Movies Ltd

Οι ταινίες του Πανοράματος του 17ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου οι συντελεστές τους, οι συνόψεις και φυσικά οι ώρες προβολής τους είναι:

L'Orchestre des aveugles

Μαρόκο, 2014 Εγχ, 110'

Σκηνοθεσία: Mohamed Mouftakir Σενάριο: Mohamed Mouftakir Φωτογραφία: Xavier Castro Μοντάζ: Sophie Fourdrinoy, Leila Dynar Μουσική: Didier Lockwood
Πρωταγωνιστούν: Younes Migri, Mouna Fettou, Fahd Benchemsi, Mohamed Bastaoui, Aniss Elkohen
Παραγωγή: Emmanuel Prévost & Mohamed Mouftakir - Avalanche Productions & Chama Film Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Avalanche Productions Διανομή στην Ελλάδα: -

Στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Hassan II, ο Houcine είναι διευθυντής μιας λαϊκής ορχήστρας και ευτυχισμένος πατέρας του Mimou. Όλη η οικογένεια ζει στο πατρικό της γυναίκας του, της Halima. Στο σπίτι αυτό η συγκατοίκηση είναι ζωηρή: διάφορα γραφικά πρόσωπα διασταυρώνονται εκεί με τους ρυθμούς της ζωής της ορχήστρας και των παραδοσιακών χορευτριών της. Αυτή η ορχήστρα έχει μια ιδιαιτερότητα: οι άντρες μουσικοί κάποιες φορές υποχρεώνονται να παριστάνουν τους τυφλούς για να παίζουν στις αποκλειστικά γυναικείες γιορτές σε σπίτια συντηρητικών οικογενειών του Μαρόκου…

Που και πότε? Σάββατο 9 Απριλίου στις 22.00 στο Institut Français de Grèce

Tous les chats sont gris

Βέλγιο, 2014 Εγχ, 85'

Σκηνοθεσία: Savina Dellicour Σενάριο: Savina Dellicour, Matthieu de Braconier Φωτογραφία: Thomas Buelens Μοντάζ: Fabien Pochet Μουσική: Wim Coryn
Πρωταγωνιστούν: Bouli Lanners, Manon Capelle, Anne Coesens
Παραγωγή: Tarantula : Valérie Bournonville, Joseph Rouschop Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Be for Films Διανομή στην Ελλάδα: -

Ο σαρανταεξάχρονος Paul είναι ιδιωτικός ντετέκτιβ. Η Dorothy, σχεδόν δεκαέξι, βιώνει έντονη κρίση ταυτότητας. Έχει μεγαλώσει μέσα στη συντηρητική κοινωνία των Βρυξελλών, αλλά τώρα ζει στο περιθώριό της. Το μόνο που τους συνδέει είναι ότι ο Paul ξέρει πως είναι ο βιολογικός πατέρας της Dorothy. Έχοντας γυρίσει πρόσφατα στην πατρίδα, ο Paul ξαναβλέπει την Dorothy. Την παρατηρεί ταραγμένος, αλλά δεν τολμά να την πλησιάσει. Όμως τα πάντα ανατρέπονται τη μέρα που η Dorothy έρχεται να του ζητήσει να ψάξει να βρει τον βιολογικό της πατέρα...

Που και πότε? Κυριακή 10 Απριλίου στις 18.00 στο Embassy

Valley of love

Γαλλία, Βέλγιο, 2015 Εγχ, 93'

Σκηνοθεσία: Guillaume Nicloux Σενάριο: Guillaume Nicloux Φωτογραφία: Christophe Offenstein Μοντάζ: Guy Lecorne Μουσική: Charles Ives
Πρωταγωνιστούν: Isabelle Huppert, Gérard Depardieu, Dan Warner
Παραγωγή: Les Films du Worso, Thibault Grabherr / LGM Cinema, Scope Pictures Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Le Pacte Διανομή στην Ελλάδα: -

Η Isabelle και ο Gérard έχουν να ιδωθούν πολλά χρόνια. Πηγαίνουν σε μια παράξενη συνάντηση στην Κοιλάδα του Θανάτου, στην Καλιφόρνια, απαντώντας σε μια πρόσκληση του γιου τους, του φωτογράφου Michael, που έλαβαν μετά την αυτοκτονία του, έξι μήνες πριν. Παρόλο που η κατάσταση είναι παράλογη, αποφασίζουν να ακολουθήσουν την πορεία της μύησης που είχε φανταστεί ο Michael...

Που και πότε? Πέμπτη 7 Απριλίου στις 18.00 στο Embassy / Τρίτη 12 Απριλίου στις 22.00 στον Danaos 1

Un homme idéal

Γαλλία, 2014 Εγχ, 97'

Σκηνοθεσία: Yann Gozlan Σενάριο: Yann Gozlan et Guillaume Lemans Φωτογραφία: Antoine Roch Μοντάζ: Grégoire Sivan Μουσική: Cyrille Aufort
Πρωταγωνιστούν: Pierre Niney, Ana Girardot, Thibault Vinçon
Παραγωγή: 24 25 Films et WY Productions, TF1 Films Productions, Mars Films Παγκόσμια Εκμετάλλευση: The Festival Agency Διανομή στην Ελλάδα: -

O εικοσιπεντάχρονος Mathieu ανέκαθεν φιλοδοξούσε να γίνει γνωστός συγγραφέας. Ένα όνειρο που του φαίνεται άπιαστο αφού, παρόλες τις προσπάθειές του, δεν έχει καταφέρει ακόμα να βρει εκδότη. Στο μεταξύ δουλεύει στην εταιρεία μετακομίσεων του θείου του. Η μοίρα του αλλάζει τη μέρα που κατά τύχη πέφτει πάνω στο χειρόγραφο ενός μοναχικού γέρου που μόλις πέθανε. Ο Mathieu διστάζει, αλλά τελικά το αρπάζει και βάζει τη δική του υπογραφή...

Που και πότε? Πέμπτη 7 Απριλίου στις 18.00 στον Danaos 1 / Τρίτη 12 Απριλίου στις 22.15 στο Institut français de Grèce

Dicta Shot

Τυνησία, 2015 Εγχ, 96'

Σκηνοθεσία: Moktar Ladjimi Σενάριο: Moktar Ladjimi Φωτογραφία: Hazem Berrabah Μοντάζ: Kehna Attia, Seif Ben Salem Μουσική: -
Πρωταγωνιστούν: Hichem Rostom, Jamal Madani, Fatma Ben Saidane, Zied Touati, Rym El Benna, Mariem Sabagh, Salima Chamari
Παραγωγή: CTV Production, IMF Services, Justinia Films, Day For Night Productions Παγκόσμια Εκμετάλλευση: - Διανομή στην Ελλάδα: -

Τα γεγονότα διαδραματίζονται στην Τύνιδα, μέσα στον αναβρασμό της τυνησιακής επανάστασης, τη νύχτα της 13ης προς τη 14η Ιανουαρίου 2011. Παρακολουθούμε την καθημερινή ζωή μιας ομάδας ασθενών σε ένα αποκαλούμενο κέντρο για άτομα με ειδικές ανάγκες. Στην πραγματικότητα είναι ένα καμουφλαρισμένο άσυλο για αντικαθεστωτικούς, που έχουν υποστεί διάφορα έτσι ώστε να γίνουν φρενοβλαβείς...

Που και πότε? Σάββατο 9 Απριλίου στις 18.00 στο Institut français de Grèce / Τετάρτη 13 Απριλίου στις 18.00 στο Institut français de Grèce

Sur la ligne

Τσεχία, 2014 Εγχ, 100'

Σκηνοθεσία: Andrea Sedláčková Σενάριο: Andrea Sedláčková Φωτογραφία: Jan Baset Střítežský Μοντάζ: Jakub Hejna Μουσική: David Solař, Miroslav Žbirka
Πρωταγωνιστούν: Judit Bárdos, Aňa Geislerová, Eva Josefíková, Roman Luknár
Παραγωγή: Negativ Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Intramovies Διανομή στην Ελλάδα: -

Δεκαετία του ’80, στην Τσεχοσλοβακία. Η νεαρή σπρίντερ Anna προπονείται για την πρόκρισή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι προπονητές της της χορηγούν αναβολικά στεροειδή, χωρίς να το γνωρίζει η ίδια. Οι επιδόσεις της αυξάνονται θεαματικά, όμως, έπειτα από μια αδιαθεσία, μαθαίνει την αλήθεια και αποφασίζει να συνεχίσει να προπονείται χωρίς ουσίες. Τότε η μητέρα της ανησυχεί και με τη συνενοχή του προπονητή της παίρνει την απόφαση να της δίνει κρυφά τα ενέσιμα αναβολικά, προσποιούμενη πως πρόκειται για απλές βιταμίνες.

Που και πότε? Παρασκευή 8 Απριλίου στις 22.15 στο Embassy

La vanité

Ελβετία, Γαλλία, 2015 Εγχ, 96'

Σκηνοθεσία: Lionel Baier Σενάριο: Lionel Baier, Julien Bouissoux Φωτογραφία: Patrick Lindenmaier Μοντάζ: Jean-Christophe Hym Μουσική: -
Πρωταγωνιστούν: Patrick Lapp, Carmen Maura, Ivan Georgiev
Παραγωγή: Bande à part Films, Les films du Poisson Παγκόσμια Εκμετάλλευση: WIDE Διανομή στην Ελλάδα: -

Ο γέρος άρρωστος αρχιτέκτονας David Miller θέλει να βάλει τέλος στη ζωή του. Και είναι πολύ πιθανό να το κάνει αφού καταφεύγει σε μια οργάνωση που βοηθά άτομα να αυτοκτονήσουν. Ωστόσο η Espe, η συνοδός του, δεν φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά τη διαδικασία ενώ ο David Miller προσπαθεί με κάθε τρόπο να πείσει τον ρώσο Tréplev, μια αρσενική πόρνη στο διπλανό δωμάτιο, να είναι μάρτυρας στην τελευταία του πνοή, όπως απαιτεί ο νόμος στην Ελβετία. Μέσα σε μια νύχτα οι τρεις τους θα ανακαλύψουν ότι το ενδιαφέρον για τον άλλον και ίσως ακόμα και ο έρωτας είναι παράξενα και επίμονα συναισθήματα.

Που και πότε? Τρίτη 12 Απριλίου στις 20.00 στο Embassy / Τετάρτη 13 Απριλίου στις 18.00 στο Embassy

Aferim!

Ρουμανία, 2015 Εγχ, 108'

Σκηνοθεσία: Radu Jude Σενάριο: Radu Jude, Florin Lazarescu Φωτογραφία: Marius Panduru Μοντάζ: - Μουσική: Dana Bunescu
Πρωταγωνιστούν: Teodor Corban, Mihai Comanoiu, Toma Cuzin, Alexandru Dabija
Παραγωγή: HI Film Productions Παγκόσμια Εκμετάλλευση: BETA cinema Διανομή στην Ελλάδα: -

Το 1835 ένας αστυνομικός και ο γιος του διασχίζουν τη ρουμανική ύπαιθρο, αναζητώντας έναν τσιγγάνο σκλάβο που κατηγορείται πως πλάνεψε τη γυναίκα του τοπικού άρχοντα. Ένας δημόσιος υπάλληλος με υπερβολικό ζήλο, που θυμίζει σερίφη βγαλμένο από οπερέτα, οργώνει με το άλογό του τα άγρια Βαλκάνια και δεν χάνει ευκαιρία να μαθαίνει στο βλαστάρι του το νόημα της ζωής.

Που και πότε? Σάββατο 9 Απριλίου στις 20.00 στο Institut français de Grèce

Phantom Boy

Γαλλία, Βέλγιο, 2015 Εγχ, 108'

Σκηνοθεσία: Alain Gagnol, Jean-Loup Felicioli Σενάριο: Alain Gagnol Φωτογραφία: Izu Troin Μοντάζ: - Μουσική: Serge Besset
Πρωταγωνιστούν: Edouard Baer, Jean-Pierre Marielle, Audrey Tautou
Παραγωγή: Folimage, Lunanime, France 3 Cinéma et Rhône-Alpes Cinéma Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Doc & Film International Διανομή στην Ελλάδα: -

Ο εντεκάχρονος Leo έχει μια ασυνήθιστη ικανότητα… Μαζί με τον αστυνομικό Alex αρχίζουν να καταδιώκουν τον κακό γκάνγκστερ που θέλει να κυριεύσει τη Νέα Υόρκη με έναν ιό που στέλνει μέσω υπολογιστών. Οι δυο τους έχουν μπροστά τους μόνο 24 ώρες για να σώσουν την πόλη...

Που και πότε? Κυριακή 10 Απριλίου στις 11.00 στο Institut français de Grèce

Ni le ciel ni la terre

Γαλλία, Βέλγιο, 2015 Εγχ, 100'

Σκηνοθεσία: Clément Cogitore Σενάριο: Clément Cogitore, Thomas Bidegain Φωτογραφία: Sylvain Verdet Μοντάζ: - Μουσική: Eric Bentz et François-Eudes Chanfrault
Πρωταγωνιστούν: Jérémie Renier, Kévin Azaïs, Swann Arlaud
Παραγωγή: Tarantula Belgique et Kazak Productions Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Indie Sales Διανομή στην Ελλάδα: -

Ο λοχαγός Antares Bonnassieu και οι άντρες του έχουν παραταχθεί στα σύνορα Αφγανιστάν και Πακιστάν. Τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ βρίσκονται σε διαδικασία απόσυρσης και ο ρόλος τους είναι να επιβλέπουν τις κοιλάδες γύρω από ένα μικρό βοσκοχώρι. Και ενώ όλα μοιάζουν σχετικά ήρεμα, οι άντρες του λοχαγού Bonnassieu αρχίζουν να εξαφανίζονται μυστηριωδώς μέσα στη νύχτα.

Που και πότε? Παρασκευή 8 Απριλίου στις 18.00 στο Embassy / Τρίτη 12 Απριλίου στις 20.00 στον Danaos 1

Médecin de campagne

Γαλλία, 2015 Εγχ, 102'

Σκηνοθεσία: Thomas Lilti Σενάριο: Thomas Lilti, Baya Kasmi Φωτογραφία: Nicolas Gaurin Μοντάζ: Christel Dewynter Μουσική: Alexandre Lier, Sylvain Ohrel, Nicolas Weil
Πρωταγωνιστούν: François Cluzet, Marianne Denicourt, Isabelle Sadoyan
Παραγωγή: 31 Juin Films, Cinéfrance, Le Pacte, France 2 Cinéma Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Le Pacte Διανομή στην Ελλάδα: -

Όλοι οι κάτοικοι ενός απομακρυσμένου χωριού μπορούν να υπολογίζουν στον Jean-Pierre, τον γιατρό που τους ακροάζεται, τους φροντίζει και τους καθησυχάζει μέρα-νύχτα. Όμως κάποια στιγμή αρρωσταίνει κι αυτός και καταφθάνει η Nathalie, που κάνει τα πρώτα της βήματα στο επάγγελμα και έρχεται από το νοσοκομείο για να βοηθήσει. Θα τα καταφέρει άραγε να προσαρμοστεί σ’ αυτή την καινούργια ζωή και να αντικαταστήσει αυτόν που νόμιζε πως είναι...αναντικατάστατος;

Που και πότε? Σάββατο 9 Απριλίου στις 19.45 στον Danaos 1 / Δευτέρα 11 Απριλίου στις 22.00 στον Danaos 1

Maryland

Γαλλία, Βέλγιο, 2015 Εγχ, 83'

Σκηνοθεσία: Alice Winocour Σενάριο: Alice Winocour Φωτογραφία: Georges Lechaptois Μοντάζ: Julien Lacheray Μουσική: Gesaffelstein
Πρωταγωνιστούν: Matthias Schoenaerts, Diane Kruger, Paul Hamy
Παραγωγή: Dharamsala, Darius Films Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Indie Sales Διανομή στην Ελλάδα: -

Επιστρέφοντας από το Αφγανιστάν, ο Vincent υποφέρει ακόμα από μετατραυματικό στρες. Έχει αναλάβει τη φύλαξη της Jessie, της γυναίκας ενός πλούσιου λιβανέζου επιχειρηματία, στην έπαυλή τους, το «Maryland». Ενώ νιώθει να τον γοητεύει παράξενα η γυναίκα που πρέπει να προστατεύει, ο Vincent έχει κρίσεις άγχους και παραισθήσεις.

Που και πότε? Πέμπτη 7 Απριλίου στις 20.00 στο Embassy / Δευτέρα 11 Απριλίου στις 18.00 στον Danaos 1

L'odeur de la mandarine

Γαλλία, 2015 Εγχ, 110'

Σκηνοθεσία: Gilles Legrand Σενάριο: Guillaume Laurant, από μια ιδέα του Gilles Legrand Φωτογραφία: Yves Angelo Μοντάζ: - Μουσική: Armand Amar
Πρωταγωνιστούν: Olivier Gourmet, Georgia Scalliet, Dimitri Storoge
Παραγωγή: Epithète Films, Davis Films, France 3 Cinéma Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Kinology Διανομή στην Ελλάδα: -

Καλοκαίρι του 1918. Ο πόλεμος μαίνεται για λίγους μήνες ακόμα, αλλά για τον Charles και την Angèle έχει ήδη τελειώσει. Αυτός, αξιωματικός του ιππικού, έχει ήδη χάσει το ένα του πόδι. Εκείνη, οικιακή νοσοκόμα, μόλις έχασε στο μέτωπο τον μεγάλο της έρωτα, τον πατέρα του μικρού της κοριτσιού. Νιώθοντας την ανάγκη να σταθούν και πάλι όρθιοι, συνδέονται με μια χαρούμενη οικειότητα που τους επαναφέρει στη ζωή.

Που και πότε? Πέμπτη 7 Απριλίου στις 22.00 στο Embassy / Κυριακή 10 Απριλίου στις 16.00 στο Institut français de Grèce

Je suis un soldat

Γαλλία, Βέλγιο, 2015 Εγχ, 97'

Σκηνοθεσία: Laurent Larivière Σενάριο: Laurent Larivière, François Decodts Φωτογραφία: David Chizallet Μοντάζ: Marie-Pierre Frappier Μουσική: Martin Wheeler
Πρωταγωνιστούν: Louise Bourgoin, Jean-Hugues Anglade, Anne Benoit
Παραγωγή: Mon Voisin Productions, Saga Film, UMedia Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Le Pacte Διανομή στην Ελλάδα: -

H τριαντάχρονη Sandrine υποχρεώνεται να γυρίσει να ζήσει στο σπίτι της μητέρας της στο Roubaix. Μια και είναι άνεργη, δέχεται να δουλέψει για τον θείο της σε ένα κυνοκομείο που τελικά αποδεικνύεται κέντρο διακίνησης σκύλων από ανατολικές χώρες. Πολύ γρήγορα κερδίζει εξουσία και σεβασμό σε ένα αντρικό περιβάλλον, καθώς και τα χρήματα που της έλειπαν για να είναι ελεύθερη. Όμως κάποιες φορές οι καλοί στρατιώτες σταματούν να πειθαρχούν.

Που και πότε? Σάββατο 9 Απριλίου στις 17.30 στον Danaos 1 / Τετάρτη 13 Απριλίου στις 22.15 στο Embassy

Corbo

Καναδάς, 2014 Εγχ, 119'

Σκηνοθεσία: Mathieu Denis Σενάριο: Mathieu Denis Φωτογραφία: Steve Asselin Μοντάζ: Nicolas Roy Μουσική: Olivier Alary
Πρωταγωνιστούν: Anthony Therrien, Karelle Tremblay, Antoine L’Écuyer, Tony Nardi, Jean-François Pronovost, Dino Tavarone
Παραγωγή: Max Films Média Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Be For Films Διανομή στην Ελλάδα: -

Μόντρεαλ, άνοιξη του 1966. Ο δεκαεξάχρονος Jean Corbo, γιος μιας Γαλλοκαναδέζας και ενός Ιταλού, αισθάνεται διχασμένος ανάμεσα σε δύο ταυτότητες. Αφού συνδεθεί φιλικά με δύο νεαρούς ακροαριστερούς ακτιβιστές, εντάσσεται στο Απελευθερωτικό Μέτωπο του Κεμπέκ (FLQ), ένα μυστικό ριζοσπαστικό πολιτικό κίνημα. Κι από εκείνη τη στιγμή ο Jean αρχίζει την αδυσώπητη πορεία προς τη μοίρα του.

Που και πότε? Παρασκευή 8 Απριλίου στις 20.00 στο Embassy / Κυριακή 10 Απριλίου στις 21.45 στο Institut français de Grèce

Je suis mort mais j’ai des amis

Γαλλία, 2015 Εγχ, 96'

Σκηνοθεσία: Guillaume Malandrin et Stéphane Malandrin Σενάριο: Guillaume Malandrin et Stéphane Malandrin Φωτογραφία: Hugues Poulain Μοντάζ: Yannick Leroy Μουσική: Dino Carapelle
Πρωταγωνιστούν: Bouli Lanners, Wim Willaert, Lyes Salem
Παραγωγή: Versus production, TS Productions Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Be for Films Διανομή στην Ελλάδα: -

Τέσσερις μουσάτοι, μαλλιάδες – και βέλγοι – ρόκερ θάβουν τον τραγουδιστή του συγκροτήματός τους. Σε ένδειξη φιλίας αλλά και για να δείξουν ο ένας στον άλλον πως τίποτα δεν μπορεί να τους σταματήσει, αποφασίζουν να φύγουν τουρνέ στο Λος Άντζελες με τις στάχτες του. Την παραμονή της αναχώρησης ένας μουστακαλής στρατιωτικός παρουσιάζεται ως ο εραστής του φίλου τους. Το ταξίδι τους παίρνει μια τουλάχιστον αναπάντεχη τροπή.

Που και πότε? Κυριακή 10 Απριλίου στις 22.00 στον Danaos 1 / Τετάρτη 13 Απριλίου στις 20.00 στο Institut français de Grèce

Je suis à vous tout de suite

Γαλλία, 2015 Εγχ, 100'

Σκηνοθεσία: Baya Kasmi Σενάριο: Baya Kasmi et Michel Leclerc Φωτογραφία: Guillaume Deffontaines Μοντάζ: Monica Coleman Μουσική: Jérôme Bensoussan
Πρωταγωνιστούν: Vimala Pons, Bruno Podalydès, Christophe Paou, Agnès Jaoui
Παραγωγή: Karé Productions, Delante Films Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Le Pacte Διανομή στην Ελλάδα: -

H τριαντάχρονη Hanna είναι πολύ γοητευτική και δεν μπορεί να πει όχι: την έχει χτυπήσει η νεύρωση της ευγένειας. Αυτό το περίεργο οικογενειακό σύνδρομο το έχει και ο πατέρας της, ο Omar, στο κοινωνικό παντοπωλείο του, αλλά και η μητέρα της, η «κατ’ οίκον ψυχολόγος» Simone. Με τον αδελφό της, τον Hakim, πιστό στις αλγερινές καταβολές και τη θρησκεία του, δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις. Όμως ένα απρόβλεπτο γεγονός υποχρεώνει τη Hanna και τον Hakim να ξανασυναντηθούν...

Που και πότε? Πέμπτη 7 Απριλίου στις 22.00 στον Danaos 1 / Σάββατο 9 Απριλίου στις 16.00 στο Embassy / Τετάρτη 13 Απριλίου στις 22.15 στον Danaos 1

En équilibre

Γαλλία, 2014 Εγχ, 90'

Σκηνοθεσία: Denis Dercourt Σενάριο: Denis Dercourt Φωτογραφία: Julien Hirsch Μοντάζ: Pauline Gaillard Μουσική: Jérôme Lemonnier
Πρωταγωνιστούν: Albert Dupontel, Cécile de France, Marie Bäumer
Παραγωγή: Mandarin Cinéma et Cinéfrance 1888 Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Studiocanal Διανομή στην Ελλάδα: -

O Μarc είναι κασκαντέρ αναβάτης. Ένα σοβαρό ατύχημα κατά τη διάρκεια ενός γυρίσματος απομακρύνει κάθε ελπίδα να ξανανεβεί κάποια μέρα σε άλογο. Η Florence δουλεύει σε μια ασφαλιστική εταιρεία και έχει αναλάβει τον φάκελο αυτού του συντετριμμένου άντρα. Η σύντομη συνάντησή τους θα ανατρέψει τις ισορροπίες και των δύο...

Που και πότε? Κυριακή 10 Απριλίου στις 20.00 στο Embassy / Τετάρτη 13 Απριλίου στις 22.00 στο Institut français de Grèce

Crache cœur

Γαλλία, Πολωνία, 2015 Εγχ, 80'

Σκηνοθεσία: Julia Kowalski Σενάριο: Julia Kowalski Φωτογραφία: Simon Beaufils Μοντάζ: Martial Salomon Μουσική: Daniel Kowalski
Πρωταγωνιστούν: Liv Henneguier, Yoann Zimmer, Andrzej Chyra
Παραγωγή: Les Films de Françoise, Donten & Lacroix Films Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Alpha Violet Διανομή στην Ελλάδα: -

Η Rose, μια κοπέλα μπερδεμένη συναισθηματικά, εισβάλλει στη ζωή ενός πολωνού εργάτη που έχει έρθει από τη Γαλλία για να αναζητήσει τον γιο του. Το τρίγωνο που θα σχηματιστεί σιγά-σιγά θα φέρει ανατροπές στη ζωή και των τριών προσώπων.

Που και πότε? Τρίτη 12 Απριλίου στις 18.00 στον Danaos 1

Brooklyn

Γαλλία, 2014 Εγχ, 83'

Σκηνοθεσία: Pascal Tessaud Σενάριο: Pascal Tessaud Φωτογραφία: Sebastien Bages, Fabien Rodesch, Pascal Tessaud Μοντάζ: Nicolas Milteau, Amandine Normand Μουσική: Khulibai, Calogero Di Benedetto, DJ Dusty
Πρωταγωνιστούν: Kt Gorique, Rafal Uchiwa, Jalil Naciri, Liliane Rovère
Παραγωγή: Les Enfants de la Dalle / Film Factory / Cypher Films / Manufactura Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Les Enfants de la Dalle Διανομή στην Ελλάδα: -

Η Coralie, εικοσιδυάχρονη ελβετίδα ράπερ που εμφανίζεται με το όνομα «Brooklyn», αφήνει πίσω τη χώρα της και έναν πατέρα που δεν την καταλαβαίνει για να εγκατασταθεί στο Παρίσι. Μένει στο σπίτι μιας συνταξιούχου, της Odette, βρίσκει δουλειά σε έναν μουσικό σύλλογο στα παρισινά προάστια, στο Saint-Denis. Στη διάρκεια μιας βραδιάς slam, ένας από τους παρουσιαστές τη σπρώχνει στη σκηνή. Διστακτική στην αρχή, κατακτά το κοινό της και γοητεύει τον ράπερ Issa, τον νεαρό ανερχόμενο αστέρα της πόλης...

Που και πότε? Κυριακή 10 Απριλίου στις 18.30 στο Institut français de Grèce

Au plus près du soleil

Γαλλία, 2015 Εγχ, 103'

Σκηνοθεσία: Yves Angelo Σενάριο: Yves Angelo, François Dupeyron et Gilles Legrand Φωτογραφία: Pierre-Hugues Galien Μοντάζ: Fabrice Rouaud Μουσική: -
Πρωταγωνιστούν: Sylvie Testud, Grégory Gadebois, Mathilde Bisson
Παραγωγή: Épithète Films Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Be for Films Διανομή στην Ελλάδα: -

Η Sophie είναι ανακρίτρια και εξετάζει μια κάπως μπερδεμένη κοπέλα, τη Juliette. Ανακαλύπτοντας πως δεν είναι άλλη από τη βιολογική μητέρα του γιου, έφηβου πια, που εκείνη και ο άντρας της έχουν υιοθετήσει, αρχίζει να την παρενοχλεί. Ο Olivier αποδοκιμάζει τη συμπεριφορά της γυναίκας του και προσεγγίζει διακριτικά τη Juliette.

Που και πότε? Πέμπτη 7 Απριλίου στις 20.00 στον Danaos 1 / Κυριακή 10 Απριλίου στις 22.00 στο Embassy

Όλοι μας χρειαζόμαστε κάποιον, να στηριχτούμε πάνω του! Από τις πλέον παράξενες περιπτώσεις του προγράμματος του φετινού Sundance, αποτέλεσε η περίπτωση του Swiss Army Man, το οποίο ως είδος ακόμη δεν έχει ξεμπερδέψει όλους όσους το παρακολούθησαν σε αυτή του την πρώτη προβολή στο χειμερινό φεστιβάλ της Γιούτα. Δράμα? Κομεντί? Σάτιρα? Όπως και να έχει από τις πρώτες κιόλας στιγμές του τρέιλερ του φιλμ που υπογράφουν οι φιλόδοξοι και για πρώτη φορά στο μεγάλο μήκος, μετά από πορεία στο Short, Dan Kwan και Daniel Scheinert, καταλαβαίνει κανείς πως πρόκειται για μια ιδιότροπη και ανατρεπτική ταινία. Εκεί που συναντάμε τον Χανκ, νεαρό και απελπισμένο άντρα σε ένα απομονωμένο νησί, προφανώς ναυαγό που καμία τύχη δεν τον περιμένει, να επιθυμεί να βάλει τέλος στην ζωή του. Λίγο πριν αυτό συμβεί, θα αντικρίσει το άψυχο κορμί ενός συνομήλικου του να το έχει ξεβράσει η θάλασσα και αυτόματα μεταξύ τους θα ξεκινήσει μια σχέση που ο επιζώντας, την έχει πραγματική ανάγκη. Βραβείο σκηνοθεσίας για τους δύο Δανιήλ όπως μας συστήνονται στο σπουδαίο χιονισμένο ραντεβού του χειμώνα και μια από τις δημιουργίες που αναμένονται από τους σινεφίλ με έκδηλο ενδιαφέρον, από τις 17 Ιουνίου 2016, όταν και θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα στις αίθουσες, από την A24.

Δύο και μόνο οι πρωταγωνιστές της αλλόκοτης και εκκεντρικής αυτής ιστορίας, με σπουδαίο ταλέντο όμως αμφότεροι, όπως το έχουν επιδείξει κατά το παρελθόν τόσο ο 31 ετών Paul Dano, όσο και ο κατά πέντε χρόνια νεότερος του Daniel Radcliffe. Δίδυμο που συνθέτει το πεδίο που πάνω του θα ξετυλιχτεί όλη αυτή η ευαίσθητη και πλημμυρισμένη στην φαντασία πλοκή.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Batman v Superman	Tanweer	2	178	41.998	218.025
2	Kung Fu Panda 3	Odeon	3	93	12.547	106.352
3	10 Cloverfield Lane	UIP	1	44	8.661	8.661
4	Suntan	Odeon	1	23	7.942	7.942
5	Zootopia	Feelgood Ent.	5	84	7.853	115.642
6	London Has Fallen	Odeon	5	13	3.484	116.771
7	El Abrazo De La Serpiente	Danaos	1	6	3.236	3.236
8	Francofonia	Filmtrade	1	4	2.602	2.602
9	Eddie The Eagle	Odeon	1	28	1.927	1.927
10	The Lesson	Seven / Spentzos	1	6	1.882	1.882

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Ένα αποκαλυπτικό... river movie!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

The Horror, The Horror!

Μετά από 24 υποβολές ταινιών η Κολομβία κατάφερε το 2015 για πρώτη φορά στην κινηματογραφική της ιστορία να είναι ανάμεσα στις πέντε χώρες που διεκδίκησαν με φιλμ τους το Βραβείο Όσκαρ για Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία. Προφανώς και δεν έχουμε δει το σύνολο των ταινιών που υποβλήθηκαν από όσες χώρες του κόσμου αποφάσισαν να λάβουν μέρος στον ιδιότυπο αυτόν ανταγωνισμό για να είμαστε σίγουροι ότι όντως επιλέχθηκαν οι πέντε καλύτερες. Το σίγουρο όμως είναι πως τούτη η ταινία είναι ένα αριστούργημα! Δυτικός ορθολογισμός απέναντι στον μυστικισμό της ζούγκλας κι όλα αυτά με «όχημα» ένα ποτάμι που σε οδηγεί κατευθείαν στην «Καρδιά του σκότους»!

Το El Abrazo De la Serpiente είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία που σκηνοθετεί ο ολοφάνερα ταλαντούχος – και μόλις 35 ετών παρακαλώ! – Ciro Guerra. Το σενάριο της ταινίας του, το οποίο συνυπογράφει, βασίζεται στα ταξιδιωτικά ημερολόγια του Ολλανδού εξερευνητή Θίοντορ Κοχ-Γκρούνμπεργκ και του Αμερικανού Ρίτσαρντ Έβανς Σούλτες. Τα γυρίσματα έγιναν στη ζούγκλα του Αμαζονίου και για να ολοκληρωθεί η ταινία χρειάστηκε η αμέριστη συμπαράσταση και βοήθεια των ιθαγενών που έχουν απομείνει στο τόσο ξεχωριστό αυτό κομμάτι του κόσμου μας.

Η υπόθεση: Αρχές του 20ου αιώνα. Ο Τεό είναι ένας Γερμανός εθνολόγος, που έχει ζήσει μαζί με ιθαγενείς στη ζούγκλα του Αμαζονίου. Είναι, όμως, και βαριά άρρωστος. Έχοντας ακούσει για το φυτό γιακρούνα, του οποίου το άνθος λέγεται πως θεραπεύει κάθε ασθένεια, ψάχνει απεγνωσμένα να το βρει, με τη βοήθεια ενός δυτικοποιημένου ιθαγενή, τον οποίο έσωσε από τη σκλαβιά των φυτειών καουτσούκ. Τελευταία του ελπίδα είναι ένας σαμάνος, ο Καραμακάτε, μοναδικός επιζών της φυλής του. Απρόθυμος, ο Καραμακάτε πείθεται να τους οδηγήσει στο μέρος εκείνο της ζούγκλας όπου φύεται το θαυματουργό φυτό...

Μερικές δεκαετίες αργότερα, ο Αμερικάνος βιολόγος Γιούαν βρίσκει τον γερασμένο πια Καραμακάτε και του ζητάει να τον βοηθήσει να βρει το γιακρούνα. Τα δικά του κίνητρα είναι περισσότερο θολά και μη ξεκαθαρισμένα. Ο Καραμακάτε, όμως, θα συμφωνήσει να τον οδηγήσει. Για τον γέρο σαμάνο, οι δύο λευκοί είναι το ίδιο πρόσωπο. Κι έχει τη δική του αποστολή να φέρει εις πέρας...

Η άποψή μας: Σε μια σκηνή της ταινίας ο Γιούαν παίζει στο γραμμόφωνο έναν δίσκο που του θυμίζει την πατρίδα του, τη Βοστόνη, και όλους του δικούς του. Καθόλου τυχαία, το κομμάτι που ακούγεται είναι «Η δημιουργία» του Φραντς Γιόζεφ Χάιντν. Ο γέρος Καραμακάτε εγκρίνει τη μουσική. Πιστεύει πως μέσω αυτής ο Γιούαν θα καταφέρει επιτέλους να ονειρευτεί... Σε μια άλλη σκηνή της ταινίας ο Τεό νευριάζει όταν ιθαγενείς του κλέβουν την πυξίδα. Την θέλει πίσω όχι επειδή τη θεωρεί κτήμα του, αλλά επειδή πιστεύει πως αν μάθουν να τη χρησιμοποιούν οι ιθαγενείς, θα χάσουν την ικανότητα προσανατολισμού τους μέσω των αστεριών και του αέρα. Ο νεαρός Καραμακάτε δεν εγκρίνει τη συμπεριφορά του. «Η γνώση είναι κτήμα όλων» λέει στον Τεό. Αυτός ο τραχύς σαμάνος κουβαλάει περισσότερη σοφία από τον «άρρωστο» δυτικό...

Ο σκηνοθέτης της ταινίας συνθέτει το δημιούργημά του με αργά, σταθερά βήματα, κατορθώνοντας να βυθίσει τόσο το βλέμμα όσο και το πνεύμα του δυτικού θεατή στην ομορφιά και τη σοφία που αναδύεται από κάθε κομμάτι, από κάθε πλάνο αυτού του κομψοτεχνήματος. Αποτίνει φόρο τιμής σε όλους τους ιθαγενείς και τον πολιτισμό τους που εντέλει χάθηκε «χωρίς να ακουστεί το τραγούδι τους» από τη δυτική αποικιοκρατία. Από τη μια το πολύτιμο καουτσούκ, από την άλλη ο απάνθρωπος καθολικισμός ποδηγέτησαν τους ντόπιους που δεν είχαν όπλα να αντιπαραβάλουν, παρά μόνο το ένστικτο, τη σοφία και το σεβασμό τους για τη φύση. Ο δυτικοποιημένος οδηγός του Τεό προσπαθεί να είναι συναινετικός. Θεωρεί πως μόνο αν οι λευκοί διδαχθούν τον πολιτισμό των ιθαγενών, τότε και μόνον τότε θα μπορέσουν οι ιθαγενείς να τον κρατήσουν για πάντα ζωντανό. Η ιστορία έδειξε πως οι προθέσεις του ήταν καλές αλλά να, δεν είναι να εμπιστεύεσαι τους λευκούς...

Με εξαιρετική διεύθυνση φωτογραφίας η ταινία παρά το ασπρόμαυρό της θαρρείς και είναι πλημμυρισμένη με χρώματα. Οπτική πανδαισία, είναι στιγμές που κρατάς την ανάσα σου μήπως και μπορέσεις να χορτάσεις την ομορφιά που ξεχειλίζει την οθόνη. Συχνά – πυκνά έχεις την αίσθηση ότι παρακολουθείς κάτι πολύ επηρεασμένο από το «Αποκάλυψη τώρα», ιδίως στις σκηνές με τον... Μεσσία, που απλώς έχει σαλτάρει! Επίσης, οι μοναδικές έγχρωμες σκηνές προς το φινάλε θαρρείς και βγήκαν από την ίδια μήτρα που γέννησε το φινάλε του «2001: Η Οδύσσεια του διαστήματος». Μόνο που εδώ μιλάμε για την Οδύσσεια του ανθρώπινου πνεύματος. Φύση, πάρε ένα μπισκότο, που θα έλεγε και ο Αγγελόπουλος. Τρομερή ταινία, πραγματικά κατασκευαστικός άθλος προσεγμένος σε κάθε του λεπτομέρεια, που αξίζει να ανακαλύψετε. Φίδι εναντίον ιαγουάρου, σημειώσατε, τι;

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 31 Μαρτίου 2016 από την Danaos Films

Αχ, Αννούλα...

του zerVo (@moviesltd)

Η αλήθεια είναι πως ξαφνιάστηκα, καθώς οι τίτλοι τέλους, έπεσαν ακριβώς την στιγμή που το φραδυφλεγέστατο στόρυ έγινε παρανάλωμα. Την ώρα που η μουτσούνα του αντι-ήρωα μόλις είχε λιώσει και πάνω στο μιας χρήσης ρολό Softex η αρχαία τραγωδία είχε κτίσει το καλούπι της, αναμένοντας τον χορό να σημάνει το διάλειμμα, πριν εκκινήσει η δεύτερη πράξη, η μεγαλειώδης, της αποκάλυψης και του λυτρωμού. Αρνούμενος να πιστέψω το Fin, ίσως και παρακινημένος από τα σόου της Marvel που πάντοτε κρύβουν Easter Eggs στα τελικά τους credits, παρέμεινα παγωμένος στην καρέκλα. Μια βαριά θηλυκή ανασεμιά, από το πίσω κάθισμα, μου έκοψε τα όποια φτερά πίστης πως υπάρχει και συνέχεια, όχι σίκουελ, αλλά τέλος, πως το λεν ελληνικά, επίλογος. Για να μην παρεξηγούμαστε αξιότιμοι σινεπλάστες, ο σκοπός κάθε φιλμ είναι να το κουβαλήσει ο θεατής μαζί του, να το κουβεντιάσει με τον εαυτό του, με την κομπανία του, με τον διπλανό του στην πλατεία, αν δεν έχει άλλον κανένα. Και όχι να μπει στην θέση του σεναριογράφου και να βάλει αυτοβούλως την ύστατη πινελιά, επειδής ουδείς σας είχε το σθένος να το κάμει...

Παραμονή των γιορτινών ημερών των Χριστουγέννων, θα αποβιβάσει τον Κωστή, το φέρρυ μποτ στην αποβάθρα της Αντιπάρου, μέσα στο καταχείμωνο και το αγιάζι, φορτωμένο με δυο σακ βουαγιάζ και τις αγωνίες για τι μπορεί να τον περιμένει στο όμορφο, πλην ερημικό Δεκεμβριάτικα Κυκλαδονήσι. Ο Κωστής είναι ο αντικαταστάτης γιατρός που περίμεναν άπαντες με αγωνία στον τόπο, για να λειτουργήσει το μονομελές και πενιχρών δυνατοτήτων Κέντρο Υγείας, δίνοντας περισσότερο συμβουλές, παρά αγωγές, σε όποιον από τους 800 που ξεχειμωνιάζουν εκεί, κτυπήσει την πόρτα του. Ανία, ρουτίνα, ωράριο 9 με 3 το μεσημέρι, λίγη τηλεόραση και κανένα έκτακτο περιστατικό ορίζουν το 24ωρο και από αύριο τανάπαλιν, να περάσει όπως όπως ο καιρός και να έλθει το καλοκαιράκι και ο μήνας που θρέφει τους έντεκα, όταν το νησί κοντεύει να βουλιάξει από τους τουρίστες.

Αυγουστιάτικο είναι το συνηθισμένο πρωινό που ο σαραντάχρονος δόκτορας, θα κληθεί να φροντίσει το επιπόλαιο τραύμα στο μηρό της όμορφης - και με τα μισά του χρόνια - Αννούλας, ξεπεταγμένης κορασίδας, στελέχους απελευθερωμένης, συνομήλικης, διεθνούς πεντάδας νεαρών που παραθερίζει στο τοπικό κάμπινγκ. Έχοντας μαζέψει μέσα του ένα εξάμηνο μοναξιάς, αδιάφορων χνότων και βαριεστημάρας (κι ένας θεός ξέρει πόσα χρόνια πρότερα καταπίεσης) ο Κωστής, μαγεμένος από την ξανθομαλλούσα, θα επιδιώξει την συντροφιά της, ξεφεύγοντας για πρώτη φορά εκτός της λίγων τετραγωνικών φυλακής του ιατρείου και των ραμποτέ τοίχων του κελιού της μικρής του γκαρσονιέρας. Και παρότι το χάσμα των χρόνων που τον χωρίζει από την νεανική συντροφιά είναι τεράστιο, εντούτοις εκείνοι θα τον αποδεχθούν με κέφι, βασικά διότι δεν είναι του τύπου τους να απορρίπτουν κανέναν και κυρίως γιατί έλειπε από την φράξια τους ο κλόουν που θα τους κερνά τσάμπα μπύρες...

Έλα όμως που το γεροντοπαλίκαρο, ουδέποτε στο χωριό του είχε, καθώς φαίνεται, παρέες και φίλους για να ξεδίνει στα κλαμπάκια, όπως ποτέ του δεν έπραξε στα καταπιεστικά νιάτα του, που τα ξόδεψε στα μεταπτυχιακά και τις ανατομίες. Για γυναίκα στο παρελθόν του, ούτε λόγος να γίνεται, εξού και το λάλημα που θα τραβήξει στην θωριά της Αννιώς με το μνιτς όξω στον γιαλό, να τον προκαλεί με κάθε τρόπο. Οπότε στο θολωμένο του μυαλό, έχοντας λησμονήσει μάλλον να βάλει αντιηλιακό και στο κεφάλι, με συνέπεια ο ζωοδότης να του το βράσει, ο Ντόκτορ θα ακούσει πουλάκια να λαλούν τριγύρω του, καθώς ο Φτερωτός πέτυχε διάνα στην καρδιά. Το αναπάντεχο θα προκύψει μια γλυκιάν πρωίαν, near the seaside, κατά τας προσταγάς της ξεσάλου Νήσου, στιγμή που έχασα μερικά καρέ ταινίας, ψάχνοντας στην ταυτότητα μου να επιβεβαιώσω τον αρθιμό 47 στα χρόνια μου και να χαρώ που πιθανώς πιπίνι σαν τα κρύα τα νερά του Αιγαίου, ενδέχεται να πέσει στην αγκάλη μου. Λοιπόν για να σοβαρευτούμε: Ούτε ο Χανς Κρίστιαν...

Αλλά και πάλι δεν στέκομαι εκεί, μυθοπλασία σου λέει ο μάστορης του σεναρίου, συνεπώς κάτι που σκαρφίστηκε αντί νουβέλας (επιστημονικής) φαντασίας, οπότε θα αποδεχτώ πως ο αξούριστος καραφλομπούλης, με τις βερμούδες και τις πουκαμίσες από τα πανέρια, που γιατρός μεν δηλώνει, αλλά ούτε ασπιρίνη δεν συνταγογραφεί, δύναται να διαβεί τον - έστω και μερικών χιλιοστών του δευτερολέπτου - ερωτικό παράδεισο. Από τούδε και το εξής τι είναι όλα ετούτα που μας σερβίρει ο (υπερτιμημένος κατ εμέ, για όσα θετικότατα έχουν αναγραφεί στο παρελθόν για πάρτη του) μετρ? Όσο, ας πούμε, κύλησε νεράκι το πρώτο ημιχρόνιο, με ριφάκια από Νταντησέ ίσαμε Μπολερό, τόσο η επανάληψη μαράζωσε στην ματιά μου, που ανά τρίλεπτο ένιωθα να υποβάλλομαι σε μαρτύριο Σίσυφου. και άντε ξανά μανά που πήγε το κορίτσι και άντε λιώμα στο πιοτί για την χασούρα και άντε έφυγε και με γέμισε χίλιες αναμνήσεις, εκείνη, που όνειρο πάντα θα μείνει. Ώρα που πανεύκολα θα μπορούσε να περιοριστεί στο μισό και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, ΕΠΡΕΠΕ, να μετατεθεί κατόπιν του "περιστατικού", ώστε να φτιαχτεί έστω ένα θρίλερ της προκοπής. Τώρα δηλαδή δεν φτιάχτηκε τίποτε, για να είμαστε και ξηγημένοι.

Τίποτα με την έννοια της μελέτης του χαρακτήρος του βασικού μας πρωταγωνιστή, διότι όλοι στον περίγυρο του, παιδαρέλια είναι, γουστάρουν ξενοιασιά κι όχι έναν ψυχάκια που τον (παρ)έσυρε το πράμα της Αφροδίτης. Οι επεξηγήσεις που αραιά και που δίνονται, για το ποιος στην αλήθεια είναι ο Κωστής, είναι από λιγοστές μέχρι ελάχιστες και περιορίζονται στα τρία λεπτά αναδρομής στο παρελθόν, μέσω συμφοιτητή από την Ιατρική, που εμφανισιακά τυγχάνει να ομοιάζει και με τον συν-σκρίπτερ του παρόντος. Άλλο κι αυτό, που δεν κατανόησα δηλαδή, μετρώντας στην διανομή τρεις τέσσερις κινηματογραφιστές, αντί ρολιστών - κανονικών ηθοποιών, που βεβαίως είναι πασιφανές δεν το έχουν, ούτε για μισή ατάκα. Διακοπές γαρ κι έτσι, όλα τα φιλαράκια μαζί, άντε πάμε γύρισμα, αλλά μην το παρατραβάμε με φανφάρες SXSW, γιατί εκεί δεν ξέρουν τι εστί Οικονομίδης (ούτε ο άλλος ο Παοκτζής) και μπορεί να νομίσουν πως στέρεψαν οι παράδες για κάστινγκ της προκοπής. ΥΓ στα καμέο, αφήνοντας ασχολίαστο το δίλεπτο της Καλλιμάνη, που για να ακριβολογούμε, κάθε γυναίκα θεατής που σέβεται το φύλο της, θα έπρεπε να εγκαταλείψει την αίθουσα μονομιάς!

Κάπως λοιπόν πρέπει να δικαιολογήσω τα αστέρια μου και αφού από σενάριο πάπαλα, άτολμη και πάλι σκηνοθεσία στην λούπα, με μια δυο καλές ιδέες (ο διαχωριστικός φράχτης μου άρεσε ως προοπτική, αγαπητέ σκηνοθέτα) παρατημένες στην Κυκλαδίτικη γοητεία της Αντιπάρου, ο γαλαξίας στεφανώνει τον Μάκη Παπαδημητρίου, ερμηνευτή αξιολογότατο και με εύρος δυνατοτήτων πανύψηλο. Απίθανες εναλλαγές εκφράσεων και μορφασμών, από το αστείο στο δραματικό, που σταδιακά εκτοξεύουν το παλαμάκι, ίσαμε να κυλήσουμε στο (υποτιθέμενο) τέλος, εκεί που ο ηθοποιός, χωρίς το παραμικρό αβαντάρισμα από τις υποστηρικτικές μόστρες είτε ερασιτεχνών κι άβγαλτων, είτε συναδέλφων του ντιρέκτορα, όπως προείπα, βγάζει πάστα τρομακτικών ικανοτήτων. Γι αυτό σου λέω, πόσο διαφορετικά θα ήσαν όλα, αν αυτή η σεάνς σήμανε την απαρχή...

Παρακάμπτοντας την υπερβολή της θεματικής βάσης, όπως και την ακραία εξέλιξη, που δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε κι αν είναι η ομορφάδα της ηλιοκαμένης Άννας - ονόματι Έλλη Τρίγγου, ευειδής, κορμάρα, αλλά για κάποιο απροσδιόριστο λόγο και απωθητική μου - δεν μπορώ να φτιάξω deviation σε αμέτρητα ερωτήματα που δεν πέτυχε το Suntan να μου εξηγήσει / απαντήσει, σχετικά με τον τυπάκο της διπλανής πόρτας. Που η προκαλούμενη από την οικονομική ύφεση κατάθλιψη, έχει ωθήσει στο να ισορροπεί, μεταξύ της λογικής και της τρέλας. Και που μια τόσο στενή και κουτσομπόλα σοσιετέ όπως του νησιού μες στον χειμώνα, θα τον είχε καταλάβει και επιστρέψει πακέτο σπίτι του πριν ακόμη μπει ο Φλεβάρης.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 31 Μαρτίου 2016 από την Odeon

Καμία σχέση με τον... «Κώδικα Da Vinci»!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Μεταξύ ντοκιμαντέρ και μυθιστορήματος

Από το δελτίο τύπου: "Ο Aleksandr Sokurov σε όλο το εύρος της μεγάλης φιλμογραφίας του (ντοκιμαντέρ, ταινίες μυθοπλασίας αλλά και άλλα συνδυαστικά είδη) αποδεικνύει ότι ένα μουσείο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας χώρος όπου διατηρείται η τέχνη. Το μουσείο είναι το πραγματικό DNA ενός πολιτισμού, το ζωντανό όργανο της πόλης, εκεί όπου χτυπά η καρδιά ενός έθνους. Σύμφωνα με την προσέγγιση του Sokurov η έννοια του μουσείου είναι τουλάχιστον ιερή. Με την «Κιβωτό των ανθρώπων» εξερευνά ένα ιστορικό κεφάλαιο με φόντο τα έργα τέχνης του Μουσείου του Λούβρου, εφαρμόζει το μοναδικό προσωπικό του όραμα σε σκηνοθετημένες αναπαραστάσεις και πλάνα αρχείων και εστιάζει στα συναρπαστικά πορτρέτα δυο χαρακτήρων που υπήρξαν στην πραγματικότητα, του Ζακ Ζογιάρ και του Κόμη Βολφ Μέτερνιχ, καθώς και στην υποχρεωτική συνεργασία τους κατά την διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής στο Μουσείο του Λούβρου".

Ο Aleksandr Sokurov γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1951 στην Podorvikha της Ρωσίας (στην περιοχή Irkutsk). Έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Gorky και μεταπτυχιακές σπουδές στην Σκηνοθεσία στο VGIK State Cinema School. Η ταινία του «Ρωσική κιβωτός» (Russkiy kovcheg / Russian Ark, 2002) γυρίστηκε στο μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης ως ένα μονοπλάνο! Η ταινία του «Φάουστ» (Faust, 2011), τιμήθηκε με το Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας. Τούτη η ταινία του έλαβε επίσης μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του περασμένου φεστιβάλ Βενετίας όπου τιμήθηκε με το βραβείο Fedeora καλύτερης Ευρω-Μεσογειακής ταινίας.

Η υπόθεση: Όταν οι Γερμανοί καταλαμβάνουν το Παρίσι κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, «πέφτει» στα χέρια τους και το Μουσείο του Λούβρου. Με αφορμή τη συνεργασία μεταξύ του Γερμανού αξιωματικού Κόμη Βολφ Μέτερνιχ και του Γάλλου Διευθυντή του Λούβρου Ζακ Ζογιάρ για την διάσωση αυτής της ζωντανής Κιβωτού του ανθρώπινου πολιτισμού, ο μεγάλος Ρώσος σκηνοθέτης Alexander Sokurov δημιουργεί μια πολυεπίπεδη ταινία για την τέχνη, τον πολιτισμό, τον πόλεμο και το τι ακριβώς είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους.

Η άποψή μας: Μυστήριος δημιουργός αυτός ο Sokurov. Ή τον μισείς ή τον λατρεύεις. Αδιαμφισβήτητα μέγας διανοητής εγείρει το ερώτημα σχετικά με το πρόσωπό του και το έργο του: οι ταινίες του είναι εμπορικό προϊόν για τις κινηματογραφικές αίθουσες ή καλλιτεχνικό προϊόν προορισμένο να αποθεώνεται σε... μουσεία; Παρά το ιδιόμορφο στυλ του έχει αποδείξει ότι μπορεί να τραβήξει θεατές στις αίθουσες: η «Ρωσική κιβωτός» ήταν μια μίνι εμπορική επιτυχία. Άραγε μπορεί να την επαναλάβει με τούτη την ταινία; Δεν είναι απίθανο. Αρκεί το... μάρκετινγκ της ταινίας να την κάνει να φτάσει στο πεδίο ενδιαφέροντος του target group της. Ήτοι, καλοαναθρεμμένοι αστοί, φοιτητές της σχολής Καλών Τεχνών, μεσήλικες και βάλε μπον βιβέρ, άνθρωποι που έχουν πάει στο Λούβρο, λάτρεις κάθετι γαλλικού, αυθεντικοί οπαδοί της Τέχνης γενικότερα και fake χιπστεράδες, που «είδανε φως και μπήκαν».

Η σχέση του Μέτερνιχ με τον Ζογιάρ θα μπορούσε να δώσει μια καθ' όλα αξιόλογη ταινία μυθοπλασίας, ανάλογη του «Η νύχτα πριν πέσει το Παρίσι» (Diplomatie, 2014) του Volker Schlöndorff. Όχι όμως, είπαμε, ο Sokurov δεν κάνει συμβατικό σινεμά. Κάνει κάτι σαν ντοκιμαντέρ, βάζει επίκαιρα, δραματοποιεί σκηνές, εμφανίζεται και ο ίδιος (χωρίς να βλέπουμε ποτέ το πρόσωπό του) να συνομιλεί με έναν καπετάνιο μέσω Skype, καθώς το καράβι εκείνου κουβαλάει έργα τέχνης, δείχνει τον... Ναπολέοντα και την Μαριάν (το σύμβολο της γαλλικής δημοκρατίας) να κυκλοφορούν στους διαδρόμους του Λούβρου. Και ναι, είναι μια ταινία – ανάθεση, ότι σημαίνει αυτό. Πώς το έλεγε παλιά ο Λαζόπουλος στους «10 μικρούς Μήτσους»; Πάρα πολύ ωραίο, εμένα δεν μ' αρέσει. Περί ορέξεως - και γούστου...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 31 Μαρτίου 2016 από την Filmtrade

Abrams άσε τις JJιές

του gaRis (@takisgaris)

Τόχει η παράδοσις να παίζει το πρώτο τέρμηνο ίτς γίαρ μια ταινία-προμότα, ένα PRτζήδικο event, όπου η απασύμπασα κριτική θα στέρξει ευλαβικά να προσκυνήσει, κουνώντας το δάχτυλο της millenial γενιάς και την ενοχή των σαρανταπλάς που θα ανεμίσουν παντιέρα στον κάθε αεριτζή, φτάνει το action να διαθέτει δράμι σασπένς και λιγουλάκι ευφάνταστη πλοκή. Κάτσε τώρα σινεγραφιά μου και γράψε κατεβατά για το κόκκινο βρακί του Σούπερμαν και το πόσο καθαρόαιμο σήκουελ – μιαν επταετία μετά το JJικο found footage στην κονιορτοποιημένη ΝΥ - είναι αυτό δαύτο το 10 Cloverfield Lane, πρώτη του Dan Trachtenberg, σε στόρυ χτενισμένο χωρίστρα στο πλάι από τον Whiplash - Damien Chazelle. O Abrams ξέρει το ποίημα. 38 μήνες μυστικότητα για το The Force Awakens. Πλήρης άγνοια για το Cloverfield. Πριν δυο μήνους ουδείς εγνώριζε περί της υπάρξεως του blood related project 10 Cloverfield Lane. Χτυπά με τρέιλερ ανήμερα του Superbowl 50. Το μάρκετινγκ κόστος τεράστιο για μια Bad Robot παραγώγα των με ζόρι 15 μυρίων. Η συνταγή γνωστή: Δημιουργική ασάφεια (παν ιντέντεντ) και συμπαντική ταρατατζουμιά εξωγήινης τερατογέννεσης σε στυλ The Apocalypse.

Δες το Room να συναντά τα Signs, Twilight Zone και το War of Worlds, για να μη ξεχνάμε τον μέντορα Steven. Κοπελιά (Mary Elizabeth Winstead) χωρίζει με δεσμό (η φωνή του Bradley Cooper), πίνει ουισκάκι, καβαλά αμάξι και τρέχει στην ύπαιθρο. Εκεί ανατρέπεται και ξυπνά σε καταφύγιο πυρηνικού ολέθρου, όμηρος του ακαθόριστων προθέσεων ιδιοκτήτη (John Goodman) και κατανάγκην συγκάτοικος του αγαθούλη αυτοβούλως συνεγκλείστου (John Gallagher Jr.) Η κοπελιά είναι ξαδέρφη (τουλάχιστον) Μαγκάιβερ αλλά η απόδραση δε της βγαίνει, τσαταλιάζοντας το φιλότιμο του καλού ανθρώπου - Goodman που απορεί με την αγνωμοσύνη της νέας γενιάς. Και τα ερωτήματα πέφτουν βροχηδόν: Ωρέ μας ψεκάζουνε; Μην και υπάρχει ο σκώληκας Ερετζούμ 33 και μισό, έτοιμος να μας κολατσίσει εκεί όξω; Μπας και βλέπω δυο ταινίες ή μια τύπου ψυχολογικό δράμα χιτσκοκικών προεκτάσεων της οποίας η τρίτη πράξη χάθηκε στο μοντάζ με αποτέλεσμα να της πατσάρουν όπως - όπως την έκβαση ενός χιλιοπαιγμένου space invasion b-movie ξεχασμένου από τα ανυπόληπτα φίφτις;

Ειλικρινά, παρά την για ακόμη μια φορά spot on παιχτούρικη εμφάνιση του Goodman και την νευρώδη συγκέντρωση της Winstead, το 10 Cloverdale Lane είναι μια διεύθυνση που θέλω να ξεχάσω. Δεν ξέρω αν όλα είναι πια τυχαία, αλλά η επιλογή του JJ να παίξει (ξανά) το τρέιλερ πριν από το 13 Hours - ταινία του Michael Bay (μάντεψε ποιος έγραψε το Armageddon) είναι συμβολισμός καθάριος. Ο Abrams σπέρνει το πανί random σήκουελς, ποντάροντας στην ημιμάθεια του average movie buff, αυτού που δεν έχει ψάξει στο παρελθόν για να διαπιστώσει ότι η ίδια θεματολογία και οι (υποτιθέμενες) ανθρωπολογικές και ιστορικοπολιτικές αναφορές έχουν υπηρετηθεί πληρέστερα, με την ευσυνειδησία δηλαδή ενός genre που δεν υπερυπόσχεται και εντέλει δεν εξαπατά προς άγραν της επόμενης αρπαχτής.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 31 Μαρτίου 2016 από την UIP

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Which side are you on?

Πείτε με ρομαντικό, πείτε με ιδεαλιστή, πείτε με μ@λ@κ@, αλλά πιστεύω πως οι άνθρωποι είναι κατά βάση καλοί. Ακόμα. Εννοώ, ακόμα το πιστεύω. Δεν ξέρω απλά για πόσο ακόμα. Το θέμα είναι άλλο. Όταν τα πράγματα είναι εύκολα μπορείς να είσαι καλός ή κακός κατά το δοκούν. Θέλω να πω, είναι θέμα επιλογής. Όταν τα οικονομικά σου θέματα τα έχεις λυμένα τότε μπορείς να είσαι ηθικός, καλός κι αγαθός, μην σου πω μέχρι και φιλάνθρωπος! Και μπορείς αφ' υψηλού να κρίνεις τους άλλους. Να, κοίτα, τς τς τς, έγινε κλέφτης. Φταίει η ανατροφή του. Φταίνε οι γονείς του. Φταίει ο χαρακτήρας του. Χμ, μήπως φταίει η άτιμη η κοινωνία; Η ηθική είναι μια κουβέρτα με την οποία σκεπαζόμαστε (γιατί νομίζω ότι κλέβω από το «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών»;). Όταν νιώθουμε οικονομικά ασφαλείς η κουβέρτα είναι ζεστή, παχιά, μεγάλη: μπορεί να μας σκεπάσει ολόκληρους και να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου. Όταν όμως υπάρχει οικονομική κρίση, υπάρχει και κρίση αξιών. Υπάρχει και ηθική κατάπτωση. Και η κουβέρτα δεν φτάνει να σε σκεπάσει. Και σε αφήνει ξεσκέπαστο, να κρυώνεις μέσα στην παγωνιά του κόσμου. Το... τραγικό είναι πως η ηθική είναι για τους φτωχούς! Έτσι φαίνεται. Οποία παγίδα! Οποία φυλακή! Να είσαι φτωχός και να είσαι ηθικός. Φτωχός πλην τίμιος – έτσι δεν λένε; Κι εκείνοι που δεν έχουν καμία ηθική, οι ανήθικοι αυτού του κόσμου, πλουτίζουν εις υγείαν των κορόιδων. Και μετά το παίζουν ηθικοί! Και δείχνουν με το δάχτυλο! Καφκικός εφιάλτης...

Η πολυβραβευμένη ταινία Urok / The Lesson είναι ελληνοβουλγαρικής παραγωγής! Μάλιστα! Στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 2014 έλαβε μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα και τιμήθηκε με τον Χάλκινο Αλέξανδρο Πρωτοτυπίας και Καινοτομίας και με το βραβείο καλύτερου σεναρίου. Πέρσι ήταν υποψήφια για το βραβείο LUX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Και είναι μια ταινία τόσο καλή που δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας!

Η υπόθεση: Η Ναντέζντα είναι μια καθηγήτρια αγγλικών σε σχολείο μιας μικρής επαρχιακής πόλης της Βουλγαρίας και παράλληλα δουλεύει ως μεταφράστρια. Παντρεμένη και με ένα τετράχρονο κοριτσάκι τα βγάζει δύσκολα πέρα, ιδίως από τη στιγμή που ο σύζυγός της δεν εργάζεται. Μια μέρα, μια μαθήτριά της καταγγέλλει πως κάποιος από τους συμμαθητές της, της έκλεψε το πορτοφόλι της. Η Ναντέζντα προσπαθεί να κάνει τον ένοχο να παραδοθεί μόνος του. Όταν αυτό δεν συμβαίνει αποφασίζει να δώσει ένα μάθημα στα παιδιά, με ηθικές προεκτάσεις. Την ίδια στιγμή μαθαίνει ότι κινδυνεύει να χάσει το σπίτι της από επιπολαιότητα του συζύγου της. Αν δεν αποπληρώσει άμεσα ένα δάνειο, θα μείνουν στο δρόμο!

Η Ναντέζντα, αφού βρει κλειστές πόρτες από τον πλούσιο μα αποξενωμένο πατέρα της, καταφεύγει σε τοκογλύφους για να αποπληρώσει το δάνειο, με την ελπίδα ότι θα τους ξοφλήσει άμεσα, παρά τους δυσβάσταχτους τόκους. Αυτό δεν συμβαίνει όμως, και η πίεση συνεχώς αυξάνεται. Απειλούν τη ζωή του παιδιού της, αν δε βρει τα χρήματα μέχρι να τελειώσει η διορία που της θέτουν. Η Ναντέζντα φτάνει στο τσακ να πουλήσει το κορμί της! Εντέλει, επιλέγει κάτι ακόμα πιο δραματικό! Έναν τρόπο με τον οποίο θα καταφέρει να ξεπληρώσει τον τοκογλύφο. Και μαθαίνει ποιος είναι ο κλέφτης στο σχολείο της. Πλέον όμως δεν έχει ιδέα τι μάθημα να του διδάξει.

Η άποψή μας: Μου αρέσει σε ταινίες όπως αυτή να χρησιμοποιώ ένα δίστιχο από τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου: «η απελπισία περίστροφο και σφαίρες της οι ανάγκες/ άντε, και καλή τύχη μάγκες». Οι δύο σκηνοθέτες από τη Βουλγαρία στήνουν ένα νεορεαλιστικό κομψοτέχνημα, μια ταινία που βροντοφωνάζει πως φιλήσυχοι, νομοταγείς και νοήμονες πολίτες μπορούν να χάσουν τη μπάλα από τη μία μέρα στην άλλη λόγω οικονομικών αναγκών και να προβούν σε απεγνωσμένες και απέλπιδες προσπάθειες λειτουργώντας όχι με λογική αλλά με το θυμικό, με παρορμητισμό και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει. Η δασκάλα προσπαθεί να δώσει στα παιδιά ένα μάθημα ζωής, το μάθημα όμως τελικά το παίρνει εκείνη. Από τη στιγμή που ξεκινάει η κατηφόρα δεν έχει σταματημό.

Η Ναντέζντα φτάνει στα όριά της, κάθε φορά τα ξεπερνάει, κατορθώνει να πάρει μια ανάσα για να πέσει σε βαθύτερα τάρταρα και φτου και από την αρχή. Ξέρετε τι είναι να σου παίρνουν το σπίτι για δύο λέβα (τέσσερα ολόκληρα ευρώ;). Ή να σε εκβιάζουν με τον χείριστο τρόπο τοκογλύφοι - «ενεχυροδανειστές»; Αυτά που συμβαίνουν επί της μεγάλης οθόνης φαίνονται απίστευτα αλλά δεν είναι. Μάλιστα, οι δύο σκηνοθέτες που είναι παράλληλα και οι σεναριογράφοι της ταινίας εμπνεύστηκαν το σενάριο από πραγματικά γεγονότα. Γεγονότα που και για την Ελλάδα της κρίσης είναι πάρα πολύ γνώριμα. Σπουδαία η ερμηνεία της Margita Gosheva και τεράστιο κατόρθωμα (πάντα το επισημαίνω αυτό) των σκηνοθετών είναι πως μέσα σε όλη τη ζοφερή εικόνα βρίσκουν τον τρόπο να βάλουν και έξυπνο χιούμορ στο σενάριό τους. Ναι λοιπόν, όταν είσαι μπίμπο κι έχεις λυμένο το οικονομικό σου πρόβλημα για όλη τη ζωή σου, η αρνητική ενέργεια μπορεί να επηρεάσει τα τσάκρας σου! Ήμαρτον. Οι σκηνοθέτες βάζουν τους ηθοποιούς τους ανάμεσα σε πραγματικούς κατοίκους της πόλης. Τα 30 παιδιά της τάξης της Ναντέζντα είναι όντως μαθητές και όχι παιδιά – ηθοποιοί. Οι χώροι γυρισμάτων είναι αυθεντικοί και ουχί στούντιο.

Με επιρροές (με την καλή έννοια) από τους αδελφούς Dardenne οι δύο σκηνοθέτες χρησιμοποιούν μεγάλες λήψεις με την κάμερα στο χέρι, ακολουθώντας από κοντά την Ναντέζντα με μερικά πλάνα να πλησιάζουν στο κεφάλι της, θαρρείς και η κάμερα προσπαθεί να αποκαλύψει τι ακριβώς συμβαίνει στο μυαλό αυτής της στριμωγμένης γυναίκας. Ναι, και οι Βούλγαροι σκηνοθέτες εμφορούνται από τον ουμανισμό των Βέλγων συναδέλφων τους. Μόνο που ο δικός τους ουμανισμός είναι λίιιιγο πιο... λοξός, λίγο πιο πιστός στο Νόμο του Μέρφι, λίγο πιο κωμικοτραγικός. Γι' αυτό και είναι και πιο αληθινός. Δεν περιγράφω άλλο – απλά, σπεύσατε και δείτε την ταινία!