Για να πως την μαύρη αλήθεια, κάτι τέτοιο αν συμβεί δεν θα με λυπήσει διόλου, αν είναι να κυκλοφορήσει η 23η εκδοχή του μεγαλύτερου κινηματογραφικού ήρωα ever και το αποτέλεσμα να μοιάζει εφάμιλλο με του απογοητευτικότατου Die Another Day. Αποξαρχής πάντως τίποτα δεν πήγαινε δεξιά στο πρότζεκτ, ειδικά από την στιγμή που η MGM βυθίστηκε ακόμη περισσότερο στο τέλμα των οικονομικών της προβλημάτων. Έστω κι αν ανακοινώθηκε το όνομα του Sam Mendes ως εκείνου που θα ηγηθεί την προσπάθειας αναστήλωσης του υπερκατάσκοπου που μέχρι το The World Is Not Enough κρατούσε ψηλά την σημαία της MI6, εντούτοις διέρρευσε το μαντάτο πως τα μέλη της παραγωγής πληροφορήθηκαν το οριστικό ναυλαγιο του σχεδίου. Μικρή η έκπληξη, για όσους πόνταραν σε κατάρρευση της πάλαι ποτέ κραταιάς Metro και της συν αυτώ EON, που δεν δύναται να ανεξαρτητοποιηθεί από το ρεύμα που παρασύρει στο γκρεμό την μητρική εταιρία. Θα είναι αυτό το λυπηρό φινάλε για τον 007 ή θα εμφανιστεί κάποιος σαν από μηχανής Θεός, που θα αναλάβει εκ νέου τα ηνία, τερματίζοντας την συνεργασία με τον Craig, που ναι μεν είναι αξιόλογος ηθοποιός, μα Τζέιμς Μποντ δεν είναι και να ανοίξει νέους ορίζοντες για το πιο μακροσκελές φιλμικό σίριαλ, με τους αναρίθμητους φανατικούς οπαδούς? Μακάρι!

Περισσότερα... »

Η πρώτη κινηματογραφική παρουσία του γίγαντα Κόναν του Βάρβαρου, σηματοδότησε την έναρξη της τεράστιας καριέρας του Arnold Schwarzenegger, ως πρωταγωνιστή ταινιών δράσης, πριν από ακριβώς τριάντα χρόνια. Άλλη γενιά, άλλες απαιτήσεις, γι αυτό και η Nu Image που σκέφτηκε πως ένα ριμέικ της γνωστής περιπέτειας δράσης δεν θα ήταν άκαιρο, ανάθεσε στον γνωστό - και μη εξαιρετέο - σκηνοθέτη Marcus Nispel, του Pathfinder και των διασκευών του Παρασκευή και 13 και Texas Chainsaw Massacre, την οργάνωση του. Το πρώτο πρόβλημα, της εύρεσης του πρωταγωνιστή που θα υποδυθεί τον μυθικό σωματώδη πολεμιστή, λύθηκε σχετικά εύκολα, αφού ο Jason Momoa, μοντέλο, αθλητής και μπόντι μπίλντερ εκ της Χονολουλού, κρίθηκε με συνοπτικές διαδικασίες σαν ο κατάλληλος να τον υποδυθεί. Η ιστορία γνώριμη στους παλιούς, που στοχεύει να κερδίσει - και δια μέσου των ειδικών εφέ - τους νεότερους. Ο Κόναν, επιστρέφει στην γη της Χαιμπόρια που μεγάλωσε, αναζητώντας εκδίκηση για τον άδικο χαμό του πατέρα του και τον αφανισμό του χωριού του. Μαζί με τον Χαβανέζο Momoa, που φιλοδοξεί να αγγίξει έστω στο ελάχιστο την πορεία του προκατόχου του, επί της οθόνης θα δούμε ακόμη τους Stephen Lang (Avatar), Rose McGowan (του Grindhouse αλλά και του επερχόμενου αναλόγου ύφους Red Sonja), Ron Perlman (Hellboy) και Rachel Nichols (GI Joe και Star Trek). Ο Conan θα εμφανιστεί με το βαρύ σπαθί του στις αίθουσες στις αρχές του 2011 από την Lionsgate και το μόνο που απομένει είναι να δούμε αν η χαίτη και τα μπράτσα του έχουν την ίδια πέραση με εκείνη του 1982.

Περισσότερα... »

Στην Κρήτη, την Μυτιλήνη και το Λονδίνο, ξεκινούν στα μέσα του καλοκαιριού τα γυρίσματα της ταινίας Στο Ξέσπασμα του Φεγγαριού, που θα φέρει την υπογραφή του Στράτου Μαρκίδη. Ένα μόλις χρόνο μετά την επιστροφή του στα κινηματογραφικά δρώμενα, με την ηθογραφική κωμωδία I Love Karditsa, ο διάσημος, χάρη στις δημοφιλέστατες σειρές της μικρής οθόνης που έβαλε την σφραγίδα του, σκηνοθέτης, αποφασίζει να ασχοληθεί με μια δραματική αυτή τη φορά ιστορία, γεμάτη ίντριγκες, σασπένς και φυσικά μόλικες δόσεις έρωτα. Στο επίκεντρο της ιστορίας υπάρχει το ειδύλλλιο δύο νέων, που ζουν κάθε λεπτό της σχέσης τους αγνοώντας πως στο παρελθόν οι οικογένειες τους έχουν έρθει αντίπαλες, στα πλαίσια μιας αιματηρής και φονικής βεντέτας. Στο τέλος θα νικήσει η οργή ή η αθωότητα? Απάντηση θα πάρουμε τον χειμώνα, όταν θα προβληθεί η παραγωγή της Odeon και της MS Media, που στοχεύει σε συνέχεια των επιτυχημένων εγχώριων παραγωγών πρόσφατης κοπής, βασιζόμενη και στα αναγνωρισμένα αστέρια που συμμετέχουν στο καστ. Μεταξύ τους οι Ιωσήφ Μαρινάκης, Τάνια Τρύπη, Κώστας Αποστολάκης, Τζένη Μπότση, αλλά και θρυλικά ονόματα όπως της Μπέτυς Λιβανού και του Γιάννη Βόγλη.

Περισσότερα... »

Με τα πέντε εισαγωγικά λεπτά της ταινίας, ολοκληρώνει η Disney το προμόσιον του The Sorcerer's Apprentice, δέκα ημέρες πριν την επίσημη παγκόσμια πρεμιέρα του. Ένα πεντάλεπτο που είναι αρκετό για να σε βάλει στο νόημα, αφού απεικονίζει την βάση της ιστορίας, όπως συνέβη πριν από κάποια χρόνια σε ένα παλαιοπωλείο της Νέας Υόρκης. Εκεί που εισέβαλε ένας πιτσιρίκος για να θαυμάσει τις αντίκες, μα βρέθηκε ανάμεσα στην απόλυτη μάχη δύο παντοδύναμων μάγων, που ο καθένας από την μεριά του δηλώνει υποστηρικτής του Καλού και του Κακού. Βεβαίως τότε ο μικρός δεν γνώριζε πως και ο ίδιος διαθέτει υπερφυσικές δυνατότητες, μα σήμερα ήλθε η στιγμή να το πληροφορηθεί από τον παράξενο άντρα με το όνομα Μπαλτάσαρ, που θα βρεθεί δίπλα του, τόσο για να τον προστατεύσει, αλλά κυρίως για να τον εκπαιδεύσει, προκειμένου να αντιμετωπίσουν παρέα τις εχθρικές ορδές που έχουν σαν σκοπό τον αφανισμό της Μητρόπολης. Ένα ακόμη παραμύθι δηλαδή, που στηρίζει την δυναμική του στα απίθανα ειδικά εφέ, στοχεύοντας όσο το δυνατόν σε καλύτερη πορεία στα box office, έχοντας όπως συνήθως την αρωγή του χρυσοφόρου αγγίγματος του Μίδα Bruckheimer, αλλά και του μπλοκμπαστεράκια σκηνοθέτη Jon Turtletaub, που τα είχε πάει περίφημα - εμπορικά - στην διλογία του National Treasure.


Κι επειδή τα επιτυχημένα τρίο συνήθως δεν σπάνε, μπας και χαλάσει η μαγιά, στον πρωταγωνιστικό ρόλο θα βρεθεί κι εδώ ο Nicolas Cage και το ιδιότροπο μαλλί του, έχοντας στο πλάι του τον ταλαντούχο Jay Baruchel (του She's Not That Into You) συνθέτοντας το κεντρικό δίδυμο της ιστορίας, αλλά και τους Alfred Molina και Monica Bellucci, που ολοκληρώνουν το εντυπωσιακό καστ.
Στις δικές μας αίθουσες από τις 15 Ιουλίου 2010 με τον τίτλο Υποψήφιος Μάγος
Περισσότερα... »

The Twilight Saga: Έκλειψη
του David Slade. Με τους Kristen Stewart, Robert Pattinson, Taylor Lautner, Ashley Greene

Η Ώρα της Συμμαχίας
του zerVo
Είναι αυτό που λένε "πες, πες, όλο και κάτι θα μείνει". Η περίπτωση του Eclipse, ελάχιστα διαφέρει από τους προκατόχους του στο θέμα της πολυλογίας, μα μέσα από αυτούς τους ατέρμονους - και ενίοτε κουραστικούς - διαλόγους του, σου αφήνει και ένα πιατάκι με τροφή, για να σκεφτείς δυο, τρία πράγματα πέραν του εμφανούς ρομαντικού. Ταινία φιλοσοφίας και διανόησης, θα με ρωτήσεις? Γιατί όχι? Ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί μεταξύ όλων αυτών των χιλιάδων που συρρέουν κατά κύματα για να ζήσουν την κινηματογραφική εμπειρία ενός ακόμη ερωτικού τριγώνου που αναζητά λύση, να υπάρχουν και κάποιοι που βλέπουν πίσω από τα καρέ, βγάζοντας κάποια συμπεράσματα πιο ψαγμένα από την απλοϊκή απάντηση στο ερώτημα "ποιον θα διαλέξει το κορίτσι?". Δεν θα ήταν λογικό άλλωστε, σε μια ήδη υπάρχουσα τριλογία και δύο ακόμη τεύχη σε pre-production, μόνο ένα νεανικό αμόρε να είναι όλο το ζουμί.

Η μελαγχολική Μπέλα βρίσκεται για ακόμη μια φορά σε κατάσταση αδυναμίας σύνταξης των συναισθημάτων που νιώθει για τον Έντουαρντ και τον Τζέικ. Την ίδια στιγμή που μια θανάσιμη απειλή θα κάνει την εμφάνιση της, όταν μια καινούργια φράξια βρικολάκων θα εμφανιστεί στο Σιάτλ, απειλώντας την ισχυρή αυτοδυναμία των Κάλεν. Για να αποδώσω τίτλους σε κάθε ένα ξεχωριστά επεισόδιο της σειράς που βασίζεται στα βιβλία που έκαναν διάσημη την Stephenie Meyer, τότε θα αποκαλούσα εύκολα το πρώτο ως το λυρικό, το δεύτερο ως το άγευστο και το τρίτο ως το συζητήσιμο. Πέραν της βεντέτας, που ορίζεται από το πρώτο κιόλας λεπτό και άπαντες περιμένουν να παρακολουθήσουν προς το φινάλε, στο τραπέζι πέφτουν όχι και λίγα ζητήματα που αφορούν στον ψυχισμό της γεμάτης ερωτηματικά νεαράς. Που εμφανίζεται πιο προβληματισμένη, την στιγμή που διαβάζει τις αράδες από το προφητικό ποίημα του Frost, Fire And Ice. Ποιος είναι η φωτιά και ποιος ο πάγος? Είναι εύκολο να επιλέξεις το ένα από τα δύο σαν την κινητήρια δύναμη της ζωής ή η μίξη τους σου δίνει περισσότερες δυνατότητες? Σαν τον έρωτα που αισθάνεται μέσα της, τόσο για τον ψυχρό και άχρωμο βαμπίρο, που μουδιάζει τους πόνους της και της προκαλεί ευεξία, όσο και για τον θερμό και αγριωπό λύκο, που μόλις την αγκαλιάσει, της εξαφανίζει ρίγη και κρυάδες.

Μου αρέσει που έχω την αίσθηση πως αυτό που παρακολουθώ, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μακροσκελής αλληγορία. Το κορίτσι μοναχικό, ανασφαλές, φοβισμένο, πονεμένο, κτίζει γύρω του έναν φανταστικό κόσμο, από πρόσωπα που δεν ανήκουν στον κόσμο που της έχει δημιουργήσει τόση δυστυχία. Πρόσωπα που κάτω από κανονικές συνθήκες θα σκόρπιζαν τον τρόμο σε οποιονδήποτε τα πλησίαζαν. Ο βρικόλακας θα με κατασπαράξει και ο λυκάνθρωπος θα με κόψει κομμάτια, σκέφτεται ο λογικός. Όχι όμως και η Μπέλα, που κοντά τους νιώθει την απόλυτη ηρεμία. Κι αν κάτι την τρομάζει, είναι που την ισορροπία της επιχειρούν να κλονίσουν αυτοί που την λατρεύουν με τις κτητικές απαιτήσεις τους. Γι αυτό κι αποφεύγει επιμελώς να δώσει μια σαφή απάντηση στο καίριο ερώτημα για τον επίσημο αγαπητικό. Την στιγμή που ο ένας καταλαβαίνει και ο άλλος νιώθει, πως αμφότεροι της είναι απαραίτητοι. Δίχως τον έναν τους, δύσκολα υπάρχει...

Σκηνοθετικά η Έκλειψη, διαθέτει κάποια αξιόλογα χαρίσματα, εφόσον ο δημιουργός της David Slade, έχει πρότερη εμπειρία πάνω στο είδος από τα 30 Days Of Night και Hard Candy. Τα ειδικά εφέ, σαφώς πιο προσεγμένα από τα προηγούμενα επεισόδια, χρησιμοποιούνται με μέτρο αφού ο Βρετανός, προτιμά να παίξει περισσότερο με την ατμόσφαιρα, τους χώρους, τις σκιές και τις εκφράσεις των προσώπων. Προσθέτοντας ανά τακτά διαστήματα κάποια φλασμπακς, που εισάγουν νέο ενδιαφέρον στην ίντριγκα, αλλά και κτίζουν τις συνθήκες για τα επερχόμενα τεύχη. Για την ανικανότητα διατήρησης ενός αξιοπρεπούς τέμπο - η αχίλλειος πτέρνα του Twilight Saga - δεν ευθύνεται εκείνος απόλυτα, μα το σενάριο της Melissa Rosenberg, που κι αυτό από την μεριά του δικαιολογείται, χάρην των δυσκολιών της μεταφοράς από το μυθιστόρημα. Κάτι που θεωρώ δεδομένο πως δεν θα λυθεί ούτε στο μέλλον, όσα διαφορετικά πρόσωπα κι αν καθίσουν στην καρέκλα του ντιρέκτορα του franchise.

Για πες: Καλώς ή κακώς το σίριαλ έχει δημιουργήσει μια νέα τριάδα πανίσχυρων ειδώλων στην παγκόσμια εφηβική κοινότητα, ώστε να μην μπορώ να προβλέψω αν ως ηθοποιοί θα καταφέρουν ποτέ στην καριέρα τους να ξεπεράσουν την ταμπέλα του Twilight. Οι δύο το έχουν παλέψει ήδη, επιχειρώντας το επόμενο βήμα τους, αποσπώντας θετικά σχόλια, τόσο ο Pattinson στο Remember Me, όσο και η Stewart στις Runaways. Ο τρίτος εικοσάρης της παρέας Taylor Lautner, τώρα δειλά δειλά κινείται με το θρίλερ Abduction, να αποφύγει τα σημάδια της τυποποίησης. Γιατί κακά τα ψέματα, δίχως σημαντικές εμπειρίες είναι πανεύκολο να πέσουν στην παγίδα και μάλιστα τόσο νωρίς. Το ότι έχουν στα χέρια τους μια ευκαιρία χρυσάφι για να εκτοξεύσουν την φήμη τους στα ουράνια, φαίνεται από το γεγονός πως συνομήλικοι συνάδελφοι τους - η Dallas Howard, η Kendrick, η Fanning, η Ashley Greene - σφάζονται για ένα ρολάκι στο φόντο, για μια εμφάνιση έστω και λίγων λεπτών. Ελπίζω πως όσο περνά ο καιρός και στέκονται ακόμη περισσότερο στα πόδια τους, να βοηθήσουν αυτεπάγγελτα και αυτοσχεδίως στην εξέλιξη του Twilight Saga και γιατί έχουν δυνατότητες, μα βασικά διότι το δικαιούται η σειρά, που μοιάζει να έχει γερά potentials. Το πρώτο Breaking Dawn (του Bill Condon) άλλωστε, βρίσκεται πολύ κοντά μας, για να διαπιστώσουμε του λόγου το αληθές...




Στις δικές μας αίθουσες, 30 Ιουνίου 2010 από την Odeon


Περισσότερα... »

.... . .-.. .--. -- .! Η ευρωπαϊκή πρωτότυπη εκδοχή του, υπήρξε μια συγκλονιστική σινεματική εμπειρία. Το ταξίδεμα του σεναρίου από την Σουηδία στο Χόλιγουντ ήταν ακαριαίο, μιας και οι Αμερικάνοι θέλγονται τον τελευταίο καιρό από θέματα που στο επίκεντρο τους έχουν την ζωή των βρικολάκων. Το ζήτημα είναι αν και κατά πόσον το ριμέικ του Let The Right One In, θα διαθέτει τον λυρισμό και την ψυχή του σκανδιναβικού γνώμονα και δεν θα είναι απλώς μια ανατριχιαστική ιστορία τρόμου, από αυτές που η Μέκκα κυκλοφορεί κατά σωρούς. Οι πρώτες δοκιμαστικές προβολές του Let me In, κάνουν λόγο για μια αξιοπρεπέστατη και συνεπή αναπαραγωγή του στόρι των δύο παιδιών, ενός φυσιολογικού αγοριού και μιας συνομήλικης του βαμπίρας, που τις μοναχικές ζωές τους χωρίζει μια μεσοτοιχία. Από το τρέιλερ πάντως της νέας και πιο τεχνολογικά εξελιγμένης βερσιόν, ένιωσα να υπάρχει μια σημαντική διαφορά στο ύφος, αφού απουσιάζει η μελαγχολία της αυθεντικά παγωμένης Στοκχόλμης και έχει αντικατασταθεί από ένα πιο ατσαλάκωτο σκηνικό. Την σκυτάλη από τον Tomas Alfredson, στην σκηνοθετική καθοδήγηση εδώ παίρνει ο ταλαντούχος Matt Reeves, πουλέν του JJ Abrams, που δοκιμάστηκε στο θρίλερ τρόμου και έντασης Cloverfield, αφήνοντας θετικά συμπεράσματα για τη δουλειά του, ο οποίος σύμφωνα με δηλώσεις του, έχει πάρει σαν βάση του περισσότερο το μυθιστόρημα του John Ajvide Lindqvist, Låt den rätte komma in, παρά την ορίτζιναλ ταινία καθεαυτή. Οι συγκρίσεις - που συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, κατά συντριπτικό ποσοστό τείνουν υπέρ του αρχικού - θα είναι δυνατές από την 1η του ερχόμενου Οκτώβρη, όταν το φιλμ θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του.


Το δυνατότερο στοιχείο πάντως της made in America διασκευής, αποτελούν οι παρουσίες των ανήλικων πρωταγωνιστών του, που στο πρόσφατο παρελθόν έχουν δοκιμαστεί σε δύσκολους ρόλους, αφήνοντας εξαιρετικές εντυπώσεις. Στοιχείο που ισχύει τόσο για τον 14χρονο Kodi Smit-McPhee, που έκλεψε κυριολεκτικά την παράσταση στο μετ-Αποκαλυπτικό The Road του Hillcoat, όσο και για την κατά ένα χρόνο μικρότερη του Chloe Moretz, που υπήρξε ιδανική επιλογή ως μικρή εκδικήτρια στο Kick-Ass. Στο πλάι τους μοιράζονται την ερμηνευτική τους εμπειρία, ικανότατοι ρολίστες όπως ο Elias Koteas και ο Richard Jenkins.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 6 Ιανουαρίου 2011 με τον τίτλο Άσε το Κακό να Μπει
Περισσότερα... »

The Rebound
του Bart Freundlich. Με τους Catherine Zeta-Jones, Justin Bartha

Νέα επίθεση 24 δευτερολέπτων...
του zerVo
Σκέψου τώρα να είσαι στο κλαμπάκι, κρατώντας στο χέρι δυο μοχίτο, ένα για σένα κι ένα για την καλή σου κι όπως επιστρέφεις από το μπαρ για να της το προσφέρεις, να την αντικρίσεις να λικνίζεται στους ήχους της τέκνο, σκορπίζοντας τα μαλλιά της ανέμελα κι όλο χάρη στην ατμόσφαιρα. Εκείνη αφού σε κόψει από μακριά, σου βουτά το ποτό, πίνει δυο γουλιές και σου σφυράει στο αυτί: I'm Hot! Γειαχαραντάν του μάγκα, ιδίως αν το κορίτσι είναι δυο μέτρα μπόι, πληθωρική μελαχρινή, κούκλα, αεράτη, με ματάρες και νάζι που σε κολλάει στον τοίχο. Τώρα δεν πιστεύω να σε πειράζει που δεν πρόκειται για κανά πιπίνι, μα για μια σαρανταπεντάρα, ζωντοχήρα, με δύο κουτσούβελα για αξεσουάρ. Μην τα θες κι όλα δικά σου...


Αστή νοικοκυρά, δίνει τα παπούτσια στο χέρι στον άντρα της που την κερατώνει και ανοίγει πανιά για τη Νέα Υόρκη, σκοπεύοντας να ξεκινήσει μια καινούργια ζωή. Εκεί θα γνωρίσει έναν χαρισματικό, όμορφο πλην ιδιότροπο άντρα, άρτι εγκαταλελειμμένο από την φραντσέζα σύζυγο του, που χρησιμοποίησε τον γάμο τους μόνο και μόνο για να πάρει την πράσινη κάρτα. Η έλξη τους λογική και αναπόφευκτη, ειδικά από την στιγμή που ο -κατά δυο δεκαετίες νεότερος της κυρίας - πιτσιρικάς με τα αμέτρητα πτυχία, θα επιλέξει σαν επαγγελματική απασχόληση, να κάνει την μπέιμπι σίττερ στα παιδιά της, παρά να γίνει στέλεχος των εταιριών που πέφτουν στα πόδια του, εκλιπαρώντας τον για συνεργασία. Μια σχέση που αμφότεροι είχαν ανάγκη, μετά το ναυάγιο του συναισθηματικού τους κόσμου, πιστεύοντας πως η μοίρα τους οφείλει μια δεύτερη ευκαιρία. Γιατί μπορεί να αστόχησαν στην πρώτη προσπάθεια στην αγάπη, μα διεκδικούν με όλο τους το σθένος το ριμπάουντ, για να ξεκινήσουν ακόμη μια επίθεση, ανανεώνοντας το χρόνο που έχουν στην διάθεση τους. Μπορεί η μεγάλη ηλικιακή διαφορά να σταθεί τροχοπέδη στις ελπίδες τους? Εμένα δεν μου καίγεται καρφί, ούτε και κανενός νομίζω μοντέρνα σκεπτόμενου θεατή. Ας τα βρουν οι δυο τους πρώτα και τέτοιες λεπτομέρειες δεν νοιάζουν πια κανέναν...

Για πες: Βεβαίως η κομεντί του Bart Freundlich, δεν προσφέρει τίποτα περισσότερο στο ρομαντζαδόρικο κινηματογραφικό είδος, ακολουθώντας πιστά τις γνώριμες προσταγές του. Μια ζεστή και πολύχρωμη απεικόνιση του Μεγάλου Μήλου, με το φόντο μόνιμα αισιόδοξο να τονίζει την αμφίβολη αποτελεσματικότητα του american dream, ακόμη και για άτομα που έχουν ξεπεράσει το χρονικό όριο ανάπτυξης των δυνατοτήτων τους. Στο περιθώριο πάντως πετιούνται και κάποιες ενοχλητικές σπόντες για τους άστεγους και τους ζητιάνους, που κατουράνε όπου βρουν, βωμολοχούν και επιδεικνύουν τα κάλλη τους ακόμη και στα μωρά παιδιά, ένα κοινωνικό σχόλιο που μοιάζει κάπως αταίριαστο με το γενικότερο χαλαρό υφάκι του φιλμ. Μιας ταινίας που αναδεικνύει για πολλοστή φορά την ώριμη ομορφιά της Katherine Zeta, που κυριολεκτικά λάμπει δίχως περιττά λούσα και βαφές όπως κάνουν οι ανέραστες συμπολίτισσες της του Sex And The City, μένοντας σε πιο προσγειωμένα και ανθρώπινα στάνταρντς. Κερδίζοντας με τον χαμηλών τόνων τρόπο της και την καρδιά του τύποις επαναστάτη και απροσάρμοστου Justin Bartha - σου θυμίζω ο χαμένος γαμπρός του Hangover - σε ένα ομορφούλι καλοκαιρινό άρλεκιν, που σίγουρα δεν θα ενθουσιάσει, αλλά δεν θα σε χαλάσει κιόλας...




Στις δικές μας αίθουσες 1 Ιουλίου 2010 από την Audiovisual


Περισσότερα... »

Κάποια στιγμή θα το βλέπαμε κι αυτό. Μια από τις διασημότερες ποπ σταρς της εποχής μας - αυτή είναι η Christina Aguilera - να επιχειρεί το ταξίδι από το τραγούδι στην υποκριτική, όπως έχουν κάνει άλλωστε στο παρελθόν αμέτρητοι αστέρες του πενταγράμμου. Και βέβαια αυτό το ταξιδάκι δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί παρά μόνο δια μέσου ενός μιούζικαλ, που μπορεί να αναδείξει τις φωνητικές δυνατότητες της σέξι ερμηνευτριας με τις λατινικές ρίζες. Το Burlesque, που υπογράφει σκηνοθετικά ο Steven Antin, της δίνει αυτή ακριβώς την ευκαιρία, να αποδείξει αν στο αίμα της τρέχει και το μικρόβιο του ηθοποιού. Το στόρι απλοϊκό. Επαρχιωτοπούλα με όνειρα, βρίσκεται στο Λος Άντζελες όπου εργάζεται σαν σερβιτόρα σε κλαμπάκι που προσφέρει ένα μουσικοχορευτικό θέαμα, κάτι σαν βαριετέ, κάτι σαν στριπ σόου. Όταν η βασική τραγουδίστρια του σχήματος αποσυρθεί, θα δοθεί σε αυτή η ευκαιρία να ξεδιπλώσει το ταλέντο της. Και κάπως έτσι ξετυλίγεται ένα ακόμη american dream, γεμάτο χορό και νότες, αλλά και εξαιρετικά επιλεγμένες παρουσίες στους υποστηρικτικούς ρόλους. Αρχής γενομένης από την πρώτη διδάξασα Cher, που στα 65 της παραμένει λαμπερή υποδυόμενη την ιδιοκτήτρια του κλαμπ, έχοντας στο πλάι της τον χαρισματικό Stanley Tucci σαν δεξί της χέρι και τους Cam Gigandet, Kristen Bell, Alan Cumming και Peter Gallagher, που συνθέτουν ένα πανέμορφο καστ. Η παραγωγή της Screen Gems θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 24 Νοεμβρίου, κάτι που σημαίνει πως δεν θα αργήσουμε να δούμε το προωθητικό τρέιλερ στις οθόνες μας...

Περισσότερα... »

Έπρεπε να περάσουν 26 χρόνια για να δούμε ένα καινούργιο πόνημα του σημαντικού Έλληνα δημιουργού Νίκου Τζίμα, που έχει προσφέρει δύο τεράστιες εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες στην εγχώρια κινηματογραφία. Τον Αστραπόγιαννο (καλύτερη παραγωγή και βραβείο ερμηνείας στον Νίκο Κούρκουλο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1970) και τον Άνθρωπο με το Γαρύφαλλο, που οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου στις αίθουσες το 1980, απεικονίζοντας μια σκοτεινή περίοδο της νεότερης ιστορίας της πατρίδας μας. Η σιγή του σκηνοθέτη, που ξεκίνησε το 1984, μετά τα Χρόνια της Θύελλας, θα τερματιστεί τον ερχόμενο Οκτώβρη με την κυκλοφορία της νέας του ταινίας Το Πέταγμα του Κύκνου, μια πλούσια διεθνή συμπαραγωγή, με κοινωνικοπολιτικούς προβληματισμούς και οικολογικές ευαισθησίες. Στο επίκεντρο της ιστορίας, βρίσκεται ένας χαρισματικός μάνατζερ, που η απατηλή λάμψη της ματαιοδοξίας τον έχει τυφλώσει, απομακρύνοντας τον ακόμη και από τα πιο αγαπημένα του πρόσωπα. Όταν η απληστία της εταιρίας που εργάζεται προκαλέσει ένα μοιραίο δυστύχημα με ανθρώπινες απώλειες, θα νιώσει τον εσωτερικό του κόσμο να μεταστρέφεται ολοκληρωτικά, με συνέπεια να νιώσει πως δεν αξίζει πλέον να θυσιάζει τις χαρές της ζωής με αντάλλαγμα τα υλικά αγαθά. Δυστυχώς για εκείνον όμως, θα είναι αδύνατον να αποτραβηχτεί, αφού είναι για τα καλά μπλεγμένος στον ιστό μιας καλοστημένης παγίδας. Ίντριγκες, σασπένς, ανατροπές και πάθος υπόσχεται - σύμφωνα και με το μονόλεπτο τίζερ τρέιλερ - το The Flight Of The Swan, που σεναριακά συνυπογράφεται και από τους Μπάμπη Τσικλιρόπουλο, Θάνο Ξηρό, Θανάση Βαλτινό, Ανδρέα Φραγκιά και Γιάννη Ξανθούλη.


Από τις εικόνες του φιλμ παρελαύνουν διάσημα ονόματα τόσο της διεθνούς, όσο και της ελληνική σκηνής. Από την international ομάδα ξεχωρίζουν ο πρωταγωνιστής James D'Arcy (Master And Commander), η πανέμορφη Αμερικανίδα Alicia Witt (88 Minutes) και ο εξαιρετικός Ιρλανδός ρολίστας Colm Meaney (Far And Away, The Damned United) ενώ εντύπωση προκαλεί η συνύπαρξη επί της οθόνης, του δημοφιλέστερου τηλεοπτικού ζευγαριού της δεκαετίας του 80 - ελέω του παντοδύναμου Dallas - Larry Hagman και Linda Gray. Από τους δικούς μας αστέρες, ξεχωρίζει για ακόμη μια φορά η παρουσία του αγέρωχου Θανάση Βέγγου, ενώ μαζί του συμπρωταγωνιστούν σπουδαία ονόματα όπως ο Άγγελος Αντωνόπουλος, ο Πέτρος Φυσσούν, ο Αντώνης Αντωνίου και ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης. Η παραγωγή της Athens Films, που γυρίστηκε σε Αμερική, Αγγλία αλλά και σε πανέμορφα μέρη του τόπου μας όπως η Σαντορίνη και τα Ζαγοροχώρια, θα κάνει την πρεμιέρα της τον ερχόμενο Οκτώβρη σε διανομή της Audiovisual.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 20 Ιανουαρίου 2011
Περισσότερα... »

"OK!" Για πεντέμισι λεπτά δεν θα ακούσεις άλλη λέξη. Απλά θα δεις δύο κακοποιούς να οργανώνουν το τέλειο έγκλημα. Ότι το The Disappearance of Alice Creed, θα έκρυβε πολύ ενδιαφέρον και σασπένς στην παρακολούθηση του, το είχα αντιληφθεί από την στιγμή που έκανε την εμφάνιση του διαδικτυακώς το γεμάτο ένταση και σασπένς τρέιλερ. Τώρα που το μοντέρνο προμόσιον μοίρασε για όλο τον κόσμο το πεντάλεπτο ίντρο του, πρέπει να παραδεχτώ πως και η όρεξη μου άνοιξε και η φαντασία μου κεντρίστηκε για όσα θα συμβούν στην συνέχεια. Αν λάβω υπόψη μου μάλιστα το πάνω από 80% των θετικών σχολίων του Rotten, τους διθυράμβους που έγραψαν τα βρετανικά ταμπλόιντς αλλά και τα ατελείωτα παλαμάκια που απέσπασε σε Tribeca, Λονδίνο και Τορόντο, τότε η ταινία του J. Blakeson πρέπει να είναι μια μικρή ευχάριστη έκπληξη. Που θα την ξετυλίξουμε όμως την καινούργια κινηματογραφική σεζόν πιθανότατα, αν έχει υπάρξει διανομέας που να την πρόσεξε σε κάποιο μάρκετ και αν δεν κρίνει σκόπιμο να μην την βγάλει σε straight to video κυκλοφορία. Η Αγγλία, πάντως, ως παραγωγός έδειξε πρώτη τον δρόμο στα τέλη Απριλίου, ενώ η Αμερική θα την προβάλλει σε περιορισμένο κύκλωμα στις αρχές Αυγούστου.


Δεν χρειάζεται να αναφέρω βέβαια πως από την εποχή που βγήκε το τίζερ, έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα στο starmeter της πρωταγωνίστριας του Gemma Arterton, τόσο λόγω της παρουσίας της στον μπλοκμπάστερ Prince Of Persia, όσο κι εξαιτίας της προβολής του Tamara Drewe, που κρατά επίσης τον κεντρικό ρόλο, στις Κάννες. Στο ρυθμικό και με κοφτό μοντάζ ίντρο πάντως, κυριαρχούν οι μορφές των κακοποιών της ίντριγκας, που βάζουν σκοπό να απαγάγουν την κόρη ενός ζάπλουτου επιχειρηματία, δηλαδή εκείνες του Martin Compston που θα θυμάσαι από το Sweet 16 και του Eddie Marsan, αυτής της απίστευτης φάτσας από το Illusionist και τον πρόσφατο Sherlock Holmes.
Στις δικές μας αίθουσες, πιθανόν αλλά ακόμη απρογραμμάτιστο...
Περισσότερα... »

Όχι πως δεν το περίμενα ή ότι είχα πιστέψει στις εξαγγελίες της New Line, πως το τέταρτο επεισόδιο θα ήταν και το τελευταίο του σινε-σίριαλ. Υπάρχει κονόμα στην μέση και από την στιγμή που τα αμερικανάκια θέλγονται από το θέμα και κάνουν τζίρους στα ταμεία, θα ήταν λίγο δύσκολο να γραφτεί τόσο απλά ο επίλογος της σειράς Final Destination. Ειδικά από την στιγμή που η φόρμα του μετατράπηκε σε τρισδιάστατη, συνεπώς προστέθηκε ένα επιπλέον ενδιαφέρον σε όσους αρέσκονται στην παρακολούθηση νεανικών φιλμς τρόμου. Το πέμπτο μέρος του Franchise κάνει μια μικρή ντρίπλα στον τίτλο του - που την δανείστηκε μάλλον από το Se7en - και αποκαλείται πλέον 5inal Destination, φυσικά θα γυριστεί σε 3D κάτω από την καθοδήγηση του Steven Quale (2nd Unit Director του Avatar) μια παραγωγική διαδικασία που θα ξεκινήσει τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, με σκοπό να είναι πανέτοιμο στις 26 Αυγούστου του 2011 για να βγει στην κυκλοφορία. Όσον αφορά στην βασική ιδέα της καταστροφής, αυτή την φορά ο ήρωας που την οραματίζεται θα δει μια τεράστια κρεμαστή γέφυρα να γκρεμίζεται σκορπώντας τον θάνατο σε όσους την διασχίζουν. Φυσικά εκείνος, αλλά και καμιά δεκαριά ακόμη συνομήλικοι του θα την γλυτώσουν, ακούγοντας τις παραινέσεις του για να απομακρυνθούν, προς το παρόν όμως, αφού με τον μαυροφόρο θεριστή δεν μπορείς να τα βγάλεις εύκολα πέρα. Ούτε με το Final Destination θα πρόσθετα που αποδεικνύεται πως έχει τον ατελείωτο θεματικά...

Περισσότερα... »

Τίποτα δεν μπορεί να σε προετοιμάσει, γι αυτό που θα ακολουθήσει! Λογική κι αναμενόμενη η συνέχεια, ειδικά από την στιγμή που η Paramount μυρίστηκε ψητό στο χαμηλού κόστους πρωτότυπο Paranormal Activity, που πραγματικά σάρωσε στα διεθνή Box office, τόσο στο theatrical, όσο και στο demand. Το πρώτο μέρος που κόστισε στον εβραϊκής καταγωγής, πουλέν του Spielberg, Oren Peli μόλις δεκαπέντε χιλιάρικα, δίνει σκυτάλη στο σίκουελ, που επαναφέρει την δράση στον ίδιο ακριβώς χώρο, στο στοιχειωμένο διώροφο, που ένα χρόνο πριν είχε γίνει σκηνικό μιας ανατριχιαστικής ιστορίας τρόμου. Σκηνοθέτης του δεύτερου επεισοδίου ο Tod Williams, που προηγούμενη δουλειά του έχει υπάρξει το ανεξάρτητο δραματικό The Door In The Floor. Το πρώτο τρέιλερ που η διανομή έριξε στην κυκλοφορία, προαναγγέλλοντας συνάμα και την έξοδο του φιλμ στις αίθουσες στις 22 Οκτωβρίου του 10' - απέναντι στο Saw VII παρακαλώ - δίνει κάποιο στίγμα για το που πρόκειται να κινηθεί η συνέχεια. Παρουσιάζοντας την σκοτεινή μορφή της καταραμένης γυναίκας να κάνει την εμφάνιση της στο κατώφλι της μεζονέτας, ανάμεσα σε δύο μωρά παιδιά, αλλά αποκαλύπτοντας και το φινάλε του πρώτου επεισοδίου, κάτι που είναι πιθανό να σε χαλάσει αν δεν το έχεις παρακολουθήσει.


Προσωπικά πάντως το ρεαλιστικά καταγεγραμμένο στιλάκι του Paranormal Activity με είχε κρατήσει σε εγρήγορση, προκαλώντας μου όχι και λίγες ανατριχίλες, τις περισσότερες δεδομένα από κάθε άλλο horror μέσα στην σεζόν. Το αν θα συμβεί κάτι παρόμοιο και στο δεύτερο μέρος μου μοιάζει αμφίβολο, για να μην χρησιμοποιήσω την έκφραση απίθανο...

Στις δικές μας αίθουσες, από τις 11 Νοεμβρίου 2011, με τον τίτλο Μεταφυσική Δραστηριότητα 2
Περισσότερα... »