Μπορεί ακόμη ο ικανότατος χημικός, απόφοιτος του UCLA, Άντριου Μπρούστερ, να μην έχει πετύχει να συνάψει την παραμικρή εμπορική συμφωνία για το ολοκαίνουργο βιολογικής προέλευσης καθαριστικό που ο ίδιος έχει ανακαλύψει και λανσάρει, αυτό όμως δεν τον πτοεί διόλου στο να ταξιδέψει οδικώς, σε ολόκληρη την αμερικάνικη επικράτεια, αναζητώντας τις επιχειρήσεις που θα δεχτούν να το τοποθετήσουν στα ράφια τους. Αφετηρία του μακροσκελούς ταξιδιού του, θα είναι η γενέτειρα του, το Νιου Τζέρσι, εκεί που για λίγες ώρες θα επισκεφτεί την μοναχική και ηλικιωμένη πια, μητέρα του, ζητώντας της την ευχή της, για καλή τύχη. Κάτι μια συγκινητική κουβέντα μαζί της, κάτι η θέληση του να συναντήσει η μαμά του και πάλι έναν νεανικό της έρωτα, θα της προτείνει να τον συνοδέψει μέχρι το Σαν Φρανσίσκο, που αυτό το επαγγελματικό ταξίδι θα ολοκληρωθεί. Και σιγά, που η πετάω σκούφια για να είμαι μαζί με τον γιο μου,
Τζόις, δεν θα δεχτεί!
Πριν καλά καλά περάσουν τα πρώτα διόδια, ο υποχωρητικός Άντι, θα κατανοήσει το μεγάλο λάθος που διέπραξε, αφού πέρα από την κακοτυχία των meetings με τους αδιάφορους για το προιόν του, επιχειρηματίες, έχει να αντιμετωπίσει και τις ιδιοτροπίες της κυρά-Τζόις, που αρχή έχουν, μα όχι και σταματημό. Φυσικά στο πέρας αυτού του ατέρμονου
The Guilt Trip, οι συμβουλές της μάνας, οι παραινέσεις και οι ιδέες της, θα αποδειχτούν χρυσές για τον εργένη, ισχυρογνώμονα και μονοκόμματο μπουλούκο της, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά, το πόσο αναντικατάστατη για κάθε παιδί - οποιασδήποτε ηλικίας - είναι η μορφή εκείνης που το έφερε στον κόσμο. Μπορεί βεβαίως το χάπι έντ στο χαλαρών τόνων φιλμάκι της πρώην χοροδιδασκάλου
Anne Fletcher (του Step Up και του επίσης ανάλαφρου κωμικού
The Proposal) να είναι προδιαγεγραμμένο, περιμένει όμως ο θεατής και λίγη γέμιση, καθώς πόντο με τον πόντο, το αναμορφικό ενοικιαζόμενο αμαξάκι τρώει τα χιλιόμετρα, μέχρι τον τελικό προορισμό. Λίγα πράγματα όμως. Σκετσάκια αυτοτελή, σε κάθε τόπο που το ντουέτο πατάει νυχτερινή παύση, που ναι μεν κάποια στιγμή θα βοηθήσουν στο να καλυφτεί το κενό ανάμεσα τους, αλλά δύσκολα θα ευχαριστήσουν τον θεατή με την ευρηματικότητα τους.
Για πες: Αποκαλώντας την θρύλο, δεν αποδίδεις παρά έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε μια από τις κορυφαίες Αμερικανίδες καλλιτέχνιδες του εικοστού αιώνα. Η
Barbra Streisand έχοντας υπάρξει στο παρελθόν ο ορισμός της έννοιας της σταρ, δεν έχει ανάγκη βεβαίως κάποια χαμηλού επιπέδου - και κόστους - κωμωδιάκια για να ξεδιπλώσει το ταλέντο της. Απλά ξεσκάσματα είναι στα 70 της και μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να ξαναδούμε στην μεγάλη οθόνη, την μορφή μιας από τις χαρισματικότερες ερμηνεύτριας τόσο του πενταγράμμου, όσο και της Έβδομης Τέχνης. Αν θα περίμενα κάτι περισσότερο από κάποιον, αυτός είναι ο υιός
Seth Rogen, που στέκεται στο πλάι της Funny Girl σαν αποσβολωμένος και αδύναμος στο να ισορροπήσει την αστερόσκονη, την εμπειρία και την ικανότητα της. Δίχως άλλο πάντως, απλά και μόνο που στο παλμαρέ του έχει καταγράψει μια συνεργασία με την Babs (των μόλις 19 ταινιών) αυτό αποκλειστικά ως κέρδος μπορεί να εκληφθεί!