Movies Ltd

Πιθανότατα να αναφερόμαστε στην ταινία του διαγωνιστικού του Φεστιβάλ των Καννών, που έχει τις περισσότερες δυνατότητες να διακριθεί και στην αντίστοιχη Οσκαρική κούρσα σε περίπου οκτώ μήνες από τώρα. Η καινούργια δημιουργία του πάντα διεισδυτικού στην ματιά του Todd Haynes, Carol, αφορά σε ένα λεσβιακό ρομάντζο που λαμβάνει χώρα στην δύσκολη για τέτοιου είδους προοδευτικές τάσεις, δεκαετία του 50 και βασίζεται σε ένα θρυλικό σύγγραμμα της gay λογοτεχνίας, όπως το συνέγραψε κάτω από ψευδώνυμο η Patricia Highsmith του Talented Mr Ripley στα 1952. Η πλοκή εστιάζει στο θυελλώδες ειδύλλιο δύο γυναικών, που πνίγονται κρατώντας την σχέση τους κρυφή από την δημοσιότητα, εξαιτίας του πανέτοιμου να τις κατασπαράξει κριτικά, ανδροκρατούμενου περιβάλλοντος. καλλιτεχνικά και ερμηνευτικά πρόκειται για έναν ακόμη θρίαμβο της μεγάλης Cate Blanchett, που εδώ υποστηρίζεται έξοχα από την ταλαντούχα Rooney Mara. "Διαθέτει ψήγματα από Ρομέο Και Ιουλιέττα η πλοκή κι αυτό παγκοσμιοποιεί αυτόματα το θέμα, παραδέχεται η Αυστραλή ηθοποιός ενώπιον των δημοσιογράφων στην συνέντευξη Τύπου. Ουσιαστικά εστιάζει στην δυνατότητα της προοπτικής του έρωτα που φαινομενικά μοιάζει με τον απόλυτο κι εκείνον που όσοι τον βιώνουν, πιστεύουν πως θα διατηρηθεί αιώνια. Και το ότι δυο γυναίκες βρίσκονται στο επίκεντρο του, νομίζω πως το κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρον." Η χημεία της Blanchett που υποδύεται μια 46 παντρεμένη γυναίκα με την Mara που ενσαρκώνει μια νεαρότερη της υπάλληλο καταστήματος, μοιάζει υποδειγματική. Και η Νεουορκέζα δίνει την δική της άποψη γι αυτό το δέσιμο: "Δεν πιστεύω πως η χημεία είναι κάτι που δημιουργείται. Ή την έχεις εξαρχής ή όχι. Κι εδώ όπως φαίνεται δέσαμε από την πρώτη στιγμή με την Cate." Για να συμπληρώσει η παρτενέρ της: "Αντιμετωπίσαμε το ζήτημα πολύ πρακτικά και ρεαλιστικά, δίχως περιττές ντροπές και εκδηλώσεις τρόμου. Κι αυτό λειτούργησε υπέρ μας."

Με ένα οικογενειακό δράμα αναζήτησης αξιών, επιχειρεί το αγγλόφωνο ντεμπούτο του ο Νορβηγός σκηνοθέτης Joachim Trier, που φέρει τον τίτλο Louder Than Bombs και συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα του 68ου Φεστιβάλ των Καννών. Είναι μια συγκινητική ιστορία - και τίποτα περισσότερο, από όσο υποστηρίζουν όσοι παρακολούθησαν την επίσημη πρεμιέρα στην Κυανή Ακτή - γύρω από έναν κατακερματισμένο ψυχικά άντρα και τα δύο ενήλικα παιδιά του, που μόλις έχουν νιώσει το συναίσθημα της απώλειας, καθώς η μητριαρχική αρχηγός της φαμίλιας και φημισμένη φωτορεπόρτερ, σύζυγός και μάνα αντίστοιχα, μόλις εγκατέλειψε τα εγκόσμια. Τα γυρίσματα της ταινίας έλαβαν χώρα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και ο σκηνοθέτης εξηγεί τους λόγους για την συγκεκριμένη επιλογή του: "Μεγάλωσα παρακολουθώντας αμέτρητες αμερικάνικες ταινίες και πάντα ένιωθα πως μεταφέρουν στις εικόνες τους ένα πραγματικό πορτρέτο της σύγχρονης οικογένειας. Εκεί γύρω στην ενηλικίωση μου, κατάλαβα πως αρκετά ζευγάρια γονέων φίλων μου χώριζαν, την ίδια στιγμή που στο σινεμά έβλεπα φιλμς τέτοιας θεματικής όπως τα Kramer Vs Kramer και Ordinary People, που μου προκάλεσαν ταυτόχρονα καλλιτεχνικές ανησυχίες. Γι αυτό και θέλησα να ακολουθήσω την δική τους αφηγηματική πορεία και στο δικό μου φιλμ, προκειμένου να αναδείξω την πολυπλοκότητα της σημερινής φαμίλιας."

Με την υπ αριθμόν ένα μάστιγα της εποχής της οικονομικής κρίσης, την ανεργία, ειδικά στις μέσες ηλικίες που το πρόβλημα έχει ακόμη τραγικότερες συνέπειες, καταπιάνεται η καινούργια ταινία του ικανότατου Γάλλου δημιουργού Stephane Brize, La Loi Du Marche, που διεθνώς θα κυκλοφορήσει με τον τίτλο The Measure Of A Man. Πρόκειται για μια ακόμη φραντσέζικη παραγωγή που συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών και που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις των παρευρισκομένων, παίζει δυνατά για να κατακτήσει ένα από τα βαρύτιμα τρόπαια του θεσμού. Το φιλμ παρουσιάζει την ιστορία ενός πενηντάχρονου οικογενειάρχη, που από την μια στιγμή στην άλλη χάνει την δουλειά του στο εργοστάσιο και αφού περάσει από σωρεία ντροπιαστικών συνεντεύξεων και τάχαμου εκπαιδευτικών σεμιναρίων, θα καταλήξει νυχτερινός σεκιουριτάς, ένα επάγγελμα που πραγματικά μισεί. "Είναι ένα φαινόμενο που απαντάται σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο αυτή την εποχή, καθώς οι άνθρωποι μεταμορφώνονται σε ανδρείκελα, προκειμένου να διατηρήσουν μια θέση στην εργασία τους και να μην πέσουν στη βάσανο της ανεργίας, αναφέρει στα πρώτα του λόγια στην συνέντευξη Τύπου ο δημιουργός. Φυσικά στην Γαλλία πλέον το φαινόμενο έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, με περισσότερους από 3μισι εκατομμύρια ανθρώπους να βασανίζονται εργασιακά και να χάνουν μέρα με την ημέρα την αξιοπρέπεια τους."

Δύο μόλις είναι οι ταινίες από τις 19 του διαγωνιστικού, που υπογράφονται από γυναίκες. Μία εξ αυτών το Γαλλικό Mon Roi (My King η αγγλόφωνη τιτλοφορία του) που σκηνοθετεί η δημοφιλέστατη στο φραντσέζικο κοινό Maiwenn, στο πέμπτο δημιουργικό βήμα της καριέρας της. Κεντρικό πρόσωπο στην καταιγιστική ερωτική ιστορία που αφηγείται, είναι η Τονί, μια γυναίκα, που ο τραυματισμός της κατά την διάρκεια του σκι, θα ξυπνήσει αλυσιδωτές μνήμες του παρελθόντος της και της θυελλώδους σχέσης της με τον Τζόρτζιο, τον Βασιλιά της όπως διατείνεται με σκωπτικό ύφος ο τίτλος. "Δεν μπορώ να πάρω μέρος σε αυτό το παιχνίδι με τις γυναίκες δημιουργούς, που επιλέγονται από έναν φορέα για να λάβουν μέρος σε ένα διαγωνιστικό τμήμα. Λέγεται πως δεν είναι πολλές οι ταινίες γυναικείας υπογραφής που παίρνουν μέρος στο φεστιβάλ. Και τι έγινε? Δεν έχουμε επιλεγεί να προβληθεί η ταινία μας στις Κάννες επειδή είμαστε γυναίκες ή λόγω του φύλου μας. Αλλά έχουμε επιλεγεί λόγω των ταινιών μας" αναφέρει στην συνέντευξη τύπου η Maiwenn. Αυτή η εκρηκτική σχέση του ζευγαριού όμως, εφόσον η γραφή είναι γυναικεία, προβάλλεται και από την αντίστοιχα θηλυκή άποψη του ζεύγους, ρόλο ερωτευμένης με μια ατίθαση προσωπικότητα, που κρατά η Emmanuelle Bercot, σκηνοθέτιδα της ταινίας έναρξης του παρόντος φεστιβάλ.

Απρόσμενη εξέλιξη είχε η επίσημη πρεμιέρα της διαγωνιζόμενης για τον Χρυσό Φοίνικα καινούργιας δημιουργίας του ήδη βραβευμένου με το κορυφαίο βραβείο του θεσμού για τον Elephant, Gus Van Sand, The Sea Of Trees. Κι αυτό διότι οι παρόντες στην επίσημη πρώτη, αγανακτισμένοι από την ποιότητα του φιλμ, γιούχαραν και ξεσήκωσαν κουρνιαχτό εναντίον του. Δεν τίθεται θέμα βεβαίως για θετικές κρίσεις, τις οποίες δεν απέσπασε ουσιαστικά από κανένα διαπιστευμένο μέσον με τα πιο έγκυρα εξ αυτών να δηλώνουν και την εμφανή τους απορία για το πως μπορεί να πέρασε ένα τέτοιο ανάξιο πόνημα στο διαγωνιστικό τμήμα. "Ο καθένας έχει το δικαίωμα να συμπεριφερθεί όπως επιθυμεί προς μια δημιουργία, είτε να την κράξει, είτε να την θαυμάσει και να την χειροκροτήσει. Άκουσα πως κάτι τέτοιο συνέβη και δεν μπορώ να πω πως μου προκαλεί κάποια ιδιαίτερη εντύπωση" είναι οι πρώτες αντιδράσεις του Οσκαρούχου Matthew McConaughey για τα Ου που συνόδευσαν την πρεμιέρα. Ο Τεξανός σταρ στο φιλμ υποδύεται έναν απογοητευμένο από την τροπή που έχει πάρει ο αποτυχημένος γάμος του άντρα, που αποφασίζει να ταξιδέψει στην Ιαπωνία, προκειμένου να προβεί στο απονενοημένο διάβημα, εισχωρώντας στο φημισμένο αφιλόξενο Δάσος της Αυτοκτονίας. "Και στο παρελθόν έχω ακούσει πολλές φορές κάποιες από τις συμμετέχουσες στο Κονκόρσο ταινίες να γιουχάρονται όπως το Wild At Heart, το The Tree Of Life, το Antichrist, το Brown Bunny, κατοπινά όμως γνώρισαν την καλλιτεχνική αναγνώριση από όσο θυμάμαι" συμπληρώνει ο όχι ιδιαίτερα ενοχλημένος Matt.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Mad Max: Fury Road	Tanweer	1		31.196	31.196
2	Avengers: Age Of Ultron	Feelgood	3		10.913	199.800
3	Demonic	Odeon	2		3.140	16.190
4	Home	Odeon	7		2.071	56.295
5	Pasolini	Strada Films	1		2.001	2.001
6	The Age Of Adaline	Odeon	4		1.523	29.441
7	Woman In Gold	Odeon	3		1.518	14.236
8	Les Combattants	Feelgood Ent.	2		912	4.190
9	Fast And Furious 7	UIP	7		659	368.755
10	Une Promesse	Seven / Spentzos	2		621	3.015

Πρόκειται για την δεύτερη Ιταλική ταινία του διαγωνιστικού τμήματος που προβάλλεται κατά σειρά, μετά από το Tale Of Tales του Garrone και πριν από το Youth του Sorrentino, με τον σκηνοθέτη της μάλιστα να είναι ο μόνος εκ των τριών που έχει γευθεί την κατάκτηση του Χρυσού Φοίνικα. Είναι η καινούργια δημιουργία του Nanni Moretti, Mia Madre (My Mother) που όπως ακριβώς το συνηθίζει ο Ιταλιάνος έχει πολυεπίπεδη διαδρομή μεταξύ των ειδών, εφόσον πρόκειται και για ανθρώπινο μελόδραμα και για χιουμοριστική κομεντί και για καυστική σάτιρα και για σχόλιο κατά της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Οι πρώτες εκτιμήσεις πάντως από την Κρουαζέτ κάνουν λόγο για μια πολύ ανάλαφρη ταινία ώστε να χαρίσει στον Ιταλό το δεύτερο τρόπαιο της καριέρας του, σε καμία περίπτωση όμως η ταινία δεν χάνει το ενδιαφέρον της, ούτε εξαντλεί τον θεατή. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας που αφηγείται το φιλμ είναι η Μαργκερίτα, σκηνοθέτιδα που βρίσκεται στα γυρίσματα της νέας της δημιουργίας, στην οποία πρωταγωνιστεί ένας διάσημος Αμερικάνος σούπερ σταρ. Συνάμα όμως η κινηματογραφίστρια βρίσκεται μπροστά στο φάσμα της απώλειας της αγαπημένης της μητέρας, που αργοπεθαίνει στο νοσοκομείο, κάτι που έχει διαταράξει σημαντικά, τόσο την προσωπική όσο και την επαγγελματική της ζωή. Κι όμως το πρότζεκτ που έχει αναλάβει δεν μπορεί να περιμένει και απαιτεί να ολοκληρωθεί, εφόσον σε αυτό συμμετέχει και ο πανάκριβος Χολιγουντιανός Μπάρι Χάγκινς, ένας ηθοποιός που αντιμετωπίζει τα πάντα με κυνισμό και μέσα από το πρίσμα της εγωπάθειας και της αυτοπροβολής.

Ουγγρικής προέλευσης είναι η πρώτη ταινία του σκηνοθέτη Laszlo Nemes, Saul Fia (στα αγγλικά θα μεταφραστεί ως Son Of Saul) που από τόσο νωρίς στο διαγωνιστικό τμήμα, προβάλλει ως ένα από τα φαβορί για την τελική επικράτηση στην κούρσα για τον Χρυσό Φοίνικα. πρόκειται για μια συγκινητική, μέχρι και αβάσταχτη δραματικά ιστορία που αναπαριστά στην μεγάλη οθόνη εικόνες από το Ολοκαύτωμα. Μια ιστορία που εκτυλίσσεται εντός τους στρατοπέδου συγκέντρωσης του Άουσβιτς και παρουσιάζει την εικόνα των Σοντερκομάντο, εκείνων των προνομιούχων Εβραίων, που είχαν επιφορτιστεί με το μακάβριο έργο του κουβαλήματος των νεκρών μέσα από τους θαλάμους αερίων. Για τις υπηρεσίες τους είχαν ως παροχή καλύτερο φαγητό, ποιοτικότερες συνθήκες ζωής, αλλά μετά την πάροδο μερικών μηνών, εκτελούνταν και οι ίδιοι, προκειμένοθυ να μην μεταφέρουν τα θανάσιμα μυστικά της γενοκτονίας που γνώριζαν. Το δύσκολο για τον Ούγγρο σκηνοθέτη ήταν το πως θα μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη τις εικόνες της θηριωδίας. Ο διευθυντής φωτογραφίας του Matyas Erdely δίνει το δικό του στίγμα πάνω σε αυτή την προσπάθεια: "Η εντολή από τον Laszlo ήταν να μην δείξουμε ποτέ στο καρέ κάτι που δεν είναι δυνατόν να δειχθεί. Βασικά η ιδέα ήταν να μην περάσουμε στο φιλμ οτιδήποτε δεν θα ήταν θεμελιώδους σημασίας για την αφήγηση."