TIFF 2016 Live

by Takis Garis (@takisgaris)

TIFF 42 Ep.3: Downsize Me in Liverpool Holy Molly

Δόξα κι ωσαννά μαζί κινάω δεύτερη μέρα καταδρομική και λεζεσκαλιέ λειτουργούν πρίμα. Κι επειδή οι παλιές αδυναμίες δε ξεπερνιώνται σπεύδω για το sequel του θρυλικού Super Size Me, Super Size Me 2: Holy Chicken, επωδό του ντοκιμαντέρ για τη κατά McDonalds σαβουροδιατροφή από τον άσο του γκουερίλα μάρκετιν Morgan Spurlock. Ο τυπάς κατάφερε να γονατίσει τότενες τον τζανκοφούντη κολοσσό υποχρεώνοντάς τον σε σημαντικές, πιότερο υποφερτές επιλογές στα μενού του. Μια ντουζίνα έτη μπροστά, ο Spurlock ξηγιέται M-organic chicken, αντιπαλεύοντας τωραδά το λόμπι του κοτόπουλου, αυτούνου που διατείνεται περί αλανιάρικου, εκτός κελιού, χωρίς αντιβιοτικά και δίχως απανθρωπιά στη σφαγή κρέατος. Ναι, εδώ γελάς. Και κλαις. Αν είσαι ο Μιχαλάκης ο Moore (που έχει ξεπέσει εσχάτως καθώς υποστήριξε Bernie μαζί με Susan Saranton κι άλλους σελεμπριτάδες βοηθώντας εμμέσως εκλογή Trump) από συγκίνηση κιόλα διότι ο Morgan είναι γνήσιο τέκνο του κατά μέτωπο ξευτιλικίου παντός υπευθύνου για τη διατροφική κατάντια των βορειοαμερικανώνε.

Downsizing TIFF 2017

Οκ, θες οσκαρίλας με ελληνική εσάνς. Σου παραδίδω τον νέο Αλέκο Παπαδόπουλο που όμως μου έδωσε καμπόσο Payne με τη μεγάλη ευκαιρία που κλώτσησε να κάμει την ταινία της χρονιάς. Τα άπλυτα - απόνερα του καπιταλισμού, η ανέχεια και η προσφυγιά, ο ακτιβισμός και η κλιματική αλλαγή, πάνω στην τρελή ιδέα σμίκρυνσης (κυριολεκτικά) του πληθυσμού μπας και τη σκαπουλάρουμε από τον Αρμαγεδδώνα της ολικής μας εξαφάνισης. Κι ενώ το υποστηρικτικό καστ πετάει, από Christophe Waltz, Udo Kier ως κυρίως την Hong Chow (Inherent Vice), η επιλογή του έβρημαν Matt Damon (που δεν τρελαίνει ούτε στο Κλουνίστικο Suburbicon) είναι τροχοπέδη. Σχεδόν όσο και η κατάληξη της ιστορίας που θα έκανε τον Κάπρα να μοιάζει μαθητούδι σε γλυκαναλατίλα.

Σχεδόν διασκέδασα με το Molly’s Game, παρθενιά του Aaron Sorkin πίσω από την κάμερα, προσλαμβάνοντας τα απολύτως αναμενόμενα. Τη γραφίδα που κόβει λεπίδι ανάγοντας τον κυνισμό ως πυξίδα επιβίωσης σε έναν κόσμο σκέτο LA. Διάσημοι λεφτάδες παίζουν χοντρό πόκερ με τη Μόλυ, με τετράγωνο σαγόνι, κορμί θανατηφόρο και μυαλό φαλτσέτα να παίρνει την προμήθεια ως διοργανώτρια αρχή(και τέλος μαζί). Ο Idris Elba ως συνήγορος υπεράσπισης στον δικαστικό αγώνα που στήνει ενάντια στη Molly η αμερικανική κυβέρνηση δεν είναι (κατά τα άλλα λαμπρός) Denzel, αυτή όμως η κοκκινομάλλα η Jessica Chastain είναι ηθοποιάρα, σταρούμπα και πυρκαγιά ανσάμπλ. Το βέρντικτ επομένως είναι λίγο πάνω από τον χολυγουντιανό μέσο όρο για ευχάριστο δίωρο και βαθμός προβιβάζεσαι για τον Ααρών.

Film Stars Don't Die in Liverpool TIFF 2017

Και φτάνω στην αγάπη από τα παλιά που λες Grifters και καίνε τα σεντόνια. Τη γλύκα, το θηλυκό που μάντρωσε ένα Ουόρεν Μπήχτη. Την ηθοποιάρα που ανήκει στο κλειστό κλαμπ των κατά συρροήν αβράβευτων (The Grifters, American Beauty, Being Julia και The Kids Are Alright), την αιθέρια Annette Bening. Καβάλα στα 60 πλέον, δε σκιάζεται να παίξει μια αρκετά μεγαλύτερη σταρ (την οσκαρούχα Gloria Graham) του ασπρόμαυρου με τη θυελλώδη ερωτική ζωή και το αδόκιμο τέλος στο φτωχικό Λίβερπουλ των αρχών του 80. Πλάι στον άσημο γιο της σπιτονοικοκυράς της, εικοσιπεντάρη Jamie Bell, είναι η ντίβα παλιάς κοπής, η γόησσα που αρνείται να γεράσει, σε πείσμα της επαράτου και του οικογενειακού περίγυρου. Ο Bell είναι αγνός και τρυφερός εραστής/παιδί, η δε Bening νάχα χίλια μάτια τα μάτια σου να βλέπω. Μακάρι να σου κάτσει το χρυσό τούτη τη βολά κούκλα μου.

Κάνω διάλειμμα για να cineχίσω με βαριά πυροβόλα, Jen Lawrence ως Μάνα! Βενέδικτο Καμπερμπάτσο ως Θωμά Έντισον και Gary Oldman ως Τσέρτσιλ. Ακλούθα με σε λέω, κελαηδάω στο @TakisGaris και αγαπώ MoviesLtd.

ΥΓ: To λοιπό, βγαίνω βαθύ απόγιομα για το πάρκιν. Κόβω δρόμο και πιάνω Adelaide St. Όπου σκουντουφλάω πάνω σε καντίνα Holy Chicken ιδιοκτησίας (αυτού του ιδίου) Morgan Spurlock. Ουρά. Οι καντινιέρηδες γελώντας να πληροφορούν το κοινό ότι το τσίκεν μπέργκερ είναι σόλντ άουτ. Το οποίο έφτιαξε ως συνταγή για να τρολάρει τα κοτοπουλάδικα. Ζήτω η τρέλα.

gaRis

TIFF 2017
Περισσότερα... »



Ελληνικό Box Office 7 - 10 Σεπτεμβρίου 2017 by OPTOMA


Φιλμ
Διανομή
Wks Αίθουσες
4ήμερο Ελλάδας
Σύνολο Ελλάδας
1
Despicable Me 3
UIP
2

50.095
179.544
2
American Made
UIP
1

23.003
23,003
3
Dunkirk
Tanweer
3

16.371
163.655
4
Valerian and the City of a Thousand Planets
Odeon
2

6.014
27.258
5
Rock'n Roll
Rosebud 21
2

`5.725
21.023
6
It Comes At Night
Seven Films
1

3.426
3.426
7
Detroit
Odeon
1

2.958
2.958
8
The Hitman's Bodyguard
Odeon
4

2.304
37.265
9
The Son Of Bigfoot
Odeon
4

2.060
31.417
10
Que Dios nos perdone
Rosebud 21
5

1.044
33.432


Περισσότερα... »

The Man Who Invented Christmas PosterΈψαχνε τον τρόπο να εμπνευστεί την ιστορία, μέχρι που η ιστορία εμφανίστηκε μπροστά του! Από την Bleecker Street Media, έρχεται μια γιορτινού ύφους κινηματογραφική περιπέτεια, που είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα και φέρει την υπογραφή του βετεράνου Ινδού σκηνοθέτη Bharat Nalluri και έχει τον τίτλο The Man Who Invented Christmas. Πρόκειται για την αφήγηση των περιστατικών εκείνων που αναμείχθηκαν με την φαντασία ενός άσημου Βρετανού συγγραφέα μέχρι εκείνη την στιγμή, του Καρόλου Ντίκενς, που είχαν σαν αποτέλεσμα να συγγράψει την διασημότερη χριστουγεννιάτικη νουβέλα όλων των εποχών, το ανεπανάληπτο A Christmas Carol. Ένα βιβλίο που όπως διατείνεται και η μαρκίζα του έργου, έχει αλλάξει σε ένα βαθμό την αισθητική των γιορτινών ημερών, χάρη στα εξαιρετικά ανθρωπιστικά του μηνύματα. Το φιλμ που απέκτησε μόλις ένα παραμυθένιας υφής τρέιλερ, αναμένεται να φτάσει στις αίθουσες των ΗΠΑ, την περίοδο των Ευχαριστιών, στις 22 Νοεμβρίου 2017, για να προσεγγίσει το ενδιαφέρον του κοινού που πάντοτε αρέσκεται σε τέτοιου είδους Χριστουγεννιάτικες adventures.

The Man Who Invented Christmas Movie

Τον σπουδαίο συγγραφέα στο φιλμ που το σενάριο του έχει υπογράψει η Susan Coyne, στηριγμένη στο μπεστ σέλλερ του Les Standiford, υποδύεται στην μεγάλη οθόνη ο ταλαντούχος Dan Stevens, ενώ ο αγέρωχος Christopher Plummer ερμηνεύει τον πρωταγωνιστή του έργου του, τον φιλάργυρο Σκρουτζ. Το καστ διαθέτει μερικά ακόμη σημαντικά ονόματα όπως εκείνα των Jonathan Pryce, Simon Callow, Donald Sumpter, Miriam Margolyes, Ian McNeice, Bill Paterson και Justin Edwards.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί.

Περισσότερα... »

Πικαδέρο (Pikadero) PosterΘα πει, θα την βρούμε στο παρκάκι! Με δάφνες από τα κορυφαία κινηματογραφικά φεστιβάλ όπου πραγματοποίησε την πρεμιέρα της, όπως του Σαν Σεμπάστιαν, του Εδιμβούργου (Βραβείο Καλύτερης Ταινίας), της Ζυρίχης (Βραβειο Κριτικής Επιτροπής), των Βρυξελλών (Βραβείο Cineuropa) και του Κιέβου (Βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Βραβείο Fipresci) έρχεται το δημιουργικό ντεμπούτο του Σκοτσέζου δημιουργού Ben Sharrock, Πικαδέρο (Pikadero). Το φιλμ ρίχνει μια ασυνήθιστη, γλυκόπικρη ματιά στις δυνατότητες ενός νέου ζευγαριού να αναπτύξουν την σχέση τους μέσα στην οικονομική κρίση στην Ισπανία. Καθώς αδυνατούν να βρουν δικό τους σπίτι λόγω ανεργίας, ο Γκόρκα και η Άνε, ένα νέο, άφραγκο ζευγάρι σε μια επαρχιακή πόλη στη χώρα των Βάσκων, δεν μπορούν να περάσουν χρόνο μόνοι τους ούτε στα σπίτια των γονιών τους. Καθώς οι δύο νέοι θέλουν ολοένα και περισσότερο να κάνουν έρωτα και αφού δεν έχουν χρήματα για να πάνε σε ένα ξενοδοχείο, είναι αναγκασμένοι να ψάξουν δημοφιλείς δημόσιους χώρους που χρησιμοποιούνται για σεξ, τους οποίους οι ντόπιοι αποκαλούν «πικαδέρος». Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι ποτέ τόσο εύκολα όσο φαίνονται, και η σχέση τους περνάει και αυτή τη δική της κρίση καθώς οι δυο τους προσπαθούν να βρουν τρόπους διαφυγής από τα πολλαπλά «δεσμά» της οικογένειας, μιας ετοιμόρροπης οικονομίας και ενός αβέβαιου μέλλοντος.

Πικαδέρο (Pikadero) Movie

Τους βασικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους της ταινίας, υποδύονται οι Βάσκικης καταγωγής ηθοποιοί Bárbara Goenaga και Joseba Usabiaga.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 από την One From The Heart

Περισσότερα... »

Η ιστορία του Hedi (Inhebek Hedi) PosterΈνας άνεμος ελευθερίας! Με εξαιρετικές συστάσεις από όλα τα σημαντικά διαθνή φεστιβάλ όπου προβλήθηκε, αποσπώντας σπουδαίες διακρίσεις όπως την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας και το Βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Σκηνοθέτη, στην 66η Μπερλινάλε, αλλά και το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Αθηνών, έρχεται η καινούργια δημιουργία του σημαντικού Τυνήσιου σκηνοθέτη Mohamed Ben Attia, Η ιστορία του Hedi (Inhebek Hedi). O Χεντι, ένας ήσυχος νεαρός άνδρας ακολουθεί ένα μονοπάτι ζωής προδιαγεγραμμένο. Ενώ στη χώρα του, την Τυνησία, τα πράγματα φαίνονται να αλλάζουν και να εξελίσσονται, ο ίδιος δεν περιμένει πολλά από το μέλλον του και αφήνει όλες τις σημαντικές αποφάσεις που τον αφορούν σε άλλους. Καθώς η μητέρα του ετοιμάζει τον γάμο του, ο εργοδότης του τον στέλνει σε μια παραθαλάσσια πόλη προς αναζήτηση νέων πελατών. Σε ένα σταυροδρόμι, ο Χεντι ξεκινά να αποφεύγει τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Σύντομα θα συναντήσει την εξωστρεφή και γεμάτη ζωντάνια Ριμ. Οι δυο τους ξεκινούν μια γεμάτη πάθος ερωτική σχέση. Οι προετοιμασίες για τον γάμο προχωρούν με πυρετώδεις ρυθμούς πίσω στο σπίτι και ο Χεντι θα αναγκαστεί επιτέλους να πάρει ο ίδιος μια απόφαση για τον εαυτό του.

Η ιστορία του Hedi (Inhebek Hedi) Movie

Με την κορυφαία τιμή του καλύτερου ηθοποιού του χειμωνιάτικου φιλμικού πανηγυριού της Γερμανικής πρωτεύουσας τιμήθηκε για την απόδοση του ρόλου του Χέντι, ο Majd Mastoura. Μαζί του εμφανίζονται και οι Rym Ben Messaoud, Sabah Bouzouita.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 από την Strada Films

Περισσότερα... »

Ένα κάποιο τέλος (The Sense of an Ending) PosterΚάποιες φορές όσα θυμόμαστε, είναι μόνο η μισή ιστορία! Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Julian Barnes, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο είναι το καινούργιο φιλμ του Ινδικής καταγωγής σκηνοθέτη Ritesh Batra, που έγινε διεθνώς γνωστός μέσα από την πανέμορφη δημιουργία του, που υπήρξε διεθνής επιτυχία, The Lunchbox, Ένα κάποιο τέλος (The Sense of an Ending). Ο Barnes απέσπασε το Βραβείο Man Booker εκείνη τη χρονιά του 2011, για την αξιοσημείωτη δουλειά του επάνω στην πλάνη της μνήμης και την περίπλοκη δομή του έργου σε δύο χρονικές περιόδους. Ο Τόνι Γουέμπστερ ζει μια απομονωμένη και ήσυχη ζωή έως ότου βαθιά κρυμμένα μυστικά από το παρελθόν του έρχονται στην επιφάνεια και τον αναγκάζουν να αναλογιστεί τα λάθη που έκανε ως νέος, την αλήθεια για την πρώτη του αγάπη και τις συνέπειες των αποφάσεων που πήρε μια ολόκληρη ζωή πριν.

Ένα κάποιο τέλος (The Sense of an Ending) Movie

Ένα εξαιρετικών δυνατοτήτων καστ συμμετέχει στην ταινία, ανεβάζοντας αυτομάτως το επίπεδο της, αποτελούμενο από αναγνωρισμένους ερμηνευτές επιπέδου των Jim Broadbent, Harriet Walter, Michelle Dockery, Emily Mortimer, Billy Howle, Joe Alwyn, Freya Mavor, Matthew Goode και Charlotte Rampling.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 από την Seven Films

Περισσότερα... »

Annabelle: Creation PosterΤίποτα δε σε προετοιμάζει για το επόμενο κεφάλαιο! Ο σκηνοθέτης της ταινίας Μη Σβήσεις το Φως (Lights Out), David F. Sandberg συνεργάζεται με τους James Wan και Peter Safran στην επιστροφή της θανάσιμης κούκλας Annabelle στη μεγάλη οθόνη, τρία χρόνια μετά το επιτυχημένο ντεμπούτο της που συγκέντρωσε 257 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις σε όλο τον κόσμο. Η νέα ταινία είναι και πάλι μια παραγωγή από το επιτυχημένο δίδυμο των ταινιών To Κάλεσμα (Conjuring) και Το Κάλεσμα 2 (Conjuring 2). Στο Annabelle: Creation αρκετά χρόνια μετά τον τραγικό θάνατο της μικρής τους κόρης, ένας κουκλοποιός και η σύζυγος του καλωσορίζουν στο σπίτι τους, μια καλόγρια και μια ομάδα κοριτσιών από ένα κατεστραμμένο ορφανοτροφείο της περιοχής. Σύντομα θα γίνουν ο στόχος της δαιμονισμένης δημιουργίας του κουκλοποιού, της Άνναμπελ.

Annabelle: Creation Movie

Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Stephanie Sigman (Spectre), η Talitha Eliana Bateman (The 5th Wave), η Lulu Wilson (Ouija 2, Deliver Us from Evil), η Philippa Coulthard (After the Dark), η Grace Fulton (Badland), η Lou Lou Safran (The Choice), η Samara Lee (Foxcatcher, The Last Witch Hunter), η Tayler Buck στο κινηματογραφικό της ντεμπούτο και οι Anthony LaPaglia (Without a Trace) και Miranda Otto (Homeland, τριλογία The Lord of the Rings). Το σενάριο είναι του Gary Dauberman που υπέγραψε το σενάριο και της πρώτης ταινίας.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 από την Tanweer

Περισσότερα... »

Victoria And Abdul PosterΜια λατρεμένη βασίλισσα, ένας πιστός υπηρέτης, μια απροσδόκητη φιλία! Βασισμένο σε πραγματικά, ακόμη κι αν μοιάζει κάτι τέτοιο απίστευτο. περιστατικά, είναι το καινούργιο φιλμ του σημαντικού Βρετανού σκηνοθέτη Stephen Frears, που την τελευταία δεκαετία,. χάρη στις εξαιρετικές του ταινίες, The Queen και Philomena, έχει φτάσει μέχρι τις υποψηφιότητες των σημαντικότερων διεθνών βραβείων, μεταξύ των οποίων και της Αμερικάνικης Ακαδημίας Σινεμά. Τίτλος του έργου Victoria And Abdul και όπως είναι προφανές από την μαρκίζα, το ένα πρόσωπο αφορά στην Μονάρχη του Βρετανικού στέμματος Βασίλισσα Βικτωρία, που ήδη στα γεράματα της, έχει ξεπεράσει τις έξι δεκαετίες παραμονής στον θρόνο της χώρας και έναν νεαρό Ινδό σέρβαντ, που θα ταξιδέψει από την πατρίδα του μέχρι την Γηραιά Αλβιώνα, για να προσφέρει στην ηγεμόνα τα δώρα του τόπου του, ενόσω εκείνη γιορτάζει το Ιωβηλαίο. Μια γνωριμία που σύντομα θα εξελιχθεί σε φιλία ανάμεσα στην God Save The Queen και τον μελαψό Ασιάτη, παρόλο που το αυστηρό πρωτόκολλο δεν επιτρέπει τέτοιου είδους συναναστροφές στην πρώτη Κυρία της χώρας και Αυτοκράτειρα της Κοινοπολιτείας. Εξαιρετικά αποδίδει το κλίμα της εποχής του 19ου Αιώνα το φιλμ, έτσι όπως διαφαίνεται από τι όμορφα και με προσοχή στημένο τρέιλερ, που έδωσε στην κυκλοφορία μόλις η Focus Features ανακοινώνοντας συνάμα την έξοδο του έργου στις αίθουσες, στις 22 Σεπτεμβρίου του 2017.

Victoria And Abdul Movie

Μετά την Φιλομίνα, ένας ακόμη σπουδαίος ρόλος για την Ντάμα Judy Dench εκείνος της Βασιλίσσης, την οποία έχει αποδώσει και πάλι κατά το παρελθόν σε άλλα σημαντικά, επίσης, πρότζεκτ. Δίπλα της τον έτερο πόλο του τίτλου ερμηνεύει ο Ali Fazal, ενώ το καστ συμπληρώνουν και οι Eddie Izzard, Michel Gambon και Adeel Akhtar.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 από την UIP


Περισσότερα... »

Το Γυάλινο Κάστρο (The Glass Castle) PosterΣπίτι μας είναι, όπου κι αν πάμε! Από τους παραγωγούς των φιλμς The Life Of Pi και The Blind Side, αλλά και βασισμένη στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Jeannette Walls, έρχεται η δραματική ταινία Το Γυάλινο Κάστρο (The Glass Castle), που ορίζει την επιστροφή στην δράση, ενός εκ των πιο υποτιμημένων σκηνοθετών / σεναριογράφων της γενιάς του, του Destin Daniel Cretton, που στο παρελθόν έχει προσφέρει δυο εξαιρετικές δημιουργίες, το I'm Not A Hipster το 2012 και το Short Term 12, ένα χρόνο κατοπινά. Ένα νεαρό κορίτσι η Ζανέτ, περνά την φάση της ενηλικίωσης, μεγαλώνοντας σε μια ιδιόμορφη και εκκεντρική οικογένεια, αποτελούμενη από αντικομφορμιστές νομάδες γονείς, έναν αλκοολικό πατέρα και μια ξεχωριστή μητέρα, που όμως καταφέρνουν να μετατρέψουν την ανέχεια που περνά χάρη στις οικονομικές δυσκολίες η φαμίλια, σε ολοζώντανη ελπίδα στα μάτια της μικρής. Στο σενάριο βοήθειες δίνει επίσης και ο Andrew Lanham, ενώ το φιλμ έχει προγραμματιστεί να κάνει την επίσημη αμερικάνικη πρεμιέρα του στις 11 Αυγούστου 2017, μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Το Γυάλινο Κάστρο (The Glass Castle) Movie

Την μικρή σε ενήλικη φόρμα, αποδίδει η πάντοτε εξαιρετική και πολυβραβευμένη Brie Larson, έχοντας δίπλα της δύο πραγματικούς υποστηρικτικούς ογκόλιθους, όπως ο Woody Harrelson και η Naomi Watts.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 από την Spentzos Films

Περισσότερα... »



TIFF 2016 Live

by Takis Garis (@takisgaris)

TIFF 42 Ep.2: Πεσκέσια από τις Cannes

Αρχινήσαμαν λοιπόν. Να έχει πάει εννιά πρωινή, μιάμιση ώρα δρόμος 407 - Gardiner -TIFF Bell Lightboxγια πάσο και lootbag. Ροβολάω για Scotiabank Theaters όπου φέτο οι δημοσιογραφικές παίζουσι αποκεκλειστικά. Ξανακοιτάω το πάσο. Φτηνοδουλειά. Το πρόγραμμα. Μικρογραφία του περσινού, ούτε City to City μέσα στις προγραμματικές πλατφόρμες. Δυσκολία επίσης στο να αποκτήσεις εισιτήρια κοινού. Κάτι ψελλίζουν για μελλοντικό αποκλεισμό αν πάρεις (το μονό-ουχί διπλό, εννοείται) ελευθέρας για προβολή κοινού και δεν το χρησιμοποιήσεις. Κωλοσφιξούρες δηλαδή. Μου περνά η σκέψη πως όταν παραδώσω κατά το τέλος του έτους τα γραφτά μου και καταφέρουν να μεταφράσουν τις κωλοσφιξούρες μπορεί και να κιντινέψω του χρόνουνες. Μούρχεται βρισιά σταρχιδισμού αλλά δεν τη λέω (μόλις την είπα).

Happy End TIFF 2017

Διότι κύριος έχουμε τέλος εποχής. Βγαίνει στην καθιερωμένη ετήσια πρωινή ραδιοφωνική του (Metro Morning, CBC Radio 1) ο Cameron o Bailey και του τη ρίχνει ο Matt Galloway. Ρε παιδιά, τι γίνεται, καλά όλα; Εντάξει, αλλάζουμε, αποκρίνεται ο Cam, όσο για τον Piers Handling θα κάτσει ως τα του χρόνου. Απόστασες. Δισταγμός να απαντήσει αν ενδιαφέρεται ο ίδιος για τη θέση. Πέταξε ότι ξεχωρίζει το Mother! του κολλητού Darren Aronofsky που θα δω αύριο Κυριακή αν και βγαίνει στο ευρύ κύκλωμα αιθουσών στις 15 Σεπτέμβρη. Έπεσαν σαγόνια στη Βενετιά ήδη. Ανεβαίνω τις σκάλες λοιπόν, τον καθιερωμένο Γολγοθά όπου οι κυλιόμενες (καμιά 150ρά, σε 180ο κλίση) είναι σταματημένες, κι εκεί παίζει πρώτη καμπάνα ότι τα 45 μου είναι πολλά. Κρατώ ψυχραιμία. Εντός ολίγου θα δω Call Me By Your Name, αυτό θα το μεταδώσω τελευταίο όμως, γιατί έχω έναν ανοιχτό λογαριασμό με Cannesπου γυρεύω να κλείσω.

Έπαιξα (κι έχασα) ένα γρήγορο σεμινάριο με τα παλαίμαχα (Haneke, Kaurismaki) και το πουλέν (Λάνθιμος) της Κρουαζέτ ώστε να πιάσω γραμμή, κυρίως στην ξενόγλωσση κατηγορία που πάντα με σιγοκαίει. Έχασα Loveless και The Square – εύχομαι ο Θεός να με συγχωρέσει αλλά το διαολοπρόγραμμα σε στέλνει αδιάβαστο, με περίπου τεχνικό νοκ άουτ αναφορικά με τις συνεντεύξεις τύπου και αλληλοκαλυπτόμενα events, parties και λοιπούς φεστιβαλικούς συγγενείς. Ακυρώνεται και το Miami party λόγω τυφώνα Ίρμα. Είδα στα πεταχτά και τη Gaga να βουρκώνει στην παρουσίαση του Five Feet Two (τάπα η Θεά) μετά την επιτυχημένη συναυλία της Παρασκευής στο Air Canada Center. Ψυχούλα η Lady (τόχει το όνομα). Ανακατεύω τη σούπα του εγκεφαλικού μου ειρμού και προσγειώνομαι στον πατσά.

The Killing of a Sacred Deer TIFF 2017

Ο γερο Χάνεκες δε με ενοχλεί που ελλείψει έμπνευσης το γυρνά στο De Palma καλαματιανό. Με Iphonια και σκρηνιές από email γυρνά ποταπίσιο μισανθρωπικό κηρυγματάκι όπου ξεντεριάζει τρεις γενιές οικογενειακού ιστού με μια Ιζαμπέλ Ιπέρ να κυκλοφορεί αμήχανα λέγοντας τα λογάκια της. Με τζαζεύει χοντρά όμως που ξεφτυλίζει Τρεντινιάν ως ρόλο του Αμούρ, δικαιώνοντάς με όταν διεπίστωνα πως η ταινία δεν αποθεώνει ως (αρχή) κατάληξη τον υπέρτατο έρωτα-φόνο παρά μόνο δηλώνει την αιρετική δυσπιστία του σκηνοθέτη στην αγνότητα του μοναδικού εκ φύσεως δαύτου συναισθήματος. Ο Αυστριακός ροχαλιάζει τη μπουρζουαζί άτεχνα, ευκολούτσικα, ψευδοσοκαριστικά. Για να δέσω την τελευταία λέξη με τον τελευταίο Λάνθιμο (The Killing of a Sacred Deer), που κλείνει τεράστιο μάτι στο σινεμά τρόμου, σερβίροντας παγωμάρα Κιούμπρικ με εξπλοϊτέσον μπιμουβιά σέβεντις. Από το Happy End του κατ’ οίκον ψυχολογικού μπούλινγκ περνάμε στη βρωμερή ενορχήστρωση ακρωτηριασμού της σαμπέρμπιαν οικογενείας γιατρών από παιδί - θύμα - δαίμονα - σωτήρα που εμφανίζεται ως άγγελος εξολοθρευτής. Σποραδικός γέλως που με κάνει να ελπίζω πως ο Yorgos απλά μαζεύει εμπειρία και δεν πολυσκιάζεται για το λέγκασί του σε αυτή τη φάση. Ειδάλλως η τελευταία πλανιά του είναι για τρελή ντομάτα, κρεμώντας μια σε σκηνές λυσσαλέας έντασης βαρβάτη θριλεριά. Κλείνω την τριαδούλα με Άκη Καουρισμάκη (The Other Side of Hope) που βλέπει ως 10χρονος το θέμα Σύριοι πρόσφυγες με το κατατεθειμένο καραμπαμπάμ χουμοράκι και τη σάτιρα ενός λαού έτη φωτός μακράν σε κοινωνικοπολιτική οργάνωση και ανθρώπινα δικαιώματα. Για τους φίλους πάντα ευπρόσδεκτος. Έχουμε μείνει πάντως στα 80ς εν τοιαύτη περιπτώση.

Ώστε να γυρίσω στην αρχή και να επαναφέρω στη θύμηση αυτό το στολιδάκι γυρισμένο από τον Luca Guadagnino (Io Sono L΄Amore, A Bigger Splash) και σεναριακή υπογραφή James Ivory. To Call Me By Your Name περιγράφει έναν αρχαιοελληνικό ομοφυλοφυλικό έρωτα δασκάλου - μαθητή, μια σεξουαλικά περιπετειώδη ενηλικίωση που κυλά οργανικά, ομφαλοτυλιγμένη στο καύκαλο της οργιώδους καρποφορίας μιας βόρειας Ιταλίας του 1982, όπου οι ζουμεροί γιαρμάδες (punintended) ήταν ο απαγορευμένος καρπός. Φοβερός ο νεαρός Timothée Chalamet (δέστον σε Lady Bird και Hostiles φέτος), αγαλμάτινος ο Armie Hammer, κλέβει παράσταση ο Michael Stuhlbarg με πατρικό μονόλογο – ηθικό δίδαγμα στο τέλος. Το Call Me By Your Name, πολύ πιο ευθέως LGBTQ θεματολογικά από το υπερεκτιμημένο Moonlight, πάσχει από κοινωνική, ιδεολογική και σεναριακή εξιδανίκευση που μολαταύτα ίσως να μη του στερήσει την είσοδο στις καλύτερες της χρονιάς βραβευτικά.

Να λοιπόν που το Sundance ξηγιέται σπαρματσέτο στας Κάννας. Τα βαριά χαρτιά ξεκινούν από Σάββατο ως Δευτέρα. Μη φας πολύ, θα σε μπουκώσω. Cineτονίσου στο Movies Ltd. Ακλούθαμε στο @TakisGaris. Απαντάει σε κάθε ερώτηση, ιδίως οσκαρικού περιεχομένου. Later (ξανα punintended).

gaRis

TIFF 2017
Περισσότερα... »

Οι πρώην (Les ex) Poster ΠόστερΟι πρώην
του Maurice Barthélémy. Mε τους Jean-Paul Rouve, Patrick Chesnais, Arnaud Ducret, Stéfi Celma, Judith El Zein, Natacha Lindinger, Zoe Duchesne, Baptiste Lecaplain, Maurice Barthélémy


«Για όλα φταίνε οι γκόμενες / οι πρώην και οι επόμενες»...
του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Ερωτικά κουλουβάχατα αλά γαλλικά!

Αυτή είναι η πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί ο Maurice Barthélémy και η πρώτη που προβάλλεται εμπορικά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Έχουν προηγηθεί οι εξής ταινίες: «Casablanca Driver» (2004), «Papa» (2005), «Low Cost» (2011) και «Pas très normales activités» (2013) ένα σπουφ με τον γαλλικό τρόπο (!!!) πάνω στις ταινίες τύπου «Μεταφυσική δραστηριότητα». Ο Barthélémy είναι και ηθοποιός, έχει παίξει σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων και σε τρεις δικές του, μία εκ των οποίων είναι τούτη η τελευταία. Εδώ υποδύεται τον φοβισμένο χειρουργό, ο οποίος δέχεται μπούλινγκ από την πρώην γκόμενα της νυν ερωμένης του!

Οι πρώην (Les ex) Quad Poster Πόστερ
Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στην ιταλική ταινία «Ex» (2009) του Fausto Brizzi. Σύμφωνα με τον Barthélémy, την είδε σε ένα ταξίδι του στην Ισπανία, αγόρασε τα δικαιώματα της ταινίας και τη μετέφερε στα γαλλικά, αφού την άλλαξε κατά 70%! Πεδίο δόξης λαμπρό για ελληνική κινηματογραφική μεταφορά! Ή θεατρική, έχουμε και τέτοια φαινόμενα στη χώρα μας! Για να γυρίσουμε στην ταινία μας, αυτή βγήκε στους γαλλικούς κινηματογράφους στις 21 Ιουνίου, στην πρώτη εβδομάδα προβολής της έκοψε γύρω στα 185 χιλιάδες εισιτήρια και οι συνολικές της εισπράξεις στη χώρα της ξεπέρασαν τα 2,5 εκατομμύρια ευρώ. Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα μετά τη Γαλλία, στην οποία προβάλλεται η ταινία και πιθανότατα να είναι και η μοναδική άλλη χώρα στην οποία οι θεατές θα έχουν τη... χαρά να την παρακολουθήσουν...

Η υπόθεση: Το Παρίσι μπορεί να είναι η πόλη των ερωτευμένων, είναι όμως και η πόλη... των πρώην! Ο Αντουάν είναι ένας ψυχολόγος, που μετά τη διάλυση του 15ετούς γάμου του δεν τολμά να ξαναδεσμευτεί, παρά το γεγονός ότι φλερτάρει με μια πολύ ενδιαφέρουσα ραδιοφωνική παραγωγό, την Οντρί. Ο Ντιντιέ έχει ομηρικούς καυγάδες με τη γυναίκα του, την Καρολίν, χωρίζουν, γλεντάει την ελευθερία του αλλά σύντομα βαριέται και καταλαβαίνει πως δεν ήταν μόνο η ρουτίνα που τον κρατούσε μαζί με το έτερο ήμισύ του. Ο πάτερ Λοράν καλείται να παντρέψει την πρώην του, τη Ζουλί, με τον νέο της, μπερδεμένο ερωτικό σύντροφο, παρά το γεγονός ότι η σεξουαλική φλόγα που τους ένωνε δεν έχει σβήσει ακόμα. Ο Σερζ δέχεται διαρκώς παρενοχλήσεις και μπούλινγκ από την Λιζ, την πρώην της νυν, πανέμορφης φιλενάδας του, της Μαρίνας. Τέλος, ο Γκρεγκ αναγκάζεται να φροντίζει το μπουλντόγκ της πρώην του, με βαριά καρδιά, η σχέση αυτή όμως επιφυλάσσει εκπλήξεις...

Η άποψή μας: «Καπνίζεις τσιγάρα μάρκας Αλέν Ντελόν με χώρα προέλευσης την Καμπότζη. Είναι πολύ βαριά. Γιατί τα καπνίζεις;». «Γιατί μπορώ». Αυτός ο διάλογος ανάμεσα σε έναν παπά κι έναν Ισπανό πρόσφυγα, χρόνια στη Γαλλία, που αναλαμβάνει να φρεσκάρει τις τοιχογραφίες της εκκλησίας όπου λειτουργεί ο πρώτος, ζωγραφίζοντας έναν Χριστό... αλλήθωρο, είναι από τα λίγα, από τα ελάχιστα για να είμαστε σωστότεροι, πράγματα που με έκαναν να γελάσω στην ταινία. Μια ταινία φλατ, που θέλει να είναι χαριτωμένη αλλά εντέλει αναμασά τα ίδια και τα ίδια πάνω στο αγαπημένο θέμα των Γάλλων: το θέμα των σχέσεων. Δεν έχει καμιά φρεσκάδα η ταινία, δεν σε αιφνιδιάζει, δεν σε κάνει να λες «κοίτα να δεις τώρα, αυτό δεν το είχα σκεφτεί».

Ο ηθοποιός – σκηνοθέτης Barthélémy στήνει ένα γαϊτανάκι με μπόλικα δίπολα επιχειρώντας να μας κάνει να γελάσουμε με τα χάλια των ερωτικών σχέσεων. Παρεξηγήσεις, μυστικά, τρίγωνα, τετράγωνα, εκμυστηρεύσεις, πλακώνουν σε βαθμό... κακουργήματος, μπας και προκύψει εκείνη η σπίθα που θα βάλει φωτιά στην οθόνη. Φευ, στην περίπτωση της συγκεκριμένης ταινίας, ουκ εν τω πολλώ το ευ. Η σκηνοθεσία είναι διεκπεραιωτική και ο Barthélémy ελπίζει πως μία από όλες τις περιπτώσεις που παρελαύνουν στην ταινία του ως case studies θα την έχει βιώσει κάποιος από τους θεατές και θα υπάρξει η απαραίτητη ταύτιση ώστε να γνοιαστεί λίγο παραπάνω και για τους υπόλοιπους ήρωές της.

Πέρα από τη σκηνή με το τσιγάρο, τον βαρεμένο σκύλο που πάσχει από καρκίνο (!), και την εξομολόγηση ενός χήρου προς τον πρώην σύζυγο της γυναίκας του που σκοτώθηκε, ότι γούσταρε τρελά το πως του έκανε στοματικό έρωτα η εκλιπούσα, δεν σου μένει κάτι από την ταινία. Άντε, αν είσαι λάτρης του ωραίου, θα ξεκουράσεις το βλέμμα σου στις αληθινά όμορφες γυναίκες που κυκλοφορούν μέσα στην ταινία, από την με εξωστρεφή σεξουαλικότητα Μαρίνα και την ανασφαλή αλλά πολύ σέξι Ζουλί μέχρι τις δίδυμες κόρες του ψυχολόγου και την πάσχουσα από καρκίνο (άντε πάλι) κόρη του ζευγαριού που χωρίζει, κάνεις το απαραίτητο οφθαλμόλουτρο. Αν και να ξέρετε υπάρχουν και σκηνές ντροπιαστικές για τους ηθοποιούς που συμμετέχουν σε αυτές, όπως πχ η σκηνή της αποτρίχωσης – ήμαρτον δηλαδή.

Πάντως, ρίχνω ιδέα: αν κάποιος Έλλην ηθοποιός δει την ταινία και του αρέσει είναι πολύ πιθανό να τη δούμε είτε σε κάποια θεατρική σκηνή είτε μεταφερμένη στα καθ' ημάς. Τώρα που το πήραμε το κολάι, μια χαρά εκδοχή made in Greece θα μπορούσε να ετοιμαστεί, έτσι; Θέλω ποσοστά!!!

Οι πρώην (Les ex) Rating
Στις δικές μας αίθουσες? Στις 7 Σεπτεμβρίου 2017 από την Feelgood Ent.
Περισσότερα... »

American Made Poster ΠόστερAmerican Made
του Doug Liman. Με τους Tom Cruise, Sarah Wright, Domhnall Gleeson, Jayma Mays, Jesse Plemons, Lola Kirke, Lara Grice, Frank Licari, Jed Rees, Caleb Landry Jones, Connor Trinneer


Fly, Barry, Fly!
του zerVo (@moviesltd)

Αν μάθαμε κάτι καινούργιο? Μπα! Και οι πέτρες γνωρίζουν την υπόγεια δράση των μυστικών υπηρεσιών της Γερακίνας, εν καιρώ ψυχρού πολέμου, στα κόκκινης επιρροής κρατίδια, που και έμπειρους γεωγράφους μπερδεύουν για το ποιο είναι ποιο, της ζώνης του Γκολφ Στριμ. Ακόμη και κουτό να ρωτήσεις, ξέρει πολύ καλά πως τα Καλάσνικοφ του στρατού των βαρώνων της Κολομπιάνας κοκαΐνης, προέρχονταν από τον κραταιό Βορρά, κλεψιμαίικα κι εκείνα από τα καραβάνια των Σοβιετικών προμηθειών προς τους αντάρτες Πειρατές της Καραϊβικής. Όσο για τον παράνομο συσχετισμό των τελευταίων με τους ορκισμένους οχτρούς Ιρανούς, όπως με πυγμή υποστήριξε  ο Λευκός Οίκος - με μπροστάρη εκείνο το παλικάρι, τον αλήστου μνήμης Όλι Νορθ - ούτε καν τους πλέον ένθερμους των ρεπουμπλικάνων δεν έπεισε το παραμύθι. Ακόμη κι αν δεν υπάρχει η παραμικρή αποκάλυψη στο φρενήρες ιστορικό παρανάλωμα του American Made, οφείλω να παραδεχτώ πως είναι απίθανα ενδιαφέρον να το διαβάζεις έτσι όπως το καταλαβαίνουν οι εκ των έσω. Ειδικά όταν το κυρίαρχο στοιχείο στο λιμάνι της φαιάς τους, είναι η αυτογνωσιακή σάτιρα...

American Made Quad Poster Πόστερ
Δεν είναι δα και κανένας τυχαίος πιλότος. Στα κιτάπια της κραταιάς, κατά την περίοδο των mid 70s που διανύουμε, Trans World Airlines, ο Μπάρι Σιλ είναι καταχωρημένος ως ο νεαρότερος πιλότος που προσλήφθηκε για να οδηγήσει σε ολόκληρο τον πλανήτη τα αεροσκάφη της. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως είναι και ικανοποιημένος, είτε με τον πενιχρό για τις ανάγκες, μισθό του, είτε με την διαρκή ρουτίνα των πτήσεων και των αυστηρών πρωτοκόλλων ασφαλείας που πρέπει να ακολουθεί. Αφορμή για να ρίξει μαύρη πέτρα πίσω στα κόκπιτ των airbus, θα του δώσει η πρόταση του δαιμόνιου πράκτορα της CIA, Σέιφερ, να αναλάβει, έναντι ικανοποιητικής αμοιβής, την αεροφωτογράφηση των ζωνών της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, που σύμφωνα με τις πληροφορίες, έχουν απλώσει τα νύχια τους οι εχθρικές αρκούδες της Σοβιετικής Ένωσης. Δημιουργώντας έτσι στα νότια της Δυτικής Υπερδύναμης, συνθήκες απειλητικές για την ασφάλεια της Land Of The Free...

Ακόμη κι αν αναγκαστεί να κρύψει την ταυτότητα της καινούργιας του δουλειάς από την λατρεμένη του συμβία, που τον καρτερεί με ασίγαστο πάθος, να επιστρέψει από τα ταξίδια του, στο σπιτικό τους, στο Μπάτον Ρουζ της νότιας Λουιζιάνα, ο Σιλ, θα εντοπίσει στις τιγκάτες ρίσκο επικίνδυνες αποστολές, την αδρεναλίνη που τόσο του είχε λείψει στην πολιτική αεροπορία. Τόλμημα που θα πάρει ακόμη πιο εκρηκτικές, όσο και προσοδοφόρες σε μαύρο χρήμα, διαστάσεις, από την στιγμή που θα δώσει τα χέρια με το νεοσύστατο καρτέλ ναρκωτικών του Μεντεγίν, για την, κρυφή φυσικά από τα άφαντα πολιτικά του αφεντικά, διακίνηση τεράστιων ποσοτήτων, πανάκριβης σκόνης στα εδάφη των ΗΠΑ. Παράνομη, διπλή επαγγελματική ταυτότητα, που ο θρασύς πιλότος θα εκμεταλλευτεί απόλυτα γεμίζοντας τους τραπεζικούς του λογαριασμούς με εκατομμύρια αφορολόγητα δολάρια!

Και όλα αυτά με τις ευλογίες, από ένα σημείο και μετά των εντολέων του στο Λάνγκλει, που και βέβαια έχουν αντιληφθεί το αλισβερίσι με την συμμορία του Εσκομπάρ, μα γνωρίζουν καλά πως μόνον εκείνος δύναται να φέρει εις πέρας τo top secret κοντραμπάντο, που πλέον περιλαμβάνει και βαρύ οπλισμό με αποδέκτες τους απείθαρχους Κόντρας, μισθοφόρους με payroll βγαλμένο από τον ίδιο τον Λευκό Οίκο, ώστε να σταθούν τροχοπέδη στις ορέξεις των αριστερών Σαντινίστας, που έχουν καταλάβει τον έλεγχο της Νικαράγουα. Με όριο του, καν τον ουρανό, ο εύστροφος και πανούργος Σιλ, θα κτίσει μια μικρή αυτοκρατορία ακατάπαυστης ροής κέρδους, ξεφεύγοντας ακόμη κι από τον έλεγχο, τόσο της Υπηρεσίας, όσο και των πάνοπλων κομπανιέρων του στις φυτείες του Αμαζονίου.

Είναι πραγματικά απίστευτη η ιστορία αυτού του μεγαλοφυή τύπου, που με αφετηρία του τις φτωχικές κωμοπόλεις του Μισισίπι, έφτασε μέσα σε μια δεκαετία να παίξει ρόλο αόρατου καταλύτη στις πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις της πατρίδας του. Η αφήγηση της μεθόδου εξέλιξης του, από κάπτεν της TWA σε διαβόητο τρανσπόρτερ, πραγματοποιείται με έναρξη από το φινάλε σχεδόν της ανίερης καριέρας του και δίνεται μέσα από γραμμικώς χρονολογικά δοσμένα κεφάλαια, όπου το καθένα έχει έναν ιδιαίτερο τίτλο, συνοδευόμενο και από το έτος που έλαβαν χώρα τα συμβάντα. Χρονιά με την χρονιά, από το 77 μέχρι και το 86. Παράλληλα με τα κατορθώματα του Σιλ, ξεδιπλώνονται επί της οθόνης και τα φανερά στο ευρύ κοινό ντοκουμέντα, σε μια παράλληλη απεικόνιση αληθινών μα και δραματοποιημένων, επίκαιρων της περιόδου, όπου εμφανίζονται άπαντες οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι πρωταγωνιστές, Ρίγκαν, Νάνσι, Μπους μπαμπάς και γιος, Κλίντον, Νορθ και δεν συμμαζεύεται. Και η οποιαδήποτε κίνηση του Σιλ στην παράτολμη σκακιέρα, εξηγεί πλήρως την σημασία των πλανηταρχικών αποφάσεων τους.

Φαντάζεται κανείς μέσα από ένα φιλμικό πακέτο αυστηρά δραματικό και φορτισμένο? Τουναντίον! Ουδέποτε, από το πρώτο, μέχρι όμως όχι το τελευταίο δευτερόλεπτο, η αφήγηση δεν αφήνει κατά μέρος την γλαφυρότητα και την καυστική σάτιρα, φροντίζοντας μέσα από το εκπληκτικά μελετημένο σενάριο, το μαγικό ψαλίδι του μοντάζ και το southern rock σάουντρακ, να μην υπάρξει στιγμή που ο αναγνώστης να μην (έστω, το λιγότερο) να ευθυμήσει. Με συμβάντα που είχαν σαν αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς λες? Είπαμε αποξαρχής. Το φλέγμα είναι το βασικό συστατικό του ταχύτατου μενού που σερβίρει ο πεπειραμένος μετά από εικοσαετή και βάλε διαδρομή, ντιρέκτορας Doug Liman. Έχοντας πάρει μάθημα γερό από την ανιαρή, μάλλον αποτυχημένη, απόπειρα του να προσεγγίσει το πολιτικό σινεμά, μέσα από το υπέρμετρα ακαδημαϊκά δοσμένο Fair Game, ο σκηνοθέτης του πρώτου και καλύτερου Bourne, παίρνει την κρίσιμη απόφαση να δράσει εναλλακτικά εδώ, να μην ακολουθήσει πιστά την ράγα, να στήσει σεκάνς με κάμερα όχι απλά κουνημένη, μα και δίχως το υποκείμενο στο κέντρο της ενίοτε και να βάλει στο τραπέζι ένα δίωρο θρίλερ κεφιού (!) και Top Gun εναέριων λήψεων, που ειδικά όσοι έχουν ελαφριά γνώση των αναλυόμενων γεγονότων, θα το ρουφήξουν με μια και μόνο ανασεμιά.

Σε ετούτη του την εκκεντρικά φιλμαρισμένη κινηματογραφική πράξη ο Liman, έχει πάντως και την τύχη με το μέρος του. Κι αυτό γιατί ο νούμερο ένα αστέρας των εκράν, την τρέχουσα τριακονταετία - συμπτωματικά να προσθέσω πως η ταινία που τον εκτόξευσε στα ύψη, κυκλοφόρησε λίγες μόνο εβδομάδες, από την ημέρα που μπήκε οριστικό φινάλε στην δράση του αντι-ήρωα που εδώ υποδύεται - βρίσκεται σε απίθανη φόρμα, το πλήρες αντίθετο δηλαδή, από την πρόσφατη φλόπα του The Mummy. Για τον Cruise τέτοιου είδους ρόλοι, ακόμη και κόντρα στην σαιεντολογικά ηθική εικόνα του, είναι βούτυρο στο ψωμί του, αρκεί να μην προδοθεί από τα χρόνια, που, ε, όπως και να το κάνουμε, δεν είναι και λίγα πια στην πλάτη του. Ο Tommie, που ανά στιγμές δεν τον κάνεις ούτε 35, είναι αέρινος, εκφραστικός όσο απαιτείται, αστείος δίχως ποτέ να δώσει αφορμή για να οδηγηθεί η περσόνα του στην καρικατούρα. Συμβόλαιο με τον διάβολο να είχε κάνει ο μπαγάσας, τόσο πετυχημένο λιφτ δεν θα του είχε χαρίσει. Χαλάλι του!

Χμ, όχι χαλάλι του πάντως, το κορίτσι που έβαλαν δίπλα του ως σύζυγο με μισή ντουζίνα γεννητούρια - μα κορμάρα ασύμβατα υπέρμοντελ, τον δίμετρο άγγελο των 33 Μαΐων Sarah Wright, που σκριπτικά απουσιάζει ως χαρακτήρας, άσε που δημιουργεί και συνθήκες μισμάτς στον όχι και πρώτο μπόι, 55άρη Mapother τον 4ο. Αντιθέτως φανταστικό είναι το ζωγράφισμα στο πανί της πολυδιάστατης β' ανδρικής περσόνας, που όσο καμιά δίνει το στίγμα του υποχθόνιου προσώπου της Αμέρικα, δηλαδή του Φαντομά agent, όπως τον ρολάρει ο άξιος κοκκινοτρίχης Δουβλινέζος Domhnall Gleeson. Κι αν το πολυεργαλείο του στόρι, ο ατρόμητος άσος του βολάν των αιθέρων, κάποια βολά, πάει, πέταξε, από δαύτης της προβοκατόρικα λαοπλάνας διάθεσης Σέιφερς, ο κόσμος μας είναι και θα είναι, δυστυχώς, κατάμεστος.

American Made Rating

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 7 Σεπτεμβρίου 2017 από την UIP
Περισσότερα... »