Movies Ltd

γράφει ο  gaRis (@takisgaris)

Η Chloé Zhao με το οργανικό, ατμοσφαιρικό παντρεψίδι νατουραλιστικής απεικόνισης και αισθαντικής ηχητικής φράξιας στο σινεμά της, έδρεψε τον κότινο μονομιάς με το αρς πόβερα ρόουντ μούβι Nomandland. Πήρε το χρόνο της κι επέστεψε για να αφηγηθεί την τραγική ιστορία, για κάποιους φημολογούμενη, πίσω από τη γέννηση του αθάνατου αριστουργήματος Άμλετ. 

Σα να ήμασταν εκεί, στα 1596, τα διδυμάκια των Ουίλιαμ Σέξπιρ (Paul Mescal) και Άγκνες Χάθαγουει (Jessie Buckley), Hamnet και Judith κολλάνε μεταξύ τους πανούκλα και ο μικρός σβήνει σε ηλικία 11 ετών. Η ήδη δοκιμαζόμενη συνοχή της οικογένειας τραντάζεται συθέμελα (o Βάρδος του Avon έχει ξενιτευτεί στο Λονδίνο για να προωθήσει την καριέρα του και η νεραϊδομιλημένη Άγκνες παλεύει μόνη με τα μικρά και τον καημό της επιστροφής του).  

Από την αρχή βέβαια όλα έμοιαζαν εναντίον στη σχέση του ζευγαριού. Η μη αποδοχή από τους γονείς του Ουίλ, οι διαφορετικές προσωπικότητες (αυτή η ηφαιστειογενής και εκείνος ο ερμητικά κλειστός), οι διαφορετικές επιδιώξεις (η ήσυχη οικογενειακή ζωή απέναντι στην ανίκητη έλξη για καλλιτεχνική αναγνώριση), όλα μοιάζουν να ορθώνουν βουνά εμπρός στη φυσική έλξη δυο ανόμοιων αλλά συμπληρωματικών ψυχών. 

Πάτα pause λίγο τώρα όμως, γιατί εδώ βρίσκεται η λούμπα: Δε σου περιγράφω μια κατάστα επική, με κρεσέντα χολυγουντιανής μελούρας - πλην του συγκινητικού μεν αλλά και ανυποχώρητα γλυκερού φινάλε. Στάκα δω, το Hamnet έχει ήδη κερδίσει 8 υποψηφιότητες στα 98α Όσκαρς (Ταινία - Σκηνοθεσία - Διασκευασμένο Σενάριο από το historical fiction της Maggie O' Farell Hamlet & Judith στα 2020, Α' Γυναικείου Ρόλου, Best Casting + 3 στα below the line που λένε τις τεχνικές κατηγορίες). 

Αυτό επικυρώνει ότι η ταινία λειτουργεί πολύπλευρα και πολυεπίπεδα. Με τη διαφορά όμως ότι αν δεν μπεις στο κλίμα από την αρχή, σε μια τύπου ονειρική, λυρική, γεμάτη ακραία συναισθήματα POV θωριά της Agnes, το χάνεις (ή σε χάνει). Μοιάζει η Zhao ωσάν να θέλει να δικαιώσει ιστορικά την αφανή κα Σέξπiρ, τολμώντας να γειώσει τον μέγιστο θεατρικό ποιητή στο πλαίσιο ενός ακόμη μεγάλου άνδρα που για να φθάσει στο βάθρο, πάτησε άθελα (?) εκ των πραγμάτων στη θυσία μιας γυναίκας και το ύστατο οικογενειακό δράμα της απώλειες ενός μικρού παιδιού. 

Δεν είναι λίγο πράμα αυτή η φαινομενικά ναϊφ αλλά ουσιαστικά ρηξικέλευθα προφεμινιστική προσέγγιση της Chloé. Μουσική, κοστούμια, production design με οσκαρική σφραγίδα πλέον, συνεπικουρούν στο καδράρισμα μιας ακόμη ενστικτώδους ερμηνευτικής κατάθεσης της σίγουρης νικήτριας Buckley που επισκιάζει αλλά και πασάρεται όμορφα από τον Buckley. Ο πόνος της χαράζει ξυράφι την καρδιά του θεατή, ειδικά οι γονείς θα το νιώσουν. 

Και είναι οι ενήλικοι, 40+ που θα την ευχαριστηθούν την ταινία, γιατί πίσω και πάνω από τον θρύλο του Άμλετ, έρχεται όπως είθισται του μεσήλικα η ωριμότητα για να δει κατάματα τον τρόμο του θανάτου, της κατάρρευσης του happily ever after, τη λύτρωση μέσα από τη συμφιλίωση με την κάθαρση που προσφέρει ο πανδαμάτωρ χρόνος και εντέλει το σοφό "the readiness is all" - όλα τα συστατικά δηλαδή ενός υπαρξιακού δράματος με διαχρονική αξία όπως o Hamlet.