Movies Ltd

του Benjamín Ávila. Με τους Natalia Oreiro, Ernesto Alterio, César Troncoso, Cristina Banegas, Teo Gutiérrez Moreno

Τσαλακωμένη Polaroid...

του zerVo (@moviesltd)

Συνήθως αυτές οι σκοτεινές, αιματοκυλισμένες περίοδοι της ιστορίας, στο πέρασμα του χρόνου αφήνουν άλλοτε σημάδια πίκρας, για το πόσο σκληρό μπορεί να διαφανεί το αφηνιασμένο ανθρώπινο πρόσωπο στην απόπειρα εκπλήρωσης των ηγετικών ματαιοδοξιών του κι άλλοτε ηρωικές αναμνήσεις, που δημιούργησαν όλοι εκείνοι οι αφανείς μαχητές, στο πλευρό της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, της ελευθερίας. Μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση, από την άμαθη ματιά ενός ανηλίκου, που δεν κατανοεί απόλυτα τις απίστευτα δύσκολες καταστάσεις, τις οποίες βιώνει ο τόπος τουμ καταλαβαίνει όμως τις συνέπειες που έχει προκαλέσει η αναταραχή στον προσωπικό του μικρόκοσμο, προβάλει η συγκινητικά δραματική ταινία Infancia Clandestina, που ξυπνά πάλι τις θύμησες που βίωσε η χώρα της πάμπας, κατά την νοσηρή επταετία της Χούντας. 

1979. Για τρία ολόκληρα χρόνια από την στιγμή που η μπότα των συνταγματαρχών κατέλυσε την δημοκρατία στην Αργεντινή, η φαμίλια του κυνηγημένου από το καθεστώς και φανατικού Περονιστή, Χοράσιο, θα αυτοεξοριστεί στην Κούβα, προκειμένου να γλυτώσει τις διώξεις των παρακρατικών, που πλέον έχουν το πάνω χέρι. Η ώρα της επιστροφής στα πάτρια εδάφη ωρίμασε πλέον και κάτω από καινούργια ταυτότητα η τετραμελής οικογένεια θα εγκατασταθεί στα προάστια του Μπουένος Άιρες, δίχως ποτέ όμως να εγκαταλείπει τον αντιδικτατορικό αγώνα. Σε αυτό το περιβάλλον φόβου για το μπορεί να συμβεί στο επόμενο δευτερόλεπτο και αβεβαιότητας για όσα ξημερώνει το αύριο, μεγαλώνει ο δωδεκάχρονος Χουάν. Που πλέον το καινούργιο του όνομα είναι Ερνέστο...

Έχοντας αντιληφθεί πως η αποθήκη ζαχαρωδών του αγωνιστή θείου του, λειτουργεί ως γιάφκα σύναξης των αντικαθεστωτικών συντρόφων, ο πιτσιρικάς θα προσπαθήσει με όλες του τις δυνάμεις να κρύψει μέσα του τα μυστικά αυτών των συναντήσεων και να δείξει ως φυσιολογικό αγόρι, κάθε φορά που βρίσκεται με τις φρέσκες του παρέες στο σχολειό. Αλλά και να πετύχει να ακολουθήσει τις νόρμες των νέων δεδομένων που γράφουν τα χαρτιά του, αφού εκτός από το όνομα, καλείται πια να απομνημονεύσει νέο τόπο καταγωγής, νέους κώδικες συμπεριφοράς, μέχρι και νέα γενέθλια. Στοιχεία που πρέπει να θυμάται ακόμη κι όταν στο πλάι του βρίσκεται η όμορφη συνομήλικη του Μαρία, που η ματιά της κάνει την καρδιά του να φτερουγίζει.

Ευαίσθητο το δράμα που περιγράφει ο Αργεντίνος Benjamin Avila, βασισμένος στις αναμνήσεις των παιδικών του χρόνων, ανήκοντας και ο ίδιος σε οικογένεια ανεπιθύμητη από την Χούντα, όπως παραδέχεται και ο ίδιος στο κλείσιμο του πονήματος του, αφιερώνοντας το στην ίδια του την μάνα, που για τελευταία φορά την αντίκρισε ένα ανοιξιάτικο πρωινό, πριν την πάρουν μακριά οι στρατιώτες - υπηρέτες της...επανάστασης. Πέρα από την γραμμική αφήγηση του δράματος, που εξελίσσεται συντροφιά με την έλευση της εφηβείας του Ερνέστο - διόλου τυχαία η επιλογή του ονόματος του Che από το σενάριο, ούτε όμως και του επωνύμου Αλτεριο, που μεταφραστικά παραπέμπει στην εναλλακτική ανανέωση - ο Avila, χρησιμοποιεί στην απεικόνιση των σκληρότερων εικόνων, γραφικές νουβέλες, κόμικς, για να αναδείξει την αισθητική της υποδοχής στον νεανικό νου, των στιγμών που συνταράσσουν το περιβάλλον του.

Για πες: Λιτό σε σκηνικά και πιστό στην σωστή καλλιτεχνική διεύθυνση της εποχής των 70s, το Infancia Clandestina, ορίζει ακόμη μια προσωπική μαρτυρία, από τις μυριάδες που θα μπορούσε να εκστομίσει όποιος βίωσε τις αβάσταχτες αυτές στιγμές ανελευθερίας. Εξαιρετικά επιλεγμένο το καστ, που πέρα από τον μικρούλη Teo Moreno, που καταφέρνει μέσα από την μελαγχολία της ματιάς του να πείσει για την συντριβή - πως τσαλακώνει κανείς μια στιγμιαία Polaroid? - των πιο ανέμελων (υποτίθεται) ημερών της ζωής του, μας υπενθυμίζει και την πανέμορφη Ουρουγουανή σούπερ σταρ Natalia Oreiro, ως Μοντονέρο μάνα, που στα μέρη μας κάποτε είχε εξελιχθεί σε διασημότητα, χάρη στο τηλεοπτικό Μιλάγκρος.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 18 Απριλίου 2013 από την Videorama

του Mohamed Diab. Με τους Boshra, Nelly Karim, Maged El Kedwany, Nahed El Sebaï, Bassem Samra

Γυναίκες με κοπίδια, άντρες με...λεμόνια

του zerVo (@moviesltd)

Αναμφισβήτητα υπαρκτό το ζήτημα. Στις αραβικές χώρες υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά, που δεν έχει να κάνει τόσο με την πενιχρότητα της λειτουργίας των θεσμών και κατ επέκταση της σωστής απόδοσης δικαιοσύνης. Η γυναίκα ποτέ δεν είχε, ούτε και θα έχει ισόνομο ρόλο δίπλα στο κυρίαρχο αρσενικό. Στα πιο φανατισμένα μάλιστα φονταμενταλιστικά μουσουλμανικά κράτη, που το θήλυ ισοδυναμεί ή ελαφρώς υπερισχύει του μηδενός, οι συνθήκες για το (στα δικά μας μέρη, όμορφο και εδώ και δεκαετίες πλήρως ισότιμο) αδύναμο φύλο, ορίζουν μια πορεία ζωής, που τις πολλές φορές μοιάζει με κόλαση. Ευτυχώς οι ανανεωτικές φωνές, ακόμη κι αν αντιτίθενται στους θρησκευτικούς κανόνες και παραδόσεις, είναι πολλές και ο εκμοντερνισμός των συγκεκριμένων κοινωνιών, έχει πάρει μια ρότα, που μόνο θετικά αποτελέσματα δύναται να αποφέρει. 

Απογοητευμένη από την τροπή που έχει πάρει ο γάμος της, πέρα από τα καθημερινά ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει με την δουλειά και την ανατροφή των παιδιών της, η Φέιζα, ζορίζεται και από τις σεξουαλικές επιθέσεις, που δέχεται κάθε φορά που παίρνει το ρίσκο να επιστρέψει με το κατάμεστο λεωφορείο στο σπίτι της. Παρακινούμενη από τις προτροπές της Σέμπα, μιας εύπορης γκαλερίστας, που κάποτε είχε πέσει θύμα πολλαπλού βιασμού και της Νέλλι, μιας νεαρής καλλιτέχνιδας η οποία βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη, με άντρα που μέρα μεσημέρι της επιτέθηκε, δίχως να υπάρχουν ελπίδες να βρει το δίκιο της, θα αποφασίσει να πάρει τον νόμο στα χέρια της. Την επόμενη φορά που εφαψίας θα την προσεγγίσει επιδεικνύοντας της τις ορμές του, θα του καρφώσει την μυτερή της σακοράφα στα γεννητικά όργανα...

Μια, δυο, τρεις φορές, η αιματηρή - και συνάμα ανατριχιαστική - της αντίδραση, πέραν του ότι θα γίνει το πρώτο θέμα συζήτησης στο πολύβουο Κάιρο, θα προξενήσει το ενδιαφέρον των αστυνομικών αρχών, που δεν θα αργήσουν να ανακαλύψουν την οργανωμένη (αντί)δράση των τριών γυναικών. Έφτασε και για εκείνες η ώρα να πληρώσουν? Όμορφα δομημένο σεναριακά, δίχως πάντως να αποφεύγει λάθη, εύκολες συγκινήσεις και ανεξέλεγκτες συμπτώσεις που κλείνουν με ποιητική διάθεση τον θεματικό κύκλο, η Αιγυπτιακής κοπής δημιουργία του Mohamed Diab, φωνάζει στην διεθνή κοινότητα το πρόβλημα, ελπίζοντας στην εξωτερική συμπάθεια, που είναι πιθανόν να οδηγήσει και στην εσωτερική αναθεώρηση κάποιων πεπαλαιωμένων απόψεων.

Για πες: Βασισμένο σε πραγματικά περιστατικά, το λεωφορείο της διαδρομής 678, που κουβαλά όλα τα δεδομένα ζόρια των ανατολίτικα όμορφων, όσο και παραπεταμένων στ' αλήθεια κυριών με ή δίχως μαντήλα, μπορεί να λειτουργήσει ως σημαία όλων όσων αδυνάμων έχουν υποστεί βία, ταπείνωση, μηδενισμό, με αφετηρία το σεξουαλικό κίνητρο. Συμπαθητική φωτογραφία, ρεαλιστική κινηματογράφηση σε διεθνή πρότυπα κινούμενης κάμερας και αξιοπρεπείς ερμηνείες, βοηθούν το θέμα αναπτυχθεί και να ωριμάσει. Αν ο δημιουργός απέφευγε να ανοιχτεί σε πολλαπλές υποιστορίες, που δεν δένουν με το βασικό θέμα του στόρι, εκτιμώ πως το αποτέλεσμα θα ήταν και πιο συμμαζεμένο, αλλά και πιο εύπεπτο.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 18 Απριλίου 2013 από την Filmtrade

Νέος αιώνας που λέει ο λόγος δηλαδή, μιας και έχουν περάσει δεκατρία χρόνια από την έλευση του μιλένιουμ, στα πλαίσια της γενικότερης ανανέωσης και εκσυγχρονισμού όμως, το στούντιο της Fox, παίρνει την απόφαση να προχωρήσει στην αλλαγή τόσο του ονόματος του, όσο και του - πλέον αναγνωρισμένου - σήματος του, προκειμένου να ταιριάξει χρονικά με την σημερινή εποχή. Συνεπώς, σύμφωνα με την εξαγγελία του ίδιου του φιλόδοξου ιδιοκτήτη της News Copr, Ομίλου που ανήκει και το στούντιο, Rupert Murdoch, το όνομα προχωρά κατά έναν αιώνα μπροστά και από το γνώριμο 20th, πλέον θα αποκαλείται 21st Century Fox. Η παρουσίαση του ολοκαίνουργου logo, που θα συνοδεύει τις ενάρξεις των φιλμς που θα ανήκουν στην ομάδα του, αναμένεται να γίνει την ερχόμενη εβδομάδα, σε μια λαμπερή όπως προβλέπεται τελετή. Υπενθυμίζεται πως η 20th Century Fox ιδρύθηκε το 1935, από την συνένωση δύο διαφορετικών εταιριών παραγωγής, της Fox Films και της 20th Century Pictures και μέχρι τις ημέρες αποτελεί μια από τις σημαντικότερες και παραδοσιακότερες δυνάμεις της Μέκκας του σινεμά.

Η Weinstein Company έδωσε στην δημοσιότητα εννέα πόστερς που απεικονίσουν τους βασικούς χαρακτήρες της πολυαναμενόμενης ταινίας Snowpiercer, με την οποία ο Κορεάτης δημιουργός Bong Joon Ho, που προ πενταετίας είχε σαρώσει στα ασιατικά box office με την περιπέτεια φαντασίας The Host, πραγματοποιεί το αγγλόφωνο ντεμπούτο του. Πρόκειται για μια διασκευή της made in France graphic novel με τον τίτλο La Transperceneige, που μεταφέρει την δράση στο κοντινό μέλλον, καθώς η ανθρωπότητα έχει δεχτεί ανεπανόρθωτο πλήγμα, εξαιτίας ενός αποτυχημένου πειράματος που είχε σκοπό να εξισορροπήσει την θερμοκρασία στον πλανήτη, μα ως αποτέλεσμα είχε η Γη να περιέλθει σε κατάσταση παγετώνα. Οι ελάχιστοι επιζώντες, χωρισμένοι σε κοινωνικές τάξεις, ταξιδεύουν επάνω σε μια σιδηροδρομική αμαξοστοιχία, που ταξιδεύει ανά την υφήλιο, δίχως κάποιον σαφή προορισμό.

Σε παραγωγή του πασίγνωστου από την τριλογία της Εκδίκησης, Park Chan Wook, το Snowpiercer, έχει να επιδείξει ένα διεθνές all star καστ, αποτελούμενο από μερικά σπουδαία ονόματα όπως ο Chris Evans, η Ko Asung, ο Ed Harris, o Ewen Bremner, η Tilda Swinton, ο Jamie Bell, ο John Hurt, η Octavia Spencer και ο δημοφιλέστατος στα μέρη του Song Kang Ho. 

Ακόμη η διανομή δεν έχει ορίσει το πότε η ταινία θα κάνει την επίσημη πρεμιέρα της, αν και κάτι τέτοιο πιστεύεται πως θα συμβεί το ερχόμενο καλοκαίρι, κατά πάσα πιθανότητα στην Κορέα.

Στις δικές μας αίθουσες, ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Η Warner Bros ανακοίνωσε την επίσημη έναρξη των γυρισμάτων της καινούργιας ταινίας από τον Andy και την Lana Wachowski, την περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας Jupiter Ascending στην Μεγάλη Βρετανία και συγκεκριμένα στο section Leavesden του φημισμένου στούντιο, σε παραγωγή του πολυβραβευμένου Grant Hill, με τον οποίο τα αδέλφια είχαν συνεργαστεί και στην τριλογία του Matrix, που εκτόξευσε στα ύψη την φήμη τους. Στο επίκεντρο του σεναρίου που επίσης υπογράφουν οι Wachowski, βρίσκεται η νεαρή και φιλόδοξη Τζούπιτερ Τζόουνς, που το ριζικό της μπορεί να είχε γραμμένο πως είναι φτιαγμένη για σπουδαία πράγματα, στην αλήθεια όμως εργάζεται ως καθαρίστρια τουαλετών, έχοντας θάψει βαθιά μέσα της, όνειρα και φιλοδοξίες για κάτι μεγαλύτερο. Όλα αυτά μέχρι την στιγμή που στην ζωή της θα εισβάλει ο Κέιν, ένας πανίσχυρος προγραμματισμένος μαχητής, που θα φτάσει στην Γη απλά και μόνο για να την πάρει μαζί του, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η μαγική προφητεία.

Η Mila Kunis (Oz The Great And Powerful) και ο Channing Tatum (Magic Mike) ηγούνται του διεθνούς καστ που αποτελείται από φημισμένους αστέρες όπως ο Sean Bean (The Lord Of The Rings Trilogy), ο Eddie Redmayne (Les Miserables), ο Douglas Booth (LOL), ο James D'Arcy (Hitchcock), η Doona Bae (Cloud Atlas) και ο Tim Pigott Smith (Alice In Wonderland). Η παραγωγή θα παραμείνει στο μεγάλο νησί μέχρι τα μέσα του Ιουνίου όταν και θα μετακομίσει στο Σικάγο, όπου και θα ολοκληρωθεί ο κύκλος των γυρισμάτων. Το Jupiter Ascending ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί για το πότε θα κάνει την εμφάνιση του στις αίθουσες, αν και κάτι τέτοιο υπολογίζεται να συμβεί το φθινόπωρο του 2014.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Αθήνας	Σύνολο Αθήνας	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Scary Movie 5	Odeon	1	35			14.739	14.739
2	The Place Beyond The Pines	Seven	1	26			10.673	10.673
3	Jack The Giant Slayer	Village	2	50			8.898	35.092
4	The Host	Audiovisual	1	43			5.607	5.607
5	The Croods	Odeon	0	44			4.798	4.798
6	I'm So Excited	Odeon	4	15			2.929	50.217
7	Olympus Has Fallen	Odeon	4	22			2.896	64.137
8	Quartet	Odeon	1	5			2.611	2.611
9	Dead Man Down	Spentzos	2	12			2.378	13.614
10	Stoker	Odeon	3	14			2.300	22.914

του Don Scardino. Με τους Steve Carell, Steve Buscemi, Olivia Wilde, Jim Carrey, James Gandolfini, Alan Arkin, Jay Mohr

Άμπρακατάμπρα!

του zerVo (@moviesltd)

Μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία. Να έχεις στην σύνθεση σου τόσο πολύ ταλέντο, κωμικούς που αποδεδειγμένα τα έχουν καταφέρει ακόμη και σε πιο δύσκολες αποστολές, ρολίστες που έχουν σαν χαρακτηριστικό τους να εκτοξεύουν απλά και μόνο με την παρουσία τους το επίπεδο της παραγωγής, πιασάρικο θέμα λαμπερό και ιλουστρασιόν κι όμως να καταφέρνεις να κινείσαι σε τόσο ρηχά, επίπεδα νερά... Μοιάζει λες κι ο δημιουργός διαθέτει κι εκείνος την μαγική μπαγκέτα που εξαφανίζει μεταξύ άλλων και την ποιότητα των εργαλείων του και στην θέση τους αφήνει το απόλυτο τίποτα, ένα κολπάκι που μάλλον δεν θα ενθουσιάσει και πολλούς από το κοινό του.

Τρεις ολόκληρες δεκαετίες, από τα μαθητικά τους χρόνια, διατηρείται αναλλοίωτη η φιλία του Μπαρτ Γουόντερστοουν και του Άντον Μάρβελτον, που έχουν καταφέρει να εξελιχθούν στο πιο επιτυχημένο ντουέτο ταχυδακτυλουργών του Λας Βέγκας, εντυπωσιάζοντας με τις εντέχνως στημένες οφθαλμαπάτες τους το κοινό, στις μόνιμα sold out παραστάσεις τους. Η πραγματικότητα όμως πίσω από τις κουίντες είναι λίγο διαφορετική, μιας και η τεράστια δημοτικότητα, έχει εκτινάξει το πληθωρικό εγώ του Μπάρτ, σε τέτοιο βαθμό ώστε να υποβαθμίζει διαρκώς τον συνεργάτη του, να θεωρεί εαυτόν μοναδικό και αναντικατάστατο και να εκτιμά πως δεν πρόκειται ποτέ να απολέσει τον θρόνο του κορυφαίου illusionist της φανταχτερής μεγαλούπολης της Νεβάδα.

Από την στιγμή μάλιστα, που τα ξεπερασμένα, ντεμοντέ και ενίοτε βαρετά τρικ του διδύμου, φαίνεται να ξεπερνούν οι ακρότητες του Μάγου του Δρόμου, Στιβ Γκρέι, που έχει καταφέρει να στρέψει πάνω του όλα τα φώτα της δημοσιότητας, το μέλλον των βετεράνων ταχυδακτυλουργών δεν φαντάζει και τόσο ευοίωνο. Όταν το σόου πλέον θα αρχίσει να προκαλεί την δυσφορία της πλατείας και να πραγματοποιείται μπροστά σε αδειανά καθίσματα, ο ζάπλουτος θεατρώνης / ιδιοκτήτης του αστραφτερού Bally's θα πάρει μέτρα, που θα ισοπεδώσουν τον πομπώδη και πλεονέκτη Μπαρτ.

Ουσιαστικά η επιθυμία πίσω από το σενάριο του φιλμ που υπογράφει ο κατά βάση τηλεοπτικός Don Scardino, είναι να αναδείξει την διαρκή κόντρα του παλαιού με το καινούργιο, στοιχείο που πραγματοποιείται όμως με άγαρμπες μεθόδους και ακρότητες, που δεν χρειάζεται και πολλή σκέψη  για να καταλάβει κανείς πως τις πράττει επί την οθόνης ο Jim Carrey, σε μια ακόμη άδικη κατανάλωση της αναμφίβολης υποκριτικής του αξίας. Ότι η νέα γενιά αρέσκεται σε θεάματα που δοκιμάζουν την αισθητική και την λογική - ο ανερχόμενος μάγος κοιμάται σε αναμμένα κάρβουνα, κόβει το μάγουλο του για να βγάλει το ματωμένο τραπουλόχαρτο,  μέχρι και τα ούρα του διατηρεί επί δεκαημέρου για να κερδίσει το παλαμάκι - βασίζεται περισσότερο στην στασιμότητα του παραδοσιακού, στην επανάληψη του ίδιου και του ίδιου βαρετού προγράμματος, στην ανυπαρξία ανανεωτικής πνοής, με συνέπεια να στρέφει την ματιά της στις πιο gore μαγείες.

Για πες: Όμως ο προβληματισμός παραμένει απλά και μόνο στην επιφάνεια, αφού η κάμερα σύντομα στρέφει περισσότερο το ενδιαφέρον στο προσωπικό δράμα που βιώνει ο υπερφίαλος καλλιτέχνης, σε ένα ρεπρίζ των όσων δίδαξε πέρσι ο λιτά ασπρόμαυρος και νοσταλγικά βωβός The Artist, εδώ αντιθέτως με έκδηλη πολυχρωμία, φανφάρα, αμέτρητη λακ, χιλιάδες στρας και μπόλικο σολάριουμ για τον πρωταγωνιστή Steve Carell, που προσπαθεί επί ματαίω να κρατήσει μια κάποια ισορροπία σε όσα άνισα και ελάχιστα χιουμοριστικά λαμβάνουν χώρα στην μεγάλη οθόνη.

Στις δικές μας αίθουσες? Πιθανότατα κατευθείαν στο βίντεο

της Brigitte Roüan. Με τους Nicole Garcia, Eric Caravaca, Patrick Mille, Michaël Abitboul, Gaspard Ulliel, Elisa Tovati, Sandrine Dumas, Sarah Gabriel, Hélène Ruys, Emmanuelle Riva, Λάκη Λαζόπουλο, Ντέμη Ρούσσο

Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τα αγόρια μου!

του zerVo (@moviesltd)

Ε, ακόμη κι αν ο βασικός λόγος ενασχόλησης κάποιου ξένου μαζί σου, έχει να κάνει με τα μυριάδες ζόρια επιβίωσης που αντιμετωπίζεις, όπως και να έχει σου προκαλεί ένα κόρδομα στο λαιμό η αντίληψη του πόσο ψηλά έχουν οι υγιώς σκεπτόμενοι Ευρωπαίοι την χώρα σου. Και αν οι ενστάσεις μου πάνω στο πως έχουν εντάξει οι εταίροι μας την ελληνική παράδοση και τον αρχαίο πολιτισμό, στην δική τους κουλτούρα, δεν είναι και λίγες, είναι μαγικό το συναίσθημα να νιώθεις το πόσο όμορφος είναι ο τόπος σου και πόσο υπέροχος δείχνει στο φόντο μιας κινηματογραφικής παραγωγής, ακόμη κι αν εκείνη δεν διαθέτει το ανάλογο σενάριο και την θεματική για να τον υποστηρίξει.

Μοναδική ευκαιρία στην μοναχική Ζο, για να σμίξει με τους τέσσερις λατρεμένους της γιους και τις φαμίλιες τους, δίνεται κάθε καλοκαίρι, καθώς ως η διοργανώτρια του πολιτιστικού φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στην πανέμορφη Μήλο, τους προσκαλεί να περάσουν παρέα λίγες ηλιόλουστες ημέρες ξενοιασιάς, συνδυάζοντας το τερπνό με το ωφέλιμο. Κάτι η κρίση, κάτι οι ατασθαλίες του τοπικού άρχοντα όμως, έχουν οδηγήσει στην ακύρωση των φετινών εκδηλώσεων, ένα γεγονός που θα λυπήσει αφάνταστα την δεδηλωμένη φιλέλληνα, που θα πάρει από μόνη της την απόφαση να στήσει την παράσταση του Οιδίποδα πάση θυσία, χρησιμοποιώντας ως πρωταγωνιστές τα μέλη της οικογένειας της.

Οιδίποδας που λέει ο λόγος δηλαδή, αφού το θεατρικό που η μουρλέγκω Γαλλίδα έχει κατά νου, ελάχιστη σχέση έχει με το έργο του Σοφοκλή, δεν σκηνοθετείται από κανέναν επαγγελματία, παρά από τον έφηβο εγγονό της, δεν διαθέτει σκηνικά και κοστούμια της προκοπής, αλλά φτιασίδια που οι νύφες της ράβουν νυχθημερόν από ρετάλια και δεν θα λάβει χώρα σε κανένα σπουδαίο θέατρο, αλλά στην ξύλινη στάνη με τις κερκίδες, που μέχρι πριν λίγο βοσκούσαν πρόβατα. Το βασικό ζητούμενο για την εξηντάχρονη γυναίκα όμως, δεν είναι αν θα πετύχει να στήσει επιτέλους την παράσταση, αλλά να έχει έστω και για λίγες στιγμές στην ζεστή αγκάλη της τα βλαστάρια της, που ακόμη αντιμετωπίζει σαν άμαθα δεκάχρονα.

Κι έτσι ολοκληρώνεται στην καταπατημένη βίλα η σύναξη καμιάς τριανταριάς νοματαίων, που η διαρκώς φορτισμένη συναισθηματικά στις εικόνες της Brigitte Rouan μάζεψε στον αιγαιοπελαγίτικο παράδεισο, για να συμμετάσχουν σε μια ιδιόμορφη κομεντί σχέσεων, με βασικό θεματικό άξονα την αγάπη των παιδιών, προς την θεότητα μάνα που τα έφερε στον κόσμο. Έτσι γύρω από την αυταρχική - όπως την βλέπουν τα τέκνα στις σουρεαλιστικές παρεμβάσεις της σκηνοθέτιδας, Ήρα (αξιοπρεπής η Nicole Garcia), μαζεύονται από τα τέσσερα (πραγματικά) σημεία του ορίζοντα οι γιοι της, o ευέξαπτος Άρης (Eric Caravaca), ο πονηρός Ερμής (Patrick Mille), ο φτωχός κι άνεργος Ήφαιστος (Michael Abiteboul) και στο τέλος ο γόης Απόλλωνας (Gaspard Ulliel) για να της επιδείξουν τον σεβασμό τους, την λατρεία τους, τους λόγους που στην ψυχή τους είναι μία και αναντικατάστατη. Ελαφρά συγκίνηση, ποιητική διάθεση και φραντσέζικο, ενίοτε γκροτέσκο χαβρώδες χιούμορ, συνδυάζονται όχι δόκιμα με το αρχαίο πνεύμα αθάνατο, το ΔΝΤ, τις made in Greece λαμογιές, τις μουτσούνες του Λαζόπουλου,  την θάλασσα και τα Παιδιά του Πειραιά.

Για πες: Τι μένει στο φινάλε του Tu Honoreras Ta Mere Et ta Mere? Στον Ευρωπαίο η αίσθηση πως η ευλογημένη αυτή γωνιά της Γηραιάς Ηπείρου θα επιβιώσει, δεν θα σβήσει από τον χάρτη και για την ψυχική της δύναμη πρέπει όλοι να την σέβονται. Και που φυσικά επιβάλλεται τους Αύγουστους να την επισκέπτονται για τα μπάνια τους... Στον Έλληνα η ευδαιμονία που το μέρος του ορίζει - ακόμη - την ιδανική καρτ ποστάλ, που πάνω της άπαντες ζωγραφίζουν τις πιο ανέμελες θύμησες τους. Α κι ένα σάουντρακ, που άνετα μπορεί να παίζει νυχθημερόν στα στενά κυκλαδίτικα πλακόστρωτα υποδεχόμενο τους δώρα και συνάλλαγμα φέροντες επισκέπτες.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί