Movies Ltd

Η ζωή είναι σκληρή, βίαιη, απροσδόκητη, απρόβλεπτη! Από τα πλέον μυστικοπαθή πρότζεκτς των τελευταίων ετών, παρότι διαθέτει στις τάξεις του πλειάδα διάσημων και πολύ σημαντικών αστέρων, είναι η περίπτωση του Life, της περιπέτειας επιστημονικής φαντασίας που υπογράφει σκηνοθετικά ο δημιουργός του Easy Money, του Safe House και του κάκιστου Child 44, Daniel Espinosa. Μια εξαμελής αποστολή επιστημόνων, σε έναν αποκομμένο Διαστημικό Σταθμό, βρίσκεται μπροστά σε μια τεράστια ανακάλυψη που θα ανατρέψει τα μέχρι στιγμής γνωστά δεδομένα για το σύμπαν, καθώς στα χέρια της βρίσκεται ένα εύρημα ζωντανού οργανισμού, που μόλις βρέθηκε στο έδαφος του πλανήτη Άρη. Καθώς το πλήρωμα του σταθμού προχωρά σε ολοένα και πιο σημαντικές αποκαλύψεις, θα γίνει αντιληπτό από όλους, πως αυτό το είδος ζωής που μελετούν, είναι πολύ πιο έξυπνο και ευέλικτο από ότι αρχικά πίστευαν. Γεγονός που θα σημάνει συναγερμό στο σκάφος, στους ίδιους, αλλά και πίσω στην Γη που όλοι περιμένουν με αγωνία τα αποτελέσματα των εξετάσεων του Άλιεν. Όπως Alien θυμίζει συνολικότερα το στήσιμο της ταινίας, έχοντας πάρει ήδη μια πρόγευση από τα αγχώδη λίγα λεπτά του ολοκληρωμένου τρέιλερ, που σε διανομή της Sony μόλις κυκλοφόρησε, δίνοντας το σύνθημα για την επίσημη έξοδο του έργου στους κινηματογράφους στις 23 Μαρτίου 2017 παγκοσμίως!

Με μπροστάρη τον Jake Gyllenhaal, που εδώ βγάζει από πάνω την πιο σοβαρή του μάσκα για να φορέσει μια πιο θρίλερ μόστρα, υποδυόμενος τον ηγέτη της επικίνδυνης αποστολής, η ερμηνευτική ομάδα απαρτίζεται ακόμη από τους Rebecca Ferguson, Ryan Reynolds, Hiroyuki Sanada, Naoko Mori, Alexandre Nguyen και Ariyon Bakare.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 20 Απριλίου 2017 από την Feelgood Ent.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Kong: Skull Island	Tanweer	1	118	39.797	39.797
2	Logan	Odeon	2	54	33.683	127.991
3	Manchester By The Sea	Feelgood Ent.	4	40	7.066	47.230
4	The LEGO Batman Movie	Tanweer	5	64	6.887	65.154
5	Moonlight	Seven Films	7	21	5.509	40.610
6	T2 Trainspotting	Feelgood Ent.	2	42	4,039	18.069
7	La La Land	Odeon	12	24	3,792	203.386
8	Fifty Shades Darker	UIP	5	19	3.765	256.023
9	Moana	Feelgood Ent.	12	32	3,635	137.048
10	Sing	UIP	13	36	3.537	186.444

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

...δεν είναι η οποιαδήποτε γυναίκα! Υπήρξε η πιο δημοφιλής τραγουδίστρια στα χρονικά του Γαλλικού πενταγράμμου. Με καριέρα που κράτησε για περισσότερες από τρεις δεκαετίες και με πωλήσεις δίσκων (55 χρυσών!) που ξεπέρασαν σε αριθμό τα ογδόντα εκατομμύρια παγκοσμίως, η Νταλιντά έχει γράψει την δική της τεράστια ιστορία στα μουσικά δρώμενα. Γεννημένη στα 1933 στην Αίγυπτο από γονείς Ιταλικής καταγωγής, η Γιολάντα Τζιλιότι, μεταβαίνοντας στην ηλικία των 21 ετών από το Κάιρο στο Παρίσι, πολύ σύντομα το ταλέντο της θα πέσει στην αντίληψη των ατζέντηδων που θα τρέξουν να της υπογράψουν συμβόλαιο στην φημισμένη δισκογραφική μπράντα Barclay. Σε αντιδιαστολή με την τεράστια επιτυχία της στα τσαρτς, η προσωπική της ζωή θα είναι μια πραγματική καταστροφή. Γάμοι αποτυχημένοι, σκανδαλώδη διαζύγια και πάθη χωρίς αντίκρυσμα, θα συντρίψουν τον ψυχισμό της τραγουδίστριας, που θα οδηγηθεί στην απομόνωση, την κατάθλιψη και θα βάλει η ίδια τέλος στον κατακερματισμένο της βίο, στην βίλα της στην Μονμάρτρη μόλις στα 54 της. Η κινηματογραφική μεταφορά του βίου της πλέον αναγνωρισμένης καλλιτέχνιδας, με τον τίτλο φυσικά Dalida, φέρει την υπογραφή της σκηνοθέτιδας Lisa Azuelos, δημιουργού κατά το παρελθόν φιλμς όπως τα LOL και Une Rencontre. Το τρέιλερ του έργου συγκινητικό και δραματικό, δίνει μια πρώτη γεύση του τι πρόκειται να παρακολουθήσουμε στο biopic, που ήδη έχει ξεκινήσει την πορεία του στην Γαλλία και αναμένεται να φτάσει στους κινηματογράφους της χώρας μας στα τέλη Μάρτη.

Σε μια ηθοποιό προερχόμενη από την Μέση Ανατολή ώστε να ταιριάζουν τα εμφανισιακά χαρακτηριστικά, την Ισραηλινή Sveva Alviti δίνεται η ευκαιρία να γίνει γνωστή παγκοσμίως, ενσαρκώνοντας την εντυπωσιακής πραγματικά θωριάς Νταλιντά. Μαζί της συνυπάρχουν στο διεθνές καστ και οι Riccardo Scammarcio, Jean Paul Rouve και Nicolas Duvauchelle.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 30 Μαρτίου 2017 από την Seven Films.

Οι ταινίες του Διαγωνιστικού Τμήματος του 18ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου οι συντελεστές τους, οι συνόψεις και φυσικά οι ώρες προβολής τους είναι:

Le ciel attendra

Γαλλία, 2016 Εγχ, 105'

Σκηνοθεσία: Marie-Castille Mention-Schaar Σενάριο: Emilie Frèche, Marie-Castille Mention-Schaar Φωτογραφία: Myriam Vinocour Μοντάζ: Benoît Quinon Μουσική: Nicolas Errèra Πρωταγωνιστούν: Noémie Merlant, Naomi Amarger, Sandrine Bonnaire Παραγωγή: Willow Films Παγκόσμια Εκμετάλλευση: UGC Distribution Διανομή στην Ελλάδα: -
Βραβεία: Cesar 2017, Υποψηφιότητα Πιο Ελπιδοφόρας Γυναικείας Ερμηνείας (Noémie Merlant), Lumiere 2017, Υποψηφιότητα Καλύτερου Σεναρίου, Πιο Ελπιδοφόρας Γυναικείας Ερμηνείας (Noémie Merlant) και Πιο Ελπιδοφόρας Γυναικείας Ερμηνείας (Naomi Amarger)

Η δεκαεπτάχρονη Sonia παραλίγο να εγκαταλείψει τους δικούς της για να κάνει Τζιχάντ και να «εξασφαλίσει» στην οικογένειά της μια θέση στον παράδεισο. Τελικά ξαναβρήκε τα λογικά της, αντίθετα από την δεκαεξάχρονη Mélanie που μοίραζε την ζωή της ανάμεσα σε μαθήματα βιολοντσέλο, σχολείο και παρέες και η οποία γνωρίζει έναν «πρίγκιπα» στο διαδίκτυο…

Που και πότε? Δευτέρα 27 Μαρτίου στις 22.15 στο ASTOR

Tour de France

Γαλλία, 2016 Εγχ, 95'

Σκηνοθεσία: Rachid Djaïdani Σενάριο: Rachid Djaïdani Φωτογραφία: Luc Pagès Μοντάζ: Nelly Quettier Μουσική: - Πρωταγωνιστούν: Gérard Depardieu, Sadek, Louise Grinberg Παραγωγή: Les Films des Tournelles Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Mars Distribution Διανομή στην Ελλάδα: One From The Heart
Βραβεία: Lumiere 2017, Υποψηφιότητα Πιο Ελπιδοφόρας Ανδρικής Ερμηνείας (Sadek)

Ο Far’Hook είναι ένας εικοσάχρονος ράπερ. Ύστερα από ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών, αναγκάζεται να εγκαταλείψει το Παρίσι για ένα διάστημα. Ο παραγωγός του, ο Bilal, του προτείνει τότε να τον αντικαταστήσει και να συνοδέψει τον πατέρα του σε ένα ταξίδι περνώντας από τα λιμάνια της Γαλλίας, ακολουθώντας τα χνάρια του ζωγράφου Joseph Vernet.

Που και πότε? Σάββατο 25 Μαρτίου στις 20.00 στον DANAOS 1

Rock’n Roll

Γαλλία, 2016 Εγχ, 123'

Σκηνοθεσία: Guillaume Canet Σενάριο: Guillaume Canet, Rodolphe Lauga, Philippe Lefebvre Φωτογραφία: Christophe Offenstein Μοντάζ: Hervé de Luze Μουσική: Maxim Nucci Πρωταγωνιστούν: Guillaume Canet, Marion Cotillard, Gilles Lellouche Παραγωγή: Les Productions du Trésor, Pathé Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Pathé Διανομή στην Ελλάδα: Rosebud 21
Βραβεία: -

O 43χρονος Guillaume Canet έχει τα πάντα για να είναι ευτυχισμένος. Ωστόσο ο εγωισμός του θίγεται όταν μια νεαρή δημοσιογράφος του μιλάει μονάχα για τον Pierre Niney και τον Gaspard Ulliel ως την ανερχόμενη γενιά.

Που και πότε? Σάββατο 25 Μαρτίου στις 22.00 στον DANAOS 1 / Κυριακή 26 Μαρτίου στις 19.45 στον ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Sage-femme

Γαλλία, 2017 Εγχ, 117'

Σκηνοθεσία: Martin Provost Σενάριο: Martin Provost Φωτογραφία: Yves Cape Μοντάζ: Albertine Lastera Μουσική: Grégoire Hetzel Πρωταγωνιστούν: Catherine Deneuve, Mylène Demongeot, Catherine Frot Παραγωγή: Curiosa Films, France 3 Cinéma, Versus Production Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Memento Films Διανομή στην Ελλάδα: Seven Films
Βραβεία: -

H Claire ασκεί με πάθος το επάγγελμα της μαίας. Στην ανησυχία της σχετικά με το προσεχές κλείσιμο του μαιευτηρίου της, έρχεται να προστεθεί η αναστάτωση που φέρνει στην ζωή της η επιστροφή της Béatrice, μιας εντυπωσιακής γυναίκας που υπήρξε ερωμένη του συγχωρεμένου πατέρα της.

Που και πότε? Κυριακή 26 Μαρτίου στις 22.15 στο ASTOR / Δευτέρα 27 Μαρτίου στις 20.00 στον ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Moka

Γαλλία - Ελβετία, 2016 Εγχ, 92'

Σκηνοθεσία: Frédéric Mermoud Σενάριο: Antonin Martin-Hilbert, Frédéric Mermoud Φωτογραφία: Irina Lubtchansky Μοντάζ: Sarah Anderson Μουσική: Christian García, Grégoire Hetzel Πρωταγωνιστούν: Emmanuelle Devos, Nathalie Baye, David Clavel Παραγωγή: Diligence Films, Tabo Tabo Films, Bande à Part Films, Sampek Productions, Radio Télévision Suisse (RTS), SRG SSR idée suisse Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Pyramide Distribution Διανομή στην Ελλάδα: Filmtrade
Βραβεία: Swiss Film Prize Καλύτερου Σεναρίου

Παίρνοντας μαζί της μονάχα μερικά πράγματα, λίγα χρήματα και ένα όπλο, η Diane Kramer φεύγει για το Εβιάν. Μοναδικός της στόχος να βρει τον οδηγό της Mercedes χρώματος μόκα που χτύπησε τον γιό της και αναστάτωσε την ζωή της. Όμως ο δρόμος προς την αλήθεια είναι πιο περίπλοκος απ’ ότι φαίνεται. Η Diane θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια άλλη γυναίκα, γοητευτική και μυστηριώδη.

Που και πότε? Δευτέρα 27 Μαρτίου στις 20.00 στον DANAOS 1 / Τετάρτη 29 Μαρτίου στις 22.00 στον ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Les innocentes

Γαλλία - Πολωνία, 2016 Εγχ, 115'

Σκηνοθεσία: Anne Fontaine Σενάριο: Sabrina B. Karine, Alice Vial, Anne Fontaine, Pascal Bonitzer Φωτογραφία: Caroline Champetier Μοντάζ: Annette Dutertre Μουσική: Grégoire Hetzel Πρωταγωνιστούν: Lou de Laâge, Agata Buzek, Agata Kulesza Παραγωγή: Mandarin Production Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Mars Distribution Διανομή στην Ελλάδα: -
Βραβεία: Cesar 2017, Υποψηφιότητα Καλύτερου Σεναρίου, Υποψηφιότητα Καλύτερης Φωτογραφίας, Υποψηφιότητα Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας

Πολωνία, Δεκέμβρης 1945. Η Mathilde Beaulieu, νοσοκόμα του Ερυθρού Σταυρού που φροντίζει τους γάλλους διασωθέντες πριν από τον επαναπατρισμό τους, καλείται από μια πολωνέζα μοναχή να προσφέρει πρώτες βοήθειες. Η Mathilde, δέχεται να την ακολουθήσει στο μοναστήρι της όπου τριάντα Βενεδικτίνες ζουν αποκομμένες από τον έξω κόσμο. Σύντομα θα ανακαλύψει ότι πολλές από αυτές, που έχουν μείνει έγκυες κάτω από δραματικές συνθήκες, είναι έτοιμες να γεννήσουν.

Που και πότε? Παρασκευή 24 Μαρτίου στις 19.45 στον DANAOS 1

Le petit locataire

Γαλλία, 2016 Εγχ, 100'

Σκηνοθεσία: Nadège Loiseau Σενάριο: Nadège Loiseau, Fanny Burdino, Julien Guetta, Mazarine Pingeot Φωτογραφία: Julien Roux Μοντάζ: Frédéric Baillehaiche Μουσική: Thibault Deboaisne Πρωταγωνιστούν: Karin Viard, Philippe Rebbot, Hélène Vincent Παραγωγή: Les Films du Worso, Srab Films, France 2 Cinéma, Rhône-Alpes Cinéma Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Diaphana Films Διανομή στην Ελλάδα: -
Βραβεία: -

Το τεστ βγήκε θετικό! Η σαρανταεννιάχρονη Nicole είναι έγκυος. Καταστροφή ή καλά νέα? Στην οικογένεια έχουν έρθει τα πάνω κάτω.

Που και πότε? Παρασκευή 24 Μαρτίου στις 20.00 στο ASTOR / Παρασκευή 24 Μαρτίου στις 18.00 στον ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Irréprochable

Γαλλία, 2016 Εγχ, 103'

Σκηνοθεσία: Sébastien Marnier Σενάριο: Samuel Doux, Sébastien Marnier Φωτογραφία: Laurent Brunet Μοντάζ: Laurence Bawedin Μουσική: Zombie Zombie Πρωταγωνιστούν: Marina Foïs, Jérémie Elkaïm, Joséphine Japy Παραγωγή: Avenue B Productions Παγκόσμια Εκμετάλλευση: WT Films Διανομή στην Ελλάδα: -
Βραβεία: -

Η Constance, άνεργη εδώ και έναν χρόνο, επιστρέφει στην πόλη που γεννήθηκε όταν μαθαίνει ότι ανοίγει μια θέση εργασίας στο μεσιτικό γραφείο στο οποίο είχε κάνει τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα. Όμως το παλιό της αφεντικό προτιμά μια νεότερη υποψήφια. Τότε η Constance θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να πάρει την θέση που θεωρεί ότι της ανήκει.

Που και πότε? Κυριακή 26 Μαρτίου στις 20.00 στο ASTOR

Dans les forêts de Sibérie

Γαλλία, 2016 Εγχ, 105'

Σκηνοθεσία: Safy Nebbou Σενάριο: Safy Nebbou, David Oelhoffen, Sylvain Tesson Φωτογραφία: Gilles Porte Μοντάζ: Anna Riche Μουσική: Ibrahim Maalouf Πρωταγωνιστούν: Raphaël Personnaz, Evgueni Sidikhine Παραγωγή: Nord-Ouest Productions, France 3 Cinéma, Zéphyr ProductionsΠαγκόσμια Εκμετάλλευση: Paname Distribution Διανομή στην Ελλάδα: Danaos Films
Βραβεία: Cesar 2017, Υποψηφιότητα Καλύτερου Σεναρίου, Lumiere 2017, Βραβείο Καλύτερης Μουσικής

Για να καλύψει την δίψα του για ελευθερία, ο Teddy αποφασίζει να αφήσει πίσω του τον πολύβουο κόσμο και να εγκατασταθεί σε μια καλύβα, στην παγωμένη όχθη της Βαϊκάλης. Μια νύχτα, χάνεται στην χιονοθύελλα και διασώζεται από τον Aleksei, έναν Ρώσο δραπέτη που ζει για χρόνια απομονωμένος στα δάση της Σιβηρίας. Ανάμεσα στους δύο αυτούς πολύ διαφορετικούς άντρες, θα αναπτυχθεί μια απρόσμενη και πολύτιμη φιλία.

Που και πότε? Τρίτη 28 Μαρτίου στις 20.00 στον DANAOS 1 / Τρίτη 28 Μαρτίου στις 22.00 στον ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Dalida

Γαλλία, 2016 Εγχ, 124'

Σκηνοθεσία: Lisa Azuelos Σενάριο: Lisa Azuelos Φωτογραφία: Antoine Sanier Μοντάζ: Baptiste Druot Μουσική: Jean-Claude Petit Πρωταγωνιστούν: Sveva Alviti, Riccardo Scamarcio, Jean-Paul Rouve Παραγωγή: Bethsabée Mucho, Pathé, TF1 Films Production, Umedia, Universal Music Publishing Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Pathé Διανομή στην Ελλάδα: Seven Films
Βραβεία: -

Από την γέννησή της στο Κάιρο το 1933, μέχρι την πρώτη της συναυλία στο Olympia το 1956, από τον γάμο της με τον Lucien Morisse, μέχρι τις βραδιές ντίσκο, από τα μυητικά ταξίδια στην Ινδία, μέχρι το παγκόσμιο σουξέ του Gigi l’Amoroso το 1974, το Ciao amore... Dalida αποτελεί το πορτραίτο του απόλυτου θηλυκού, μιας γυναίκας περίπλοκης και μοντέρνας.

Που και πότε? Κυριακή 26 Μαρτίου στις 20.00 στον DANAOS 1 / Πέμπτη 23 Μαρτίου στις 19.30 στον ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Ma Loute

Γαλλία, 2016 Εγχ, 124'

Σκηνοθεσία: Bruno Dumont Σενάριο: Bruno Dumont Φωτογραφία: Guillaume Deffontaines Μοντάζ: Basile Belkhiri Μουσική: - Πρωταγωνιστούν: Fabrice Luchini, Juliette Binoche, Valeria Bruni Tedeschi Παραγωγή: 3B Productions Παγκόσμια Εκμετάλλευση: Memento Films Διανομή στην Ελλάδα: Weird Wave
Βραβεία: Κάννες 2017, Υποψηφιότητα Χρυσού Φοίνικα, Cesar 2017, Υποψηφιότητα καλύτερου Ηθοποιού (Fabrice Luchini), Υποψηφιότητα Καλύτερης Γυναικείας Υποστηρικτικής Ερμηνείας (Valeria Bruni Tedeschi), Υποψηφιότητα Πιο Ελπιδοφόρας Ερμηνείας (Raph), Υποψηφιότητα Καλύτερου Σεναρίου, Υποψηφιότητα Καλύτερης Φωτογραφίας, Υποψηφιότητα Καλύτερης Ενδυματολογίας, Υποψηφιότητα Καλύτερου Προγραμματισμού Παραγωγής, Υποψηφιότητα Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Υποψηφιότητα Καλύτερης Ταινίας

Καλοκαίρι, 1910, στις όχθες του ποταμού Slack στα βόρεια της Γαλλίας. Μια σειρά ανεξήγητων εξαφανίσεων έρχεται να ταράξει την περιοχή. Ο επιθεωρητής Machin και ο οξυδερκής Malfoy διερευνούν την υπόθεση. Οι δυο τους θα βρεθούν μπλεγμένοι σε μια παράξενη ιστορία αγάπης ανάμεσα στον Ma Loute, γιο μιας οικογένειας ψαράδων με περίεργες συνήθειες και την Billie της οικογένειας Βαν Πέτεγκεμ, μιας μεγαλοαστικής και λίγο εκφυλισμένης οικογένειας από την Lille.

Που και πότε? Σάββατο 25 Μαρτίου στις 22.00 στο ASTOR / Σάββατο 25 Μαρτίου στις 20.00 στον ΠΑΥΛΟΣ ΖΑΝΝΑΣ

Το Μέλλον της Δικαιοσύνης! Είναι η τελευταία ευκαιρία της DC να περισώσει τα προσχήματα μετά το περσινό κάζο και την ήττα που υπέστη στις παραγωγές της, από την αιώνια αντίπαλο, Ερυθρόλευκη Marvel. Το αν θα ανορθωθεί το χαμένο κύρος των βγαλμένων από τις πολύχρωμες σελίδες των κόμικ της ταινιών, θα κληθεί να απαντήσει η παγκόσμια καλοκαιρινή κυκλοφορία του πανάκριβου μπλοκμπάστερ Wonder Woman, που σκηνοθετικά υπογράφει η Patty Jenkins, δημιουργός του Οσκαρικού μια φορά κι έναν καιρό Monster με την Charlize Theron. Πριν εξελιχθεί σε Γουόντερ Γούμαν, ήταν η Νταιάνα, μαθητευόμενη Αμαζόνα, που διδασκόταν την τεχνική του πολέμου από τις αρχαιότερες της πολεμίστριες. Μεγαλωμένη σε ένα απομονωμένο νησί, θα γνωρίσει έναν Αμερικάνο πιλότο που θα πέσει με το αεροπλάνο του στην δασώδη περιοχή και θα τον ακολουθήσει στον έξω κόσμο, εγκαταλείποντας το σπίτι και τις συντρόφους της. Εκεί που συμμετέχοντας στον ανηλεή πόλεμο που θα τερματίσει όλους τους πολέμους, θα ανακαλύψει το ολοκληρωμένο εύρος των απίστευτων ικανοτήτων της. Το πρώτο ολοκληρωμένο τρέιλερ του έργου που δεδομένα κατέχει θέση στην λίστα των πιο διαφημισμένων της σεζόν, διαθέτει όλα εκείνα στοιχεία που θα το σπρώξουν στα box office ώστε να εξελιχθεί σε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Για το αν θα το πετύχει θα το πληροφορηθούμε στις 2 Ιουνίου 2017, όταν και στις αρχές του καλοκαιριού θα πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα του από την Warner Bros.

Όπως αυτή είναι και η μεγάλη ευκαιρία της Gal Gadot, περιφερειακής ρολίστας των Fast And Furious να εξελίξει το αστέρι της σε πολύ πιο λαμπερό από αυτό της δεδομένης στιγμής, έχοντας τα εχέγγυα του τιγκάτου στο προμόσιον ρόλου της σούπερ ηρωίδας. Μαζί με την Ισραηλινή τοπ μόντελ, από τις εικόνες του φιλμ περνούν ακόμη ο Chris Pine που υποδύεται τον πιλότο, όπως και οι Lucy Davis, Connie Nielsen, Robin Wright, Lisa Loven Kongsli, Danny Huston, Ewen Bremner, Said Taghmaoui, Elena Anaya και ο David Thewlis.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί!

Ατομική Ξανθιά! Ποτέ δεν αμφισβητήθηκε η απαίτηση του σινεφίλ κοινού για την επαναφορά σε ενεργό παραγωγικό ρόλο ταινιών ακατάπαυστης δράσης, που ενδεχόμενα να έχουν μικρή σχέση με την τέχνη, αλλά που καλύπτουν και με το παραπάνω μάλιστα την δίψα του κόσμου για περισσότερες εκρήξεις, κυνηγητά, πανζουρλισμό. Μια τέτοια ανάγκη έδειξε να καλύπτει η περίπτωση του John Wick, ασχέτως αν στερείται περιεχομένου, που πέτυχε τον σκοπό του να συσπειρώσει γύρω του τους φανς του genre, εξού και η εμπορική επιτυχία που οδήγησε στην ύπαρξη κι άλλων επεισοδίων του. Η φιλοδοξία λοιπόν του συν-σκηνοθέτη του πρώτου τσάπτερ των περιπετειών του μοναχικού εκτελεστή, David Leitch, να συνεχίσει με το ίδιο σκεπτικό και σε άλλα πρότζεκτ, οδήγησε στην δημιουργία της Atomic Blonde, που στην ουσία ορίζει την θηλυκή εκδοχή του Γουίκ. Με παγκόσμια πρώτη στο φεστιβάλ του SXSW το φιλμ μόλις απέκτησε το πρώτο του, κατακόκκινο και ακατάλληλο όσο δεν παίρνει, τρέιλερ, που προβάλλει την βασική του ηρωίδα σαν μια φονική μηχανή που δεν διστάζει να εξολοθρεύσει τους πάντες στο διάβα της. Είναι η Λορείν Μπράουτον, το διαμάντι της Βρετανικής Αντικατασκοπείας, που δείχνει διατεθειμένη να αναλάβει την οποιαδήποτε επικίνδυνη αποστολή της προσφέρει η Υπηρεσία της. Με την πιο πρόσφατη να την οδηγεί προς το μουντό Βερολίνο, την πρωτεύουσα των ανά τον κόσμο κατασκόπων, εκεί που θα κληθεί να συμμετάσχει σε ένα ακόμη φονικό παιχνίδι επιβίωσης, ενάντια στους ομολόγους αντίπαλους της. Πρεμιέρα στις αίθουσες στις 28 Ιουλίου 2017 από την Focus Features.

Δεν έχει υπάρξει τις δύο τελευταίες δεκαετίες ομορφότερη - αλλά και αντιπαθέστερη - γκόμενα στον Πλανήτη Χόλιγουντ, σαν την Charlize Theron, που εδώ με ελάχιστο ρίσκο αναλαμβάνει τον ρόλο της φονικής ξανθιάς, που πραγματικά της ταιριάζει γάντι. Η Νοτιοαφρικάνα, πραγματικά δίνει μια διαφορετική διάσταση ως σέξι εκτελεστής, ειδικά όταν δεν χάνει την ευκαιρία να εισβάλλει και σε πιο πιπεράτες εικόνες στο προωθητικό κλιπ. Ο έμπειρος πλέον James McAvoy υποδύεται τον σύνδεσμό της στην Γερμανία, ενώ το υπόλοιπο καστ ολοκληρώνουν και οι Sofia Boutella, John Goodman και Toby Jones!

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί!

All you need is one killer track! Ok, σύμφωνοι μπορεί να διανύουμε μια ακόμη χρονιά που καινούργιο επεισόδιο του χρυσοφόρου φραντσάιζ The Fast And The Furious θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες, σπάζοντας όπως είναι δεδομένο ταμεία, το φιλμ τετράτροχου περιεχομένου που θα κάνει την έκπληξη είναι άλλο όμως και ακούει στον τίτλο Baby Driver. Με επίσημη πρώτη να κάνει στο φεστιβάλ του SXSW το ολοκαίνουργο πόνημα του ανατρεπτικού Edgar Wright (θυμίζω του Hot Fuzz, του Scott Pilgrim, του The World's End και του Shaun Of The Dead φυσικά) κινείται σε χώρο πιο περιπετειώδη από τα προαναφερθέντα, με την δράση να ξεχειλίσει, τουλάχιστον στα λιγοστά πλάνα του καταπληκτικά μονταρισμένου τρέιλερ που μόλις έδωσε στην κυκλοφορία η Sony διαλαλώντας το προϊόν που θα ρίξει στην κυκλοφορία στις 11 Αυγούστου 2017, μέσα στην καλοκαιρινή κάψα. Κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης είναι ο Μπέιμπυ, νεαρός επαγγελματίας οδηγός που αναλαμβάνει να βοηθήσει κακοποιούς να διαφύγουν το κυνηγητό των αστυνομικών αρχών, έναντι αδράς εννοείται αμοιβής. Καθώς εκείνος θα γνωρίσει το κορίτσι των ονείρων του, στο πρόσωπο μιας κουκλίνας σερβιτόρας, θα επιθυμήσει να αλλάξει δρόμο και να ακολουθήσει εκείνον της αρετής, κάτι για το οποίο έχει εντελώς διαφορετική άποψη ο μεγιστάνας του εγκλήματος Ντοκ, που δεν πρόκειται να τον αφήσει με κανέναν τρόπο να αλλάξει όπως θέλει την ζωή του.

Καινούργιο φυντάνι αποκαλύπτει ετούτη εδώ η action movie, που συνδυάζει τα εκρηκτικά οδηγικά πλάνα με ένα εξαιρετικά μελετημένο σάουντρακ και πρόκειται για τον ζεν πρεμιέ Ansel Elgort, που υποδύεται τον ικανότατο ντράιβερ της πλοκής, έχοντας στο πλευρό του για υποστήριξη μια πλήρη ομάδα σπουδαίων ρολιστών. Όπως τον πολυβραβευμένο Kevin Spacey που κρατά τον ρόλο του βαρόνου του υποκόσμου, αλλά και τους Jamie Foxx, Jon Hamm, Jon Bernthal, Eiza Gonzalez και Lily James που ολοκληρώνουν το καλά μελετημένο καστ!

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί!

Μια, δύο, τρεις, πολλές... «Συνομιλίες»!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

«Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;»

Έξι με εφτά χρόνια χρειάστηκαν για τον Thomas Kruithof προκειμένου να ολοκληρώσει το σενάριο της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας που σκηνοθετεί. Συνσεναριογράφος είναι ο Yann Gozlan, σκηνοθέτης του υπέροχου «Συγγραφέα» (Un homme idéal, 2015) μεταξύ των άλλων, μια ταινία που πλέον κυκλοφορεί στα βιντεοκλάμπ και αξίζει να την ανακαλύψετε όσοι δεν την είδατε στους κινηματογράφους.

Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στις Βρυξέλλες, στο Βέλγιο. Η ταινία βγήκε στις γαλλικές αίθουσες στις 11 Ιανουαρίου του 2017 και στην πρώτη εβδομάδα προβολών της έκοψε πάνω από 120 χιλιάδες εισιτήρια! Στη χώρα μας, στο πρώτο τετραήμερο, τα πράγματα δεν πήγαν ακριβώς καλά: 3.476 εισιτήρια από 17 αίθουσες, δεν είναι αριθμοί που θέλγουν. Κρίμα, γιατί η ταινία είναι αν μη τι άλλο, ενδιαφέρουσα...

Η υπόθεση: Ο Ντιβάλ είναι ένας μεσήλικας λογιστής. Σχολαστικός στη δουλειά του, πολύ μεθοδικός και πολύ οργανωμένος, θα πάθει νευρική κρίση όταν μια μέρα το αφεντικό του θα του ζητήσει να φέρει εις πέρας άμεσα κάτι για το οποίο δεν είχε ενημερωθεί προηγουμένως. Αναγκασμένος να βασιστεί σε αρχειοθέτηση ενός τσαπατσούλη συναδέλφου του, δεν θα τα καταφέρει να ολοκληρώσει το ζητούμενο. Θα απολυθεί, θα χωρίσει, θα το ρίξει στο ποτό. Δυο χρόνια μετά – κι αφού προηγουμένως σε μια κηδεία συναντηθεί με έναν παλιό γνώριμό του ο οποίος είναι πετυχημένος στη ζωή του – θα δεχτεί ένα μυστηριώδες τηλεφώνημα, το οποίο θα οδηγήσει σε μια ακόμα πιο μυστηριώδη συνάντηση απ' όπου θα φύγει έχοντας δεχτεί μια μυστηριώδη πρόταση για εργασία.

Ο νέος εργοδότης του, του ζητάει να απομαγνητοφωνεί καθημερινά αριθμημένες κασέτες και να δακτυλογραφεί όσα ακούει σε χαρτί, σε ένα παράξενο διαμέρισμα όπου δουλεύει μόνος του, με πολύ συγκεκριμένες οδηγίες. 1500 ευρώ είναι ο μισθός εβδομαδιαίως και ο Ντιβάλ δέχεται. Παράλληλα, στις συναντήσεις του στους Ανώνυμους Αλκοολικούς γνωρίζει μια γυναίκα με την οποία αναπτύσσει μια τρυφερή σχέση. Η ζωή φαίνεται να χαμογελά και πάλι στον Ντιβάλ. Έως ότου ακούσει κάτι πολύ ύποπτο σε μια από τις κασέτες. Και χωρίς να το καταλάβει θα βρεθεί κατηγορούμενος για φόνο. Και τη ζωή του να κινδυνεύει...

Η άποψή μας: Η εισαγωγή της ταινίας είναι εξαιρετική. Ο Ντιβάλ εργάζεται με επιμέλεια, κάνοντας μια βαρετή κατά πως φαίνεται δουλειά. Κάποιοι γραβατωμένοι, μεταξύ των οποίων και το αφεντικό του, συζητάνε και χασκογελάνε σε πολύ κοντινή απόσταση από εκείνον. Αφού το... διασκεδάσουν, ο boss δίνει την... υπενθύμιση: «ξέρεις, αύριο θέλω αυτό». Ο Ντιβάλ τα χάνει. Εκεί που ήταν να σχολάσει, έχει να δουλέψει περισσότερο, ενδεχομένως και να ξενυχτήσει για να τα βγάλει πέρα. Όμως, δεν έχει ιδέα για το τι πρέπει να κάνει. Κι αυτό επειδή ο συνάδελφός του, που έπρεπε να τον ενημερώσει, δεν το έκανε. Και τα στοιχεία, που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει, δεν μπορεί να τα βρει, καθώς η αρχειοθέτηση είναι χάλια! Κρίση πανικού, αλλεπάλληλα τηλεφωνήματα, ιδρώτας, αλκοόλ και η ώρα περνάει.

Ο σκηνοθέτης πιάνει αυτήν την ατμόσφαιρα παραλογισμού, με τον εργαζόμενο να πρέπει οπωσδήποτε να φέρει εις πέρας την οποιαδήποτε εντολή άμεσα, χωρίς να λογαριάζεται προσωπική ζωή, ξεκούραση, δικαιώματα. Η δουλειά πρέπει να βγει! Το μοντάζ είναι σφιχτό, συνεχές, η κάμερα αλλάζει γωνίες λήψης, τα κοντινά στο πρόσωπο του Cluzet συλλαμβάνουν όλη την απόγνωση. Τρομερή δουλειά! Και στο τέλος, ο αποκαμωμένος υπάλληλος, εννοείται ότι δεν έχει κάνει αυτό που έπρεπε. Οργάνωσε όμως τέλεια τα ντοσιέ (απίστευτη λεπτομέρεια τα ντοσιέ στη σειρά). Υπέροχη σκηνή, αλλά, να, ε, χμ, δεν... πολυταιριάζει με ότι ακολουθεί. Θέλω να πω, πολιτικό θρίλερ επιχειρεί να γυρίσει ο σκηνοθέτης και αναλώνει πολύ χρόνο για να μας παρουσιάσει τον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στις μέρες μας. Ας είναι, το κάνει πολύ καλά. Και χτίζει τον χαρακτήρα. Για να καταλάβουμε τις αντιδράσεις του μετά.

Από τη στιγμή που προσλαμβάνεται ξανά ο Ντιβάλ και αρχίζει να ακούει και να απομαγνητοφωνεί τις κασέτες, το όλο πράγμα παραπέμπει ολωσδιόλου στην κοπολική «Συνομιλία». Με μια ειδοποιό διαφορά: στην ταινία του '70 ο Gene Hackman είναι κατ' επιλογήν πράκτορας του κράτους. Εδώ, ο Ντιβάλ είναι ένας απελπισμένος που κάνει τη δουλειά του μηχανικά και (εννοείται) για τα λεφτά – αλλά και για να έχει μια τόσο απαραίτητη και χρήσιμη γι' αυτόν ρουτίνα! Είναι μοναχικός, είναι απολίτικος, δεν έχει φίλους, δεν έχει φιλοδοξίες: είναι τέλειος για τη δουλειά, όπως τον πληροφορεί ο εργοδότης του, όταν ο Ντιβάλ γκρινιάζει πως δεν κάνει για αυτήν. Για λίγο τα πράγματα πάνε καλά. Μετά, όμως, σε μια από τις κασέτες, ακούει κάτι που τον τρομάζει: μοιάζει με τη δολοφονία ενός Λίβυου επιχειρηματία, ο οποίος θα λειτουργούσε ως ενδιάμεσος ανάμεσα στη γαλλική κυβέρνηση και μια αφρικανική χώρα, όπου τρομοκράτες έχουν κρατήσει ομήρους Γάλλους υπηκόους. Είναι προεκλογική περίοδος για τη Γαλλία και η υπόθεση αυτή φαίνεται πως θα κρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο (ακρο)δεξιός υποψήφιος, για τον οποίο φαίνεται να δουλεύει το εργοδότης του Ντιβάλ, δεν θέλει να απελευθερωθούν νωρίς οι όμηροι, για να σπεκουλάρει και να εκμεταλλευτεί το γεγονός πουλώντας πατριωτισμό. Ο Ντιβάλ, πάντως, βρίσκεται εγκλωβισμένος. Θέλει να τα παρατήσει, ένα τσιράκι του εργοδότη του, όμως, του ξεκαθαρίζει πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατο! Και σαν να μην έφτανε αυτό, βρίσκεται μπλεγμένος και σε μια άλλη δολοφονία! Κι άντε να ξεφύγει.

Ο σκηνοθέτης έχει μάθει καλά το μάθημά του τόσο από αμερικάνικες όσο και από γαλλικές ταινίες του είδους. Όλοι παρακολουθούν τους πάντες, καθετί μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πολιτικό εργαλείο, ως μέσο πίεσης, ως όργανο εξέλιξης, εκβιασμού, χειραγώγησης. Η ατμόσφαιρα είναι η κατάλληλη, μουσική, φωτογραφία, μοντάζ συμβάλλουν τα μάλα στο να «μπει» ο θεατής μέσα στην ταινία. Και οι ερμηνείες είναι δυνατές και to the point. Ένα μικρό θέμα υπάρχει με το σενάριο. Και με τις αντιδράσεις του βασικού ήρωα σε κρίσιμες στιγμές. Δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθώ στη θέση του Ντιβάλ και δεν θα ήξερα τι θα μπορούσα να κάνω αν κινδύνευε η ζωή μου, όπως εκείνου. Υπάρχουν, πάντως, τρεις κομβικές στιγμές στην ταινία, που δεν μπορούν να γίνουν πιστευτές. Πρώτη, εκείνη στο αμάξι και τη διαφυγή του όντας με δεμένα χέρια. Δεύτερη, η άλλη με τη συνάντησή του με τον παλιό του γνώριμο σε προεκλογική συνάντηση, όπου χρησιμοποιεί βία παράταιρη με τον χαρακτήρα του. Και τρίτη, εκείνη του φινάλε, όπου δίνει τη λύση πολύ απλοϊκά, καθώς παρατηρεί τον εαυτό του να γίνεται μέρος διαπραγμάτευσης στην προσπάθεια δωροδοκίας εν ενεργεία αστυνομικού!

Η Rohrwacher δεν έχει ουσιαστικά ρόλο, αλλά είναι απαραίτητη για να δώσει στον κατά τα άλλα «στεγνό» ήρωα ένα επιπλέον κίνητρο για το πέρασμά του στη «δράση» μετά από αιώνες «αδράνειας». Ενδιαφέρουσα ταινία, η οποία παρά το γεγονός ότι δεν πιάνει τις υψηλές επιδόσεις που θα μπορούσε, έχει σημαντικά πράγματα να μας πει τόσο για την εποχή μας όσο και διαχρονικά.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 9 Μαρτίου 2017 από την Odeon

Κυνηγόσκυλα της Αγάπης! Έχοντας ήδη κάνει την παγκόσμια πρώτη του στο πρόσφατο φεστιβάλ της Βενετίας και λίγο πριν προβληθεί στο επερχόμενο κινηματογραφικό πανηγύρι του SXSW έρχεται το θρίλερ αγωνίας Hounds of Love που προέρχεται από την κινηματογραφική βιομηχανία των Αντιπόδων, που συνήθως στο είδος προσφέρει πολύ καλές κι ενδιαφέρουσες σινεφίλ στιγμές. Σε σκηνοθεσία του πρωτοεμφανιζόμενου Ben Young το φιλμ, που χρονικά κινείται στις αρχές της δεκαετίας του 80, περιγράφει την αγωνία μιας νεαρής κοπέλας, που εντελώς αναπάντεχα κι ενώ βαδίζει αμέριμνη στους δρόμους των προαστίων του Περθ, θα απαχθεί από ένα ζευγάρι παρανοϊκών σίριαλ κίλλερς, του Τζον και της Έβελιν Γουάιτ. Η Βίκι Μαλόνευ ενόσω βρίσκεται στην απομόνωση που θα την οδηγήσουν οι απαγωγείς, θα αντιληφθεί πως αν επιθυμεί να βγει ζωντανή από την παγίδα που έχει πέσει, θα πρέπει να πετύχει να διασπάσει την ενότητα τους. Όχι και πολύ αποκαλυπτικό σε σχέση με την πλοκή του έργου, παρουσιάζεται το εισαγωγικό τρέιλερ της ανεξάρτητης αυτής Αυστραλέζικης παραγωγής, που αναμένεται να κάνει την εμφάνιση του στις αμερικάνικες αίθουσες στις 12 Μαΐου 2017 σε περιορισμένο κύκλωμα.

Το κατατρομαγμένο κορίτσι υποδύεται η όμορφη - έτσι κι αλλιώς στην πατρίδα της ακολουθεί και καριέρα τοπ μόντελ - πρωταγωνίστρια Emma Booth, ενώ το ντουέτο των κακοποιών ορίζει ο Stephen Curry μαζί με την Ashleigh Cummings.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί!

του zerVo (@moviesltd)

Έξι χρόνια έχουν διαβεί κιόλας, από εκείνη την στιγμή που ο κινηματογραφιστής Mike Mills, έχοντας ήδη αποκτήσει το δικό του κοινό χάρη στο πρωτότυπο Thumbsucker του, που δεν άφησε ούτε ένα indie φεστιβάλ να μην συμμετάσχει, πήρε το ρίσκο να δημοσιοποιήσει μέσω των εικόνων του μια ιδιαίτερη στιγμή της ζωής του, που τον σημάδεψε σημαντικά, καθώς φάνηκε, ως οντότητα. Στο Beginners του, στα 2011, ο Αμερικάνος ντιρέκτορας παρουσιάζει την πραγματική ιστορία του πατέρα του, που σε ηλικία προχωρημένη, άνω των εβδομήντα, ο αγαπημένος του πατέρας του ανακοίνωσε δύο καθηλωτικά μαντάτα: Πως πάσχει από καρκίνο και μάλιστα σε προχωρημένο στάδιο και πως σεξουαλικά έλκεται πλέον μόνο από άντρες. Η γεμάτη από συναίσθημα αυτή ιστορία του γονικού του outing, αποτέλεσε ορόσημο για την καριέρα του Mills - αλλά και του Christopher Plummer που για τον ρόλο του μπαμπά τιμήθηκε με το Όσκαρ ανδρικού υποστηρικτικού ρόλου - καθιστώντας τον ως έναν από τους πλέον ταλαντούχους Αμερικάνους σκηνοθέτες της γενιάς του. Η επιστροφή του σήμερα, με το αναλόγου καλλιτεχνικής αισθητικής και επίσης αυτοβιογραφικό 20th Century Women, δεν αγγίζει ποτέ και πουθενά, τα επίπεδα της προηγούμενης δουλειάς του.

Ηλιόλουστη Σάντα Μπάρμπαρα, 1979. Έχοντας πατήσει τα πενήντα πέντε της πια, η Ντορόθια έχοντας μείνει από καιρό δίχως άντρα στο πλευρό της, για το μόνο πράγμα που ενδιαφέρεται πια είναι το πως θα μεγαλώσει σωστά τον μοναχογιό της Τζέιμι. Εκείνος έχοντας μπει για τα καλά στην εφηβεία, περίοδο που κτίζει χαρακτήρα και αναζητά την αληθινή του προσωπικότητα, σταδιακά απομακρύνεται από την αγκάλη της, ψάχνοντας τις διεξόδους που θα τον μυήσουν μέσω από τις εμπειρίες που θα βιώσει, στην αληθινή ζωή. Γεγονός που θα προβληματίσει την μοναχική, ελαφρώς αυταρχική, εσωστρεφή και μοναχά εξ όψεως φιλελεύθερη μητέρα, που θα δείξει ενοχλημένη από το πως ο κανακάρης της δεν την έχει κορώνα στο κεφάλι του, όπως συνέβαινε μέχρι τα τώρα...

Τα μάτια του ο Τζέιμι τα έχει μονάχα για την συνομήλικη του Τζούλι, συμμαθήτρια και γειτονοπούλα, που περνά όλα της τα βράδια, σκαστά μαζί του, στο ίδιο δωμάτιο, έχοντας πάντοτε να του εκμυστηρευτεί μια καινούργια ερωτική της περιπέτεια με κάποιο αγόρι, αν και ξέρει καλά πως κάτι τέτοιο τον ενοχλεί, λόγω της δεδομένης ζήλιας που του τσιγκλάει τα σωθικά. Λογικά κι αυθόρμητα ο μικρός θα ζητήσει την αρωγή της μεγαλύτερης σε ηλικία Άμπι, ερασιτέχνιδας φωτογράφου και φανατικής οπαδού της πανκ μουσικής - και εμφάνισης - που νοικιάζει από την μαμά του ένα από τα δωμάτια του θεόρατου σπιτιού, παίρνοντας τις συμβουλές που χρειάζεται για να ξεπεράσει τα συναισθηματικά ζόρια που περνά. Αλλά κι εκείνη, η τριαντάχρονη από την μεριά της, δεν έχει και λίγα προβλήματα να κοντράρει, καθώς εδώ και καιρό πολεμάει με σθένος τον καρκίνο της μήτρας, στοιχείο που την έχει καταβάλλει ψυχικά, εξού και αυτή από την μεριά της θα ψάξει για μια πρόσκαιρη λύση στην αγκάλη του μεσήλικα Ουίλιαμ, ικανότατου τεχνίτη, με την φήμη γυναικοκατακτητή, νοικάρη επίσης ενός εκ των ολημερίς ορθάνοιχτων πορτών στούντιος της οικίας της Ντοροθια.

Οι αναμνήσεις των νεανικών χρόνων του Mills για ακόμη μια φορά μεταφέρονται στην μεγάλη οθόνη, ετούτη την φορά τοποθετώντας στο επίκεντρο τους την γυναίκα που τον έφερε στον κόσμο, παρουσιάζοντας το πως εκείνη χωρίς βοήθειες προσπάθησε να τον αναθρέψει σωστά, δημιουργώντας τον έναν σωστό πολίτη. Στην πραγματικότητα κανείς από τους πέντε βασικούς χαρακτήρες που επεξεργάζεται το (πολύ καλά μελετημένο είναι η αλήθεια, εξού και η Οσκαρική υποψηφιότητα που απέσπασε) σενάριο, δεν είναι ο κεντρικός, ακόμη κι αν ο χρόνος που τους μοιράζει δεν είναι ισομερής, αφού η αφήγηση περιστρέφεται από τον ένα στον άλλο μονίμως, κάνοντας φόκους στα ζητήματα που απασχολούν τον καθένα. Ο Τζέιμι λειτουργεί απλώς σαν κρίκος ένωσης των μελών του ιδιόμορφου κοινοβίου, δίχως όμως κι αυτό σε πολλές περιπτώσεις να είναι αναγκαστικό. Εννοείται πως στην ανάπτυξη του θέματος του ο δημιουργός, δεν έχει αφήσει ούτε μισό στοιχείο της προσωπικότητας τους ακάλυπτο, εισάγοντας ακόμη και μέχρι λίγο πριν από το φινάλε, λεπτομέρειες της ψυχοσύνθεσης τους, κτίζοντας με μοναδική πληρότητα την σε κοινή θέα ταυτότητα εκάστου ήρωα της πλοκής.

Πλοκής? Εδώ είναι το ζήτημα που έρχεται λοιπόν να προβληματίσει τον θεατή, που μετά από ένα γεμάτο δίωρο πρέπει να αναλογιστεί τι ακριβώς παρακολούθησε, ποια είναι μέσες άκρες η κεντρική ιδέα που του προσφέρουν οι Καταπληκτικές Γυναίκες (καταπληκτικά σαχλός ο τίτλος που επέλεξε η διανομή) χωρίς μάλιστα να είναι και ο άριστος γνώστης των κοινωνικών συνθηκών, της Κάρτερ era, εκεί λίγο πριν την απαρχή της πιο ξεχωριστής και σημαδιακής δεκαετίας των 80s. Θα πρέπει να γνωρίζει δηλαδή τα σημάδια που άφησε πίσω της στην καθημερινότητα των ΗΠΑ, η εποχή Νίξον (και διαδόχου), την αναπτέρωση του ηθικού που επέφερε η άνοδος των Δημοκρατικών στην εξουσία, την απογοήτευση που βίωσε ο τόπος από τα ίδια λάθη της θεωρητικά διαφορετικής διοίκησης και αν αυτό είναι εφικτό να επιχειρήσει μια αναγωγή στο σήμερα, όπου στις States απλώς αλλάξει ρούχα ο Μανωλιός και απλώς ανά τετραετία άλλοι κουνάνε τα σημαιάκια. Μπας και βγει και κάποιο πολιτικό μήνυμα από το σύνολο του έργου. Γιατί κοινωνικό δεν απορρέει τόσο εύκολα, μιας και οι εξαντλητικά παρουσιασμένοι χαρακτήρες, δεν έχουν να επιδείξουν κάτι το ιδιαίτερο, το ξεχωριστό, στην τελεική ανάλυση, κάτι που να μας ενδιαφέρει ουσιαστικά.

Συνεπώς μαζί με το τύπου Andersonικού σκριπτ που εδώ όμως στηρίζεται στις εξουθενωτικά κουλτουρέ έξυπνες, μα και κενές κατά διαστήματα, ατάκες και ένα σάουντρακ με μουσικές των Talking Heads, της Siouxsie και των Devo, μεταξύ άλλων, δεν γίνονται απόλυτα εκμεταλλεύσιμες και οι δυνατές ερμηνείες των στελεχών του καστ, που ηγείται μια από τις πιο ριγμένες ηθοποιούς ιστορικά, ούσα τετράκις πάρει το νομινέισο και τουλάχιστον στην μία - American Beauty - εσφάχθη από την AMPAS. Η Bening τέτοιες περσόνες, νευρωσικές, θεωρητικά δυναμικές μα στην αλήθεια φοβισμένες και δισπρόσιτες, τις έχει για πλάκα στην υποκριτική φαρέτρα της, συνεπώς κι εδώ με άνεση φέρνει εις πέρας την αποστολή της, υποδυόμενη την μανιακή καπνίστρια, ανασφαλή και σε κρίση μέσης ηλικίας μαμά, σεξουαλικά μηδενισμένη κυρά και με μοναδικό νοιάξιμο την ημερήσια καταγραφή του σκορ των μετοχών της γυναίκα. Με ελαφρώς πιο δραματουργική υφή και χάρη στην άριστη ανάλυση του μικρόκοσμου που αναφέρεται, θα μπορούσε τουλάχιστον να στηθεί ένα πολύ πιο έντονης δράσης και σοσιολογικού προβληματισμού φιλμ, από αυτό το πυκνογραμμένο μεν, μα αναιμικής εξέλιξης και σημασίας δράμα.

All hail the King!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

«The horror... the horror...»

Αρχικά, ας παραθέσουμε εδώ μερικά πολύ ενδιαφέροντα trivia για τον King Kong, έτσι όπως μας τα έστειλε μέσω δελτίου τύπου η εταιρία που διανέμει την ταινία στη χώρα μας: «Ο πρώτος Κινγκ Κονγκ πήρε σάρκα και οστά χάρη στον πρωτοπόρο στα ειδικά εφέ Γουίλις Χ. Ο’Μπράιεν και τον γλύπτη Μαρσέλ Ντελγκάντο το 1933. Η ταινία τότε, παρόλο που η οικονομική κρίση βρισκόταν στην κορύφωσή τηςμ σημείωσε ρεκόρ εισπράξεων ενώ έσπασε πολλά ακόμα ρεκόρ τις επόμενες δεκαετίες με την επαναπροβολή της στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Εκείνα τα ειδικά εφέ αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο για όλες τις ταινίες αυτού του είδους. Επιπλέον, ο Κονγκ έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της ποπ κουλτούρας, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για βιντεοπαιχνίδια, στίχους hip hop, συγγραφή πτυχιακών εργασιών και κυκλοφορώντας ως φιγούρα δράσης».

Αυτή είναι η δεύτερη ταινία της σειράς «MonsterVerse». Η πρώτη ήταν το Godzilla (2014). Την παραγωγή όλης της σειράς έχει αναλάβει η Legendary Entertainment (που αγόρασε τα δικαιώματα του «Godzilla» από τη γιαπωνέζικη Toho) και τη διανομή η Warner Bros. Μπλέκει βεβαίως και η Universal αλλά ας μην μπερδεύουμε το πράγμα περισσότερο. Το θέμα είναι πως έχουμε μπροστά μας ένα ακόμα franchise με επόμενη προγραμματισμένη ταινία το «Godzilla: King of Monsters» (είναι να βγει στις ΗΠΑ στις 22 Μαρτίου του 2019) με το «Godzilla vs. Kong» να αναμένεται στις 29 Μαΐου του 2020!!! Και θα δούμε πολλά ακόμα κατά πως φαίνεται. Δεν γίνεται αλλιώς. Η πρώτη ταινία, το Godzilla του '14, στοίχισε 160 εκατομμύρια δολάρια και οι εισπράξεις της παγκοσμίως έφτασαν τα 530 εκατομμύρια δολάρια περίπου! Μιλάμε για πάρα πολλά λεφτά!

Η υπόθεση: 1973. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Νίξον, με τηλεοπτικό του διάγγελμα ανακοινώνει το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ! Λίγα χρόνια πριν ο άνθρωπος είχε πατήσει στο φεγγάρι και δορυφόροι στέλνουν πλέον πληροφορίες που αφορούν τη γη, από πάρα πολύ ψηλά: από το διάστημα! Ο Μπιλ Ράντα είναι διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας Monarch, η οποία χρηματοδοτείται από το αμερικάνικο κράτος, έχοντας ως στόχο να βρει μορφές ζωής άγνωστες για τον πολιτισμένο κόσμο σε περιοχές του πλανήτη μας ανεξερεύνητες. Στα πρόθυρα να φαλιρίσει, πείθει έναν γερουσιαστή να χρηματοδοτήσει μια τελευταία αποστολή στο Skull Island, ένα παράξενο σύμπλεγμα νησιών στον Ειρηνικό Ωκεανό, αχαρτογράφητο μέχρι πρότινος, κάτι σαν το Τρίγωνο των Βερμούδων, στο οποίο ποτέ δεν έχει πλησιάσει καν σύγχρονος άνθρωπος.

Μαζί του θα πάρει: επιστήμονες της Landsat (που χαρτογραφούν τη γη με βάση εικόνες από δορυφόρους), άλλους επιστήμονες, τον Τζέιμς Κόνραντ, έναν Βρετανό πρώην κατάσκοπο, εξαιρετικό στο να εξερευνά, την Μέισον Γουίβερ, μια Αμερικανίδα φωτορεπόρτερ και ακτιβίστρια για την ειρήνη και τον συνταγματάρχη Πρέστον Πάκαρντ, ηγέτη μιας ομάδας ονόματι Sky Devils, πολεμικών ελικοπτέρων, που μαζί με τους στρατιώτες του αναλαμβάνουν μια τελευταία αποστολή μετά τη λήξη του πολέμου, πριν γυρίσουν στα σπίτια τους. Όταν με τα πολλά θα καταφέρουν να βρουν το Skull Island και να πατήσουν πάνω στο νησί, αυτά που θα συναντήσουν δεν μπορούσαν ποτέ να τα φανταστούν!

Η άποψή μας: Εγώ για να δω μια φαντασμαγορική και «αμέριμνη» περιπέτεια πήγα στην avant premiere του «Kong: Η νήσος του κρανίου» την περασμένη Δευτέρα στα Village εδώ στη Θεσσαλονίκη. Μου προέκυψε όμως... «Αποκάλυψη τώρα»! Μόνο οι... Βαλκυρίες του Βάγκνερ έλειπαν! Στην εντελώς παρόμοια σκηνή αντικαταστάθηκαν από το... «Paranoid» των Black Sabbath! Και στο τσακ ήταν ο χαρακτήρας του Samuel L. Jackson να πει το «I love the smell of napalm in the morning». Τι είναι αυτό το πράγμα με το Χόλιγουντ; Παράγει προϊόντα προς μαζική κατανάλωση αλλά δεν χάνει την ευκαιρία να (απο)δείξει πως όλο αυτό μοιάζει (και είναι) «ανεγκέφαλο», κι όμως, πίσω του βρίσκονται εγκέφαλοι με κάτι κοχόνες, να! Θέλω να πω: σιγά μην πάρει χαμπάρι ο μέσος 15χρονος, 20χρονος, 25χρονος που θα πάει να δει την ταινία, την αναφορά στην «Καρδιά του σκότους» του Τζόζεφ Κόνραντ, το βιβλίο που έδωσε την έμπνευση για να γυριστεί η ταινιάρα του Francis Ford Coppola! Στα @ρχίδι@ του κιόλας! Κι όμως, οι άνθρωποι βάζουν αυτήν την πινελιά: μέχρι και η αφίσα είναι ντάλε κουάλε η ανάλογη από την ταινία όπου ο Marlon Brando έδωσε μία από τις καλύτερες ερμηνείες της καριέρας του!

Βάζουν τον ήρωα που υποδύεται ο Goodman να λέει: «Mark my words, there’ll never be a more screwed-up time in Washington!». Ναι, υποτίθεται αφορά το 1973 αλλά λέγεται τώρα, επί Trump!!! Γουάου, ναι, δεν αφήνουν τίποτε στην τύχη οι μπαγάσες. Και υπάρχει και ο κυνισμός του σήμερα, έτσι; Όταν ο χαρακτήρας της Brie Larson προσπαθεί να πείσει τον στρατόγκαβλο χαρακτήρα του Samuel L. Jackson να μην πειράξει τον Κονγκ, καθώς ο κόσμος μας είναι ανεκτικός και μας χωράει όλους και τέτοια χίπικα, ο θεούλης την κόβει με ένα εντελώς σημερινό «bitch, please»!!! Αυτά, για να διαπιστώσουμε παρέα πως η μηχανή που παράγει φράγκα ονόματι Χόλιγουντ, μπορεί να έχει σκοτώσει το σινεμά όπως το γνωρίζαμε (όπως λένε ολοένα και περισσότεροι δημιουργοί) αλλά όταν θέλει, το... σκοτώνει με στιλ και μπόλικη γνώση.

Στο δια ταύτα: μια χαρά ταινία είναι τούτη εδώ. Υπάρχει θέαμα, υπάρχουν μάχες, υπάρχουν διαρκώς εκπλήξεις, υπάρχουν φανταστικά πλάσματα (και να που θα τα βρείτε!), υπάρχει εντυπωσιασμός, υπάρχει χιούμορ, υπάρχουν (λέτε;) και μηνύματα περί της αυτοκαταστροφικής ανθρωπότητας, που εκμεταλλεύεται τη φύση χωρίς να λογαριάζει τον ξενοδόχο, υπάρχει κινηματογραφοφιλία, υπάρχουν και θεωρίες, όπως αυτή της «Κούφιας γης», υπάρχει ένα σπουδαίο (safe, ok) σάουντρακ, υπάρχει γνώση, υπάρχει... αγάπη! Σίγουρα δεν υπάρχουν τρισδιάστατοι χαρακτήρες, αλλά αυτοί λείπουν και από ταινίες που υποτίθεται πως βασίζονται στους χαρακτήρες! Εδώ, οι άνθρωποι απλά υπάρχουν για να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί (οεοε, οε, οε). Μην περιμένετε πολλά και θα περάσετε μια χαρά, αρκεί βεβαίως να σας αρέσει αυτό το είδος του σινεμά, που ποντάρει στο escapism. Βρε τον πρωτεύοντα, μια χαρά παλικάρι μας προέκυψε...

ΥΓ: Μην την πατήσετε όπως εγώ. Μετά το πέρας της ταινίας και το τέλος όλων των τίτλων, υπάρχει μια σκηνή, που με έξυπνο τρόπο (μου είπαν πως) προμηνύει αυτά που είναι να έρθουν προσεχώς...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 9 Μαρτίου 2017 από την Tanweer

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Wasted Youth... not;

Η Σοφία Εξάρχου σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο ΕΜΠ, σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου και θέατρο στο Stella Adler Studio (NY). Συνέχισε τις σπουδές της στη σχολή ESAV στην Τουλούζη. Το 2014, επιλέχθηκε να συμμετάσχει στο Sundance Screenwriters & Directors’ Lab. Το Park είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της. Κι έλαβε μέρος σε ουκ ολίγα φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Ξεκίνησε την πορεία της με την παρουσία της στο φεστιβάλ του Τορόντο. Συνέχισε στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν (όπου τιμήθηκε με το «New Directors Award»). Σειρά είχαν τα φεστιβάλ των Ρέικιαβικ, Βαρσοβίας, BFI του Λονδίνου, Γενεύης, Στοκχόλμης, Ρότερνταμ και η πορεία συνεχίζεται! Βεβαίως, τον περασμένο Νοέμβριο η ταινία ήταν μία από τις τρεις ελληνικές που έλαβαν μέρος στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εδώ η ταινία τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας (για τη Δήμητρα Βλαγκοπούλου), έστω κι εξ ημισείας.

Μόλις πριν δύο ημέρες, την Τρίτη 7 Μαρτίου, ανακοινώθηκαν και οι υποψηφιότητες της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, όπου η ταινία της Εξάρχου διεκδικεί 6 (έξι!) βραβεία, και συγκεκριμένα: πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη, α' ανδρικού ρόλου (για τον Δημήτρη Κίτσο), β' ανδρικού ρόλου (για όλους τους ερασιτέχνες που εμφανίζονται στην ταινία!), φωτογραφίας, μουσικής και ήχου. Την Τρίτη 21 Μαρτίου θα ξέρουμε πόσες από αυτές τις υποψηφιότητες θα έχουν γίνει βραβεύσεις: πόσα βραβεία «Ίρις» θα πάρει η ταινία;

Η υπόθεση: Δέκα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, μια παρέα αγοριών ζει ανάμεσα στις εγκαταλελειμμένες αθλητικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Χωριού της Αθήνας. Τα αγόρια περιφέρονται άσκοπα ανάμεσα στα ερείπια, στήνοντας παιχνίδια και οργανώνοντας ζευγαρώματα σκύλων για να βγάζουν χρήματα. Ο μεγαλύτερος της παρέας, ο 17χρονος Δημήτρης μαζί με την 22χρονη Άννα – πρώην αθλήτρια – προσπαθούν να ξεφύγουν από το Χωριό με προορισμό τα τουριστικά ξενοδοχεία των νοτίων προαστίων. Καθώς οι εξορμήσεις τους συνεχίζονται και τα δυο παιδιά εισχωρούν όλο και πιο πολύ στις ζωές των τουριστών, η επιθυμία του Δημήτρη για αποδοχή θα δοκιμαστεί με βίαιο τρόπο.

Η άποψή μας: To weird greek wave συναντά τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη του «Από την άκρη της πόλης» θα μπορούσαμε να πούμε για τη συγκεκριμένη ταινία. Η επιλογή της Εξάρχου να γυρίσει την ταινία στα χαλάσματα των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, εκεί που το 2004 η Ελλάδα έζησε τις τελευταίες ημέρες και νύχτες μεγαλείου της (εντός ή εκτός εισαγωγικών), είναι αν μη τι άλλο ευφυής. Χωρίς πολλά λόγια και με πολύ εύστοχο συμβολισμό επιτυγχάνει να πιάσει εντελώς εξαιρετικά την παρακμή της Ελλάδας σε όλα τα επίπεδα. Αυτή, όμως, μοιάζει να είναι και η μοναδική καλή ιδέα της ταινίας, που θα μπορούσε κάλλιστα να περιοριστεί σε ένα φιλμάκι μικρού μήκους ή ακόμα ακόμα σε ένα ντοκιμαντέρ.

Η Εξάρχου επιλέγει να γυρίσει μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας, έχοντας μόνο μια εξαιρετική σεναριακή ιδέα στη φαρέτρα της. Α, και μερικές πολύ ενδιαφέρουσες φάτσες παιδιών, αυθεντικών τσογλανακίων (sic), που καθόλου πείρα από υποκριτική δεν έχουν, γράφουν όμως εξαιρετικά στο φακό. Αναγκαστικά, η σκηνοθέτιδα οδηγείται στην επανάληψη και στο προφανές. Και σε κατάχρηση του «ου» ως επιφώνημα του στυλ «περνάμε καλά». Τόσο «ου» καταντά ενοχλητικό, αν και πάλι στόχος είναι να δει ο θεατής παιδιά που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους ή με τους μεγαλύτερους παρά μόνο να ουρλιάξουν σε πρώτο επίπεδο.

Μέσα στα χαλάσματα ανθίζει κι ένας έρωτας αλλά... να 'χαμε να λέγαμε. Έρωτας καταγής σε μια χώρα διαλυμένη δεν μπορεί παρά να είναι καταδικασμένος. Κανένας ρομαντισμός, καμία κίνηση προσέγγισης του θεατή. Μόνο παρατήρηση. Όλα εκεί, μια φέτα ζωής εντελώς άνοστη. Και να η κόντρα του Δημήτρη με το αφεντικό του στα μάρμαρα (what;) και να τα ντουζ στις χαλασμένες εγκαταστάσεις και να η σχέση του με τη μητέρα του (εντελώς αναξιοποίητη η Κιτσοπούλου) και να τα επί πληρωμή ζευγαρώματα των σκύλων. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι υπάρχει σενάριο δεν υπάρχει πλοκή, δεν υπάρχει δραματουργία: το όλο πράγμα δεν πάει πουθενά. Κι όχι ρε παιδιά, οι δύο επαγγελματίες πρωταγωνιστές (ιδίως το αγόρι) δεν δίνουν καλές ερμηνείες, μην τρελαθούμε, σόρι κιόλας. Εκεί που τα πράγματα... χειροτερεύουν είναι με τη σκηνή στην ταβέρνα του ξενοδοχείου, όπου γίνεται συνέδριο και οι σύνεδροι το ρίχνουν έξω, παίζουν και - με υπόσχεση πληρωμής - διασκεδάζουν «αναγκάζοντας» τον νεαρό Δημήτρη να πέσει βραδιάτικα στην παγωμένη θάλασσα. Βρε τους κακούς Ευρωπαίους που μας έκαναν εμάς τους Έλληνες, μετανάστες στην ίδια μας τη χώρα! Και μας εξευτελίζουν για λίγα ευρώ αυτοί που μας οδήγησαν ως εδώ. Ok. Say no more.

Συγχαρητήρια στην Εξάρχου, που έπεισε έναν σπουδαίο Δανό ηθοποιό να συμμετάσχει στην ταινία της (τον Thomas Bo Larsen τον θαυμάσαμε μεταξύ των άλλων στο υπέροχο «Κυνήγι» του Thomas Vinterberg αλλά και στην παλιότερη αριστουργηματική «Οικογενειακή γιορτή» του ιδίου σκηνοθέτη). Ελπίζουμε η επόμενη ταινία της εμφανώς ταλαντούχου δημιουργού να πιάσει υψηλότερες επιδόσεις, μακριά από τις... κακές επιρροές ταινιών του Larry Clark.