Movies Ltd

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Rogue One: A Star Wars Story	Feelgood Ent.	1	172	60.213	60.213
2	Τέλειοι Ξένοι	Odeon	1	53	31.280	31.280
3	Sing	UIP	1	175	21.027	21.027
4	Arrival	Spentzos Films	2	35	8.749	40.252
5	The Bachelor	Village Films	3	23	7.192	76.368
6	Allied	UIP	4	16	3.618	119.232
7	Office Christmas Party	Odeon	2	20	3.320	19.107
8	Get Squirrely	Odeon	4	21	2.366	15.108
9	Trolls	Odeon	7	22	1.856	94.717
10	Underworld: Blood Wars	Feelgood Ent.	3	9	1.538	46.697

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Η Ελπίδα έρχεται...

του zerVo (@moviesltd)

Δεν έχω την απαίτηση κάποιος σύγχρονος, είτε κινηματογραφιστής, είτε θεατής, να διαθέτει ακριβή γνώση του τι σημαίνει Star Wars, έχοντας μάλιστα παρέλθει από εκείνη την μαγική πρώτη φορά, σαράντα ολόκληρα χρόνια, οπότε είναι και λογικό οι θύμησες, για αρκετούς να έχουν ξεθυμάνει. Μου αρκεί που το γνωρίζω εγώ, που το θυμάμαι σαν να συμβαίνει τώρα, live pου λένε, που στο κλείσιμο των ματιών μου ακόμη φέρνω μπρος μου εκείνο το απαράμιλλο σκίρτημα στην σκέψη και μόνο, πως εντός ολίγου τα φωτεινά γράμματα, με φόντο το απόλυτο σκότος, θα τσουλήσουν από κάτω προς τα πάνω, εκκινώντας ένα ακόμη Episode. Για να συμμετείχε το παραμικρό στοιχείο, στην βασική τριλογία, αλλά και στην πιο κατοπινή (που ακόμη δεν αντιλαμβάνομαι για ποιους λόγους, διάφοροι περαστικοί, που προφανώς δεν έχουν και μεγάλη σχέση με την saga, την πετροβολούν) θα έπρεπε να καλύπτει ένα πανύψηλο επίπεδο από στάνταρντς, όπως ακριβώς τα είχε θεσπίσει η τότε παραγωγός, κτίζοντας τσάπτερ με το τσάπτερ τον θρύλο. Είναι λοιπόν απολύτως λογικό, κατεβάζοντας τα συγκεκριμένα λέβελς απαιτήσεων και δανείζοντας την λαμπερή μαρκίζα πέρα δώθε για σκοπούς εμπορικούς και προμόσιον, ο τίτλος να ξεφτίσει, να απολέσει μεγάλο μέρος της απαράμιλλης εμβέλειας του και εντέλει να μην σημαίνει για τους σινεφίλ, όλο εκείνο το μαγευτικό συναίσθημα που κάποτε σκόρπιζε στην σκέψη του και μόνο ανατριχίλες. Δίχως αυτό που λέω να στιγματίζει το Rogue One σαν κακό. Απλώς Star Wars δεν (γίνεται, να) είναι...

Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την στιγμή που πιτσιρίκα τότε, η Τζυν Έρσο είδε με τα ίδια της τα μάτια, την μητέρα της να πέφτει νεκρή από τα πυρά των στρατιωτών της Αυτοκρατορίας και τον επιστήμονα πατέρα της να συλλαμβάνεται, να οδηγείται σε άλλο, μακρινό πλανήτη και τα ίχνη του έκτοτε να αγνοούνται. Χωρίς ποτέ μέσα της να έχει σβήσει η δίψα για εκδίκηση για τον αφανισμό της φαμίλιας της, η Τζυν θα βρεθεί στο μέσον μιας φράξιας Επαναστατών, που παίρνοντας την μαζί, σαν σκοπό τους έχουν τον εντοπισμό του μυστηριώδη περιπλανώμενου πολεμιστή Σο Γκερέρα. Του κατά το παρελθόν σωτήρα της μικρής από τα αρπαχτικά νύχια της Empire, που σύμφωνα με τις ενδείξεις έχει πληροφορίες για τον πατέρα της Γκάλεν Έρσο, στελέχους της ερευνητικής ομάδας που δημιούργησε το απόλυτο υπερόπλο των πανίσχυρων αντιπάλων, έστω και υπό την απειλή των όπλων, το Άστρο του Θανάτου.

Μια συντροφιά ψυχωμένη, που αποτελούμενη από τον ατρόμητο μαχητή Κάσιαν, τον αποσκιρτήσαντα από την αεροπορία της Αυτοκρατορίας πιλότο, Μπόντι, τον δυναμικό και περήφανο Μπέιζ, τον τυφλό άριστο γνώστη των πολεμικών τεχνών Τσίρουτ και το ευφυές όσο και ανίκητο στον πόλεμο ανθρωποειδές K-2SO, θα ξεκινήσουν το μακρύ διαπλανητικό ταξίδι προς το άγνωστο. Ένα ταξίδι γεμάτο παγίδες, κινδύνους και ριψοκίνδυνα εμπόδια, που θα σημάνει πολλά για την εξέλιξη της Επανάστασης, καθώς καθοδηγούμενο από την αήττητη Δύναμη που πάντοτε φωλιάζει στις καρδιές των συντρόφων, πρέπει πάση θυσία το τέλος του να έχει επιτυχημένη έκβαση.

Πρόσωπο κλειδί λοιπόν αυτής της επικής περιπέτειας είναι η Τζυν, που στην εισαγωγή γνωρίζουμε σε πολύ μικρή ηλικία να αποχωρίζεται την οικογένεια της, στοιχείο που αυτομάτως θα γεννήσει μέσα της την απαράμιλλη θέληση για τιμωρία όσων κατέστρεψαν το μέλλον της. Τα κίνητρα της Τζυν είναι προσωπικά, δεν έχει την παραμικρή σχέση και ούτε το επιθυμεί, με την Αντίσταση και παρότι μικρή στο δέμας ώστε να μην γεμίζει το μάτι, έχει ξοδέψει τον περισσότερο χρόνο από την 15ετία που μεσολάβησε μέχρι τώρα, αναζητώντας τα χνάρια του γονιού της. Θεωρώντας κάτι παραπάνω από βέβαιο πως εκείνος, πανέξυπνος και ευρηματικός, θα βρει τον τρόπο να της στείλει το μήνυμα που πάντα καρτερούσε. Το σημάδι - οδηγό δηλαδή, που θα γίνει η αφετηρία για να πληγεί, όσο το δυνατόν περισσότερο, το κύρος των Αυτοκρατορικών.

Αν υπήρχε ένα βασικό ερώτημα για το ποια ακριβώς θέση θα κρατήσει το Rogue One στο χρονοδιάγραμμα του Star Wars - Prequel? Συνέχεια? Σπιν Οφ? - την απάντηση μας την δίνει το ίδιο στην πορεία του, που είναι αρκούντως εντυπωσιακή, όσο και εμπνευσμένη στην εξέλιξη της. Τίποτα από όλα αυτά. Είναι η αφήγηση μιας στιγμής ηρωικής, μιας μάχης ορόσημο που εκ προοιμίου οι συμμετέχοντες γνωρίζουν πως δύσκολα θα βγουν στο τέλος της αλώβητοι και ζωντανοί, που όμως όσο έχει σχέση με τον Πόλεμο των Άστρων, άλλο τόσο θα μπορούσε να μην το δένει μαζί του ο παραμικρός δεσμός. Είναι μια αυτοτελής adventure, δηλαδή, που σε κάποια σημεία του τα παζλ, πολυδιάστατα δένονται με στιγμές που κάποτε ξεπήδησαν από την φαντασία του Lucas. Σημαντικότερος δεσμός όλων, χωρίς άλλο το (προς το παρόν, αρτιμελές) Death Star, που εδώ γινόμαστε μάρτυρες της δημιουργίας του, όσο και των πρώτων δοκιμών του σε τόπους ξένους και αδιάφορους για την ύπαρξη τους, στην φονική συλλογιστική της Αυτοκρατορίας. Μέσα στην δική μου ματιά, αυτή την προβολή την ένιωσα σαν συμβολισμό, του πως λειτουργούν για την Υπερδύναμη (καμία σχέση με την Δύναμη, The Force, που λέμε) οι χώρες οι πολλές χιλιάδες μίλια απόμακρες, που τις θωρεί σαν πεδία πειραματικά για την δοκιμή των οπλικών της συστημάτων. Αλλά, μπα. έτσι θα ήθελα να το εκλάβω, οπότε μάλλον τράβα μονοκοντυλιά στον συλλογισμό μου, εξόν κι εσύ κάπως έτσι το αντιλήφθηκες...

Σημαία και σύμβολο ψηλά στις ματιές των πολεμιστών που εκστρατεύουν για την αποστολή αυτοκτονίας, η Ελπίδα, το μόνο άλλωστε αόρατο και άυλο συστατικό της ζωής, που μπορεί να αναπτερώσει το ηθικό και να ζωντανέψει την φιλοδοξία. Δεν είναι τυχαίο, που το φινάλε, του Rogue One, πέφτει ακριβώς πάνω στην ξαναγυρισμένη τέσσερις δεκαετίες μετά, σεκάνς της αφετηρίας του μύθου, στιγμή που όλα μέσα μου δάκρυσαν, καθώς από πενηντάρης, χουχουλιασμένος στην καρέκλα, ένιωσα ξανά δεκάρης, που με τα καθηλωμένα πέδιλα στα χαλίκια του θερινού, έχει δαγκώσει ότι νύχι του έχει απομείνει ζωντανό στα δάκτυλα. Ήταν κάτι άλλο στην ζωή μας ο Πόλεμος των Άστρων. Δεν ξέρω αν κι ακόμη και τώρα επιθυμώ αυτή την διαιώνιση του, σαν είδος.

Δεν ξέρω αν με συγκινούν ακόμη, οι ίδιοι κάτασπροι Stormtroopers, αν με εξιτάρει ο ίδιας χροιάς φωνής Darth Vader, αν έχω την ίδια κεφάτη αντίδραση με τότε, αντικρίζοντας τα πιο γνωστά ρομποτάκια όλων των εποχών, που σήμερα περνούν - δεν περνούν τρία δευτερόλεπτα από τα καρέ του έργου. Οπότε θα σταθώ στα σίγουρα, στα αντικειμενικά δεδομένα που έχουν να κάνουν με αυτή, την παράλληλου σύμπαντος αφήγηση. Ότι είναι καλογυρισμένη, ότι προσθέτει κάποια άγνωστα μέχρι ώρας στοιχεία στην ειδική εγκυκλοπαίδεια, ότι έχει το feeling να αποτελέσει έστω αποπαίδι του Star Wars, ότι πάει, ολοκληρώθηκε και δεν γίνεται να υπάρξει συνέχεια της. Ή για να το πω ακριβέστερα, υπήρξε χρόνια πριν και δεν είναι δυνατόν να προκύψει κάτι άλλο καινούργιο. Αλλά τέτοιου είδους στοιχήματα με την Disney, καλό θα ήταν να μην τα βάζω, λες, ε?

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 15 Δεκεμβρίου 2016 από την Feelgood Ent.

Η φωτεινή πλευρά του φεγγαριού...

του zerVo (@moviesltd)

First i was afraid, i was petrified... Μιλάμε για κοκάλωμα όμως, έναν τεταρταίο πυρετό που ανέβαζε σταδιακά το χλώμιασμα από τα νύχια ίσαμε την κορυφή, έχοντας προσθέσει έναν απροσπέλαστο κόμπο στο λαιμό, απόρροια του προφανούς φόβου της αποκάλυψης. Κάνε Θεέ μου να μην κτυπήσει ποτέ το ρημάδι, πλιζ, πλιζ, πλιζ, πλιζ κι εγώ θα σου ανάψω μια λαμπάδα, κοντά στο μπόι μου, που είμαι και ψηλούλης. Το ξέρω πως τα κότσια να το πετύχω το outing, να αποκαλύψω ετούτο το μυστικό που θα με αλλάξει ολοκληρωτικά και μονομιάς στα μάτια των δικών μου, τα έχω, αλλά κάνε να μην συμβεί τώρα. Δεν είμαι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο και μια χαρά τρέχουν όλα όσο αυτό είναι θαμμένο κάτω από τόνους, μιας άλλης αγωνιώδους γοητείας. Βόηθα να μην βγει το κρυφό μαντάτο στην δημοσιά κι εγώ θα κάνω οτίδήποτε μου ζητήσεις. Οκ, σχεδόν οτιδήποτε...

Βράδυ Παρασκευής, νύχτα που το ολόγιομο φεγγάρι που σκεπάζει την Αθήνα κάποια στιγμή θα χαθεί, στο δύωρο που θα διαρκέσει η έκλειψη του και η παρέα των φίλων από παιδιά, μαζί με τις γυναίκες τους, προετοιμάζεται για μια ακόμη σύναξη, για φαγητό και κουβεντολόι στο σπίτι των πιο εύπορων της ομήγυρης. Του πλαστικού χειρουργού Θωμά και της ψυχολόγου συζύγου του Μάρθας, που απόψε θα φιλοξενήσουν τους κολλητούς τους, τον Γιώργο και την Έρση, τον Αλέκο και την πολύ μικρότερη καλή του Λίνα, τον έξω καρδιά Αχιλλέα, που επιτέλους θα εμφανίσει σε όλους το καινούργιο του αμόρε, έτσι για μπριάμ, κρασάκι και ανέκδοτα. Συνηθισμένη μάζωξη, που οσονούπω θα εξελιχθεί σε νύχτα τρόμου, χάρη στην ιδέα της οικοδέσποινας, να ξεκινήσουν ένα μοιραίο και αποκαλυπτικό παιχνίδι.

Με την επτάδα, καθώς η άγνωστη αγαπημένη του μοναδικού ανύπαντρου δεν θα εμφανιστεί λόγω ασθενείας, να κυκλώνει το τραπέζι, οι συνδαιτημόνες θα συμφωνήσουν από κοινού, οποιαδήποτε στιγμή κτυπήσει το κινητό τους τηλέφωνο, είτε σε κλήση, είτε σε φωνητικό μήνυμα. είτε σε SMS, το περιεχόμενο θα ανακοινωθεί σε όλους, δίχως φόβο και χωρίς κανένα πάθος. Κι αν άπαντες αρχικώς είχαν την εντύπωση πως η συσκευή τους, δεν πρόκειται να βγάλει άχνα καθόλη την υπόλοιπη βραδιά, κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί ποτέ, αφού τα ringtones θα βαρούν ασταμάτητα, αναφέροντας πλήρως σε όλο τον φιλικό κύκλο, τι συμβαίνει στην μυστική ζωή του καθενός. Πιπεράτες κρυφές αλήθειες, που θα αναπροσαρμόσουν άμεσα τους κρίκους που συνδέουν την εκ πρώτης όψης, αλληλέγγυα φιλική τους αλυσίδα...

Επτά τα πρόσωπα της σύναξης, επτά αντίστοιχα και τα φορητά, που απόψε λες και μπήκε μέσα τους το κακό στοιχειό δεν θα πάψουν λεπτό να βαρούν, στέλνοντας ένθεν κακείθεν απίστευτα μαντάτα για το, υπεράνω της παραμικρής υποψίας, ποιόν του καθενός. Ερωμένες, πρώην και νυν εραστές, διαδικτυακά καμάκια, έφηβα τέκνα που περνούν τα δικά τους ζόρια, συνεργάτες πραγματικοί αλλά και φανταστικοί, "Λευτεράκηδες" σωτήρες, που θα δειχτεί το ποιοι στην πραγματικότητα είναι, όλοι, μα όλοι, θα καλέσουν εκ περιτροπής, το ένα μετά το άλλο τα τηλέφωνα των παιδιόθεν συντρόφων, προκαλώντας κατάσταση χάους, εκεί που άλλα η όμορφη, καλοκαιρινή βραδιά υποσχόταν. Στέλνοντας κατά σειρά, τον καθένα που ακούγοντας το κτύπημα, θα νιώσει από πριν το μαχαίρι να μπήγεται στην καρδιά, στην θέση του υπόλογου, του ντροπιασμένου, του να ανοίξει η γη να τον καταπιεί, κατάσταση διάρκειας ελαχίστων δευτερολέπτων όμως, εφόσον εντός ολίγου ο δίπλα, ο παραδίπλα, ο απέναντι, είναι βέβαιο πως θα πάρει την θέση του.

Το σενάριο των Τέλειων Ξένων στο κτίσιμο μιας πειραγμένης κομεντί, με αρκετά δραματικές εξάρσεις, είναι ευφάνταστο, εμπνευσμένο, διασκεδαστικό, εκρηκτικό ενίοτε σε βαθμό dramedy παραληρήματος, όπως και ανθρώπινο, την στιγμή της αποδοχής του "αγάπα τους φίλους σου, με τα ελαττώματα τους". Μια ρώσικη ρουλέτα, με επτάσφαιρο περίστροφο, που όλες οι θήκες όμως έχουν μέσα σφαίρα και είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως μόλις το πιστόλι εκπυρσοκροτήσει, θα λαβώσει εκείνον που (συμφωνώντας τρομάρα του να παιχτεί το game) το έχει στρέψει στον εαυτό του. Και το φεγγάρι στα ουράνια ολοένα και θα σκοτεινιάζει, θα μελαγχολεί, θα τρομάζει στην θωριά του, δίνοντας σου την εντύπωση πως η από κει πλευρά, η αθέατη, η άφαντη, η ποτέ ορατή σε κανέναν, είναι και η πιο σωστή, η ηθική, η που να μην σώσουμε ποτέ της να την δούμε.

Ρυθμός που σταδιακά ανεβάζει εντάσεις, αφού παρέλθει το εισαγωγικό ημίωρο των συστάσεων τόσο της επτάδας, όσο και των γνωστών βασάνων που ο καθείς κουβαλά στην καθημερινότητα του, οδηγώντας στην κορύφωση του τέλους και της λυτρωτικής ανατροπής - μάθημα προς όλους. Μάθημα εννοείται μη εφαρμόσιμο, αφού για να ακολουθεί ο καθείς βίο μυστικό και φαντομίσιο, πάει να πει πως θέλγεται από αυτόν, γουστάρει, περνάει καλά, έστω κι αν τα σωθικά γίνονται σμπαράλια, στο ενδεχόμενο του να βγουν τα πάντα στην φόρα. Θετικότερο στοιχείο των πάντων, η αρμονία που συνδέει χνώτα και ματιές των φίλων, που φαντάζουν πραγματικοί και ουχί ντεμέκ κολλητοί, αληθινά και όχι παραμυθένια μοντέρνα ζευγάρια, ουσιαστικοί και ουδέποτε μη interactive κομπανιέροι. Κορώνα ερμηνευτική, μα κυρίως εμφανισιακή η σμαραγδένια Σμαράγδα, δεδομένα ένα λέβελ πάνω από τις λοιπές Κυρίες (κουρασμένη η Ναυπλιώτου, οβεράκτ η Συριοπούλου) τις επισκιάζει με την θωριά, την λεβέντικη (έστω κι αν ο ρόλος είναι κάπως κόντρα) έκφραση, το επανερχόμενο μαλλί ξανθούν όπως πρέπει, τα βαριά λόγια που βγαίνουν από ετούτα τα μαγικά χείλη αβίαστα. Αντιθέτως οι άρρενες ως ανσάμπλ παίζουν πολύ ποιοτικότερα από ότι θα περίμενα, με τον Κούρκουλο να πιάνει ελαφρώς πιότερο παλαμάκι από την αντροπαρέα, τον Περλέγκα να στέκει άψογος παραστάτης, τον Παπαδημητρίου να μοιάζει ως ο πιο προβλέψιμος της διανομής, τον Αθερίδη, εντέλει, να κρατάει για την πάρτη του, τον πιο μαζεμένο και αόρατο χαρακτήρα.

Οπότε, τι?, θα πει κανείς, στο τρίτο δημιουργικό του βήμα ο Θοδωρής, έστω και με λαθάκια στο μοντάζ και ελαφρώς (έως και πολύ) επαναλαμβανόμενες αριστερά δεξιά προοπτικές του φακού, ανεβάζει κι άλλο τα σκηνοθετικά του στάνταρντς, που μετά από την Μέλισσα του ντεμπούτου, τραβούν ανοδικό ρεύμα, αν θυμηθούμε το σαφώς πιο ολοκληρωμένο σόφομορ Από Έρωτα. Όχι δεν είναι ακριβώς έτσι, ούτε μπορεί να θεωρηθεί δουλειά του Αθερίδη μια ταινία που ακολουθεί καρέ - καρέ και λόγο - λόγο την ορίτζιναλ Ιταλιάνικη (φαντάζομαι το γνωρίζεις αναγνώστη, πως το παρόν αποτελεί διασκευή και δεν σου κάναμε σοπρέζα) σε βαθμό τέτοιο που οι εδώ προσθήκες να μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Και να νιώθει εκείνος που έχει δει το πρωτότυπο, πως το θεατρικής  υφής στόρι, αναμασιέται στο κοπιαριστής επίπλωσης διαμέρισμα, με όμοια τοποθέτηση των συμμετεχόντων γύρω από την τάβλα, χωρίς απόκλιση χιλιοστού στα λεχθέντα, που απλώς λαμβάνει χώρα μια μεταγλώττιση. Εγώ τον Αθερίδη τον έχω για ψηλότερα, από το να φτιάχνει απλώς μια κονσέρβα ελληνική, όποιο χιτ στα ταμεία κι αν καταφέρει, πάνω σε ξένα πατρόν, ακόμη κι αν αυτό το κάνει καλά, που από μόνο του είναι κάτι το θετικό. Δεν το θεωρώ όμως ιδιαίτερα δημιουργικό και κυρίως μάχιμο. Εδώ θα είμαστε και ο σκηνοθέτης, που ιδέες διαθέτει σκάλες πιο αβανταδόρικες των γειτόνων, θα επανέλθει σύντομα, ξανά, με ολόδικό του πόνημα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 15 Δεκεμβρίου 2016 από την Odeon

...Άι Βασίλης, πάλι, θα 'ρθεί!

του zerVo (@moviesltd)

Θα είμαι ψεύτης αν πω πως περίμενα ποτέ να δω σίκουελ του Bad Santa. Και μάλιστα δεκατρία ολόκληρα χρόνια, μετά την έλευση εκείνου του πρώτου επεισοδίου, που και βέβαια είχε κάνει ντόρο, επιστρέφοντας στα ταμεία της Columbia, πενταπλάσιο ποσό από τα 12 εκατομμύρια που έβγαλε από την τσέπη για να το χρηματοδοτήσει. Και η αλήθεια είναι, πως για το γιορτινό κλίμα των ημερών που αναφέρεται, αυτή η μαύρη κομεντί υπήρξε ιδιαίτερα ανατρεπτική, προβάλλοντας την πιο αγαπημένη φιγούρα ολάκερης της Χριστουγεννιάτικης παράστασης, στην πιο κακομούτσουνη φόρμα, που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Πάμε λοιπόν, μια από τα ίδια, πάλι από την αρχή...

Τεμπέλης, οκνηρός, μονίμως βαριεστημένος, αποκλεισμένος στον κόσμο του και μέθυσος, ο περιφερόμενος από μπαρ σε μπαρ αλήτης Ουίλι Σόουκ, δεν μπορεί να στεριώσει σε καμία δουλειά, που θα του δώσει την ευκαιρία της πρόσληψης. Χωρίς τον παραμικρό σκοπό στην ζωή του, πανεύκολα θα πάρει την απόφαση να της δώσει ένα τέλος, απόπειρα για αυτοχειρία που ακόμη κι εκείνη θα καταλήξει στην αποτυχία, κερδίζοντας έτσι μια ακόμη ευκαιρία για να ορθοποδήσει. Εννοείται ακολουθώντας τον κακό δρόμο της παρανομίας, μιας και ο παλιόφιλος του και συνεργάτης στις βρωμοδουλειές, κοντοπίθαρος Μάρκους, έχει μόλις βγει από την φυλακή και έχει να του προτείνει ένα πραγματικά ευρηματικό σχέδιο για να πετύχουν γερή μπάζα.

Να ταξιδέψουν από την Αριζόνα που διαμένουν δηλαδή, στο μακρινό και παγωμένο Σικάγο, για να ντυθούν και πάλι τις στολές του Σάντα Κλάους και του Ξωτικού αντίστοιχα, συμμετέχοντας στις εορταστικές εκδηλώσεις που διοργανώνει η τοπική φιλανθρωπική ένωση. Το χρηματοκιβώτιο της οποίας όμως είναι τίγκα στους παράδες, οπότε έχει μπει στο στόχαστρο των λωποδυτών, που έχουν βάλει σαν πλάνο τους την παραμονή των Χριστουγέννων, ακριβώς πάνω στην στιγμή της κορύφωσης της γιορτής, να το διαρρήξουν και να γεμίσουν τις τσέπες με λεφτά. Ατυχώς για εκείνους δεν είναι οι μόνοι που έχουν βάλει στο μάτι την μικρή περιουσία, αφού το ίδιο ακριβώς κόλπο έχει προετοιμάσει και η χαμένη από χρόνια, μάνα του Ουίλι, μια κλέφτρα που πίσω από το παραμυθένια καλοσυνάτο της πρόσωπο, έστω και σε μεγάλη ηλικία, πηγαίνει για να πιάσει την καλή!

Οπότε σε αυτή την επανάληψη του γνώριμου στόρι, σχεδόν πανομοιότυπου με εκείνη την πρώτη φορά του 2003, δεν έχουμε ακριβώς δίδυμο κλεφτάκων, αλλά τρίγωνο, το οποίο μας αποκαλύπτει και το πως ο εθισμένος στο αλκοόλ Ουίλι, λοξοδρόμησε και ουδέποτε πήρε το μονοπάτι της αρετής, έχοντας πάρει μια χαρά καθοδήγηση από την μανούλα. Τρίγωνο που οι πλευρές του δεν έχουν την παραμικρή εμπιστοσύνη η μια προς την άλλη, αφού οι κατεργάρηδες που το συγκροτούν, μεταξύ τους δεν αναπτύσσουν ούτε την ελάχιστη ειλικρίνεια. Σε ότι αφορά στα ανέκδοτα που αυτή χριστουγεννιάτικη, πλην όμως όχι για όλη την οικογένεια πλοκή προσφέρει, η έμπνευση σε σύγκριση με το ορίτζιναλ είναι περιορισμένη, είτε σε φωνακλάδικες κόντρες μεταξύ των ψευτο Αγιοβασίληδων, είτε στα ερωτικά ξεσπάσματα του Ουίλι δε Κιντ, πάνω σε οποιοδήποτε θηλυκό συναντήσει στο διάβα του, που θα το κάνει ο αντρακαράς να σκιρτήσει από ηδονή, σε σημείο που οι επιδόσεις τους να ακουστούν στο μισό Σικάγο!

Η αληταμπουρίαση λοιπόν του κακού στην συμπεριφορά αλλά με την όχι ανήθικη καρδιά Σάντα, αντιδιαστέλλεται από το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο του σεναρίου, τον αγαθοβιόλη μπουκλάκια Θέρμαν Μέρμαν, που πλέον έχει ενηλικιωθεί, μέσα του δεν κρύβει όμως την παραμικρή πονηριά, γεγονός που ενδέχεται να συμμαζέψει ως φίλος, κάπως το πάθος του για τυχοδιωκτισμούς. Και βέβαια για να σταθεί σαν πιστό αντίγραφο, το Bad Santa 2, οδηγείται στην (υποτιθέμενα) ανατρεπτική προδοσία και μάλιστα αφού μιλάμε για τρίο, αυτό συμβαίνει δις, ποτέ όμως η κομεντί δεν κάνει εκείνο το τσαφ που χρειάζεται η πλατεία για να θεωρηθεί σαν έστω αξιοπρεπής. Την ίδια στιγμή που οι ακατάλληλες χοντράδες της, με συνοδό την πιο ζουμερή βόμβα αυτή την στιγμή στο Χόλιγουντ, μίσιζ Hendricks, μάλλον λειτουργούν αρνητικά στο γενικότερο σύνολο.

Χαράμι που σημαδεύει κατευθείαν στο μια φορά κι έναν καιρό αναγνωρισμένο ταλέντο του Billy Bob Thornton, που το χαραμίζει αβοήθητος από τις ατάκες, ντυμένος την βρωμερή ερυθρόλευκη στολή. Ομοίως στράφι τρέχει μακρυά από το γνώριμα καλό της πρόσωπο η Kathy Bates, που στην αρχοντική της φόρμα δεν ταιριάζουν και τόσο τα τατού, τα πάνκικα μαλλιά, η σλάνγκ, υποδυόμενη την κακοποιό μάνα, που γνωρίζει πως οι μέρες της είναι μετρημένες, οπότε έχει και άγνοια κινδύνου για το αν θα επιστρέψει στην στενή. Κάγκελα που είναι πιθανόν λοιπόν στην εξέλιξη να συστεγάσουν το τζιέρι της, εξόν κι αν το λάδι στο καντήλι της τύχης του δεν έχει σωθεί και ενδέχεται να την σκαπουλάρει. Σε αυτό το ενδεχόμενο όμως μήπως τραβήξει κι άλλο το αστείο και βαδίσουμε και σε μια ακόμη συνέχεια? Oh no, not again...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 15 Δεκεμβρίου 2016 από την Tanweer

Εσύ διαλέγεις την οικογένειά σου (;)

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Πόσο εύκολο είναι να ξεπεράσουμε τις συμβάσεις;

Ο Thomas Vinterberg είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση σκηνοθέτη. Γεννήθηκε στις 19 Μαΐου του 1969 στην Κοπεγχάγη, από την Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της οποίας αποφοίτησε το 1993. Αυτή είναι η 10η μεγάλου μήκους ταινία του. Σε αυτήν συνεργάζεται ξανά με τους Ulrich Thomsen και Trine Dyrholm, 18 χρόνια μετά τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, το φοβερό και τρομερό «Οικογενειακή γιορτή» (Festen, 1998), το οποίο φέτος οι θεατρόφιλοι της Θεσσαλονίκης μπορούν να παρακολουθήσουν ως παραγωγή του ΚΘΒΕ – ή μήπως ολοκληρώθηκαν οι συγκεκριμένες παραστάσεις; Η «Οικογενειακή γιορτή» μαζί με το «Κυνήγι» (Jagten, 2012) και το «Dear Wendy» (2004) είναι οι καλύτερες ταινίες του – και το να υπάρχει ένας σκηνοθέτης που έχει γυρίσει δύο ταινίες οι οποίες με άνεση να μπορούν να χαρακτηριστούν αριστουργήματα, είναι κάτι πολύ σπάνιο, σωστά; Κι όχι μόνον αυτό: μαζί με τον Lars Von Trier είχαν ιδρύσει ένα πολύ ενδιαφέρον κινηματογραφικό κίνημα, το «Dogma 95», που ταρακούνησε για λίγο τα λιμνάζοντα νερά του ευρωπαϊκού σινεμά.

Η ταινία Kollektivet (Το Κοινόβιο) βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο που έγραψε ο Vinterberg, βασιζόμενος σε προσωπικές εμπειρίες, μιας και ο ίδιος μεγάλωσε όντας παιδί μέσα σε ένα κοινόβιο. Λέει ο ίδιος: «Μέχρι την ηλικία των 19 ετών ζούσα σε κοινόβιο. Θυμάμαι τον εαυτό μου περικυκλωμένο από γεννητικά όργανα, μπύρες, ακαδημαϊκές συζητήσεις, αγάπη και προσωπικές τραγωδίες. Ως παιδί, κάθε μέρα ήταν ένα παραμύθι. Κάθε φορά που έβγαινα από το δωμάτιο μου, μια έκπληξη με περίμενε στην επόμενη γωνία». Η ταινία του συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του περασμένου φεστιβάλ του Βερολίνου, στο οποίο η Trine Dyrholm τιμήθηκε με την Αργυρή Άρκτο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας. Και δικαίως.

Η υπόθεση: Δανία, δεκαετία του '70. Ο Έρικ είναι καθηγητής αρχιτεκτονικής στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. Είναι παντρεμένος με την Άννα, μια πετυχημένη παρουσιάστρια ειδήσεων. Μαζί έχουν αποκτήσει και μια κόρη, τη Φρέγια, που πλέον είναι 14 ετών. Όταν ο πατέρας του πεθαίνει (πατέρας και γιος δεν τα πήγαιναν καλά) ο Έρικ κληρονομεί το σπίτι όπου έζησε τα παιδικά του χρόνια. Είναι ένα πολύ όμορφο σπίτι, τοποθετημένο στα προάστια της Κοπεγχάγης. Είναι όμως και ένα πολύ μεγάλο σπίτι, που για να συντηρηθεί απαιτεί πολλά έξοδα. Ο Έρικ είναι της άποψης πως το σπίτι πρέπει να πουληθεί. Η Άννα όμως δεν θέλει κάτι τέτοιο. Νιώθοντας πως ο γάμος της έχει τελματώσει πείθει τον Έρικ να κρατήσουν το σπίτι και να καλέσουν να ζήσουν μαζί τους φίλους τους και αγνώστους που ενδιαφέρονται, συνεισφέροντας στα έξοδα.

Να δημιουργήσουν δηλαδή μία κομούνα, ένα κοινόβιο. Κι όντως, αυτό γίνεται. Όλα βαίνουν καλώς έως ότου ο Έρικ, που δεν μπορεί να αποδεχτεί τη νέα πραγματικότητα, βρίσκει... διέξοδο σε μια κατά πολύ νεώτερη φοιτήτριά του, με την οποία συνάπτει ερωτική σχέση. Θέτει θέμα να φύγει από το σπίτι, η Άννα όμως τον πείθει να φέρει και την ερωμένη του να ζήσει μαζί τους. Θα μπορέσει το εμπορικό τρίγωνο να λειτουργήσει; Θα μπορέσει το κοινόβιο να αντέξει;

Η άποψή μας: Τούτη η ταινία δεν κρύβει και κανένα φοβερό μυστικό που χρειάζεται αποκωδικοποίηση – δεν είναι «Arrival» για να υπάρχει διχασμός ανάμεσα στους lovers και τους haters. Έχει σημασία όμως το πως θα την αναγνώσει κανείς. Αναλόγως με την ανάγνωση υπάρχει και η αντίστοιχη ανταμοιβή. Για τον γράφοντα η ταινία δεν αναφέρεται στα κοινόβια ως ένα αποτυχημένο αστικό πείραμα των δεκαετιών του '60 και του '70. Όχι. Αποτελεί άλλη μια μελέτη πάνω στο γάμο ως θεσμό, που σε όποιο πλαίσιο κι αν τον τοποθετήσεις, έχει... θέματα! Είτε σε πλήρως συντηρητικές κοινωνίες είτε υπό το πρίσμα ελεύθερων – σχεδόν ελευθεριακών καταστάσεων, είναι ένας θεσμός που οδηγεί μεν στη δημιουργία της πιο βασικής δομής κάθε κοινωνίας, την οικογένεια, αλλά έχει χοντρά προβλήματα να επιλύσει. Προβλήματα που μετά από τόσα χιλιάδες χρόνια ανθρώπινου πολιτισμού, συνεχίζουν να υφίστανται χωρίς να διαφαίνεται λύση στον ορίζοντα.

Ο φακός του Vinterberg επικεντρώνεται στα πρόσωπα ενός ερωτικού τριγώνου συν την κόρη. Όλα τα υπόλοιπα μέλη του κοινοβίου λειτουργούν ως ο... χορός στην κωμική... τραγωδία που λαμβάνει χώρα επί της μεγάλης οθόνης! Είναι αυτοί που θα δώσουν το έναυσμα για περισσότερο γέλιο – όπως ο αριστερός σύντροφος, που βάζει φωτιά σε κάθε έννοια ιδιοκτησίας – ή για περισσότερο κλάμα – όπως το παιδάκι με το πρόβλημα στην καρδιά και η (spoiler) άσχημη κατάληξή του. Στη βάση όμως, το ζήτημα που θέτει η ταινία είναι πιο απλό, πιο απτό, πιο... μπανάλ: πόσο μπορεί να αντέξει ο γάμος, η πιο μεγάλη από τις ανθρώπινες συμβάσεις; Κι όταν το... κεράτωμα γίνεται αποδεκτό από τον έναν από τους συζύγους, φανερά, όχι κρυφίως (όπως τόοοοοοοσο συχνά συμβαίνει) είναι δυνατόν ο γάμος να μην τραυματιστεί;

Καλό (λέμε τώρα...) το swinging, αλλά άντε ζήσε στο ίδιο σπίτι εσύ, ο σύζυγός σου και η γκόμενά του (όπως συμβαίνει στην ταινία – εσείς φτιάξτε το ερωτικό τρίγωνο όπως εσείς επιθυμείτε). Χωρίς να συμβαίνει τίποτε, και καλά. Είναι δυνατόν; Μπορεί να γίνει αποδεκτό; Ακόμα και από το πιο ανοικτό και... προοδευτικό μυαλό; Θεωρητικά, ναι. Στην πράξη, όμως, ο εγωισμός, ο συντηριτισμός, η έννοια της αυτοσυντήρησης και του αυτοσεβασμού παίρνουν το πάνω χέρι. Λέω εγώ τώρα, όπως λέει και η ταινία! Εξαιρετικές ερμηνείες (όντως, φοβερή η Dyrholm), ωραία μουσική, σούπερ ανασύσταση της εποχής και ισορροπία ανάμεσα στο κωμικό και το τραγικό. Δύσκολο να τα βάλεις με τις συμβάσεις, έτσι;

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 15 Δεκεμβρίου 2016 από την Seven Films

Βαλκανικό γουέστερν με την (;) καλή έννοια

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Ένας σκύλος με το όνομα Αστυνομία...

O Bogdan Mirică μέχρι το 2005, ήταν εκδότης, κειμενογράφος στη διαφήμιση και συγγραφέας, αλλά ήταν τόσο παθιασμένος με το σινεμά, που γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο, απ’ όπου αποφοίτησε με ειδίκευση στο σενάριο. Το προσχέδιο για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Caini (Όταν ξέσπασε η βία) επελέγη για το εργαστήριο Cinéfondation στις Κάννες και η ταινία του έκανε πρεμιέρα στο τμήμα «Ενα κάποιο βλέμμα» του ίδιου φεστιβάλ, κερδίζοντας το βραβείο των κριτικών κινηματογράφου (FIPRESCI).

Η ταινία προβλήθηκε και στο πρόσφατο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του τμήματος «Ματιές στα Βαλκάνια». Γενικώς, μετά τις Κάννες συμμετείχε σε διάφορα κινηματογραφικά φεστιβάλ, μαζεύοντας βραβεία. Πχ στο φεστιβάλ του Σαράγιεβο έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα, κερδίζοντας μια ειδική μνεία από την κριτική επιτροπή αλλά και το βραβείο καλύτερης ανδρικής ερμηνείας για τον Gheorghe Visu (που υποδύεται τον γηραιό αστυνομικό), ενώ στο φεστιβάλ της Στοκχόλμης έλαβε βραβείο για τη διεύθυνση φωτογραφίας της.

Η υπόθεση: Ο Ρόμαν είναι ένας τυπικός αστός. Ζει στην πόλη και δεν βλέπει τον εαυτό του να μπορεί να ζήσει πουθενά αλλού. Ο παππούς του, ο Αλέκου, μόλις έχει αποβιώσει και του έχει κληρονομήσει μια τεράστια έκταση άγονης γης στα σύνορα της Ρουμανίας με την Ουκρανία. Ο Ρόμαν επισκέπτεται την απομακρυσμένη περιοχή. Στόχος του, να πουλήσει τη γη, καθώς δεν έχει τις γνώσεις να την αξιοποιήσει διαφορετικά. Ο τοπικός γηραιός χωροφύλακας, όμως, τον ενημερώνει και συνάμα τον προειδοποιεί. Ο Αλέκου ήταν ο μεγαλομαφιόζος της περιοχής. Η απέραντη έκταση γης είναι «σπαρμένη» πρόχειρους τάφους. Και οι πρώην συνεργάτες του Αλέκου δεν θα αφήσουν εύκολα τον Ρόμαν να προχωρήσει το σχέδιό του. Δεν προτίθενται ν’ αφήσουν τη γη – και το λαθρεμπόριο στο οποίο επιδίδονται – χωρίς να παλέψουν.

Η άποψή μας: Πρώτο πλάνο: από τα ήσυχα νερά μιας λίμνης βλέπουμε να βγαίνουν μπουρμπουλήθρες και μετά από λίγο ένα κομμένο πόδι μαζί με το παπούτσι του (!) αναδύονται στην επιφάνεια. Σαν να λέμε, μια σκηνή που παραπέμπει στο «Μπλε βελούδο» του David Lynch και τη σκηνή με την ανεύρεση του κομμένου αυτιού. Γενικά, πάντως, ως αίσθηση η ταινία προσωπικά με παρέπεμψε στο... «Όταν ξέσπασε η βία» (Deliverance, 1972) του Burman – φαντάζομαι, το ίδιο έγινε και με τους διανομείς της ταινίας στην Ελλάδα, που αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τον ίδιο ακριβώς τίτλο! Εκεί, η αντιπαράθεση ήταν: πολιτισμός εναντίον ορεσίβιων αγριάνθρωπων. Εδώ, 44 χρόνια μετά, είναι πολιτισμός εναντίον μαφιόζων, απομονωμένων, αποκομμένων από τον έξω κόσμο, από το γενικότερο κοινωνικό γίγνεσθαι, από τον... πολιτισμό.

Ο Mirica συνεχίζει στην παράδοση της σχολής που έχει φτιάξει η Ρουμανία, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει ταινία που βλέπουμε από τη μεγαλύτερη σε έκταση χώρα των Βαλκανίων η οποία να στερείται ενδιαφέροντος. Με σταθερά πλάνα, με έλλειψη μουσικής και οποιουδήποτε στοιχείου που θα μπορούσε να αποσπάσει την προσοχή του θεατή από τα δρώμενα, ο σκηνοθέτης δείχνει αυτήν τη μάχη των δύο διαφορετικών κόσμων ψυχρά και ρεαλιστικά. Ο γηραιός σκύλος που κληρονομεί μαζί με τη γη ο Ρόμαν ονομάζεται «Αστυνομία» - είναι κι αυτό ένα αστείο σχετικά με το πόσο «γραμμένο» έχουν το Νόμο οι παράνομοι σε μέρη όπου τους παίρνει. Έτσι κι αλλιώς ο τοπικός γηραιός χωροφύλακας, διεφθαρμένος είναι κι αυτός, αλλά καθώς πλησιάζει η ημέρα της συνταξιοδότησής του, κι ενώ η υγεία του είναι κατεστραμμένη (μονίμως με ένα τσιγάρο στο στόμα ενώ φτύνει αίμα) σαν να αποκτά συνείδηση, σαν να θέλει να δώσει μια ευκαιρία στον εαυτό του να πράξει το σωστό.

Τον αρχικακό τον υποδύεται ο Vlad Ivanov, αυτή η απίστευτη φάτσα που πρωτογνωρίσαμε ως γιατρό στο «Τέσσερις μήνες, τρεις εβδομάδες και δυο μέρες». Υπάρχουν στιγμές χιούμορ (πχ, ο βοηθός του αστυνομικού βρίσκει φρόνιμο να πάρει το μήλο που βρίσκεται μέσα σε ένα αυτοκίνητο – τόπο εγκλήματος κι όταν το αφεντικό του τον αγριοκοιτάζει, ο μικρός τον ρωτάει «τι, είναι στοιχείο; μα εγώ πεινάω, δεν έφαγα τίποτα από το πρωί!»). Και υπάρχει και πολύ βία: χρησιμοποιώντας ένα σφυρί ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Ivanov κοπανάει έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας, ενώ οδηγεί το αυτοκίνητο, τουλάχιστον 20 φορές με μανία και μίσος στο κεφάλι! Δεν τη λες και αριστούργημα, ιδιαίτερα συγκρίνοντάς την με τις περισσότερες ρουμάνικες ταινίες που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, μα σαφέστατα πολύ ενδιαφέρουσα ταινία.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 15 Δεκεμβρίου 2016 από την Ama Films

Ένας καινούργιος κόσμος Θεών και Δαιμόνων! Υπήρξε μια από τις πλέον εμπορικές περιπέτειες δράσης των αρχών του μιλένιουμ, με δύο στην σειρά επεισόδια να προκαλούν θύελλα ενθουσιασμού στους φανατικούς φίλους του είδους, χάρη στα εκρηκτικά, γεμάτα σασπένς και τονισμένα από τα ευρηματικά ειδικά εφέ, πλάνα της. Ακόμη πιο σκοτεινό, από τον τύπου Ιντιάνα Τζόουνς χαρακτήρα εκείνης της φοράς, φαίνεται να έχει το ριμπούτ του The Mummy, με το οποίο η Universal, εδραιώνει την σκέψη της να επαναφέρει στην μεγάλη οθόνη, όλους εκείνους τους τίτλους που μετέτρεψαν σε θρύλο, το φοβιστικό, δημιουργικό της παρελθόν. Με την αρχή να έχει κάνει ήδη το Dracula Untold κι ενώ πρόκειται ακόμη να ακολουθήσουν οι αναγεννημένες αναφορές στους Φρανκενστάιν, Λυκάνθρωπο, Τέρας της Λίμνης, Αόρατο Άνθρωπο, εδώ έχουμε την πρώτη μπλοκμπαστερική σκηνοθετική προσπάθεια του μεγάλου και τρανού Alex Kurtzman (ήδη έχει κάνει ντεμπούτο με το People Like Us) που θα στηριχτεί σε σενάριο του εξίσου αναγνωρισμένου Jonn Spaihts και του Christpher McQuarrie. Όπως προκύπτει και από το, όχι απλά εντυπωσιακό, μα σχεδόν καθηλωτικό στην εξέλιξη του, τρέιλερ, που μόλις κυκλοφόρησε η διανομή, το πρόσφατο εύρημα της σωρού μιας Μούμιας, μεταφέρεται από τον τόπο που βρέθηκε για περαιτέρω επιστημονική έρευνα στο Λονδίνο. Ένα αναπάντεχο αεροπορικό δυστύχημα - απίστευτα ρεαλιστικό, έστω και στα λίγα δευτερόλεπτα διάρκειας του κλιπ - θα σημάνει το ξύπνημα του τέρατος που κρύβει μέσα της η ταριχευμένη θεότητα. Τα υπόλοιπα φυσικά που ανήκουν στην σφαίρα της καταιγιστικής φαντασίας και εκτυλίσσονται σε ένα τόξο από την Μέση Ανατολή ίσαμε την πρωτεύουσα της Αγγλίας, είναι όλα όσα πρόκειται να δούμε στην μεγάλη οθόνη, στις 9 Ιουνίου του 2017, όταν η ολοκαίνουργη Μούμια θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα της!

Με έναν κορυφαίο σταρ στα πλάνα της, όπως δεν τον είχε καν στην πιο πρόσφατη εκδοχή της, ώστε να εκτοξεύσει ακόμη σε πιο ψηλά επίπεδα την εμπορικότητα του ονόματος της. Ο Tom Cruise μαθημένος πια καλά στο πως να προσφέρει παρουσίες υψηλού κύρους στις action ταινίες που πρωταγωνιστεί, ανεβάζει με ευκολία το θερμόμετρο στα ύψη, υποσχόμενος να αποτελέσει το βασικό αντίμετρο στις ορέξεις του Θηρίου. Η Sofia Boutella είναι απλώς χάρμα ιδέσθαι ως η επίσημη παρτενέρ του, ενώ το υπόλοιπο καστ συμπληρώνουν και οι Annabelle Wallis, Jake Johnson, Courtney B. Vance.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί.

Το να γνωρίζεις είναι καλό. Το να γνωρίζεις τα πάντα είναι το καλύτερο! Από τα πλέον ταλαντούχα και πιο ραγδαία ανερχόμενα δημιουργικά ονόματα της τελευταίας δεκαετίας, είναι σίγουρα κι εκείνο του 38χρονου James Ponsoldt από την Ατλάντα της Τζόρτζα, που έχει υπογράψει μέχρι στιγμής κάποιες πολύ αξιοπρεπείς, indie καταβολών ταινίες σαν το Spectacular Now και το The End Of The Tour. Εδώ ο νεαρός σκηνοθέτης, στην καινούργια του ταινία με τον τίτλο The Circle, καταπιάνεται με το πασίγνωστο ομώνυμο διεθνές μπεστ σέλλερ του Dave Eggers, που προβάλλει μια σύγχρονη, γεμάτη μοντέρνες νευρώσεις της καθημερινότητας ιστορία. Κεντρικό πρόσωπο της μια νεαρή κοπέλα που πιστεύει πως κατάφερε να κάνει πράξη το μεγάλο της όνειρο, έχοντας μόλις προσληφθεί από τον τεχνολογικό κολοσσό της Σέρκλ, ως καινούργια υπάλληλος. Πρόκειται για την εταιρεία που μέσα από το δίκτυο μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες ξεχωριστές, συνδέοντας τους προσωπικούς λογαριασμούς των χρηστών της, με όλα τα πιθανά αγαθά έχουν εκείνοι ανάγκη, προσφέροντας τους τα, πολύ πριν τα χρειαστούν, λύνοντας τους προβλήματα χρόνου και χρήματος. Υπηρεσίες που φτάνουν πολύ μακρύτερα από όσα κανείς θα μπορούσε να φανταστεί, εισβάλλοντας κυριολεκτικά όμως στην προσωπική ζωή του καθενός, γεγονός που θα επηρεάσει στην εργασία της την νεαρή, που όταν θα θελήσει να αποσυρθεί θα είναι πλέον αργά. Ο ερχόμενος Απρίλιος όμως, που στις 28 του θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του το φιλμ δεν είναι διόλου αργά, εξού και οι πρώτες εικόνες που έκαναν μόλις την εμφάνιση τους στο τρέιλερ της διανομής της Europa Corp, είναι αρκετά ενδιαφέρουσες και ιντριγκαδόρικες, προκειμένου να προσελκύσουν την προσοχή του κοινού.

Πρωταγωνίστρια της ταινίας και το πρόσωπο που γύρω του κτίζεται η πλοκή είναι η Emma Watson, μια όμορφη επιλογή για την πιτσιρίκα που ακόμη ψάχνει τον δρόμο της επιτυχίας, πέραν των σινέ σίριαλ με τον μαθητευόμενο μάγο που την ανέδειξε. Ως ο μεγαλοφυής δημιουργός του σχεδίου Σερκλ, δίνει μια εντελώς διαφορετική οντότητα στο έργο, ο πιο πολύπλευρος ερμηνευτής των τελευταίων τριών δεκαετιών, όμως, Tom Hanks, που με την παρουσία του ανεβάζει το συνολικό πρότζεκτ, αρκετά επίπεδα παραπάνω. Το καστ τέλος συμπληρώνουν οι John Boyega, Karen Gillan, Ellar Coltrane, Patton Oswalt.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί.

Μια γιατρειά για την ευεξία. Έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο του, ως ο στενότερος συνεργάτης του φοβερού και τρομερού Johnny Depp, καθοδηγώντας τον σκηνοθετικά, εκτός από τα επεισόδια των Πειρατών της Καραϊβικής, σε Rango και Lone Ranger, ο Gore Verbinski, επιχειρεί ένα καινούργιο, διαφορετικό βήμα στην καριέρα του, ασχολούμενος θεματικά με την επιστημονική φαντασία στην νέα του ταινία, A Cure For Wellness. Ένας φιλόδοξος νεαρός Αμερικάνος, στέλνεται από την εταιρία που εργάζεται, σε σπα των Ελβετικών Άλπεων, προκειμένου να συνοδεύσει πίσω στο σπίτι τον εργοδότη του, που έχει περάσει εκεί ένα σημαντικό διάστημα βελτίωσης του σωματικού, μα κυρίως του ψυχικού του κόσμου. Πολύ σύντομα θα υποψιαστεί όμως πως οι τεχνικές που ακολουθεί το ινστιτούτο δεν είναι τόσο αγαθές και νόμιμες όσο αρχικά δείχνουν. Πλησιάζοντας ολοένα και πιο πολύ στο να αποκαλύψει τι ακριβώς συμβαίνει πίσω από τις μεταλλικές πόρτες που λαμβάνουν χώρα οι θεραπευτικές μέθοδοι, θα καταλάβει πως κι εκείνος έχει κτυπηθεί από την ίδια ασθένεια με όλους όσους επισκέπτονται το μυστηριώδες μέρος για να γιατρευτούν. Εξίσου αινιγματικό με το όλο στόρι είναι και το τρέιλερ του φιλμ που έδωσε στην κυκλοφορία η 20th Century Fox, γεμάτο πλάνα από πειραματικά γιατρικά που κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα, την φαντασία, αλλά και μια ακόμη εναλλακτική διάσταση, που θα μας πει την δική της αλήθεια, από τις 17 Φεβρουαρίου 2017, όταν και το θρίλερ θα κάνει την επόσημη πρεμιέρα του στις Αμερικάνικες αίθουσες.

Ο ιδιαίτερα ταλαντούχος Dane DeHaan, εδώ κρατά τον κεντρικό ρόλο του προβληματισμένου νέου, που στο ψάξιμο της αλήθειας, θα πέσει και ο ίδιος στην παγίδα που δεν είχε καλά υπολογισμένη. Η Mia Goth θα βρεθεί στο πλευρό του, σαν η θηλυκή προσθήκη του σεναρίου, ενώ ο Jason Isaacs, με την μονίμως διττή όψη στην έκφραση του, υποδύεται τον επιστήμονα που έχει στήσει όλο αυτό το ιδιόμορφο σχέδιο θεραπείας στην καρδιά της Ευρώπης.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 16 Φεβρουαρίου 2017 από την Odeon

Family No More! Αφού δεν άφησαν ούτε ένα βλέμμα να μην έχει βουρκώσει στην αποχαιρετιστήρια σεκάνς του τελευταίου, έβδομου επεισοδίου του θρυλικού σήριαλ, οι Γρήγοροι και Θανάσιμοι επιστρέφουν για όγδοη φορά στην μεγάλη οθόνη, με μια ακόμη περιπέτεια δράσης που αναμένεται να προκαλέσει εκρήξεις στα box office. Έχοντας μέχρι τώρα τίτλο εργασίας το Fast 8 αλλά πλέον επίσημη ονομασία The Fate of the Furious, οι πασίγνωστοι Μαχητές των Δρόμων ρίχνονται και πάλι στην αγαπημένη τους συνήθεια, κάτω από την σκηνοθετική καθοδήγηση του F. Gary Gray, που μπορεί να μην έχει διευθύνει κανένα από τα προηγούμενα τσάπτερς, έχει δώσει όμως τα διαπιστευτήρια του στο είδος, ως ο δημιουργός του πραγματικά πολύ καλού ριμέικ του The Italian Job. Στο καινούργιο τεύχος ο Ντομ Τορρέτο, έχει πλέον αποσυρθεί από τις παρανομίες και ζει μια ευτυχισμένη ζωή στο πλευρό της αγαπημένης του Λέτι, όπως άλλωστε και όλοι οι υπόλοιποι συμμορίτες, που ακολουθούν με τις κούρσες τους, ένα πιο ενάρετο δρόμο. Ότανμ στην ζωή του θα μπει μια μυστηριώδης γυναίκα, γνωστή του από το παρελθόν και τον παρασύρει και πάλι στις κακοτοπιές, όλος ο περίγυρος του Ντομινίκ θα ξεσηκωθεί ενάντια του, προκειμένου να τον σώσει από το να επιστρέψει με μαθηματική ακρίβεια στην φυλακή. Το σεναριακό τουίστ, αρκετό για να ανατρέψει την πλοκή που έμοιαζε να μην είναι δυνατόν αν αποφέρει καινούργια επεισόδια στο κλείσιμο των Fast 7, είναι φανερό και στο πρώτο τρέιλερ που η διανομή έριξε στην κυκλοφορία, ξεσηκώνοντας έτσι την αγωνία των αμέτρητων θαυμαστών της σειράς, που το καρτερούν εναγωνίως στις 14 Απριλίου 2017, όταν θα κυκλοφορήσει και επίσημα από την Universal Pictures.

Και βέβαια είναι η πρώτη φορά που ο Vin Diesel θα εμφανιστεί ολομόναχος μετά τον αναπάντεχο χαμό του στενού του φίλου στους Fast, Paul Walker, με την μεγάλη έκπληξη να έρχεται από την επιλογή της παραγωγής να αποδώσει τον ρόλο του κακού σε γυναίκα, που εγγυημένα θα τον αποδώσει όσο καλύτερα γίνεται η εκθαμβωτική Charlize Theron. Σύσσωμη η λοιπή κομπανία ξαναγυρνά στους γνωστούς ρόλους, συνεπώς κι εδώ θα δούμε δίπλα στον Ντομ τους Jason Statham, Dwayne Johnson, Michelle Rodriguez, Tyrese Gibson, Ludacris, Lucas Black, Scott Eastwood και τον Kurt Russell.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 13 Απριλίου 2017 από την UIP

It's not only Rock'n Roll and i don't like it! Αυτοαναφορική και αυτοσαρκαστική είναι η καινούργια δημιουργία του Guillaume Canet, ενός εκ των πλέον δημοφιλών Γάλλων αστέρων, που πλέον συνηθίζει να περνά τον ίδιο χρόνο του τόσο μπροστά, όσο όμως κυρίως πίσω από τις κάμερες. Τίτλος του φιλμ Rock'n Roll και πρόκειται για μια ιδιόμορφη παρωδία της πραγματικής ζωής του σκηνοθέτη - σεναριογράφου - παραγωγού - ηθοποιού, που βλέπει πως πλέον δεν είναι το ανατέλλον αστέρι που ήταν στις αρχές του μιλένιουμ, ούτε ο λατρεμένος της νεολαίας, θέση που πλέον κατέχουν οι Gaspard Ulliel, Nicolas Duvauchelle, Pierre Niney, έχοντας πάρει την σκυτάλη βίαια από τα χέρια του. Νιώθοντας καταπιεσμένος και με μηδενική αυτοπεποίθηση, διανύοντας την πιο κρίσιμη στιγμή της μέσης ηλικίας, στα 43 του χρόνια, θα παλέψει για να ακυρώσει τις νευρώσεις του, να ξορκίσει το κακό μάτι και να επιχειρήσει να πραγματοποιήσει την μεγάλη του επιστροφή στα καλλιτεχνικά δρώμενα, επιδιώκοντας να κερδίσει ξανά την εκτίμηση των θαυμαστών του. Θα το καταφέρει? Το πρώτο τρέιλερ της μυστήριου είναι η αλήθεια ύφους ταινίας, μόλις έκανε την επίσημη πρεμιέρα του στο δίκτυο, με όλους όσους περιστρέφονται στον περίγυρο του κινηματογραφιστή, είτε για καλό, είτε για κακό σκοπό, να συμμετέχουν σε αυτό, καθιστώντας ενδιαφέρον και προκαλώντας για την παρακολούθηση του από τις 17 Φεβρουαρίου 2017 όταν και θα κάνει την παρουσίαση του στο κοινό της πατρίδας του, σε διανομή της Pathe.

Εννοείται πως ο Canet παίζει σχεδόν στο σύνολο των πλάνων του προωθητικού κλιπ υποδυόμενος τον εαυτό του, περιτριγυρισμένος από εξίσου φημισμένα πρόσωπα της φιλμικής τρικολόρ σκηνής, με κορυφαίο εκείνο της συντρόφου του Marion Cotillard, που και βέβαια υποδύεται την μνηστή του, για τρίτη φορά στο πλευρό του την τελευταία δεκαετία, μετά από τα Little White Lies και Blood Ties.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί.

Με μια λιτή ανακοίνωση της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλιγουντ, που υποστηρίζει τον θεσμό, δόθηκαν οι υποψηφιότητες της 74ης Απονομής των Χρυσών Σφαιρών (Golden Globe Awards) που φέτος θα απονεμηθούν στις 8 Ιανουαρίου, με τον Jimmy Fallon να έχει οριστεί ως ο οικοδεσπότης τους. Τις περισσότερες εξ αυτών απέσπασε το καινούργιο φιλμ του Damien Chazelle, La La Land, ταινία που έχει καταφέρει για φέτος το ρεκόρ του καλύτερου ανοίγματος ανά αίθουσα, με σκορ 171 χιλιάδες δολάρια ανά αίθουσα. Πολύ κοντά με έξι υποψηφιότητες το κοινωνικό δράμα του Barry Jenkins, Moonlight, ενώ μεγάλη έκπληξη προκάλεσε η ολοκληρωτική απουσία από τις Nods, της πιο πρόσφατης δημιουργίας του Martin Scorsese, Silence, προφανώς για λόγους που έχουν να κάνουν με την αργοπορία της κυκλοφορίας της.

Οι υποψηφιότητες ανά κατηγορία είναι οι ακόλουθες:

Καλύτερη Ταινία, Δράμα
Hacksaw Ridge
Hell or High Water
Lion
Manchester By The Sea
Moonlight

Καλύτερη Ταινία, Μιούζικαλ ή Κωμωδία
20th Century Women
Deadpool
La La Land
Florence Foster Jenkins
Sing Street

Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία, Δράμα
Amy Adams, Arrival
Jessica Chastain, Miss Sloane
Isabelle Huppert, Elle
Ruth Negga, Loving
Natalie Portman, Jackie

Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία, Μιούζικαλ ή Κωμωδία
Emma Stone, La La Land
Annette Bening, 20th Century Women
Lily Collins, Rules Don’t Apply
Meryl Streep, Florence Foster Jenkins
Hailee Steinfeld, The Edge of Seventeen

Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία, Δράμα
Casey Affleck, Manchester By The Sea
Joel Edgerton, Loving
Andrew Garfield, Hacksaw Ridge
Viggo Mortensen, Captain Fantastic
Denzel Washington, Fences

Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία, Μιούζικαλ ή Κωμωδία
Ryan Gosling, La La Land
Ryan Reynolds, Deadpool
Colin Farrell, The Lobster
Hugh Grant, Florence Foster Jenkins
Jonah Hill, War Dogs

Καλύτερη Ανδρική Υποστηρικτική Ερμηνεία
Mahershala Ali, Moonlight
Dev Patel, Lion
Jeff Bridges, Hell or High Water
Simon Helberg, Florence Foster Jenkins
Aaron Taylor-Johnson, Nocturnal Animals

Καλύτερη Γυναικεία Υποστηρικτική Ερμηνεία
Viola Davis, Fences
Naomie Harris, Moonlight
Nicole Kidman, Lion
Octavia Spencer, Hidden Figures
Michelle Williams, Manchester By The Sea

Καλύτερη Σκηνοθεσία
Mel Gibson, Hacksaw Ridge
Damien Chazelle, La La Land
Tom Ford, Nocturnal Animals
Kenneth Lonergan, Manchester By The Sea
Barry Jenkins, Moonlight

Καλύτερο Σενάριο
La La Land
Nocturnal Animals
Moonlight
Manchester By The Sea
Hell or High Water

Καλύτερη Μουσική Επένδυση
Arrival
Lion
La La Land
Moonlight
Hidden Figures

Καλύτερο Animation
Kubo and the Two Strings
Moana
My Life as a Zucchini
Sing
Zootopia

Καλύτερο Τραγούδι
“Cant Stop The Feeling,” Trolls – Justin Timberlake, Max Martin, Shellback
“City Of Stars,” La La Land – Justin Hurwitz, Benj Pasek, Justin Paul
“Faith,” Sing – Ryan Tedder, Benny Blanco
“Gold,” Gold
“How Far I’ll Go,” Moana – Lin-Manuel Miranda

Καλύτερη Μη Αγγλόφωνη Ταινία
Divines, France
Elle, France
Neruda, Chile
The Salesman, Iran / France
Toni Erdmann, Germany

Καλύτερη Τηλεοπτική Σειρά, Δράμα
The Crown
Game Of Thrones
Stranger Things
This Is Us
Westworld

Καλύτερη Τηλεοπτική Σειρά, Μιούζικαλ ή Κωμωδία
Atlanta
Veep
Transparent
Black-ish
Mozart in the Jungle

Καλύτερη Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία
American Crime
The Dresser
The Night Manager
The Night Of
The People vs. OJ Simpson

Καλύτερη Ανδρική Τηλεοπτική Ερμηνεία, Δράμα
Rami Malek, Mr. Robot
Bob Odenkirk, Better Call Saul
Matthew Reese, The Americans
Liev Schreiber, Ray Donovan
Billy Bob Thornton, Goliath

Καλύτερη Ανδρική Τηλεοπτική Ερμηνεία, Μιούζικαλ ή Κωμωδία
Donald Glover, Atlanta
Jeffrey Tambor, Transparent
Anthony Anderson, Black-ish
Gael Garcia Bernal, Mozart in the Jungle
Nick Nolte, Graves

Καλύτερη Γυναικεία Τηλεοπτική Ερμηνεία, Δράμα
Winona Ryder, Stranger Things
Claire Foy, The Crown
Evan Rachel Wood, Westworld
Catriona Balfe, Outlander
Keri Russell, The Americans

Καλύτερη Γυναικεία Τηλεοπτική Ερμηνεία, Μιούζικαλ ή Κωμωδία
Rachel Bloom, Crazy Ex-Girlfriend
Sarah Jessica Parker, Divorce
Julia Louis-Dreyfus, Veep
Issa Rae, Insecure
Gina Rodriguez, Jane the Virgin
Tracee Ellis Ross, Black-ish

Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία
Riz Ahmed, The Night Of
Bryan Cranston, All The Way
Tom Hiddleston, The Night Manager
John Turturro, The Night Of
Courtney B. Vance, The People v. O.J. Simpson

Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία
Sarah Paulson, The People v. O.J. Simpson
Kerry Washington, Confirmation
Felicity Huffman, American Crime
Charlotte Rampling, London Spy
Riley Keough, The Girlfriend Experience

Καλύτερη Ανδρική Υποστηρικτική Ερμηνεία σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία
Sterling K. Brown, The People v. O.J. Simpson
Hugh Laurie, The Night Manager
John Travolta, The People v. O.J. Simpson
Christian Slater, Mr. Robot
John Lithgow, The Crown

Καλύτερη Γυναικεία Υποστηρικτική Ερμηνεία σε Μίνι Σειρά ή Τηλεταινία
Olivia Colman, The Night Manager
Lena Headey, Game of Thrones
Chrissy Metz, This Is Us
Mandy Moore, This Is Us
Thandie Newton, Westworld