Movies Ltd

του Mike Newell. Με τους Jeremy Irvine, Helena Bonham Carter, Ralph Fiennes, Robbie Coltrane, Holliday Grainger, Ewen Bremner, Sally Hawkins

Διασκευασμένο με αξιοπρέπεια

του gaRis (@takisgaris)

Κάθε καινούργια διασκευή του μνημειώδους διαχρονικού έργου του σπουδαίου Dickens, μοιάζει με τον βράχο στον παραβολικό μύθο του Σίσυφου. Κατόπιν της απόλυτης βερσιόν δια χειρός David Lean, από το 1947 - ποιος δεν θυμάται την εναρκτήρια σεκάνς στο νεκροταφείο? - έχουν υπάρξει ουκ ολίγες απόπειρες διασκευής του θρυλικού κλασσικού, μεταξύ των οποίων και εκείνη του Alfonso Cuaron στα 1997, όχι ιδιαίτερα επιτυχημένες.

Ο Mike Newell, που μόλις πάτησε τα εβδομήντα του χρόνια, έχει αποδείξει στην πορεία του πως πρόκειται γαι ένα πολύπλευρο δημιουργικό ταλέντο, μέσα από φιλμς όπως τα Four Weddings And A Funeral, Donnie Brasco και Harry Potter And The Goblet Of Fire. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν, που το βασικό του καστ, δηλαδή ο Ralph Fiennes (Μάγκγουιτς), η Helena Bonham Carter (Μις Χάβισαμ) και ο Robbie Coltrane (Μίστερ Τζάγκερς) επαναλαμβάνουν με ικανό τρόπο την συνεργασία τους σε εκείνο το κινηματογραφικό επεισόδιο του μικρού μαθητευόμενου μάγου. Πάντα άλλωστε αποτελεί ξεχωριστή εμπειρία να απολαμβάνει κανείς την παράσταση ενός γνήσιου ερμηνευτή όπως ο Fiennes, ενός πραγματικού ταλέντου που νομίζω πως έφτασε η ώρα να αναγνωριστεί. Όσο για την Κυρία Tim Burton, αυτός ο προ-γοτθικός χαρακτήρας είναι μέσα στο αίμα της και κυριολεκτικά απογειώνει τα πλάνα στα οποία συμμετέχει. Για ακόμη μια φορά όμως, κατόπιν του War Horse - του οποίου δηλώνω για μια ακόμη φορά, πιστός θαυμαστής - ο Jeremy Irvine κρίνεται ανεπαρκής στο να σηκώσει έναν καίριο ρόλο στους νεαρούς του ώμους. Δίχως αμφιβολία δεν κάνει για Μίστερ Πιπ, αφού βρίσκεται μόνιμα σε κατάσταση πανικού, η φωνή του είναι τρεμουλιαστή και η σπουδαστική του ερμηνεία προκαλεί δυσάρεστες εντυπώσεις, που δύσκολα παρακάμπτονται.

Ο Newell παρουσιάζει, όπως κι ο Lean, μια περιεκτική προσαρμογή του μυθιστορήματος και θα μπορούσε να ήταν απόλυτα επιτυχημένη αν δεν ξόδευε τα δύο τρίτα της ταινίας για να απεικονίσει την μετατροπή του Πιπ από φτωχό κλειδαρά σε Λονδρέζο αριστοκράτη, αφήνοντας για το φινάλε μόνο τις μηχανορραφίες και τις ανατροπές του αριστοτεχνικά γραμμένου πρωτότυπου. Παρόλα αυτά η προσεγμένη καλλιτεχνική διεύθυνση, η πεντακάθαρη φωτογραφία και η εμπνευσμένη ενδυματολογία, ανεβάζουν τα επίπεδα της παραγωγής στα ύψη εκείνα, ώστε να ικανοποιηθούν όλοι οι οπαδοί του έργου του Dickens.

Για πες: Σε γενικές γραμμές δεν πρόκειται για εκείνη την εκδοχή του μύθου που κανείς θα λατρέψει, αλλά που σίγουρα θα την σεβαστεί, προσπερνώντας τον υποτονικό ρυθμό της πρώτης πράξης. ίσως αυτό που θα ευχόταν εντέλει ο θεατής, θα ήταν στο πλάι της ενζενί Holliday Grainger που υποδύεται με άνεση την Εστέλ, έχοντας την πρότερη εμπειρία στην Jane Eyre και την Anna Karenina, να βρισκόταν ένας εξίσου γοητευτικός ζεν πρεμιέ, για να αποδώσει το νεανικό ερωτικό της ενδιαφέρον, από αυτόν τον απογοητευτικό Πιπ...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 18 Απριλίου 2013 από την Odeon

του Patrice Leconte. Με τις φωνές των Bernard Alane, Isabelle Spade, Kacey Mottet Klein, Isabelle Giami, Laurent Gendron, Pierre-François Martin-Laval

Απέτυχες στην ζωή, πέτυχε στον θάνατό σου!

του zerVo (@moviesltd)

1.000.000! Ένα εκατομμύριο, για να το δω και ολογράφως. Αυτό ακριβώς είναι το νούμερο εκείνων που ετησίως και σε όλο τον κόσμο, βάζουν βίαιο τέρμα στην ζωή τους, απογοητευμένοι από την τροπή που πήρε μοιραία εκείνη, καταστρέφοντας ολοσχερώς τις φιλοδοξίες και τα όνειρα τους. Ένας φουκαράς δηλαδή κάθε 40 δευτερόλεπτα, νούμερο που εσχάτως μεγαλώνει επικίνδυνα, χάρη στην ρημάδα την οικονομική ύφεση, που δεν ζυγίζει ούτε ψυχές, ούτε συναισθήματα και ακάθεκτη τραβά τον αδηφάγο δρόμο της. Μπορούμε το λοιπόν να αντικρίσουμε με γλαφυρή διάθεση, αυτό το ραγδαία μεγεθυνόμενο φαινόμενο, που δεδομένα έχει κτυπήσει και την διπλανή μας πόρτα? Γλαφυρή σίγουρα όχι. Πιο φωτεινή και αισιόδοξη όμως, αναμφίβολα...

Χρυσές δουλειές κάνει η οικογενειακή επιχείρηση των Τιβάς, ακόμη κι αν ο κάθε πελάτης που διαβαίνει το κατώφλι του μικρού καταστήματος σε πάροδο των Ηλυσίων Πεδίων, δεν πρόκειται να το επισκεφτεί ξανά ποτέ! Κι αυτό γιατί η μπουτίκ των παραδόπιστων Παριζιάνων, ειδικεύεται στο να προσφέρει στους επισκέπτες της προϊόντα που θα τους διευκολύνουν να προβούν με μεγαλύτερη ευκολία στο...απονενοημένο διάβημα, περιορίζοντας τους τον φόβο και την απόγνωση του να πάρουν την δύσκολη απόφαση. Κι ενώ τα πάντα κυλούν ρολόι και οι ιδιοκτήτες βλέπουν τους υποψήφιους αυτόχειρες να κάνουν ουρά μπροστά στην πολύχρωμη βιτρίνα με τις θηλιές, τα δηλητήρια και τα ξυραφάκια, η έλευση του τρίτου τους παιδιού, του Άλαν, θα αλλάξει άρδην την κατάσταση, γιατί ο πιτσιρίκος διαθέτει ένα μοναδικό χάρισμα: Χαμογελά διαρκώς!

Στοιχείο που αρχικά θα επιφέρει εκνευρισμό στον πάτερ φαμίλια, κοψιά copy paste του Γκομέζ Άνταμς, καθώς καταλαβαίνει πως τέτοια χαρμόσυνα και κεφάτα μουτράκια δεν χωράνε στο μαγαζί που πουλά στεγνά και κυνικά θάνατο. Ο μπόμπιρας με το χαμόγελο, το ανέμελο σφύριγμα, τις ζαβολιές του, θα γεμίσει με φως τις καρδιές των αγαπημένων του προσώπων, που θα δουν με άλλο - πολύ πιο ευοίωνο - μάτι την πελατεία, που εισέρχεται στο μικρό μαγαζάκι του τρόμου. Μια μικρή επανάσταση κόντρα στα τρομακτικά σημεία των καιρών? Ο Patrice Leconte, εκ φύσεως μπριόζος και οπτιμιστής, κλείνει το μάτι στην τραγωδία, ζωγραφίζοντας στο πανί, ένα animation μιούζικαλ, που σφύζει από θετική διάθεση και εναλλακτικής χιουμοριστικής όψης αντιμετώπιση του προβλήματος.

Για πες: Αποσπά λοιπόν για εργαλεία του, τον μακάβριο χορό από τους Nightmares του Burton, την ευαισθησία της Κοραλίνας του Selick και τον ελκυστικό σχεδιασμό του Sylvain Chomet στις προχωρημένες χορεύτριες της Μπελβίλ και στον Ιλουζιονίστα και προσφέρει ένα αριστοτεχνικό παραμύθι για μεγάλους και το πως μπορούν να πάρουν διδαχές από την ζεστή κι αληθινή κρίση των μικρών. Θα ήθελα, όλοι θα ήθελαν, η λύση στην ακραία αυτοκτονική τάση, να αποτελέσει η πνοή που φέρνει η γεμάτη ζωντάνια επερχόμενη γενιά. Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα, γι αυτό ας δεχτούμε την πλουμιστή σε νότες ευχή του Παριζιάνου στο Le Magasin Des Suicides ως έχει, δίχως να την εμβαθύνουμε. Ας πούμε σαν ένα ευχάριστο πρώτο βήμα, σαν μια καλή αρχή. Δυστυχώς όχι σαν τίποτα παραπάνω...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 18 Απριλίου 2013 από την Rosebud

του Benjamín Ávila. Με τους Natalia Oreiro, Ernesto Alterio, César Troncoso, Cristina Banegas, Teo Gutiérrez Moreno

Τσαλακωμένη Polaroid...

του zerVo (@moviesltd)

Συνήθως αυτές οι σκοτεινές, αιματοκυλισμένες περίοδοι της ιστορίας, στο πέρασμα του χρόνου αφήνουν άλλοτε σημάδια πίκρας, για το πόσο σκληρό μπορεί να διαφανεί το αφηνιασμένο ανθρώπινο πρόσωπο στην απόπειρα εκπλήρωσης των ηγετικών ματαιοδοξιών του κι άλλοτε ηρωικές αναμνήσεις, που δημιούργησαν όλοι εκείνοι οι αφανείς μαχητές, στο πλευρό της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, της ελευθερίας. Μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση, από την άμαθη ματιά ενός ανηλίκου, που δεν κατανοεί απόλυτα τις απίστευτα δύσκολες καταστάσεις, τις οποίες βιώνει ο τόπος τουμ καταλαβαίνει όμως τις συνέπειες που έχει προκαλέσει η αναταραχή στον προσωπικό του μικρόκοσμο, προβάλει η συγκινητικά δραματική ταινία Infancia Clandestina, που ξυπνά πάλι τις θύμησες που βίωσε η χώρα της πάμπας, κατά την νοσηρή επταετία της Χούντας. 

1979. Για τρία ολόκληρα χρόνια από την στιγμή που η μπότα των συνταγματαρχών κατέλυσε την δημοκρατία στην Αργεντινή, η φαμίλια του κυνηγημένου από το καθεστώς και φανατικού Περονιστή, Χοράσιο, θα αυτοεξοριστεί στην Κούβα, προκειμένου να γλυτώσει τις διώξεις των παρακρατικών, που πλέον έχουν το πάνω χέρι. Η ώρα της επιστροφής στα πάτρια εδάφη ωρίμασε πλέον και κάτω από καινούργια ταυτότητα η τετραμελής οικογένεια θα εγκατασταθεί στα προάστια του Μπουένος Άιρες, δίχως ποτέ όμως να εγκαταλείπει τον αντιδικτατορικό αγώνα. Σε αυτό το περιβάλλον φόβου για το μπορεί να συμβεί στο επόμενο δευτερόλεπτο και αβεβαιότητας για όσα ξημερώνει το αύριο, μεγαλώνει ο δωδεκάχρονος Χουάν. Που πλέον το καινούργιο του όνομα είναι Ερνέστο...

Έχοντας αντιληφθεί πως η αποθήκη ζαχαρωδών του αγωνιστή θείου του, λειτουργεί ως γιάφκα σύναξης των αντικαθεστωτικών συντρόφων, ο πιτσιρικάς θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να κρύψει μέσα του τα μυστικά αυτών των συναντήσεων και να δείξει ως φυσιολογικό αγόρι, κάθε φορά που βρίσκεται με τις φρέσκες του παρέες στο σχολειό. Αλλά και να πετύχει να ακολουθήσει τις νόρμες των νέων δεδομένων που γράφουν τα χαρτιά του, αφού εκτός από το όνομα, καλείται πια να απομνημονεύσει νέο τόπο καταγωγής, νέους κώδικες συμπεριφοράς, μέχρι και νέα γενέθλια. Στοιχεία που πρέπει να θυμάται ακόμη κι όταν στο πλάι του βρίσκεται η όμορφη συνομήλικη του Μαρία, που η ματιά της κάνει την καρδιά του να φτερουγίζει.

Ευαίσθητο το δράμα που περιγράφει ο Αργεντίνος Benjamin Avila, βασισμένος στις αναμνήσεις των παιδικών του χρόνων, ανήκοντας και ο ίδιος σε οικογένεια ανεπιθύμητη από την Χούντα, όπως παραδέχεται και ο ίδιος στο κλείσιμο του πονήματος του, αφιερώνοντας το στην ίδια του την μάνα, που για τελευταία φορά την αντίκρισε ένα ανοιξιάτικο πρωινό, πριν την πάρουν μακριά οι στρατιώτες - υπηρέτες της...επανάστασης. Πέρα από την γραμμική αφήγηση του δράματος, που εξελίσσεται συντροφιά με την έλευση της εφηβείας του Ερνέστο - διόλου τυχαία η επιλογή του ονόματος του Che από το σενάριο, ούτε όμως και του επωνύμου Αλτεριο, που μεταφραστικά παραπέμπει στην εναλλακτική ανανέωση - ο Avila, χρησιμοποιεί στην απεικόνιση των σκληρότερων εικόνων, γραφικές νουβέλες, κόμικς, για να αναδείξει την αισθητική της υποδοχής στον νεανικό νου, των στιγμών που συνταράσσουν το περιβάλλον του.

Για πες: Λιτό σε σκηνικά και πιστό στην σωστή καλλιτεχνική διεύθυνση της εποχής των 70s, το Infancia Clandestina, ορίζει ακόμη μια προσωπική μαρτυρία, από τις μυριάδες που θα μπορούσε να εκστομίσει όποιος βίωσε τις αβάσταχτες αυτές στιγμές ανελευθερίας. Εξαιρετικά επιλεγμένο το καστ, που πέρα από τον μικρούλη Teo Moreno, που καταφέρνει μέσα από την μελαγχολία της ματιάς του να πείσει για την συντριβή - πως τσαλακώνει κανείς μια στιγμιαία Polaroid? - των πιο ανέμελων (υποτίθεται) ημερών της ζωής του, μας υπενθυμίζει και την πανέμορφη Ουρουγουανή σούπερ σταρ Natalia Oreiro, ως Μοντονέρο μάνα, που στα μέρη μας κάποτε είχε εξελιχθεί σε διασημότητα, χάρη στο τηλεοπτικό Μιλάγκρος.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 18 Απριλίου 2013 από την Videorama

του Mohamed Diab. Με τους Boshra, Nelly Karim, Maged El Kedwany, Nahed El Sebaï, Bassem Samra

Γυναίκες με κοπίδια, άντρες με...λεμόνια

του zerVo (@moviesltd)

Αναμφισβήτητα υπαρκτό το ζήτημα. Στις αραβικές χώρες υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά, που δεν έχει να κάνει τόσο με την πενιχρότητα της λειτουργίας των θεσμών και κατ επέκταση της σωστής απόδοσης δικαιοσύνης. Η γυναίκα ποτέ δεν είχε, ούτε και θα έχει ισόνομο ρόλο δίπλα στο κυρίαρχο αρσενικό. Στα πιο φανατισμένα μάλιστα φονταμενταλιστικά μουσουλμανικά κράτη, που το θήλυ ισοδυναμεί ή ελαφρώς υπερισχύει του μηδενός, οι συνθήκες για το (στα δικά μας μέρη, όμορφο και εδώ και δεκαετίες πλήρως ισότιμο) αδύναμο φύλο, ορίζουν μια πορεία ζωής, που τις πολλές φορές μοιάζει με κόλαση. Ευτυχώς οι ανανεωτικές φωνές, ακόμη κι αν αντιτίθενται στους θρησκευτικούς κανόνες και παραδόσεις, είναι πολλές και ο εκμοντερνισμός των συγκεκριμένων κοινωνιών, έχει πάρει μια ρότα, που μόνο θετικά αποτελέσματα δύναται να αποφέρει. 

Απογοητευμένη από την τροπή που έχει πάρει ο γάμος της, πέρα από τα καθημερινά ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει με την δουλειά και την ανατροφή των παιδιών της, η Φέιζα, ζορίζεται και από τις σεξουαλικές επιθέσεις, που δέχεται κάθε φορά που παίρνει το ρίσκο να επιστρέψει με το κατάμεστο λεωφορείο στο σπίτι της. Παρακινούμενη από τις προτροπές της Σέμπα, μιας εύπορης γκαλερίστας, που κάποτε είχε πέσει θύμα πολλαπλού βιασμού και της Νέλλι, μιας νεαρής καλλιτέχνιδας η οποία βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη, με άντρα που μέρα μεσημέρι της επιτέθηκε, δίχως να υπάρχουν ελπίδες να βρει το δίκιο της, θα αποφασίσει να πάρει τον νόμο στα χέρια της. Την επόμενη φορά που εφαψίας θα την προσεγγίσει επιδεικνύοντας της τις ορμές του, θα του καρφώσει την μυτερή της σακοράφα στα γεννητικά όργανα...

Μια, δυο, τρεις φορές, η αιματηρή - και συνάμα ανατριχιαστική - της αντίδραση, πέραν του ότι θα γίνει το πρώτο θέμα συζήτησης στο πολύβουο Κάιρο, θα προξενήσει το ενδιαφέρον των αστυνομικών αρχών, που δεν θα αργήσουν να ανακαλύψουν την οργανωμένη (αντί)δράση των τριών γυναικών. Έφτασε και για εκείνες η ώρα να πληρώσουν? Όμορφα δομημένο σεναριακά, δίχως πάντως να αποφεύγει λάθη, εύκολες συγκινήσεις και ανεξέλεγκτες συμπτώσεις που κλείνουν με ποιητική διάθεση τον θεματικό κύκλο, η Αιγυπτιακής κοπής δημιουργία του Mohamed Diab, φωνάζει στην διεθνή κοινότητα το πρόβλημα, ελπίζοντας στην εξωτερική συμπάθεια, που είναι πιθανόν να οδηγήσει και στην εσωτερική αναθεώρηση κάποιων πεπαλαιωμένων απόψεων.

Για πες: Βασισμένο σε πραγματικά περιστατικά, το λεωφορείο της διαδρομής 678, που κουβαλά όλα τα δεδομένα ζόρια των ανατολίτικα όμορφων, όσο και παραπεταμένων στ' αλήθεια κυριών με ή δίχως μαντήλα, μπορεί να λειτουργήσει ως σημαία όλων όσων αδυνάμων έχουν υποστεί βία, ταπείνωση, μηδενισμό, με αφετηρία το σεξουαλικό κίνητρο. Συμπαθητική φωτογραφία, ρεαλιστική κινηματογράφηση σε διεθνή πρότυπα κινούμενης κάμερας και αξιοπρεπείς ερμηνείες, βοηθούν το θέμα αναπτυχθεί και να ωριμάσει. Αν ο δημιουργός απέφευγε να ανοιχτεί σε πολλαπλές υποιστορίες, που δεν δένουν με το βασικό θέμα του στόρι, εκτιμώ πως το αποτέλεσμα θα ήταν και πιο συμμαζεμένο, αλλά και πιο εύπεπτο.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 18 Απριλίου 2013 από την Filmtrade

Νέος αιώνας που λέει ο λόγος δηλαδή, μιας και έχουν περάσει δεκατρία χρόνια από την έλευση του μιλένιουμ, στα πλαίσια της γενικότερης ανανέωσης και εκσυγχρονισμού όμως, το στούντιο της Fox, παίρνει την απόφαση να προχωρήσει στην αλλαγή τόσο του ονόματος του, όσο και του - πλέον αναγνωρισμένου - σήματος του, προκειμένου να ταιριάξει χρονικά με την σημερινή εποχή. Συνεπώς, σύμφωνα με την εξαγγελία του ίδιου του φιλόδοξου ιδιοκτήτη της News Copr, Ομίλου που ανήκει και το στούντιο, Rupert Murdoch, το όνομα προχωρά κατά έναν αιώνα μπροστά και από το γνώριμο 20th, πλέον θα αποκαλείται 21st Century Fox. Η παρουσίαση του ολοκαίνουργου logo, που θα συνοδεύει τις ενάρξεις των φιλμς που θα ανήκουν στην ομάδα του, αναμένεται να γίνει την ερχόμενη εβδομάδα, σε μια λαμπερή όπως προβλέπεται τελετή. Υπενθυμίζεται πως η 20th Century Fox ιδρύθηκε το 1935, από την συνένωση δύο διαφορετικών εταιριών παραγωγής, της Fox Films και της 20th Century Pictures και μέχρι τις ημέρες αποτελεί μια από τις σημαντικότερες και παραδοσιακότερες δυνάμεις της Μέκκας του σινεμά.

Η Weinstein Company έδωσε στην δημοσιότητα εννέα πόστερς που απεικονίσουν τους βασικούς χαρακτήρες της πολυαναμενόμενης ταινίας Snowpiercer, με την οποία ο Κορεάτης δημιουργός Bong Joon Ho, που προ πενταετίας είχε σαρώσει στα ασιατικά box office με την περιπέτεια φαντασίας The Host, πραγματοποιεί το αγγλόφωνο ντεμπούτο του. Πρόκειται για μια διασκευή της made in France graphic novel με τον τίτλο La Transperceneige, που μεταφέρει την δράση στο κοντινό μέλλον, καθώς η ανθρωπότητα έχει δεχτεί ανεπανόρθωτο πλήγμα, εξαιτίας ενός αποτυχημένου πειράματος που είχε σκοπό να εξισορροπήσει την θερμοκρασία στον πλανήτη, μα ως αποτέλεσμα είχε η Γη να περιέλθει σε κατάσταση παγετώνα. Οι ελάχιστοι επιζώντες, χωρισμένοι σε κοινωνικές τάξεις, ταξιδεύουν επάνω σε μια σιδηροδρομική αμαξοστοιχία, που ταξιδεύει ανά την υφήλιο, δίχως κάποιον σαφή προορισμό.

Σε παραγωγή του πασίγνωστου από την τριλογία της Εκδίκησης, Park Chan Wook, το Snowpiercer, έχει να επιδείξει ένα διεθνές all star καστ, αποτελούμενο από μερικά σπουδαία ονόματα όπως ο Chris Evans, η Ko Asung, ο Ed Harris, o Ewen Bremner, η Tilda Swinton, ο Jamie Bell, ο John Hurt, η Octavia Spencer και ο δημοφιλέστατος στα μέρη του Song Kang Ho. 

Ακόμη η διανομή δεν έχει ορίσει το πότε η ταινία θα κάνει την επίσημη πρεμιέρα της, αν και κάτι τέτοιο πιστεύεται πως θα συμβεί το ερχόμενο καλοκαίρι, κατά πάσα πιθανότητα στην Κορέα.

Στις δικές μας αίθουσες, ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Η Warner Bros ανακοίνωσε την επίσημη έναρξη των γυρισμάτων της καινούργιας ταινίας από τον Andy και την Lana Wachowski, την περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας Jupiter Ascending στην Μεγάλη Βρετανία και συγκεκριμένα στο section Leavesden του φημισμένου στούντιο, σε παραγωγή του πολυβραβευμένου Grant Hill, με τον οποίο τα αδέλφια είχαν συνεργαστεί και στην τριλογία του Matrix, που εκτόξευσε στα ύψη την φήμη τους. Στο επίκεντρο του σεναρίου που επίσης υπογράφουν οι Wachowski, βρίσκεται η νεαρή και φιλόδοξη Τζούπιτερ Τζόουνς, που το ριζικό της μπορεί να είχε γραμμένο πως είναι φτιαγμένη για σπουδαία πράγματα, στην αλήθεια όμως εργάζεται ως καθαρίστρια τουαλετών, έχοντας θάψει βαθιά μέσα της, όνειρα και φιλοδοξίες για κάτι μεγαλύτερο. Όλα αυτά μέχρι την στιγμή που στην ζωή της θα εισβάλει ο Κέιν, ένας πανίσχυρος προγραμματισμένος μαχητής, που θα φτάσει στην Γη απλά και μόνο για να την πάρει μαζί του, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η μαγική προφητεία.

Η Mila Kunis (Oz The Great And Powerful) και ο Channing Tatum (Magic Mike) ηγούνται του διεθνούς καστ που αποτελείται από φημισμένους αστέρες όπως ο Sean Bean (The Lord Of The Rings Trilogy), ο Eddie Redmayne (Les Miserables), ο Douglas Booth (LOL), ο James D'Arcy (Hitchcock), η Doona Bae (Cloud Atlas) και ο Tim Pigott Smith (Alice In Wonderland). Η παραγωγή θα παραμείνει στο μεγάλο νησί μέχρι τα μέσα του Ιουνίου όταν και θα μετακομίσει στο Σικάγο, όπου και θα ολοκληρωθεί ο κύκλος των γυρισμάτων. Το Jupiter Ascending ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί για το πότε θα κάνει την εμφάνιση του στις αίθουσες, αν και κάτι τέτοιο υπολογίζεται να συμβεί το φθινόπωρο του 2014.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Αθήνας	Σύνολο Αθήνας	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Scary Movie 5	Odeon	1	35			14.739	14.739
2	The Place Beyond The Pines	Seven	1	26			10.673	10.673
3	Jack The Giant Slayer	Village	2	50			8.898	35.092
4	The Host	Audiovisual	1	43			5.607	5.607
5	The Croods	Odeon	0	44			4.798	4.798
6	I'm So Excited	Odeon	4	15			2.929	50.217
7	Olympus Has Fallen	Odeon	4	22			2.896	64.137
8	Quartet	Odeon	1	5			2.611	2.611
9	Dead Man Down	Spentzos	2	12			2.378	13.614
10	Stoker	Odeon	3	14			2.300	22.914