Movies Ltd

του Wes Anderson. Με τους Ralph Fiennes, F. Murray Abraham, Mathieu Amalric, Adrien Brody, Willem Dafoe, Jeff Goldblum, Jude Law, Harvey Keitel, Bill Murray, Edward Norton, Saoirse Ronan, Léa Seydoux, Jason Schwartzman, Tilda Swinton, Tom Wilkinson, Owen Wilson, Tony Revolori, Bob Balaban

Αποχαιρετώντας την Μπελ Επόκ

του zerVo (@moviesltd)

Φαινομενικά μοιάζει με ωδή σε μια εποχή χαμένη, εξαφανισμένη, πολύ μακρινή, μα συγχρόνως νοσταλγική ακόμη και από όσους δεν την βίωσαν ποτέ, ματαιοδοξία που πλανά την ταξιδιάρα σκέψη στην ντεμέκ κοσμοπολίτικη ονειράντζα του φτωχού, του καταφρονεμένου. Στο να αποτινάξει την μιζέρια και να ντυθεί τα αριστοκρατικά μπιχλιμπίδια και τα φουρό και να γίνει ένα με την ολιγαρχία που καλότρωγε και καλόπινε, εις βάρος του φουκαρά εργάτη, που παλεύει για το μεροκάματο. Ο ήρωας της κεντρικής ιδέας δεν είναι ο χάι σοσαιτάς, δεν είναι ο καλοβαλμένος, είναι ο προλετέρ που βάζει πλάτη, με την αλληλέγγυα συλλογιστική του, προκειμένου να διατηρήσει ακέραιο το χέρι που τον ταΐζει, υποθέτοντας πως η διατήρηση στην ζωή της αφεντιάς, θα κρατήσει ζωντανό κι εκείνον ταξικά, μισό - όπως νομίζει - κοινωνικό σκαλοπάτι παρακάτω. Τουλάχιστον η εργατική τάξη δεν είναι εκείνη που πηγαίνει στον Παράδεισο. Όπως κι αν το δεις...

Μεσοπόλεμος. Στην καρδιά της Γηραιάς Ηπείρου, δίχως ακόμη να το έχουν τυλίξει οι φλόγες των μαχών, το μικρό κρατίδιο της Ζουμπρόβκα, διατηρεί προς το παρόν την κυριαρχία και την ανεξαρτησία του, φροντίζοντας να ορίζει τον ιδανικό προορισμό της αριστοκρατίας. Σε μέρη όπως το φημισμένο, ιλουστρασιόν, πεντάστερο ξενοδοχείο Μεγάλη Βουδαπέστη, στις ράχες της γιγάντιας οροσειράς, όπου συρρέουν από όλη την Ευρώπη μέλη της υψηλής κοινωνίας, για να γευτούν την χλιδή και την πολυτέλεια της φιλοξενίας του. Κύριος υπεύθυνος της φήμης που συνοδεύει την luxury πανσιόν, ο Μεσιέ Γκιστάβ, ο μετροσέξουαλ μάνατζερ του, που πέρα από τις προφανείς παροχές υπηρεσιών ως οικοδεσπότης, κλείνει με πονηράδα το ματάκι και στις εύπορες γηραιές κυρίες που τον περιβάλλουν ως επισκέπτριες.

Όπως η ζάπλουτη υπέργηρη Μαντάμ Ντι καλή ώρα, που δεν χάνει την ευκαιρία να επισκεφτεί το πανδοχείο, για να γευτεί τα χαριεντίσματα του κονσιέρζ και τις γλυκιές θωριές του, που της είναι αρκετές για να της δώσουν ζωντάνια μέχρι την επόμενη επίσκεψη. Ατυχώς για την Δούκισσα, κάτι που δεν πρόκειται να ξανασυμβεί, αφού αιφνιδίως θα βρεθεί νεκρή σκορπώντας την θλίψη στον περίγυρο της. Θάνατος που θα αποκτήσει ακόμη πιο μυστηριώδη υφή, καθώς στο άνοιγμα της διαθήκης, θα γίνει γνωστό πως ο ευγενικός ξενοδόχος, είναι ο κληρονόμος ενός μυθικής αξίας αναγεννησιακού πίνακα, του Παιδιού με το Μήλο. Συναγερμός που θα σημάνει άμεσα στις τάξεις της φαμίλιας Ντεσγκόφ, με τον γιο της εκλιπούσας να κατηγορεί ευθέως τον Γκιστάβ ως φονιά της μητέρας του. Κι όχι μόνο αυτό αλλά να κατορθώνει και την σύλληψη του από την τσιμπίδα του Νόμου, με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας. Μπαλαούρο και άντε να δούμε ποιος θα καθαρίσει την μπουγάδα...

Σε κλίμα σλάπστικ αεικίνητο, σαν και εκείνο των μπράδερς Marx, μια ιστορία που μοιάζει βγαλμένη από τα καλύτερα ονείρατα της Agatha Christie, της Πουαρικής περιόδου, περιγράφει ο πλέον ανατρεπτικός και ιδιαίτερος των Αμερικάνων δημιουργών, ο Wes Anderson, ντύνοντας με την καυστική χιουμοριστική του διάθεση, το ονόρε του Αυστριακού με Στέφαν Τσβάιχ. Όχι βασισμένος σε κάποιο συγκεκριμένο πόνημα του Εβραικών ριζών ουμανιστή, μα με σαφείς επιρροές από την γραφική του ύλη, ο Τεξανός περνά όλη του την ενέργεια στις άριστα μελετημένες στο έπακρο ολοζώντανες και πολύχρωμες εικόνες, για να κτίσει μια ίντριγκα πολύ πιο εύπεπτη και ευανάγνωστη από εκείνες των προηγούμενων φορών του, φροντισμένη πολύ περισσότερο από όσο της πρέπει όμως στο Οσκαρικό art direction παρά στο σενάριο ως ουσία.

Μακράν ότι ακριβότερο έχουν πλάσει τα χέρια του σκηνοθέτη με το φανατικότερο κοινό, εντυπωσιάζει πέραν από την σε βαθμό κορεσμού των ματιών χρυσοποίκιλτη σκηνογραφία και από την all star σύνθεση της ερμηνευτικής ομάδας, εκεί που το παρόν δηλώνει, έστω και σε μικρούλια ανεξερεύνητα ρολάκια, σχεδόν το σύνολο όσων έχουν συνεργαστεί με τον Wes μέχρι τα τώρα. Για σπάσιμο στις παλιοσειρές πάντως, το κάστινγκ μοιράζει τις δύο φανέλες των βασικών σε δύο ρούκις στο πλευρό του Anderson. Στον Ralph Fiennes, που είναι καταπληκτικός ως μπον βιβέρ κουστουμαρισμένος παλιάτσος, ως ζαχαρόλογος ρίχτης μοναχικών καρδιών, ως κουτοπόνηρος παρτάκιας πλεονέκτης που αποσκοπεί στο να πιάσει την καλή και στον απίθανο πιτσιρίκο Toni Revolori, τον υπό δοκιμήν lobby boy Ζίρο, που ουσιαστικά αυτός αφηγείται τα περιστατικά, μετά από την εν είδει μπαμπούσκας δαιδαλώδη εισαγωγή.

Για πες: Εκεί πάνω, σε αυτή την ανεξερεύνητη μορφή του εκδιωγμένου από τον τόπο του Σάντσο Πάντσα, που θα έδινε και το αίμα του για την τιμή - και την ζωή, ε? - του ενός και μοναδικού του μπος, περίμενα πως θα έκανε και το περισσότερο παιχνίδι ο Wes, που εντέλει διάλεξε όπως συνήθως την πιο κακοτράχαλη και βραχώδη ράγα για να τσουλήσει το τρένο της υπόθεσης του. Οι φανς του, θα πετάξουν πηλίκια με χρυσά ραμμένα γράμματα στον αέρα, ζητωκραυγάζοντας από ενθουσιασμό σε κάθε χτύπο της λατρεμένης μπαλαλάικας του Desplat. Οι πιο μελετηροί της δράσης του πάλι, δεν θα δουν στο Grand Budapest Hotel, τον καλύτερο Anderson στα χρονικά, ίσως μόνο τον πιο ελκυστικό και mainstream. Και πιο εμπορικό να πω? Αυτό θα το δείξει - είμαι σίγουρος - το σκορ του box office...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 6 Μαρτίου 2014 από την Odeon

του Joachim Lafosse. Με τους Niels Arestrup, Emilie Dequenne, Tahar Rahim

Πως τόκανε Θεέ μου?

του zerVo (@moviesltd)

Όχι απλά δεν το πιστεύεις, αλλά ούτε καν το διανοείσαι. Και για τις δυο ώρες διάρκειας του έργου, παλεύεις μέσα σου να πείσεις τον εαυτό σου πως δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μακάβριο κινηματογραφικό σενάριο, που δεν θα μπορούσε ποτέ να ανταποκριθεί στην πραγματικότητα. Ματαιοδοξία! Το γεγονός είναι πέρα για πέρα αληθινό, όπως και πέρα από την οποιαδήποτε λογική. Πάνω που είχα πετύχει να το διαγράψω από την μνήμη μου, έχοντας σοκαριστεί τόσο ακραία σαν το πληροφορήθηκα έξι χρόνια πριν, το χρονικό της γυναίκας που ντύθηκε πέντε φορές τον φονικό μανδύα της Μήδειας επανήλθε μπρος μου σαν εφιάλτης. Ελάχιστες φορές έχω πει στην ζωή μου, για ταινία πως δεν διαθέτω, εξαιτίας της θεματικής τους, το σθένος να την παρακολουθήσω. Το A Perdre la Raison είναι μία από αυτές...

Από τις πρώτες ματιές οι δυο τους ένιωσαν πως ο ένας είναι γεννημένος για τον άλλο. Η όμορφη δασκάλα Μιριέλ και ο γοητευτικός Μουνίρ, δεν χρειάστηκαν πολύ καιρό για να επισημοποιήσουν την σχέση τους και να οδηγηθούν στα σκαλιά της εκκλησίας, έχοντας την αμέριστη υποστήριξη του ευκατάστατου οικονομικά μεγαλογιατρού δρα Πινζέ, που πέρα από εργοδότης του Μαροκινού μετανάστη, συμπεριφέρεται και σαν πατέρας του, έχοντας τον αναθρέψει από πολύ μικρή ηλικία. Καθώς η φαμίλια του αγαπημένου ζευγαριού μεγαλώνει με τον ερχομό στον κόσμο των κοριτσιών τους, η εξάρτηση της από τις γεμάτες ανταλλάγματα και απαιτήσεις παροχές του ηλικιωμένου Αντρέ θα γίνει αφόρητη, γεγονός που θα οδηγήσει με σταθερούς ρυθμούς στην ψυχική κατάρρευση της Μιριέλ.

Σύμφωνοι, μπορεί ο γάμος που ονειρευόσουν να μην έγινε πραγματικότητα ποτέ, το φαινόμενο όμως είναι αν μη τι άλλο καθημερινό. Σύμφωνοι μπορεί τα τέσσερα (πέντε στην αλήθεια ήταν τα φουκαριάρικα) παιδιά που έφερες στον κόσμο, είναι πιθανόν να περιόρισαν τις ελευθερίες σου, συνάμα είναι η απαρχή μιας δίχως όρια ευτυχίας. Σύμφωνοι κι εγώ να υποστηρίξω πως ζώντας στο σπίτι ενός ξένου στην ουσία, ακόμη και με τις μεγαλύτερες ανέσεις, απουσιάζει το στοιχείο της ιδιωτικής ζωής και της ευχέρειας έκφρασης. Το πιο ακραίο που πράττεις είναι να ανοίξεις πόρτα και να χαθείς, αν και εφόσον αντιληφθείς πως τα περιθώρια για διάλογο με το έτερον ήμισυ έχουν εξαντληθεί. Δεν αρπάζεις το μαχαίρι και κόβεις τις καρωτίδες των παιδιών σου, γινόμενος ο πρωταγωνιστής της πλέον ανείπωτης οικογενειακής τραγωδίας που γνώρισε η Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες.

Δεν γνωρίζω τον λόγο που ο Joachim Lafosse, ένας εξαιρετικός δημιουργός με διαρκείς συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ, οδηγήθηκε στην δύσκολη απόφαση να ασχοληθεί στο φιλμ του με την υπόθεση Λερμίτ, που συντάραξε την κοινή γνώμη του Βελγίου με το απίστευτο φινάλε της. Προσωπικά εκτιμώ πως δεν είναι οικονομικό το κίνητρο, γνωρίζοντας την αντιεμπορική τάση των κεντροευρωπαίων ανεξάρτητων σκηνοθετών. Τότε τι? Να δικαιολογηθεί εν μέρει ένα περιστατικό που δεν το φαντάζεται καν ανθρώπινος νους? Ούτε για αστείο δεν περνά από την σκέψη μου μια τέτοια περίπτωση. Δεχόμενος απλώς πως ο ανερχόμενος και ταλαντούχος Βέλγος (Nue Propriete) επιχείρησε να αποθανατίσει γραμμικά και μόνο το δράμα, πρέπει να ομολογήσω πως το έπραξε ακολουθώντας το ρεαλιστικό ύφος αφήγησης των συμπατριωτών του Dardenne, με ιδιαίτερη ευαισθησία και σεβασμό στο όνομα των αθώων ψυχών που χάθηκαν από το φονικό ξέσπασμα μιας μέγαιρας, κατά φαντασίαν παρανοϊκής, που η μοίρα της τα έφερε όλα βολικά, απλώς δεν άντεχε το γεγονός πως ο "πεθερός" της ζούσε στο πάνω πάτωμα της πολυτελούς βίλας, που ο ίδιος της παρείχε.

Για πες: Αν θα μπορούσα με το δάκτυλο μου να δείξω την πιο υποτιμημένη Ευρωπαία ερμηνεύτρια, δίχως άλλο ο στόχος θα ήταν η Emilie Dequenne, που ακόμη δεν έχει πετύχει αναγνώριση ανάλογη με το κορυφαίου επιπέδου υποκριτικό της ταλέντο. Η Rosetta μπορεί να αποσπά τον ένα μετά τον άλλο τους τίτλους στα σπουδαιότερα φεστιβάλς, αποδεικνύοντας πως οι δυνατότητες είναι κατά μια σκάλα μεγαλύτερες από τις πιο διάσημες συνομήλικες της, σαν την  Cotillard ή την Sagnier, ετούτο το δεδομένο όμως δεν την έχει ακόμη αναδείξει σε διεθνή σταρ. Εδώ η Βελγίδα, δις θριαμβεύτρια του Un Certain Regard των Καννών είναι αληθινά συγκλονιστική, στην απόδοση της γυναίκας που σταδιακά πέφτει στον βούρκο της κατάθλιψης. Την βοηθά άλλωστε τόσο το μελετημένο μακιγιάζ, που την φθίνει εμφανισιακά στο - ταχύτατων κινηματογραφικών παλμών - πέρασμα του χρόνου, όσο και οι υποστηρικτικές ερμηνείες των σπουδαίων ρολιστών Niels Arestrup και Tahar Rahim, ενός σετ που ήδη από τον εκπληκτικό Un Prophete, έχει δέσει απόλυτα στην προβολή της σχέσης πατέρα - γιου.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 6 Μαρτίου 2014 από την One From The Heart

Οι ταινίες του αφιερώματος και οι ώρες προβολής τους είναι:

Celui qui doit mourir

Μυθοπλασία, Γαλλία/Ιταλία/ Ελλάδα, 1957, 122΄, 35mm, α/μ

Σκηνοθεσία: Jules Dassin Σενάριο: Ben Barzman, Jules Dassin (βασισμένο στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη Ο Χριστός ξανασταυρώνεται) Διεύθυνση φωτογραφίας: Jacques Natteau Μοντάζ: Roger Dwyre, Pierre Gillette Σκηνικά: Max Douy Κοστούμια: Christiane Coste Μουσική: Georges Auric Ηθοποιοί: Jean Servais, Μελίνα Μερκούρη, Carl Möhner, Pierre Vaneck, Maurice Ronet, Nicole Berger, Gert Froebe Δήμος Σταρένιος Παραγωγή: Cinédis, Henri Bérard, Indus Film, Prima Film, Cinétel/Da. Ma. Cinematografica

Στη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, μια ομάδα εξορίστων, κυνηγημένοι από παντού, φτάνει στο χωριό Λυκόβρυση της Κρήτης όπου γίνεται η παραδοσιακή αναπαράσταση των Παθών. Οι κάτοικοι αποφασίζουν να στηρίξουν τους κυνηγημένους που έφτασαν στο χωριό τους, προσφέροντάς τους τροφή και καταφύγιο, σε αντίθεση με τους προύχοντες του χωριού και την Εκκλησία που θέλουν να προασπίσουν τα κεκτημένα τους. Από τις σημαντικές ερμηνείες στην ταινία είναι αυτή της Μελίνας Μερκούρη, στο ρόλο της πόρνης του χωριού που υποδύεται τη Μαρία Μαγδαληνή, και του Jean Servais, στο ρόλο του δειλού βοσκού, που «μπαίνει στο πετσί» του Ιησού.
Διακρίσεις - 1957, Υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Καννών, Ειδική Μνεία OCIC Award, Υποψήφιο για μη αγγλόφωνο BAFTA Award.

Που και πότε? Σάββατο 8 Μαρτίου στις 21.30 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Never on Sunday

Μυθοπλασία, Η.Π.Α./ Ελλάδα, 1960, 91΄, α/μ

Σκηνοθεσία: Jules Dassin Σενάριο: Jules Dassin Διεύθυνση φωτογραφίας: Jacques Natteau Μοντάζ: Roger Dwyre Σκηνικά: Αλέκος Ζώνης Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Jules Dassin, Γιώργος Φούντας, Τίτος Βανδής, Μήτσος Λυγίζος, Δέσπω Διαμαντίδου, Αλέξης Σολομός, Δημήτρης Παπαμιχαήλ Παραγωγή: United Artists, Μελίνα Φιλμ, Lopert Pictures

O Homer Thrace, ένας αμερικανός «ερασιτέχνης φιλόσοφος», γοητευμένος από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, έρχεται στην Ελλάδα, σίγουρος ότι εδώ θα βρει την «Αιώνια Αλήθεια». Μέσα στην περιπλάνησή του γνωρίζει την Ίλια, μια πόρνη που έχει την αξιοπρέπεια να διαλέγει η ίδια τους πελάτες της. Ο Αμερικανός, βλέποντας μέσα στο πρόσωπο της Ίλια την καθαρότητα της ομορφιάς και την κληρονομιά της τραγικής φιγούρας, την ερωτεύεται με πάθος, προσπαθώντας να την διαπλάσει σαν άλλος Πυγμαλίων. Όμως, η Ίλια έχει άλλα σχέδια: εγκαταλείπει τα μαθήματα κλασικής παιδείας που της προσφέρει ο Αμερικανός, εγκαταλείπει και τον ίδιο για να αφαιθεί στον έρωτα του Τόνιο, ενός ελληνοϊταλού λιμενεργάτη.

Διακρίσεις - 1961, Όσκαρ μουσικής επένδυσης, υποψήφιο στις κατηγορίες καλύτερης γυναικείας ερμηνείας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, ενδυματολογίας, υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα, υποψήφιο για βραβείο BAFTA καλύτερης μη αγγλόφωνης ταινίας και γυναικείας ερμηνείας, βραβείο γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών, υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα.

Που και πότε? Κυριακή 9 Μαρτίου στις 20.00 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Phaedra

Μυθοπλασία, Η.Π.Α./ Ελλάδα, 1961, 115΄, 35mm, α/μ

Σκηνοθεσία: Jules Dassin Σενάριο: Μαργαρίτα Λυμπεράκη Διεύθυνση φωτογραφίας: Jacques Natteau Μοντάζ: Roger Dwyre Σκηνικά: Max Douy Κοστούμια: Ντένη Βαχλιώτη, Christian Dior Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Anthony Perkins, Raf Vallone, Ζωρζ Σαρρή, Ανδρέας Φιλιππίδης Παραγωγή: United Artists, Jorilie Productions, Μελίνα Φιλμ

Το 1961, ο Ντασέν μεταφέρει τη Φαίδρα του Ρακίνα στο σύγχρονο κοσμοπολίτικο περιβάλλον των ελλήνων εφοπλιστών, σε σενάριο Μαργαρίτας Λυμπεράκη. Φαίδρα είναι η Μελίνα, Ιππόλυτος ο Άντονι Πέρκινς και Θησέας ο Ραφ Βαλλόνε. Παντού Ελλάδα: οι ελληνικοί θησαυροί του Βρετανικού Μουσείου, η ελληνική θάλασσα κι εκείνο το αίσθημα της τραγωδίας που η προσέγγιση του ελληνικού χώρου δίνει στο δημιουργό και που εδώ βρίσκει την καλύτερή του έκφραση στις θαυμάσιες νωπογραφίες των γυναικών που χήρεψαν.
Διακρίσεις - 1963: Υποψήφιο για Όσκαρ ενδυματολογίας, υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης δραματικής ταινίας, υποψήφιο για βραβείο BAFTA μη αγγλόφωνης ταινίας και ξένης γυναικείας ερμηνείας, βραβείο Χρυσή Χάρυβδις φεστιβάλ Ταορμίνα.

Που και πότε? Κυριακή 9 Μαρτίου στις 21.45 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

The Victors

Μυθοπλασία, Η.Π.Α., 1963, 175΄, Έγχρωμη

Σκηνοθεσία: Carl Foreman Σενάριο: Carl Foreman (βασισμένο στη νουβέλα του Αλεξάντερ Μπάρον The Human Kind) Διεύθυνση φωτογραφίας: Christopher G. Challis Μοντάζ: Alan Osbigton Σκηνικά: Geoffrey Drake Κοστούμια: Olga Lehmann Μουσική: Sol Kaplan Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, George Hamilton, George Peppard, Eli Wallach, Vince Edwards, James Mitchum, Rosanna Schiaffino Παραγωγή: Carl Foreman, Harold Buck, Columbia Pictures Corporation, Open Road

Η πορεία ενός συντάγματος του αμερικανικού πεζικού στρατού από την Σικελία μέχρι την Γερμανία κατά τη διάρκεια του β΄ παγκοσμίου πολέμου και η παραμονή της εκεί στη διάρκεια της μεταπολεμικής κατοχής των Συμμαχικών δυνάμεων. Παρεμβάλλονται βινιέτες με αποσπάσματα αρχειακού υλικού, ενώ παρακολουθούμε τις περιπέτειες του δεκανέα Chase και του λοχία Craig.
Διακρίσεις - 1964: Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα πιο ελπιδοφόρου ηθοποιού (Peter Fonda), Υποψήφιο για βραβείο BAFTA φωτογραφίας.

Los pianos mecánicos

Μυθοπλασία, Γαλλία/Ιταλία/Ισπανία, 1965, 94΄, Έγχρωμη

Σκηνοθεσία: Juan Antonio Bardem Σενάριο: Juan Antonio Bardem, Henri-Francois Rey (βασισμένο στην ομότιτλη νουβέλα του Henri-Francois Rey) Διεύθυνση φωτογραφίας: Gabor Pogany Μοντάζ: Juan Antonio Bardem Σκηνικά: Enrique Alarcon Μουσική: Georges Delerue Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Hardy Kruger, James Mason, Didier Haudepin, Renaud Verley Παραγωγή: Raymond Borderie, Cesáreo González Producciones Cinematográficas, Compagnie Industrielle et Commerciale Cinématographique (CICC), Explorer Film '58, Precitel

Ο Βιθέντε, ενώ αναρρώνει από ένα νευρικό κλονισμό, φτάνει σε ένα χωριό της Κόστα Μπράβα για να περάσει τις διακοπές του. Κατά την άφιξή του, ο Ρενιέ, ένας μεθυσμένος συγγραφέας του συστήνει τους θαμώνες του μπαρ «Λα Εστρέγια» (το Αστέρι) και την εντυπωσιακή ιδιοκτήτριά του, Τζένη, η οποία αμέσως τον γοητεύει. Από την άλλη, ο Ντανιέλ, ο γιος του Ρενιέ, συνδέεται με τον Σερζ και τη Ναντίν, δύο ερωτευμένους εφήβους, η ιστορία των οποίων θα έχει μία αναπάντεχη εξέλιξη.
Διακρίσεις - 1965: Υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα του Φεστιβάλ Καννών.

Που και πότε? Πέμπτη 6 Μαρτίου στις 19.00 (είσοδος με προσκλήσεις, θα διατεθεί περιορισμένος αριθμός εισιτηρίων) και Τετάρτη 12 Μαρτίου στις 20.00 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

10:30 P.M. Summer

Στις 10.30 καλοκαίρι βράδυ

Μυθοπλασία, Η.Π.Α./ Ισπανία/Ελλάδα, 1966, 85΄, 35mm, Έγχρωμη

Σκηνοθεσία: Jules Dassin Σενάριο: Jules Dassin (βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Marguerite Duras) Διεύθυνση φωτογραφίας: Gabor Pogany Μοντάζ: Roger Dwyre Σκηνικά: Enrique Alacrón Μουσική: Christobl Halffter Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Romy Schneider, Peter Finch, Julian Mateos, Isabel Maria Perez Παραγωγή: United Artists, Jules Dassin, Anatole Litvak

Μια βίαιη καλοκαιρινή καταιγίδα ξεσπάει σ’ ένα ισπανικό χωριό και βρίσκει τη Μαρία αντιμέτωπη με τον εαυτό της, το ποτό, την ερωμένη του άντρα της (και καλύτερή της φίλη) και τον νεαρό Ροδρίγο, ο οποίος είναι δολοφόνος της γυναίκας του και του εραστή της. Η Μαρία βοηθάει το νεαρό να ξεφύγει από τα πλοκάμια της αστυνομίας. Το επόμενο πρωί, η βροχή έχει σταματήσει. Το πτώμα του Ροδρίγο βρίσκεται πεταμένο μέσα στα χωράφια, και η Μαρία, παίζοντας κρυφτό σε μια άδεια πλατεία, χάνεται, ενώ οι άλλοι φωνάζουν τ’ όνομά της.
Που και πότε? Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 22.00 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Gaily, Gaily

Η βασίλισσα του Σικάγο

Μυθοπλασία, Η.Π.Α., 1969, 107΄, Έγχρωμη

Σκηνοθεσία: Norman Jewison Σενάριο: Abram S. Ginnes βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Ben Hecht) Διεύθυνση φωτογραφίας: Richard H. Kline Μοντάζ: Ralph Winters Σκηνικά: Carl Biddiscombe, Edward Boyle Μουσική: Henry Mancini Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Beau Bridges, Brian Keith, George Kennedy, Hume Cronyn, Margot Kidder Παραγωγή: Norman Jewison, The Mirisch Production Company

Στους εορτασμούς της Ημέρας της Ανεξαρτησίας του 1910, ο Ben Young αφήνει την μικρή πόλη Galena και αποφασίζει να αναζητήσει την τύχη του στο Σικάγο. Κακότυχος στην αρχή, πέφτει θύμα κλοπής και τελικά βρίσκει προστασία από την Μαντάμ Λιλ, η οποία τον αφήνει να μείνει για όσο θέλει στον οίκο ανοχής που διευθύνει. Του βρίσκει δουλειά δίπλα στον «φίλο» και εκδότη της Chicago Journal, Francis X. Sullivan, έναν δεινό πότη, ο οποίος δεν διστάζει να φτάνει στα άκρα για τα ρεπορτάζ του. Ενώ ο Ben βάζει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός του την πολιτική, ο Sullivan συχνά χάνει την ψυχραιμία του με την αφέλεια του Ben.
Διακρίσεις - 1970: Υποψήφιο για Όσκαρ σκηνικών, ενδυματολογίας, ήχου, Υποψήφιο για καλύτερο κωμικό διασκευασμένο σενάριο στην WGA.

Που και πότε? Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 20.00 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

The Rehearsal

Ντοκιμαντέρ, Ελλάδα, 1974, 92', 35mm, α/μ & έγχρ.

Σκηνοθεσία: Jules Dassin Διεύθυνση φωτογραφίας: Alan Metzger Μοντάζ: Suzanne Baumann Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Ηθοποιοί: Jules Dassin, Ολυμπία Δουκάκη, Στάθης Γιαλέλης, Lillian Hellman, Μελίνα Μερκούρη, Arthur Miller Παραγωγή: Μελίνα Φιλμ, Nike Film

Νέα Υόρκη, Νοέμβριος του 1973, λίγο μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Με πρόσχημα την πρόβα μιας μουσικό-θεατρικής παράστασης, ξετυλίγεται το κουβάρι του βίου και της ανίερης πολιτείας της χούντας των συνταγματαρχών. Γνωστές προσωπικότητες μιλούν για τα τραγικά γεγονότα και την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα με σκοπό την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινής γνώμης και την αποκατάσταση της δημοκρατικής ομαλότητας.

Που και πότε? Δευτέρα 10 Μαρτίου στις 22.00 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

A Dream of Passion

Μυθοπλασία, Ελλάδα-Ελβετία, 1978, 110', 35mm, έγχρ.

Σκηνοθεσία: Jules Dassin Σενάριο: Μίνως Βολανάκης (βασισμένο στην τραγωδία «Μήδεια» του Ευριπίδη) Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιώργος Αρβανίτης Μοντάζ: George Klotz Κοστούμια: Διονύσης Φωτόπουλος Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Ηθοποιοί: Μελίνα Μερκούρη, Ellen Burstyn, Ανδρέας Βουτσινάς, Δέσπω Διαμαντίδου, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Φαίδων Γεωργίτσης, Μάνος Κατράκης Παραγωγή: Μελίνα Φιλμ, Bren Film

Το 1977, ο Ντασέν υποκύπτει στη φοβερή πρόκληση της Μήδειας. Για τον Ντασέν, υπάρχει ένα ακόμη κίνητρο, μια αμερικανική εκδοχή της Μήδειας, σε ελληνικό έδαφος, εμπνευσμένη από το πρόσφατο γεγονός μιας αμερικανίδας που σκότωσε τα παιδιά της στη Γλυφάδα, για να εκδικηθεί τον άντρα της, που την εγκατέλειψε. Αυτές τις δυο πηγές ενώνει ο σκηνοθέτης, με το εύρημα της ηθοποιού (Μελίνα Μερκούρη), που, θέλοντας να ενσαρκώσει τη Μήδεια στο θέατρο, έρχεται σε επαφή με την αμερικανίδα υπόδικο (Έλεν Μπέρστιν), περνώντας σε μια παράξενη σχέση αλληλεπίδρασης και αλληλοοικτιρμού. Παρακολουθούμε, εναλλάξ, τη διάπραξη του εγκλήματος από την αμερικανίδα, και την υπόκριση της τραγικής Μήδειας από τη Μελίνα.
Διακρίσεις - 1979: Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης μη αγγλόφωνης ταινίας, Υποψήφιο για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών, Υποψήφιο για Βραβείο Hugo στο φεστιβάλ Σικάγο.

Lilly's Story

Μυθοπλασία, Σλοβενία-Γαλλία-Ελλάδα, 2002, έγχρ., 130΄

Σκηνοθεσία: Ροβήρος Μανθούλης Σενάριο: Ροβήρος Μανθούλης (βασισμένο σε ιδέα της Μελίνας Μερκούρη) Διεύθυνση φωτογραφίας: Νίκος Καβουκίδης Ηθοποιοί: Bruno Putzulu, Juliette Andréa, Γιώργος Βογιατζής, Μηνάς Χατζησάββας, Όλια Λαζαρίδου Παραγωγή: ArtCam International, Canal+, Casablanca Films, CNC, GFC, ERT, Slovenian Film Fund, Lumiere, Rosebud

Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα το Lilly’s Story αναφέρεται στην προετοιμασία μιας ταινίας που δεν γυρίστηκε ποτέ. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 οι Μελίνα Μερκούρη και Ροβήρος Μανθούλης είχαν την ιδέα να γυρίσουν μια ταινία για την Ελλάδα την εποχή της δικτατορίας, σχέδιο το οποίο τελικά δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο Μανθούλης επανέρχεται τριάντα χρόνια μετά στην ιδέα αυτή, με αναφορές στην ίδια εποχή, τις αρχές του ‘70 και τα ίδια πρόσωπα, τους αυτοεξόριστους στο Παρίσι Έλληνες. Τραγικές και κωμικές ιστορίες των Ελλήνων διανοούμενων, απατρίδων της διασποράς, σε μια νεκρή ζώνη, σ’ έναν τόπο εξορίας.

Που και πότε? Τετάρτη 12 Μαρτίου στις 21.45 στην κεντρική αίθουσα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.


Όλες οι ταινίες θα προβληθούν με ελληνικούς υπότιτλους εκτός από την ταινία Οι Νικητές, στην οποία η είσοδος είναι ελεύθερη.

Τιμές εισόδου:
€ 5 ανά προβολή ταινίας
€ 20 κάρτα διαρκείας
€ 10 μειωμένη κάρτα διαρκείας (για φοιτητές, μαθητές, ανέργους, άνω των 65, νέους 18 έως 26 ετών, Άτομα με Αναπηρία (ΑμεΑ), δασκάλους-καθηγητές, ατέλειες).

Οι συζητήσεις του αφιερώματος
Εκτός από τις προβολές των ταινιών, το αφιέρωμα περιλαμβάνει επίσης δυο συζητήσεις ανοιχτές για το κοινό που θα γίνουν στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, όπου οι ομιλητές θα στραφούν στην Μελίνα ως πρέσβειρα του πολιτισμού στο χώρο των ΜΜΕ. Στις συζητήσεις θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Πέμπτη 6 Μαρτίου στις 21:00
Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης σε συνεργασία με το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ, στην οποία θα απευθύνει χαιρετισμό εκπρόσωπος του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ.
«Μελίνα: ο πολιτισμός στην πρώτη σελίδα»
Ομιλητές:
-Μαρία Κομνηνού, Γενική Γραμματέας ΔΣ, Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Αθηνών
-Άρης Σκιαδόπουλος, δημοσιογράφος, μέλος του ΔΣ του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ
-Ριχάρδος Σωμερίτης, δημοσιογράφος-συγγραφέας
-Παύλος Τσίμας, δημοσιογράφος
Συντονίζει η Μαρλένα Πολιτοπούλου, δημοσιογράφος-συγγραφέας

Σάββατο 8 Μαρτίου στις 20.00
Συζήτηση στρογγυλής τραπέζης σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος
«Η Γαλλία της Μελίνας»
Ομιλητές:
-Άρης Δαβαράκης, δημοσιογράφος
-Ροβήρος Μανθούλης, σκηνοθέτης
-Σπύρος Μερκούρης, Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη
Συντονίζει ο Γιώργος Αρχιμανδρίτης, συν-συγγραφέας του βιβλίου Μελίνα-Μια σταρ στην Αμερική (εκδ. Πατάκη), παραγωγός ραδιοφωνικών ντοκιμαντέρ τέχνης και πολιτισμού.

Οι κανόνες έχουν αλλάξει. Τέταρτη και τελευταία φορά που ο μετρ της οπτικοακουστικής φανφάρας Michael Bay ασχολείται με το φαινόμενο των γιγάντιων μεταλλικών μετατρεπόμενων και είναι εύκολα αντιληπτό πως το αντίο του στο πρότζεκτ που ο ίδιος έφτασε στο κορυφαίο επίπεδο, να επιθυμεί να είναι όσο το δυνατόν πιο εντυπωσιακό. Transformers: The Age Of Extinction λοιπόν με τις αλλαγές τουλάχιστον στο ερμηνευτικό κομμάτι να είναι σημαντικότατες, καθώς ο Shia Labeuf που αναδείχθηκε σε σούπερ αστέρα μέσα από το σίριαλ να λέει το αντίο, παίρνοντας το δρόμο για άλλες πολιτείες. Επί του παρόντος πάντως, σε σενάριο που υπογράφει ο Ehren Kruger, το θέμα του καινούργιου επεισοδίου περιστρέφεται γύρω από την μοιραία ανακάλυψη ενός μηχανικού στο γκαράζ που διατηρεί, που θα ξυπνήσει τον προαιώνιο πόλεμο των Ότομποτς και τον Ντισέπτικονς. Έχοντας ο φουκαράς να αντιμετωπίσει και την μήνη των κυβερνητικών πρακτόρων, πρέπει να σώσει την μοναχοκόρη του από το πανδαιμόνιο που θα επακολουθήσει. Οι εικόνες του πρώτου τρέιλερ της Paramount είναι ενδεικτικές για το τι θα επακολουθήσει, κάτι που αναμένεται να δούμε στις κινηματογραφικές αίθουσες σε παγκόσμια πρεμιέρα στις 27 Ιουνίου, φυσικά σε τρισδιάστατη φόρμα.

Την θέση του πρωταγωνιστή στους τέταρτους Transformers παίρνει ο Mark Wahlberg σε μια ακόμη συνεργασία του με τον Bay, μετά από το Pain And Gain που ουδέποτε προβλήθηκε στα μέρη μας, έχοντας στο πλάι του τους Nicola Peltz, Jack Reynor, T.J. Miller, Stanley Tucci, Kelsey Grammer αλλά και τον Peter Cullen να υποδύεται φωνητικά τον Όπτιμους Πράιμ!

Στις δικές μας αίθουσες? Τον Ιούνιο του 2014

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Mr Peabody And Sherman	Odeon	1	77	18.024	18.024
2	Philomena	Feelgood	1	29	16.815	16.815
3	Non-Stop	Seven	1	45	15.954	15.954
4	Pompeii	Odeon	2	51	10.440	34.618
5	The Monuments Men	Odeon	3	39	8.498	66.256
6	Barbie The Pearl Princess	Feelgood	2	46	3.974	10.602
7	The Book Thief	Odeon	6	21	2.696	48.237
8	Nymphomaniac Pt.2	Seven	2	17	2.632	12.984
9	The Winter's Tale	Village	3	20	2.547	34.756
10	Frozen	Feelgood	11	16	2.208	226.580

by zerVo (@moviesltd)

86η Απονομή Βραβείων Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου Oscars 2014

7:00 πμ - Καλό ξημέρωμα, καλή σαρακοστή και του χρόνου Όσκαρς!

7:00 πμ - Τελικός απολογισμός. Gravity 7 Όσκαρς, 12 Years A Slave 3, Dallas Buyers Club 3, Gatsby 2, Frozen 2, Blue Jasmine 1, Bellezza 1...

6:52 πμ - Χτενισμένη με ότι πιο μεγαλίστικο στυλ που θα μπορούσε να κάνει, η Jennifer Lawrence παίρνει το αγαλματάκι α' ανδρικού ρόλου και το παραδίδει στοοοοοοον...Matthew McConaughey! Επιτέλους καταξίωση για τον Τεξανό!

6:42 πμ - Ο περσινός θριαμβευτής Daniel Day Lewis καλεί στην σκηνή την μεγάλη νικήτρια του Όσκαρ καλύτερης γυναικείας ερμηνείας. Έπαιζε δίχως αντίπαλο. Cate Blanchett για την Blue Jasmine!

6:32 πμ - Angelina Jolie και Sidney Poitier, αγκαζέ στο μικρόφωνο έχουν την τιμή να αναγγείλουν τον καλύτερο σκηνοθέτη της χρονιάς. Πολύ δυνατή κούρσα με έναν θριαμβευτή όμως: Alfonso Cuaron! Επτά τα Όσκαρς του Gravity!

6:28 πμ - Και φυσικά ακολουθεί το ορίτζιναλ σκριπτ που εδώ γίνεται πραγματικός χαμός. Το όσκαρ πηγαίνει στον Spike Jonze και το Her! Μπράβο!!!!

6:25 πμ - Η ώρα των σεναρίων. Στο stage η Penelope Cruz και ο Robert De Niro Για να αποδώσουν την τιμή αρχικά στο διασκευασμένο σενάριο. Καλύτερο όλων το 12 Years A Slave που παραλαμβάνει ο εμφανώς συγκινημένος John Ridley!

6:17 πμ - Επιβεβαιώνεται και το μεγάλο φαβορί στην κατηγορία τραγουδιού. Δεύτερο Όσκαρ για την Frozen. Let It Go... Χαμός για την Disney!

6:15 πμ - Jamie Foxx και η απαστράπτουσα Jessica Biel, με τον φάκελο στο χέρι, που αναγράφει τον νικητή του βραβείου μουσικής επένδυσης: Gravity κι εδώ! 6 τα βραβεία!

6:05 πμ - Φυσικά και δεν θα μπορούσε να λείπει από την τελετή o John Travolta, που προλογίζει το επόμενο υποψήφιο τραγούδι. Let It Go από το Frozen και αδιαφιλονίκητο φαβορί της βραδιάς!

6:05 πμ - Μετά από το ελαφρύ σκοτείνιασμα της λαμπερή βραδιάς, στην ανάγνωση των ονομάτων που μας αποχαιρέτησαν, η τελετή μπαίνει στην τελική ευθεία. Η Goldie Hawn, παρουσιάζει τις τρεις τελευταίες υποψήφιες για Best Movie. Philomena, Captain Phillips, 12 Years A Slave.

5:55 πμ - Η συγκινητική στιγμή της βραδιάς έφτασε. Μνημόσυνο όλων όσων αποχαιρέτησαν. In Memoriam στους εκλιπόντες... Ακόμη πιο δακρύβρεχτη κάνει την βραδιά, το Wind Beneath My Wings τραγουδισμένο από την Bette Midler...

5:46 πμ - Ο Chris Evans βετεράνος πια της πρωταγωνιστής της Marvel Παρουσιάζει ένα βίντεο αφιέρωμα σε όλους τους αγαπημένους σούπερ ήρωες της μεγάλης οθόνης. Από Χάρι Πότερ και Ρόκι μέχρι Λεωνίδα, Terminator και Ghostbusters.

5:44 πμ - Σχεδιασμός παραγωγής ή Production Design όπως αποκαλείται πλέον η δυνατή αυτή Οσκαρική κατηγορία. Από τα χέρια του Benedict Cumberbutch το βραβείο παίρνει ο The Great Gatsby! Δεύτερο του!

5:33 πμ - Η τέσσερις φορές παρουσιάστρια του θεσμού και Οσκαρούχος Woopie Goldberg παίρνει τον λόγο για να παρουσιάσει το αφιέρωμα στην Judy Garland. Το τραγούδι που συνοδεύει το βίντεο, από τον Μάγο του Οζ, ερμηνεύει η Pink.

5:30 πμ - Γυναικείο το ντουέτο τώρα. Gabourey Sidibe και Anna Kendrick απονέμουν το βραβείο μοντάζ. Πέμπτο βραβείο για το Gravity!!! Σαρωτικό αποδεικνύεται το πόνημα του Cuaron!

5:26 πμ - Βραβείο φωτογραφίας, απονέμαται από το άνισο εμφανισιακά ζευγάρι της Amy Adams και του Bill Murray. Ο τίτλος πηγαίνει στο Gravity!

5:22 πμ - Απολογισμός μέχρι στιγμής. Gravity 3 Όσκαρς, Dallas Byers Club 2, 12 Years A Slave 1, Gatsby 1, Bellezza και Frozen!

5:14 πμ - Απολογισμός μέχρι στιγμής. Gravity 3 Όσκαρς, Dallas Byers Club 2, 12 Years A Slave 1, Gatsby 1, Bellezza και Frozen!

5:14 πμ - Σοβαρεύει η κατάσταση. Βραβείο καλύτερης υποστηρικτικής γυναικείας ερμηνείας από τα χέρια του Christoph Waltz. Τίτλος τιμής για την Lupita Nyongo του 12 Years A Slave! Χαλασμός κυρίου στην αίθουσα, η μικρή συγκινημένη αφιερώνει τα πάντα στον σκηνοθέτη της Steve McQueen, πριν βάλει τα κλάματα και συγκινήσει για ακόμη μια φορά τους παρευρισκόμενους.

5:10 πμ - Και ο θρίαμβος του Cuaron συνεχίζεται. Το Όσκαρ για τον καλύτερο ήχο στο Gravity! Όλα τα τεχνικά βραβεία μέχρι στιγμής στην ταινία του Alfonso!

5:05 πμ - H εκθαμβωτική Charlize Theron και ο Chris Hemsworth δίνουν ακόμη ένα Όσκαρ στο Gravity. Καλύτερων ηχητικών εφέ, δίκαι και προβλέψιμα!

5:05 πμ - Michael B. Jordan και Kristen Bell μιλούν για όλους εκείνους που η Ακαδημία φέτος τίμησε με ειδικές μνείες για την προσφορά τους σε διάφορους τομείς της τέχνης!

4:56 πμ - Ο κορυφαίος σούπερ σταρ σήμερα Brad Pitt, με περιορισμένο ρόλο στην παρουσίαση, προλογίζει τους U2 και το τραγούδι από την ταινία Mandela: Long Walk To Freedom, Ordinary Love.

4:53 πμ - O δημοφιλής μόνο στην πατρίδα του Tyler Perry παρουσιάζει την επόμενη τριάδα υποψήφιων για το Best Film. Gravity! Her! Nebraska!

4:49 πμ - Μαζί ο Ewan McGregor και η Viola Davis απονέμουν ένα από τα σημαντικότερα βραβεία της βραδιάς. Καλύτερο μη αγγλόφωνο. Νικητής Ιταλός. La Grande bellezza!!! Τι ωραία ομορφιά από τον Paolo Sorrentino που ευχαριστεί Fellini, Scorsese και Maradona!

4:44 πμ - Ο δυο φορές νικητής του θεσμού Kevin Spacey, σημειωτέον αγέραστος, αναγγέλει τους κατόχους των τιμητικών όσκαρς της χρονιάς για την προσφορά τους στην Τέχνη και για το ανθρωπιστικό τους έργο. Angela Lansbury, Steve Martin, Angelina Jolie και Piero Tossi!

4:37 πμ - Ο σέξι Bradley Cooper βαδίζει στο μικρόφωνο για να αναγγείλει τους υποψήφιους καλύτερου Ντοκιμαντέρ. Δίνει και το βραβείο στον νικητή 20 Feet From Stardom! Επιβεβαιώθηκε το φαβορί! Χαρές και τραγούδια ακαπέλα γεμίζουν το θέατρο!

4:34 πμ - Όσο για το μικρού μήκους ντοκιμαντέρ οι δημιουργοί του φιλμ The Lady In Number 6: Music Saved My Life πανηγυρίζουν δικαιολογημένα! Και ο φαβορί Cavedigger πήγε περίπατο...

4:31 πμ - Το ζευγαράκι Kate Hudson και Jason Sudeikis παρουσιάζει το Βραβείο καλύτερου μικρού μήκους live action. Απονέμεται στην ταινία Helium!

4:29 πμ - Απολογισμός μέχρι στιγμής. Δύο Όσκαρς το Dallas, ένα το Gravity και o Gatsby και το animation στην Frozen!

4:25 πμ - Και ο μορφονιός Zac Efron παρουσιαστής, για να προλογίσει το δεύτερο υποψήφιο τραγούδι για σήμερα. The Moon Song από την ταινία Her.

4:21 πμ - Πληθώρα ταλέντου στην πίστα. Joseph Gordon Levitt και Emma Watson, για να παρουσιάσουν το βραβείο Ειδικών Οπτικών Εφέ. Νικητής το Gravity! Πρώτο αποψινό όσκαρ για την ταινία του Cuaron, αναμενόμενη νίκη, αφού θεωρούταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί!

4:18 πμ - Η σπουδαία Sally Field δέχεται το χειροκρότημα του κοινού ανεβαίνοντας στο πόντιουμ για να παρουσιάσει ένα μίνι αφιέρωμα στους καθημερινούς ήρωες των κινηματογραφικών ταινιών. Χάρβει Μιλκ, Λίνκολν, Κάπτεν Φίλιπς, Σίντλερ...

4:15 πμ - Το μεγάλο βραβείο των Animation πάντως πηγαίνει όπως αναμενόταν στην Frozen! Χαρές και πανηγύρια στην Disney και τον Chris Buck!

4:13 πμ - O Matthew McConaughey ανεβαίνει για πρώτη φορά φορά απόψε στο πάλκο. Παρουσιαστής του καλύτερου Animation μικρού μήκους. Θριαμβευτής ο Mr. Hublot! Σε άπταιστα αγγλικά με γαλλικό αξάν οι δημιουργοί ευχαριστούν όλο το Λουξεμβούργο, έναν προς έναν...

4:10 πμ - Μέχρι στιγμής ο σύντροφος gaRis στις προβλέψεις του έχει πέσει μια φορά έξω, δεν υπολόγισε τον Gatsby καλά στα κοστούμια, είχε πει American Hustle...

4:03 πμ - Με μουσική υπόκρουση Πολέμου των Άστρων, ο Harrison Ford, παρουσιάζει την πρώτη τριάδα υποψήφιων ταινιών για το Best Film: American Hustle! The Wolf Of Wall Street! Dallas Buyers Club!

4:02 πμ - Μέικ Απ και χτενίσματα. Ένα ακόμη Όσκαρ στο Dallas Buyers Club!!!! Δεύτερο! μεγαλεία για τον καναδέζο φιλάρα Jean Marc Vallee!!!

3:58 πμ - Sam Jackson και ΕΚΘΑΜΒΩΤΙΚΗ Naomi Watts στην σκηνή, για να παρουσιάσουν το βραβείο ενδυματολογίας. Θριαμβευτής μετά από δυνατή μάχη o The Great Gatsby! Η Αυστραλέζα ενδυματολόγος Catherine Martin παραλαμβάνει το τρόπαιο της!

3:55 πμ - Πρώτο διάλειμμα. Μέχρι τώρα επί συνόλου ενός Όσκαρ, επιβεβαιώνονται τα προγνωστικά. Dallas Buyers Club 1 άγαλμα...

3:50 πμ - Η σκανδαλιάρα Kerry Washington παρουσιάζει το πρώτο υποψήφιο τραγούδι της βραδιάς. Happy από την ταινία Despicable Me 2, τραγουδά ο Pharrell Williams...

3:47 πμ - Ο Jim Carrey με μπλε βαθύ κοστούμι και το γνώριμο θανατηφόρο χαμόγελο του, μπερδεύει το animation με το LSD... Ένα παρτάκι με τους animated heroes να ξετυλίγονται στην μεγάλη οθόνη του θεάτρου ξεκινά...

3:46 πμ - Η Anne Hathaway στην πίστα. Βραβείο για υποστηρικτική ανδρική ερμηνεία. Και ο πρώτος νικητής της βραδιάς είναι ο Jared Leto για το Dallas Buyers Club! Περήφανος δηλώνει ο μακρυμάλλης σταρ, αφιερώνοντας το άγαλμα στην μαμά του και στον αδελφό του, αφήνοντας και μερικές κλεφτές ματιές προς Ουκρανία και Βενεζουέλα μεριά, σε ένα πολιτικό σχόλιο που άφησε ανολοκλήρωτο...

3:37 πμ - Αστειάκια με την Meryl και τις 18 της υποψηφιότητες, αλλά και την περσινή τούμπα της Lawrence. Μπρρρρρίζ...

3:31 πμ - H Ellen DeGeneres στην σκηνή, θυμάται την πρώτη της φορά ως οικοδέσποινα επτάα χρόνια πριν. Όπως και τότε έτσι και τώρα, De Caprio, Scorsese, Meryl Streep ήταν και είναι υποψήφιοι!

3:29 πμ - Σσσσσ! Αρχίζει!

3:24 πμ - Τέσσερις λόγοι που μπορούν να κάνουν τα φετινά Όσκαρς ενδιαφέροντα. O Di Caprio, η Amy Adams, η J Law και το Her να φύγουν νικητές!

3:19 πμ - Συνήθως όμορφη και λαμπερή, σήμερα δείχνει ελαφρώς κουρασμένη η Sandra Bullock. Δεύτερη φορά υποψήφια στο Gravity, μία ήδη Οσκαρούχος στο Blind Side...

3:16 πμ - Ο δυο φορές υποψήφιος, μα σήμερα περαστικός, Jeremy Renner, δίνει τις ευχές του στην ταινία που συμμετείχε, το American Huste, με όλη του την ψυχή, να αποσπάσει όσο το δυνατόν περισσότερα αγαλματίδια. Χλωμά τα πράματα...

3:14 πμ - O Will Smith που ομορφαίνει και η γυναικούλα του Jada Pinkett που ασχημαίνει, αμφότεροι στα Versace τους κάνουν πλάκα με τα ουρλιαχτά των αμέτρητων φανς, που έχουν συρρεύσει στην είσοδο του Dolby...

3:05 πμ - Πάντα με τα μπασκετμπολίστικα χέρια της στην μέση, αφού δεν ξέρει τι να τα κάνει, η υποψήφια για ακόμη μια φορά - τέταρτη - Julia Roberts, γοητευτική μέσα στην μαύρη Givenchy της τουαλέτα, διώχνει το άγχος λίγο πριν εισέλθει στην αίθουσα...

3:03 πμ - Άγνωστο γιατί, το μεγάλο φαβορί της κατηγορίας β' γυναικείου ρόλου, Lupita Nyongo, έχει φορέσει αυτό το κατάλευκο Prada με το αβυσσαλέο ντεκολτέ, όταν το περιεχόμενο μοιάζει τόσο ξεφούσκωτο... Κενό που θα κάνει μπαμ, την στιγμή της ευχαριστήριας ομιλίας της...

3:00 πμ - Ένα μισάωρο απέμεινε. Με κάποια κιλά παραπάνω ο Bradley Cooper, αγκαλιάζει τον αδυνατισμένο Jonah Hill, αμφότεροι συνυποψήφιοι στον δεύτερο ανδρικό ρόλο...

2:55 πμ - 30 δευτερόλεπτα πριν τον Άρη, μόλις λίγες ώρες πριν την Οσκαρική καταξίωση, ο ροκ σταρ και ενίοτε ηθοποιός Jared Leto, με λευκό σμόκιν και κατακόκκινο παπιγιόν, παλεύει το άγχος της πρώτης υποψηφιότητας του, που πιθανότατα θα πάει και all the way μέχρι το πόντιουμ!

2:50 πμ - Κάπου στο βάθος, πέρα από τους δεδομένους πρωταγωνιστές της βραδιάς, πήρε το μάτι μου και τους "Επαναστάτες από το Μπέλφαστ" δισεκατομμυριούχους για καμιά πενηνταριά γενιές ακόμη, U2. Where the streets have no name...

2:45 πμ - Μόλις τρία τέταρτα της ώρας απομένουν για την έναρξη της λαμπρής τελετής. Στον χώρο προσέρχεται ο Leo DiCaprio, από τα μεγάλα αουτσάιντερ της βραδιάς, τέσσερις φορές υποψήφιος για αντρική ερμηνεία, τρεις πρωταγωνιστική, μία υποστηρικτική, καμία φορά νικητής και όπως όλες οι προβλέψεις δείχνουν, ούτε απόψε θα απέλθει με Οσκαράκι ανά χείρας...

Είναι η έκτη συνεχόμενη χρονιά που θα πάμε ονλάιν παρείτσα την Οσκαρική ολονυχτία, μια λατρεμένη συνήθεια που κρατά μερικές δεκαετίες και που δεδομένα γοητεύει τους απανταχού σινεφίλ, στην προσδοκία να μάθουν τους καλύτερους μιας ολόκληρης φιλμικής σεζόν. Άλλοι θα συμφωνήσουν, άλλοι κυρίως θα διαφωνήσουν, άλλοι θα κάνουν λόγο για μηχανορραφίες των Ακαδημαικών, άλλοι θα σνομπάρουν, αλλά πάντα θα ρίξουν την κλεφτή ματιά προς Dolby Theatre μεριά. Σημασία έχει πως και με την αρωγή της αργίας που ξημερώνει, όλο και πιο πολλοί θα θελήσουν να μοιραστούν λίγη από την αστερόσκονη των λαμπερών πρωταγωνιστών, που ήδη έχουν ξεκινήσει την βόλτα τους πάνω στο κόκκινο χαλί...

by Takis Garis (@takisgaris)

Oscars 2014 Final Predictions

Πόσο λοιπόν ΔΕ θα ήθελα να γράψω τουτονί το πρι-οσκαρικό λογύδριο. Δε το φαντάζεσαι. Σε έναν οσκαρικό περίδρομο ημι-αμάθειας (όπως πορεύεσαι προς ημιμάθεια, εμφανώς πιο κάτω) χρειαζούμενο ήταν να παρέμβω, δυο μερονύχτια πριν το τελεσίδικο μομέντουμ της Απονόμας. Βγάνει λοιπό το τάδε-δείνα σάιτ τας καρατσεκαρισμένας προβλέψεις για τσι νικηταί, ποιους όμως και σε πόσες κατηγόριες; Περί τας οχτώ, δηλαδής ούτε το έν θέρντ ναούμ. Οπότε τόμπολα. Της ξεπακατικωσούρας το αναγνωστάρι, όπως τάλε-κουάλε έκαμνα ότε πρωταρχίνιζα προ ντουζίνας ετώνε. Όχι φίλοι μου καλοί-καλοί μου φίλοι. Παρότι δεν έχω απόλυτως τίποτε καινουργές να είπω, δε θα σιγήσω. Θα πάμε στράτα-στρατούλα, ουάν –μπάι- ουάν τα σκαλοπάτια. Γιατί απλά κάποιος (εγώ, ο τίποτας) το οφείλει στην ιστορία (του). Πριχού όμως, χρειάζεσαι ψωμότυρο για σκέψη.

Ένα βήμα πιο κοντά στο να γίνει πραγματικότητα προχώρησε σήμερα η σκέψη του δαιμόνιου Michael Bay, να επιχειρήσει το ριμέικ μιας από τις ιστορικότερες ταινίες του μετρ του τρόμου Alfred Hitchcock, The Birds. Κι αυτό γιατί η ενδεχόμενη διασκευή της τεράστιας επιτυχίας του 1963, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Daphne Du Maurier, απέκτησε σκηνοθέτη! Και μάλιστα όχι κάποιον ιδιαίτερα διάσημο στο ευρύ κοινό, μα τον Ολλανδό Diederik Van Rooijen που στο παλμαρέ του έχει καταγράψει κάποια επεισόδια της τηλεοπτικής σειράς Penoza αλλά και δύο ταινίες μεγάλου μήκους με τους τίτλους Taped (2012) και Daylight (2013). Ακόμη δεν έχουν γίνει γνωστές από την παραγωγή της Platinum Dunes, οι αλλαγές που πρόκειται να γίνουν στο πασίγνωστο στους σινεφίλ σενάριο, οι πιθανότητες μιλούν όμως για μεταφορά της έδρας της υπόθεσης, εκεί που θα δράσουν τα φονικά Πουλιά, στην Δυτική ακτή, κάπου στην Καλιφόρνια, αγαπημένη άλλωστε τοποθεσία των περισσότερων φιλμς, που με τον ένα η με τον άλλο τρόπο φέρουν την υπογραφή του υπερφίαλου Bay.

Την απόφαση να πετάξει από πάνω της τα τσιτάτα δερμάτινα της Σελίν του επιτυχημένου σινέ σίριαλ του Underworld για να ασχοληθεί με ένα κινηματογραφικό είδος που δεν έχει δοκιμαστεί στην καριέρα της, πήρε η εντυπωσιακής θωριάς Kate Beckinsale. Κι αυτό διότι θα συμμετάσχει μαζί με πληθώρα άλλων αστέρων όπως ο Robin Williams, ο Simon Pegg, ο Eddie Izzard, η Joanna Lumley αλλά και όλη η επανερχόμενη στην δράση παλιοπαρέα των Monty Pythons, στην ταινία Absolutely Anything που θα σκηνοθετήσει ο Terry Jones. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες από την παραγωγή του καινούργιου φιλμ της ανατρεπτικού χιούμορ βρετανικής συμμορίας, η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από έναν απλοϊκό καθημερινό δάσκαλο, που αναπάντεχα αντιλαμβάνεται πως διαθέτει υπερφυσικές δυνάμεις, σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορεί να επικοινωνεί με τους εξωγήινους (που φωνητικά θα τους υποδυθούν οι Monty) ή να συνομιλεί με τον σκύλο του (αυτός θα είναι ο Williams). Η πρόκληση για εκείνον θα είναι όμως όταν θα πάρει το ρίσκο να μην χρησιμοποιήσει τις μαγικές ικανότητες του, αλλά να κερδίσει με το σπαθί του και την καρδιά της υποψήφιας αγαπημένης του, που φυσικά ερμηνεύει η όμορφη Kate.

του Stephen Frears. Με τους Judi Dench, Steve Coogan, Mare Winningham, Michelle Fairley, Neve Gachev, Charlie Murphy

Υποψηφιότητα Αριθμός 7

του gaRis (@takisgaris)

Κράτα λογαριασμό για τη Dame Dench από το 1997 και δώθε: Mrs. Brown (1997), Shakespeare In Love (νικήτρια, 1998), Chocolat (2000), Iris (2001), Mrs. Henderson Presents (2005) και Notes On A Scandal (2006). 6 υποψηφιότητες (4 Α’ +2 Β’ Γυναικείου Ρόλου) για Oscar σε μία 10ετία, θυμίζει την αδιαμφισβήτητη κορυφαία θέσπιδα του σινεμά Meryl Streep (3 νίκες σε 17 υποψηφιότητες, 14 για Α’ +3 για Β’ ρόλο). Οι αριθμοί λένε την αλήθεια και μάλιστα εφέτος θα έχουμε τη δεύτερη φορά που θα κονταροχτυπηθούν μετά το 2006 (τότε η Meryl ήταν υποψήφια για το The Devil Wears Prada). Ποιος κέρδισε από τα δυο θηρία; Καμία. Η Helen Mirren νίκησε για το The Queen του Stephen Frears. Εδώ λοιπόν ολοκληρώνεται ο κύκλος με τη Judi Dench να παίζει σε παραγωγή ανάλογης υφολογίας με το The Queen (βλέπε «BBC-ίλα»), ξανά σε σκηνοθεσία Frears.

Η κοντεύουσα 80άρα Judi, παίζει ίσως για πρώτη φορά τον κόντρα ρόλο της Philomena. Η οποία Φιλομίνα είναι μια από εκείνες τις τραγικές περιπτώσεις (αληθινή ιστορία που συνέγραψε το 2009 o πρώην δημοσιογράφος του BBC Martin Sixsmith ως The Lost Child of Philomena Lee) σαν και εκείνων των απόρων κορασίδων – μοναχών στο αξέχαστο The Magdalene Sisters (Peter Mullan, 2002). H νεαρά Ιρλανδή, συνήθως ανήλικη, μένει έγκυος εκτός γάμου, κλείνεται σε καθολικό μοναστήρι όπου γεννά και αμέσως το παιδί φυγαδεύεται προς υιοθεσία έναντι αδρής αμοιβής σε ανάδοχη καθολική οικογένεια, συνηθέστερα στις ΗΠΑ. Το αμάρτημα λοιπόν της ανήλικης μητρός Philomena ακολουθεί στα 1952 την ανάλογη πορεία στο μοναστήρι της Roscrea από όπου εντέλει θα αποχωριστεί τον 3χρονο γιο της Anthony του οποίου τα ίχνη αγνοούνται για πάνω από μισό αιώνα. Η μητρική καρδιά ξεπερνά την ενοχική λήθη και προσπαθεί να ξαναβρεί τα ίχνη του, βοηθούμενη από τον άθεο Sixsmith (Steve Coogan, που έχει διασκευάσει σεναριακά το βιβλίο), έναν κυνικό και μονάχα ενδιαφερόμενο για τη συγγραφή ενός comeback “human interest” story.

Η όξω καρδιά, απλοϊκή αλλά και εξόχως καίρια από την οδυνηρή σοφία των χρόνων της Φιλομίνα συνθέτει ένα αταίριαστο ντουέτο που κεντρίζει άμεσα το ενδιαφέρον με τον φλεγματικό Coogan ο οποίος λειτουργεί ως νέμεσις για μια ακόμη κλωτσιά στα μαλακά της Καθολικής Εκκλησίας. (Ποιος ξεχνά το εκπληκτικό Mea Maxima Culpa που οδήγησε, μεταξύ άλλων, στην κατακραυγή για τον βιασμό χιλιάδων καθολικών αγοριών από τον κλήρο με αποτέλεσμα το να συρθεί σε πρωτοφανή παραίτηση ο Πάπας Βενέδικτος). Η ταινία είναι mild tearjerker επιπέδου The King's Speech, διαθέτει μια Dench σε δαιμονιώδη φόρμα κι αν εξαιρέσουμε το μονίμως πια καραμελοδραματικό score του Alexandre Desplat (όχι ότι δεν κλαις) ο Frears παραδίδει στην διαβόητη TWC (που έχει και το August: Osage County με τη Streep) ένα καλό χαρτί για επικείμενες κούρσες βραβεύσεων.

Για πες: H ταινία κέρδισε, μόλις πίσω από το 12 Years A Slave, το δεύτερο Βραβείο Κοινού στο TIFF 13, κάτι που ενισχύει τον χαρακτηρισμό του crowd-pleaser, συνεχίζοντας την πορεία από τη Βενετία μέχρι τον ερχόμενο Μάρτιο, για 7η φορά στην θαυμαστή καριέρα της αειθαλούς Dame Dench.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Φεβρουαρίου 2014 από την Feelgood