Έξι μήνες πριν έγινε γνωστό, πως ο σεναριογράφος του Traffic και ο εμπνευστής και σκηνοθέτης της εξαιρετικής Syriana, Stephen Gaghan, προετοιμάζει την επόμενη του ταινία, ένα καταιγιστικό περιπετειώδες θρίλερ, που ακούει στον τίτλο Candy Store. Ακόμη και αν από την παραγωγή δεν έχουν διαρρεύσει πολλά στοιχεί γύρω από την υπόθεση, παρά μόνο το ότι στο επίκεντρο της βρίσκεται ένας καλά εκπαιδευμένος πράκτορας, που εγκαταλείπεται ολοκληρωτικά από την υπηρεσία του, με συνέπεια να περιπλανιέται δίχως σαφή ταυτότητα στους δρόμους του Μπρούκλυν, εντούτοις έχει γίνει γνωστό πως έχουν προσεγγιστεί για την διανομή των ρόλων, αστέρες του διαμετρήματος του Brad Pitt, του Denzel Washington, του Jamie Foxx και του Christophe Waltz. Ο πρώτος πάντως που επίσημα ανέβηκε στο τρένο του Candy Store είναι ο Jason Clarke, ηθοποιός που έγινε ευρύτερα γνωστός από τον ρόλο του βασανιστή - κατασκόπου στο Zero Dark Thirty της Kathryn Bigelow, μια εμφάνιση που καθώς φαίνεται του άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για μια ακόμη πιο ελπιδοφόρα καριέρα. Το κάστινγκ ενός από τα πλέον ενδιαφέροντα πρότζεκτ, που αναμένεται να φτάσει στις αίθουσες στα τέλη του 2014, συνεχίζεται...

Περισσότερα... »

Δεν είναι απλό σαν πικ νικ, το να σώσεις τον κόσμο! Πραγματικά η επιτυχία του πρώτου επεισοδίου, τόσο εμπορικά, αλλά κυρίως καλλιτεχνικά, ξεπέρασε ακόμη και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις του στούντιο της Sony Animation. 2009 ήταν όταν ένας χαρισματικός νεαρός εφευρέτης, ανακάλυψε την μηχανή που Βρέχει Κεφτέδες, σκορπώντας ενθουσιασμό στο κοινό που την προτίμησε ανάμεσα στον έντονο ανταγωνισμό του κινουμένου σχεδίου. Συνεπώς δεν ήταν και τόσο δύσκολη η απόφαση της εταιρίας να δώσει το πράσινο φως για την συνέχεια του Cloudy With A Chance Of Meatballs 2, εκεί όπου ο χαρισματικός επιστήμονας, έχει καταφέρει να δώσει στα φαγητά την όψη των ζώων, δημιουργώντας γιγαντιαίους Τακόδειλους και τεράστια αρπακτικά με όψη χάμπουργκερ! Μια έμπνευση που οι δημιουργοί του ορίτζιναλ, Phil Lord και Christopher Miller εδώ πλέον υποστηρίζουν από την θέση των παραγωγών, αφήνοντας την σκηνοθετική καρέκλα τα πουλέν τους, Cody Cameron (με προϋπηρεσία σε Shrek και Surf's Up) και Kris Pearn (που δούλεψε στον Arthur Christmas). Το πρώτο τρέιλερ του συμπαθέστατου και πολύχρωμου animation φαντάζει το λιγότερο τέλειο σχεδιαστικά και αναμένεται να προσελκύσει και πάλι το ενδιαφέρον του κοινού, όταν θα κάνει την παγκόσμια πρώτη του εμφάνιση στις 27 Σεπτεμβρίου.


Το βασικό χαρακτηριστικό του σίκουελ πάντως, είναι το γεγονός πως επιστρέφει αύτανδρο το καστ που δάνεισε τις φωνές του στο αρχικό τεύχος του Cloudy, δηλαδή ο κωμικός Bill Hader, που υποδύεται τον βασικό χαρακτήρα του μαστροχαλαστή που θα τα κάνει για ακόμη μια φορά γης μαδιάμ μαζί με τους Anna Faris, Will Forte, Kristen Schaal και Andy Samberg.

Στις δικές μας αίθουσες? Το Φθινόπωρο του 2013...


Περισσότερα... »

Η Γη της Επαγγελίας
του Gus Van Sant. Με τους Matt Damon, John Krasinski, Frances McDormand, Rosemarie DeWitt, Hal Holbrook, Scoot McNairy, Kiefer Sutherland, Meg Ryan


Can's Start the fire, without a Spark!
του zerVo (@moviesltd)

Καλό και άγιο το πράσινο, αντι-αστυφιλικό μανιφέστο. Πάμε στο παρασύνθημα τώρα. Ποια ακριβώς είναι η χρησιμότητα του, πέραν βεβαίως από το να περάσει κάποιος μαζί του δυο ευχάριστες ωρίτσες. Υπάρχει άραγε έστω ένας που να μην γνωρίζει τα όχι και τόσο φιλολαϊκά κίνητρα των μεγάλων ενεργειακών επιχειρήσεων, άσχετα αν το πρόσωπο που βγάζουν προς τα έξω, αναδύει ζωή, ζωντάνια και ευεξία? Υπάρχει έστω και ένας που να εκτιμά πως πίσω από ένα ντιλ που θα κλείσει μια εταιρία με τον οποιονδήποτε γαιοκτήμονα, είναι προς το συμφέρον του δεύτερου, που όσο καλά προετοιμασμένος κι αν εμφανιστεί στο τραπέζι των συνομιλιών, δεν γνωρίζει παρά ένα πολύ μικρό ποσοστό του πλούτου που κρύβει η γης του? Υπάρχει τέλος έστω και ένας, που να θέλγεται πιότερο από την φασαρία, το νέφος και το τσιμέντο της μεγαλούπολης, από την φιλήσυχη και πολύ πιο ανέμελη καθημερινότητα της αγροτικής περιφέρειας? Οπότε τι καινούργιο μας είπατε στην ταινία σας Ξεχωριστέ Gus Van Sant?

Την βρώμικη δουλειά του κολοσσού των δέκα δις δολαρίων ετησίως της Global, κάνει ο Στιβ Μπάτλερ, ταξιδεύοντας διαρκώς σε επαρχιακούς προορισμούς με πλούσιο υπέδαφος και πείθοντας τους ντόπιους να δώσουν, έναντι μιας αξιόλογης ανταμοιβής, τις εκτάσεις τους προς εκμετάλλευση. Η φήμη που έχει κτίσει στους συνεργάτες του είναι εκείνη του αδιάλλακτου διαπραγματευτή, που πετυχαίνει τον σκοπό του με τις λιγότερες δυνατές απώλειες για την εργοδοσία του και στην πιο συμφέρουσα τιμή. Η τελευταία του επίσκεψη, όμως, στην μικρή κωμόπολη του Μακ Κίνλει της Πενσιλβάνια, από τις πρώτες της στιγμές θα εξελιχθεί σε ιδιαίτερη, καθώς ενώ οι πολίτες δείχνουν αρχικά διατεθειμένοι να υποκύψουν στις προτάσεις του, η τοπική αυτοδιοίκηση συνεπικουρούμενη από τις γνώσεις ενός πρώην καθηγητή του ΜΙΤ και τα εμπόδια που θα σπείρει ένας νεαρός ακτιβιστής, δεν θα δείξει ιδιαίτερα θετική στο να πει το ναι. Τον λόγο έχει ο λαός, στις εκλογές που θα διεξαχθούν σε μόλις τρεις εβδομάδες...

Συνεπώς εδώ ο μονίμως φιλικός - βασικό ιδίωμα του χαρισματικού πωλητή - Στιβ, θα πρέπει να βάλει τα δυνατά του προκειμένου τόσο να πείσει την επιφυλακτική κοινωνία για το αγαθό των προθέσεων της Global, που επιθυμεί να σπείρει τρυπάνια σε όλη την περιοχή για να αντλήσει το φυσικό αέριο από τα έγκατα της, αλλά και για να εκτοπίσει τον εκνευριστικό τύπο, που εμφανίστηκε από το πουθενά και έχει γεμίσει τον τόπο με φυλλάδια, πόστερ και πικέτα που φέρουν το βαρύγδουπο σύνθημα Global Go Home! Μαθημένος να μην το βάζει ποτέ κάτω, ο νυν πρωτευουσιάνος, που έχει μεγαλώσει όμως σε αγροικία, θα παρασυρθεί από τον πολύ πιο ευχάριστο τρόπο ζωής της μικρής κοινωνίας του χωριού, αναπολώντας στιγμές της νιότης του και από τα γλυκά μάτια που θα του κάνει η ντόπια πεταχτούλα δασκαλίτσα και θα έρθει σε μια εσωτερική ρήξη με τα συμφέροντα που έχει έρθει να εκπροσωπήσει.

Το παλάντζο όμως παραμένει, υπέρ του τιτάνα που τον τρέφει, όσο και αν έλκεται εμφανώς από την ηρεμία και την γαλήνη της Promised Land. Πιθανότατα διότι και ο ίδιος είναι πεπεισμένος για τις αγαθές προθέσεις των αφεντικών του, αγνοώντας πως δεν αποτελεί παρά ένα ακόμη πιόνι στην σκακιέρα που οι πανίσχυροι χρυσοθήρες ελέγχουν. Και τίποτα στην εξέλιξη της ίντριγκας δεν δείχνει ικανό να του ανατρέψει την μέχρι τελευταίας ρανίδος στήριξη του οράματος της απαιτητικής εταιρίας του. Τίποτα εκτός κι αν το σενάριο επιφυλάσσει μια ικανή ανατροπή στο φινάλε της, που είναι ικανή να αλλάξει τους συσχετισμούς. Μακάρι πάντως και η πραγματικότητα να ήταν τόσο απλοϊκή, ιδανική και ονειροπόλα. Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας?

Λίγο πιο γλυκερός εμφανίζεται στην ματιά του ο αγαπημένος Gus Van Sant, που δεν χρησιμοποιεί σε κανένα σημείο της αφήγησης του το γνώριμα προκλητικό του ύφος, αντίθετα προτιμά να κυλίσει το στόρι του σε ένα πιο εύπεπτο και γλαφυρό ενίοτε τέμπο. Τα όμορφα πλάνα στις καταπράσινες πλαγιές, έρχονται σε άμεση αντιδιαστολή με την εικόνα εξαθλίωσης που κτίζει ο θεατής στο μυαλό του, από την στιγμή που θα πάρουν μπροστά οι μπουλντόζες, την ίδια ώρα που το μονότονο κάθε μέρα που βιώνουν οι υποτιθέμενοι βλάχοι της υπόθεσης, αντί να προκαλεί αρνητισμό στην ματιά του καλομαθημένου μεγαλουπολίτη, μάλλον του φαντάζει ελκυστικό και ευχάριστο, ακόμη κι αν καταλαβαίνει πως τα πάντα εξελίσσονται στην μία και μοναδική παμπ / καφετέρια / μπυραρία / ντίσκο / καραόκε κλαμπ της πόλης.

Για πες: Μετά από δεκαέξι χρόνια και τον καταπληκτικό Good Will Hunting, ο πολυβραβευμένος δημιουργός συνεργάζεται ξανά με τον Matt Damon, που το δικό του σενάριο τον οδήγησε στην μία εκ των δύο (η άλλη για το Milk) οσκαρικών υποψηφιοτήτων της πορείας του. Ο ικανός σταρ, εδώ και πάλι δεν κρατά μόνο την συγγραφική πένα - συντροφιά με τον επίσης ταλαντούχο John Krasinski, που υποδύεται και τον ανιδιοτελή οικολόγο του στόρι - αλλά παίρνει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του έντονα προβληματισμένου εκπροσώπου των αρπακτικών, τον οποίο και φέρνει με χαρακτηριστική άνεση εις πέρας, απλά και μόνο με την εμπειρία του. Αλλά και την υποστήριξη των δύο εξαιρετικών κυριών στο πλάι του, της Frances McDormand που υποδύεται την μοναχική, όσο και εξίσου ζορισμένη με τον τρόπο ζωής της στενή του συνεργάτιδα και της Rosemarie DeWitt, που ως η δασκαλίτσα μορφονιά, αποδεικνύει πως αν στα χωριά επέστρεφαν δυο, τρεις, πέντε, δέκα, γλυκούλες σαν κι εκείνη, θα είχαν πειστεί και πιο πολλά παλικάρια να πάρουν τον δρόμο του γυρισμού στις ιδιαίτερες πατρίδες τους.






Στις δικές μας αίθουσες? Στις 28 Φεβρουαρίου 2013 από την Odeon
Περισσότερα... »

Barbie: Η Μπαλαρίνα με τις Μαγικές Πουέντ


Πριγκίπισες, μπρος μαρς!
του zerVo (@moviesltd)

Έφτασε λοιπόν εκείνη η στιγμή της χρονιάς, που όλες οι δεκάχρονες πριγκίπισες, θα στολιστούν με το πιο λαμπερό τους χαμόγελο, θα αρπάξουν τον μπαμπά και την μαμά από το χέρι και θα τρέξουν στην κοντινότερη αίθουσα για να παρακολουθήσουν σε γιγαντιαίες διαστάσεις την απόλυτη μορφή της παιδικής τους φαντασίας. Αποτελεί άλλωστε μια ξεχωριστή ιδιαιτερότητα για τον τόπο μας, οι περιπέτειες της ξανθιάς κούκλας Μπάρμπι, που παγκοσμίως κυκλοφορούν απευθείας στο βίντεο, να κάνουν λίγο καιρό πριν την εμφάνιση τους στα μουλτιπλεξ και μάλιστα να σαρώνουν εισπρακτικά, στοιχείο που δείχνει και την δίψα των ανηλίκων θεατών γι αυτού του είδους την όμορφη διασκέδαση.

Η Μπάρμπι Κριστίν, λοιπόν, είναι μαι πανέμορφη ξανθούλα, που έχει σαν όνειρο της να καταξιωθεί σαν μπαλαρίνα. Λίγο προτού κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην τοπική σκηνή, θα χρειαστεί καινούργια πουέντ και αφού τα προμηθευτεί από ένα εμπορικό κατάστημα, θα αντιληφθεί πως έχουν μαγικές ικανότητες. Κάτι που σημαίνει πως αυτόματα θα μεταφερθεί στην πίστα του κορυφαίου μπαλέτου που εντός ολίγου θα πάρει μέρος στην παράσταση της Ζιζέλ και όχι μόνο αυτό, μα εκείνη είναι και η πρωθιέρεια του χορού!

Για πες: Πολύχρωμο το παραμυθάκι με πρωταγωνίστρια την διάσημη κούκλα, γεμάτο αφέλειες και μηνύματα που καλείται να καταλάβει ένα παιδάκι μικρής ηλικίας, που τεχνικά και σχεδιαστικά δεν ξεφεύγει από τα επίπεδα των προηγούμενων περιπετειών που έχουν κάνει την εμφάνιση τους κάτω από τον ίδιο τίτλο. Γεγονός που ελάχιστα ενδιαφέρει πάντως τις μικρές κυρίες, που σίγουρα θα τιμήσουν την λατρεμένη τους φιγούρα, με την επίσκεψη τους στις κινηματογραφικές αίθουσες.






Στις δικές μας αίθουσες? Στις 28 Φεβρουαρίου 2013 από την Audiovisual
Περισσότερα... »

Man At Sea
του Κωνσταντίνου Γιάνναρη. Με τους Αντώνη Καρυστινό, Θεοδώρα Τζήμου, Κωνσταντίνο Αβαρικιώτη, Κωνσταντίνο Σειραδάκη, Στάθη Παπαδόπουλο, Θανάση Ταταύλαλη, Νίκο Τσουράκη, Στάθη Αποστόλου, Chalil Ali Zada, Rahim Rahimi


Ναυάγιο...
του zerVo (@moviesltd)

Κι αναρωτιέμαι μέσα μου. Υπάρχει και χειρότερο από αυτό που παρακολούθησα? Εύκολα μπορώ να απαντήσω όχι, με την λογική πως η κινηματογραφική - όχι θεματικά, μα καλλιτεχνικά - παλινωδία, ολοκληρώθηκε με την πτώση των τίτλων του φινάλε. Σύγκρυο με πιάνει στην σκέψη που ακολουθεί... Κι αν κάποιος διανοηθεί την πιθανότητα να υπάρξει σίκουελ? Η εξέλιξη της ίντριγκας το σηκώνει βλέπεις και δεν το απαγορεύει. Η καινούργια βάρκα που πλέει μεσοπέλαγα φίσκα στους απελπισμένους μουτζούρηδες, ανάμεσα τους και τον καταζητούμενο Καπετάν Αντρέα Ζέπο, θα πέσει στα χέρια ανθρωποφάγων Μάο Μάο, που δεν θα δείξουν τον παραμικρό οίκτο και θα ρίξουν τους ναυαγούς στο καζάνι, αλλά καθώς η φλόγα της ελπίδας τους τρεμοσβήνει, θα εμφανιστεί από το πουθενά η όμορφη ντοτορέσσα με το λιμενικό, θα τα κάνει όλα λαμπόγυαλο και θα απελευθερώσει τον καλό της, που πλέον δεν είναι όμως ο ναυτικός, αλλά το πιπίνι ο πρόσφυγας. Ναυτική περιπέτεια δράσης δεν μου ήθελες? Ε, πάρε να την έχεις ολοκληρωμένη και σε συνέχειες...

Πλέοντας στην Μεσόγειο, με προορισμό τα μακρινά λιμάνια της Άπω Ανατολής, το δεξαμενόπλοιο Sea Voyager, θα προσεγγίσει μια βάρκα κατάμεστη με περισσότερους από τριάντα μετανάστες από την Περσία, που οι παραδόπιστοι λαθρέμποροι έχουν εγκαταλείψει στην μοίρα τους. Αντικρούοντας την  εντολή της πλοιοκτήτριας εταιρίας, ο Καπετάνιος Άλεξ, θα περισυλλέξει τους ναυαγούς, οι περισσότεροι εκ των οποίων βρίσκονται σε κάκιστη κατάσταση και χρήζουν άμεσης ιατρικής βοήθειας, την οποία θα τους παράσχει δίχως δεύτερη σκέψη η ευαίσθητη γιατρός του πληρώματος και πρώην σύζυγος του πλοιάρχου, Κέιτ. Ενόσω το πλάνο είναι οι Ιρανοί να αφεθούν στο πρώτο λιμάνι της Ιβηρικής και το τάνκερ να συνεχίσει το μακρύ του ταξίδι, η άρνηση των τοπικών αρχών να τους δεχτούν θα δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα στον κουμανταδόρο του, που θεωρεί πλέον εαυτόν υπεύθυνο για τις τύχες τους.

Και ενώ το καράβι θα αφήσει πίσω του τις Ηράκλειες Στήλες με ρότα προς τον Αφρικανικό Νότο, οι πιθανότητες για το που ακριβώς θα αποβιβαστούν οι φουκαράδες - οι οποίοι πλέον νομίζουν το πλοίο για ξενοδοχείο, γεγονός που θα προκαλέσει την μήνη του λοστρόμου και των συνεργατών του - αρχίζουν και λιγοστεύουν, με συνέπεια να υπάρχουν λογικές εντάσεις και αντιπαραθέσεις. Το πρόβλημα για τον μελαγχολικό - εδώ και τέσσερα χρόνια, όταν ένα κύμα παρέσυρε το μοναχοπαίδι του στον βυθό - Άλεξ και την εκρηκτική γιατρίνα, πια έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Και σε αυτή την τεταμένη κατάσταση θα έρθει να προστεθεί και η αδυναμία των εφοπλιστών, να ανταποκριθούν οικονομικά στους εργαζομένους τους, όπερ σημαίνει πως η πιθανότητα μιας ανταρσίας δεν είναι μακρινή...

Ψάχνω να βρω που στην ευχή του Θεού, τα σκέφτηκε όλα αυτά το μυαλό του Γιάνναρη και τα χώρεσε όλα σε ένα σενάριο. Όχι δηλαδή πως δεν έκανε τις ίδιες δαιδαλώδεις σκέψεις και παλαιότερα, αλλά να, χρησιμοποιώντας με εξυπνάδα την μέθοδο της τύποις σπονδυλωτής εξέλιξης, κάπου μοίραζε την ακατάσχετη ροή πληροφοριών σε πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες κι έβγαζε ο θεατής κάποια ακρούλα. Εδώ, ουσιαστικά, ο μοναδικός από τους καμιά πενηνταριά ανθρώπους που βολοδέρνουν στην γέφυρα και διατηρεί μια κάποια υπόσταση είναι ο Σερ Άλεξ - άγνωστο γιατί η επιλογή των ονομάτων των ηρώων διαθέτει διεθνή χροιά, λες και το φιλμ θα ακολουθήσει ποτέ του international καριέρα - με συνέπεια όλα όσα αφηγείται η κάμερα του Man At Sea να πέφτουν στην πλάτη του και να προκαλούν ένα πραγματικό κομφούζιο για δυνατούς λύτες.

Ακόμη κι έτσι πάντως θα ήταν κάπου πιθανό το πρότζεκτ να επιβιώσει του ναυαγίου, αν έστω από κάποια στιγμή και μετά, ο δημιουργός κρατούσε τα γκέμια σφιχτά και δεν έσπαγε διαρκώς το θέμα του σε αμέτρητα παρακλάδια, τα οποία με την σειρά τους έχουν έναν υπαρκτό κοινωνιολογικό βατήρα: Λαθρομετανάστευση, οικογενειακή απώλεια, οικονομική κρίση, παρανομία. Κάπου εκεί το λοιπόν, και πολύ λογικά, όσοι παρακολούθησαν τον Άνθρωπο στην Θάλασσα στην πρώτη του εκδρομή στην Berlinale, δυσανασχέτησαν φανερά, στοιχείο που πρόσθεσε ξεχωριστό άγχος στον auteur, που πήρε το ρίσκο να αναμοντάρει όλα όσα είχε φιλμάρει, με συνέπεια το καινούργιο director's cut να εμφανίζεται τόσο ασύντακτο και μέσα στα αμέτρητα λάθη του αφελές, που μόνο δυσφορία μπορεί να προκαλέσει στην πλατεία. Σαν να λησμόνησε ο Γιάνναρης, το σινεμά? Λες, αντιλαμβανόμενος τα σκούρα να υπέστη δημιουργικό Black out? Απάντηση στο ερώτημα να δώσουν please, όσοι έχουν εκτιμήσει θετικά το μέχρι στιγμής έργο του, που βασίστηκε περισσότερο στην προβοκατόρικη πρόκληση στα άκρα των συναισθημάτων παρά στην ίδια του την αξία. Και που στην ουσία το ίδιο πάλεψε να πετύχει κι εδωνά, αλλά ο πουρές παραβγήκε μελάτος.

Για πες: Με την λογική του αχταρμά να βασιλεύει και να εδραιώνεται όσο η ώρα κυλά, οι όποιες τεχνικές και προοπτικές λήψεις, περνούν σε νιοστή μοίρα, αφού το θέμα δεν καταφέρνει ποτέ του να συνέλθει και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του ρεαλισμού. Που θυμίζω υποστηρικτής του και με φανατισμό έχει υπάρξει ο σκηνοθέτης. Οι κακόμοιροι πρωταγωνιστές, σε μεγαλύτερη απελπισιά και από τα πρόσωπα που υποδύονται, είναι πολύ λογικό να ακολουθούν τον Τιτανικό στο βούλιαγμα του, παρότι είναι εμφανές πως παλεύουν - τουλάχιστον ο Καρυστινός και η Τζήμου - να περισώσουν τα προσχήματα. Με δυο λόγια δηλαδή, το πλάνο να παρουσιάσει μια σοσιάλ ενδιαφέροντος, περιπέτεια δράσης στα χνάρια της συνταγής του Ορατότης Μηδέν, δεν του βγαίνει του Γιάνναρη από το πρώτο δευτερόλεπτο. Και το μέγεθος της φλόπας μεγαλώνει στην άμεση σύγκριση με κινηματογραφικά ναυτικά δράματα φτιαγμένα όχι απλά την ίδια εποχή, αλλά που κυκλοφορούν και την ίδια εβδομάδα με τον Man At Sea - βλέπε A Hijacking - που αναδεικνύουν πλήρως την απόσταση, από το πραγματικά αξιοπρεπές, μέχρι το ανείπωτα κακό...






Στις δικές μας αίθουσες? Στις 28 Φεβρουαρίου 2013 αποκλειστικά στην Ταινιοθήκη
Περισσότερα... »



by gaRis

Argo Crash Yourself

It was exactly a week ago when we spent Family Day at TIFF, where I had my first encounter ever with an Oscar Nominated Shorts special screening. But even that wasn’t the highlight of our day. It was right there, a few steps away from the entrance where I saw the infamous Original Screenplay Oscar(s) won by Crash writers, our very own Paul Haggis and his partner Bobby Moresco. I couldn’t but tweet: “You can’t stop what’s coming”. If my prediction had any worth, Crash snatched three Oscars in 2006, namely: Best Picture, Best Screenplay and Best Editing. Exactly how Argo did it last night. Against Best Director Ang Lee (Life of Pi) who then (against Crash) had won three golden guys (Directing, Adapted Screenplay and Original Score), and now, despite having outperformed Argo at 4 wins (Directing, Visual Effects, Cinematography and Original Score – another Canadian victory by Mychael Danna) was again deprived from the sweet taste of winning Best Picture.


Was that fair? Was it a Driving Miss Daisy (1989) year as many pundits rushed to early proclaim? Is spreading the wealth the new AMPAAS’s doctrine, or was it merely a “coincidence”, just like Sir Benjamin Affleck’s best director’s snub? Have the Membership voted with their feet out of guilt or a spy heist-Hollywood style flick hits the G-spot unmistakably any given year regardless the competition? I mean, if Lincoln wasn’t enough of a challenge – thematically, helmed by Spielberg’s A-Team and portrayed by the now (record) three-time best actor winner D.D. Lewis, then WHAT would it take to defeat that unstoppable Clooney-ish juggernaut of a competing Oscar movie? Can you dig it, fellas? Affleck is a two-time Oscar winner already (first time was for co-writing the Good Will Hunting Screenplay with longtime buddy Matt Damon). George Clooney won Best Picture, has also won in the recent past for Syriana (supporting actor), has been nomed as writer, director, actor and the list will go on if he decides to take up makeup and hairstyling next year).

I’ll save you from the effort and cut directly to the chase: Kevin Costner, Robert Redford, Mel Gibson, Clint Eastwood (uber alles) and Warren Beaty. ACTORS-DIRECTORS. You can’t beat that. Lincoln has grossed little less than $180M domestically and still couldn’t get a break. Spielberg and Kennedy buried in the hall of shame at 1/8 Best Picture Wins. It took Benny two movies (Gone, Baby, Gone and The Town) to get there. Because when it comes to the Academy Membership bottom line, one thing only can be taken for granted: If they like you, they really REALLY like you. So Lincoln quickly forgot its mouth- stuffing 12 nominations, ending up at two wins for D.D. (who cracked the house with his ingenious joke while he was accepting his 3rd trophy by La Streep about that he meant to play Thatcher and she was the first choice for Honest Abe!) and for production design.


Silver Linings Playbook, the great oscarfail campaign by Harvey Weinstein and Co, got what really deserved, a singular victory for JLaw, who at 23, has the whole cinema world in her hands and here’s wishing that she won’t quickly emulate Renee Zellweger, who was drank as a bat during awards-presenting along with the principal Chicago cast. It was a night at the musicals (Hatha finally realized her “I Dreamed a Dream” Oscar win for Supporting Actress, while Les Miserables equalized Argo s tally with another two wins for makeup and sound mixing). Although the two Seth MacFarlane numbers (the opener “We Saw Your Boobs” and the conclusive “Here’s to the Losers”) were equally tasteless, fueled by an overall misogynistic and “gay-meanie” agenda who worked only partially, they did bring the laughs yet felt awkward and forced, in the Ricky Gervais snarky fashion. Today’s ratings give the ABC telecast an 3% up from last year’s show but most importantly secured Seth’s job next year, for he avoided to appear abysmally horrific as James Franco or palpably outdated as the returning host Billy Crystal last year.

So, how did I do overall with my Final Oscar Predictions? 18/24, that’s exactly 75%. Could have done way better, but bear in mind that they were my No Guts-No Glory predix. I rode the Amour train, feeling it could upset with a double Directing/Screenplay accolade but the love was preserved for the Django Unchained scripter, l’ enfant terrible Quentin Tarantino and his protégé Christoph Waltz who continued his Hillary Swank shtick/streak in supporting actor. Mediocre Brave upstaged poor but genuine Wreck-it Ralph and speaking of upstages, someone tell that huge (pun intended) star Adele to think twice before singing live at the same Oscars show with (in that particular order) Jennifer Hudson, Babs and Shirley Bassey. No matter, Skyfall (a first for a Bond Song, would you believe?), along with ½ of Sound Editing were both deserving award recipients for Bond50 Team Skyfall.


Did I just write ½ Sound Editing win? Boy, was THAT a surprise! Check this out: Sixth Oscar Tie Ever The 2013 Oscars produced only the sixth tie in the show's 85-year history, this time for sound editing. Even presenter Mark Wahlberg showed his surprise with his follow-up comment: "No B.S." Zero Dark Thirty's Paul N.J. Ottosson and Skyfall's Per Hallberg and Karen Baker Landers were the recipients of the award. Previous ties: 1932's best actor (Wallace Beery and Frederic March), 1949's documentary short subject, 1986's documentary feature, 1968's best actress (Katharine Hepburn and Barbra Streisand) and 1994's live-action short. Hence the spreading the wealth Oscar tactics resulted in rewarding 8/9 Best Picture nominees. Regardless, that’s a title of honor for the amazing Beasts of the Southern Wild crew. They joined Team The Master. Argo is the new Crash. ‘Nuff said.

Who stole everyone’s thunder last night at Oscars 85th? Michelle Obama, yep the LOTUS ladies and gents! And the funniest part is that the man that made that happen (M.O. presenting Best Picture from the White House along with The Jack on Dolby Theater’s stage) was… Harvey Weinstein, who will take the broom for a total sweep at TWC any time soon. You have P.T.A. and Q.T. and choose to push Silver Linings (a Comedy, hello?), well… you certainly asked for it, right? And this is it for Oscars2013 my friends. Thank you all for your support and comments, here and on Twitter especially while live tweeting our 85th Oscars coverage. And now…Time for spring break, anybody?


P.S. ZerVo, when you will finally collect your winnings for your “Chile-wins-Foreign Language Feature -with NO” bet, buy me a Ferrari. Yep, ya know, red is my fave color my main man!

gaRis
Περισσότερα... »

Ακόμη κι αν δεν προέρχονται και από την πλέον λαμπρή στιγμή της μεγάλης τους καριέρας - έχοντας επιμεληθεί το διασκευασμένο σκριπτ της κομεντί Gambit, που δεν πήγε διόλου καλά, για να κανέναν από τους διάσημους συμμετέχοντες σε αυτήν - οι αδελφοί Joel και Ethan Coen αποτελούν αναμφίβολα μια τεράστια κινηματογραφική συγγραφική αξία. Συνεπώς δεν αποτελεί την παραμικρή έκπληξη η πρόσκληση που δέχτηκαν από την Universal, προκειμένου να πάρουν στα χέρια τους το πρωτότυπο θέμα το βιβλίο της Laura Hillenbrand και να το μετατρέψουν σε σενάριο ικανό να στηρίξει την καινούργια ταινία της σκηνοθέτιδας Angelina Jolie, Unbroken. Κι όλα αυτά κατόπιν της πρώτης αποτυχίας του διδύμου Richard La Gravanese και William Nicholson, που δεν τα πήγαν και τόσο καλά στο να μεταποιήσουν την ηρωική ιστορία του Ολυμπιονίκη Λουίς Ζαμπερίνι, που ως αξιωματικός κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιβίωσε στο μέσον του Ειρηνικού ωκεανού μετά την μοιραία πτώση του αεροπλάνου του, για περισσότερες από επτά εβδομάδες. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως οι δημιουργοί του Fargo αποτέλεσαν την πρώτη επιλογή της Jolie την νευραλγική θέση του βιογραφικού πρότζεκτ, που αποτελεί φόρο τιμής σε έναν επιζήσαντα του ολέθρου, ο οποίος σε ηλικία 96 ετών, ελπίζει στο προσεχές διάστημα να παρακολουθήσει τον άθλο που πέτυχε, να μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη.

Περισσότερα... »

Είναι η πιο αναγνωρισμένη Γαλλίδα ηθοποιός των τελευταίων δεκαετιών. Έχει συνεργαστεί με τους σπουδαιότερους δημιουργούς της Έβδομης Τέχνης, ονόματα όπως ο Kieslowski, ο Cronenberg, ο Hakene, ο Chiarostami. Τα βραβεία που έχει αποσπάσει στα διεθνή φεστιβάλς την κατατάσσουν μεταξύ των πιο σπουδαίων Ευρωπαίων πρωταγωνιστριών της ιστορίας. Κι όμως όλες αυτές οι κατακτήσεις δεν εμπόδισαν την Juliette Binoche να ξεκινήσει συζητήσεις με την παραγωγή της Legendary, προκειμένου να συμμετάσχει στο καστ της αναβίωσης του διάσημου τέρατος της γιαπωνέζικης κουλτούρας, του γιγάντιου δράκοντα Godzilla, που ήδη προετοιμάζει ο σκηνοθέτης των Monsters, Gareth Edwards σε συνεργασία με τον ικανότατο σεναριογράφο Frank Daranbond. Η Φραντσέζα σταρ αναμένεται να αποτελέσει την προσθήκη έκπληξη στην διεθνή υποκριτική ομάδα της υπερπαραγωγής, στην οποία ήδη έχουν κλείσει θέση ο Aaron Johnson και η Elizabeth Olsen και που αναμένεται να κάνει την εμφάνιση της στις αίθουσες στις 16 Μαΐου του 2014. Αν και οι περισσότεροι θα προτιμούσαν κάτι τέτοιο να είναι μόνο ένα φαρσικό αστείο εις βάρος της Binoche, εγώ αντιθέτως θα ήθελα πολύ να παρακολουθήσω την λατρεμένη ηθοποιό και σε κάτι τελείως διαφορετικό από όσα έχει κάνει μέχρι τώρα στην καριέρα της.

Περισσότερα... »