Movies Ltd

του Fede Alvarez. Με τους Jane Levy, Shiloh Fernandez, Lou Taylor Pucci, Jessica Lucas, Elizabeth Blackmore

Άστον Νεκρό στη Νέκρα του

του gaRis (@takisgaris)

Είχες άραγε γεννηθεί το 1981; Αμφιβάλλω για τους περισσότερους. Μουά, όπως φαντάζομαι και ο zerVo, το πρωτόδα στο βίντεο. Το πρόλαβες το βίντεο; Επίτρεψέ μου να ξαναμφιβαλέψω. Βλέπεις, σε πάω διακριτικά πίσω σε μια άλλη εποχή, όπου το γκορ ήταν σάτανμποϋ στα σπάργανα. Ποιος ήταν ο Godfather, ο μέγας γυφτουλάρπαγας γιδοφονιάς του είδους; ο Sam Raimi. Που δε θα μείνει στην ιστορία για την Spider-Man τριλογία, ούτε βέβαια για το διακοσίων πενήντα εκατομμυρίων Oz που βλέπεται χωρίς να αφήσει απολύτως τίποτα στη μνήμη, μετά τα credits. Ο Raimi άφησε το χνάρι του στη magna carta του τρόμου με την τριλογία Καταραμένο Άσμα - Νεκρός την Αυγή - Ο Στρατός του Σκότους. Έλεγες στους φίλους σου «Καταραμένο Άσμα» και πάγωνε το αίμα. Ο ορισμός της ταινίας τρόμου!

Ούτε υπόθεση - ούτε ερμηνείες. Στα ίσα. Για θέαση ευθέως ανάλογη με την ιαχή «σκίστε-τους» στη χουλιγκάνικη ποδοσφαιρική εξέδρα. Από πού θα φύγετε. Με αρχετυπικά συνοπτικές διαδικασίες εξολόθρευσης από μια ασήμαντη κουτουράδα. Μια παρέα νεαρούδια περνούν μια νύχτα σε παράγκα στην εξοχή. Καποιανού του καρφώνεται να διαβάσει φωναχτά κάτι αμπλαούμπλικα ξόρκια από το Νεκρονομικόν. Πάπαλα! Στον τάκο όλοι. Χέρια-πόδια στη γραμμή κι όοολοι κάθονται στη γη. Τόνοι τα κετσάπια και τα προσθετικά μέλη στον αέρα. Αηδίες και ξεράσματα και πρόωρες αποχωρήσεις εκ της αιθούσης. Εννοείται «αυστηρώς ακατάλληλον». Αυτό και το σύγχρονό του Cannibal Holocaust υπήρξαν αρχηγόπουλα στην gore πρωτοπορία. Απενοχοποιημένα συντριπτική βία, γκροτέσκα γελοίες εκτελέσεις- ανάμεικτες με τσιριχτά ουρλιαχτά χαζοχαρούμενης τρομάρας.

Γι’ αυτό σε ρώτησα (και με το μπαρδόν δηλαδή) αν υπήρχες το ’81. Όχι για να δω αν ψήφισες Ανδρέα πάντως. Για να μπω στο θέμα μου τώρα. To “The” παρατηρώ ότι εδώ λείπει από τον τίτλο, ως ύψιστο δείγμα σεβασμού στο The Evil Dead. Ίσως να’ναι και το μόνο που έχει γίνει σωστά. Καθώς ούτε σλάπστικ χιούμορ βρήκα, ούτε ίχνος τρόμου ένοιωσα, πέρα από ένα-δυο ξαφνιάσματα. Από ευρηματικότητα δε νυξ, όχι ότι περίμενα το αντίστοιχο του διαβόητου shaky-cam του Raimi, που πέταγε στη μέση μιας σανίδας την κάμερα και έβαζε δυο δρομείς να τρέχουν από τις δυο άκρες προς άγνωστη κατεύθυνση. Πενία τέχνας κατεργάζεται και δυστυχώς, με $14Μ η κοιλιά του πασαγνώστου Ουρουγουανoύ Fede Alvarez είναι χορτάτη. Εκ του εισπρακτικού αποτελέσματος σαφώς το στοίχημα είναι κερδισμένο με τριπλάσια έσοδα αφού η Sam Raimi presents βούλα βαφτίζει α λα Σιλωάμ το εγχείρημα ως εγκεκριμένο από τον Πάπα-Σάμ.

Για πες: Μ’αρέσει πως το σενάριο φέρεται να έχει περάσει από τα χέρια της γιατρίνας Diablo Cody (Juno, Young Adult). Καθόλου αστείο, εκτός αν εννοείς της πλάκας, οπότε πάω πάσο. Σχεδόν αναγκαστικά, παρότι το βρήκα υπερτιμημένο όταν στολίστηκε με διθυράμβους πέρυσι, οφείλω να υποστηρίξω ότι το Cabin in the Woods υπήρξε πολύ εγγύτερα στο αναρχικά θρασύ πνεύμα του The Evil Dead από αυτό το βαρύγδουπο, πιστό hommage που, καίτοι καλοκουρδισμένο και ασφαλές ως προς την αποστολή του να ικανοποιήσει τον κάθε συνεπή χορορά - σκατίγουστα, είναι γυμνό σε βαθμό τσόντας από κάθε νεωτερισμό ή έστω αυθεντική νοσταλγία του cult-classic πρωτογενούς υλικού. Και όχι. Το στιγμιαίο cameo του θρυλικού Bruce Campbell δε του δίνει δικαίωμα νεκρανάστασης.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 5 Μαίου 2013 - Κυριακή του Πάσχα - από την Feelgood

του Jackie Chan. Με τους Jackie Chan, Kwon Sang-woo, Liao Fan, Yao Xing Tong, Zhang Lan Xin, Laura Weissbecker

Πανάκριβη ΚοChanα

του zerVo (@moviesltd)

Μια τάση θεματικής επιστροφής στην ιστορική παράδοση της πατρίδας του, παρατηρώ τον τελευταίο καιρό, από τον πιο διάσημο αστέρα που έχει αναδείξει στα χρονικά του, το νησιώτικο σύμπλεγμα του Χονγκ Κονγκ. Από τον καιρό του The Myth το 2005, ο θρυλικός Jackie Chan, δείχνει μια ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση στην προβολή και την προώθηση της Κινέζικης παράδοσης, δίνοντας συνάμα μεγάλη μάχη για την επιστροφή όλων των κλεμμένων αρχαιοτήτων, από τους πάσης φύσης πλαιτσικολόγους, στον τόπο τους. Βεβαίως θα ήταν κομματάκι ουτοπικό, να ζητήσεις από τον μέγιστο των σχιστομάτηδων φανφαρόνων, αυτό τον εθνικό αγώνα, να τον δώσει χαμηλότονα και με συνεσταλμένο κινηματογραφικό προφίλ. Αντιθέτως ο Pao Pao, με μπόλικους παράδες στην τσέπη (γύρω στα 25 εκατομμύρια δολάρια, ρίσκο που μοιάζει μεγάλο, μα στην αλήθεια είναι απίστευτα χαμηλό, για την τεράστια αγορά της Άπω Ανατολής, που δεδομένα θα επιστρέψει τα εξαπλάσια) ντύνει εαυτόν ως μοντέρνο (κίτρινο) 007, στην υπηρεσία του μαρμαρωμένου αυτοκράτορα...

Κατά την διάρκεια του δεύτερου μεγάλου πολέμου του Οπίου, τον 18ο αιώνα, οι Δυτικοί κατακτητές επιστρέφοντας νικητές στις χώρες τους, πήραν μαζί τους ως λάφυρα, αμέτρητους αρχαιολογικούς θησαυρούς, στολίζοντας με αυτό τον τρόπο είτε τις προσωπικές τους συλλογές, είτε τα μεγάλα ευρωπαϊκά μουσεία. Ανάμεσα στα ανεκτίμητης αξίας καλλιτεχνήματα βρίσκονται και οι κεφαλές των δώδεκα ζώων, που καθεμιά τους συμβολίζει κι έναν εκπρόσωπο του Κινέζικου ζωδιακού κύκλου, που στις διεθνείς δημοπρασίες, πωλούνται σε τιμές με πάμπολλα μηδενικά.Σκοπός του τυχοδιώκτη κανάγια Τζέι Σι και την συμμορίας του, είναι να εντοπίσουν σε ποιο ακριβώς μέρος του κόσμου κρύβεται το κάθε μπρούτζινο κεφάλι, να το κλέψει και να το παραδώσει στον συλλέκτη ιδιοκτήτη της MP Corp. Αν μάλιστα πετύχει να βρει και ολάκερη την ντουζίνα, το μπόνους για το κατόρθωμα του θα δεκαπλασιαστεί!

Παρίσι, Λονδίνο, Καραϊβική και που δεν ταξιδεύει ο δαιμόνιος και αεικίνητος απατεώνας, για να ανακαλύψει τα κεφάλια των κοκκόρων, των φιδιών και των δρακόντων, έχοντας παραμάσχαλα το ακριβές αντίγραφό τους, προκειμένου να βάλει μπροστά το σχέδιο αντικατάστασης του ορίτζιναλ. Στο διάβα του θα βρεθούν από φραντσέζοι μαφιόζοι, ασιάτες γκάνγκστερς, μέχρι και αδίστακτοι πειρατές, εκείνος όμως απερίσπαστος στο πρόγραμμα του, θα συλλέξει το ένα μετά το άλλο τα πανάκριβα χάλκινα κεφάλια. Και ο μοναδικός, ίσως, παράγοντας που μπορεί να του αλλάξει την συλλογιστική, είναι να νιώσει μέσα του στο συναίσθημα της ευθύνης και να αποτινάξει από πάνω του τον μανδύα του αρχαιοκάπηλου, προκειμένου να φορέσει εκείνον του εθνικού ήρωα!

Για πες: Είναι πραγματικά αξιοζήλευτο να βλέπεις έναν εξηντάχρονο να επιδίδεται σε τέτοιου ριψοκίνδυνου επιπέδου ακροβατικά, για να εντυπωσιάσει το κοινό του, που αποδεδειγμένα πια τον θεωρεί ως τον κορυφαίο χορευτή / κασκαντέρ / στάντμαν όλων των εποχών. Αυτό όμως το πολυσυλλεκτικής τυμπανοκρουσίας πολύχρωμο παραμυθάκι, με τα χαμηλού επιπέδου ειδικά εφέ και την επιμονή στο μπόλικο ταρατατζούμ, δεν είναι σινεμά της προκοπής, ακόμη κι αν προσπαθεί να μοιάσει σε ορόσημα του genre, σαν τον αξεπέραστο Indiana Jones. Το αφελές - ακόμη και δαιδαλώδες - σενάριο, που βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στις ικανότητες του Jacko στο να σπάει τα παΐδια του πέφτοντας σε ελεύθερη πτώση από πολλές εκατοντάδες μέτρα ύψος (!) είναι βέβαιο πως θα εντυπωσιάσει τους συμπατριώτες του, που τον έχουν τοποθετήσει δίπλα στις παραδοσιακές τους θεότητες, όχι όμως και το πιο ορθολογικό διεθνές κοινό, που θα προσπεράσει δίχως πολλή σκέψη,. μια ακόμη φασαριόζικη κοChana σαν το Chinese Zodiac...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 2 Μαίου 2013 από την Audiovisual

της Yasemin Şamdereli. Με τους Vedat Erincin, Fahri Ogün Yardım, Lilay Huser, Demet Gül, Rafael Koussouris, Aylin Tezel, Denis Moschitto, Petra Schmidt-Schaller, Aykut Kayacık

Όπου γης και πατρίς!

του zerVo (@moviesltd)

Ως λαός που έχει βιώσει πολύ καλά στο πετσί του την μετανάστευση, τόσο εκείνη των μεταπολεμικών δεκαετιών, όταν μαζικά τα Ελληνόπουλα γέμιζαν κατά χιλιάδες τις γραμμές παραγωγής της Αμέρικα, της Αουστράλια και της Τζερμάνια, όσο και την σύγχρονη, με τους ραγιάδες να αποχωρούν μιλιούνια από τον τόπο τους, για να γλιτώσουν την σφαγή της μοντέρνας κατοχής, λίγο έως πολύ το έργο το έχουμε δει. Σαν τώρα φαντάζομαι θα θυμάσαι εκείνον τον θείο από το Σικάγο, που στον νου σου είχες σχηματίσει κοτσονάτο, με καπέλο και με το μαντήλι στο πέτο, να γυρίζει, έστω για διακοπές, στο Ελλάντα και να σου δίνει την εντύπωση, με τα σκέρτσα και τον τρόπο ομιλίας του, πως πιότερο είναι Αμερικάνος, για Καλαματιανός. Φαινόμενο που δεν είχε βεβαίως μόνο γαλανόλευκο χαρακτήρα, αφού όλης της γης οι ξενιτεμένοι, παλεύοντας το στην λάντζα και στην φάμπρικα, σκοπό του είχαν κάποια στιγμή να αποκτήσουν το δικό τους επίσημο ξένο διαβατήριο, να γίνουν ορίτζιναλ πολίτες του μέρους που φιλοξενεί τις φιλοδοξίες τους. Ο νόστος, η λατρεία, το πάθος για την εστία, για την πατρίδα όμως, δεν συγκρίνεται με καμιά σφραγίδα στο πασαπόρτι και με κανένα βραβείο του μετανάστη - υπόδειγμα του μήνα...

Σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο Χουσείν, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο για εκείνον και την φαμίλια του, άφησε πίσω στα βάθη της Ανατολίας, σπίτι, γυναίκα και παιδιά, φεύγοντας γκασταρμπάιτερ στην Γερμανία. Σήμερα, έχοντας καταφέρει να τους έχει μαζέψει όλους γύρω του, κυρά, γιους, θυγατέρα και εγγόνια, αλλά και με την άρτι εκδοθείσα ταυτότητα του Γερμανού πολίτη να τον τσιμπάει στην τσέπη, θα τους κάνει μια σημαντικότατη ανακοίνωση: Πως έχει αγοράσει ένα σπίτι, πίσω στα πάτρια Τουρκικά εδάφη, που πολύ θα ήθελε να το επισκεφτεί, έτσι για να μυρίσει λίγο αγέρα από το χωριό του, έχοντας μαζί του όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα. Και ποιος είναι αλήθεια εκείνος που μπορεί να φέρει αντίρρηση στον καλόκαρδο, μα και γκρινιάρη παππού - αφέντη?

Με αφετηρία την οικογενειακή σύναξη γύρω από το γιορτινό τραπέζι, θα ξεκινήσει το χαρούμενο πουλμανάκι το ταξίδι της επιστροφής εκεί που ξεκίνησαν όλα μισό αιώνα πριν, όταν ο νεαρός και σφόδρα ερωτευμένος Χουσείν, αδιαφορώντας για την θέληση των πεθερικών του, έκλεψε την εκλεκτή της καρδιάς του, Φατμά, στήνοντας το φτωχικό, πέτρινο, μα γεμάτο αγάπη καλύβι τους, στο πλάι του σκονισμένου συνοικισμού. Η μοίρα του θέλησε να γίνει ο εκατομμυριοστός + ένας ξένος που η Αλμανία δέχτηκε στην αγκάλη της και τις αναμνήσεις από αυτήν την πορεία μιας ολάκερης ζωής ξετυλίγει το κουβάρι της γλυκιάς, ζεστής, νοσταλγικής και κατά βάση γλαφυρής δημιουργίας της όμορφων ιδεών σκηνοθέτιδας - και μετανάστριας φυσικά, δεύτερης γενεάς - Yasemin Samdereli.

Κινούμενο στην φόρμα του road movie, αλλά χρονικά πάνω σε δύο διαφορετικές τροχιές, του τότε και του σήμερα, το Wilkommen In Deutschland, βοηθούμενο και από την πρόσχαρη διάθεση του καστ, βγάζει έναν χαρακτήρα αστείο και πολλές φορές ανεκδοτικό, συγκρίνοντας τις διαφορές των δύο κόσμων, της προοδευτικής αλλά απόμακρης Δύσης και της υποανάπτυκτης πλην δικής μας Ανατολής, πριν να αναδείξει τις σκληρές αλήθειες για την πίκρα της ξενιτιάς, για το ζεστό μα ταυτόχρονα ξένο κι απόμακρο ψωμί που γεύτηκε το σπίτι του γέρο Χουσείν. Που πιθανότατα αν τον ρωτούσες τώρα, θα το άλλαζε μονομιάς με δυο φιλιά γονατιστός, στο χώμα που τον γέννησε. Η σκέψη της πρόταξης των χαριτωμένων, κατά βάση, στιγμών του βίου του ξενιτεμένου στην αλαργινή και όχι εκείνων των περισσότερων του πόνου, λειτουργεί πολύ πιο εύπεπτα στην ματιά του θεατή, που καταπίνει το δίωρο ακόμη κι αν το χιούμορ δεν είναι ικανού επιπέδου πάντα.

Για πες: Το μαραζωμένο αντίκρυ του (όχι τούρκικου) καμπινέ, το όραμα της γιγαντιαίας κοκακόλας, η ένδειξη πίστης στα Αλεμάνια πρότυπα στην βρώση του απαγορευμένου από την πίστη χοιρινού, κάνουν τον κόσμο να γελά, συνάμα ορίζουν όμως την πορεία εξευρωπαϊσμού (παγκοσμιοποίηση το λένε στις μέρες μας) μιας ομάδας ανθρώπων που - συμβολίζοντας ολόκληρα έθνη - έχουν μάθει να λειτουργούν με άλλα πρότυπα. Ανάρμοστα στην εξέλιξη, αλλά γεμάτα ψυχή, ανθρώπινα. Κι εκεί ακριβώς καταλήγει η Almanya. Στο πόσοι τελικά θα καταφέρουν να διατηρήσουν μέσα τους την παράδοση, που ουσιαστικά διακρίνει - σωστά - τις παγκόσμιες κουλτούρες και δεν θα πέσουν στην παγίδα του παρασήμου που θα τους προσφέρει στο πέτο η χαμογελαστή Άγκελα, για την ποτισμένη στα δάκρυα και το αίμα προσφορά τους στην ανάπτυξη του Ράιχ της.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 2 Μαΐου 2013 από την Lightbox

Γεμίζει καθημερινά με καινούργια αστέρια η διμοιρία της πολεμικής περιπέτειας Fury, που αναμένεται να είναι μια από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές στιγμές της ερχόμενης σεζόν. Πιο συγκεκριμένα ο ανερχόμενος νεαρός Logan Lerman, που γνωρίσαμε ως Percy Jackson, κατόπιν τον είδαμε ως Νταρτανιάν στην πιο μοντέρνα εκδοχή των The Three Musketeers, για να τον απολαύσουμε στo ανεξάρτητο νεανικού χαρακτήρα The Perks Of Being A Wallflower, προστέθηκε στους ήδη υπάρχοντες σταρς, Brad Pitt και Shia LaBeouf, που ήδη έχουν ανακοινωθεί από την παραγωγή. Ο Lerman, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας Noah, όπου επίσης συμμετέχει, θα κρατήσει τον ρόλο του Νόρμαν Έλισον, του ασυρματιστή της στρατιωτικής ομάδας, που καλείται, ενόσω ο πόλεμος βαδίζει στο τέλος του, να φέρει εις πέρας μια ριψοκίνδυνη αποστολή, πίσω από τις εχθρικές γραμμές στο υπό κατάρρευση Γερμανικό μέτωπο. Η παραγωγή της Columbia, που έχει ήδη κοστολογηθεί στα 80 εκατομμύρια δολάρια, θα σκηνοθετηθεί από τον ικανότατο David Ayer του End Of Watch και αναμένεται να κάνει την εμφάνιση της στις αίθουσες στα τέλη του 2014.

Προβλημάτισε ιδιαίτερα το κοινό του, στην τελευταία του δημιουργία ο χαρισματικός δημιουργός Paul Thomas Anderson, δημιουργώντας φανατικότατους υποστηρικτές, αλλά συνάμα και εκδηλωτικούς πολέμιους του The Master. Όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις το δίκαιο είναι κάπου στην μετριοπαθή μέση. Είτε για τους υπέρμαχους του έργου του σκηνοθέτη, είτε για εκείνους που δεν βλέπουν με καλό μάτι τις έκδηλες αλληγορίες του, αποτελεί ένα πρώτης τάξης μαντάτο το ότι εντός των προσεχών ημερών ξεκινούν τα γυρίσματα της καινούργιας του ταινίας, που φέρει τον τίτλο Inherent Vice και βασίζεται στην ομώνυμη νουβέλα του Thomas Pynchon. Η ιστορία ακολουθεί την πορεία του τυχοδιώκτη Λάρι "Ντοκ" Σπορτέλο, κατά την περίοδο του 1960, καθώς εκείνος θα προσληφθεί από μια πρώην ερωμένη του, προκειμένου να ανακαλύψει τα ίχνη του χαμένου της, εύπορου, μνηστήρα. Τον κεντρικό ρόλο, του ιδιόμορφου ντετέκτιβ έχει ήδη αναλάβει να υποδυθεί ο Joaquin Phoenix, με τον οποίο ο Anderson δημιούργησε μια ξεχωριστή σχέση στον Master, ενώ για εκείνον της μυστηριώδους μοιραίας γυναίκας, ακόμη δεν υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση, αν και η παραγωγή θα ήθελε πολύ να τον αποδώσει στην Charlize Theron. Γενικός υποστηρικτής του καινούργιου πονήματος του P.T.A. θα είναι η Warner Bros κάτι που θα συμβεί για πρώτη φορά στην καριέρα του, ενώ μέχρι τώρα το αδελφό στούντιο της New Line είχε χρηματοδοτήσει την Magnolia και τις Boogie Nights. Στο Inherent Vice, που θα γυριστεί εξ ολοκλήρου σε 35 mm ο Anderson θα συναντήσει και πάλι τον κινηματογραφιστή Robert Elswit που έχει συνεργαστεί σε όλες του τις ταινίες, εκτός της τελευταίας, που την φωτογραφία υπέγραψε ο Mihai Malaimare.

Μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο έφτασε για πέμπτη - από το 1988 που πρωτοξεκίνησε  - φορά στην μεγάλη οθόνη η μορφή του θρυλικού και ανίκητου μπάτσου Τζον Μακ Κλέιν και καθώς φαίνεται η πέραση που έχει η μουτζουρωμένη θωριά του Bruce Willis στα box office, έχει ωθήσει την Fox να πάρει την (διόλου δύσκολη) απόφαση για ακόμη μια συνέχεια του ακαταμάχητου Die Hard. Σύμφωνα με τα νέα δεδομένα λοιπόν, το έκτο μέρος του Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει, θα είναι γραμμένο από τα χέρια του σεναριογράφου Ben Trebilcook, θα φέρει τον ακαταμάχητο τίτλο Die Hardest και θα λαμβάνει χώρα στο μακρινό Τόκιο, ακολουθώντας την περιπλάνηση που ξεκίνησε ο ήρωας από την Μοσχοβίτικη Κόκκινη Πλατεία. Το σκριπτ βρισκόταν για χρόνια στα συρτάρια της 20th Century, ως πιθανό να πάρει μπροστά στο τέταρτο κομμάτι του σίριαλ, αλλά τώρα βγήκε στο προσκήνιο, ελαφρώς αλλαγμένο, εξαιτίας των όσων συνέβησαν στο A Good day To Die Hard, με τον αγέρωχο Νεοϋορκέζο βετεράνο αστυνομικό να ταξιδεύει στην Γιαπωνέζικη πρωτεύουσα, για να ξαναβρεί τον αγαπημένο του γιο (Jai Courtney) που εργάζεται στην εταιρεία Νακατόμι (όσοι δεν ξέρουν την company, καλό θα είναι να ρίξουν μια ματιά στον πιλότο της σειράς).

Μετά από πολύμηνη αναζήτηση, μελετώντας ενδελεχώς κάθε πιθανή ενζενί ικανή για τον ρόλο, εντέλει η Walt Disney Pictures κατέληξε στο πρόσωπο που θα ενσαρκώσει την θρυλική Σταχτοπούτα στην ολοκαίνουργη εκδοχή, ζωντανών χαρακτήρων, της. Και μπορεί στους σινεφίλ το όνομα της να μην λέει πολλά, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τους φίλους της μικρής οθόνης και ειδικά του αξιόλογου σίριαλ του BBC, Downton Abbey, εφόσον μια εκ των πρωταγωνιστριών του, η όμορφη Lily James, πήρε τελικά το χρίσμα του στούντιο, για να υποδυθεί την live action Cinderella. Την νέα αυτή βερσιόν του αγαπημένου από μικρούς και μεγάλους παραμυθιού, έχει αναλάβει να σκηνοθετήσει ο ικανός Kenneth Branagh, πάνω σε σενάριο του Chris Weitz και της Aline Brosh McKenna των 27 Dresses και The Devile Wears Prada. Ήδη πάντως τον ρόλο της κακιάς μητριάς έχει κάνει δικό της η μοναδική Cate Blanchett, ενώ εντός των προσεχών εβδομάδων αναμένεται να ολοκληρωθεί το κάστινγκ, με εξίσου λαμπερά Χολιγουντιανά ονόματα. Περισσότερες πληροφορίες γύρω από την εξέλιξη της περιπέτειας δεν έχουν γίνει γνωστές, αν και δεν υπολογίζεται το τελικό αποτέλεσμα να απέχει και ιδιαίτερα από τον γνώριμο μύθο...

Σε συνέχεια της πραγματικά σπουδαίας του παρουσίας στον ιδιόρρυθμο Django Unchained του Quentin Tarantino, o ταλαντούχος Jamie Foxx θα εμφανιστεί στην μεγάλη οθόνη, σε δύο αναμενόμενα μπλοκμπάστερς, αυτό το καλοκαίρι στο θορυβώδες White House Down του Emmerich και το επόμενο στην συνέχεια του The Amazing Spider-Man. Η Sony καθώς φαίνεται επιθυμεί να συνεχίσει την συνεργασία της με τον Οσκαρούχο μαύρο πρωταγωνιστή, ζητώντας τον για να κρατήσει τον βασικό ανδρικό ρόλο, στην καινούργια κινηματογραφική μεταφορά του πολυπαιγμένου Annie. Αν και εφόσον ο Foxx απαντήσει θετικά στην πρόταση του στούντιο, θα ερμηνεύσει τον ρόλο του Μπαμπά Όλιβερ Γουόρμπακς - που για χάρη του καινούργιου σεναρίου θα ονομάζεται Μπέντζαμιν Σπαρκς - που παίρνει υπό την κηδεμονία του, την χαριτωμένη ορφανή Annie, την οποία ήδη έχει ανακοινωθεί πως θα ενσαρκώσει η δεκάχρονη έκπληξη Quvenzhane Wallis των Beasts Of The Southern Wild. Την παραγωγή του φιλμ υπογράφει το ζεύγος των Wiil και Jada Pinkett - Smith παρέα με τον ποπ σταρ Jay - Z, το σενάριο που θα βασιστεί τόσο στο κόμικ, όσο και στο μιούζικαλ του Μπρόντγουέι, η Emma Thompson και η Aline Brosh McKenna, ενώ την σκηνοθεσία έχει οριστεί να αναλάβει ο δημιουργός του Easy A, Will Gluck.