20/1/11

Το Πέταγμα Του Κύκνου - Review

The Flight Of The Swan
του Νίκου Τζήμα. Με τους James D'Arcy, Alicia Witt, Colm Meaney


Ορατότης - πολύ κάτω από το - Μηδέν
του zerVo
Mάθε τέχνη κι άστηνε, κι αν πεινάσεις πιάστηνε...λέει ένα από τα πιο γνωστά γνωμικά του θυμόσοφου λαού μας. Αρλούμπες και αμπελοφιλοσοφίες, λέω εγώ, που αφορούν τους τεμπέληδες και τους οκνηρούς. Ακόμη κι ο καλύτερος μαστοράκος στην ειδικότητα σου αν είσαι, αν τα παρατήσεις και μετά από πολυυυυύ καιρό αποφασίσεις να επανέλθεις, θα τα βρεις τόσο μπαστούνια, που δεν θα κάνεις ούτε για τρίτος βοηθός. Άσε που και πείσμα να το βάλεις για να επιτύχεις, η εξέλιξη θα σε έχει ξεπεράσει σε τέτοιο βαθμό, που θα φαντάζεις όχι απλά μπαγιάτικος στις ιδέες σου, αλλά παξιμαδένιος. I hope that you understand what i mean, dear Μr. Nico Tzimas...

Ιδεαλιστής και μαχητής νέος, που πολέμησε σθεναρά την μπότα των συνταγματαρχών, αμέσως μετά την πτώση της Χούντας, φεύγει για μεταπτυχιακές σπουδές στην Αμερική, προκειμένου να διευρύνει τους ορίζοντες του στην αρχιτεκτονική. Στο πανεπιστήμιο του Κολούμπια, εκεί που θα γνωρίσει την γυναίκα της ζωής του, μια αναλόγων αντιλήψεων προοδευτική Αμερικάνα, που δίχως δισταγμό θα τον ακολουθήσει στην Ελλάδα, με σκοπό να να κτίσουν την φαμίλια που ονειρεύονται. Τρεισήμισι δεκαετίες μετά, ο Αλέξης, έχει εξελιχθεί στον χαρισματικότερο κτίστη δημοσίων έργων, ο γάμος του όμως με την όμορφη Μαρία έχει διαλυθεί, αφού δεν κατάφεραν να τον σώσουν, ούτε τα δύο παιδιά που έφεραν στον κόσμο. Όταν μια κακοτεχνία σε τεράστιο φράγμα νερού, θα προκαλέσει την κατάρρευση του, με συνέπεια τον τραγικό θάνατο εκατοντάδων ανυποψίαστων πολιτών, ο περιζήτητος golden boy, θα βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα.

Στο The Flight Of The Swan έχουμε την πλήρη αντιστροφή μιας ακόμη λαϊκής ρήσης, που μιλά για το πνεύμα και την σάρκα. Ο σκηνοθέτης, στα 74 του χρόνια και τι δεν κάνει για να ευχαριστήσει το κοινό του. Παρακινούμενος πιθανότατα από το θεματικό τρίπτυχο του El Secreto De Sus Ojos, επιθυμεί να προσφέρει ένα πλήρες φιλμικό πακέτο, που να συνδυάζει και το πολιτικό κοντράστ (η δικτατορική Ελλάς σε αντιδιαστολή με την Ελλάδα του σήμερα) και το αισθηματικό μελόδραμα (το πάθος ανάμεσα σε δύο ονειροπόλους νέους) αλλά και το αστυνομικό θρίλερ με τις κοινωνικές προεκτάσεις. Προκειμένου να το επιτύχει, επιστρατεύει τις αμέτρητες γνωριμίες του, ώστε να κάνουν ένα καμέο πέρασμα, έστω και για λίγα δεύτερα, φορτώνει το καστ με κάποια γνωστά ονοματάκια της διεθνούς σκηνής, αποφασίζει να παίξει με το κοφτό μοντάζ, επιζητώντας σε κάποιες στιγμές να κόψει ανάσες και παίρνει το ρίσκο να χρησιμοποιήσει στις εικόνες του, για χάρην της μόδας, αυτό που λέμε ειδικά εφέ. Και πραγματικά στο μυαλό του ο Τζήμας, πιθανότατα έχει την εντύπωση πως αφού έγινε τρεχαντήρι για κανά δυο χρόνια, προκειμένου να ολοκληρώσει το πόνημα του, πως αυτό το έκανε και σωστά. Το πνεύμα όμως είναι φανερά αδύναμο αγαπητέ. Η σαρξ ας στριφογυρνάει όσο θέλει.

Διότι υπάρχουν αμέτρητες απορίες που μου γέννησε η παρακολούθηση του Κύκνου, που από ευφυή τίτλο έσκισε, αλλά από περιεχόμενο πρόσφερε το απόλυτο κενό. Ο σεναριακός σπινθήρας του κατακερματισμού των ιδανικών των δημοκρατικών νέων στη δύσκολη δεκαετία του 70, προς χάρη του παρά και της δόξας, δεν είναι κάτι ούτε καινούργιο, ούτε πρωτοφανέρωτο. Συνεπώς η όποια θεματική έκπληξη πηγαίνει περίπατο, από την στιγμή που ο μακρυμάλλης χίπης, φορά τα πανάκριβα κοστούμια για να ταιριάξει με την υψηλή κοινωνία. Εκείνη την στιγμή περιμένεις ένα στοιχείο - ένα και μόνο που πηγάζει από την έμπνευση - για να σε κρατήσει στο παιχνίδι, κάτι που δεν πέτυχε ούτε η πολυμελής ομάδα των ικανών γραφιάδων του στόρι, αλλά ούτε και η μέθοδος που ακολούθησε ο δημιουργός στην αφήγηση του. Πολυλογία που ωθεί στην βαρεμάρα, ανατροπές που έχουν προβλεφθεί πριν καν πέσουν οι τίτλοι έναρξης και δάκρυα βγαλμένα από τα χειρότερα επεισόδια της τηλεοπτικής Λάμψης, δοσμένα άναρχα και τσαπατσούλικα σε τέτοιο βαθμό, που δυο πλανάκια του Swan αν δεις, θα καταλάβεις πόσο σπουδαίος υπήρξε για την κινηματογραφία της μικρής μας χώρας, ο ανεπανάληπτος Φώσκολος. Όσο για τα απερίγραπτα πρόσθετα CGI καταστροφής καλύτερα να κρατήσω το στόμα μου κλειστό. Ή μάλλον όχι, θα το πω. Μου θύμισαν εκείνα τα σπουδαία του εκρηκτικού Gojira της πρωτοπόρου Toho. Από το 1954...

Για πες: Ακόμη και αν κάνω την υπόθεση εργασίας πως όλα τα παραπάνω ο αγαπητός σκηνοθέτης τα έπραξε όλα τέλεια, με την φροντίδα και την ζεστασιά τόσων χρόνων εμπειρίας, υπάρχει ένα στοιχείο που όχι απλά διαλύει τα πάντα, αλλά τα συντρίβει. Ποιος ακριβώς είναι ο λόγος του ξενόγλωσσου dubbing, σε μια ταινία με αμιγώς ελληνικό περιεχόμενο, που απευθύνεται σε υγιώς σκεπτόμενους Έλληνες θεατές? Να φανταστώ για ενδεχόμενη διεθνή καριέρα, είναι μάλλον ανέκδοτο, εκτός και αν η ματαιοδοξία της παραγωγής έχει αγγίξει όρια απείρου. Να σκεφτώ πως κάτι τέτοιο μπορεί να λειτουργήσει σαν βατήρας εκτόξευσης του Κύκνου στα μεγάλα φεστιβάλς, το θεωρώ απίθανο, αφού το γενικό σύνολο είναι τόσο κακό, που ελάχιστοι φεστιβαλιστές θα του δώσουν σημασία. Για να ξεπεράσω το αξάν στο Knife To The Bone του Βούρου και το Σαλονικιώτικο Tell Me One Name του Ιεροκλή, θα επικαλεστώ τον από μηχανής Θεό του καλτ. Για εκεί μάλιστα, το φιλμάκι κάνει μια χαρά. Τουλάχιστον θα γελάσω με την ψυχή μου και δεν θα πνίξω την προκαλούμενη θυμηδία βαθιά μέσα μου, προκειμένου να υποκριθώ πως παρακολουθώ μια σοβαρή και γεμάτη βαθύτατα κοινωνικά νοήματα ταινία...






Στις δικές μας αίθουσες, 20 Ιανουαρίου 2011 από την Odeon


Περισσότερα... »

σχόλια (4)

19/1/11

Bibliothèque Pascal - Review

Νύχτες στου Πασκάλ
του Szabolcs Hajdu. Με τους Orsolya Török-Illyés, Andi Vasluianu, Shamgar Amram


Συνοθύλ για σινεφίλ
του zerVo
Μπερδεύτηκα. Όπως μπερδεύτηκε και ο περισσότερος κόσμος, που παρακολούθησε το Bibliotheque Pascal στην Μπερλινάλε - εκεί που το φιλμ έκανε την πρεμιέρα του - με αυτή του την εκκεντρική μεταμοντέρνα αισθητική. Δεν είναι κακό κάποιος φιλόδοξος δημιουργός να επιθυμεί στο πόνημα του να χρησιμοποιήσει τεχνοτροπίες μεγάλων κινηματογραφικών ανδρών. Το περίεργο αρχίζει να κάνει την εμφάνιση του, όταν ο auteur πασχίζει καλά και σώνει να τους χωρέσει όλους στις εικόνες του. Δημιουργώντας έτσι ένα παράξενο σύμπλεγμα καρέ, που θα τραβήξει το βλέμμα του σινεφίλ, περισσότερο για να αποκωδικοποιήσει ποια ακριβώς μέθοδο κοπιάρει ενίοτε και λιγότερο για όσα έχει να πει. Anyway, το ουγγρικό σινεμά δια μέσου του άλλοτε βιρτουόζου ισορροπιστή και άλλοτε βιτσιόζου σαδομαζοχιστή Πασκάλ, δηλώνει ζωντανό. Κάτι είναι κι αυτό...

Προκειμένου να κερδίσει και πάλι την κηδεμονία της κορούλας της, που έχει περάσει στα χέρια των αρχών, από την ώρα που η ηλικιωμένη μοιρολογίστρα που είχε αναλάβει τις τύχες της, στάθηκε ανάξια και ανεύθυνη, μια ταλαιπωρημένη γυναίκα, πρέπει να δώσει εξηγήσεις στους κοινωνικούς λειτουργούς, για την πολυετή απουσία μακρυά της. Ευρισκόμενη σε αδιέξοδο, η Μόνα, θα ξεκινήσει την αφήγηση του ταξιδιού της, που στα μάτια του υπαλλήλου φαντάζει ως παραμύθι. Και πως να γίνει διαφορετικά, αφού τα πάντα από την ώρα που εκείνη έμεινε έγκυος, μετά από μια βραδιά πάθους στην αγκαλιά επικηρυγμένου κακοποιού, μέχρι την στιγμή που βρέθηκε εσώκλειστη σε πρωτοποριακό καλλιτεχνικό (!) πορνείο του Λίβερπουλ, μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένα από την νοσηρότερη φαντασία.

Για πες: Μην προσπαθήσεις να ακολουθήσεις ειρμό, γιατί τα πάντα κάποια στιγμή θα διαλυθούν από την παρέμβαση του Gilliam. Μην επιχειρήσεις να βάλεις τις εικόνες του παζλ σε μια σειρά, γιατί δεδομένα θα σε σταματήσει ο Lynch. Είναι δεδομένο πως κάποια πλάνα θα σε ικανοποιήσουν χάρη στην ικανή οπτικοακουστική μελέτη του φολκλόρ, σαν κομμένα σε πατρόν του Emir. Αλλά και στην αλληλουχία των ερεθισμάτων σου, σε μια στιγμή θα δεις πίσω από την καυτή άμμο να κρύβεται ο Fellini. Όλοι αυτοί - και άλλοι τόσοι - πακέτο σε ένα και δεν με άφησαν ικανοποιημένο? Μα το σινεμά δεν είναι άλμπουμ, που ο πάσα ένας, ας λέγεται Szabolcs ή όπως αλλιώς θέλει, κολλάει φωτογραφίες άλλων και όταν το συμπληρώσει στο προσφέρει για να το εκτιμήσεις. Το πιθανότερο είναι να χαμογελάσεις με ότι δεις, να παρατηρήσεις κάποια θετικά ή αρνητικά στοιχεία στην σκέψη των αντικειμένων, ίσως και των τραβηχτών τους, αλλά δεδομένα δεν θα δώσεις το παραμικρό εύσημο στον συλλέκτη των στιγμών. Ίσως μόνο αν αφήσει στο φινάλε και λίγο χωράκο για την δική του άποψη, που ονειρική, σουρεαλιστική και πανέμορφα οπτικοποιημένη, σου δείξει πως κι εκείνος διαθέτει κάποιες ικανότητες στην αφήγηση. Ίσως, βέβαια...






Στις δικές μας αίθουσες, 20 Ιανουαρίου 2011 από την Feelgood


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

45 Τετραγωνικά - Review

45 m²
του Στράτου Τζίτζη. Με την Έφη Λογγίνου


Μιας Πεντάρας Νιάτα...
του zerVo
Μια ταινία, λέει, που σκιαγραφεί την γενιά των επτακοσίων ευρώ. Δεν πιστεύω γρι από τα προμοταρίσματα. Προσωπικά είμαι εκατό τοις εκατό βέβαιος, πως το κατακερματισμένο μηνιάτικο, είναι μόνο η αφορμή για να γραφτεί το σενάριο. Ο Τζίτζης την ταινία θα την γύριζε και με 800 και με 900 και με 1000 ευρώ βασικό μισθό ανειδίκευτου. Γιατί αν νομίζει κανείς πως αλλάζει οτιδήποτε στην λογική του νέου, το επιπλέον τριακοσάρι, πλανάται πλάνην οικτράν. Άντε τα 45 Τετραγωνικά, να γίνονταν 60, 70. Ένα δωμάτιο δηλαδή, παραπανίσιο για να νιώσει η μιζέρια πιο άνετα και ευρύχωρα. Τα μέτρα της φιλοδοξίας, που παραδοσιακά έχει καταπιέσει η πάππου προς πάππου παράδοση την γενιά που ακολουθεί, δεν πρόκειται να μεγαλώσουν ποτέ...

Στα 25 της χρόνια η Χριστίνα, δεν έχει καταφέρει να φτάσει στο οικονομικό επίπεδο εκείνο, που θα της επιτρέψει να αφήσει πίσω της το πατρικό, για να ανοίξει τα φτερά της. Η πληροφορία για ένα ζεστό, μικρό ρετιρέ στο κέντρο της πόλης, που νοικιάζεται, θα της ξυπνήσει την επιθυμία να κάνει το δύσκολο βήμα, για να φτιάξει το δικό της σπιτάκι. Μια ιδέα που δεν θα αργήσει να γίνει πραγματικότητα, από την στιγμή που η νεαρή γυναίκα θα θυσιάσει το μεγαλύτερο μέρος των μηνιαίων εσόδων της, πραγματοποιώντας την μικρή της υπέρβαση. Την αγαλλίαση και την αίσθηση ανεξαρτησίας των πρώτων ημερών, όμως, θα ακολουθήσει ο φόβος για το αν είναι πραγματικά έτοιμη και δυνατή, για να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες...

Το φιλμ στην ουσία είναι ένα ποίημα αφιερωμένο στον περιορισμό του ονείρου, συναίσθημα που έχει κληροδοτηθεί από τους παλιούς σε κάθε δημιουργικό νέο, την ώρα που κτίζει το μέλλον του. Το διαμερισματάκι μου, το αμαξάκι μου και μια καλή δουλίτσα, ει δυνατόν στο δημόσιο, στη σιγουριά και είμαι πανευτυχής. Η φιλοδοξία του νέου για κάτι μεγαλύτερο, κάτι παραπανίσιο, έχει εγκλωβιστεί μέσα σε λίγα τετραγωνικά σκέψης - 45 τα ορίζει ο πλάστης και πολλά λέει - που άλλοι του την βούτηξαν στην κολυμπήθρα της ολιγάρκειας και της λιτότητας, πολύ καιρό πριν ενηλικωθεί. Έτσι εξηγείται και η άσχημη συμπεριφορά της - σε γενικές γραμμές αντιπαθητικής - ηρωίδας, προς το πρόσωπο της μαχήτριας, μα παλαιών υποχωρητικών αντιλήψεων μάνας, που δεν φρόντισε να φυτέψει στο μυαλό του παιδιού της, το μεγάλο όνειρο. Οι αντιξοότητες και η στείρα καθημερινότητα, μετατρέπουν το υπό κανονικές συνθήκες συνεσταλμένο θηλυκό, σε ένα αγρίμι, που βάλλει κατά πάντων, έχει δεν έχει δίκαιo. Που συνήθως δεν έχει, δηλαδή, μα το παράπονο για την δύσκολη κατάσταση που έχει περιέλθει, την ωθεί να αντιμετωπίζει τους πάντες με καχυποψία.

Για πες: Προσωπικότητα που αναδεικνύεται με απόλυτο τρόπο από την πρωταγωνίστρια Έφη Λογγίνου, μια πραγματική ερμηνευτική αποκάλυψη, που σε καθηλώνει σε ένα συνεχές δραματικό one woman show. Δίχως δεύτερη σκέψη, η καλύτερη εγχώρια γυναικεία ερμηνεία της σεζόν, σε μια καλλιτεχνική ευγενή άμιλλα πολύ υψηλού επιπέδου, αν αναλογιστείς πως το αντίπαλον δέος, τιμήθηκε με Χρυσό Λιοντάρι. Ο Στράτος Τζίτζης, ένας σκηνοθέτης που στα πονήματα του, προτιμά να συνδυάζει δύο ολοζώντανα πρόσωπα, ένα το θηλυκό και ένα εκείνο της πόλης, ακολουθεί την γνώριμη λογική του, με γνώμονα την συναισθηματική ισορροπία και την λιτότητα στον τρόπο έκφρασης. Κι αν το δεύτερο στοιχείο, ουσιαστικά δίνει στην κάμερα τον ρόλο του αμήχανου παρόντα, που παρακολουθεί τα γεγονότα σιωπηλός και ανέκφραστος, τονίζοντας έτσι τον ρεαλισμό, το πρώτο, με την οξύτατη ουδετερότητα του δεν κερδίζει τον θεατή, τον κρατάει σε απόσταση. Ίσως λίγος μελοδραματισμός παραπάνω να έκανε καλό, σε μια αξιοπρεπέστατη παραγωγή, που εκσυγχρονίζει άλλοτε γλαφυρά, άλλοτε αλληγορικά κι άλλοτε με ειρωνεία τον πάντα επίκαιρο Πρετεντέρη, στο Μιας Πεντάρας Νιάτα, με την μόνη διαφορά πως το αντρόγυνο, σχεδόν μισό αιώνα πριν, εδώ μετατρέπεται σε μονάδα. Και που όσο τα οικονομικά παραμένουν στενόχωρα, δύσκολα το μονό, θα καταφέρει να ξαναγίνει διπλό...






Στις δικές μας αίθουσες, 20 Ιανουαρίου 2011 από την Feelgood


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Cars 2 - Radiator Springs Posters

Η πρώτη γνωριμία μαζί τους έγινε μέσα από το τίζερ τρέιλερ, με το οποίο η Pixar άνοιξε τον κύκλο του προμόσιον, που θα κρατήσει μέχρι τις 23 Ιουνίου, όταν το πρώτο σίκουελ του αγαπημένου animation θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του. Όχι πως μας είναι άγνωστοι οι περισσότεροι άλλωστε, εφόσον οι φιγούρες τους λατρεύτηκαν τόσο από τους μικρούς, όσο και από τους μεγαλύτερους θεατές του επιτυχημένου πρώτου μέρους. Μια σειρά πόστερς, με τις μορφές τους, επιχειρεί να παρουσιάσει εκ νέου τους βασικούς ήρωες του φιλμ των John Lasseter και Brad Lewis, που υπόσχονται ακόμη περισσότερες κεφάτες κόντρες, αλλά και συγκινητικές διαδρομές...

Lightning McQueen - Κεραυνός ΜακΚουίν (Owen Wilson) - Το κατακόκκινο αγωνιστικό με τον αριθμό 95, βρίσκεται σε μεγάλες φόρμες, έχοντας ξεπεράσει την στάμπα του πρωτάρη και αποκτήσει εμπειρίες στις πίστες. Μόνιμος κάτοικος πλέον του Radiator Springs, έχει κερδίσει παγκόσμια φήμη, όντας θριαμβευτής των τεσσάρων τελευταίων Πίστον Καπ. Μετά την τελευταία του νίκη ο Κεραυνός θα επιστρέψει στην ηρεμία της πόλης του, ζητώντας λίγη ξεκούραση στο πλάι της αγαπημένης του Σάλλυ και των καλών του φίλων. Κατά την διάρκεια των διακοπών του, ο Μπάρμπας όμως θα τον ξεσηκώσει, να λάβει μέρος στο μεγαλύτερο αγώνα ταχύτητας του κόσμου, το Γκραν Πρι, που είναι χωρισμένο σε τρία τμήματα, που λαμβάνουν χώρα σ διαφορετικές γωνιές της γης. Έτσι θα ξεκινήσει ένα μακρύ ταξίδι στην Ιαπωνία, την Ιταλία και την Αγγλία, παρέα με τον ρυμουλκό κολλητό του, όπου μαζί θα ζήσουν την περιπέτεια της ζωής τους, έχοντας να ανταγωνιστούν πάνω στην άσφαλτο, τα κορυφαία μοντέλα της αγοράς. Μια κατάσταση που θα ξεφύγει από τον έλεγχο όταν ο Μακ Κουίν αντιληφθεί πως ο Μπάρμπας, δεν μπορεί να είναι ο ηγέτης που χρειάζεται στα πιτς, αλλά ούτε και εκείνος που θα τον εμψυχώνει με τις συμβουλές του κατά την διάρκεια του σιρκουί.



Luigi - Λουίτζι (Tony Shalhoub) - Ένας από τους πιο παλιούς κατοίκους του Radiator Springs είναι ο Λουίτζι, το χαριτωμένο, ευαίσθητο και καλόκαρδο πεντακοσαράκι της Fiat. Άριστος γνώστης του βουλκανιζατέρ - ιδιοκτήτης άλλωστε του Λάστιχα Casa Della Luigi, μαζί με τον συνεργάτη του Γκουίντο και τον Μπάρμπα, θα αποτελέσουν την ομάδα τεχνικής υποστήριξης του Κεραυνού. Ως Ιταλός, ο Λουίτζι βέβαια, λατρεύει οτιδήποτε προέρχεται από την πατρίδα του και ιδίως τις ταχύτατες Φεράρι. Όταν το Γκραν Πρι ταξιδέψει στην χώρα του και μάλιστα κοντά στο χωριό του, το Πόρτο Κόρσα, θα νιώσει ιδιαίτερα περήφανος παρουσιάζοντας το περιβόητο τιμ από την Αμερική στους συμπατριώτες του. Αλλά και εκείνοι ως γνήσιοι Ιταλιάνοι, θα δείξουν από την μεριά τους την λατρεία τους στον Μακ Κουίν, όπως πάντα με το γνώριμο μεσογειακό ταμπεραμέντο τους.


Guido - Γκουίντο (Guido Quaroni) - Το μικρό Ιταλικό περονοφόρο είναι ο εργάτης του βουλκανιζατέρ του Radiator Springs, ο βοηθός του Λουίτζι και ο καλύτερος του φίλος, ενώ παρέα αποτελούν τους φανατικότερους οπαδούς της Φεράρι στην Αμερική. Με τα μοναδικά αγγλικά που γνωρίζει ο Γκουίντο να είναι οι λέξεις Πιτ Στοπ, αποτελεί τον κορυφαίο μάστορα στην αλλαγή ελαστικών κατά την διάρκεια των αγώνων. Συμμετέχοντας στην ομάδα του Κεραυνού, υποστηρίζοντας την προσπάθεια του γκαζιά με την γκαζιά, θα έχει την τύχη να γυρίσει τον κόσμο και, που ξέρεις, μπορεί να συναντήσει από κοντά και κανένα αμαξάκι της...Σκουντερία.


Fillmore - Φίλμορ - Μόνιμος κάτοικος στο Radiator Springs είναι ο Φίλμορ, το λαχανί βανάκι της Volkswagen, που όντας κάποτε παιδί των λουλουδιών, είναι φανατικός ειρηνιστής. Είναι ο ιδιοκτήτης του πρατηρίου καυσίμων της περιοχής, εκεί που πουλά την δικής του έμπνευσης βιολογική βενζίνη, μαζί με τα επίσης δικής του κατασκευής εκκεντρικά αξεσουάρ αυτοκινήτου. Όταν θα πληροφορηθεί πως ο παγκόσμιος αγώνας θα διεξαχθεί κατ αποκλειστικότητα με τα εναλλακτικά καύσιμα της Αλινόλ, ο Φίλμορ θα ενταχθεί στην ομάδα του Κεραυνού, με την ιδιότητα του έμπειρου...καυσιμολόγου!


Sarge - Λοχίας - Το στρατιωτικό παραλλαγής Jeep, ο Λοχίας είναι βετεράνος πεζοναύτης και ιδιοκτήτης του καταστήματος στρατιωτικών ειδών του Radiator Springs. Επειδή δεν σηκώνει πολλά αστεία και είναι οπαδός της πειθαρχίας, έρχεται διαρκώς σε ρήξη με τον καλό του φίλο και γείτονα Φίλμορ, που έχει ακριβώς τις αντίθετες πεποιθήσεις. Παρά τις κόντρες τους, οι δυο τους είναι αχώριστοι, όπως ακριβώς συμβαίνει και τώρα που ο Λοχίας, χάρη στις μιλιταριστικές γνωριμίες του ανά τον κόσμο, θα αναλάβει καθήκοντα υπεύθυνου ασφαλείας της ομάδας του Μακ Κουίν.


Mack - Μακ (John Ratzenberger) - Ο Μακ είναι ο μεταφορέας μεγάλων αποστάσεων του κεραυνού Μακ Κουίν, μια κατακόκκινη νταλίκα που καταπίνει αδιάκοπα χιλιόμετρα, δίχως να σβήνει το χαμόγελο από τις γρίλιες του ψυγείου του. Μετά το πέρας και του τελευταίου θριαμβευτικού αγώνα στο Πίστον καπ, θα επιστρέψει για ξεκούραση στο Radiator Springs, δίχως να υπολογίζει πως η μοίρα του επιφυλάσσει, ένα μακρύ υπερπόντιο ταξίδι στην άλλη άκρη του κόσμου.


Mater - Μπάρμπας (Larry The Cable Guy) - Από μόνος του αποτελεί το κορυφαίο τουριστικό αξιοθέατο του Radiator Springs. Το παλιό φορτηγάκι ρυμουλκό με την σπάνια ψυχή αλλά και το παραμύθι πανέτοιμο να βγει από τα χείλη, είναι ο καλύτερος φίλος του Κεραυνού Μακ Κουίν και ο μόνιμος συνεργάτης του. Ο Μπάρμπας έχει πάντοτε μια περιπέτεια να διηγηθεί γύρω από κάθε γρατσουνιά πάνω στο αμάξωμα του αγωνιστικού, τομισμένη πάντα από ηρωικές υπερβολές, με εκείνον για πρωταγωνιστή. Χαρούμενος, ειλικρινής και πιστός έχει ένα και μοναδικό ελάττωμα, να προκαλεί τον κολλητό του σε νέες προκλήσεις. Κάπως έτσι ο Κεραυνός θα δηλώσει συμμετοχή στο παγκόσμιο Γκραν Πρι και ο Μπάρμπας θα αφήσει για πρώτη φορά στην ζωή του την πολυαγαπημένη του πόλη και το συνεργείο με τα παλιά καρμπιρατέρ. Όχι πολύ καιρό μετά την άφιξη του στο Τόκιο, θα καταλάβει πως οι συνήθειες μακριά από την πατρίδα του είναι κάπως διαφορετικές και θα χρειαστεί αρκετός καιρός για να τις συνηθίσει. Ειδικά όταν οι μυστικές υπηρεσίες της Ιαπωνίας θα τον περάσουν για κατάσκοπο, ο φουκαράς Μέιτερ θα λάβει μέρος σε μια απίθανη καταδίωξη στις τεράστιες λεωφόρους, ανάμεσα σε Βρετανούς πράκτορες και μέλη του υποκόσμου.


Sally - Σάλι (Bonnie Hunt) - Το θαλασσί Porsche Carrera 911, η Σάλι είναι η ιδιοκτήτρια του πανέμορφου μοτέλ του Radiator Springs, αλλά και η μόνιμη αγαπημένη του Κεραυνού. Έχοντας να δει καιρό το "Αυτοκολλητάκι" όπως τον αποκαλεί, εφόσον εκείνος συμμετέχει στην περιοδεία του Πίστον Καπ, τον περιμένει με αγωνία για να κάνουν τις βόλτες τους στους δρόμους της πόλης τους. Όταν εκείνος το βράδυ της επιστροφής του, της πει πως θα φύγει και πάλι για να πάρει μέρος στο Παγκόσμιο Γκραν Πρι, η Σάλι θα του δείξει για ακόμη μια φορά την στήριξη της στον αγώνα του. Ακόμη κι αν μείνει πίσω, δίχως να μπορεί να τον ακολουθήσει στο μακρύ του ταξίδι, η σκέψη της είναι πάντοτε μαζί του, αφού μόνο αυτός έχει την ικανότητα να κάνει την μηχανή της να μαρσάρει με τόση χάρη.


Ramone - Ραμόν (Cheech Marin) - Ο Ραμόν είναι ο ιδιοκτήτης του φανοποιείου του Radiator Springs, αν και ο ίδιος θα προτιμούσε να τον αποκαλούν καλλιτέχνη, αφού είναι μοναδικός στο να συνδυάζει την βαφή πάνω στο μέταλλο. Κάποτε ήταν ο μοναδικός πελάτης του μαγαζιού του, αλλά από την εποχή που η πόλη πήρε και πάλι τα πάνω της, ο βαφέας δεν προλαβαίνει να καλύψει την πελατεία, που συμπεριλαμβάνει βεβαίως και το αστέρι των αγώνων ταχύτητας τον Μακ Κουίν. Πριν ξεκινήσει το ταξίδι του για το Γκραν Πρι, ο Κεραυνός θα κάνει μια στάση στου Ραμόν για ένα τελευταίο σινιάρισμα, που θα τον κάνει να πάρει και πάλι τα πάνω του!


Flo - Φλο (Jennifer Lewis) - Η πολυλογού Φλο είναι το πιο καλόκαρδο πλάσμα του Radiator Springs. Είναι η ιδιοκτήτρια του V-8 Καφέ και του βενζινάδικου της πόλης - του μοναδικού για τα επόμενα πενήντα μίλια - αλλά και η στενή φιλενάδα του Ramone. Άλλωστε για τα μάτια του, πίσω στην δεκαετία του 50 όταν ταξίδευε με το Μοτόραμα την Αμερική, αποφάσισε να το εγκαταλείψει για να γαντζωθεί στην αγκαλιά του.


Sheriff - Σερίφης - Είναι ο υπεύθυνος για την διατήρηση της τάξης στο Radiator Springs, αλλά και για την πιστή εφαρμογή των νόμων. Παίρνει την δουλειά του πολύ στα σοβαρά, απολαμβάνει όμως και κανέναν υπνάκο κρυμμένος πίσω από την πινακίδα της πόλης. Εκεί που συνάντησε πριν χρόνια τον Κεραυνό, οδηγώντας τον σε μια καταδίωξη με απίθανα αποτελέσματα. Φίλος πλέον με τον πρωταθλητή, τον περιμένει να γυρίσει στην πόλη τροπαιούχος και νικητής του Πίστον Καπ.


Lizzie - Λίζι - Η πιο ηλικιωμένη κάτοικος του Radiator Springs. Μπορεί να έχει τα χρονάκια της αλλά διατηρείται ακόμη σε κίνηση, ενώ διατηρεί και το κατάστημα που πουλά ενθύμια από την εποχή που η πόλη ήταν πέρασμα του Route 66. Ξέροντας πως κανείς δεν θα αντιμιλήσει σε μια γηραιά κυρία, τα βάζει μονίμως με τους τουρίστες της περιοχής, γκρινιάζοντας τους, ακόμη και αν δεν καταλαβαίνει πολλές φορές γιατί το κάνει αυτό.


Στις δικές μας αίθουσες, τον Ιούνιο του 2011
Περισσότερα... »

17/1/11

Live - Golden Globes 2011 / Χρυσές Σφαίρες 2011

Με τον παρουσιαστή Ricky Gervais να κάνει την εμφάνιση του αεράτος και κεφάτος επί σκηνής του Beverly Hilton Hotel, πειράζοντας ως είθισται τους λαμπερούς προσκεκλημένους της εκδήλωσης, ξεκίνησε η διαδικασία απονομής των Χρυσών Σφαιρών για το 2011. Η 68η εκδοχή του θεσμού που ξεκίνησε το 1944 και αποτελεί το κορυφαίο πρόκριμα για την Οσκαρική κορύφωση του ερχόμενου μήνα, διοργανώνεται και φέτος από την Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλιγουντ, ενώ προβάλλεται ζωντανή σε περισσότερες από 150 χώρες στον κόσμο.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, θα πάμε παρέα μέχρι το ξημέρωμα, μαθαίνοντας τους νικητές των κατηγοριών, live την ώρα που απονέμονται στο μακρινό LA...






ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ (ΔΡΑΜΑ)
Black Swan
The Fighter
Inception
The King's Speech
The Social Network GOLDEN GLOBE 2011 WINNER

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (ΔΡΑΜΑ)
Jesse Eisenberg - The Social Network
Colin Firth - The King's Speech GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
James Franco - 127 Hours
Ryan Gosling - Blue Valentine
Mark Wahlberg - The Fighter

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (ΔΡΑΜΑ)
Halle Berry - Frankie and Alice
Nicole Kidman - Rabbit Hole
Jennifer Lawrence - Winter's Bone
Natalie Portman - Black Swan GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Michelle Williams - Blue Valentine

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ (ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ Η ΚΩΜΩΔΙΑ)
Alice in Wonderland
Burlesque
The Kids Are All Right GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
RED
The Tourist

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ Η ΚΩΜΩΔΙΑ)
Johnny Depp - Alice in Wonderland
Johnny Depp - The Tourist
Paul Giamatti - Barney's Version GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Jake Gyllenhaal - Love and Other Drugs
Kevin Spacey - Casino Jack

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ Η ΚΩΜΩΔΙΑ)
Annette Bening - The Kids Are All Right GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Anne Hathaway - Love and Other Drugs
Angelina Jolie - The Tourist
Julianne Moore - The Kids Are All Right
Emma Stone - Easy A

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΗ ΑΓΓΛΟΦΩΝΗ ΤΑΙΝΙΑ
Biutiful (Spain) - Alejandro González Iñárritu
The Concert (France) - Radu Mihaileanu
The Edge (Russia) - Aleksei Uchitel
I Am Love (Italy) - Luca Guadagnino
In a Better World (Denmark) - Susanne Bier GOLDEN GLOBE 2011 WINNER

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ANIMATION
Despicable Me
How to Train Your Dragon
The Illusionist
Tangled
Toy Story 3 GOLDEN GLOBE 2011 WINNER

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ
Christian Bale - The Fighter GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Michael Douglas - Wall Street: Money Never Sleeps
Andrew Garfield - The Social Network
Jeremy Renner - The Town
Geoffrey Rush - The King's Speech

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ
Amy Adams - The Fighter
Helena Bonham Carter - The King's Speech
Mila Kunis - Black Swan
Melissa Leo - The Fighter GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Jacki Weaver - Animal Kingdom

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Darren Aronofsky - Black Swan
David Fincher - The Social Network GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Tom Hooper - The King's Speech
Christopher Nolan - Inception
David O. Russell - The Fighter

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ
Danny Boyle & Simon Beaufoy - 127 Hours
Lisa Cholodenko & Stuart Blumberg - The Kids Are All Right
Christopher Nolan - Inception
David Seidler - The King's Speech
Aaron Sorkin - The Social Network GOLDEN GLOBE 2011 WINNER

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΜΑ
Alexandre Desplat - The King's Speech
Danny Elfman - Alice in Wonderland
A.R. Rahman - 127 Hours
Trent Reznor & Atticus Rose - The Social Network GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Hans Zimmer - Inception

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
"Bound to You" - Burlesque
"Coming Home" - Country Strong
"I See the Light" - Tangled
"There's a Place for Us" - Voyage of the Dawn Treader
"You Haven't Seen the Last of Me" - Burlesque GOLDEN GLOBE 2011 WINNER
Περισσότερα... »

16/1/11

I Saw The Devil - Trailer

The Korean Se7en... Ακολουθώντας πιστά αυτή την χρονική ασυμβατότητα ανάμεσα στην Ανατολή και την Δύση, το καταιγιστικό και σκληρό θρίλερ I Saw The Devil, δηλώνει πανέτοιμο για να ταξιδέψει στα χιόνια του Sundance, για την επίσημη πρώτη προβολή του σε αμερικάνικο έδαφος, την στιγμή που στην πατρίδα του την Κορέα, ήδη κοσμεί τις προθήκες των βίντεο κλαμπς. Δυσαναλογίες της παγκοσμιοποίησης. Anyway, πρόκειται για την επιστροφή του προσωπικού μου κορυφαίου δημιουργού από το νότιο κομμάτι της ασιατικής πενίνσουλας, Kim Ji Woon, που μέχρι στιγμής με έχει καθηλώσει τουλάχιστον τρεις φορές, με το τύπου γουέστερν The Good, The Bad And The Weird, το ανατριχιαστικό Tale Of Two Sisters και το αριστουργηματικό A Bittersweet Life. Στο Είδα τον Διάβολο, η ιστορία αναφέρεται στην περίπτωση ενός κατά συρροή παρανοϊκού δολοφόνου, που θα κάνει το λάθος να προσθέσει στα θύματα του, την εγκυμονούσα μνηστή ενός αστυνομικού του τμήματος ανθρωποκτονιών. Όταν εκείνος τον εντοπίσει και τον συλλάβει, δεν θα τον οδηγήσει στην δικαιοσύνη, μα θα θελήσει να πάρει ο ίδιος εκδίκηση, υποβάλλοντας τον σε μαρτύρια, που ο φονιάς ούτε θα μπορούσε να διανοηθεί. Το θέμα μπορεί να μοιάζει σκληρό και βάναυσο για τα δυτικά ήθη - για τον λόγο αυτό έχουν αφαιρεθεί αρκετές σκηνές βίας, από την κόπια που θα προβληθεί στο φεστιβάλ - όχι όμως και για τα κινηματογραφικά δεδομένα της Κορέας, που αποτελεί ίσως την κορυφαία σχολή στο είδος, αυτή την στιγμή.


Όσοι έχουν ασχοληθεί με το έργο του Woon, σίγουρα θα αναγνωρίσουν στο τρέιλερ την μορφή του Byung Hun Lee, που έχει πρωταγωνιστήσει στις περισσότερες ταινίες του, ο οποίος υποδύεται τον σε ψυχική έξαρση αστυνομικό, ενώ τον ρόλο του serial killer κρατά ο Choi Min Sik, η πασίγνωστη ασιανή περσόνα από το Oldboy του Wook...

Στις δικές μας αίθουσες? Μάλλον όχι...

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

News - Angelina Jolie, The Tourist στο Vanity Fair

Με την νέα της ταινία, το ακραία χολιγουντιανής αισθητικής The Tourist, να κάνει την πρεμιέρα τους στις αίθουσες την εβδομάδα που διανύουμε, θα ήταν αδιανόητο η μορφή της να μην παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στα εξώφυλλα των διασημότερων περιοδικών της γης.

Συνεπώς μοιάζει αναμενόμενο που στο Vanity Fair του Φεβρουαρίου - στην Ισπανική έκδοση - το στολίδι είναι η παρουσία της νούμερο ένα σταρ της εποχής μας, Angelina Jolie.

Η πραγματικά θεϊκή 35χρονη ηθοποιός, που μαζί με την μαγευτική Βενετία, αποτελούν ίσως τους μοναδικούς λόγους για να παρακολουθήσει κανείς την περιπέτεια δράσης που λαμβάνει χώρα στα αδριατικά κανάλια, μέσα από μια υπέροχη φωτογράφιση στις σελίδες του VF, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για να την αμφισβητήσεις.

Εκφραστική, όμορφη, σέξι και κυρίως αφοπλιστικά εντυπωσιακή, η Jolie κάνει ειδική αναφορά στην μητρότητα, ξεδιαλύνοντας τις φήμες που ανέφεραν πως περιμένει παιδί, κάτι που δεν αποκλείει να συμβεί στο κοντινό μέλλον. Συγκρίνοντας μάλιστα τις προτεραιότητες σε σχέση με τον πιθανό γάμο της με τον Brad Pitt, ανέφερε πως νιώθει σαν να έχει συμβεί ήδη, εφόσον με τόσα παιδιά που υπάρχουν ήδη γύρω τους, είναι τόσο δεμένοι που η επισημοποίηση της σχέσης τους, δεν πρόκειται να προσθέσει τίποτα παραπάνω σε αυτό τον δεσμό.



Μετά από μια τριάδα κατασκοπικών action movies, η Angelina αυτή την περίοδο βρίσκεται εκτός πλατό, συμμετέχοντας μόνο φωνητικά στο δεύτερο μέρος του animation, Kung Fu Panda, όπου ντουμπλάρει την δυναμική τίγρη. Η ίδια πάντως δεν αποκλείει την περίπτωση του σίκουελ της τεράστιας επιτυχία Mr And Mrs Smith, ταινίας που άλλαξε την ζωή και την καριέρα της, σε υπερθετικό βαθμό...

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

15/1/11

News - Prometheus, αντι-Alien

Εδώ και πάρα πολύ καιρό ακουγόταν πως ο Ridley Scott έχει στα σκαριά την περίπτωση του πρίκουελ του ανεπανάληπτου Alien, μα μόλις σήμερα έφτασε η επίσημη ανακοίνωση από την παραγωγό 20th Century Fox, για το τι ακριβώς πρόκειται να συμβεί. Η ταινία Prometheus, τίτλο που συμφώνησαν από κοινού να δώσουν στο πόνημα ο Βρετανός σκηνοθέτης, με τον στενό του συνεργάτη Damon Lindelof και τον σεναριογράφο Jon Spaihts, θα είναι μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, που δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με το σίριαλ - φαινόμενο. Ούτε συνέχεια, ούτε καινούργιο σίκουελ, ούτε ιστορία που εκτυλίσσεται πριν από όσα έχουμε παρακολουθήσει. Το φιλόδοξο σχέδιο, που στην θεματική του θα συμπεριλαμβάνει οργανισμούς που αναμιγνύουν ανθρώπινο και εξωγήινο DNA - σύμφωνα με τον Scott - ξεκινά την οργάνωση του, με σκοπό να βγει στις αίθουσες στις 9 Μαρτίου του 2012. Η σύνθεση του καστ ακόμη δεν έχει γίνει γνωστή, αφού εκτός από το όνομα της πολυάσχολης εσχάτως Noomi Rapace, δεν έχουν δοθεί στην δημοσιότητα περαιτέρω πληροφορίες, αν και οι φήμες κάνουν λόγο για μια all star ομάδα, που θα αποτελούν ακόμη τέσσερις σούπερ χολιγουντιανοί αστέρες. Ανακουφιστικό το μαντάτο του Προμηθέα, επειδή δεν θα δούμε ακόμη ένα δίχως νόημα Alien, που γεμίζει όμως υψηλές προσδοκίες τους φαν του sci-fi, για το φιλμ που υπόσχεται να κάνει την διαφορά.


Περισσότερα... »

Sherlock Holmes: A Game Of Shadows - First Look

Αυτό ακριβώς λέγεται άμεση ανταπόκριση στην επιτυχία. Σχεδόν ένα χρόνο και κάτι, μετά την επίσημη πρώτη του Sherlock Holmes και το σίκουελ κοντεύει να ολοκληρώσει τα γυρίσματα του, προκειμένου να προλάβει την καταληκτική ημερομηνία που έχει ορίσει η Warner, για παγκόσμια πρεμιέρα στις 16 του Δεκέμβρη. Στην εξέλιξη της ιστορίας, που λαμβάνει χώρα την ακριβώς επόμενη χρονιά από εκείνη του πρώτου επεισοδίου, στα 1891, ο Σέρλοκ Χολμς (Robert Downey βεβαίως), βρίσκεται διαρκώς στο κατόπι του υπ αριθμόν ένα δημόσιου κινδύνου, καθηγητή Μοριάρτι, έχοντας πάντοτε στο πλευρό του τον πιστό του φίλο Γουότσον (Jude Law σαφώς), που μόνιμα έχει να αντιμετωπίσει τις νευρώσεις της αγαπημένης του, Μέρι Μόρσταν. Στην δεύτερη ταινία της μοντέρνας κινηματογραφικής εκδοχής του διασημότερου ντετέκτιβ όλων των εποχών, που την σκηνοθετική καθοδήγηση έχει και πάλι αναλάβει ο χαρισματικός Guy Ritchie, η βασικής προσθήκη ακούει στο όνομα Noomi Rapace, που βεβαίως πρόκειται για την αδύνατη Σουηδή που έγινε γνωστή μέσα από την τριλογία του Κοριτσιού με το Τατουάζ, ενώ από τις εικόνες του θα παρελάσουν ακόμη ο Stephen Fry (ο αδελφός του Χολμς, Μάικροφτ), ο Jared Harris και η Kelly Reilly. Πάντως ακόμη το φιλμ δεν έχει πάρει επισήμως τίτλο από την παραγωγή, αν και πολύ πιστεύω πως το Sherlock Holmes θα διατηρηθεί, έχοντας μια λεζάντα συνοδευτική, για να το διακρίνει...

Περισσότερα... »

14/1/11

A Little Bit Of Heaven - Trailer

Τι θα συνέβαινε αν σου δινόταν μια δεύτερη ευκαιρία, για να τα κάνεις όλα σωστά? Αν είσαι η Kate Hudson, εκείνη η λαμπερή ξανθούλα, που γνωρίσαμε στο Almost Famous, με την απίθανη κληρονομική αύρα να την συνοδεύει σε κάθε της βήμα, πιθανόν θα έκανες καλύτερες επιλογές ταινιών, που θα λάβεις μέρος. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός, πως η χαριτωμένη μπλόντυ, με τα καλλιτεχνικά γονίδια της Ηawn, δεν κατάφερε ακόμη να σταθεί στο υψηλό επίπεδο, που αρχικώς μας είχε υποσχεθεί. Κινούμενη όπως συνήθως στα μέτρα της χαλαρής dramedy, η 31χρονη πλέον Kate πρωταγωνιστεί στην ταινία A Little Bit Of Heaven, υποδυόμενη την γεμάτη ενέργεια κοπέλα, που πληροφορείται πως την έχει κτυπήσει βαριά ασθένεια και της απομένουν ελάχιστοι μήνες ζωής. Όταν το φλερτ με τον γιατρό που την παρακολουθεί, αρχίσει να εξελίσσεται σε δεσμό όμως, θα αισθανθεί πως ο έρωτας που γεννιέται, είναι ίσως πιο φοβιστικός από τον θάνατο που έρχεται. Ελαφρώς μακάβριο μου ακούγεται το θέμα που επεξεργάζεται η παραγωγή των Weinstein και υπογράφεται σκηνοθετικά από την Nicole Kassell, που το δικό της The Woodsman, είχε σοκάρει το κοινό πριν από επτά χρόνια, χάρη στην σοκαριστική του αφήγηση.


Το έτερον ήμισυ της Hudson επί σκηνής υποδύεται ο Gael Garcia Bernal, που το Χόλιγουντ μάλλον ανακάλυψε μόλις την φατσούλα του κοτσάρονταν την σε κάθε λογής σινερομάντζο, ενώ το καστ συνθέτουν αξιόλογα ονόματα όπως η Whoopi Goldberg, η Kathy Bates και η Lucy Punch. Πρεμιέρα στην Αμερική στις 4 Φεβρουαρίου 2011.

Στις δικές μας αίθουσες? Δεν το πολυπιστεύω να έρθει...

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

13/1/11

Submarino - Review

Submarino
του Thomas Vinterberg. Με τους Jakob Cedergren, Patricia Schumann, Dar Salim


Βουλιάζει, μα δεν το ξέρει...
του zerVo
Είδες τι όμορφα κι ωραία είναι τώρα όλα, που οι Σκανδιναβοί διέκοψαν οποιαδήποτε σχέση με το κινηματογραφικό στυλ - εφεύρεση του μεγαλύτερου προβοκάτορα που ανέδειξε ποτέ η χερσόνησος τους? Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποδράσουν αισθητικά από το ψυχρό, μουντό, απόμακρο, με μια λέξη βόρειο κλίμα που τους περιβάλλει, μα οι ιστορίες που περιγράφουν, διέπονται από έναν καυτό ανθρώπινο προβληματισμό, στοιχείο που εξισορροπεί κατά κάποιο τρόπο, την παγωνιά του περιβάλλοντος. Δώδεκα χρόνια κατόπιν του Festen, που έκανε το όνομα του διάσημο στους φιλμικούς κύκλους και μετά το περιπετειώδες ταξίδι του στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού - με δύο φιλμς, το Dear Wendy και το It's All About Love - ο Thomas Vinterberg γυρνά στα πάτρια δανέζικα εδάφη, για να αποδείξει πως σκηνοθετικά αποτελεί σημαντικό κεφάλαιο για το σινεμά της Γηραιάς...

Ζορισμένα από τον τρόπο που η ναρκομανής μητέρα τους καταστρέφει την ζωή της και τα επέκταση την δική τους, δύο μικρά αγόρια, προσπαθούν να συντηρηθούν στηριγμένα μόνο στις δικές τους δυνάμεις, αλλά και να μεγαλώσουν το μόλις λίγων μηνών αδελφάκι τους. Μέχρι την μοιραία νύχτα που εκείνο αναπάντεχα θα ξεψυχήσει, βάφοντας μονομιάς ολόμαυρη την ψυχή τους. Είκοσι χρόνια μετά, ο Μεγάλος, έχει μόλις βγει από την φυλακή που βρέθηκε για παραπτώματα και περιπλανιέται άφραγκος στους υπό το μηδέν δρόμους της Κοπεγχάγης, την ίδια ώρα που ο Μικρός, πολεμά απεγνωσμένα να σταθεί καλός πατέρας στο πλάι του ανήλικου γιου του, μα ο εθισμός του στην ηρωίνη, δεν του το επιτρέπει.

Πιο μελανό και απαισιόδοξο δεν θα μπορούσε να είναι το τοπίο, που ξετυλίγει την ιστορία του το Submarino. Δύο ενήλικες, που η μοίρα από τα μικράτα τους στάθηκε ιδιαίτερα άδικη στο πρόσωπο τους, ουδέποτε κατόρθωσαν να ξεπεράσουν την στιγμή που σημάδεψε το είναι τους. Και περιφέρονται σαν ράκη, σαν μηδενικά, σε έναν κόσμο που βασιλεύει η ανέχεια, η φτώχεια, η μούρλα της στιγμής, η τάση για αυτοχειρία. Που όλα αυτά? Σε μια χώρα που περηφανεύεται διεθνώς, πως διαθέτει την κορυφαία στην λίστα ποιότητα ζωής και που οι συνθήκες διαβίωσης αγγίζουν το ιδεατό. Ο Vinterberg ευτυχώς έχει αντιληφθεί από μακριά την παγίδα και κρούει το καμπανάκι του κινδύνου. Αρκετό καιρό πριν η αδιάφθορη ολόλευκη από μιάσματα κοινωνία της Δανιμαρκίας, μετατραπεί σε βασίλειο βίαιων φυλακόβιων και ασυνάρτητων και ανεύθυνων γονιών, που γαλουχούν πιτσιρίκια, με την βελόνα στην φλέβα.

Για πες: Δεν είναι οι εικόνες του Δανού που σε προκαλούν. Είναι το κλίμα, η ατμόσφαιρα, αυτός ο διαρκής χειμώνας που σε προτρέπει μονομιάς να του στρέψεις την πλάτη, καλομαθημένε μου στον καταγάλανο ουρανό, μεσόγειε θεατή. Σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να προτιμήσεις με τα χίλια την φτωχική μα ποτισμένη στην αρμύρα πραγματικότητα σου, από τα θεωρητικά πλούτη και παλάτια, που βυθισμένα στο κρύο και την παγωνιά έχουν χάσει παντελώς την ανθρωπιά τους. Και αυτή είναι η λογική του μάστορα, να ζωγραφίσει την αλήθεια του σαν ακυβέρνητο υποβρύχιο, σαν χαμένο από πυξίδα Submarino, που βουλιάζει διαρκώς στην φτωχή, την παράλυτη συναισθηματικά θάλασσα της δηθενιάς...






Στις δικές μας αίθουσες, 13 Ιανουαρίου 2011 από την Seven

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

The Tourist - Review

Ο Τουρίστας
του Florian Henckel von Donnersmarck. Με τους Johnny Depp, Angelina Jolie, Paul Bettany


Operazione Apollo
του zerVo
Κι όμως μπορώ να την εξηγήσω την περίπτωση αυτή της μη (...χειρότερα) ταινίας. Επηρεασμένος από την οικονομική ύφεση που μαστίζει την Γηραιά και δρώντας αστραπιαία και με μέθοδο, ο Δήμαρχος της πόλης με την μεγαλύτερη τουριστική επισκεψιμότητα στον κόσμο, προκειμένου να μην βρεθεί προ εκπλήξεων, αποφάσισε να υποστηρίξει ένα κατά παραγγελία βίντεο με όλα τα αξιοθέατα της σε παράταξη. Για να κάνει περισσότερο μπούγιο όμως, δεν αρκέστηκε στην κοινότυπη λύση της οποιασδήποτε Τσόκλη, μα θέλησε να το κάνει πιο περιπετειώδες και ελκυστικό το 90λεπτο, παίρνοντας για πρωταγωνιστές τους κατά τεκμήριο λαμπερότερους χολιγουντιανούς σταρς και μετατρέποντας την Βενετιά στο επίκεντρο της παγκόσμιας κατασκοπικής ίντριγκας. Για μια τετραετία - υπογράφω γκαραντί - είναι καλυμμένος από αφίξεις στην ρομαντική υδάτινη γωνιά του Ιταλικού Βορρά, συνεπώς η επανεκλογή του πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Περίπτωση Επιχείρησης Απόλλων αλά Ιταλικά δηλαδή, πολύ πιο ακριβή και διαφημισμένη βεβαίως, βεβαίως...

Πανέμορφη κυρία, που βρίσκεται - εν γνώση της - κάτω από την αυστηρή παρακολούθηση των μυστικών υπηρεσιών, λαμβάνει εντολή από μυστηριώδη άντρα, να ταξιδέψει με το τρένο, εντοπίζοντας άγνωστο και αφελή τουρίστα των κυβικών του, ώστε να τους παραπλανήσει. Στην διαδρομή από το Παρίσι στην Βενετία, στο στόχαστρο της μοιραίας γυναίκας θα μπει Αμερικάνος επαρχιώτης, που θα μαγευτεί από τα κάλλη της αγνοώντας πως από τούδε και στο εξής η ζωή του βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Κατάσταση που θα οδηγηθεί στα άκρα, όταν το ντουέτο των ταξιδευτών αριβάρει στην πόλη των χιλίων καναλιών και ο φτωχός, τίμιος και άρτι ερωτοχτυπημένος δασκαλάκος καταλάβει, πως τα μαγικά χάδια της καλλονής, τον έχουν καταστήσει ως υπ αριθμόν ένα καταζητούμενο της μαφίας.

Μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος θα μου πεις. Και προκειμένου να σε φιλήσει φουκαρά μου, μια ειδυλλιακή ανοιξιάτικη βραδιά στο μπαλκόνι της σουίτας του Danieli, δίπλα από τις γόνδολες και κάτω από το παραμυθένιο φεγγάρι, η πιο σέξι γυναίκα της γης, τότε χαλάλι και οι σφαίρες που - πιθανόν - θα ρημάξουν το κορμί σου. Αγνοώντας βεβαίως πως η κούκλα παίζει θέατρο μαζί σου και που το μόνο που της αρκεί είναι να πειστούν οι οπλισμένοι σαν αστακοί περικυκλωτές πως εσύ είσαι ο Κάιζερ Σόζε που μετά μανίας αναζητούν. Βεβαίως επειδή η ιστορία που αφηγείται ο Florian Henckel Von Donnersmarck, πρωτίστως βουτήχτηκε στην μαρμίτα που ανακατεύουν την αφέλεια με την κουταμάρα, το στόρι σε καμία του στιγμή δεν αποκτά την στοιχειώδη σοβαρότητα, επιβεβαιώνοντας κατ αυτόν τον τρόπο, την αρχική μου προσέγγιση περί ενός εναλλακτικού Lonely Planet Production. Γιατί ο στόχος της ανάδειξης της πραγματικά γραφικής μισοβυθισμένης πόλης στην αδριάτικη λαγκούνα, σε παραμυθένιο τουριστικό προορισμό, επιτυγχάνεται πανεύκολα, από τα έξοχα πανοραμίκ και τις θελκτικές αερολήψεις του (υπερτιμημένου ελέω Οι Ζωές των Άλλων) Γερμανού πάνω στην Ριάλτο, το Καμπανίλε και τον Σαν Τζόρτζο Ματζόρε. Με έπεισε ο Tourist. Θα ξαναπάω...

Για πες: Στην Βενετία εννοώ. Το λέω μην τυχόν και μπερδευτείς πως θα ξαναπήγαινα στην αίθουσα να ματαδώ κάτι που δεν είναι ούτε περιπέτεια, ούτε κομεντί, ούτε θέμα έχει, αλλά ούτε και εξέλιξη. Ότι από τις εικόνες του παρελαύνει η ντιβίνα Jolie, ντυμένη στην πένα με ακριβές υπογραφές μετρ της υψηλής ραπτικής, δεδομένα αποτελεί από μόνο του λόγο να το προσέξεις. Ίσως και λίγο παραπάνω, όπως σε προκαλούν οι κατασκόποι, για το αν φορά ή όχι τίποτα, κάτω από την πανάκριβη τουαλέτα της, κάτι που δεν εντόπισαν ούτε οι ίδιοι, έχοντας και την βοήθεια της τζειμπσμποντικής τεχνολογίας. Με την εισαγωγή, όμως, στην υπόθεση της φιγούρας του Depp, που αναπαραγάγει ατυχώς την μισοαφελή - μισομεθυσμένη μανιέρα του, φαίνεται σαν να πατήθηκε κατά λάθος το κουμπί του Destroy. Άσε που μόλις ο αστέρας φορά το ολόλευκο σακάκι - χρώμα απαγορευτικό στον μόνιμα σκούρο πλανήτη της ιταλιάνικης μόδας - η κουτσουρεμένη χημική ένωση με την θεϊκή Angelina, διαλύεται κι εκείνη μονομιάς. Δίνοντας μου να καταλάβω για ακόμη μια φορά, πως ο τρελό - Johnny, ερμηνευτικά είναι ικανός για τα πάντα, εκτός από το να το παίζει άνετος και αεράτος Banderas...






Στις δικές μας αίθουσες, 13 Ιανουαρίου 2011 από την Audiovisual


Περισσότερα... »

σχόλια (1)

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)