Movies Ltd

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

«Σήκωσε την αριστερή ρε μ@λ@κ@»

Σε μια σκηνή του εξαιρετικού αυτού ντοκιμαντέρ του Απόστολου Καρακάση, ένας από τους «καταληψίες» εργαζόμενους στη ΒΙΟ.ΜΕ., βγαίνει «εθιμοτυπική» φωτογραφία με αλληλέγγυο εργάτη, επισκέπτη από την Αργεντινή, που με τους δικούς του συναδέλφους έχουν εδώ και δέκα χρόνια καταλάβει και αυτοδιαχειρίζονται ένα εργοστάσιο στη χώρα του τανγκό. Ο Αργεντίνος για τη φωτό σηκώνει την αριστερή γροθιά – κλασική, συμβολική κίνηση όλων των αριστερών – δεν γράφω κομουνιστών γιατί ακόμα και η αναφορά της συγκεκριμένης λέξης κάποιους τους κάνει να βγάζουν αφρούς. Ο Έλληνας όμως, προφανώς άμαθος από τέτοια, από κινήματα, από διεκδικήσεις, από αγώνες και τα σύμβολά τους, σηκώνει τη δεξιά γροθιά! Όμως, συνάδελφός του, τον «διορθώνει» και τον επαναφέρει στην τάξη: «σήκωσε την αριστερή ρε μ@λ@κ@» του λέει, κι εκείνος, σκασμένος στα γέλια, δέχεται την παρατήρηση. Σε μια σκηνή ελάχιστων δευτερολέπτων, λοιπόν, ο Καρακάσης δείχνει πως η αυτοδιαχείρηση των συγκεκριμένων εργατών ήταν απόρροια της ανάγκης. Ριζοσπαστικοποίηση vs. λουμπενοποίηση, ένα τσιγάρο δρόμος! Πόσο κρίσιμη όμως είναι αυτή ακριβώς η συνειδητοποίηση, ε; Και πόσο αγνή! Ο συγκεκριμένος άνθρωπος μπορεί μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να συμμετάσχει στην κατάληψη, να ψήφιζε Νέα Δημοκρατία ή να ήταν ένας από τους πάρα πολλούς απολιτίκ ή τους Ο.Φ.Α. (Όπου Φυσάει ο Άνεμος) που ζουν ανάμεσά μας. Πλέον, γνωρίζει...

Ο Απόστολος Καρακάσης είναι ένας από τους καλύτερους Έλληνες ντοκιμαντερίστες. Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Κινηματογράφου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδίκευση στο Μοντάζ Κινηματογράφου Μυθοπλασίας και Ντοκιμαντέρ. Σπούδασε κινηματογράφο στο W.S.C.A.D της Αγγλίας και εργάστηκε ως σκηνοθέτης και μοντέρ σε πολλές ταινίες ντοκιμαντέρ. Ειδικότερα συνεργάστηκε στην παραγωγή αρκετών τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ, κυρίως πολιτιστικού και ιστορικού περιεχομένου, στα πλαίσια των σειρών «Κεραίες της εποχής μας», «Παρασκήνιο», «Ιστορία των χρόνων μας» κ.α. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου αυτού πραγματοποιήθηκε με προσωπική επιλογή θέματος και σε σενάριο του ιδίου. Παράλληλα, το πιο «κινηματογραφικό» του έργο εστιάζει στην δημιουργική αναπαράσταση «μικρών ιστοριών» της καθημερινότητας ακολουθώντας μεθόδους του ντοκιμαντέρ παρατήρησης. Το 2009 κέρδισε το Βραβείο Κοινού στο 11ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης με το ντοκιμαντέρ «Εθνικός Κήπος». Τούτο το ντοκιμαντέρ, σε παραγωγή Μάρκου Γκαστίν και Ελένης Χανδρινού, έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο διαγωνιστικό τμήμα του κορυφαίου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ IDFA στο Άμστερνταμ τον περασμένο Νοέμβριο. Στη συνέχεια προβλήθηκε με επιτυχία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τεργέστης, ενώ έκανε την ελληνική πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης – Εικόνες του 21ου Αιώνα στο τμήμα «Όψεις του Κόσμου».

Η υπόθεση: Όταν το εργοστάσιο κατασκευής υλικών οικοδομής της ΒΙΟ.ΜΕ. στη Θεσσαλονίκη κλείνει, ορισμένοι από τους εργάτες του αντιμέτωποι με τη χρόνια ανεργία αποφασίζουν να κάνουν κάτι επαναστατικό: να το καταλάβουν και να το λειτουργήσουν μόνοι τους με τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. Το εγχείρημά τους εμπνέει ακτιβιστές σε όλο τον κόσμο, ενώ η πρώην διευθύντρια του εργοστασίου έκπληκτη παρακολουθεί την οικογενειακή επιχείρηση να μετατρέπεται σε σύμβολο αντίστασης και αλληλεγγύης, μια ουτοπία ισότητας στα ερείπια της πιο διαλυμένης ευρωπαϊκής οικονομίας. Για τους εργάτες, η αυτοδιαχείριση εξελίσσεται σε μια περιπέτεια επιβίωσης γεμάτη συγκρούσεις. Σύντομα, θα συνειδητοποιήσουν ότι για να τα καταφέρουν, θα πρέπει να αλλάξουν πρώτα οι ίδιοι.

Η άποψή μας: Το ξέρω, αυτό που θα κάνω εδώ δεν είναι σωστό. Θα αντιγράψω λόγια του σκηνοθέτη, έτσι όπως μας τα έστειλε στο δελτίο τύπου η εγχώρια εταιρία διανομής της ταινίας. Κι αυτό επειδή αυτά τα λόγια ταυτίζονται τόσο πολύ με την άποψή μας για την ταινία. Μια ταινία πραγματικά συγκλονιστική, που σε έναν ιδεατό κόσμο θα έπρεπε να τη δουν περισσότεροι θεατές στη χώρα μας από ότι τη χαλκομανία «Batman v Superman: Η αυγή της δικαιοσύνης». Παραθέτω λοιπόν:

«Όταν ξεκινήσαμε τα γυρίσματα αυτής της προσπάθειας των εργατών να αναλάβουν τη λειτουργία του εγκαταλελειμμένου εργοστασίου τους, σχεδόν τρία χρόνια πριν, κανείς, ούτε εμείς, ούτε εκείνοι γνώριζαν την ξεχωριστή εμπειρία που θα ξετυλιγόταν μπροστά μας. Αυτό που καταλήξαμε να καταγράφουμε ήταν μια έντονη περιπέτεια που προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα αβεβαιότητας και έντασης μαζί με ενθουσιασμό και ελπίδα, προσφέροντάς μας μια δυνατή, πολυεπίπεδη ιστορία.

Η ίδια η περίπτωση είναι ακραία. Εργάτες με καμία εμπειρία έξω από τη γραμμή παραγωγής, οδηγημένοι από την απελπισία, αποφασίζουν να ξεκινήσουν μια μικρή επανάσταση, για να έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν πίσω τις ζωές τους. Θέλουν να εγκαθιδρύσουν ένα ουτοπικό νησί σε ένα καπιταλιστικό περιβάλλον και φυσικά έρχονται αντιμέτωποι με πολλά εμπόδια και σοβαρές διενέξεις σε κάθε στάδιο.

Πάνε ενάντια στο νόμο, τις δικαστικές αρχές και τους πρώην ιδιοκτήτες του εργοστασίου, ενώ παλεύουν για να κερδίσουν κάποιου είδους νομική υπόσταση. Υπάρχουν διαφωνίες και μέσα στην ομάδα. Η εφαρμογή της άμεσης δημοκρατίας ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικές συμπεριφορές, πιστεύω και ιδέες μπορεί να αποδειχθεί πολύ δύσκολη. Αυτό που αποδεικνύεται ότι είναι το δυσκολότερο, είναι οι εσωτερικές διαμάχες που ζει ο καθένας, καθώς οι εποχές αναγκάζουν τον καθένα σε μια βαθιά προσωπική μεταμόρφωση. Αυτοί οι άνθρωποι στα πενήντα τους αναγκάζονται να φτιάξουν μια νέα ταυτότητα που να τους επιτρέπει να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια και να αντέξουν την ταλαιπωρία μιας εξωπραγματικής κατάστασης. Οι τεράστιες αλλαγές στις οποίες πρέπει να προσαρμόζονται φαίνονται συχνά κωμικές και τραγικές την ίδια στιγμή.

Σαν σκηνοθέτης ένιωσα την ανάγκη να παρουσιάσω, όσο πιο βαθιά και με σεβασμό, χαρακτήρες με αντικρουόμενες απόψεις. Με έναν τρόπο όλοι αντιπροσωπεύουν κομμάτια ενός συνολικού κοινωνικού μωσαϊκού που δεν είναι μόνο ενδεικτικό της ελληνικής περίπτωσης αλλά αντανακλά τις περισσότερες ευρωπαϊκές κοινωνίες σήμερα. Τελικά αυτή είναι μια γλυκόπικρη ιστορία αληθινών ανθρώπων των οποίων οι ζωές συναντιούνται με την Ιστορία. Είμαι ευγνώμων σε όλους τους που μου έκαναν την τιμή να με εμπιστευτούν και να με αφήσουν να πω την ιστορία τους σαν μια περιπέτεια των καιρών μας».

Τα λέει όλα ο Απόστολος. Οι κάποτε κραταιές Φίλκεραμ – Johnson και ΒΙΟ.ΜΕ. του ομίλου επιχειρήσεων της οικογένειας Φιλίππου, επηρεασμένες από την οικονομική κρίση, κατέβασαν ρολά. Οι εργαζόμενοι αρχικά προέβησαν σε επίσχεση εργασίας. Και κάποιοι από αυτούς αποφάσισαν να καταλάβουν το εργοστάσιο και να το αυτοδιαχειριστούν. Εδώ και τρία χρόνια λοιπόν λειτουργούν υπό καθεστώς... παρανομίας. Κάποιοι ξεκίνησαν μαζί και πλέον δεν μιλιούνται. Κάποιοι συνεχίζουν. Παλαιότερα, το χώρο είχε επισκεφτεί ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και νυν πρωθυπουργός, μαζί με κλιμάκιο του ενωμένου εκείνη τη στιγμή ΣΥΡΙΖΑ. Οι υποσχέσεις, πολλές, αποδείχθηκαν, όπως και τόσα άλλα λεγόμενα του Αλέξη Τσίπρα, ψεύτικες. Γιατί τόσο καιρό μετά την εκλογή της «πρώτης φοράς Αριστερά» κυβέρνησης, οι εργάτες κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να συλληφθούν και τα σαπούνια που παράγουν πλέον, να κατασχεθούν! Να χαρώ εγώ αριστερά...

Το εξαιρετικό που πέτυχε ο σκηνοθέτης είναι ακριβώς να δείξει όλη τη διαδρομή αυτή, η έκβαση της οποίας δεν είναι ακόμα γνωστή! Εντελώς ανθρώπινες οι συγκρούσεις και οι διαπληκτισμοί, εντελώς φυσιολογικό το άγχος και η αγωνία, το χιούμορ και η πίκρα. Ταξίδι στο Βερολίνο και αλληλέγγυοι Γερμανοί εργάτες! Επίσκεψη της Ναόμι Κλάιν στη ΒΙΟ.ΜΕ. και εκθείαση των εργατών! Ενημέρωση σε όλη τη χώρα, συναυλίες συμπαράστασης και ταμείο που δίνει 10€ σε κάθε έναν από τους «καταληψίες»! Ωραίος αγώνας ρε γαμώτο και μακάρι να δικαιωθεί.

Ο Καρακάσης παίρνει θέση χωρίς να παίρνει θέση! Άλλο ένα από τα θετικά της ταινίας του. Γιατί κατάφερε μεταξύ των άλλων να πείσει την ιδιοκτήτρια Φιλίππου να μιλήσει on camera και να πει τη δική της πλευρά για τα τεκταινόμενα! Χωρίς να τη δαιμονοποιεί. Αλλά, μπορείς να βρεις άδικο στη φράση του επικεφαλής των εργαζομένων που λέει ότι οι εργάτες δεν μπορούν παρά να είναι ενάντια στα αφεντικά; Όσο λιγότερα χρήματα παίρνουν οι εργάτες τόσο περισσότερο γεμίζουν οι τσέπες των αφεντικών...

«Επόμενος σταθμός: Ουτοπία» λοιπόν. Ουτοπία ως κάτι το αδύνατο να επιτευχθεί; Ή ουτοπία ως το ιδεατό στο οποίο παλεύοντας θα φτάσουμε; Όσο κι αν ο σκληρός και απάνθρωπος κόσμος στον οποίο ζούμε δείχνει να «πιστεύει» το πρώτο, στο χέρι μας είναι να πετύχουμε το δεύτερο.

Η αλληλουχία των σχέσεων

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Poetry in motion (picture)

Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε που η ταινία του Νίκου Κορνήλιου «11 συναντήσεις με τον πατέρα μου» είχε προκαλέσει μια μικρή έκπληξη στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, παρουσιάζοντας τη σχέση μιας κοπέλας με τον πατέρα που δεν γνώριζε ότι είχε. Ο ιδιοσυγκρασιακός σκηνοθέτης με εκείνη την ταινία έκανε ότι πιο προσιτό σε σινεμά που να αφορά και το (μεγάλο;) κοινό. Γενικώς, οι ταινίες του στη μεγάλη τους πλειοψηφία δεν ενδιαφέρονται για την κλασική αφήγηση. Γι' αυτό και συνήθως βγαίνουν στις αίθουσες μετά το φεστιβάλ χωρίς διανομή από κάποια εταιρία δείγμα των μικρών εμπορικών δυνατοτήτων τους. Θα μου πείτε: καλά, το σινεμά γίνεται για τα εισιτήρια; Άποψή μου: γίνεται και για αυτά. Όπως τα βιβλία γράφονται για να διαβαστούν και τα τραγούδια για να τραγουδηθούν. Η συζήτηση όμως του αν μπορεί κάτι εμπορικό να είναι και ποιοτικό ή κάτι ποιοτικό να είναι και εμπορικό είναι πολύ μεγάλη και δεν μας παίρνει να την ανοίξουμε εδώ.

Ο Νίκος Κορνήλιος γεννήθηκε στην Αθήνα. Για πολλά χρόνια έζησε στο Παρίσι, όπου έγραψε μουσική για ορχηστρικά σύνολα και σκηνοθέτησε, μεταξύ άλλων, και στο Εθνικό Θέατρο. Το 1982 γύρισε την πρώτη του ταινία. Οι ταινίες του έχουν παρουσιαστεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ. Διδάσκει υποκριτική για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Η υπόθεση: Παραθέτουμε αυτό που παρουσιάστηκε ως υπόθεση στην ιστοσελίδα του φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: «Μπαίνει στη ζωή σου, μαθαίνει λεπτομέρειες / από το παρελθόν σου από το σώμα σου / από τις καθημερινές σου συνήθειες / η ζωή χωρίς αυτήν την ελεητική παρουσία / δεν έχει πια νόημα – και ξαφνικά / φεύγει και η ζωή δεν έχει νόημα... / Το πένθος / διαρκεί έναν καιρό, κι αν ζήσεις – που θα ζήσεις / αρχίζεις ξανά ν’ αφηγείσαι τις ίδιες λεπτομέρειες / από το παρελθόν, ν’ αφήνεις το σώμα σου / σ’ ένα άλλο σώμα, να μοιράζεσαι ξανά την κάθε σου μέρα. / Η επανάληψη αυτή σε μαθαίνει. Σε μαθαίνει ν’ αγνοείς / τη βεβαιότητα των καταφάσεων. Σε μαθαίνει ν’ αγνοείς / την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική μιας ζωής με νόημα».

Η άποψή μας: Δεν ξέρω αν είναι ιερόσυλο για τον ύστερο Terrence Malick (μετά το πραγματικό του αριστούργημα «Η λεπτή κόκκινη γραμμή» του 1998) η σύγκριση του έργου του Νίκου Κορνήλιου μαζί του ή για τον Νίκο Κορνήλιο το να τον συγκρίνουν με τον Malick! Εδώ έχουμε ένα χαρακτηριστικό δείγμα ποιητικού κινηματογράφου, ότι κι αν σημαίνει αυτό. Στην ταινία δεν υπάρχει κανένας διάλογος. Από καιρού εις καιρόν ο αφηγητής (Δημήτρης Σταματελόπουλος) απαγγέλει ποίηση. Ενδιαμέσως, βλέπουμε ζευγάρια. Να συναντιούνται. Να είναι ερωτευμένα. Να κάνουν έρωτα. Να βιώνουν την καθημερινότητα. Να τρώνε μαζί – φρούτα κατά προτίμηση. Να χορεύουν. Να χωρίζουν. Και να πηγαίνουν παρακάτω. Μια σκυταλοδρομία σχέσεων. Ετεροφυλόφιλα ζευγάρια. Ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Έγχρωμα πλάνα. Ασπρόμαυρα πλάνα. Καθημερινές φάτσες. Όμορφα, γυμνά σώματα. Κι ένας γηραιός κύριος με άσπρο μούσι και καπέλο, να προχωρά μέσα στην πόλη. Και να βλέπει ένα κυπαρίσσι. Και να καταλήγει στο νεκροταφείο. Ο έρωτας μας κρατάει ζωντανούς. Όταν ο έρωτας πεθαίνει, πεθαίνουμε κι εμείς. Έτσι κι αλλιώς, προορισμός μας ο θάνατος. Όμορφα πλάνα, ενδιαφέροντες στίχοι αλλά αυτό το σινεμά, τι να πω: it's not my cup of tea.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 24 Μαρτίου 2016 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας

Όταν θα έρθουν αντιμέτωποι με την πιο σκοτεινή τους ώρα, η ελπίδα τους, δεν θα είναι τακτική... Βασισμένο στα πραγματικά και τραγικά περιστατικά, που συνέβησαν τον Απρίλιο του 2010 στον κόλπο του Μεξικό και είχαν σαν αποτέλεσμα τον θάνατο σκληρά εργαζομένων πάνω στις πλατφόρμες άντλησης πετρελαίου της British Petroleum, είναι το θρίλερ καταστροφής Deepwater Horizon, ένα φιλμ που σκηνοθετεί ο πρώην ηθοποιός Peter Berg. Ο δημιουργός του πολεμικού Battleship αλλά και του πιο ρεαλιστικού Lone Survivor, στήνει την κάμερα του πάνω στην τεχνητή νησίδα, εκεί που εργάζονται δεκάδες άντρες, με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής. Όταν μια ημέρα ο μαύρος χρυσός, μέσω διαρροής στην αντλία, γεμίσει τα αμπάρια, η έκρηξη που θα προκληθεί θα είναι ακαριαία, η πυρκαγιά θα ζώσει όλους τους τομείς της πλατφόρμας και άπαντες πάνω της θα έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον θάνατο, ενόσω τα σωστικά συνεργεία καθυστερούν να φανούν. Το εισαγωγικό τρέιλερ του φιλμ, εστιάζει στην σχέση ενός εκ των διασωθέντων - εντέλει - ηρώων, με την οικογένεια του, σε μια δυνητική και ενδιαφέρουσα αντιπαραβολή της συμπεριφοράς της αντλίας με το καλαμάκι μέσα στο κουτί της κόλας! Η παραγωγή της Summit που δεν δίστασε να κτίσει μια ολόκληρη δεξαμενή, σε μικρότερη βεβαίως κλίμακα, στις θάλασσες της Λουιζιάνα για να χρησιμοποιηθεί ως φυσικό ντεκόρ, αναμένεται να κάνει την παγκόσμια πρώτη της στις 30 Σεπτεμβρίου 2016.

Όπως συνέβη και στον Επιζώντα έτσι κι εδώ τον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο κρατά ο Mark Wahlberg, ο οποίος φαντάζει ιδανικός για να ενσαρκώνει τέτοιους ατρόμητους χαρακτήρες. Στο πλευρό του έχει τον βετεράνο Kurt Russell, που για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια, θα βρεθεί στο ίδιο πλατό με την (σαν) κόρη του Kate Hudson που υποδύεται την σύζυγο του Marky Mark. Το καστ συμπληρώνουν και οι John Malkovitch, Gina Rodriguez, Dylan O'Brien.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 29 Σεπτεμβρίου 2016 από την Odeon

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, ξανά! Καλάρεσε καθώς φαίνεται στην Universal, η ανέλπιστα μεγάλη επιτυχία του προ τετραετίας Snow White and the Huntsman, το οποίο απέφερε στα ταμεία της ουκ ολίγες εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, με συνέπεια να επιθυμήσει την συνέχεια του, επαναλαμβάνοντας κατά κάποιο τρόπο το φημισμένο παραμύθι. Αυτή την φορά από τα χέρια ενός όχι ιδιαίτερα γνωστού σκηνοθέτη, όπως ο Cedric Nicolas Troyan και σε σενάριο του Evan Dougherty, έρχεται το σπίν οφ - και ουχί σίκουελ απούσης της βασικής του ηρωίδας - The Huntsman: The Winter's War, που όπως γίνεται πανεύκολα αντιληπτό, εστιάζει στο δεύτερο μισό του πρότερου ντουέτου, τον Κυνηγό - Ξυλοκόπο. Ο οποίος δυναμικότατος Έρικ, καλείται για ακόμη μια φορά να τα βάλει με την κακίστρω μάγισσα Ραβέννα, που ζηλόφθονη και ανηλεής, δεν διστάζει να εξοντώσει την αδελφή της για να καπαρώσει τον θρόνο και να κυλήσει ολόκληρη την χώρα στο σκοτάδι και τον φόβο. Ευτυχώς για όλους τους θεατές της παραμυθένιας επικής ιστορίας, πάντοτε στο βάθος υπάρχει το καλό παλικάρι, που συντροφιά με την νέα του αγαπημένη (είπαμε Χιονάτης απούσης) αναμένεται να σκορπίσει και πάλι την ελπίδα στο βασίλειο, όπως αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό και το τρέιλερ που το στούντιο έδωσε στην κυκλοφορία. Πρεμιέρα το φιλμ θα κάνει πρώτα από όλα στην Μεγάλη Βρετανία στις 4 Απριλίου και δύο εβδομάδες αργότερα θα ακολουθήσει η κυκλοφορία του και στην άλλη άκρη του Ατλαντικού!

Το βασικό ερώτημα είναι αν νοείται συνέχεια δίχως την βασική πρωταγωνίστρια του προηγούμενου, Kristen Stewart. Η μπράντα λογικά το ρισκάρει, δίνοντας το βάρος της στον handsome huntsman Chris Hemsworth, που επιστρέφει στον ρόλο για να τα βάλει με την πανέμορφη αν και κακιά, αλλά και σε ώριμη ηλικία πια, Charlize Theron. Το δυνατό, αν μη τι άλλο, καστ ολοκληρώνουν με τις παρουσίες τους και οι Jessica Chastain και Emily Blunt.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 28 Απριλίου 2016 από την UIP

Ποιος να είναι ο μπαμπάς? Δεν είναι πολλές οι φορές, που ηρωίδα κομεντί, παρότι με ελάχιστες χάρες, ασούμπαλη και διαρκώς προκλητική στην ατυχία και την γκαντεμιά, έχει καταφέρει τέτοια μεγάλη εμπορική επιτυχία στην μεγάλη οθόνη. Γεγονός που, κατόπιν του ορίτζιναλ φιλμ, προ δεκαετίας και βάλε, απέφερε το πρώτο σίκουελ και σήμερα, ενόσω μπορεί το franchise να είχε λησμονηθεί κιόλας, να παρουσιάζει το κεφάτο τρέιλερ της τρίτης ταινίας αφιερωμένης στην ίδια διασκεδαστική προσωπικότητα. Κι έτσι έχουμε λοιπόν το Bridget Jones's Baby, μετά τα Diary και Edge Of Reason, σε σκηνοθεσία της Sharon McGuire (που επίσης είχε επιμεληθεί το πρωτότυπο) και σενάριο βασισμένο στις νουβέλες της Helen Fielding, που χρονικά κινείται λίγο καιρό μετά από το διαζύγιο της Μπρίτζετ από τον αγαπημένο της Κύριο Ντάρσι. Το αποκαλυπτικό κλιπ της διανομής Universal, φροντίζει να μας δώσει ουκ ολίγες λεπτομέρειες από το τι συμβαίνει στο τσάπτερ 3, με την ελεύθερη πλέον Κυρία Τζόουνς, να διασκεδάζει, να περνάει όμορφα χωρίς κανέναν κύρη στο κεφάλι της, να ξενυχτά και να βολτάρει, στο φινάλε όμως να μένει εντελώς μόνη τις νύχτες, γεγονός απελπιστικά ενοχλητικό για έναν χαρακτήρα όπως εκείνη. Η τυχαία αναζωπύρωση της σχέσης της με τον πρώην σύζυγό της, αλλά και η γνωριμία της με τον γοητευτικό Τζακ Κουάντ, θα τιγκάρουν την ερωτική της ζωή, μέχρι την ώρα που το δοκιμαστικό της Clearblue θα ανάψει το χρώμα που (δεν?) θα έπρεπε. Ποιος από τους δυο τους είναι ο πατέρα τους παιδιού όμως? Απαντήσεις αναμένονται από τις 16 Σεπτεμβρίου και μετά, όταν το νέο επεισόδιο των περιπετειών της χαριτωμένης τηλεπαρουσιάστριας θα κάνει την πρεμιέρα του, πρώτα στην πατρίδα του την Αγγλία φυσικά...

Μετά από αρκετό καιρό απουσίας, η απίστευτα ταλαντούχα Renee Zellweger ξαναγυρίζει στο πανί, γιοα να υποδυθεί τον ρόλο που την κατέστησε διάσημη παγκοσμίως. Επιστροφή και για τον Colin Firth, που θα αποδώσει ξανά τον τζέντλεμαν Ντάρσι, όχι όμως και για τον Hugh Grant, που δίνει την σκυτάλη του αντίζηλου στον τηλεοπτικό αγαπημένο των κυριών, Patrick Dempsey. Εξαιρετική και η επάνοδος της Emma Thompson στο καστ, που ολοκληρώνουν οι άριστοι ρολίστες Jim Broadbent και Celia Imrie.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 15 Σεπτεμβρίου 2016 από την UIP

The Madness Continuous! Δεν έχουν περάσει έξι μήνες, από την πρώτη επίσημη κυκλοφορία ταινίας μεγάλου μήκους μέσω της πλατφόρμας Netflix και τα αποτελέσματα για όλες τις πλευρές μάλλον προς το θετικό συγκλίνουν. Κι αυτό διότι η παρωδία γουέστερν The Ridiculous 6 έκανε ρεκόρ πρεμιέρας για την υπηρεσία streaming, αλλά και διότι έσπασε το σερί του πρωταγωνιστή της, από το να βρίσκεται υποψήφιος, οπουδήποτε κι αν εμφανίζεται, στις κατηγορίες των ετήσιων Χρυσών Βατόμουρων (φέτος υπήρξε nominated και για το The Cobbler και για το Pixels). Δίχως βέβαια κάτι τέτοιο να σημαίνει πως βελτιώθηκε η υποκριτική ικανότητα του Adam Sandler, αλλά πως αποτελεί ένα αξιόλογο πρόκριμα για την δεύτερη, επερχόμενη ταινία, με πρωταγωνιστή τον κωμικό - από τις τέσσερις που προβλέπει το σχετικό συμβόλαιο - με τον τίτλο The Do-Over, που σκηνοθετεί ο Steven Brill, πρότερος συνεργάτης του Sandler από τον καιρό του Little Nicky και του Mr Deeds. Απλοϊκό το θέμα της περιπέτειας, εκεί που ένας φιλήσυχος τραπεζικός υπάλληλος, θα δει την ζωή του να παίρνει ανάποδη στροφή, από την στιγμή που ένας ξεχασμένος φίλος από το παρελθόν θα εμφανιστεί και σκηνοθετώντας τον θάνατο του, θα τον οδηγήσει να πάρει κάποιες ριψοκίνδυνες αποφάσεις. Το τρέιλερ του τηλεοπτικού - πια - προϊόντος, κινείται στα γνώριμα επίπεδα των φιλμς με πρωταγωνιστή τον Waterboy, ήλιος, καυτά κορίτσια, χαχανητά και στο φινάλε η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας, δηλαδή η φετινή Memorial Day για το Αμέρικα, 27η Μαρτίου 2016.

Δεν θα μπορούσε φυσικά από το πλευρό του αστέρα, να λείψει τουλάχιστον ένας από τους καλούς του συντρόφους, έτσι εμφανίζεται ο κομπανιέρος David Spade, ενώ ρόλο στην υπόθεση κρατά και η αλαβάστρινη Paula Patton. Το καστ συμπληρώνουν και οι Kathryn Hahn, Luis Guzman, Michael Chiklis, Sean Astin, Catherine Bell, Natasha Leggero, Nick Swardson, Torsten Voges, Renee Taylor και Matt Walsh.

Στις δικές μας αίθουσες? Ε, όχι βέβαια, μόνο τηλεοπτικά στο Netflix!

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Kung Fu Panda 3	Odeon	1	112	35.334	51.082
2	Zootopia	Feelgood Ent.	3	106	17.883	86.541
3	London Has Fallen	Odeon	3	57	14.809	91.821
4	Allegiant	Odeon	2	55	8.683	33.020
5	The Finest Hours	Feelgood Ent.	1	18	5.245	5.245
6	Spotlight	Feelgood Ent.	4	45	5.241	64.724
7	Deadpool	Odeon	5	14	3.675	212.893
8	Gods Of Egypt	Odeon	4	16	3.128	56.571
9	The Lady In The Van	Feelgood Ent.	1	15	3.109	3.109
10	A War	Seven / Spentzos	1	7	2.919	2.919

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Λίγες εβδομάδες μόνο πριν την επίσημη ανακοίνωση του προγράμματος του, το 69ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, κυκλοφόρησε την αφίσα που θα το συντροφεύει για φέτος, από τις 11 έως και τις 22 Μαΐου, που θα κρατήσουν οι διεργασίες του στην παραθαλάσσια λουτρόπολη της Μεσογείου. Μια πλημμυρισμένη σε κίτρινες αποχρώσεις κορνίζα, που είναι αφιερωμένη στο σπουδαίο έργο του μετρ Jean Luc Godard, Le Mepris. Ένα πόστερ που έχει πάρει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία του έργου, από τα σκαλιά, την θάλασσα, τον ορίζοντα, το ουράνιο φως, που αχνά μετατρέπει το μπλε του πελάγους σε ολόχρυσο. Και ακόμη ακόμη, τον ίδιο τον πρωταγωνιστή του, τον Michel Piccoli, που σε μια συμβολική ένδειξη τιμής, θα είναι εκείνος που θα δώσει το σύνθημα για την εκκίνηση του φετινού φεστιβάλ, που μόλις ένα έτος πριν σβήσει τα εβδομήντα του κεριά, αναμένεται να είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό σε παρουσίες δημιουργών και ταινιών. Η ιδέα και ο σχεδιασμός του πόστερ ανήκει στους Herve Chigioni και Gilles Frappier, σε συνεργασία με τον υπέυθυνο δημιουργικού Philippe Savoir. Το Line up του βασικού προγράμματος αλλά και των περιφερειακών του τμημάτων, θα δοθεί στην δημοσιότητα σε τρεις περίπου εβδομάδες, με κάθε επισημότητα από τα χείλη του Προέδρου της φετινής κριτικής επιτροπής, George Miller, σκηνοθέτη του τιμημένου με έξι Όσκαρς Mad Max; Fury Road. τα πιθανά ονόματα που αναμένεται φέτος να παρελάσουν από την Κρουαζέτ, συμμετέχοντας στην μεγάλη γιορτή του παγκόσμιου σινεμά, παρουσιάζοντας τις πιο πρόσφατες δουλειές τους είναι οι Xavier Dolan, Wim Wenders, Terrence Malick, Hirokazu Kore-eda, Ben Wheatley, Ken Loach, Nicholas Winding Refn, Olivier Assayas, Woody Allen, Jim Sheridan, Pablo Larrain, οι αδελφοί Dardenne, Sean Penn, Jim Jarmusch, Park Chan Wook και αμέτρητοι ακόμη. Υπομονή μέχρι την επικύρωση των τελικών ονομάτων...

Αδελφός εναντίον αδελφού. Σκλάβος κόντρα σε μια Αυτοκρατορία! Ανάμεσα στις εμπορικότατες κυκλοφορίες, που έχει να μας παρουσιάσει το ερχόμενο κινηματογραφικό καλοκαίρι, υπάρχει και το ριμέικ, μιας από τις πλέον θρυλικές χολιγουντιανές υπερπαραγωγές. Η ολοκαίνουργια εκδοχή του Ben-Hur, έρχεται δια χειρός του υπερτιμημένου Timur Mekmambetov, δημιουργού μεταξύ άλλων και του Wanted, για να μας επαναφέρει στην μνήμη, σε κάπως διαφορετική από την γνωστή της φόρμα, μια από τις πλέον διάσημες φιλμικές ιστορίες όλων των εποχών. Αυτή της ανείπωτης προδοσίας, που θα λάβει χώρα από τον ματαιόδοξο Μεσάλα, αξιωματικού του πανίσχυρου στρατού της Ρώμης, για το πρόσωπο του ετεροθαλή αδελφού του Τζούντα Μπεν Χουρ, του πρίγκιπα που αδίκως θα κατηγορηθεί, θα κριθεί ένοχος και θα στερηθεί των αξιωμάτων του, καταλήγοντας πάμφτωχος ζητιάνος. Έχοντας χάσει φαμίλια αλλά και την γυναίκα που αγαπά, ο Τζούντας μετά από χρόνια περιπλάνηση στους ωκεανούς, θα επιστρέψει στα πάτρια εδάφη, αναζητώντας εκδίκηση και ανάκτηση των δικαιωμάτων του. Το ιστορικό ετούτο έπος, βασίζεται στο πολυδιαβασμένο μυθιστόρημα του Lew Wallace, Ben-Hur: A Tale of the Christ και αναμένεται να κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα τους στις αίθουσες, στις 12 Αυγούστου του 2016 από την Paramount, που ήδη έχει βάλει τα καλά της, ξεκινώντας ένα καταιγιστικό προμόσιον υποδοχής του φιλμ, αρχής γενομένης από το εντυπωσιακών εφέ τρέιλερ.

Τον ρόλο που κάποτε υποδύθηκε ο Charlton Heston στο πολυβραβευμένο ορίτζιναλ εδώ κρατά ο διαρκώς ανερχόμενος Jack Huston, ενώ τον κακίστρο αδελφό του ερμηνεύει ο Toby Kebbell. Το επίπεδο της παραγωγής ανεβάζει ένα επίπεδο επάνω η παρουσία του Morgan Freeman, ενώ το υπόλοιπο καστ συμπληρώνουν και οι Rodrigo Santoro, Nazamin Boniadi, Ayelet Zurer και Sofia Black D'Elia.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 από την UIP

Μια ξεχωριστή σχέση! Έχοντας κάνει την επίσημη πρεμιέρα του στο φεστιβάλ του Βερολίνου, το Genius είναι μια δραματική ταινία που εστιάζει στην περίπλοκη φιλία και την επαγγελματική σχέση που θα αναπτυχθεί, μεταξύ του συγγραφέα Τόμας Γουλφ και του εκδότη του Μαξ Πέρκινς. Πρόκειται για το κινηματογραφικό ντεμπούτο του καταξιωμένου θεατρικού σκηνοθέτη και τιμημένου με βραβείο Τόνυ Michael Grandage, που βασίζει την ιστορία του στο σενάριο του John Logan (Gladiator, The Aviator, Hugo, Skyfall), στηριγμένου στο βιβλίο του A. Scott Berg, Max Perkins: Editor Of Genius. Με την έξοδο του έργου να έχει προγραμματιστεί για τις αίθουσες στις 10 του ερχόμενου Ιούνη, η διανομή της Lionsgate με την Roadshow Attractions έδωσαν στην δημοσιότητα το πρώτο τρέιλερ του φιλμ, που υπόσχεται ένα Biopic εναλλακτικό και διαφορετικό από τα τετριμμένα, εστιάζοντας στις πανίσχυρες προσωπικότητες του διδύμου, που περιβάλλεται από σπουδαίες μορφές της λογοτεχνίας, έχοντας πάντοτε ως φόντο ένα καλά μελετημένο σκηνικό εποχής.

Τον συγγραφέα υποδύεται ο πάντα εξαιρετικός Jude Law, ενώ τον χαρισματικό ιμπρεσάριο του, ο βραβευμένος με Όσκαρ Colin Firth. Την σύζυγο του Πέρκινς ερμηνεύει η Laura Linney, η Nicole Kidman κρατά τον ρόλο της Αλίν Μπερνστάιν, μιας ενδυματολόγου που διατηρεί δεσμό με τον Γουλφ, ο Guy Pearce αποδίδει τον Σκοτ Φιτζέραλντ και ο Dominic West τον Έρνεστ Χέμινγουέι.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Ο τρόμος έφτασε στα ρηχά! Ως το Jaws της νέας γενιάς μας συστήνεται το θρίλερ αγωνίας με τον τίτλο The Shallows, που φέρνει ξανά, για μια ακόμη φορά, αντιμέτωπο τον άνθρωπο, με το πιο τρομακτικό, σαρκοφάγο ον, που ζει στους ωκεανούς. Μόνο που αυτή την φορά ο πεινασμένος, τεράστιος, λευκός καρχαρίας, δεν κινείται στα ανοικτά και στα βάθη των θαλασσών, αλλά έχει φτάσει στις ακτές, εκεί που απολαμβάνουν τα γαλήνια νερά ανυποψίαστοι οι λουόμενοι. Όπως συμβαίνει στην περίπτωση μας με την Νάνσι, μια δύτη που προτιμά να κάνει τις βουτιές της ολομόναχη, επιλογή που θα πληρώσει ακριβά, καθώς θα περικυκλωθεί από το τεράστιο κήτος, πάνω σε μια νησίδα μόλις τριών τετραγωνικών κι ενώ η παραλία - και η σωτηρία - δεν απέχουν παρά μόνο πενήντα μέτρα. Σαράντα ολάκερα χρόνια λοιπόν μετά τον Steven Spielberg, την σκυτάλη παίρνει ο ικανός στην δημιουργία κλίματος φόβου, Jaume Collet Serra, που έχει καταφέρει μερικές σημαντικές εμπορικές επιτυχίες πρόσφατα με τα Non-Stop, Unknown και Run All Night και εδώ υπόσχεται να προσφέρει, από τις 24 Ιουνίου 2016, ένα ανατριχιαστικό, καλοκαιρινό παιχνίδι επιβίωσης, σε διανομή της Sony.

Φυσικά εφόσον μιλάμε για ένας εναντίον ενός, είναι λογικό κι επόμενο να υπάρχει One (wo)man show στην παρούσα περίπτωση. Και το ανθρώπινο γένος, ενάντια στον εχθρό που καραδοκεί κάτω από την επιφάνεια, εκπροσωπεί η απόλυτα σέξι, κούκλα και κορμάρα όπως αποκαλύπτει το πολύ ενδιαφέρον τρέιλερ, Blake Lively, που η καριέρα της, διαρκώς έχει ανοδική πορεία. 

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 21 Ιουλίου 2016 από την Feelgood Ent.

Που βρίσκεται εντέλει το Τσι?

του zerVo (@moviesltd)

Κοντά δύο δεκαετίες μετά το βάπτισμα του πυρός, με το συμβολικό Antz που την έμπασε από νωρίς στο κερδοφόρο παιχνίδι του animation, η Dreamworks και πιο συγκεκριμένα το κομμάτι που ασχολείται αποκλειστικά με το κινούμενο σχέδιο, στο στούντιο που συνίδρυσαν οι Spielberg / Katzenberg και Geffen, αισίως φτάνει στην 32η δημιουργία του αξιόλογου καταλόγου της. Μια λίστα που σε συντριπτικό ποσοστό όμως, έχει γεμίσει τα ταμεία της φίρμας, με μόλις τέσσερις ιστορίες, που ούτε λίγο ούτε πολύ, με διάφορα σίκουελ και σπιν οφς, έχουν πολλαπλασιαστεί στον αριθμό των 15, γεγονός που αποδεικνύει πως η μπράντα επιδιώκει να βγάλει από την καθεμιά της, ακόμη και το τελευταίο δολάριο, εκμεταλλευόμενη το γκελ της. Ότι ακριβώς συμβαίνει δηλαδή και με την τρίτη φορά, που προσεγγίζει το εκράν, ένας αντισυμβατικός ασπρόμαυρος πολεμιστής, που έχει καταφέρει μέχρι στιγμής στα box office, περισσότερα από ενάμισι δις δολάρια!

Πολλούς αιώνες μετά την αποπομπή του από τον κόσμο των θνητών, ο κακίστρος μαχητής Κάι, έχοντας καταφέρει να αποσπάσει τις εσωτερικές ενέργειες των σπουδαιότερων και ηθικότερων μάστερ της οικουμένης, θα τις συσσωρεύσει μέσα του, επιδιώκοντας να επιστρέψει και να θέσει τα πάντα κάτω από τον έλεγχο του. Μετά και από τον θρίαμβο του επί του σεβάσμιου Όγκγουέι, τίποτα δεν φαίνεται να μπορεί να σταματήσει τον ανήθικο εξόριστο, από το να κυριαρχήσει σε ολάκερη την επικράτεια της αχανούς Κίνας. Εκτός κι αν καταφέρει να βάλει τροχοπέδη στα σχέδια του, ο φοβερός και τρομερός, ο ένας και μοναδικός, ο και με την βούλα Dragon Warrior, ο αεικίνητος Πάντα, Πό! Ο ποιος?

Ο οποίος το τελευταίο διάστηα τα έχει βρει και κομματάκι μπαστούνια, από την στιγμή που ο Μάστερ Σίφου, έχοντας αποφασίσει να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, του έχει αναθέσει την ευθύνη της εκπαίδευσης και της διδασκαλίας των έτερων σπουδαίων μαχητών του τόπου, που πάντοτε στέκουν στο πλευρό του. Της ατρόμητης πεντάδας της Τίγρης, της Μαϊμούς, του Γερανού, της Οχιάς και του Μάντις, που έχουν ορκιστεί αιώνια στήριξη στον Πο και που ποτέ δεν πρόκειται να τον εγκαταλείψουν μόνο στην μάχη. Αναζητώντας καινούργιες πηγές ενέργειας, όμως, αλλά και την πηγή που βρίσκεται το Τσι, το άφοβο, όσο και παιχνιδιάρικο Πάντα, θα ανακαλύψει το μυστικό μονοπάτι, που θα τον οδηγήσει στο να ανακαλύψει τις ρίζες και την πραγματική του φαμίλια.

Όπερ σημαίνει δηλαδή, πως το ασυμβίβαστο δέσιμο με τον λατρεμένο πατριό του Χήνο, θα περάσει μια μίνι δοκιμασία, από την ώρα που ο Πο, θα βρει τα ίχνη του χαμένου του πατέρα, ενόσω πάντως ο μοβόρος Κάι, έχει επιστρέψει για τα καλά και κοντεύει να κατακτήσει το βασίλειο. Μάλλον έφτασε η στιγμή για τον ανέμελο (και ανεύθυνο) Πο να σοβαρευτεί, να τερματίσει επιτέλους τα παιχνίδια και τις αγκαλιές, να σηκώσει κεφάλι από το ολοήμερο φαγητό, ώστε να γυρίσει στο χωριό του, εκεί που έχει σημάνει συναγερμός από την έλευση του πολιορκητή!

Σε συνέχεια των προηγούμενων δύο λοιπόν περιπετειών, με κεντρικό ήρωα τον Πάντα, που εντελώς αναπάντεχα είδε τον εαυτό του να ορίζεται ως ο κορυφαίος όλων των άριστων γνωστών της Ασιανής μαχητικής Τέχνης, έρχεται ένα τρίτο επεισόδιο που κινείται ακριβώς στα ίδια θεματικά επίπεδα, στηριγμένο στους θρύλους του πιο πλούσιου σε παραδόσεις τόπου του κόσμου. Συνέχεια που μπορεί όμως να προβάλλει τον ρόλο της ηθικής, της αλληλεγγύης, της ομαδικότητας, της ακολουθίας των αρχών στην καθημερινή πάλη, στον μόχθο της ρουτίνας, στην ουσία όμως επαναλαμβάνει τα ίδια ακριβώς συνθήματα με όσα είχαν να πουν και οι δύο περασμένες εκδοχές του Kung Fu Panda.

Σχεδιαστικά, το έργο δεν πλησιάζει τα αξεπέραστα λέβελς που έχουν ορίσει οι κραταιές Disney και Pixar αν και στην περίπτωση της Dreamworks δεν είναι κατ ανάγκη ετούτο το ζητούμενο, αλλά το να διατηρηθεί (και φυσικά να κλείσει άλλες τρύπες με τα έσοδα) ζωντανή στην πορεία φκιασιδώματος μοντέρνων καρτούν. Με οδηγό το χιούμορ, σλάπστικ εδώ τις περισσότερες φορές και επικεντρωμένη αποκλειστικά και μόνο στον ασούμπαλο αρκούδο, που βγάζει αρκετές φορές γέλιο μέσα από την φωνητική χροιά του Jack Black, το φιλμ είναι δύσκολο να μην ικανοποιήσει τους μικρούς φίλους του γιγαντόσωμου Σάολιν, που όσο μεγαλώνει μαθαίνει καινούργια κόλπα και πρακτικές, μα λιγότερο τους ενήλικες συνοδούς τους στην αίθουσα. Ένα επιπλέον δείγμα πως το franchise έχει αρχίσει να βαραίνει και μάλλον απαιτείται από τους σχεδιαστές εκεί στην SKG περισσότερη έμπνευση στο σύντομο μέλλον, για να παραμείνουν οι δημιουργίες τους, στα ανώτερα ράφια των επιλογών του κοινού.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 17 Μαρτίου 2016 από την Odeon