Movies Ltd

Οι ταινίες της θεματικής ενότητας Εικόνες της Κατοχής και της Απελευθέρωσης και οι ώρες προβολής τους είναι:

Αδούλωτοι Σκλάβοι

Σκηνοθεσία: ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΩΝ Σενάριο: ΠΑΠΑΜΙΧΑΛΗΣ ΒΙΩΝ Φωτογραφία: ΝΟΒΑΚ ΙΑΣΩΝ Μουσική: ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΜΑΝΟΣ Ηθοποιοί: ΛΑΜΠΕΤΗ ΕΛΛΗ, ΤΑΛΑΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΗΛΙΑΣ, ΤΣΑΠΕΛΗΣ ΖΩΡΑΣ, ΑΛΒΑ ΙΩΑΝΝΑ, ΠΑΠΟΥΛΙΑ ΑΡΕΤΗ, ΚΑΝΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΣ Παραγωγή: ΝΟΒΑΚ ΦΙΛΜΣ

Παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στην Αθήνα, μια παρέα νέων έχουν συγκροτήσει μια θεατρική ομάδα, σχεδιάζοντας να ανεβάσουν το "Όνειρο θερινής νυκτός" του Σαίξπηρ. Η έκρηξη όμως του πολέμου ανατρέπει τα πάντα. Στη διάρκεια της Κατοχής αυτοστρατεύονται, εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και οργανώνουν τη ζωή τους στρατιωτικά. Ρίχνονται στον αγώνα και στη μάχη ενάντια στον κατακτητή. Κάποιοι θυσιάζουν τη ζωή τους, άλλοι όπως ο Δημήτρης και η Τιτάνια ερωτεύονται, η Αντίσταση όμως όλο και φουντώνει. Οι ηρωικοί νεκροί φέρνουν πιο κοντά τη στιγμή της ελευθερίας. Την ταινία ξεκίνησε να σκηνοθετεί ο Μάριος Πλωρίτης αλλά την εγκατέλειψε αντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο αποτυχίας και την ολοκλήρωσε ο Βίων Παπαμιχάλης, στον οποίον και καταχωρήθηκε.

Που και πότε? Παρασκευή 16 Οκτωβρίου στις 18.45 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Ματωμένα Χριστούγεννα

Σκηνοθεσία: ΖΕΡΒΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Σενάριο: ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Φωτογραφία: ΓΑΖΙΑΔΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ Μοντάζ: ΖΕΡΒΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Μουσική: ΠΑΛΛΑΝΤΙΟΣ ΜΕΝΕΛΑΟΣ Ηθοποιοί: ΛΑΜΠΕΤΗ ΕΛΛΗ, ΧΑΤΖΙΣΚΟΣ ΝΙΚΟΣ, ΜΟΥΣΤΑΚΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑ, ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΧΑΛΚΟΥΣΗ ΕΛΕΝΗ, ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΜΗΣ, ΦΛΕΤΟΣ ΚΙΜΩΝ, ΣΤΑΡΕΝΙΟΣ ΔΗΜΟΣ, ΖΕΡΒΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ, ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ Παραγωγή: ΑΝΖΕΡΒΟΣ

Ο καπεταν-Νικόλας (Ιωάννης Αποστολίδης) επιστρέφει από τον πόλεμο στο σπίτι του στην Αθήνα για να μάθει ότι η γυναίκα του (Αθανασία Μουστάκα) πέθανε, ο αντιστασιακός γιος του (Ιορδάνης Μαρίνος) κρύβεται στο βουνό, χωρίς να υπάρχουν νέα του, και η κόρη του (Έλλη Λαμπέτη) εκτελέστηκε μαζί με τον αγαπημένο της (Νίκος Χατζίσκος) από τους Γερμανούς. Στον τάφο της γυναίκας του θα ξανασμίξει με τον γιο του.

Που και πότε? Παρασκευή 16 Οκτωβρίου στις 22.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Οι Γερμανοί ξανάρχονται

Σκηνοθεσία: ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ ΑΛΕΚΟΣ Σενάριο: ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ ΑΛΕΚΟΣ, ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Φωτογραφία: HEPP JOSEPH Μοντάζ: ΦΙΝΟΣ ΦΙΛΟΠΟΙΜΗΝ Μουσική: ΓΙΑΝΝΙΔΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Ηθοποιοί: ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΛΙΒΥΚΟΥ ΙΛΥΑ, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ ΝΤΙΝΟΣ, ΤΣΑΓΑΝΕΑ ΝΙΤΣΑ, ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, ΡΟΖΑΝ ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ, ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΜΗΣ, ΤΣΑΓΑΝΕΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ Παραγωγή: ΦΙΝΟΣ ΦIΛM

Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος έχει τελειώσει, αλλά η Ελλάδα ταλανίζεται μέσα στη δίνη του Εμφυλίου. Ένα φιλήσυχο ανθρωπάκι, ο μικρονοικοκύρης Θόδωρος, δεν βλέπει καθόλου με καλό μάτι φίλους και γείτονες να διαπληκτίζονται συνεχώς για τα πολιτικά και να αντιδικούν με το παραμικρό. Έτσι κάποιο μεσημεράκι, καθώς λαγοκοιμάται στην πολυθρόνα του, βλέπει ένα εφιαλτικό όνειρο. Οι Γερμανοί, που μόλις έφυγαν, ξανάρχονται και ανακαταλαμβάνουν την Ελλάδα, επιβάλλοντας την τάξη την οποία οι ελεύθεροι πλέον Έλληνες δεν είναι σε θέση να δεχτούν και να τηρήσουν. Το δίδαγμα; « Ε βρε!… βούρδουλας που σας χρειάζεται, αφού αντί να γευθείτε την ελευθερία και την κοινωνική ειρήνη, επιδίδεστε σε ατέρμονες αλληλοφαγωμάρες!»

Που και πότε? Δευτέρα 19 Οκτωβρίου στις 21.15 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Ψηλά τα χέρια Χίτλερ

Σκηνοθεσία: ΜΑΝΘΟΥΛΗΣ ΡΟΒΗΡΟΣ Σενάριο: ΜΗΛΑΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ Φωτογραφία: ΜΗΛΑΣ ΝΙΚΟΣ Μοντάζ: ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ Γ. Μουσική: ΚΑΡΑΛΗ ΤΟΝΙΑ, ΜΙΧΑΛΙΤΣΗ ΣΟΦΙΑ Ηθοποιοί: ΒΕΓΓΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΚΑΛΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΜΙΡΚΑ, ΑΝΔΡΟΝΙΔΗΣ ΒΑΣΟΣ, ΚΑΛΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ ΣΠΥΡΟΣ, ΚΑΡΠΕΤΑ ΕΛΕΝΗ, ΚΕΔΡΑΚΑΣ ΝΑΣΟΣ Παραγωγή: ΜΗΛΑΣ ΝΙΚΟΣ, ΤΡΟΥΜΠΗΣ Γ.

Δύο φίλοι (Θανάσης Βέγγος και Βασίλης Διαμαντόπουλος) συναντιούνται μετά από χρόνια και θυμούνται όσα κωμικοτραγικά έζησαν μαζί, κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Προσπάθησαν να φύγουν στην Αίγυπτο, συνάντησαν έναν τραυματισμένο αντιστασιακό (Σπύρος Καλογήρου) και τον έσωσαν από τους Γερμανούς. Ο ένας από τους δύο, όμως, αιχμαλωτίστηκε.

Που και πότε? Τρίτη 20 Οκτωβρίου στις 19.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;

Σκηνοθεσία: ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ ΝΤΙΝΟΣ Σενάριο: ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ ΝΤΙΝΟΣ, ΓΙΑΛΑΜΑΣ ΑΣΗΜΑΚΗΣ Φωτογραφία: ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Μοντάζ:ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ ΝΙΚΗ, ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ ΝΤΙΝΟΣ Μουσική: ΠΛΕΣΣΑΣ ΜΙΜΗΣ Ηθοποιοί: ΒΕΓΓΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ, ΡΟΔΙΤΗ ΕΦΗ, ΓΩΓΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΑΝΤΩΝΗΣ, ΔΕΣΤΟΥΝΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ, ΚΑΛΑΒΡΟΥΖΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ, ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙΤΗ, ΠΛΑΤΗΣ ΝΙΚΗΤΑΣ, ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, ΓΙΑΝΝΑΤΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ Παραγωγή: ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ ΝΤΙΝΟΣ

Ο Θανάσης (Θανάσης Βέγγος) καλείται, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, να καταθέσει στη δίκη ενός ιδιοκτήτη ταβέρνας που κατηγορείται ότι, αντί λαγού, σέρβιρε γάτο στους πελάτες του. Κατηγορείται κι εκείνος για ψευδορκία και φυλακίζεται παρέα με κάποιους αντιστασιακούς. Οι αντιστασιακοί δραπετεύουν αλλά ο Θανάσης μένει στο κελί. Τον κατηγορούν ότι είναι ο Ιβάν, ο διαβόητος αρχηγός των συγκεκριμένων αντιστασιακών, και οι Γερμανοί τον καταδικάζουν σε θάνατο.

Που και πότε? Τρίτη 20 Οκτωβρίου στις 21.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Ουρανός

Σκηνοθεσία: ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΚΗΣ Σενάριο: ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΚΗΣ, ΚΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Φωτογραφία: ΔΑΝΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ, VARRIANO GIOVANNI Μοντάζ:ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΤΑΚΗΣ Μουσική: ΚΟΥΝΑΔΗΣ ΑΡΓΥΡΗΣ Ηθοποιοί: ΠΙΤΤΑ ΑΙΜΙΛΙΑ, ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΑΚΗΣ, ΤΣΑΧΙΡΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ, ΓΕΩΡΓΙΤΣΗΣ ΦΑΙΔΩΝ, ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΕΛΕΝΗ, ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ ΝΙΚΗ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ ΛΑΜΠΡΙΝΗ, ΤΕΡΖΑΣ ΛΑΖΟΣ, ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΠΕΡΙΚΛΗΣ, ΑΓΓΕΛΟΥ ΚΩΣΤΑΣ Παραγωγή: ΔΡΑΚΑΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ

Στη μακεδονική επαρχία δύο ζευγάρια (Νίκη Τριανταφυλλίδη-Τάκης Εμμανουήλ και Φαίδων Γεωργίτσης-Αιμιλία Πίττα), χωρίζουν με την έναρξη του πολέμου. Οι δύο άντρες πάνε στο μέτωπο της Αλβανίας. Πολεμούν πλάι-πλάι με τον δάσκαλο ο οποίος θα σκοτωθεί πρώτος. Στη συνέχεια, θα πέσουν και οι ίδιοι, το μέτωπο θα καταρρεύσει και το πένθος θα σκεπάσει τα πάντα.

Που και πότε? Πέμπτη 15 Οκτωβρίου στις 21.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Προδοσία

Σκηνοθεσία: ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Σενάριο: ΜΑΝΟΥΣΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΗΣ Φωτογραφία: ΓΑΡΔΕΛΗΣ ΝΙΚΟΣ Μοντάζ:ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ Μουσική: ΜΟΥΡΑΜΠΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ Ηθοποιοί: ΦΥΣΣΟΥΝ ΠΕΤΡΟΣ, ΚΑΤΡΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ, ΦΩΤΙΟΥ ΕΛΛΗ, ΜΥΡΑΤ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, ΣΑΡΡΗ ΖΩΡΖ, ΒΟΛΑΝΑΚΗ ΝΤΟΡΑ, ΜΠΑΡΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Παραγωγή: ΚΟΝΙΤΣΙΩΤΗΣ ΚΛΕΑΡΧΟΣ

Ένας γερμανός αξιωματικός (Πέτρος Φυσσούν) μένει στο σπίτι ενός έλληνα καθηγητή (Μάνος Κατράκης) και ερωτεύεται την ανιψιά του (Έλλη Φωτίου), η οποία στην πραγματικότητα είναι Εβραία που βρήκε καταφύγιο στο σπίτι του καθηγητή. Το ζευγάρι είναι έτοιμο να παντρευτεί, όταν ο Γερμανός μαθαίνει την καταγωγή της κοπέλας και την παραδίδει στην Γκεστάπο, ενώ ζητάει να μετατεθεί στο ανατολικό μέτωπο. Μετά την κατάρρευση του μετώπου, επιστρέφει στο Βερολίνο όπου μαθαίνει την τύχη των εβραίων αιχμαλώτων. Διαπιστώνοντας ότι η κοπέλα είναι νεκρή, βάζει τέλος και στη δική του ζωή.

Που και πότε? Κυριακή 18 Οκτωβρίου στις 21.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Το Μπλόκο

Σκηνοθεσία: ΚΥΡΟΥ ΑΔΩΝΙΣ Σενάριο: ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ, ΚΥΡΟΥ ΑΔΩΝΙΣ, TOROK JEAN PAUL Φωτογραφία: ΠΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ, ΔΑΝΑΛΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ Μοντάζ:ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΟΣ Μουσική: ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΜΙΚΗΣ Ηθοποιοί: ΚΑΖΑΚΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, ΚΑΤΡΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ, ΜΠΑΚΟΔΗΜΟΣ ΚΩΣΤΑΣ, ΛΑΔΙΚΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ, ΦΕΡΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ ΞΕΝΙΑ, ΣΑΡΡΗ ΖΩΡΖ, ΚΑΝΕΛΛΗΣ ΘΑΝΟΣ, ΤΣΙΓΚΑΛΟΥ ΝΙΚΗ Παραγωγή: GRIFT FILM

Οι Γερμανοί κατακτητές στήνουν ενέδρα σε μια συνοικία του Πειραιά και συλλαμβάνουν ένα μαυραγορίτη (Κώστας Καζάκος) την ώρα που διασκεδάζει σε κάποιο γλέντι. Ένας δωσίλογος τον αναγκάζει να φορέσει μια μαύρη κουκούλα και να υποδείξει τους αντιστασιακούς που γνωρίζει. Η ταινία δέχθηκε κριτική για τον τρόπο με τον οποίο αποδίδει το ιστορικό γεγονός του μπλόκου της Κοκκινιάς, κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής.

Που και πότε? Τετάρτη 21 Οκτωβρίου στις 21.15 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Αυτοί που μίλησαν με τον θάνατο

Σκηνοθεσία: ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Σενάριο: ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Φωτογραφία: ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Μοντάζ:ΛΥΚΑΣ ΠETPOΣ Μουσική: ΚΑΠΝΙΣΗΣ ΚΩΣΤΑΣ Ηθοποιοί: ΛΑΣΚΑΡΗ ΖΩΗ, ΦΕΡΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ, ΚΑΤΡΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ, ΕΞΑΡΧΑΚΟΣ ΧΡΟΝΗΣ, ΝΑΝΕΡΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ, ΣΕΙΛΗΝΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΚΑΚΙΑ, ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΕΛΕΝΗ, ΠΑΪΤΑΤΖΗ ΑΝΝΑ, ΖΕΡΒΟΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ Παραγωγή: ΦΙΝΟΣ ΦIΛM

Με την κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940, ο Νέστορας και οι φίλοι του φεύγουν για το μέτωπο. Η αδελφή του Μάρθα υπηρετεί ως εθελόντρια νοσοκόμα και έτσι συναντάει έναν από τους φίλους του αδελφού της που είναι τραυματίας. Μεταξύ τους αναπτύσσεται μια τρυφερή σχέση. Επτά μήνες αργότερα, οι Γερμανοί μπαίνουν στην Αθήνα και ο πατέρας του Κώστα γίνεται συνεργάτης τους. Ο Νέστορας, η Μάρθα και οι φίλοι τους μετέχουν σε μια αντιστασιακή οργάνωση, στην οποία όμως ο Κώστας δεν είναι επιθυμητός λόγω της δράσης του πατέρα του. Όλοι τους, ακόμα και ο Κώστας, θα συλληφθούν και θα βασανιστούν. Η Μάρθα θα βγει σώα απ’ όλη τη δοκιμασία, ενώ κάποιοι άλλοι θα εξοντωθούν. Ο Κώστας, για να εξιλεωθεί, βοηθάει τον Νέστορα να δραπετεύσει και συγχρόνως φροντίζει να συλληφθεί ο πατέρας του και να εκτελεσθεί ως προδότης. Μετά την Απελευθέρωση, η Μάρθα και ο Κώστας ελεύθεροι πλέον ενώνουν τις ζωές και τις τύχες τους.

Που και πότε? Παρασκευή 16 Οκτωβρίου στις 18.45 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Άβε, Καίσαρα! Η μεγάλη επιστροφή των τετράκις τιμημένων με οσκαρικό βραβείο αδελφών Joel και Ethan Coen είναι γεγονός, μιας και η νέα τους δημιουργία, που φέρει τον τίτλο Hail, Caesar! μπαίνει πλέον στην τελική της ευθεία πριν την κυκλοφορία της τον επόμενο χρόνο. Σε συνέχεια του ανάμεικτης αποδοχής Inside Llewyn Davis, οι φημισμένοι ντιρέκτορες γυρνούν τον χρόνο πίσω και τοποθετούν την φρενήρη δράση του νέου πονήματος τους στην αμφιλεγόμενη δεκαετία του 50. Εποχή μοναδική και ανεπανάληπτη για τα κινηματογραφικά δρώμενα, με το στούντιο που βρίσκεται στο επίκεντρο των γεγονότων να κάνει χρυσές δουλειές και να κτίζει την μία υπερπαραγωγή μετά την άλλη. Το τελευταίο πρότζεκτ της μπράντας είναι ιστορικού χαρακτήρα και αναμένεται να πρωταγωνιστήσει ο σούπερ αστέρας Μπερντ Γουίτλοκ. Κι ενώ τα πάντα είναι πανέτοιμα για να εκκινήσουν τα γυρίσματα ένα αναπάντεχο περιστατικό, θα αναστατώσει τα πάντα, οδηγώντας την κατάσταση σχεδόν στην διάλυση. Αν και φαινομενικά μοιάζει κωμικό το στυλ, στο κινούμενο με ιλιγγιώδη ταχύτητα τρέιλερ που μόλις κυκλοφόρησε η Universal, εντούτοις αμφότεροι οι σκηνοθέτες επιμένουν πως το συνολικό ετούτο έργο, δεν θα είναι ανάλογα διασκεδαστικό, μα θα έχει έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα από αυτόν που φαίνεται. Απαντήσεις στις απορίες, σίγουρα θα δώσουν στο κοινό τους οι Coen, στις 6 Φεβρουαρίου του 2016 όταν και το πολυαναμενόμενο έργο τους θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα τους στις αίθουσες.

Και βεβαίως όπως κατά κόρον συμβαίνει σε όλες τις δημιουργίες του ντουέτου, το καστ είναι τέλεια επιλεγμένο και αποτελούμενο από αστέρες πρώτης γραμμής, όπως οι George Clooney, Scarlett Johansson, Tilda Swinton, Frances McDormand, Channing Tatum, Josh Brolin, Joseph Fiennes, Jonah Hill και ανάμεσα τους ένα ονοματάκι που μάλλον θα μας απασχολήσει στην συνέχεια, εκείνο του Alden Ehrenreich.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 18 Φεβρουαρίου 2016 από την UIP

Μπορείς να αντέξεις την αλήθεια? Μια από τις πλέον φιλόδοξες ελληνικές παραγωγές της σεζόν είναι οι Μαριονέτες, ταινία μυστηρίου και διαρκών ανατροπών που υπογράφει σκηνοθετικά στο δημιουργικό του ντεμπούτο στο μεγάλο μήκος, ο Παντελής Καλατζής. Το θρίλερ, που το σενάριο του επιμελήθηκαν πέραν του Καλατζή και οι Αλέξης Γεωργούλης και Λάζαρος Μπαλαούρας, εστιάζει στην μορφή του Φίλιππου, ενός ρεπόρτερ που ζει απομονωμένος σε απομακρυσμένο χωριό, εδώ και μια εξαετία. Η στυγερή δολοφονία ενός πολύ στενού του φίλου και συνεργάτη, θα τον οδηγήσει να επιστρέψει στην πρωτεύουσα, προκειμένου να εντοπίσει τι κρύβεται πίσω από το φονικό, δίχως να γνωρίζει πως κι ο ίδιος βρίσκεται στο στόχαστρο των δολοφόνων. Καθώς θα ξετυλίξει το κουβάρι της γεμάτης ερωτηματικά υπόθεσης, θα αντιληφθεί πως τα πάντα σχετίζονται με μια κοινή δημοσιογραφική έρευνα που είχε κάνει με τον νεκρό πλέον Στέργιο στο παρελθόν και που οι αποκαλύψεις που έφεραν στο φως τότε, στην πραγματικότητα ξεσκέπασαν ένα καλά θαμμένο μυστικό. Η παραγωγή ανήκει στην Showtime Productions, την μουσική επένδυση έχει γράψει ο Γιώργος Αλκαίος, ενώ η Audiovisual που έχει αναλάβει την διανομή του φιλμ, θα το κυκλοφορήσει επίσημα στις αίθουσες στις 29 Οκτωβρίου 2015. Μια πρώτη, γερή γεύση από όσα θα παρακολουθήσουμε την επομένη του ΟΧΙ, μπορούμε να πάρουμε από το αρκούντως ενδιαφέρον τρέιλερ.

Τον πρωταγωνιστικό ρόλο κρατά ο Αλέξης Γεωργούλης, ενώ στο πλευρό του βρίσκεται πλειάδα διάσημων ερμηνευτών όπως οι Γιώργος Κιμούλης, Γιούλικα Σκαφιδά, Άκης Σακελλαρίου, Γιώργος Χρανιώτης, Ναταλία Δραγούμη, Τάσος Νούσιας, Κλέλια Ρένεση, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Μάνος Βακούσης.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 29 Οκτωβρίου 2015

του zerVo (@moviesltd)

Ένα απλό ξημέρωμα Αυγουστιάτικης Τετάρτης ήταν. Η πόλη που ποτέ δεν κοιμάται για μια ακόμη φορά ήταν πανέτοιμη να υποδεχτεί τον καυτό ήλιο στις ράχες της, ξεκινώντας από το μηδέν να μετρά το καινούργιο της 24ωρο. Η ρουτίνα θα έλεγε ξανά την καλημέρα της στους πολίτες - μυρμήγκια, στέλνοντας τον καθένα τους στην επιστασία του, σκυθρωπά όπως συνηθίζεται παντού στον κόσμο και με την βιασύνη μόνιμο σύντροφο, μην τυχόν και δεν προληφθεί το κτύπημα του εργασιακού σήμαντρου. Με τα βλέμματα καρφωμένα στο καλντερίμι, και με το χρόνο να τους κυνηγά, ελάχιστοι πρέπει να αντιλήφθηκαν πως κάποιες εκατοντάδες μέτρα πάνω από τα κεφάλια τους, ένας όμοιος τους φαινομενικά, μα τόσο ξεχωριστός και ικανός, θα έκανε το μεγαλεπήβολο όνειρο μιας ολάκερης ζωής πραγματικότητα...

Από πιτσιρίκος, όταν και παρακολούθησε για πρώτη φορά στο μικρό επαρχιακό τσίρκο της πόλης του, το ριψοκίνδυνο πρόγραμμα των Εναέριων Διαβόλων, ο Γάλλος Φιλίπ Πετί, ήξερε πολύ καλά ποιον δρόμο θα ακολουθούσε στην πορεία του. Εκείνον που θα οριζόταν από δύο στέρεους στύλους, που στα πλευρά τους θα είχε την δυνατότητα να δέσει ένα μακρύ τεντωμένο κορδόνι, πάνω στο οποίο θα εξασκούσε και θα τελειοποιούσε την τεχνική της ισορροπίας. Βλέψεις καλλιτεχνικές, που ποτέ δεν ικανοποίησαν την απαιτητική του φαμίλια, με συνέπεια γρήγορα να την εγκαταλείψει, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον στην πρωτεύουσα, παλεύοντας σαν αρτίστας του δρόμου για τον πενιχρό επιούσιο. Τα δέντρα που θα βαστούσαν το όραμα του έγιναν στύλοι και οι στύλοι κολώνες, μέχρι την ημέρα που το σκοινί του έδεσε στους πυλώνες της Νοτραντάμ, ένα διάβα παράτολμο, όσο και παράνομο, που θα τον κάνει ξακουστό σε όλο το Παρίσι. Η ματιά του φιλόδοξου Φιλίπ, πάντα κοίταζε ψηλότερα όμως, εκεί που το ανθρώπινο χέρι αγγίζει τα ουράνια...

Είναι Άνοιξη του 1974 και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, στην Νέα Υόρκη, μόλις άνοιξε τις πύλες του το εμβληματικό δίδυμο ουρανοξυστών του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου, που στο γιγάντιο αντίκρυσμα των 110 ορόφων του ο διαχυτικός Φραντσέζος δεν θα μπορέσει να αντισταθεί. Επόμενος στόχος το περπάτημα από την στέγη του ενός Πύργου, στον άλλο. Πενήντα μέτρα μήκος πορεία, με το κενό να απλώνεται από κάτω της απειλητικά φονικό. Οι προετοιμασίες για το απίθανο σε σύλληψη κόλπο, που πρέπει οπωσδήποτε να μην γίνει αντιληπτό από τις αστυνομικές αρχές και την ασφάλεια του κτιρίου, θα κρατήσουν μερικούς μήνες, μέχρι την στιγμή που ο ισορροπιστής θα πατήσει ολομόναχος πάνω στο συρματόσκοινο. Είναι 7 η ώρα το πρωί της 7ης Αυγούστου. Ο 25χρονος Φιλίπ Πετί είναι σίγουρος πως σε λίγο θα πραγματοποιήσει την ομορφότερη βόλτα της ζωής του.

Την απάντηση για το πως στάθηκε με τόση ψυχραιμία, ακέραιος απέναντι στον θάνατο, την δίνει ο ίδιος ο ήρως στην αφήγηση του: "Δεν υπάρχει ίχνος φόβου, στιγμή ανησυχίας, πόντος τρόμου ή έννοιας θανάτου. Εκεί πάνω, στην κορφή των Twin Towers, στα 1500 πόδια από την γη, ξεκινάει η πραγματική ζωή." Λόγια που για πρώτη φορά οι σινεφίλ τα διάβασαν στα χείλη του παράτολμου Γάλλου κατ ιδίαν, στο οσκαρικό ντοκιμαντέρ Man On Wire του James Marsh, που κόβοντας ανάσες σε όσους το παρακολούθησαν το 2008, έδωσε το έναυσμα σε έναν από τους σημαντικότερους κινημαγραφικούς παραμυθάδες της εποχής μας για να μετατρέψει την τεκμηρίωση σε μυθοπλασία. Και κάτι τέτοιο, μόνο σε πιασάρικα χέρια όπως του Robert Zemeckis, θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα.

Σε αντίθεση με το ντόκου, που μόνο μια χούφτα ασπρόμαυρων φωτογραφιών ενίσχυσε τις μαρτυρίες των συμμετεχόντων στο σούπερ ρίσκο, εδώ ο σινεμάς των ειδικών εφέ και των κτισμένων στους πανίσχυρους ηλεκτρονικούς υπολογιστές σκηνικών, πετυχαίνει να δώσει μια εντελώς διαφορετική διάσταση του τι ακριβώς συνέβη εκείνη την ημέρα στο χώρισμα των σκεπών των (μακαρίτιδων πια) Διδύμων. Δυνατότητες που λύνουν τα χέρια στον δημιουργό, αφού πρώτα ζωγράφισε κατ εικόνα και καθ ομοίωση τους πύργους, να απαθανατίσει το συμβάν - αλλά και την φουλ αγωνιώδη προγενέστερη διαδικασία του - σαν ακριβώς να συντρόφευε ένας drone, ολόκληρο το οκτάκις πέρα δώθε του ατρόμητου κοκκινομάλλη. Η έκφραση εντυπωσιακό, για το τελικό αποτέλεσμα, είναι υπερβολικά λίγη για να αποτυπώσει την αλήθεια, με τον ίλιγγο να ζορίζει δεδομένα τους υψοφοβικούς, ειδικότερα αν κάνουν την επιλογή της 3D αναπαραγωγής και νιώσουν κυριολεκτικά το έδαφος να χάνεται κάτω από το κάθισμα τους.

Σεναριακά ο πολυβραβευμένος μαέστρος, επέλεξε να ακολουθήσει την διαδρομή που όρισε το ίδιο το προ οκταετίας πρωτότυπο, χρησιμοποιώντας σαν εξιστορητή τον ίδιο τον ήρωα του, τοποθετημένο πάνω στις φλόγες της Liberty, μια μέθοδος γνώριμη για εκείνον από τον καιρό του Forrest Gump, αν κι εδώ εκ πρώτης όψης δεν ταιριάζει απόλυτα με το ύφος θρίλερ. Στοιχείο που πέραν κάποιων λίγων ιλιγγιωδών σεκάνς, απουσιάζει αισθητά, μιας κι έχει προτιμηθεί μια πιο ανάλαφρη, γλαφυρή και χιουμοριστική προσέγγιση. Στο στυλ επακριβώς του ορίτζιναλ Πετί, που όσοι τον θυμούνται στο ντοκιμαντέρ, σίγουρα θα εντυπωσιάστηκαν από το απίθανα ανεκδοτικό τέμπο που χρησιμοποίησε για να μας γνωστοποιήσει τον (τόσο απλοϊκό και φυσιολογικό κατ εκείνον) άθλο του.

Με πολύ λίγες εξωτερικές ομοιότητες, που περιορίζονται στην ιδιαίτερη κώμη του σκοινοβάτη, ο Joseph Gordon Levitt, προσθέτει μια εντέλει ικανοποιητική ερμηνεία στην μακρά αλυσίδα των εμφανίσεων του στο εκράν. Το εντέλει πιότερο έχει να κάνει με τις αμίλητες στιγμές του τελευταίου ημιώρου, πάνω στο σύρμα, αφού η επιμονή στην αγγλική λαλιά, με το έντονο γαλλικό αξάν, δεν κρίνεται και τόσο πετυχημένη. Αγγλοφωνία που κυριάρχησε και στο σύνολο των χαρακτήρων που περιστοίχισαν τον βασικό, αναίτια θα έλεγα, αν και θα προτιμούσα στο φινάλε να επιλεγεί όποια γλώσσα ήθελε η παραγωγή, αρκεί ο περίγυρος του Πετί, να τονιζόταν κομματάκι παραπάνω και όχι απλά να εμφανίζεται ως ο βαστάζος που του μετέφερε τα σύνεργα στον ουρανό. Η θηλυκή ύπαρξη του στόρι δε - η Le Bon του A Hundred Foot Journey, είναι τόσο αδιάφορη και αόρατη, που ο χωρισμός του The End μάλλον δεν φορτίζει συγκινησιακά κανέναν.

Για πες: Πέρα από το δέος που προκαλεί η ολοζώντανη ετούτη αναπαράσταση στο The Walk και εκτός από τους επιδερμικούς συμβολισμούς του περπατήματος πάνω στα σύμβολα της παγκόσμιας κυριαρχίας, είναι δεδομένη η νοσταλγία που νιώθει κανείς αντιμετωπίζοντας ξανά ετούτα εδώ τα δύο μεγαθήρια, που τσακίστηκαν μονομιάς σαν τραπουλόχαρτα, την ημέρα που άλλαξε ο ρους της ιστορίας του κόσμου μας. Και που μόνο αν είχες την τύχη να τα αντικρίσεις καμαρωτά όσο ζούσαν, μπορείς να αντιληφθείς το μέγεθος της ανθρώπινης φιλοδοξίας για ακόμη ψηλότερα, το τι ακριβώς πέτυχε εκείνο το πρωινό ένας απλός άνθρωπος με ιδιαίτερες ικανότητες, αλλά και το τι κατόρθωσε να γκρεμίσει μέσα σε ελάχιστες στιγμές, το μεγαλύτερο από τα δεινά που βιώνει η ανθρωπότητα, ο πόλεμος.

του Eli Roth. Με τους Lorenza Izzo, Ariel Levy, Daryl Sabara, Kirby Bliss Blanton, Sky Ferreira, Magda Apanowicz, Nicolás Martinez, Aaron Burns

Monsieur Cannibal...

του zerVo (@moviesltd)

Αρχές της δεκαετίας του 80 ήταν, όταν ένα ακραίας αισθητικής κομμάτι της ιταλιάνικης κινηματογραφικής βιομηχανίας, θέσπισε μέσα από τα έργα του ένα υπερβολικά προβοκατόρικο για το συντηρητικό σινεφίλ κοινό, υποείδος της κατηγορίας τρόμου, τα Cannibal Films. Δεύτερης κατηγορίας προϋπολογιστικά ταινίες δηλαδή, που είχαν σαν στόχο αποκλειστικά μόνο την προβολή τους στα απανταχού Grindhouses των "δύο φιλμς με ένα εισιτήριο" και προκάλεσαν στα άκρα θεατές και κριτικούς - μέχρι και τον Νόμο σε κάποιες πολύ εξτρίμ περιπτώσεις - ώστε να τα αποκαλέσουν εμετικά και ανήθικα σκουπίδια. Ως θιασώτης του genre και γενικότερα κάθε σφαγιαστικού περιεχομένου πονήματος εμφανίζεται λοιπόν σήμερα, ο πιο πολύ γνωστός για τους διάσημους κολλητούς του, Eli Roth, με το βιαιότατο The Green Inferno του, το μόνο που πετυχαίνει είναι κάθε τρεις και λίγο να στρίβει η ματιά από την οθόνη, εις ένδειξη αποστροφής των θηριωδιών...

Κόρη μεγαλοδικηγόρου, φοιτήτρια του Κολούμπια και αποστασιοποιημένη από οτιδήποτε έχει να κάνει με την πολιτική, η Τζάστιν, θα δείξει απρόσμενα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ακτιβιστικές ενέργειες φράξιας που αντιστέκεται στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Η απλή συμμετοχή της στις συνεδριάσεις της ομάδας, θα μεταλλαχθεί σύντομα σε ένθερμη υποστήριξη της δράσης της, με συνέπεια να θελήσει να πάρει μέρος σε αποστολή διαμαρτυρίας στην αφιλόξενη ζούγκλα του Αμαζονίου, ενάντια στην απαλλοτρίωση της πράσινη ζώνης από τους βιομηχανικούς κολοσσούς. Μια όχι ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένη περιπέτεια ενάντια στους πάνοπλους φύλακες των ισοπεδωτικών τρακτέρ, που όμως θα στεφθεί με ανέλπιστη επιτυχία, χαρίζοντας ευφορία για την εξέλιξη της στους νεαρούς ριζοσπάστες.

Κατά την επιστροφή τους στα πάτρια εδάφη, όμως, το αεροπλάνο που θα τους μεταφέρει, θα καταπέσει λόγο βλάβης ακριβώς στο μέσον της Περουβιανής κατάφυτης περιοχής περιοχής στο πλάι του ποταμού, με συνέπεια αρκετοί επιβαίνοντες να χάσουν την ζωή τους ακαριαία. Όσο αντιφατικό κι αν μοιάζει, εκείνοι θα είναι και οι τυχεροί της πτώσης, αφού οι επιζώντες του δυστυχήματος, θα πέσουν στα χέρια πρωτόγονης φυλής ιθαγενών, που θεωρώντας τους εχθρούς τους, όχι απλά θα τους οδηγήσουν δέσμιους στον καταυλισμό τους, αλλά μέσα από μυστικιστικές τελετές, θα τους δώσουν να καταλάβουν πως η τιμωρία που τους περιμένει θα είναι οδυνηρή: Θα φαγωθούν!

Είτε ψητοί, είτε βραστοί, είτε καβουρδισμένοι, είτε ακόμη ακόμη ζωντανοί και ωμοί, οι Αμερικάνοι (οι Δυτικοί εχθροί δηλαδή στην ματιά των απειλούμενων από την επερχόμενη καταστροφή ντόπιων) ο ένας μετά τον άλλο θα καταλήξουν στα στομάχια των αφηνιασμένων Χοβίτος, που δεν πρόκειται να επιδείξουν το παραμικρό έλεος. Αντιθέτως θα κάνουν το τελετουργικό ακόμη πιο απεχθές, μέσω ιεροτελεστιών που πρωτοστατούν η μάγισσα και ο δήμιος της φυλής, που δεν διστάζουν να οδηγηθούν σε ξεκοιλιάσματα, αποκεφαλισμούς και ξεματιάσματα.

Σαν σε ρεπρίζ λοιπόν του Cannibal Holocaust, ο Eli Roth, φημισμένος αρχικά για τον τρόπο που φιλμάρει τους πάσης φύσεως στυγερούς ακρωτηριασμούς, στα αλήστου μνήμης Hostel και Cabin Fever ή επιβλέπει λουτρά αίματος επιπέδου Piranha 3D, μα περισσότερο για το κολλητηλίκι του με τον Tarantino, που εκτοξεύει την υπερεκτιμημένη φήμη τους στα ύψη, στέλνει τους εν αγνοία κινδύνου προτεστάντες, σε ένα αναπάντεχο ραντεβού με τον θάνατο. Μα είναι δυνατόν να τιμωρούνται όμως, οι καλόψυχοι και οι αγαθοί, για όλα τα δεινά που έχουν επιφέρει παγκοσμίως οι ομόφυλοι τους, έστω και αν απλώς πρόκειται για ένα φιλμικό φανταστικό σκριπτ, μετριότατης μάλιστα σύλληψης και εκτέλεσης?

Εκεί ακριβώς είναι που χάνει το παιχνίδι το Εβραιόπουλο, στον πλήρη ασυντονισμό και ταυτοποίηση του ποιος είναι ο κακός, ποιος ο ενάρετος, ποιος εκείνος που πρέπει να δεχτεί την ποινή και ποιος θα την επιβάλλει. Μετά από μια πενιχρή σε τέμπο πρώτη πράξη, επιστημονικής φαντασίας, που κάτι παιδαρέλια τα βάζουν ολομόναχα, με την πάνοπλη πολιτοφυλακή και δεν καταλήγουν στον λάκκο, ελέω μπαμπά συνηγόρου ΟΗΕ της ανυποψίαστης συμμετεχούσης (!!!) μέσα από μια πειστική και ρεαλιστική πτώση του μικρού αεροσκάφους, οδηγούμαστε στο...κυρίως γεύμα, που μόνο για τους κανιβάλους είναι ιδιαίτερα χορταστικό. Και μόνο για εκείνους δηλαδή, αφού ακολουθώντας πιστά τις προσταγές του Exploitation, φροντίζει να σκηνοθετήσει το έργο του κακότετχνα, να στήσει τους ηθοποιούς του σαν ξυλάγγουρα (λες και δεν είναι δηλαδή), να πετάξει και την σατιρική του ατάκα, άμα λάχει, όταν η φούντα μετατρέπει το χωριό των ανθρωποφάγων σε τρελό πανηγύρι...

Για πες: Ο απώτερος σκοπός του The Green Inferno πραγματοποιείται πανεύκολα, αφού δεν είναι άλλος από το να οδηγήσει τις αισθήσεις στα άκρα, με όσα αρρωστημένα και βασανιστικά προτάσσει. Κάπου πίσω από τα ξαντεριάσματα παίζει και εκείνο το μήνυμα το οικολογικό, το ανθρωπιστικό, το ακτιβιστικό, ίσως και το πολιτικό, αλλά μετά από όλα αυτά τα νοσηρά, ποιος έχει την διάθεση να δει στην αστεία φάτσα του Roth, έναν εναλλακτικό, σύγχρονο επαναστάτη Romero? Ουδείς!

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Οκτωβρίου 2015 από την Odeon

Are you talkin' to me ρε Robert?

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Ο διάβολος κρατούσε υφασμάτινο μαντιλάκι

Εντάξει, ξέρω ότι οι πιο πολλοί από εσάς που ξεκινήσατε να διαβάζετε τούτο το κείμενο είστε τζιμάνια σε ότι αφορά τις τηλεοπτικές σειρές made in USA. Τα έχετε «κατεβάσει» και τα έχετε δει όλα! Μα όλα! Γνωρίζετε λοιπόν πως μια από τις πιο δημοφιλείς κατηγορίες των νέας κοπής «σίριαλ» είναι τα δικαστικά δράματα. Σειρές δηλαδή που εστιάζουν σε όσα λαμβάνουν χώρα εντός ή εκτός της δικαστικής αίθουσας, με δικηγόρους κι έτσι. Οι πιο παρατηρητικοί θα έχετε προσέξει ίσως κάποιες φορές κάποιον από τους δικηγόρους να πλησιάζει την έδρα και να λέει στον δικαστή: «permission to treat the witness as hostile». Ήτοι «επιτρέψτε μου να συμπεριφερθώ στον μάρτυρα ως εχθρικό». Ε, λοιπόν, σας πλησιάζω αγαπητοί μου αναγνώστες όλους εσάς μέσω αυτών των γραμμών και το δηλώνω με παρρησία για να αποφευχθούν παρεξηγήσεις: επιτρέψτε μου να συμπεριφερθώ εχθρικά απέναντι στην ταινία. Επιτρέψτε μου να μην την «καλοπιάσω». Επιτρέψτε μου να τη «σκίσω» (excuse my french), γιατί... της αξίζει! Αυτή λοιπόν δεν είναι μια κακή ταινία. Είναι μια εκτός τόπου και χρόνου ταινία. Κι αυτό ίσως να είναι χειρότερο...

Αυτή είναι η 6η μεγάλου μήκους ταινία της 66χρονης Nancy Meyers. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι ταινίες της έχουν ενήλικες πρωταγωνιστές (και υπερήλικες μην σου πω) και υποτίθεται πως αφορούν ένα επίσης ενήλικο κοινό. Θέλουν να λογίζονται ως φεμινιστικές και ντεμέκ χτυπάνε τον ανδρικό σωβινισμό. Κι εντάξει, ας πούμε ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μέχρι και χαριτωμένα στην περίπτωση του «Αυτό που θέλουν οι γυναίκες» (What Women Want, 2000). Εντέλει, όμως, αποτελούν συντηρητικές ηθογραφίες, που μιλάνε για ανθρώπους εύπορους (χμ...), των οποίων η αγωνία εξαντλείται στο «μ' αγαπά δεν μ' αγαπά», μιας που τα υπόλοιπα προβλήματά τους είναι λυμένα. «Πιάνει» τάσεις της εποχής στην οποία λαμβάνει χώρα κάθε ταινία της, αλλά τις τοποθετεί σε ένα πλαίσιο τόσο ό,τι να'ναι (σαν το πρόσφατο κείμενο της Χριστίνας Ταχιάου στο protagon ένα πράμα), που χάνει οποιοδήποτε ενδιαφέρον και ακυρώνει τις όποιες αγνές (;) προθέσεις της.

Η υπόθεση: Ο Μπεν Γουίτακερ είναι ένας καλοστεκούμενος 70χρονος, ο οποίος κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να ξεφύγει από την πλήξη που νιώθει ως συνταξιούχος χήρος. Για να γεμίσει τις ώρες του, παίζει γκολφ και πινάκλ, πηγαίνει σινεμά, διαβάζει, κάνει μαθήματα μαγειρικής, μαθαίνει κινέζικα, δοκίμασε το τάι τσι και εξάντλησε όλα τα μίλια που είχε ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο. Κι όμως, κάτι του λείπει. Όταν μια μέρα, τυχαία, βλέπει ένα φυλλάδιο το οποίο αναφέρεται σε ένα πρόγραμμα μαθητείας για ανθρώπους της τρίτης ηλικίας σε μια start up εταιρία e-commerce, που εμπορεύεται διαδικτυακά γυναικεία ρούχα, πιστεύει πως βρίσκει την απάντηση στα ερωτήματά του. Με τα πολλά γίνεται δεκτός και τοποθετείται δίπλα στη δημιουργό της start up και ψυχή της εταιρίας, την κατά πολλές δεκαετίες νεότερή του, Τζουλς Όστιν. Η Τζουλς αρχικά είναι επιφυλακτική απέναντι στον Μπεν, εντέλει, όμως, καταλαβαίνει πόσο πολύ τον χρειάζεται, όχι μόνο στη δουλειά της αλλά και ως πρότυπο και ως φίλο. Έχει πολλά στο μυαλό της: η καριέρα της, της ξοδεύει όλον της το χρόνο, οπότε ελάχιστες είναι οι ώρες που βρίσκεται στο σπίτι της, δίπλα στον σύζυγό της, ο οποίος, για χάρη της, παράτησε τη δική του δουλειά και είναι αφοσιωμένος στην ανατροφή της πιτσιρίκας κόρης τους. Και στη δουλειά όμως καλείται να πάρει δύσκολες αποφάσεις...

Η άποψή μας: Μετά το πέρας προβολής της ταινίας βρεθήκαμε τυχαία με έναν φίλο, ο οποίος ήταν επίσης μέσα στην αίθουσα, χωρίς να γνωρίζουμε από την αρχή ότι ήμασταν ταυτόχρονα εκεί. Η ατάκα του με ενθουσίασε: «αυτό που είδαμε ήταν ταινία επιστημονικής φαντασίας»! Μάλιστα κυρίες και κύριοι. Μην πιστεύετε ότι σας λένε! Αυτή δεν είναι μια κομεντί, που είναι και λίγο αισθηματική και μάλλον και λίγο δράμεντι. Όχι, επιστημονικής φαντασίας είναι η ταινία. Γιατί, ότι παρουσιάζεται επί της μεγάλης οθόνης δεν θα συνέβαινε ποτέ στην πραγματικότητα! Κι εντάξει, οι ταινίες μυθοπλασίας δεν είναι ντοκιμαντέρ αλλά όσες επιθυμούν να δείξουν ότι βασίζονται στην πραγματικότητα δεν μπορούν να είναι τόσο fake, όσο κι αν το περίφημο escapism είναι το ζητούμενο.

Δεν υπάρχει πχ περίπτωση ένας σύζυγος αφού απατήσει τη σύζυγό του επί μακρόν, να της ζητήσει (με τον τρόπο του!) συγνώμη, ζητώντας της ταυτόχρονα να μην σκεφτεί τον ίδιο και το παιδί τους αλλά την καριέρα της! Ένας άνδρας σεναριογράφος δεν θα έγραφε ποτέ μια τέτοια σκηνή! Εντάξει, η Nancy Meyers έχει τον τρόπο να ενσωματώνει στα σενάριά της trends της εποχής και να τα απογειώνει τίνι τρόπω με καλές ατάκες. Και να το pinterest, και ιδού το facebook, και ναι, παρουσίασέ μας βιογραφικό μέσω βίντεο (το... άλλο, είναι ξεπερασμένο) και αναφορά στο uber (στη μετάφραση μιλάει για ταξί) και skype και όλη η ηλεκτρονική φρενίτιδα των social media βγαίνουν έξυπνα στην επιφάνεια. Από την άλλη, το σενάριό της εξαντλείται ακριβώς σε αυτό: σε ατάκες. Και σε μια γενική ιδέα ότι οι γυναίκες βγήκαν πλέον από το ρόλο της νοικοκυράς και είναι δυναμικές και δραστήριες και αυτό δεν αρέσει στους άντρες, θίγεται ο ανδρισμός τους, είναι μπερδεμένοι και με την εικόνα τους να έχει δεχτεί θανάσιμα πλήγματα. Ναι, οι άντρες, σύμφωνα με τη Meyers, δεν δέχονται εύκολα τις πετυχημένες γυναίκες καριέρας.

Την ίδια στιγμή, όμως, η ταινία πλασάρει το πρότυπο του old school άντρα, εκείνου που είναι κουστουμαρισμένος, αρρενωπός και κουβαλάει κι ένα μαντιλάκι μαζί του βρε αδελφέ, για την περίπτωση που η σούπερ γουάου και πετυχημένη γυναίκα κλάψει – οι άντρες δεν κλαίνε βρε κουτά! Ή μάλλον κλαίνε, αλλά δεν χρειάζονται μαντιλάκι – τι να σας πω. Σεναριακή ένδεια συνοδεία μεγαλοστομιών: ο χειρότερος συνδυασμός! Αν σε ταινία δείτε τους πρωταγωνιστές να μιλάνε και η συνομιλία τους να καλύπτεται από μουσική, χωρίς να μπορούμε να ακούσουμε τι λένε (η σκηνή μέσα στο αεροπλάνο), δείχνει ακριβώς αυτό: δεν έχουν τι να πουν!!!

Το... κακό συνεχίζεται σε επίπεδο ερμηνειών. Εντάξει ρε De Niro, είπαμε, αλλά όχι κι έτσι. Εντάξει, έχει παίξει και σε χειρότερα πράγματα αλλά εδώ καρικατουροποιεί (ίου) τον εαυτό του. Η Hathaway μία κλαίει, μια γελάει, αλλά δεν πείθει ούτε μια στιγμή είτε ως μητέρα είτε ως δυναμική διευθύντρια εταιρίας, που εμπνέει τους γύρω της. Η μόνη σκηνή που μας έκανε να γελάσουμε είναι εκείνη της παράνομης εισόδου στο διαμέρισμα της μητέρας της ηρωίδας, προκειμένου εκείνη να μην δει ένα μήνυμα που της έστειλε κατά λάθος η κόρη της, δηλαδή, έλεος! Το... παιχνίδι με τη «Συμμορία των 11» κάτι λέει. Αλλά, μετά από εκεί, το χάος. Σας το είπα και στην αρχή: επιτρέψτε μου να συμπεριφερθώ εχθρικά απέναντι στην ταινία. Τώρα, αν σας αρέσει το The Intern, δικαίωμά σας, γούστο σας και καπέλο σας και μην αφήνετε εμένα να σας επηρεάσω. Αλλά, με τα λόγια του αξιοσέβαστου Danny Glover από τις ταινίες «Leathal Weapon»: «I'm too old for this shit». Ειρωνεία, έτσι;

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Οκτωβρίου 2015 από την Tanweer

Meet Tobey Fischer

του gaRis (@takisgaris)

Ειλικρινά, υπάρχουν ταινίες που στην πρώτη ψυχανεμισιά το'σθάνεσαι πως δεν μέλλονται να γενούν χιτάκι, ούτε εμπορικό - μήτε εντός των κριτικών κύκλων (σικ). Κι όμως, σε μιανάλλη επόκ, υπό άλλας συνθήκας, θα φτάνανε μακριά. Το περίεργο της ιστορίας είναι ότι με τον Ed Zwick δεν είναι η πρώτη βολά. Μιλάμε για το βετεράνο σκηνοθέτη των Glory, Blood Diamond και του ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΥ The Last Samourai, ίσως της πιότερο αδικημένης βραβευτικώς περιπέτειας ever σετάκι με τον Last Of The Mohicans του Mann. Γλιέπς ο Zwick φλιμάρει παλιακά, από τότενες που οι κακοί ήταν κακοί και οι καλοί αυτοί που ξεκάθαρα ταυτιζόμαστε σε τέμπο ηρωικό. Μπαίνοντας στην αίθουσα (TIFF 14') μετά από την απογοήτευση (ναι) του μετέπειτα οσκαρικού Leviathan (που επίσης πήρε την απόλυτη πεπατημένη αλλά: άρτχαουζ ξέρεις…) δεν περίμενα πολλά. Βγαίνοντας στα τέλια, χορτασμένος ένταση, φορτσάτη ερμηνεία από-τον - πουθενά - Maguire και μεστό βίντατζ αρτ ντιρέκτιον, χάρηκα διπλά. Ο Edward Zwick διατήρησε το μύθο του εγγυημένα διασκεδαστικού τεχνίτη που ποτέ δεν πήρε κανείς αρκετά σοβαρά.

Το Pawn Sacrifice (παραγωγή του ιδίου του Tobey Maguire) είναι μια ακόμα κινηματογραφική περιδίνηση (δες τα Search for Bobby Fischer και το ανώτερο Bobby Fischer Against the World) στο μυαλό μιας εκτροχιασμένης ιδιοφυΐας, του εβραιομπρούκλη Μπόμπυ Φίσσερ, ίσως του μεγαλύτερου σκακιστή της σύγχρονης ιστορίας. Αμφιβόλου πατρός αντι-σημίτης, αντι-κομμουνίστας και ουφο-παλαβιάρης, με μέγα οιδιπόδειο έναντι της αριστερής στα ψυχροπολεμικά χρόνια μητρός του, ο Μπόμπης έσπασε την μονοκρατορία των Σοβιετικών στο άθλημα που χρησιμοποίησαν ως όπλο υπεροχής, σύμβολο ανωτερότητας έναντι των Αμερικανών μεσούντος της κούρσας εξοπλισμών και κατάκτησης του Διαστήματος. Η θρυλική αναμέτρηση του Ρέικιαβικ στα 1972 με αντίπαλο τον παγκόσμιο πρωταθλητή Μπόρις Σπάσκι (ο Liev Schreiber σε μια σοφά μελετημένα υπόκωφη ερμηνεία που δένει με την ολύμπια ψυχραιμία του στο φετινό Spotlight) είναι το κλου του βιοεπικού αφηγήματος όπου ο Zwick χτίζει νταμάρια αγωνίας στο σαλεμένα αγριεμένο γούρλα-μάτι του Maguire που ΝΑΙ, επιτέλους δείχνει εκτόπισμα μίλια μακριά από τις λουζερουμπιές στο κατά - Raimi Spider-Man και τατοιαύτα.

Διαπιστευμένοι ρολίστες οι Michael Stuhlbarg (A Serious Man) και Peter Saarsgaard (Lovelace) πλαισιώνουν ως υπερπατριώτης δικηγόρος και καθολικός ιερέας – σκακιστικός σύμβουλος τον Tobey που ορθότατα μεταφράζει στο πανί την αμετροέπεια του Μπόμπυ ως καθαρά τεχνική επιβίωσης μιας διάνοιας που αρνείται να κατανοήσει τον κόσμο μέσα από οποιονδήποτε μηχανισμό συμβιβασμού, είτε στάρ σύστεμ είτε παγκόσμια πολιτική σκακιέρα λέγεται δαύτο. Κι από κοντά ο Zwick, παίρνει θέση αμερικανικότατη, δε σε μαθαίνει σκάκι ούτε σου αλλάζει την πίστη με σκηνοθετικά τερτίπια που σου κερδίζουν όσκαρ όπως ο Ινιαρίτου ναούμε. Κι έτσι η θυσία του πιονιού αποβαίνει ψιλοχαμένη, στα ταμεία άπατη κι εγώ να υποπτεύομαι πως θα την πετύχεις μετά από χρόνια στο Σταρ ξερωγώ και θα γουσταρήσεις για πολλοστή φορά ένα ζιργκόν, που μπορεί πρεστιζάτος αδάμας μα μην είναι, αλλά τη λάμψη του θα στην ακτινοβολήσει μια χαρούλα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Οκτωβρίου 2015 από την Odeon

Κατηγορήθηκε, φυλακίστηκε, αμαυρώθηκε! Πιθανότατα να πρόκειται για την πλέον αναμενόμενη βιογραφική ταινία της σεζόν, που παρουσιάζει μια από τις πλέον αδικημένες προσωπικότητες της αμερικάνικης κινηματογραφικής ιστορίας, εστιάζοντας συνάμα σε μια από τις πιο σκοτεινές και αμφιλεγόμενες περιόδους της Υπερδύναμης. Το Trumbo ορίζει την ολοκληρωτική στροφή προς στην ποιότητα για τον σκηνοθέτη των Meet The Parents και Austin Powers, Jay Roach, όπως την ξεκίνησε με το προηγούμενο, επίσης πολιτικού περιεχομένου The Campaign. Πρόκειται για το biopic του χαρισματικού σεναριογράφου Ντάλτον Τράμπο, που έχει αναρριχηθεί μία προς μία τις βαθμίδες της Χολιγουντιανής ιεραρχίας και το μέλλον του διαγράφεται ακόμη πιο λαμπρό μέχρι την στιγμή που η Επιτροπή κατά της Αντιαμερικάνικης Δράσης, θα τον καλέσει προκειμένου να κάνει δήλωση φρονημάτων και να δώσει ονόματα φιλοαριστερών προσώπων του καλλιτεχνικού χώρου. Εκείνος ως γνωστόν θα αρνηθεί πεισματικά, θα οδηγηθεί στο σωφρονιστικό ίδρυμα, θα μπει μονομιάς στην Μαύρη Λίστα (εκείνη που γλύτωσε για όσους δεν θυμούνται ο, ασχέτου καλλιτεχνικής αξίας, δοσίλογος Elia Kazan), η φήμη του θα καταρρεύσει και προκειμένου να βγάλει τα προς το ζην, θα προσφέρει δικά του σκριπτ σε παραγωγούς, γραμμένα κάτω από ψεύτικα ονόματα, κερδίζοντας μάλιστα γι αυτά δύο φορές το Όσκαρ! Για τον The Brave One και για το Roman Holiday! Το τρέιλερ του φιλμ αναπαριστά εξαιρετικά την περίοδο, προσφέροντας μάλιστα μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, όχι και λίγες κωμικές και σατιρικές στιγμές. Η ταινία αναμένεται να κάνει την επίσημη παρουσία της στους κινηματογράφους στις 6 Νοεμβρίου 2015, σε διανομή της Universal, που διατηρεί αμέτρητες ελπίδες για μια εξαιρετική πορεία στις επιλογές της Ακαδημίας.

Ήδη θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος στην πεντάδα των ανδρικών ερμηνειών ο Bryan Cranston, που κρατά τον αβανταδόρικο ομολογουμένως ρόλο, που τον οδηγεί από τόσο νωρίς να προβάρει σμόκιν για την λαμπερή βραδιά της απονομής. Όσο για τον περίγυρο τους εξαιρετικού ρολίστα, τον ορίζουν επίσης πολύ σπουδαία ονόματα, με κυριότερα εκείνα των Helen Mirren, John Goodman, Michael Stuhlbarg, Alan Tyduk, Louis CK και της πάντα λατρεμένης Diane Lane.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 11 Φεβρουαρίου 2016 από την Feelgood

Επιστροφή στην πισίνα! Μια από τις σημαντικότερες πρεμιέρες που έλαβαν χώρα στο πρόσφατο φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας, που συνάμα ορίζει και μια από τις πλέον αναμενόμενες θρίλερ στιγμές της σεζόν είναι το A Bigger Splash, που σκηνοθετεί ο Luca Guadagnino, γνωστός στο σινεφίλ κοινό από το προηγούμενο του πόνημα I Am Love. Πρόκειται για μια ελεύθερη διασκευή του φημισμένου La Pscine από τον Jacques Deray, που παρακολουθεί τις ηλιόλουστες και ξέγνοιαστες διακοπές ενός ζευγαριού, της Μαριάν και του Πολ σε νησί της Μεσογείου, μέχρι την στιγμή που εκείνη θα δεχτεί μια επίσκεψη από το μυστηριώδες παρελθόν της και το ειδυλλιακό σκηνικό μονομιάς θα διαταραχθεί. Η άφιξη στο τουριστικό θέρετρο του πρώην εραστή της και μουσικού παραγωγού Χάρι, μαζί με την κατά πολλά χρόνια νεότερη του μνηστή, Πένι, αφού αρχικά θα προκαλέσει έκπληξη στο ερωτευμένο ζευγάρι, κατοπινά θα επιφέρει την ρήξη, καθώς ο άνετος και φιλελεύθερος χαρακτήρας του Χάρι, μα και η ερωτική συμπεριφορά της νεαρής Λολίτας, θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους, για να κατακερματίσουν τον μέχρι πρότινος απροβλημάτιστο δεσμό. Η ταινία του αξιόλογου Ιταλού σκηνοθέτη, αναμένεται να μοιραστεί σε όλες τις μεγάλες ευρωπαικές αγορές στις αρχές του 2016, με την Μεγάλη Βρετανία να την υποδέχεται πρώτη κάπου στα μέσα του Φλεβάρη.

Από το τρέιλερ άλλωστε τα πάντα δείχνουν πως πρόκειται για μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα ίντριγκα, που στο επίκεντρο της βρίσκεται ένα ιδιαίτερα χαρισματικό διεθνές ερμηνευτικό τετράγωνο, που αποτελούν η Tilda Swinton, ο Matthias Schoenaerts, η Dakota Johnson και o Ralph Fiennes.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Minions	UIP	2	153	63.470	177.862
2	Everest	UIP	1	94	39.390	39.390
3	The Martian	Odeon	1	92	28.585	28.585
4	Inside Out	Feelgood Ent.	5	75	18.596	250.882
5	Maze Runner: The Scorch Trials	Odeon	2	50	13.480	60.464
6	Sicario	Seven / Spentzos	2	20	3.912	19.422
7	Pas Son Genre	Filmtrade	1	5	2.663	2.663
8	The Man From U.N.C.L.E.	Tanweer	4	14	2.484	69.086
9	Life	Seven / Spentzos	1	8	2.015	2.015
10	Ant-Man	Feelgood Ent.	3	10	1.701	45.741

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Στη Νότια Βοστόνη της δεκαετίας του '70, ο πράκτορας του FBI, Τζον Κόνολι (Joel Edgerton) πείθει τον Ιρλανδό μαφιόζο Τζέιμς Γουάιτι Μπάλτζερ (Johnny Depp) να συνεργαστεί με το FBI ενάντια σε ένα κοινό στόχο: την ιταλική μαφία. Η ταινία διηγείται την αληθινή ιστορία μιας Ανίερης Συμμαχίας, που ξέφυγε κάθε ελέγχου, επιτρέποντας στον Γουάιτι να διεισδύσει στους κύκλους της έννομης τάξης, να αποκτήσει έλεγχο, και να γίνει ένας από τους πιο αδίστακτους και διαβόητους γκάνγκστερ στην ιστορία της Βοστόνης, μέχρι τη σύλληψή του το 2011.

Η σχέση του Τζον Κόνολι, πράκτορα του FBI, και των αδερφών Μπάλτζερ, του Τζέιμς και του Μπίλι κρατά από παλιά. Τότε που ήταν παιδιά και μεγάλωναν σε μία φτωχογειτονιά της Νότιας Βοστόνης, το Σάουθι. Όσο ο Κόνολι αναρριχάται στις τάξεις του FBI πολεμώντας τη Νεοϋορκέζικη μαφία, τόσο ο Γουάιτι Μπάλτζερ χτίζει το δικό του όνομα μεταξύ των συμμοριών της Βοστόνης. Αναδεικνύεται αρχηγός της συμμορίας Winter Hill και πολύ σύντομα οι μισοί στην Βοστόνη τον φοβούνται και οι άλλοι μισοί τον θεωρούν Ρομπέν των Δασών.

Η ταινία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, γεγονός που την καθιστά εξαιρετικά συναρπαστική. Ωστόσο, αναπόφευκτα, κάποιοι χαρακτήρες θα έπρεπε να είναι αποτέλεσμα δημιουργικών «προσμείξεων», ενώ σε κάποιες περιπτώσεις θα έπρεπε να «συμπιεστεί» ο χρόνος. Οπότε, οι παραγωγοί της ταινίας ήθελαν να έχουν την άδεια να δραματοποιήσουν την πραγματική ιστορία.

Η εκρηκτική αποκάλυψη ότι Γουάιτι Μπάλτζερ ήταν πληροφοριοδότης του FBI έγινε πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα The Boston Globe το 1988 από τους δημοσιογράφους Ντικ Λερ και Τζέραρντ Ο’ Νιλ και την επόμενη δεκαετία αποκαλύφθηκαν και οι υπόλοιπες λεπτομέρειες της υπόθεσης. Στη συνέχεια, οι δύο ρεπόρτερ έγραψαν το βιβλίο Black Mass: Whitey Bulger, the FBI, and a Devil’s Deal, στο οποίο και είναι βασισμένη η ταινία.

Οκτώ κατακόκκινα και αιματοβαμμένα πόστερς έδωσε στην κυκλοφορία η παραγωγή της Warner Bros, με τις μορφές των βασικών χαρακτήρων της υπόθεσης, που ερμηνεύονται από παγκόσμιας εμβέλειας σούπερ αστέρες. Αρχής γενομένης από τον Johnny Depp που κρατά τον κεντρικό ρόλο του Γουάιτι Μπάλτζερ και εν συνεχεία των Joel Edgerton (Τζιν Κόννολι), Benedict Cumberbutch (Μπίλι Μπάλτζερ), Corey Stoll (Φρεντ Ουίσακ), Dakota Johnson (Λίντσι Σάιρ), Jesse Plemons (Κέβιν Ουίκς), Peter Sarsgaard (Μπράιαν Χάλοραν) και Kevin Bacon (Τσάρλς Μαγκουάιρ).

Η κριτική της ταινίας από το Movies Ltd.

Στις δικές μας αίθουσες, η ταινία Ανίερη Συμμαχία (Black Mass) έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 15 Οκτωβρίου 2015 από την Tanweer

Ο κώδικας του δρόμου, ποτέ δεν είναι μαύρος ή άσπρος! Με τρεις μόλις δημιουργίες τα τελευταία δέκα χρόνια - The Proposition, The Road και Lawless - ο σκηνοθέτης John Hillcoat έχει καταφέρει να κτίσει ένα αξιοσέβαστο στην σινεφίλ κοινότητα όνομα, που αναγνωρίζεται μεν από τα διεθνή φεστιβαλικά ραντεβού, που πάντοτε τον συμπεριλαμβάνουν στο ρόστερ τους, όχι όμως και από το παγκόσμιο box office, που δεν δείχνει να τον κατατάσσει στην λίστα των εμπορικών δημιουργών της γενιάς του. Μια κατάσταση που πιθανόν ενδέχεται να αλλάξει με την καινούργια του ταινία, το Triple 9, που κινείται στο είδος του heist movies και που χάρη στην ικανή του ίντριγκα, αλλά και στο πολυτελές καστ, αναμένεται να παίξει σημαντικό ρόλο στα απανταχού τοπ τεν. Εδώ μια ομάδα διεφθαρμένων αστυνομικών, θα απειληθεί από την Ρώσικη Μαφία προκειμένου να συμμετάσχει ενεργά σε μια καλά οργανωμένη ένοπλη ληστεία, με το αιτιολογικό του βαρύτατου τραυματισμού ενός νεαρού ντετέκτιβ. Καθώς όμως τα πράγματα δεν θα πάνε καλά για τους κακοποιούς, αφού ο εκπρόσωπος του νόμου θα αποδειχθεί πολύ πιο ανθεκτικός για τα δόντια τους, τα πάντα στους πολυσύχναστους δρόμους της μεγαλούπολης θα μετατραπούν σε ένα κατακόκκινο λουτρό αίματος. Το οποίο απεικονίζεται πλήρως στο απαγορευμένο τρέιλερ που μόλις έδωσε στην κυκλοφορία η διανομή της Openroad, προσδοκώντας σε μια σημαντική εισπρακτική πορεία από τις 19 Φεβρουαρίου 2016, που θα κάνει την επίσημη πρεμιέρα τους στις αίθουσες.

Πολλά Όσκαρ και υποψηφιότητες μαζεύτηκαν στην ερμηνευτική ομάδα του Triple 9, που την αποτελούν οι Casey Affleck, Woody Harrelson, Kate Winslet, Aaron Paul, Norman Reedus, Anthony Mackie, Gal Gadot, Teresa Palmer και Crifton Collins Jr. Το σενάριο υπογράφει ο Matt Cook.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 23 Φεβρουαρίου 2017 από την Spentzos Films