26/2/11

Bad Teacher - Trailer

Σε αυτό το σχολείο, υπάρχει μια δασκάλα που δεν βάζει ποτέ μικρούς βαθμούς! Πιθανότατα οι εννιά στις δέκα ταινίες που έχει παίξει, ποιοτικώς να αγγίζουν το χάλια, αυτό όμως δεν σημαίνει πως εμφανισιακά η γυναίκα δεν είναι ένας άγγελος που έπεσε στη γη. Η Cameron Diaz, με πατημένα τα 39 της πλέον, μετά από δύο περιπέτειες καταιγιστικής δράσης που συμμετείχε - Green Hornet και Knight And Day - επιστρέφει στους ρόλους καυτής σούπερ bimbo, με την κωμωδία Bad Teacher, εκεί που υποδύεται την αθυρόστομη δασκαλίτσα, που δεν διστάζει να την πέσει εν ψυχρώ στον νεοφερμένο στο σχολείο της μορφονιό συνάδελφο, αλλά και να κάνει ότι περνά από το χέρι της για να κερδίσει την καρδιά του. Δυο τρία πλάνα από το Rated R τρέιλερ να παρακολουθήσεις, εύκολα διαπιστώνεις πως το φιλμ ακολουθεί την πεπατημένη της ενήλικης άποψης Apatow περί της μοντέρνας αμερικάνικης πιπεράτης κομεντί, που δεν κωλώνει ούτε στην γλώσσα, ούτε στο υπονοούμενο. Εξού και τα κακά λόγια που ξεπηδούν με άνεση από το στόμα της κατάξανθης σταρ, με ρυθμό πολυβόλου κι ας μιλάμε για ένα βιντεάκι που κρατά δεν κρατά δύο λεπτά... Οι Weinstein πάντως τρέφουν ιδιαίτερες ελπίδες για μια αξιόλογη εμπορική πορεία στο Box office, του φιλμ που υπογράφει ο Jake Kasdan των ανατρεπτικών Walk Hard, Zero Effect και Orange County, από τις 24 Ιουνίου που θα κάνει και την πρεμιέρα τους στους αμερικάνικους κινηματογράφους.



Για το λόγο αυτό, δεν άφησαν την σέξι Cameron μόνη της να τα βγάλει πέρα και πρόσθεσαν δίπλα της τον νούμερο ένα ποπ αστέρα Justin Timberlake, που έχει πάρει θερμότατα τον ρόλο του σαν ηθοποιός, τον Jason Segel από την Sarah Marshall και την διαχυτική Lucy Punch, για να ερμηνεύσει το, επίσης ξανθούν, αντίπαλον δέος της...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 23 Ιουνίου 2011

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

News - Το ριμέικ του Bodyguard...

Σημαδιακή ταινία. Όχι τόσο λόγω της σπουδαιότητας της, ούτε διότι στην πρώτη της προβολή έσπασε κυριολεκτικά ταμεία και ακόμη και σήμερα, όποτε προβάλλεται στους τηλεοπτικούς δέκτες σαρώνει στις αναλύσεις της AGB. Αλλά διότι αποτέλεσε την κορύφωση της καριέρας, δύο υπέρλαμπρων αστεριών, που το καθένα στον τομέα του έλαμψε στο δεύτερο μισό των 80s. Δηλαδή του Kevin Costner, που έκτοτε η καριέρα του πήρε την κάτω βόλτα, μετά το καταιγιστικό σερί της πεντάδας No Way Out, Untouchables, JFK, Robin Hood και φυσικά του Dances Withe Wolves και της Whitney Houston, της φωνής που σίγησε απότομα, ενώ οι αμέτρητοι χρυσοί δίσκοι και οι πρωτιές, προϋπέθεταν μια σπουδαία πορεία. Εκμεταλλευόμενη το γκελ που κάνει ο τίτλος The Bodyguard στο κοινό παγκοσμίως, η Warner Bros αποφάσισε να επιστρέψει με μια καινούργια εκδοχή του, στην οποία και πάλι ένας δυναμικός Σωματοφύλακας θα προστατεύει την πανέμορφη ποπ σταρ. Με την μοναδική διαφορά πως εδώ, ο γόης της ιστορίας δεν θα προέρχεται από τις τάξεις των Υπηρεσιών Ασφαλείας, μα θα είναι ένας ακόμη βετεράνος του πολέμου του Ιράκ, που καλείται να κάνει πράξη όσα έμαθε τόσο καιρό στο μέτωπο. Την ώρα που η παραγωγή βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα και η συγγραφή του σεναρίου έχει ανατεθεί στους πρωτάρηδες Jeremiah Friedman και Nick Palmer, δεν έχει δοθεί στην δημοσιότητα ούτε το όνομα του σκηνοθέτη, αλλά ούτε και των πρωταγωνιστών της διασκευής. Αν και οι όψιμες φήμες κάνουν λόγο για την πρώτη εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη της Rihanna, σε ένα ρολάκι που μάλλον της πηγαίνει γάντι.


Περισσότερα... »

La Piel Que Habito - Anatomical Posters

Περισσότερο στο μυαλό φέρνουν, προωθητικά πόστερς μιας ακόμη συνέχειας του - τετέλεσται? - ανατριχιαστικού σίριαλ Saw, παρά της καινούργιας ταινίας, του διασημότερου Σπανιόλου σκηνοθέτη της τελευταίας τριακονταετίας. Λίγες μόλις ημέρες μετά την αποκάλυψη του πρώτου ανατομικής φύσης πόστερ, για το φιλμ La Piel Que Habito - αγγλιστί The Skin That I Inhabit - που υπογράφει ο Μέγας Pedro του ευρωπαϊκού σινεμά, η παραγωγός Eldeseo και η διανομέας Sony Classics, παρουσίασαν τέσσερις ακόμη πρόμο εικόνες του φιλμ, που αν μη τι άλλο αποκαλύπτουν μια ιδιαίτερη στροφή του δημιουργού προς το ψυχολογικό θρίλερ. Άλλωστε και η ιστορία του νέου του έργου, που βασίζεται στο μπεστ σέλερ του Thierry Jonquet, Mygale, προετοιμάζει το κοινό για ένα γεμάτο σασπένς δράμα, που στο επίκεντρο του υπάρχει η φιγούρα ενός πλούσιου πλαστικού χειρουργού, που εναγωνίως και διψασμένος για εκδίκηση αναζητά τον βιαστή της ανήλικης του κόρης. Την ίδια ώρα που διατηρεί την γυναίκα του εσώκλειστη στο σπίτι τους, υποχρεώνοντας την σε ταπεινωτικές σεξουαλικές πράξεις με αγνώστους. Almodovar είναι αυτός...



Το φιλμ που θα ενώσει και πάλι τον δημιουργό, με τον πρωταγωνιστή που ο ίδιος ανέδειξε, τον λαμπερό Antonio Banderas, είκοσι περίπου χρόνια μετά το Atame! (1990) υπολογίζεται πως θα βρεθεί μεταξύ των υποψήφιων για τον Χρυσό Φοίνικα στο επερχόμενο φεστιβάλ των Καννών, ενώ η ημερομηνία της κυκλοφορίας του, αν και δεν έχει επισημοποιηθεί, προσδιορίζεται περίπου για το τέλος του 2011. Δίπλα στον αειθαλή σούπερσταρ, συμμετέχουν ακόμη οι Elena Anaya, Marisa Paredes, Jan Cornet και Blanca Suarez. Όσο για το τρέιλερ, αναμένεται με αγωνία

Στις δικές μας αίθουσες, ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

25/2/11

The Hangover Part II - Trailer

The Wolfpack is Back! Δύο χρόνια πριν, αποκάλεσαν τον σπαρταριστό πρωτότυπο, σαν τον Πολίτη Κέιν των ταινιών με bachelor party θεματική. Διόλου άδικα, αφού η συντροφιά που ταξίδεψε για να γιορτάσει τον γάμο ενός εξ αυτών στο λαμπερό Βέγκας, μέσα σε μια και μόνο βραδιά κατάφερε τόσα ξεκαρδιστικά, που δίκαια θεωρείται σαν η κωμωδία της δεκαετίας. Λογικά σκεπτόμενη η New Line, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη και νά σου μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα το σίκουελ, από τα χέρια του ίδιου ανατρεπτικού σκηνοθέτη Todd Phillips και με τις ίδιες ακριβώς φάτσες να κάνουν την εμφάνιση τους επί της οθόνης. Αυτή την φορά η τετράδα βρίσκει τον πλέον προτεινόμενο προορισμό για ένα διασκεδαστικό τριήμερο, την εξωτική Μπανγκόγκ, ως τον τόπο που θα γλεντήσει τις ώρες που απομένουν, μέχρι ο ένας τους να ντυθεί γαμπρός. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η παρουσία τους στην ασιατική πρωτεύουσα, αλλά κυρίως η συμπεριφορά τους, θα προκαλέσει ξανά χάος και πανζουρλισμό. Ελπίζω μόνο να μην έχουμε μια ακριβή επανάληψη του ορίτζιναλ, σε μια διαφορετική πόλη, απλά και μόνο προς όφελος του box office, μια απορία που δεν θα αργήσει άλλωστε να λυθεί, εφόσον η παγκόσμια πρεμιέρα του Hangover Part II έχει προγραμματιστεί για τις 26 του ερχόμενου Μάη.


Από την πλευρά του το στούντιο, μόλις παρουσίασε το πρώτο πρόμο ριλ, που ουσιαστικά στην μονόλεπτη διάρκεια του δεν δείχνει τίποτα παραπάνω από το τι ειπώθηκε πρόπερσι για το επεισόδιο 1, εκτός από την παρέα σε ένα πλάνο να βρίσκεται, ως συνήθως, σε δεινή θέση. Τιμ που συνθέτουν και πάλι ο γοητευτικός Bradley Cooper, o οσονούπω νιόπαντρος Ed Helms, o Justin Bartha και φυσικά η αποκάλυψη Zack Galifianakis, ο κωμικός που σύνδεσε όσο κανείς το όνομα του με τον συγκεκριμένο τίτλο. Γκεστ σταρς στο πλάι τους εμφανίζονται οι Liam Neeson, Ken Jeong, Mike Tyson, Juliette Lewis και Jamie Chung.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 2 Ιουνίου 2011

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

24/2/11

The Rite - Review

Η Τελετή
του Mikael Håfström. Με τους Anthony Hopkins, Colin O'Donoghue, Alice Braga


Για τα ξόρκια...
του zerVo
Αυτό το παραμύθι με τους wanabe κλώνους του απόλυτου θρίλερ του Friedkin - ζωής σαράντα ετών παρακαλώ, μα ακόμη αξεπέραστου - έχει αρχίσει και παρατραβά. Δίχως οι σεναριογράφοι να διαθέτουν την παραμικρή έμπνευση για να προσφέρουν το κάτι παραπάνω, χρησιμοποιώντας τις ίδιες και τις ίδιες κλισέ φοβιστικές εικόνες των διαβολεμένων και βάζοντας πάντοτε στο φόντο την Αγία Έδρα, ως τόπου προσγείωσης του σατανά, μάλλον δεν προσφέρουν κάτι στο είδος, αντιθέτως προκαλούν και την αρνητική άποψη του κοινού, που βαριέται την επανάληψη. Μια κατάσταση από την οποία δεν διαφεύγει ούτε το The Rite, που χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό κλισέ, το μόνο που πετυχαίνει είναι να σε διώξει από την παρέα του, πριν καν φτάσει στη μέση...

Νεαρός άντρας, μεγαλωμένος σε περιβάλλον παράξενο, όντας δεξί χέρι του εργολάβου κηδειών πατέρα του, δείχνει μια ιδιαίτερη έφεση στην μελέτη των εξορκισμών και στις μεθόδους που η εκκλησία μπορεί να βγάλει το κακό μέσα από την ψυχή των βασανισμένων. Μαθητευόμενος ακόμη ιερέας, θα βρεθεί στο Βατικανό, δίπλα στον έμπειρο εξορκιστή Πατέρα Λούκας, που έχει πλήρες ιστορικό εκδίωξης των δαιμονίων, ακολουθώντας πρακτικές που δεν συνάδουν με το ιερατικό πνεύμα.

Το ζήτημα όμως έχει να κάνει με το ότι το αμερικανάκι έχει μάθει να σκέφτεται ορθολογικά και δεν ψαρώνει στο αντίκρυ της ανήλικης εγκύου, με τα αναποδογυρισμένα μάτια, να φτύνει από το στόμα της ματωμένες πρόκες. Έτσι σύντομα θα αρχίσει να υποψιάζεται πως κάτι πηγαίνει στραβά με την γενικότερη ύπαρξη του γηρασμένου παπά, προαίσθημα που δεν θα τον προδώσει στην εξέλιξη. Από την σκηνοθεσία του Σουηδού Mikael Hafstrom, ενθυμούμενος την fuzzy λογική του προηγούμενου του - επίσης μεταφυσικού θρίλερ - 1408, δεν ένιωσα ιδιαίτερες εκπλήξεις. Οι τεχνικές της θολούρας, που στην ουσία επιθυμούν να αναδείξουν ένα πρόθυμο να αγωνιστεί, μα ζορισμένο πνευματικά μυαλό, παίζουν και πάλι σε πρώτο πλάνο, ανακατεύοντας την ματιά, προκαλώντας περισσότερο ναυτία, παρά ανατριχίλες...

Για πες: Ακόμη κι αν έναν από τους δύο βασικούς ρόλους του στόρι, κρατά ο μεγάλος Anthony Hopkins, αναπαραγάγοντας την Χανιμπάλεια όψη που τον έχει εκτοξεύσει στην συνείδηση του κοινού, εντούτοις το φιλμάκι δεν σώζεται από την καταστροφή που το οδηγεί η ανυπαρξία της οποιασδήποτε φρέσκιας ιδέας. Μα κυρίως από τον μετριότατο μορφονιό με τις ιρλανδέζικες ρίζες Colin O'Donoghue, που μόνιμα καλοχτενισμένος και γυαλισμένος, μάλλον δεν έχει κατανοήσει πως λαμβάνει μέρος σε ένα horror με θρησκευτικές προεκτάσεις, αλλά σε ένα σινερομάντζο, που σκοπό του έχει να κερδίσει την καρδιά της καυτής βραζιλιάνας Alice Braga.






Στις δικές μας αίθουσες, 24 Φεβρουαρίου 2011 από την Village

Περισσότερα... »

σχόλια (1)

Open Season 3 - Review

Οι Ήρωες του Δάσους 3: Περιπέτειες στο Τσίρκο
του Cody Cameron. Με τις φωνές των Matthew J. Munn, Matthew W. Taylor, Dana Snyder


Σε μεγάλη απόσταση από το ορίτζιναλ...
του zerVo
Βαθιά λυπημένος που ο αγαπημένος του φίλος Έλιοτ, δεν θα τον ακολουθήσει στην βόλτα στο δάσος όπως του είχε υποσχεθεί, ο καλοκάγαθος αρκούδος Μπουγκ, θα πάρει την απόφαση να φύγει για ένα Σαββατοκύριακο ολομόναχος, αναζητώντας την περιπέτεια. Το μονοπάτι που θα πάρει, θα τον οδηγήσει στην πόρτα ενός περιοδεύοντος τσίρκο, εκεί που θα συναντήσει την όμορφη ρωσίδα αρκουδίνα Ούσλα, που για μια και μόνο ματιά της θα δεχτεί να πάρει τον ρόλο του χορευτή της παράστασης. Όταν όμως πίσω στον καταυλισμό τα υπόλοιπα ζωάκια αντιληφθούν πως ο κακόβουλος και αγριεμένος σωσίας του, Νταγκ, έχει παίξει ένα άσχημο παιχνίδι στον φίλο τους, θα κινήσουν γη και ουρανό γα να τον ξαναβρούν και να τον φέρουν πίσω.


Για πες: Η τρίτη συνέχεια του - αναλογικά - επιτυχημένου animation της Sony, επαναφέρει στην δράση τους δύο κολλητούς φίλους που γνωρίσαμε στα προηγούμενα επεισόδια, το ελάφι γκαφατζή, που πλέον έχει αποκτήσει την δική του φαμίλια και πρέπει να μην χαλάει πια τα χατήρια της συζύγου και των παιδιών του και τον γιγαντιαίο Μπουγκ, που συμπεριφέρεται ακόμη σαν μικρό παιδί, αρνούμενος να δεχτεί τις υποχρεώσεις του κολλητού του. Ακόμη κι αν οι βασικοί χαρακτήρες έχουν πλέον ενηλικιωθεί, το Open Season 3 δεν παύει να αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τους μικρούς σε ηλικία θεατές, για να ξεδώσουν στην κινηματογραφική αίθουσα. Σε καμία περίπτωση όμως τα αστεία δεν θυμίζουν κάτι από το κατά πολύ διασκεδαστικότερο πρωτότυπο, που όπως τονίζει και ο τίτλος, είχε εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα, ενώ και η παραγωγή γενικότερα, έχοντας σαν κύριο στόχο το βίντεο, υστερεί σημαντικά, τόσο σχεδιαστικά, όσο και στα διάσημα ονόματα που δανείζουν τις φωνές τους στους χαρούμενους ήρωες.






Στις δικές μας αίθουσες, 24 Φεβρουαρίου 2011 από την Feelgood

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

23/2/11

The Winter's Bone - Review

Στην Καρδιά του Χειμώνα
της Debra Granik. Με τους Jennifer Lawrence, Shelley Waggener, Garret Dillahunt


Ένα Όσκαρ για τη Lawrence!
του zerVo
Έχουν δεν έχουν κλείσει δυο χρόνια, από την ημέρα που γίναμε μάρτυρες της κινηματογραφικής τραγωδίας της Precious, μιας ανήλικης κοπέλας, χτυπημένης σε τέτοιο βαθμό από την μοίρα, που κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει πως θα κατάφερνε να βγει σώα από την ανοιχτή κόντρα με τις αντιξοότητες. Το γεγονός μάλιστα πως η Οδύσσεια της λάμβανε χώρα στην Μητρόπολη του σύγχρονου κόσμου, προκαλούσε τον θεατή να αναρωτηθεί πως θα ήταν η κατάσταση αν το περιβάλλον δεν ήταν η πολύβουη Νέα Υόρκη, μα η φτωχική αμερικάνικη επαρχία. Εκεί που όλοι γνωρίζουν μα κανείς δεν μιλά, εκεί που τα πρόσωπα δεν παίρνουν καμία άλλη έκφραση από εκείνη τη μίζερη και τη θλιμμένη, εκεί που ελλέιψει παιδείας, βασιλεύουν άγραφοι κανόνες δικαιοσύνης, με τις συνέπειες τους, να θάβονται ολοκληρωτικά στον βούρκο της σιωπής. Συγκλονιστική απάντηση στο καίριο ερώτημα δίνει το Winter's Bone, που ουσιαστικά μεταλλάσσει μόνο το φόντο της τραγικής ιστορίας, έχοντας ξανά σαν πρωταγωνιστή την αηδιαστική αδιαφορία του κοινωνικού συνόλου - πολύ μικρού αυτή τη φορά - που περιβάλλει την ανήμπορη μονάδα.

Μόλις δεκαοκτώ χρονών είναι η επαρχιωτοπούλα Ρι, μα στους αδύναμους ώμους της καταφέρνει να σηκώσει τα αβάσταχτα βάρη μιας ολόκληρης οικογένειας. Τις απαιτήσεις για μεγάλωμα των δύο μικρότερων αδελφών της, μια ταλαιπωρημένη μάνα, που τα ψυχικά ζόρια την έχουν φυτοποιήσει κι έναν πατέρα, που χάρη στην παράνομη δράση του, μπαινοβγαίνει διαρκώς στην στενή. Η επιλογή του να βάλει το καλύβι τους ως εγγύηση, μέχρι την ημέρα που θα οδηγηθεί σε δίκη, κατηγορούμενος για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, θα προκαλέσει μια επιπλέον αναστάτωση στην έτσι κι αλλιώς απαισιόδοξη καθημερινότητα της φαμίλιας. Ειδικά τώρα, που παραμένει εδώ και καιρό εξαφανισμένος και η στιγμή που η πολιτεία θα πετάξει στο δρόμο τους τέσσερις άπορους πλησιάζει.

Δεν είναι δυνατόν κανείς να μην έχει δει τίποτα, να μην έχει έστω την παραμικρή πληροφορία να δώσει στην μελαγχολική του κόρη, που βλέπει πως τα περιθώρια στενεύουν αν δεν τον παραδώσει άμεσα στις αρχές. Σε ολόκληρη την περιφέρεια της μικρής κωμόπολης, τα ελάχιστα σπίτια, κλείνουν το ένα μετά το άλλο τις πόρτες, που η οπλισμένη με θάρρος να ανακαλύψει την αλήθεια κοπέλα, κτυπά. Σαν κάτι άσχημο να έχει συμβεί, σαν κάτι το ανεπανόρθωτο, που κάνει το έργο της, συνεπώς και την επιβίωση της, αδύνατη. Το σημείο μηδέν που ορίζει την αλλαγή στο τι ακριβώς αναζητά η τρομοκρατημένη - κι ας μην το δείχνει - μικρή: Έναν αδίστακτο φυγά, που ρισκάρει ακόμη και την οντότητα της οικογένειας που κάποτε λάτρευε, προκειμένου να διαφύγει τον εγκλεισμό ή ένα πτώμα, θύμα της πολύχρονης βεντέτας, που έχει ανοίξει με τους παραλήδες συγχωριανούς? Η διαπίστωση είναι κοινή και στις δύο περιπτώσεις στο ανήλικα σοφό μυαλό της Ρι: Ας βρεθεί ο γονιός, ακόμη και μισός. Προέχει η σωτηρία όσων έχει αναλάβει την κηδεμονία!

Με την δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία της - η πρώτη το Down To The Bone, πήρε εξαιρετικά σχόλια, μα ουδέποτε ταξίδεψε πέραν των ΗΠΑ - η σκηνοθέτης Debra Granik, κυριολεκτικά αποθεώθηκε από το Indie κοινό του Sundance, που δίκαια την ανέδειξε στο κορυφαίο πρόσωπο της περσινής εκδοχής του θεσμού. Με όπλο της το πανίσχυρο, όσο και ανατριχιαστικό σενάριο, η 48χρονη δημιουργός, κλειδώνει τον θεατή της στις τέσσερις γωνίες του καρέ της, καθιστώντας τον αδύναμο για να δραπετεύσει. Κι αυτό γιατί δεν προσπαθεί να του εξάψει τα αστυνομικά αισθητήρια ώστε να αποκαλύψει την λύση της υπόθεσης, αλλά να εντάξει και τον ίδιο μέσα σε μια ατμόσφαιρα πρωτογενούς φόβου και να του φορέσει την μπέρτα του βασανισμένου, που πεσμένος στο πάτωμα, δείχνει πανέτοιμος να δεχτεί την χαριστική βολή...

Για πες: Μέσα από αυτή την απρόσμενη εξέλιξη, στα ομιχλώδη δάση του Μισούρι, πέρα από την κεντρική ηρωίδα, η οποία ουσιαστικά αναδεικνύεται νικήτρια, ακόμη κι αν έχει κάνει στην πραγματικότητα πολλά βήματα πίσω, βγαίνει κερδισμένο και το χαμηλού κόστους, μα πανύψηλης έμπνευσης The Winter's Bone, που δικαιότατα παίρνει θέση στην δεκάδα των οσκαρικών υποψηφιοτήτων. Έχοντας βεβαίως έμβλημα στο λάβαρο του, την μορφή της μόλις είκοσι Μαΐων Jennifer Lawrence, της Zellwegger της νέας δεκαετίας, που χάρη στο ουσιαστικό Αληθινό Θράσος, που ξεπετιέται μέσα από την φλογισμένη ματιά της, κερδίζει την προσωπική μου ψήφο, για την κορυφαία γυναικεία ερμηνεία της χρονιάς!






Στις δικές μας αίθουσες, 24 Φεβρουαρίου 2011 από την Seven

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

The Way Back - Review

The Way Back
του Peter Weir. Με τους Jim Sturgess, Colin Farrell, Ed Harris, Saoirse Ronan


Ο Δρόμος της Μεγάλης Φυγής
του zerVo
Ξεκίνησε τώρα από την μακρυνή Αυστραλία, δημιουργός με τέτοιο γιγάντιο όνομα, με πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ και με παλμαρέ, που τον τοποθετεί σε θέση περίοπτη στο λίμπρο ντόρο του παγκόσμιου σινεμά, για να ασχοληθεί με ένα πραγματικό μεν περιστατικό, που έλαβε χώρα όμως πριν από εβδομήντα χρόνια και που ούτε την εποχή κορύφωσης του ψυχρού πολέμου, ουδείς επιχείρησε να οπτικοποιήσει. Γνωρίζοντας καλά τις πάντα επίκαιρες αντιλήψεις του Weir, μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι καταπιάστηκε με μια τόσο ξεπερασμένη θεματική, δυο και πλέον δεκαετίες μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, θυμίζοντας τις εποχές ακρότητας του κυρίαρχου Golan και του - αλληγορικού κατά πολλούς - Τρένου της Μεγάλης Φυγής. Τουλάχιστον ο Konchalofski πρόσφερε και μια ταχύτατη περιπέτεια, που ξέχωρα από το πολιτικό της υπόβαθρο, την βλέπεις ευχάριστα, λόγω σασπένς ακόμη και στις μέρες μας. Στο The Way Back, έψαξα πολύ για να βρω έναν λόγο για να το δεις, μα δυστυχώς δεν εντόπισα ούτε έναν...

Κλέφτες, αλήτες και στυγεροί δολοφόνοι, στοιβάζονται δίπλα στους εχθρούς του κράτους και τους αντικομουνιστές, στο βρωμερό στρατόπεδο συγκέντρωσης ανεπιθύμητων της Σιβηρίας, σύμφωνα με τις προσταγές του σταλινικού καθεστώτος. Κάτω από συνθήκες απάνθρωπες, που σκοπό έχουν να τους οδηγήσουν στον θάνατο, οι φυλακισμένοι δεν έχουν καμία ελπίδα επιβίωσης, ούτε όμως και διαφυγής, αφού η παγωμένη αχανής έκταση, από μόνη της αποτελεί το ιδανικότερο τείχος. Μια ομάδα επτά αποφασισμένων φυγάδων, δίχως τα κατάλληλα εφόδια, θα ρισκάρει να μην αφήσει την τελευταία της πνοή στο σιχαμερό γκούλαγκ, ταξιδεύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα στην αφιλόξενη ρωσική στέπα, με στόχο να περάσει τα σύνορα και να αναζητήσει την ελευθερία της στην Ινδία.

Ακούγεται αδύνατον κι όμως έχει συμβεί στην πραγματικότητα και μάλιστα περισσότερες από μία φορές, με συνέπεια την πατρότητα της ιδέας του βιβλίου The Long Walk, που περιγράφει τα απομνημονεύματα ενός που επιχείρησε να διανύσει τα 4000 μίλια κακουχιών, να έχουν διεκδικήσει μέχρι τώρα, όχι λίγοι δραπέτες των γκούλαγκ. Κι εκεί που ο θεατής φαντάζεται πως θα παρακολουθήσει την αγωνιώδη πάλη των φυγάδων με τα στοιχεία της φύσης, το κρύο, την δίψα, την πείνα και τα λυκόρνια που παραμονεύουν να τους κατασπαράξουν, ούτε λίγο ούτε πολύ μετρά πατημασιές. Άλλοτε στο χιόνι, άλλοτε στο βούρκο κι άλλοτε στην καυτή άμμο, σε μια καταμέτρηση βημάτων που νοιάζει βασανιστικά ατελείωτη. Έχοντας βγάλει πέρα την οποιαδήποτε μελέτη των χαρακτήρων που συνθέτουν την φράξια των ταξιδιωτών, ο Weir, επικεντρώνει στα μικρά μικρά περιστατικά της ατέρμονης πορείας, εστιάζοντας πιότερο στην ανθρώπινη θέληση για επιβίωση, με κάθε τρόπο, δίχως να φορτίζει ιδιαίτερα συγκινησιακά τα πλάνα του. Με την ένταση να δηλώνει μονίμως απούσα, χωρίς μουσική που να απογειώνει το δράμα και τις ανά τακτά χρονικά διαστήματα ενέσεις για το πως εξόντωσε ο Κόκκινος Στρατός την δύσμοιρη Πολωνία, το φιλμ μοιάζει με κολάζ εικόνων - αναμνήσεων, που περιμάζεψε άτεχνα ένας άπειρος, τυχαίος σκηνοθέτης, που απλά έτυχε να έχει στο πλάι του έναν ικανότατο διευθυντή φωτογραφίας. Όσο για το φινάλε που μοιάζει να το γύρισε χαμηλόβαθμο πρακτοράκι του Λάνγκλευ, ας μην μιλήσω καλύτερα...

Για πες: Με έτρωγε αποξαρχής, η παρουσία αυτού του ανομολόγητου του Sturgess, πως αυτό που θα δω δεν θα με ικανοποιήσει. Τον πιτσιρικά Βρετανό τον έχω γι αυτό που λέμε κακό μαντάτο, για οποιαδήποτε ταινία έχει πρωταγωνιστήσει μέχρι τώρα, ειδικά μετά από εκείνο το σιχαμένα προπαγανδιστικό Fifty Dead Men Walking. Και τον διαχωρίζω από την υπόλοιπη ομάδα, όντας τύποις ο ηγέτης των βαδιστών του δρόμου της μεγάλης φυγής, αλλά και ο μόνος που είχε έναν κάποιο συγκεκριμένο ρόλο, εν αντιθέσει με τον Harris που απλώς αγκομαχάει, την Ronan που δεν προσφέρει τίποτα στην υπόθεση, εκτός από το να μιλήσει για τις ακρότητες των Σταλινικών και τον σταρ Farrell, που στου δρόμου τα μισά λέει αντίο και παίρνει άλλο μονοπάτι, μάλλον βαριεστημένος να ακολουθήσει τους αντι-καμαράτ μέχρι τέλους. Και πολύ καλά έκανε!






Στις δικές μας αίθουσες, 24 Φεβρουαρίου 2011 από την Odeon

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

22/2/11

No Strings Attached - Review

Μόνο το Σεξ δεν Φτάνει
του Ivan Reitman. Με τους Natalie Portman, Ashton Kutcher, Kevin Kline


Άστο να μείνουμε φίλοι!
του zerVo
Τα πάντα τελικά είναι ζήτημα σωστού μομέντουμ και κατάλληλης χημείας. Πως να εξηγήσεις αλλιώς το γεγονός, πως εκείνη που θεωρείται ως το απόλυτο φαβορί, ως η επικρατέστερη για να παραλάβει το οσκαράκι γυναικείας ερμηνείας - αν δεν το έχει κάνει ήδη τώρα που διαβάζεις - χάρη στην μεγαλειώδη παρουσία της στο Black Swan, δεν μπορεί καν να σταθεί όρθια στις πενιχρές απαιτήσεις ενός απλοϊκού σινερομάντζου. Η Portman, αποτελώντας όχι μόνο τον αδύναμο κρίκο, που πολύ γρήγορα σπάζει και χαλά την οποιαδήποτε φιλοδοξία της κομεντί για κάτι αξιόλογο, αλλά και χάνοντας ολοκληρωτικά την άτυπη μάχη των φύλων, που πάντοτε υφίσταται σε τέτοιες περιπτώσεις, από έναν γοητευτικότατο μεν ζεν πρεμιέ, μα περιορισμένων υποκριτικών ικανοτήτων, όπως ο Ashton Kutcher...

Για περισσότερο από μια δεκαετία, οι δρόμοι του όμορφου Άνταμ και της γλυκιάς Έμμα διασταυρώνονται, άλλοτε με ευχάριστη και άλλοτε με δυσάρεστη αφορμή. Έχοντας πλέον ο καθένας χαράξει επιτυχημένα την επαγγελματική του πορεία, εκείνος στην παραγωγή τηλεοπτικών σίριαλς κι εκείνη στις νοσοκομειακές εφημερίες, νιώθουν την ερωτική έλξη να αναπτύσσεται μεταξύ τους. Λίγο πριν οδηγηθούν στο ανεπανόρθωτο, θα συνάψουν μια μυστική συμφωνία. Η σχέση τους να έχει αποκλειστικά σεξουαλικό χαρακτήρα. Ούτε απαιτήσεις, ούτε ζήλιες, ούτε υποσχέσεις για επισημοποίηση, ούτε σχέδια και πλάνα για το μέλλον. Είναι ποτέ δυνατόν, η σύμβαση αυτή να διατηρηθεί σε βάθος χρόνου, δίχως κανείς τους να υποκύψει στις απαιτήσεις ενός πραγματικά παθιασμένου δεσμού?

Μάλλον δεν δίνω και πολλές πιθανότητες στο πείραμα να πετύχει, συνεπώς ή τα δυο τους θα πουν αντίο από πολύ νωρίς ή οι αγκαλίτσες και τα φιλάκια θα στρώσουν τον δρόμο για έναν βίο ανθόσπαρτο που λέμε. Και όταν μιλάμε για χολιγουντιανό σενάριο, μπορεί κανείς να αντιληφθεί πανεύκολα ποια από τις δύο καταλήξεις είναι η πιθανότερη. Για να είμαι ειλικρινής περίμενα πολύ περισσότερα πράγματα από την ρομαντική κωμωδία του Ivan Reitman. Ανέμενα να εστιάσει στα ζόρια των σημερινών νέων, στις ανησυχίες τους για το αν μπορούν πέρα από το ξεθέωμα των εργασιακών τους απαιτήσεων να αποκτήσουν μια ολοκληρωμένη προσωπική ζωή. Ο έμπειρος σκηνοθέτης των Ghostbusters, να μην τον αδικώ, επιχειρεί μια κάποια τέτοια προσέγγιση, παρασυρόμενος από την εμπορική απαίτηση όμως, καταλήγει να παρουσιάσει μια πολύ μεγάλη σε χρονική διάρκεια ταινία, που ούτε το κυρίως θέμα, αλλά ούτε και οι δευτερεύουσες ιστορίες μπορούν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον της ζωντανό, καθόλη της την διάρκεια.

Για πες: Συνεπώς μόνο με σεξ, σεξ, σεξ και για επιδόρπιο σεξ, καταλαβαίνεις πως ούτε ζευγαράκι υφίσταται, αλλά ούτε και φιλική κολεγιά. Όχι δηλαδή πως περίμενα τίποτα διαφορετικό από την κεντρική ιδέα του No Strings Attached, απλά είχα κάποιες απαιτήσεις για ένα ενδιαφέρον φιλμικά ερωτευμένο ντουετάκι, έτσι, για να περνά η ώρα. Όταν όμως δίπλα στον δίμετρο Kutcher, με τους κοιλιακούς φέτες και το αφοπλιστικό χαμόγελο, βάζεις την μαραμένη Natalie των εκατόν εξήντα πόντων, εντελώς - μα εντελώς - αδόκιμη στην χρήση του σεξ απίλ της, τότε το ριζάλτο λογικά καταλήγει άνισο. Έτσι απόντος του ερωτικού καταλύτη, όπως λένε οι σοφότεροι, άστο να μείνουμε φίλοι... Δεν υπάρχει ελπίδα καμιά!






Στις δικές μας αίθουσες, 24 Φεβρουαρίου 2011 από την UIP

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Σύγχρονο Αμερικάνικο Ντοκιμαντέρ στην Ταινιοθήκη

Σύγχρονο Αμερικάνικο Ντοκιμαντέρ
24 Φεβρουαρίου - 2 Μαρτίου 2011

Συνέχεια στα αφιερώματα της ταινιοθήκης βάζει η θεματική εβδομάδα που θα παρουσιαστούν πρόσφατης κοπής ντοκιμαντέρ, αμερικάνικης παραγωγής. Οι δεκαπέντε περίπου ταινίες που θα προβληθούν στο επταήμερο, αναφέρονται κατά βάση σε κοινωνικά ζητήματα που μαστίζουν την σημερινή υπερδύναμη, όπως η φτώχεια, η ανεργία, το περιβάλλον και η μετανάστευση, δοσμένα μέσα από αφηγήσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών που τις βιώνουν. Το επίπεδο του αφιερώματος μάλιστα είναι ιδιαίτερα υψηλό, αν αναλογιστούμε πως έκαστη δημιουργία, έχει αποσπάσει τιμητικούς επαίνους και βραβεία στα φεστιβάλ που έχει προβληθεί.

Στα πλαίσια του μίνι φεστιβάλ, που διεξάγεται υπό την αιγίδα της πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, στην Ιερά Οδό, θα γίνουν και παράλληλες εκδηλώσεις, στις οποίες θα παραβρεθούν άνθρωποι του σινεμά, με πολυετή εμπειρία στον χώρο της φιλμικής τεκμηρίωσης, όπως ο Bill Guttentag, βραβευμένος - δις - με όσκαρ σκηνοθέτης και η Sandra Ruch, παραγωγός και διευθύντρια της Διεθνούς Ένωσης Ντοκιμαντέρ. Αμφότεροι θα δώσουν διαλέξεις, με την υποστήριξη του Exile Room.

Τα φιλμ που θα προβληθούν στο αφιέρωμα είναι:

Which Way Home

Σκηνοθεσία: Rebecca Cammisa 2009 94’
Η ιστορία παιδιών από τη Λατινική Αμερική, που ταξιδεύουν μόνα και αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες και κινδύνους για να περάσουν τα σύνορα των ΗΠΑ. Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.



Racing Dreams

Σκηνοθεσία: Marshall Curry 2009 96’
Τρία παιδιά προπονούνται και ονειρεύονται να τρέξουν μία μέρα στους επαγγελματικούς αγώνες αυτοκινήτου NASCAR. Την ίδια στιγμή προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τη δύσκολη διαδρομή από την παιδική ηλικία προς την ενηλικίωση. Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, Tribeca Film Festival.



King Corn

Σκηνοθεσία: Aaron Woolf 2007 50’
Δύο απόφοιτοι πανεπιστημίου από την ανατολική ακτή των ΗΠΑ μετακομίζουν στην Αϊόβα με στόχο να μάθουν να καλλιεργούν καλαμπόκι, θέτοντας δύσκολα ερωτήματα για την αγροτική καλλιέργεια και τη διατροφή μας. Βραβείο Peabody.



New Muslim Cool

Σκηνοθεσία: Jennifer Maytorena Taylor 2009 56’
Ένας Αμερικανός ράπερ και πρώην έμπορος ναρκωτικών με καταγωγή από το Πουέρτο Ρίκο ασπάζεται το Ισλάμ, αλλάζει τρόπο ζωής και μιλάει για την πίστη του στους νέους μέσα από το χιπ χοπ. Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, CineFestival/San Antonio.



A Man Named Pearl

Σκηνοθεσία: Scott Galloway, Brent Pierson 2006 78’
Ο Pearl Fryar, ένας μαύρος Αμερικανός αυτοδίδακτος κηπουρός, παίρνει το βραβείο «Καλύτερος Κήπος της Πόλης» προσελκύοντας επισκέπτες και τουρίστες σε μία κοινότητα, που ήταν αρχικά διστακτική στο να δεχτεί μαύρους κατοίκους.



The Betrayal – Nerakhoon

Σκηνοθεσία: Ellen Kuras, Thavisouk Phrasavath 2008 96’
Η μετάβαση μίας οικογένειας από το εμπόλεμο Λάος στους σκληρούς δρόμους της Νέας Υόρκης στη διάρκεια 23 χρόνων. Η οικογένεια ζει παγιδευμένη ανάμεσα σε όσα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει και στην προσπάθειά της να χτίσει ένα νέο μέλλον σε μία νέα πατρίδα.



No Subtitles Necessary: Laszlo & Vilmos

Σκηνοθεσία: James Chressanthis 2008 97’
Δύο καλλιτέχνες, που μετανάστευσαν στις ΗΠΑ μετά από την Ουγγρική Επανάσταση του 1956, οι κινηματογραφιστές Laszlo Kovacs και Vilmos Zsigmond, διαμόρφωσαν σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αμερικανικού κινηματογράφου τις δεκαετίες του 1960 και 1970. Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ Santa Fe Film Festival.



Trouble the Water

Σκηνοθεσία: Carl Deal, Tia Lessin 2008 90’
Το πορτραίτο δύο απροσδόκητων ηρώων και μίας υποβαθμισμένης κοινότητας κατά τη διάρκεια του τυφώνα Κατρίνα στη Νέα Ορλεάνη. Βραβείο Καλύτερου Αμερικανικού Ντοκιμαντέρ Sundance Film Festival, και υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.



FLOW For the Love of Water

Σκηνοθεσία: Irena Salina 2008 93’
Το πορτραίτο δύο απροσδόκητων ηρώων και μίας υποβαθμισμένης κοινότητας κατά τη διάρκεια του τυφώνα Κατρίνα στη Νέα Ορλεάνη. Βραβείο Καλύτερου Αμερικανικού Ντοκιμαντέρ Sundance Film Festival, και υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.



Soundtrack for a Revolution

Σκηνοθεσία: Bill Guttentag, Dan Sturman 2009 82’
Η ιστορία του Αμερικανικού Κινήματος για τα Κοινωνικά Δικαιώματα του 1950 και 1960 μέσα από τη δυναμική μουσική της εποχής. Βραβείο Σκηνοθεσίας Ντοκιμαντέρ Chicago International Film Festival, και υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ.



Welcome to Shelbyville

Σκηνοθεσία: Kim A. Snyder 2009 70’
Μία κοινότητα στο Νότο καλείται να αντιμετωπίσει τις ραγδέες δημογραφικές αλλαγές και να ενσωματώσει τον αυξανόμενο πληθυσμό Λατινοαμερικανών μεταναστών και Σομαλών προσφύγων.




Neshoba

Σκηνοθεσία: Micki Dickoff, Tony Pagano 2008 90’
Μία κοινότητα στο Νότο καλείται να αντιμετωπίσει τις ραγδαίες δημογραφικές αλλαγές και να ενσωματώσει τον αυξανόμενο πληθυσμό Λατινοαμερικανών μεταναστών και Σομαλών προσφύγων.



Reading the Water

Σκηνοθεσία: Niklas Vollmer 2007 40’
Ένα πειραματικό βλέμμα στη σχέση μεταξύ ενός θαλάσσιου βιολόγου - οικολόγου και του γιου του, που διερευνά το οικογενειακό οικοσύστημα.

Big River

Σκηνοθεσία: Curt Ellis 2009 27’
Οι δύο νεόκοποι αγρότες του King Corn έχουν νέα αποστολή, να διερευνήσουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των καλλιεργειών τους στους κατοίκους και τις πόλεις γύρω από την κοίτη του ποταμού, νότια από τις εκτάσεις τους.

All Creative Work is Derivative

Σκηνοθεσία: Nina Payley 2009 3’
Ο ανθρώπινος πολιτισμός εξελίσσεται μέσα από την αντιγραφή. Κινούμενα σχέδια.

Πρόγραμμα προβολών

Πέμπτη 24/2
20: 00 Which Way Home
22: 00 All Creative Work is Derivative
22: 05 Racing Dreams

Παρασκευή 25/2
20: 00 King Corn
21: 30 Big River
22: 00 New Muslim Cool

Σάββατο 26/2
20: 00 A Man Named Pearl
21: 30 The Betrayal – Nerakhoon

Κυριακή 27/2
20: 00 No Subtitles Necessary: Laszlo & Vilmos
22: 00 Reading the Water

Δευτέρα 28/2
22: 00 Trouble the Water
22: 00 FLOW For the Love of Water

Τρίτη 1/3
20: 00 Soundtrack for a Revolution
21: 30 Συζήτηση με τον σκηνοθέτη Μπιλ Γκούτενταγκ και την παραγωγό Σάντρα Ρουτς. Θα συντονίσει η σκηνοθέτης και υπεύθυνη του Exile Room Βάλερυ Κοντάκος.

Τετάρτη 2/3
20: 00 Unnatural History of Wall Street
20: 05 Welcome to Shelbyville
21: 45 Neshoba
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

20/2/11

News - Η Diane Kruger στο GQ Germany!

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε ότι διεθνώς γνωστή, έγινε παίζοντας στην μεγάλη οθόνη, την Ωραία Ελένη, στην πιο πρόσφατη κινηματογραφική εκδοχή της Ιλιάδας. Το πιο διάσημο φιλμικό πρόσωπο, που ανέδειξε τα τελευταία χρόνια, η πιο αγαπητή χώρα σε όλο τον κόσμο, η κατάξανθη καλονή Diane Kruger, έχει πλέον εξελιχθεί σε μια σταρ υψηλού διαμετρήματος, που χάρη στην αναμφισβήτητη ομορφιά της, έχει γίνει περιζήτητη, για ρόλους μοιραίας γυναίκας. Είναι άλλωστε προφανές, πως σκηνοθέτες σαν τον Christian Carion, την Agnieszka Holland, τον Bille August, τον Jon Turteltaub, τον Wolfgang Petersen και βεβαίως τον Tarantino στους Basterds του, την έχουν δίχως σκέψη επιλέξει, με βάση την εκθαμβωτική θωριά της!

Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας της νέας της ταινίας, του θρίλερ Unknown του Jaume Collet-Serra, όπου συμπρωταγωνιστεί δίπλα στον Lima Neeson, η Kruger έκανε μια σειρά φωτογραφήσεων για διεθνή έντυπα, έτσι για να προωθήσει κάπως την κατάσταση, που μάλλον έβαλαν κι αυτές το χεράκι τους, ώστε το φιλμ να φτάσει στην κορυφή του αμερικάνικου box office, κάνοντας 22 περίπου εκατομμύρια το πρώτο Σ/Κ. Το πιο σέξι εξ αυτών των shootings, στο περιοδικό GQ της πατρίδας της - πολύ καλύτερη από του αντίστοιχου αμερικάνικου - είναι άκρως αποκαλυπτική για τα προσόντα της γαλανομάτας Diane!


Μάλιστα στην συνέντευξη που παραθέτει, σε ένα αφιέρωμα δέκα σελίδων, δεν χάνει την ευκαιρία να μιλήσει, τόσο για την συνεργασία της με τον Quentin, για το πως στήθηκε στο πλάι του πανύψηλου Neeson, αλλά και για την σχέση που διατηρεί εδώ και χρόνια, με τον Αμερικάνο ηθοποιό Joshua Jackson.


Όσον αφορά τα προσεχή της σχέδια, η Kruger θα κρατήσει τον κεντρικό ρόλο στην ταινία του Stéphane Rybojad, Special Forces, όπου θα υποδυθεί μια γαλλίδα ρεπόρτερ, που πέφτει θύμα απαγωγής των Ταλιμπάν, ενώ ακόμη πιο ενδιαφέρουσα φαντάζει η περίπτωση του Les adieux à la reine, που υπογράφει ο Benoît Jacquot, φιλμ εποχής, όπου θα παίξει την Μαρία Αντουανέτα, στο πλάι των Gerard Depardieu, Virginie Ledoyen και Léa Seydoux.



Σε ότι αφορά πάντως στο Unknown, που από το τρέιλερ δείχνει ιδιαίτερα ενδιαφέρον, ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα η ημερομηνία κυκλοφορία του στην χώρα μας. Ελπίζω πως η περιπέτεια δράσης που βαδίζει στα χνάρια του Taken, δεν θα έλθει στα μέρη μας σε κανένα χρόνο, ούτε θα πάει κατευθείαν στο βίντεο...

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)