους σε έβρισκαν σούπερ ενθουσιασμένο που για ακόμη μια φορά κατάφερε και βγήκε αλώβητος από την μάχη. Και οι αστέρες που ενσάρκωναν τον τίμιο μαχητή, ούτε μισό πόντο δεν έδειχναν βαριεστημένοι ή εξαντλημένοι από την διαρκή επανάληψη της μανιέρας. Ούτε κι εγώ δεν θυμάμαι, με ακρίβεια, πόσες φορές έχει επαναλάβει εδώ και μερικές δεκαετίες, το ίδιο κόλπο ο εδώ πρωταγωνιστής μας. Το κάνει όμως με τέτοια υπευθυνότητα, που νομίζεις πως για τον Jason Statham, η κάθε φορά, φαντάζει πρώτη φορά.
Αποφασισμένος να αφήσει μια για πάντα πίσω το παρελθόν του, ως επαγγελματίας licensed to kill πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών της Αυτού Μεγαλειότητος, ο βετεράνος Μάικλ Μέισον έχει αποτραβηχτεί στην απομόνωση ενός βράχου στα ανοιχτά της Σκοτίας, όπου δεν μπορεί να τον εντοπίσει κανείς από τους παλιούς του συντρόφους. Μέχρι την ημέρα, όπου εντελώς αναπάντεχα θα σώσει από βέβαιο πνιγμό την μικρούλα Τζέσι, το κοριτσάκι που τακτικά - και επίσης μυστικά - του φέρνει τις απαραίτητες προμήθειες για την διαβίωση του.
Με την πεντάρφανη, πια, πιτσιρίκα να είναι βαριά τραυματισμένη, ο πρώην black ops, θα κληθεί να επιστρέψει μαζί της στον πολιτισμό, προκειμένου να της παρασχεθούν οι βασικές νοσοκομειακές βοήθειες. Μια κίνηση ρισκαδόρα, αφού μέσω των απανταχού τοποθετημένων καμερών, η μορφή του Μέισον θα εμφανιστεί στα ραντάρ της MI6, προκαλώντας συναγερμό στην υπηρεσία που μέχρι τώρα τον θεωρούσε K.I.A.! Με τα παλιά του αφεντικά να δίνουν άμεσα την εντολή στις ομάδες των των πληρωμένων εκτελεστών να εντοπίσουν τα ίχνη του και να τον εξολοθρεύσουν...
Τρομερό ε? Θα νομίσει κανείς πως διαβάζει την σύνοψη των δέκα, δεκαπέντε πιο πρόσφατων ταινιών με πρωταγωνιστή τον Σταθ. Και φυσικά δεν θα πέσει ιδιαίτερα έξω, αφού ο σύγχρονος βαρόνος του action adventure, έχει αποκτήσει μάστερ στην απόδοση της περσόνας του ενός αλλά λύκου, που καλείται να τα βάλει με έναν ολάκερο στρατό, κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Συνεπώς ποιος ακριβώς μπορεί να είναι ο λόγος για τον θεατή, να προτιμήσει να παρακολουθήσει μια ακόμη επανάληψη, μια και πάλι από τα ίδια?
Μα πολύ απλά για το γεγονός πως ο 58χρονος, πια, σταρ από το Ντάρμπισιρ, όχι απλά δεν δείχνει βαριεστημένος από το να ριλουπάρει τον λιγομίλητο, μα άριστα εκπαιδευμένο, λοκατζή, αντιθέτως φροντίζει κάθε φορά να ανανεώνει το ενδιαφέρον του κοινού για τον γνώριμο χαρακτήρα. Και με βασικό βατήρα εξέλιξης του στόρι μάλιστα, την ακριβώς ανάστροφη φάση: Δεν με νοιάζει πόντο για την πάρτη μου, η ζωή μου δεν αξίζει μία. Της πονεμένης κορασίδας που έχω πάρει υπό την κηδεμονία μου, από την άλλη, η ακεραιότητα, μετράει και πολύ μάλιστα. Οπότε εδώ θα πέσει πατρικό μπερντάκι κι όποιον πάρει ο Χάρος!
Κι όμως το Shelter δεν είναι μια περιπέτεια δράσης μονάχα με μπιστολίδια και καρπαζιές. Διαθέτει προσεγμένο σενάριο, που δεν βουλιάζει στις υπερβολές, ενώ και η σκηνοθεσία του Waugh - δυο ταινίες σε ένα μήνα, κατόπιν και του Greenland 2 - είναι μελετημένη, ξεκινώντας την αφήγηση σε τέμπο τσιμουδιάς, υποτονικό, για να την οδηγήσει αυξητικά, στο παρανάλωμα του φινάλε. Το υπέροχο της υπόθεσης, είναι που ο καλός μας κομάντο, δεν βαδίζει τον δρόμο μονάχος, σέρνοντας απλά ένα κουτσούβελο στο πλευρό του. Προς σπουδαία έκπληξη, το κορίτσι στέκει ισάξια και ισοδύναμα στο πλευρό του άχαστου πολεμιστή, έχοντας μαζί του μερικές πολύ όμορφες διαλεκτικές στιγμές, σε μουντό φόντο, εκεί όπου κτίζεται σταδιακά η όχι εξ αίματος, σχέση γονιού - θυγατέρας. Καταπληκτικό intro για την Ιρλανδεζούλα Bodhi Rae Breathnach, που είδαμε και στον Hamnet, μια κοψιά Saoirse, με ούτε την μισή ομορφάδα της, αλλά με πολλαπλάσια εκφραστικότητα, πίσω από την θλίψη του βλέμματος και την εφηβική ακμή.
Με αυτή την αγαπησιάρικη χημεία που αναπτύσσεται μεταξύ των βασικών χαρακτήρων του, στοιχείο που τοποθετεί εύκολα το κοινό είτε στο πόστο του ενήλικα προστάτη, είτε στο ντύμα της φοβισμένης, μα και έτοιμης να τσαμπουκαλευτεί παιδούλας, Το Καταφύγιο δεν θα μπορούσε να μην επιτύχει τον σκοπό του. Να ορίσει δηλαδή μια old fashioned εκρηκτική ιστορία, που δεν κινείται μονοδιάστατα πάνω στην ρήξη του παλικαριού και των διαβολικών οχτρών του (με καπετάνιο τον πάντα δυνατό καρατερίστα Bill Nighy) αλλά με μπόλικο συναίσθημα, σοβαρή κινηματογράφηση και ερμηνευτικό δέσιμο, να σταθεί ως μια από τις καλύτερες παραγωγές του αγαπημένου είδους, για την σεζόν που διανύουμε.
Στις δικές μας αίθουσες? Στις 29 Ιανουαρίου 2026 από την Spentzos Films!
