Movies Ltd

του Fisher Stevens. Με τους Al Pacino, Christopher Walken, Alan Arkin

Μια Νύχτα στην Πόλη

του zerVo (@moviesltd)

Περισσότερα από 150 χρόνια εμπειρίας στο πανί συνολικά, διακόσιες και βάλε πρωταγωνιστικές εμφανίσεις, σωρεία καλλιτεχνικών επιτυχιών, δεκατέσσερις οσκαρικές υποψηφιότητες εκ των οποίων οι τρεις έκαναν όλη την διαδρομή, μέχρι την τελική βράβευση. Μπορεί να ζητήσει ο υποψήφιος θεατής κάτι περισσότερο από αυτό το reunion των βετεράνων αποφοίτων του φημισμένου Actors Studio, με προσκεκλημένο κι έναν παλιόφιλο από την αντίστοιχου κύρους σχολή της δυτικής ακτής? Φυσικά και όχι, ας πούμε πως θεωρητικά είναι αρκετό στον σινεφίλ για ενενήντα λεπτουδάκια, να απολαμβάνει στο πανί παρέα, τρεις από τους πιο αγαπημένους και αναγνωρισμένους πρωταγωνιστές της κινηματογραφικής ιστορίας. Με εκείνον τον απαιτητικό που θα ζητήσει το κατιτίς παραπάνω όμως, τι ακριβώς κάνουμε??

Εικοσιοκτώ χρόνια, μια ολάκερη ζωή, παρέμεινε πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, ο Βαλ, ένας από τους πλέον διάσημους κακοποιούς του Ελ Έι κι όμως ποτέ σε όλο αυτό το διάστημα δεν άνοιξε το στόμα του για να καρφώσει τους παλιούς του συνεργάτες στο έγκλημα. Κι ας έχει αντίθετη γνώμη για εκείνον ένας από τους βαρόνους του υποκόσμου της μεγαλούπολης, που πιστεύοντας πως τον έχει προδώσει, θα στείλει επαγγελματία φονιά για να τον εκτελέσει σήμερα, που επιτέλους θα εγκαταλείψει την στενή. Κι όχι όποιον κι όποιον εκτελεστή, αλλά τον καλύτερο του φίλο, τον Ντοκ, που μαζί έκαναν στα νιάτα τους όλες τις βρωμοδουλειές και που τώρα περιμένει να τον υποδεχτεί ελεύθερο, όχι μόνο με ανοιχτές αγκαλιές αλλά και με το περίστροφο οπλισμένο, ώστε κάποια στιγμή να του φυτέψει την σφαίρα..

Κι έτσι ένα μουντό φθινοπωρινό μεσημέρι, θα κινήσουν οι πρώην κομπανιέροι, που έχουν τόσο καιρό να τα πουν από κοντά, την βόλτα τους στις γειτονιές της Πόλης των Αγγέλων, περίπατος που θα έχει όριο λήξης την δεκάτη πρωινή της επομένης, όταν ο χίτμαν θα πρέπει να βάλει σε εφαρμογή το συμβόλαιο θανάτου. Περίπατος που λέει ο λόγος δηλαδή, αφού μέσα σε αυτό το σκάρτο 24ωρο, ο "στον χρόνο που μου απομένει θα τα κάνω όλα" Βαλεντάιν θα ξαφρίσει ένα φαρμακείο, θα αλωνίσει ένα πορνείο πολυτελείας, θα κάνει εισαγωγή στο νοσοκομείο για να του αφαιρεθεί το αίμα που μάζεψε η υπερκατανάλωση Βιάγκρα, θα κλέψει μια υπερπολυτελή κούρσα, θα πάρει εκδίκηση από μια φράξια μικροκακοποιών για την συμπεριφορά τους σε μια ανυπεράσπιστη κοπέλα, θα λιανίσει έναν κορεάτη μπακάλη, θα ψωνίσει "δωρεάν" από ένα κατάστημα ακριβώς κοστουμιών, τι, θες κι άλλα? Α και θα απαγάγει από τον οίκο ευγηρίας έναν παλιό του σύντροφο, τον οδηγό της γηρασμένης πλέον γκανγκ, για να κάτσει πίσω από το βολάν της κουρσάρας και να τα βάλει με τους κακούς μπάτσους, όταν εκείνοι τους πάρουν στο κατόπι. Αν όλη αυτή η σουρεάλ κατάσταση σου θυμίζει ραγισμένο Tarantinικό κλωναράκι, είναι πολύ απλά γιατί πρόκειται για ένα τέτοιο, ακριβώς!

Να σου φέρω τώρα στο μυαλό - συνομήλικε μου και μόνο, θεατή, που έφαγες τα 80s με το κουτάλι - έναν κοντοπίθαρο με μούσι, που έπαιζε τον Ινδό τρελοεπιστήμονα, στο αλήστου μνήμης κωμωδιάκι από το 1986, Short Circuit? Για ποιο λόγο θα μου πεις. Πολύ απλά διότι αυτός ο τυπάκος, αφού είδε και απόειδε πως δεν θα κάνει καριέρα ως ρολίστας, αποφάσισε να το ρίξει στην σκηνοθεσία. Πήρε λοιπόν το μπερδεμενάκι κολάζ του πρωτάρη στο σκριπτ Noah Haidle, παρακολούθησε πέντε έξι φορές το True Romance του αδικομακαρίτη Tony Scott και είπε να βαδίσει στα πατρόν της μοντέρνας γκανγκστερικής ντράμεντυ. Με ποιο αποτέλεσμα? Με αυτό που λέει πως αν από τις εικόνες του Stand Up Guys, δεν έκαναν παρέλαση τρεις γίγαντες της υποκριτικής, την ύπαρξη του εργακίου δεν θα γνώριζε ούτε ο ίδιος ο δημιουργός του. Όχι γιατί δεν είναι τουλάχιστον αξιοπρεπές. Αλλά γιατί δεν έχει να προσφέρει την παραμικρή φρέσκια ιδέα στην θεματική και στην συλλογιστική του, που νομίζεις πως έχει γυριστεί τουλάχιστον τρεις δεκαετίες πριν, από έναν απένταρο ξάδερφο του William Friedkin.

Για πες: Έστω κι έτσι όμως, τα παράπονα λιγοστεύουν, όταν μπροστά στα μάτια σου λαμβάνει χώρα μια μυθική ένωση τριών πανίσχυρων ερμηνευτικά στοιχείων. Δεν είναι λίγο πράμα, να βλέπεις σε ένα καρέ τον Σημαδεμένο, τον Ελαφοκυνηγό και τον παππού του Little Miss Sunshine, να επιδίδονται σε κωμικές κατά βάση διαολιές, με την ίδια χάρη που το έκαναν και στα νιάτα τους. Ο Μεγάλος Al, με αχτένιστο μαλλί, ξανά μέσα σε ένα κοστούμι τρία τέσσερα νούμερα μεγαλύτερο του, ο Σπουδαίος Christopher, με το ίδιο παγερό βλέμμα, που σκοτώνει αμεσότερα και από εννιάρα σφαίρα και ο Αγέρωχος Alan, που δεν το βάζει κάτω με τίποτα φτάνοντας στα 70 του σε μια ακόμη οσκαρική nod (για την Argo) ορίζουν ένα απολαυστικό τρίο, που το νιώθεις πως λειτουργεί, απλά και μόνο με τον αυτοσχεδιασμό της στιγμής. Που να είχε και ατάκες το σενάριο να τους δώσει να πουν δηλαδής...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 23 Μαίου 2013 από την Odeon

There's only a few things I really care about in life: my body, my pad, my ride, my family, my church, my boys, my girls and my porn. Αφού έκανε το επιτυχημένο ταξιδάκι του στην χειμωνιάτικη Γιούτα συμμετέχοντας στο βασικό τμήμα του φεστιβάλ του Sundance, το σκηνοθετικό ντεμπούτο του χαρισματικού Joseph Gordon Levitt ανοίγει πανιά και για την ευρύτερη διανομή του το ερχόμενο φθινόπωρο στις αμερικάνικες αίθουσες. Στο Don Jon, ο νεαρός και ταλαντούχος ηθοποιός, υποδύεται έναν εγωιστή και πομπώδη στην συμπεριφορά του μοντέρνο Δον Ζουάν, που πέρα των βασικών του συνηθειών, διαθέτει μια ξεχωριστή εμμονή για τις πορνοταινίες και αναζητά την γυναίκα που θα του δώσει την ικανοποίηση στ' αλήθεια που βιώνει παρακολουθώντας τις. Όταν εκείνη που ψάχνει ο Τζον Μαρτέλο όμως είναι και με την βούλα μια από τις ηθοποιούς της καθημερινής του ευχαρίστησης, με το σέξι όνομα Μπάρμπαρα Σούγκαρμαν, μάλλον το πράγμα μοιάζει ονειρικό. Το τρέιλερ φαντάζει εξαιρετικό και ξετυλίγει μεγάλο μέρος του χαρακτήρα της ταινίας, των επιθυμιών και των διεκδικήσεων του αταίριαστου ζευγαριού και διαλαλεί την κομεντί που θα κάνει πρεμιέρα από την Relativity Media στις 18 Οκτωβρίου.

Εκτός του Levitt που εδώ κάνει τα πάντα κυριολεκτικά, στην ταινία συμμετέχουν ακόμη η Scarlett Johansson ελκυστικότερη από ποτέ στον ρόλο του ερωτικού αντικείμενου του πόθου του γόη, αλλά και η Julianne Moore με τον τηλεοπτικό αστέρα των 80s Tony Danza.

Στις δικές μας αίθουσες? Ελπίζουμε...

Δύο ακριβώς χρόνια μετά την αποκαλυπτική του παρουσία στο φεστιβάλ των Καννών, ο Nicolas Winding Refn επιστρέφει στον τόπο που τον έκανε διεθνώς γνωστό, χάρη στην εξαιρετική καλλιτεχνική του ματιά για το Drive. Ο Δανός όπως συνηθίζει από την πρώτη του κιόλας ταινία το Pusher του 1996 σχεδιάζει τα πορτρέτα ανθρώπων που βουτούν βαθιά στον κόσμο της βίας, αναζητώντας εκδίκηση, στην καινούργια του δημιουργία Only God Forgives. Η υπόθεση του φιλμ τοποθετείται στην πολύβουη και πολύχρωμη Μπανγκόκ εκεί που ο ιδιοκτήτης ενός γυμναστηρίου Τάι μπόξινγκ, που το χρησιμοποιεί ως προκάλυμμα των παράνομων επιχειρήσεων του, βρίσκει νεκρό τον αδελφό του, λίγο μετά τον φόνο που διέπραξε, σκοτώνοντας μια πόρνη. Η άφιξη της μητέρας τους στην πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης, μιας σκληρής γυναίκας που γνωρίζει καλά τους κανόνες του υποκόσμου, θα σημάνει την έναρξη του πολέμου ενάντια στις τοπικές αστυνομικές αρχές και ιδιαίτερα τον σκληροτράχηλο πρώην μπάτσο Τσανγκ, που φέρει την προσωνυμία Άγγελος Εκδικητής. Ο Σκανδιναβός σκηνοθέτης στην Συνέντευξη Τύπου του φεστιβάλ, ορίζει την μέθοδο που ακολούθησε στην συγγραφή του σεναρίου του: "Βρισκόμουν σε μια πολύ δύσκολη ψυχολογικά περίοδο, αντιμετωπίζοντας πολλά και πάσης φύσης προβλήματα. Ήμουν μονίμως θυμωμένος και δεν ήξερα που ακριβώς να διοχετεύσω αυτή την αγριάδα μου. Σε κάτι τέτοιες στιγμές πολλοί στρέφονται προς τον Θεό. Εκεί ακριβώς μου ήλθε στον νου η ιδέα ενός χαρακτήρα που νομίζει πως είναι ο ίδιος ο Θεός, σε συνάρτηση με την σχέση αφοσίωσης μια μητέρας κι ενός γιου. Η ταινία περιλαμβάνει σε μεγάλο βαθμό τις έννοιες της πνευματικότητας και του μυστικισμού."

Είναι η έκτη φορά που ο Αμερικάνος πολυγραφότατος δημιουργός Steven Soderbergh ταξιδεύει στις Κάννες προκειμένου να συμμετάσχει στην κούρσα για τον πολυπόθητο Palm D'Or. Ο ήδη κάτοχος του τροπαίου, από το 1989 όταν είχε κερδίσει τον τίτλο, δημιουργώντας απίστευτο ντόρο γύρω από το όνομα του για το Sex, Lies And Videotapes, κατά την προσφιλή του συνήθεια μάζεψε και πάλι ένα λαμπερό all star καστ, προκειμένου να παρουσιάσει την βιογραφία του αμφιλεγόμενου Valentino Liberace, ενός εκ των πλέον χαρισματικών πιανιστών της νεότερης μουσικής ιστορίας στο biopic, Behind The Candelabra. Μιας πανίσχυρης προσωπικότητας, που η πορεία του κέντρισε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, όχι μόνο για την καλλιτεχνική του έκφανση, αλλά και για τον ξέφρενο και δίχως φραγμούς προσωπικό του βίο: "Πρέπει να είμαι ο μοναδικός σε αυτό το πάνελ, που έχει γνωρίσει προσωπικά τον Liberace", αναφέρει ανοίγοντας την κουβέντα με τους εκπροσώπους του τύπου ο παραγωγός Jerry Weintraub. "Πραγματικά έζησε μια μυθική ζωή. Πάντοτε κρύβοντας επιμελώς το μυστικό των σεξουαλικών του προτιμήσεων. Σε κάθε του παράσταση, αμέτρητες ήταν οι γυναίκες που ήταν ερωτευμένες μαζί του. γεγονός που τον εμπόδιζε διαρκώς να αποκαλύψει την ομοφυλοφιλική του πραγματικότητα."

Ήταν το 2007 όταν για πρώτη φορά δημιουργία της πολυτάλαντης Valeria Bruni Tedeschi έγινε δεκτό στο πρόγραμμα του φεστιβάλ των Καννών. Από τότε που έκανε το ντεμπούτο της στο Ένα Κάποιο Βλέμμα με τις Actrices, η ματιά της ωρίμασε κατά τέτοιο τρόπο ώστε πλέον να γίνεται αποδεκτή στο βασικό τμήμα του φεστιβάλ, το διαγωνιστικό, κάτι που συμβαίνει φέτος με την ταινία Un Chateau En Italie. Πρόκειται για μια ακόμη αυτοβιογραφική στιγμή της σκηνοθέτιδας, που και πάλι βγάζει μέσα στον χαρακτήρα της σαραντάχρονης και ερωτευμένης με έναν κατά πολύ νεώτερό της άντρα, Λουίς, που η ίδια ερμηνεύει θύμησες της δικής της διαδρομής: "Είμαι αρκετά αδέξια και στην πραγματική μου ζωή κι αυτό είναι κάτι που μου αρέσει", λέει η Bruni Tedeschi, ενώπιον των απεσταλμένων του Τύπου. "Επίσης λατρεύω και την έννοια της ισορροπίας, κυρίως επειδή ποτέ μου δεν κατάφερα να την διατηρήσω. όσο αγωνιζόμουν όμως για να σταθώ στο ένα πόδι, ανακάλυπτα καινούργιους τρόπους και λύσεις προκειμένου να μην πέσω."

Δύο μόλις χρόνια μετά το ταξίδι του στην άλλη άκρη του κόσμου, συντροφιά με τον ξεπεσμένο ροκ σταρ ήρωα του στην αναζήτηση της χαμένης του προσωπικότητας, ο Ιταλιάνος αναγνωρισμένος σκηνοθέτης Paolo Sorrentino, γυρνά στον τόπο του, φωτογραφίζοντας την βαριεστημένη καθημερινότητα της αριστοκρατίας, με φόντο την πάντα λαμπερή Ρώμη, στο La Grande Belezza. Το κέντρο της Αιώνιας Πόλης με τους καταπράσινους κήπους, τα υπέροχα ανάκτορα και τις υπερπολυτελείς βίλες, ορίζει το σκηνικό πάνω στο οποίο κινείται ο αφηγητής της ιστορίας, ένας βετεράνος δημοσιογράφος ο Γιεπ Γκαμπαρντέλα, που νιώθει την μονοτονία της ύπαρξης του να κινείται παράλληλα με την ανία του κόσμου που για χρόνια υπηρέτησε: "Γνωρίζω την Ρώμη πολύ καλά, αναφέρει στα πρώτα του λόγια ο Ναπολιτάνος σκηνοθέτης, αφού εκεί έκανα τα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα κι εκεί ζω εδώ και κάμποσα χρόνια. Είχα την τύχη να βρεθώ σε παρέες Ρομάνων της μεσαίας τάξης, σε αμέτρητες βραδινές δεξιώσεις και κατέγραψα πάμπολλες στιγμές που αποτέλεσαν την σεναριακή βάση της ταινίας μου. Το La Grande Belezza είναι η αντανάκλαση αυτού του κόσμου. Η ύπαρξη του βασικού όσο και αληθινού χαρακτήρα του φιλμ όμως είναι εκείνη που με υποκίνησε να κάνω την ταινία. Κατά την άποψη μου δεν είναι η φτώχεια εκείνη που σου δίνει ιδέες για να αφηγηθείς, απλά είναι κάτι που βιώνεις. Γι αυτό και στο έργο δεν υπάρχουν εικόνες φτώχειας και μιζέριας. Αυτό το φιλμ από μόνο του μιλά για την ομορφιά της ζωής."

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Αθήνας	Σύνολο Αθήνας	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	The Great Gatsby	Village	1	99			31.129	31.129
2	Iron Man 3	Feelgood	4	51			8.522	192.339
3	Evil Dead	Feelgood	3	32			5.308	40.579
4	The Call	Village	2	19			2.894	16.479
5	The Croods	Odeon	5	52			2.809	53.835
6	Hannah Arendt	Strada	1	5			1.834	1.834
7	Trance	Odeon	2	14			1.778	7.846
8	Scary Movie 5	Odeon	6	16			1.154	61.181
9	Chinese Zodiac	Audiovisual	3	10			689	8.424
10	Oblivion	UIP	5	11			561	13.505

Τρία περίπου χρόνια έχουν περάσει από την εποχή που η κοινή γνώμη είχε συγκλονιστεί από την περιπέτεια που βίωσαν τριάντα τρεις Χιλιανοί μεταλλωρύχοι οι οποίοι παγιδεύτηκαν σε στοά του ορυχείου μισό περίπου μίλι κάτω από την επιφάνεια της γης, για 69 ολόκληρες ημέρες. Αυτή ακριβώς η συγκλονιστική ιστορία που καθήλωσε με την εξέλιξη της, κατόπιν του αίσιου τέλους της και την διάσωση όλων των εργατών, θα αποτελέσει την βάση της ταινίας The 33, που θα είναι Χιλιανής παραγωγής και θα σκηνοθετήσει η Patricia Riggen σε σενάριο των Mikko Alanne και Jose Rivera. Παρότι όλοι οι διάσημοι ισπανόφωνοι αστέρες δήλωσαν υποψηφιότητα για να ερμηνεύσουν τον ρόλο του εργοδηγού Μάριο Σεπουλβέδα, του ήρωα που έγινε γνωστός σε όσους παρακολούθησαν live την διάσωση μέσω των τηλεοπτικών δικτύων ως Σούπερ Μάριο, εντούτοις εκείνος που έκοψε πρώτος το νήμα της κούρσας διεκδίκησης είναι ο αιώνιος γόης Antonio Banderas. Ο Ισπανός θα ηγηθεί του διεθνούς καστ που ήδη περιλαμβάνει ακόμη τα ονόματα του Martin Sheen και του γνώριμου μας από τους 300 - ως Ξέρξης - Rodrigo Santoro, ελπίζοντας πως η δυναμική του αληθινού στόρι, θα αποτελέσει την βάση για μια μεγάλη εμπορική επιτυχία, μετά από πολύ καιρό στην καριέρα του