Movies Ltd

Οι ταινίες της θεματικής ενότητας Cine Magyar και οι ώρες προβολής τους είναι:

Körhinta (Merry go round)

Ουγγαρία, 1956 A/M, 90'

Σκηνοθεσία: Zoltán Fábri
Πρωταγωνιστούν: Mari Törőcsik, Imre Soós

Μια χαλαρή μεταφορά του μύθου του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, στο επαρχιακό Ντέμπρετσεν της δεκαετίας του 50. Η ταινία – ορόσημο του Fábri άνοιξε μια νέα εποχή για το Ουγγρικό σινεμά κι αποτελεί την πρώτο πραγματικά μεγάλο φιλμ του Μαγυάρικου κινηματογράφου, μια φρέσκια ματιά που ξέφυγε από τις κυρίαρχες ως τότε επιταγές του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού. Οι περίπλοκες σκηνές στο Καρουζέλ ανήκουν στην παγκόσμια κινηματογραφική ανθολογία. Η πρωτοεμφανιζόμενη, λαμπερή Mari Törőcsik, εξελίχθηκε σε εμβληματική ηθοποιό του σύγχρονου Ουγγρικού κινηματογράφου ως τις μέρες μας, συμμετέχοντας στα έργα των περισσοτέρων Ούγγρων δημιουργών. Το φιλμ προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Καννών και συγκέντρωσε εγκωμιαστικές κριτικές από θεωρητικούς σαν τον André Bazin και τη Lotte H. Eisner. Η μη βράβευσή του προκάλεσε γενικότερη έκπληξη και την αγανάκτηση του νεαρού Γάλλου κριτικού των Cahiers du Cinema, François Truffaut, ο οποίος δημιούργησε επεισόδιο με συνέπεια τον αποκλεισμό του από το επόμενο φεστιβάλ. Ο Fábri, ενεργός σκηνοθέτης από την αρχή της δεκαετίας του 50, συνέχισε την δημιουργική του πορεία με τον «Καθηγητή Αννίβα», την «Φράση που δεν τέλειωσε ποτέ», τις «20 ώρες», την «Πέμπτη Σφραγίδα», στις επόμενες δεκαετίες. Παρέμεινε στη σκιά του Szabo και του Jancsó, ένας παραγνωρισμένος νεωτερικός Ευρωπαίος οτέρ που επηρέασε βαθιά σύγχρονους Μαγυάρους κινηματογραφιστές, όπως ο Attila Janisch.

Που και πότε? Σάββατο 5 Μαρτίου στις 22.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Sodrásban (The Current)

Ουγγαρία, 1964 A/M, 81'

Σκηνοθεσία: István Gaál
Πρωταγωνιστούν: Andrea Drahota, Marianna Moór, Istvánné Zsipi, János Harkányi, Sándor Csikós

Μια παρέα αποφοίτων του λυκείου διαλύεται καθώς τα νεαρά αγόρια αδυνατούν να ξεπεράσουν τον πνιγμό ενός φίλου τους. Το Ουγγρικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου, καταγράφει το «Ρεύμα» ως το πρώτο φιλμ του Ουγγρικού Νέου Κύματος. Συμπτωματικά, ο Gaál, δεν ανήκει στην ομάδα των αποφοίτων της Σχολής της Βουδαπέστης όπως οι περισσότεροι Ούγγροι νεοκυματικοί, σπούδασε στο Πειραματικό Κέντρο Κινηματογράφου της Μπολώνια. Εξ αιτίας ίσως του Ιταλικού παρελθόντος του, το φιλμ αντιμετωπίστηκε αρχικά σαν μια αποτυχημένη μεταφορά της «Περιπέτειας» του Antognoni. Όμως, ο Gaál, με το πρώτο του έργο, αποφεύγοντας πολιτικές και ιστορικές νύξεις, προσφέρει μια κοφτερή ματιά στον διχασμό μεταξύ της επιθυμίας για απόδραση από τα προβλήματα και της υποσυνείδητης υπαρξιακής θλίψης που οδηγεί στον ατομικισμό και την ηττοπάθεια και τελικά στη μελαγχολία, χαρακτηριστικό της Ουγγρικής μενταλιτέ από την γέννηση σχεδόν του Ουγγρικού κράτους. Υπήρξε ο μεγάλος ιμπρεσσιονιστής Ούγγρος δημιουργός, με την εξίσου σημαντική συνεργασία του κορυφαίου δ/ντή φωτογραφίας για τη δεκαετία του 60, Sára Sándor.

Που και πότε? Κυριακή 6 Μαρτίου στις 22.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Szegénylegények (The round up)

Ουγγαρία, 1965 A/M, 90'

Σκηνοθεσία: Miklós Jancsó
Πρωταγωνιστούν: János Görbe, Zoltán Latinovits, Tibor Molnár, András Kozák

1848. Μια ομάδα ανταρτών του επαναστάτη Σάντορ Ρόσα, πέφτει στα χέρια των Αυστριακών στρατιωτών της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Οι εξεγερμένοι θα ανακριθούν, θα βασανιστούν, θα εκτελεστούν. Ο Jancsó, που ανήκει όπως ο Fábri και ο Makk στην παλιότερη φρουρά του Ουγγρικού σινεμά, με την τρίτη ταινία του, τελειοποιεί το μοναδικό του στυλ των χορογραφημένων πλάνων σεκάνς στην αχανή ουγγρική πεδιάδα (στην κάμερα ο Sára Sándor) και της κυνικής εμβάθυνσης, με ελάχιστους διαλόγους, στην ψυχολογία του κυρίαρχου και του ταπεινωμένου με τα θέματά του πάντοτε να διαδραματίζονται στο Ιστορικό πλαίσιο των χρόνων που ακολούθησαν την επανάσταση του 1848. Σύντομα, αυτό το στυλ εξελίχθηκε σε επαναλαμβανόμενη μανιέρα ενώ, στην δεκαετία του 80, εγκαταλείφθηκε πλήρως από τον δημιουργό του. Πάντως, επηρέασε πλήθος Ούγγρων κινηματογραφιστών όπως ο Μπέλα Ταρ αλλά και δημιουργών του εξωτερικού όπως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Η προβολή του φιλμ στο φεστιβάλ Καννών έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία σε θεατές και κριτικούς κι ο Jancsó έγινε ο πιο γνωστός Μαγυάρος δημιουργός μαζί με τον Szabo.

Που και πότε? Σάββατο 5 Μαρτίου στις 20.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Hideg napok (Cold days)

Ουγγαρία, 1966 A/M, 96'

Σκηνοθεσία: András Kovács
Πρωταγωνιστούν: Zoltán Latinovits, Iván Darvas, Ádám Szirtes

Το φιλμ ασχολείται με μια από τις μελανότερες στιγμές της Ουγγρικής Ιστορίας. Το 1941, στο Νόβισαντ της Γιουγκοσλαβίας, οι στρατιώτες του Ουγγρικού στρατού, συμμάχου των Ναζί, μέσα σε ένα τριήμερο δολοφόνησαν πάνω από 3000 αμάχους, Σέρβους, Εβραίους, ακόμα και κατοίκους Ουγγρικής καταγωγής, ρίχνοντας τα θύματά τους σε τρύπες που άνοιγαν στα παγωμένα νερά του Δούναβη. Στην ταινία, τέσσερεις από τους αξιωματικούς που κατηγορήθηκαν μεταπολεμικά για την θηριωδία, περιμένουν τη δίκη τους στο ίδιο κελί. Μέσα από διαδοχικά, διασταυρούμενα flash back, o καθένας τους παρουσιάζει τη δική του εκδοχή. Ο Kovács, παρουσιάζει τον μηχανισμό πίσω από τη θηριωδία σε πλήρη λειτουργία και χωρίς να δείξει ούτε σε μια σκηνή σοκαριστικές εικόνες των ωμοτήτων, εμβαθύνει στην τραγική αδυναμία των πρωταγωνιστών να συλλάβουν τη αντικειμενική διαλεκτική των γεγονότων, μένοντας στην προσωπική τους υποκειμενική ερμηνεία, που προκαλεί την παρανοϊκή εξήγηση του αναπόδραστου της σφαγής και την απενοχοποιητική μεταφορά των ευθυνών των εκτελεστών. Η λιτή αφήγηση σε κοφτερό ασπρόμαυρο, η ζοφερή, σχεδόν Καφκική ατμόσφαιρα, συλλαμβάνει την ουσία της Φασιστικής μηχανής εξόντωσης, όπως ελάχιστα φιλμ της παγκόσμιας παραγωγής, το ίδιο συγκλονιστικά με την «Επιβάτιδα» του Andrzej Munk.

Που και πότε? Δευτέρα 7 Μαρτίου στις 18.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Apa (Father)

Ουγγαρία, 1966 A/M, 88'

Σκηνοθεσία: István Szabó
Πρωταγωνιστούν: András Bálint, Miklós Gábor, Dániel Erdély, Kati Sólyom, Klári Tolnay

Ένα μικρό αγόρι εξιδανικεύει εμμονοληπτικά τον νεκρό πατέρα του, γιατρό και ήρωα της αντίστασης, φτάνοντας στο σημείο να επινοεί ιστορίες για τη ζωή και τη δράση του. Κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσει ότι ο πατέρας του, στην πραγματικότητα, ήταν πολύ διαφορετικός από την εικόνα που έχτιζε γι αυτόν. Πολλοί κριτικοί θεώρησαν το φιλμ ως μια παραβολή για το Σταλινισμό (το προσωνύμιο του Στάλιν ήταν «ο Πατερούλης»), με τον Jean-Louis Bory να δηλώνει: «Ο Πατέρας, με κεφαλαίο Πι, είναι βέβαια ο Στάλιν». Η δεύτερη ταινία του 28χρονου τότε Szabó, με αυτοβιογραφικά στοιχεία (ο Szabó ορφάνεψε στην ίδια ηλικία κι ο πατέρας του ήταν γιατρός) και εμφανείς επιρροές από το Γαλλικό Νέο Κύμα, είναι ο προπομπός μιας σειράς αριστουργηματικών έργων του Σάμπο ως την δεκαετία του 80, που επικεντρώθηκαν στις επιπτώσεις των πρόσφατων ιστορικών γεγονότων (πόλεμος, πολιορκία της Βουδαπέστης, απελευθέρωση, εξέγερση του 56) στην ζωή και την ψυχολογία της γενιάς που ενηλικιώθηκε μετά το 60 . Το φιλμ βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ της Μόσχας και στο Λοκάρνο κι ο Szabó έγινε ο γνωστότερος Ούγγρος δημιουργός μαζί με τον Jancsó. Την φωτογραφία του φιλμ υπογράφει ο Sára Sándor.

Που και πότε? Δευτέρα 7 Μαρτίου στις 20.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Tízezer nap (10.000 suns)

Ουγγαρία, 1967 A/M, 110'

Σκηνοθεσία: Ferenc Kósa
Πρωταγωνιστούν: Tibor Molnár, Gyöngyi Bürös, János Koltai

Οι δέκα χιλιάδες ήλιοι αντιπροσωπεύουν τις ισάριθμες ημέρες των 30 χρόνων ενός μικρού χωριού, από το 1937 ως το 1967 (στην Ουγγρική γλώσσα η λέξη nap σημαίνει ταυτόχρονα «ήλιος» και «μέρα») Οι πρωταγωνιστές κάτοικοί του, περνούν από την φεουδαρχία και την απόλυτη φτώχεια, στον πόλεμο, στο νέο καθεστώς, στο σταλινισμό και τέλος, στην εκβιομηχάνιση. Τα προσωπικά πάθη και οι συγκρούσεις δυσκολεύουν κάθε στροφή της ιστορίας σε αυτή την επική όσο και ελεγειακή δημιουργία του Κόσα που οφείλει μεγάλο μέρος της φήμης της στην εκπληκτική σινεμασκοπική φωτογραφία του Sára Sándor. Το φιλμ (σκηνοθετικό ντεμπούτο του Κόσα) κυκλοφόρησε δυο χρόνια μετά την ολοκλήρωσή του και συμμετείχε στο Φεστιβάλ Καννών όπου κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας.

Που και πότε? Κυριακή 6 Μαρτίου στις 18.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

A tanú (Α witness)

Ουγγαρία, 1969 Εγχ, 105'

Σκηνοθεσία: Péter Bacsó
Πρωταγωνιστούν: Ferenc Kállai, Lajos Öze, Béla Both, Zoltán Fábri

Στα τέλη της δεκαετίας του 40, ένας αγαθός ταγμένος κομουνιστής, φύλακας αντιπλημμυρικής τάφρου, μπλέκει με την πολιτική διοίκηση που του αναθέτει, άσχετες, απίθανες αποστολές. Κάθε φορά αποτυγχάνει οικτρά, φυλακίζεται, αλλά με άνωθεν εντολές ελευθερώνεται, για να αναλάβει κάτι καινούριο. Τελικά, θα του ανατεθεί να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον ενός πολιτικού που έχει πέσει σε δυσμένεια. Αφού πάλι τα κάνει θάλασσα, θα βρεθεί μπροστά στην αγχόνη. Πρόκειται για μια ανελέητη όσο και απολαυστική πολιτική σάτιρα που απαγορεύτηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωσή της, για να προβληθεί τελικά το 1979. Με ύφος και ρυθμούς που θυμίζουν τα μεγάλες στιγμές της Ιταλικής κλασσικής κωμωδίας της δεκαετίας του 60, ο Bacsó, αναδεικνύει το κλίμα σύγχυσης και εσωτερικών κομματικών συγκρούσεων που κυριαρχούσαν στην Ουγγαρία προς τα τέλη της διακυβέρνησης Ράκοσι. Κάποιες από τις ατάκες του φιλμ πέρασαν στην Ουγγρική καθημερινότητα και χρησιμοποιούνται ως τις μέρες μας.

Που και πότε? Σάββατο 5 Μαρτίου στις 18.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Szerelem (Love)

Ουγγαρία, 1971 A/M, 88'

Σκηνοθεσία: Károly Makk
Πρωταγωνιστούν: Lili Darvas, Mari Töröcsik, Iván Darvas

Ο Γιάνος είναι πολιτικός κρατούμενος της πρώτης μεταπολεμικής κυβέρνησης του Ράκοσι. Η γυναίκα του, απολυμένη εξαιτίας των πολιτικών της πεποιθήσεων, ζει μαζί με την άρρωστη, ηλικιωμένη πεθερά της. Για να μην επιβαρύνει την κατάστασή της, εφευρίσκει μια ιστορία για τον Γιάνος, ότι τάχα ακολουθεί μεγάλη καριέρα ηθοποιού στο Χόλιγουντ. Ο Γιάνος αποφυλακίζεται και επιστρέφει, ανήσυχος για το πώς θα είναι πια τα πράγματα. Ο πολυγραφότατος Károly Makk (συνομήλικος του Fábri), περίμενε πέντε χρόνια μέχρι να εγκριθεί το σενάριο αυτής της σκληρής, κυνικής ταινίας για την ψευδαίσθηση και τον φόβο μπροστά στην αλήθεια της πραγματικότητας. Η ταινία αποτελεί το μεγάλο κλασσικό του αριστούργημα και βραβεύτηκε στις Κάννες με το «Μέγα Βραβείο» της Κριτικής Επιτροπής. Οι δυο πρωταγωνίστριες (Mari Törőcsik, Lili Darvas) βραβεύτηκαν επίσης στο ίδιο φεστιβάλ για τις ερμηνείες τους.

Που και πότε? Παρασκευή 4 Μαρτίου στις 19.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Szindbád (Sindband)

Ουγγαρία, 1971 Εγχ, 90'

Σκηνοθεσία: Zoltán Huszárik
Πρωταγωνιστούν: Zoltán Latinovits, Éva Ruttkai, Eva Leelossy

Ο Σίντμπαντ, Καζανόβας, μποέμ και Γαργαντούας, αναλογίζεται τις γυναίκες της ζωής του τις οποίες ξανασυναντά στην πραγματικότητα ή στη φαντασία του, φιλοσοφώντας για τον βίο του, λίγο πριν το τέλος του, στην δεκαετία του 1870. Μια εντελώς ξεχωριστή στιγμή της Ουγγρικής φιλμογραφίας, η πρώτη μόλις ταινία του εικαστικού Zoltán Huszárik (που πέθανε μετά τη δεύτερη δημιουργία του) είναι ένα πραγματικό κινηματογραφικό ποίημα (και βασίζεται στο ομώνυμο έργο του «Μαγυάρου Προυστ»). Όπως σημειώνει ο επιμελητής του ΜΟΜΑ David Webb, «πρόκειται για το οπτικοακουστικό ισοδύναμο της ποίησης του Baudelaire. Ο Huszárik έχει την ικανότητα να «κόβει» με μαεστρία, περνώντας δραματικά, από ένα κοκκινωπό εσωτερικό, στη φιγούρα μιας γυμνής νέας γυναίκας στο χιόνι». Το φιλμ, πέρα από την κριτική αποδοχή του, έτυχε απρόσμενα θερμής υποδοχής κι από το κοινό, σημειώνοντας αξιοσημείωτη εισπρακτική επιτυχία στις αίθουσες της Ουγγαρίας και του εξωτερικού. Τιμήθηκε με το βραβείο Josef von Sternberg στο Φεστιβάλ του Μανχάιμ.

Που και πότε? Κυριακή 6 Μαρτίου στις 20.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Örökbefogadás (Adoption)

Ουγγαρία, 1975 A/M, 89'

Σκηνοθεσία: Márta Mészáros
Πρωταγωνιστούν: Katalin Berek, Gyöngyvér Vigh

Η Κάτα, μια χωρισμένη, μεσόκοπη γυναίκα που ζει στην ανοίκεια Βουδαπέστη, θέλει να κάνει παιδί. Η σχέση της, παντρεμένος με παιδιά, αντιδρά κάθετα σε αυτή την προοπτική. Συναντά την Άννα, έφηβη τρόφιμο κοντινού ορφανοτροφείου. Οι δυο γυναίκες θα αναπτύξουν μια βαθειά, τρυφερή σχέση, σαν αυτή της μητέρας και της κόρης. Η Márta Mészáros, σύζυγος τότε του Jancsó, είναι η πιο γνωστή (μαζί με την Judit Elek) από τις όχι λίγες γυναίκες δημιουργούς του νεότερου Ουγγρικού σινεμά και αυτή που έφερε την πιο χειραφετημένη, γυναικεία ματιά στην Μαγυάρικη φιλμουργία. Ακολουθώντας ένα ρεαλιστικό, ημιντοκιμαντερίστικο στυλ (πολύ δημοφιλές ανάμεσα στους Ούγγρους δημιουργούς της δεκαετίας του 70), με τη συνδρομή του οπερατέρ Lajos Koltai (μετέπειτα υποψήφιου για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας με το «Χωρίς πεπρωμένο»), καταφέρνει μια «συμφωνία βλεμμάτων», επικεντρώνει με τρυφερότητα και σκληράδα στη διάψευση των ατομικών επιθυμιών κάτω από συγκεκριμένα κοινωνικά και ταξικά πλαίσια. Με το συγκεκριμένο φιλμ απέσπασε τη Χρυσή Άρκτο και άλλα 3 βραβεία στο Φεστιβάλ Βερολίνου.

Που και πότε? Τρίτη 8 Μαρτίου στις 20.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

A kis Valentinó (Little Valentino)

Ουγγαρία, 1979 A/M, 102'

Σκηνοθεσία: Jeles András
Πρωταγωνιστούν: János Opoczki, István Iványi, József Farkas

Ένας νεαρός υπάλληλος, κλέβει τα χρήματα από το ταμείο της εταιρείας στην οποία εργάζεται και περνά τη μέρα του βολτάροντας με ταξί, τρώγοντας και πίνοντας σε ακριβά ρεστοράν, φλερτάροντας και τζογάροντας. Με ένα μινιμαλιστικό στυλ (που φέρνει στο νου τις πρώτες ταινίες του Jarmusch), ο Jeles παρακολουθεί τον ήρωά του και την καθημερινότητα της Βουδαπέστης. Για πρώτη φορά στην Ουγγρική φιλμουργία, εισάγει μια αποδοδημένη αφήγηση που ταυτίζεται με την ίδια αποδοδημένη μορφή της κοινωνίας που κινηματογραφεί. Αδιαφορεί για τον διάλογο (ενίοτε η μουσική επικαλύπτει την πρόζα, ενώ δεν λείπουν και φράσεις τυπωμένες στο φιλμ), συχνά χρησιμοποιεί βιβλικές αναφορές, δεν διστάζει να εγκαταλείψει τον ήρωά του ακολουθώντας δευτερεύοντες χαρακτήρες, η ηχητική μπάντα της ταινίας περιλαμβάνει επίσης αποσπάσματα από ραδιοφωνικές εκπομπές ή άλλες ταινίες, ενώ υπονοείται μια παράλληλη σχεδόν αστυνομική πλοκή. Το οριακά ψιθυριστό φινάλε, αποκαλύπτει μια ζοφερή κοινωνική – πολιτική πραγματικότητα. Ο Jeles, μαζί με τους μακαρίτες Gábor Bódy και Miklós Erdély συνέθεσε την «αγία τριάδα» της Ουγγρικής Κινηματογραφικής αβάν γκαρντ. Ο ριζοσπαστισμός του, προκάλεσε τον αποκλεισμό του από τα κινηματογραφικά στούντιο μετά την επόμενή του ταινία, το 1982, ο Jeles μπόρεσε να ξανακάνει σινεμά στις αρχές της δεκαετίας του 90. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο γιος του Nemes Jeles László, απέσπασε φέτος το Μέγα Βραβείο στο φεστιβάλ Καννών.

Που και πότε? Τρίτη 8 Μαρτίου στις 22.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Nárcisz és Psyché (Narcissus and Psyche)

Ουγγαρία, 1980 Εγχ, 261'

Σκηνοθεσία: Gábor Bódy
Πρωταγωνιστούν: Patricia Adriani, Udo Kier

Ο Νάρκισσος είναι ο Λάτσι (Udo Kier), ένας μίζερος ποιητής ερωτευμένος με τον εαυτό του. Η Ψυχή είναι η Έρσεμπετ, μια ποιήτρια γεμάτη αυτοπεποίθηση, τυχοδιώκτρια, ηδονοθήρας και ενοχική. Οι δυο τους θα διανύσουν 120 χρόνια, από τον 18ο αιώνα ως το 1920 παραμένοντας αγέραστοι, διατρέχοντας την Ευρωπαϊκή Ιστορία, βιώνοντας τη διαδικασία αποσύνθεσης της μπουρζουαζίας και της αριστοκρατίας όπως και την εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας. Πρόκειται για το πιο αισθαντικό, απολύτως σαγηνευτικό φιλμ του Gábor Bódy, ενός από τα πιο ανήσυχα και ταλαντούχα πνεύματα της Ευρωπαϊκής πρωτοπορίας των 80s που ασχολήθηκε επίσης σε βάθος με το βίντεο και τα installations, «σειρά» και φίλος του Béla Tarr. Το έργο του, αναδείχθηκε καθυστερημένα, χάρη στον Ulrich Gregor, διευθυντή τότε του φόρουμ της Μπερλινάλε. Η παραληρηματική, μπαρόκ εικονογραφία του, η ειρωνική χρήση του κιτς σε συνδυασμό με την ηλεκτρονική μουσική, έφεραν το φιλμ στα Φεστιβάλ Καννών, Βερολίνου, Λοκάρνο ενώ η ταινία γνώρισε απρόσμενη εμπορική επιτυχία στην Γερμανία. Από τις τρεις βερσιόν της ταινίας, προβάλλεται η ολοκληρωμένη 4ωρη εκδοχή, η κόπια μπλοκαρίστηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ταινίας και προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1990. Είναι το δεύτερο από τα μόλις τρία φιλμ μεγάλου μήκους που γύρισε ο Bódy, πριν βρεθεί νεκρός στα 39 του, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες (ο θάνατός του αποδόθηκε σε αυτοκτονία, αλλά η γυναίκα του κατέθεσε μήνυση κατ’ αγνώστων για δολοφονία).

Που και πότε? Τετάρτη 9 Μαρτίου στις 18.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Mephisto

Ουγγαρία, 1981 Εγχ, 142'

Σκηνοθεσία: István Szabó
Πρωταγωνιστούν: Klaus Maria Brandauer, Krystyna Janda, Ildikó Bánsági

Η ιστορία ενός φιλόδοξου κωμικού που για την τέχνη του είναι έτοιμος να θυσιάσει και να κάνει τα πάντα, ακόμη και να δεχτεί τους όρους των Ναζί στη διάρκεια του γερμανικού φασισμού. Μεταφέροντας το βιβλίο τού Klaus Mann, «Μεφίστο», στην οθόνη, με φωτογραφία του Lajos Koltai, ο Ούγγρος σκηνοθέτης, István Szabó, προσπάθησε πάνω απ' όλα να τονίσει τα πρόβλημα του καλλιτέχνη πού βρίσκεται στο δίλημμα να διαλέξει ανάμεσα στην πλήρη αφοσίωση στην τέχνη του και την πολιτική του τοποθέτηση σε μια τραγική περίοδο της ανθρώπινης Ιστορίας, εκείνης τού χιτλερικού φασισμού. Με μια μυθική ερμηνεία του μεγάλου Klaus Maria Brandauer, το «Μεφίστο», κατέκτησε βραβείο Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης ταινίας, 3 βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών και πολλά άλλα σε διάφορους διεθνείς διαγωνισμούς, παραμένοντας έως σήμερα η πιο διακεκριμένη και αναγνωρίσιμη Ουγγρική ταινία όλων των εποχών. Αποτελεί την πρώτη ταινία της «Τριλογίας της Κεντρικής Ευρώπης», οι άλλες δύο, «Ο Ταγματάρχης Ρεντλ» και το «Χάνουσεν», πάλι με τον Brandauer, ήταν επίσης υποψήφιες για Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας.

Που και πότε? Παρασκευή 4 Μαρτίου στις 21.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Megáll az idö (Time stands still)

Ουγγαρία, 1982 Α/Μ, 103'

Σκηνοθεσία: Péter Gothár
Πρωταγωνιστούν: Anikó Iván, István Znamenák, Péter Gálfy

Στις αρχές τις δεκαετίας του 60, τελειόφοιτοι του λυκείου, ζουν μια μπανάλ καθημερινότητα στη Σοσιαλιστική Ουγγαρία, υπό το βάρος των πρόσφατων γεγονότων του 56. Πολλοί χαρακτήρισαν το φιλμ ως το «Hungarian Grafitti» (παραλληλίζοντάς το με το «American grafitti» του George Lucas). Όντως, η ταινία ασχολείται επίσης με την ενηλικίωση μιας ομάδας εφήβων στη δεκαετία του 60, ενώ βρίθει από αμερικανικά ποπ τραγούδια της εποχής, καθώς η Ουγγρική νεολαία άρχισε τότε να έρχεται σε επαφή με την Δυτική κουλτούρα (συνέπεια της αποσταλινοποίησης και κάποιων μέτρων χαλάρωσης της κυβέρνησης Κάνταρ). Με τη βοήθεια της ατμοσφαιρικής φωτογραφίας του Lajos Koltai, εστιάζει στην μελαγχολία της «μετά το 56» νεότερης γενιάς όπως και την παραίτηση της προηγούμενης, τις αδιάφορες προοπτικές, την απέχθεια για τους θεσμούς, την ονείρωξη ενός Δυτικού παραδείσου όπως παρουσιάζεται μέσα από την Αμερικανική κουλτούρα. Το φιλμ, γνώρισε εισπρακτική επιτυχία στο Ουγγρικό box office και διανεμήθηκε εμπορικά στη Δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Στο Φεστιβάλ Καννών κέρδισε το Βραβείο Νεότητας και η Ένωση Κριτικών της Νέας Υόρκης ψήφισε την ταινία ως την καλύτερη ξενόγλωσση της χρονιάς.

Που και πότε? Δευτέρα 7 Μαρτίου στις 22.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Az én XX. Századom (My 20th century)

Ουγγαρία, 1989 Α/Μ, 95'

Σκηνοθεσία: Ildikó Enyedi
Πρωταγωνιστούν: Dorota Segda, Oleg Yankovskiy, Paulus Manker, Péter Andorai

Τη νύχτα του 1880, όταν ο Τόμας Έντισον παρουσίασε δημόσια τον πρώτο ηλεκτρικό λαμπτήρα στο Νιου Τζέρσεϊ, δυο δίδυμα κορίτσια βλέπουν το φως του κόσμου στην Βουδαπέστη. Τα δυο ορφανά (η Ντόροθι και η Λίλι, όπως οι αδελφές Γκις) μεγαλώνουν ζουν πουλώντας σπίρτα στους περαστικούς, απάγονται από αγνώστους και μεγαλώνουν χωριστά. Η χαραυγή του 20ου αιώνα βρίσκει την Ντόροθι ψευτοαριστοκράτισσα τυχοδιώκτρια και την Λίλι αναρχική βομβίστρια. Οι δυο τους, μέχρι να ξανασμίξουν, θα περάσουν αναρίθμητες περιπέτειες παρακολουθώντας την τεχνολογική, πολιτική και σεξουαλική εξέλιξη της ανθρωπότητας. Το ντεμπούτο της Enyedi, είναι μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση κινηματογραφικού «μαγικού ρεαλισμού», ένα ονειρικό, μοντερνιστικό παραμύθι, μια φαντασμαγορική, φεμινιστική, σινεφίλ δήλωση. Μέσα από εικαστικά και δραματουργικά εφέ, χωρίς ιδιαίτερα σφικτή αφηγηματική δομή, αξιοποιεί την φυσική ομορφιά της πολωνέζας πρωταγωνίστριας (σε διπλό ρόλο) Dorota Segda, παρουσιάζοντας ένα απολαυστικό, σαγηνευτικό ταξίδι σε λαμπερό ασπρόμαυρο. Η ταινία χάρισε στην Enyedi τη Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ Καννών και της άνοιξε τον δρόμο για διεθνείς συμπαραγωγές που ακολούθησαν.

Που και πότε? Πέμπτη 3 Μαρτίου στις 20.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος Παρουσία της σκηνοθέτιδας Ildikó Enyedi (Είσοδος μόνο με προσκλήσεις) και Παρασκευή 4 Μαρτίου στις 17.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος

Είστε η οικογένεια μου, σας αγαπώ, περισσότερο από καθετί! Πρεμιέρα έκανε στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου των Καννών και ακολούθως πήτε τον δρόμο για όλα τα μεγάλα φιλμικά ραντεβού της γης, από το μακρινό Τορόντο ίσαμε την δική μας Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για την ολοκαίνουργη δημιουργία του Νορβηγού Joachim Trier, Louder Than Bombs, ενός σκηνοθέτη που ήδη είναι γνωστός στο εγχώριο κοινό μέσα από την δραματική του ταινία Oslo, 31 August. Την παραμονή μιας έκθεσης αφιερωμένης στην μνήμη της διάσημης φωτογράφου Ιζαμπέλ Ριντ, ο σύζυγός και τα δυο της παιδιά θα ξετυλίξουν το κουβάρι των αναμνήσεων μιας ολόκληρης ζωής που πέρασαν μαζί της, μέχρι την στιγμή του μοιραίου τροχαίου δυστυχήματος που προκάλεσε τον ακαριαίο θάνατο της. Μέσα από αυτές τις μνήμες της συζύγου, της μάνας, της καλλιτέχνιδας, οι αποξενωμένοι εδώ και καιρό τρεις, θα αμβλύνουν τις διαφορές τους και θα κοιτάξουν την πραγματικότητα από μια εντελώς διαφορετική σκοπιά. Το τρέιλερ δραματικό και συγκινητικό ενίοτε, γνωστοποιεί την επίσημη κυκλοφορία του έργου, πρωτίστως στους Αμερικάνικους κινηματογράφους στις 12 του ερχόμενου Απρίλη και ακολούθως σε Video On Demand στα μέσα του Ιούλη.

Αναμφισβήτητα η μορφή της κορυφαίας Γαλλίδας ηθοποιούς Isabelle Hupert είναι εκείνη που κυριαρχεί των εικόνων, την στιγμή που οι τρεις άντρες της, την επαναφέρουν ως θύμηση στην πραγματικότητα τους. Αντρικούς ρόλους που κρατούν ο Ιρλανδός Gabriel Byrne μαζί με τους Jesse Eisenberg και Devin Druid, ενώ το καστ συμπληρώνουν και οι Amy Ryan και David Strathairn.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής τους! Δύο χρόνια μετά το φιλόδοξο, αλλά και υπερβολικά μέτριο The Cut, επιστρέφει με καινούργια ταινία ο ιδιαίτερα δημοφιλής στο ελληνικό κοινό Fatih Akin. Το νέο του αυτό πόνημα φέρει τον τίτλο Tschick και με αυτό ο Γερμανός πολυτάλαντος καλλιτέχνης επιχειρεί μια στροφή από το βαρύ δράμα των πιο πρόσφατων δημιουργιών του, στο πιο ανάλαφρο και νοσταλγικό ύφος. Πιθανόν και αυτοβιογραφικό, αφού πρωταγωνιστές της ιστορίας του είναι δύο πιτσιρικάδες, οι οποίοι εν μέσω θέρους αποφασίζουν να κάνουν το μεγαλύτερο ταξίδι που είχαν ονειρευτεί στην μέχρι τώρα ζωή τους. Και για να το πραγματοποιήσουν, θα κλέψουν ένα παλιό σαραβαλάκι που θα το χρησιμοποιήσουν για την μακρινή βόλτα τους μέσα στην χώρα. Πιθανότατα η πρώτη φορά που θα δούμε την ταινία να είναισ το πρόγραμμα του φεστιβάλ των Καννών - αν καθυστερήσει ίσως και στης Βενετίας - αφού η ημερομηνία εξόδου της στις αίθουσες, φυσικά στην πατρίδα της Γερμανία αρχικά, θα είναι στις πρώτες ημέρες του Σεπτέμβρη. Το εισαγωγικό τρέιλερ που μας συστήνει το Τσικ, μοιάζει ενδιαφέρον, ρυθμικό και είναι γεμάτο με μουσικές επιλεγμένες από τον ίδιο τον Akin, που πάντοτε φροντίζει ξεχωριστά τον τομέα αυτό στα φιλμς του.

Δεν είναι ιδιαίτερα γνωστά τα ονόματα των παιδιών που ορίζουν το καστ. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, που ξεπηδούν από το μυθιστόρημα του Wolfgang Herrndorfs μοιράζονται οι Anand Batbileg, Tristan Göbel και Nicole Mercedes Müller.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Deadpool	Odeon	2	75	31.809	154.884
2	Gods Of Egypt	Odeon	1	54	21.097	21.097
3	Spotlight	Feelgood Ent.	1	38	14.395	14.395
4	Hail, Caesar!	UIP	2	42	6.855	33.859
5	The Forest	Tanweer	1	30	5.413	5.413
6	The Brothers Grimsby	Feelgood Ent.	1	30	5.297	5.297
7	The Revenant	Odeon	6	21	4.536	317.575
8	Les Nouvelles Aventures D'Aladin	Feelgood Ent.	3	42	3.740	21.837
9	Ένας Άλλος Κόσμος	Village	11	17	2.210	661.674
10	Barbie Spy Squad	UIP	5	28	1.917	22.199

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

by zerVo (@moviesltd)

88η Απονομή Βραβείων Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου Oscars 2016

7:05 πμ - Τελική κατανομή, Mad Max: Fury Road 6, Spotlight 2, The Revenant 2, Ex Machina 1, Spectre 1, The Big Short 1, The Bridge Of Spies 1, The Danish Girl 1, The Hateful Eight 1, Inside Out 1. Και του χρόνου να είμαστε καλά και σοβαρότεροι ελπίζω στις αποφάσεις μας... Καλήμερα σε όλους.

7:00 πμ - Το μεγάλο βραβείο έρχεται. Οκτώ οι υποψήφιοι. Ήδη υπάρχει φαβορί έτσι όπως έχουν πάει μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα. And The Oscar Goes To... Spotlight! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Με μόνο ένα μέχρι στιγμής όσκαρ στο σενάριο, το φιλμ αποσπά την ύψιστη των τιμών.

6:57 πμ - Όρθιο το σύμπαν υποδέχεται τον μεγάλο πρωταγωνιστή της βραδιάς, που τα κατάφερε επιτέλους μετά από ένα καρέ αποτυχημένων προσπαθειών. Στον ευχαριστήριο λόγο του ο Leo θα κάνει έκκληση στους ηγέτες του κόσμου να σώσουν τον πλανήτη από την επερχόμενη απειλή της περιβαλλοντικής του καταστροφής.

6:52 πμ - Έφτασε επιτέλους η στιγμή για να μάθουμε αν ο Leonardo DiCaprio θα κάνει επιτέλους το μεγάλο του όνειρο πραγματικότητα, αποσπώντας το χρυσό άγαλμα που λείπει από την συλλογή του. Ή μήπως οι λοιποί μνηστήρες θα του κόψουν τον δρόμο προς την κορυφή. H Julianne Moore, εντυπωσιακή όπως πάντα, ονοματίζει τους συνυποψήφιους Bryan Cranston, Eddie Redmayne, Miachael Fassbender, Matt Damon και απλώς κάνει το καθήκον της δίνοντας το έπαθλο στον πρωταγωνιστή του The Revenant.

6:46 πμ - O Eddie Redmayne, περσινός νικητής ανακοινώνει το βραβείο γυναικείας ερμηνείας. Cate Blanchett, Brie Larson, Jennifer Lawrence, Charlotte Rampling, Saoirse Ronan οι υποψήφιες. Μία νικήτρια! Η πρωταγωνίστρια του Room, τα προγνωστικά απλώς επιβεβαιώθηκαν!

6:42 πμ - Με τρία μόνο Όσκαρς να απομένουν, έχουμε μέχρι στιγμής. Mad Max: Fury Road 6, The Revenant 2 και από ένα τα Ex Machina, The Hateful Eight, Inside Out, The Danish Girl, The Bridge Of Spies.

6:39 πμ - Στην σκηνή ο JJ Abrams. Είναι η στιγμή της απονομής του Βραβείου σκηνοθεσίας και δεν είναι δυνατόν να το απονείμει ο περσινό νικητής Alejandro Inarritu στον εαυτό του! Φοβερό επίτευγμα ο back 2 back θρίαμβος του Λατίνου, πέρσι για τον Birdman φέτος για το The Revenant. Ο Μεξικάνος είναι και ο μόνος στην ομιλία του που αναφέρθηκε σοβαρά στο ζήτημα των έγχρωμων καλλιτεχνών.

6:31 πμ - Σοκ! Η Olivia Wilde σχεδόν να μην φορά τίποτα, δίπλα στον Sacha Baron Cohen που κάνει τις συνήθεις του κουταμάρες, παρουσιάζει το υποψήφιο Best Picture, Room. Ακολουθεί η παρουσίαση του επίσης υποψήφιου Brooklyn, που κατά τα φαινόμενα θα φύγει από την τελετή με άδεια χέρια. τα καλύτερα βραβεία πλησιάζουν.

6:27 πμ - Αμέσως μετά την μουσική, σειρά παίρνει το τραγούδι. Τα νιαουρίσματα του Sam Smith κάνουν το θαύμα τους και ο Spectre 007 αποσπά ένα ακόμη Όσκαρ στην μακρά διαδρομή του... Ο ερμηνευτής το αφιερώνει στην LGBT κοινότητα όλου του κόσμου.

6:21 πμ - Ο σπουδαίος Quincy Jones και ο Pharrell Williams καλούνται να δώσουν το βραβείο καλύτερης μουσικής επένδυσης. Πολύ σημαντικοί οι φετινοί υποψήφιοι και το βραβείο εντέλει θα καταλήξει στα χέρια του τεράστιου Ennio Morricone, πρώτο στην έκτη του υποψηφιότητα, για την ταινία The Hateful Eight. Σείεται ολόκληρη η αίθουσα, κανείς δεν διανοείται να διακόψει την ομιλία στα Ιταλικά του κορυφαίου! Grazie Maestro!

6:12 πμ - Όρθιο το θέατρο χειροκροτεί τον Joe Biden, που ανακοινώνει την Lady Gaga, ερμηνεύτρια του επόμενου υποψήφιου τραγουδιού για απόψε. Til It Happens To You από την ταινία The Hunting Ground. Πολύ χειροκρότημα αποσπά η καλλιτέχνις.

6:08 πμ - Είναι μια πολύ μεγάλη στιγμή για το σινεμά της Ουγγαρίας, που αποσπά το δεύτερο όσκαρ της - μετά το Mephisto - σε εννέα υποψηφιότητες. Θριαμβευτής η καλύτερη ταινία του 2015, Son Of Saul στην κατηγορία των μη αγγλόφωνων.

6:06 πμ - Αυτό με τα ευχαριστήρια που περνούν ταχύτατα από σαν χαλί, είναι μια ακόμη κακή καινοτομία για φέτος. Ευτυχώς στην σκηνή ανεβαίνει η Sofia Vergara και όλα τα αρνητικά σβήνουν μονομιάς.

6:05 πμ - Δύο αποκαλύψεις της φετινής χρονιάς οι νεαροί πρωταγωνιστές του Room και του Beasts Of No Nation παρουσιάζουν το όσκαρ καλύτερου μικρού μήκους. Νικητής το Statterer.

6:00 πμ - H συγκινητική στιγμή της βραδιάς με το αναμενόμενο In Memoriam σε όσους έφυγαν από κοντά μας. Christopher Lee, Robert Loggia, Wes Craven, Maureen O Hara, Omar Sharif, Alan Rickman, James Horner, David Bowie, Leonard Nimoy, ανάμεσα σε εκείνους που μνημονεύτηκαν υπό τους ήχους του Black Bird.

5:55 πμ - Πρόκειται ίσως για την πιο σαχλή απονομή βραβείων που έχω παρακολουθήσει ποτέ μου. Η απαίτηση της μαύρης καλλιτεχνικής κοινότητας για σεβασμό, έχει γίνει φτηνό αστειάκι και παδίο λοιδορίας, για χάρη της τηλεθέασης. Απαράδεκτο!

5:52 πμ - Η διαχρονική Whoopi Goldberg μια φορά νικήτρια του βραβείου υποστηρικτικής ερμηνείας, παρουσιάζει εκείνους που τιμήθηκαν με ειδικό βραβείο για την προσφορά τους στην Έβδομη Τέχνη. Δηλαδή την Gena Rowlands και τον Spike Lee.

5:42 πμ - Και  το καλύτερο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους για φέτος αναδεικνύεται το Amy του Asif Kapadia... Είναι το πρώτο όσκαρ που κατακτά ο σκηνοθέτης στην πρώτη του υποψηφιότητα. Το μοιράζεται με τον συμπαραγωγό του James Gay Rees.

5:39 πμ - Η ώρα των ντοκιμαντέρς. Πρώτα από όλα τα μικρού μήκους. Το Όσκαρ πηγαίνει στον Mad Max: Fury Road! Όχι λάθος. Στο A Girl In The River: The Price Of Forgiveness της Sharmeen Obaid Chinoy.

5:30 πμ - Μεγάλη στιγμή! Η περσινή νικήτρια Patricia Arquette αποδίδει το βραβείο καλύτερης υποστηρικτικής ερμηνείας! Δυστυχώς ο Sly φεύγει άπραγος. Ο Mark Rylance για την μεγαλειώδη του παρουσία στο Bridge Of Spies είναι ο μεγάλος θριαμβευτής!

5:27 πμ - Σύνοψη την ώρα που ο Rock έχει βγει και ρωτάει τον κόσμο έξω από το θέατρο για την απουσία των μαύρων από τις υποψηφιότητες, ξανά. Έξι Όσκαρς για τον Mad Max: Fury Road, ένα για τα The Revenant, Inside Out και Ex Machina.

5:21 πμ - Οι βραβευμένες με Όσκαρ ερμηνείας Kate Winslet με γυαλιά που δεν της πηγαίνουν διόλου και τουαλέτα ελάχιστα κολακευτική και Reese Witherspoon παρουσιάζουν την υποψήφια Best Picture, Bridge Of Spies. Καμία ελπίδα για το φιλμ του Spielberg. Ακολουθεί το Spotlight, που ήδη τα φτερά του έχουν σμπαραλιαστεί...

5:16 πμ - Ακόμη μια παρουσίαση υποψήφιου τραγουδιού που διαγωνίζεται για το μεγάλο βραβείο. Είναι το Earned It από το Fifty Shades Of Grey.

5:12 πμ - Είκοσι χρόνια από το΄τε που συναντήθηκαν στο δωμάτιο του μικρού Άντι, ο Μπαζ Λάιτγιαρ και ο καουμπόης Γούντι ξαναβρίσκονται στην σκηνή για να δώσουν το βραβείο Animation! Μεγάλος Νικητής όπως αναμενόταν το σπουδαίο Inside Out! Θρίαμβος για τον βετεράνο Pete Docter και τον συνεργάτη του Jonas Rivera.

5:07 πμ - Γυρισμός στην πολυλογία του Chris Rock που έχει κατέβει στην πλατεία πλέον και κάνει αστεία με τους καλεσμένους. Ευτυχώς έρχονται τα Minions στην σκηνή και τον διακόπτουν! Είναι η απονομή του καλύτερου Animation μικρού μήκους. Και ο μεγάλος νικητής είναι το Historia De Un Oso από τους Gabriel Osorio Vargas και Pato Escala Pierart που εκπροσωπούν την Χιλή!

5:02 πμ - Τα ρομπότ του Πολέμου των άστρων C3PO και R2D2 κάνουν το δικό τους διασκεδαστικό πέρασμα από την σκηνή του Dolby. Επιβεβλημένη παρένθεση...

5:00 πμ - Η Olivia Munn και ο Jason Segel παρουσιάζουν μέσω βίντεο όλους εκείνους που τιμήθηκαν με διακρίσεις για τεχνικά επιτεύγματα μέσα στην χρονιά!

4:55 πμ - O απίθανος Andy Serkis είναι ο πιο ενδεδειγμένος για να δώσει το Βραβείο των Οπτικών Εφέ. Μετά από μια αναφορά στον Donald Trump και στα εφέ που χρησιμοποιεί για το προμόσιον του, παρουσιάζονται οι υποψήφιοι για τα Special Optical Effects. Και ο μεγάλος νικητής είναι το Ex Machina! Έκπληξη!

4:53 πμ - Εξάρι!!! Και τα ηχητικά εφέ χαρίζουν ακόμη μια διάκριση το φιλμ του George Miller!


4:50 πμ - Ο Chris Evans και ο Chadwick Boseman αποδίδουν το Όσκαρ Καλύτερου Ήχου. Πέμπτη διάκριση για τον Mad Max: Fury Road! Απίστευτο!

4:43 πμ - Ίσως στην πιο χιουμοριστική στιγμή μέχρι τώρα η Angela Bassett από βίντεο παρουσιάζει το υποτιθέμενο σπουδαίο βραβείο που θα πάει σε Μαύρο καλλιτέχνη. Και αυτός είναι ο Jack Black. Το αστείο συνεχίζεται...

4:40 πμ - Βραβείο πρόκριμα για το μεγαλύτερο της βραδιάς. Το Mad Max: Fury Road Κάνει τα αγαλματάκια του τέσσερα! Και το Μοντάζ στην κατοχή του! Η σπουδαία βραδιά για τον τρελό Μαξ συνεχίζεται! Η Margaret Sixel τιμάται με την ύψιστη διάκριση για πρώτη φορά στην καριέρα της.

4:36 πμ - Βραβείο καλύτερης φωτογραφίας. Από τα πλέον σημαντικά και το αποδίδουν η Racjel McAdams σε καταπράσινη τουαλέτα με τον Idris Elba. Σαφώς και υπάρχει φαβορί! Και εντέλει επικρατεί. Νικητής ο Emmanuel Lubetzi για το The Revenant! Back II Back τριπλός Θρίαμβος για τον κινηματογραφιστή που ήδη μετρά τρεις κατακτήσεις σερί μαζί με εκείνες των Birdman και Gravity, σε οκτώ φορές που έχει προταθεί.

4:30 πμ - Ο Οσκαρούχος Benicio Del Toro παρουσιάζει την υποψηφιότητα καλύτερης ταινίας για το The Revenant. Στο πλευρό του η ανέκφραστη και κάπως δοαφορετική από ότι την έχουμε συνηθίσει Jennifer Garner, κάνει την δική της αναφορά στον ήδη βραβευμένο Mad Max: Fury Road.

4:28 πμ - Ακόμη μια σπουδαία νίκη για τον Mad Max. Το βραβείο Μέικ Απ! Εξαιρετικά πηγαίνει το φιλμ στις τεχνικές απονομές.

4:26 πμ - Δύο στα δύο για τον Mad Max: Fury Road! Και το βραβείο σκηνικών!

4:21 πμ - Η δύο φορές τιμημένη με Όσκαρ Kate Blanchett στην σκηνή για να αποδώσει το βραβείο Ενδυματολογίας. Το βραβείο θα πάει στον Mad Max: Fury Road! Πρώτο για την ταινία του Miller στην αποψινή βραδιά.

4:15 πμ - Και η Alicia Vikander από το The Danish Girl είναι εκείνη που πανηγυρίζει την πρώτη απονομή σε ηθοποιό για απόψε.  Σπουδαία νίκη, αναμενόμενη, αφιερωμένη σε όλους τους φίλους και συγγενείς της. Πολύ όμορφη πραγματικά η ενζενί.

4:11 πμ - Ο περσινός κάτοχος βραβείου ανδρικής υποστηρικτικής ερμηνείας J. K. Simmons με τον φάκελο στα χέρια για να ανακοινώσει την καλύτερη Δεύτερη γυναικεία ερμηνεία της χρονιάς.

4:08 πμ - Στην σκηνή ο Σούπερμαν Henry Cavill και η πανέμορφη Kerry Washington, παρουσιάζουν την υποψήφια καλύτερη ταινία The Big Short.

4:05 πμ - Έφτασε και η στιγμή για το πρώτο live τραγούδι. Από το Spectre και την πιο πρόσφατη περιπέτεια του James Bond, Writings On The Wall και σε μπλε σκούρο φόντο ο ερμηνευτής του. Amazing φωνάζει ο Chris Rock!

3:50 πμ - Μεγάλη νίκη και για το The Big Short που κατακτά το αντίστοιχο βραβείο Διασκευασμένου Σεναρίου! Από τα χέρια του μονίμως βαριεστημένου Russell Crowe και του Ryan Gosling.

3:48 πμ - Και το Spotlight αποσπά το πρώτο βραβείο της βραδιάς. Είναι και το πρώτο αγαλματίδιο για τους Josh Singer και Tom McCarthy που υπογράφουν το σκριπτ!

3:46 πμ - Charlize Theron στα κατακόκκινα και Emily Blunt στα σομόν στο πόντιουμ για να παρουσιάσουν το πρώτο βραβείο της βραδιάς. Καλύτερο Πρωτότυπο σενάριο...

3:45 πμ - Αρκετοί στο κοινό δείχνουν άβολα και φοβούνται να χειροκροτήσουν όσα λέει ο κομπέρ. Άβολη βραδιά για αρκετούς...

3:40 πμ - Ένας απίστευτος φωνακλάς Chris Rock με ολόλευκο σμόκιν και στριγκλίτσες υποτίθεται διασκεδαστικές επί σκηνής. Φυσικά κεντρικό θέμα της εισαγωγής του οι απουσία των μαύρων καλλιτεχνών από τις Οσκαρικές υποψηφιότητες. Πενιχρό το χιούμορ...

3:35 πμ - Κοφτού μοντάζ το εισαγωγικό τρέιλερ που αποτελείται από στιγμές των υποψήφιων ταινιών. Όμορφη σύνθεση, σε καμία περίπτωση η έμπνευση δεν αγγίζει στιγμές του παρελθόντος, όταν μέσα από το βίντεο έβγαινε ο παρουσιαστής.

3:30 πμ - Όραμα, ταλέντο, καρδιά, το Χόλιγουντ φόρεσε τα καλά του!

3:29 πμ - Τα πάντα είναι έτοιμα. Κυρίες και κύριοι η 88η απονομή των Βραβείων της Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου ξεκινά...

3:27 πμ - Η σάλα είναι κατάμεστη. τελευταίο διαφημιστικό διάλειμμα, πριν πέσουν οι τίτλοι έναρξης!

3:15 πμ - Μόλις ένα τέταρτο απομένει πριν την έναρξη της μεγάλης βραδιάς και οι τελευταίοι προσκεκλημένοι προσέρχονται στον χώρο εκδήλωσης. Από τις γυναικείες παρουσίες τα βλέμματα έχουν κλέψει οι απαστράπτουσες Brie Larson, Naomi Watts, Saoirse Ronan, Jennifer Lawrence, Alicia Vikander και πιο πολύ από όλες η Olivia Wilde, όπως συνήθως.

Είναι η όγδοη συνεχόμενη χρονιά που θα πάμε ονλάιν παρέα την Οσκαρική ολονυχτία, μια λατρεμένη συνήθεια που κρατά μερικές δεκαετίες και που δεδομένα γοητεύει τους απανταχού σινεφίλ, στην προσδοκία να μάθουν τους καλύτερους μιας ολόκληρης φιλμικής σεζόν. Άλλοι θα συμφωνήσουν, άλλοι κυρίως θα διαφωνήσουν, άλλοι θα κάνουν λόγο για μηχανορραφίες των Ακαδημαικών, άλλοι θα σνομπάρουν, αλλά πάντα θα ρίξουν την κλεφτή ματιά προς Dolby Theatre μεριά. Σημασία έχει πως και με την αρωγή της αργίας που ξημερώνει, όλο και πιο πολλοί θα θελήσουν να μοιραστούν λίγη από την αστερόσκονη των λαμπερών πρωταγωνιστών, που ήδη έχουν ξεκινήσει την βόλτα τους πάνω στο κόκκινο χαλί...

Το φως ανάμεσα στους Ωκεανούς! Από τα χέρια ενός δημιουργού, που οι πρώτες του ταινίες Blue Valentine και A Place Beyond The Pines έδειξαν πως το μέλλον του προδιαγράφεται λαμπρό, έρχεται μια σπαρακτική ιστορία αγάπης και θυσίας.βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα που πούλησε εκατομμύρια αντίτυπα, το The Light Beteen Oceans, είναι το καινούργιο πόνημα του χαρισματικού σκηνοθέτη Derek Cianfrance, με το οποίο στοχεύει να φτάσει ψηλά, ακόμη και μέχρι τις οσκαρικές επιλογές της Ακαδημίας. Σε ένα απομονωμένο νησί της Αυστραλίας, λίγο μετά το πέρας του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, ο φαροφύλακας Τομ Σέλμπουρν και η σύζυγός του Ισαμπέλ, θα ανακαλύψουν σε μια ακυβέρνητη βάρκα στην θάλασσα, δίπλα στο πτώμα ενός άντρα, ένα μωρό ηλικία μόλις δύο μηνών. Άτεκνοι και χωρίς την ευτυχία που θα τους χαρίσει ένα παιδί, θα αποφασίσουν να το κρατήσουν και να το μεγαλώσουν σαν δικό τους. Η μοίρα όμως έχει αποφασίσει πως όσα ακολουθήσουν αυτή τους την επιλογή, θα είναι ακραία δραματικά, έως και δυσβάσταχτα. Όπως ιδιαίτερα φορτισμένο μοιάζει και το τρέιλερ του φιλμ, που με επίσημη κυκλοφορία στην Αμερική την 2η ημέρα του Σεπτέμβρη, στα σίγουρα δεν προλαβαίνει το φιλμικό ραντεβού του Τορόντο, κάτι που σημαίνει πως μάλλον την πρεμιέρα του την αναμένουμε στο προσεχές φεστιβάλ των Καννών.

Το συγκλονιστικό καστ, ορίζουν ηθοποιοί πολύ υψηλού διαμετρήματος, με τον Michael Fassbender και την Alicia Vikander να υποδύονται το ζευγάρι που παίρνει το ρίσκο να κάνει δικό του ένα ξένο παιδί και την πανέμορφη Rachel Weisz να ενσαρκώνει την συντετριμμένη πραγματική του μητέρα, που το θεωρεί από καιρό πνιγμένο στην θάλασσα.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Καλή τύχη στο πλάνο σου! Αφού ταξίδεψε σε όλα τα σοβαρά χειμερινά κινηματογραφικά ραντεβού ανά την υφήλιο, Τορόντο, Νέα Υόρκη, Sundaance και Βερολίνο, το τελευταίο πόνημα της Rebecca Miller (The Ballad of Jack and Rose, The Private Lives of Pippa Lee) μόλις απέκτησε το τρέιλερ που διαλαλεί την επίσημη έξοδο τους στις αίθουσες το ερχόμενο καλοκαίρι. Τίτλος της ταινίας Maggie's Plan και πρόκειται για μια σπαρταριστή και απρόβλεπτη (όπως υποστηρίζει το προμόσιον) κομεντί, όπου για μια ακόμη φορά δοκιμάζονται οι ανθρώπινες σχέσεις. Στο παρόν ρομάντζο, κυρίαρχη θέση κρατά η Μάγκι τριανταπεντάχρονη Νεουορκέζα δασκαλίτσα, που ακόμη δεν έχει πετύχει να ανακαλύψει τον μεγάλο έρωτα της ζωής της. Η γνωριμία της με τον ανθρωπολόγο Τζον Χάρτινγκ, που διανύει μια δύσκολη περίοδο μετά το διαζύγιο του από την Ακαδημαικό σύζυγό του, θα δημιουργήσει μέσα της την θέληση να εκπονήσει σχέδιο, κατάκτησης της καρδιάς του. Σε αυτή την αναζήτηση της, αμέριστη βοήθεια θα πάρει από το ζευγάρι των στενότερών της φίλων, Τόνι και Φελίσια, που επιθυμούν κάποια στιγμή να την καμαρώσουν ευτυχισμένη νυφούλα. Πρεμιέρα στην Αμερική για την ανεξάρτητη αυτή παραγωγή, στις 20 Μαΐου!

Μπορεί το σύνολο να έχει indie φιλοσοφία, σε καμία περίπτωση όμως η διανομή των ρόλων δεν πηγαίνει σε πρόσωπα λιγότερα λαμπερά και διάσημα. Την βασική ηρωίδα υποδύεται η Greta Gerwig, από τις πιο γνώριμες προσωπικότητες της σκηνής της Νέας Υόρκης, η οποία έχει στο πλευρό της την στήριξη σημαντικών αστέρων, όπως ο Ethan Hawke, η Maya Rudolph, ο Bill Hader, ο Travis Fimmel και η απαστράπτουσα Julianne Moore.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Μπόρα(τ) ήταν και πέρασε?

του zerVo (@moviesltd)

Ακόμη θυμάμαι, σαν να είναι μόλις τώρα, το πόσο είχα ενθουσιαστεί, ακριβώς μια δεκαετία πριν, όταν στο πρώτο του κινηματογραφικό πέρασμα από τα μέρη μας, ένας παντελώς άγνωστος μας κωμικός, απροσδιόριστης προέλευσης, κατάφερε να κάνει το κοινό δικό του, με μια σάτιρα πολιτικοκοινωνική, απίθανης έμπνευσης και συλλογιστικής. Το ταξίδεμα του καράβλαχου φαντασμένου ρεπόρτερ, από τα καλύβια της πρώην Ανατολικής Ευρώπης, στους ουρανοξύστες της Νέας Γης, εκτός του προφανούς χιουμοριστικού της υπόθεσης, υπήρξε απόλυτα καυστικό πάνω στον τρόπο που οι ένθεν κακείθεν πολίτες των κρατών, αντιλαμβάνονται ετέρους, γειτόνους ή απομακρυσμένους κόσμους. Διόλου τυχαίο το ότι ο Borat τότε είχε φτάσει μια ανάσα από το Όσκαρ σεναρίου, αναδεικνύοντας τον ήδη γνωστό στην πατρίδα του την Βρετανία κανάγια Sacha Baron Cohen, ως ότι πιο ατόφιο είχε να προσφέρει η μοντέρνα σάτιρα. Δέκα χρόνια, και μια χούφτα ταινίες μετά, αυτό το άστρο μάλλον έχει αρχίσει να ξεφτά, αφού μπορεί η θέληση από μέρους του να υπάρχει, ο τρόπος όμως μετάδοσης των ανεκδότων στην πλατεία έχει χοντρύνει ανεπανόρθωτα...

Εκ πεποιθήσεως τεμπέλης, φανατικός κι ονειροπόλος ποδοσφαιρόφιλος, δεδηλωμένος καυγατζής που περιμένει μια και μόνο σπίθα για να σηκώσει μανίκια, ερωτύλος που του αρέσουν αποκλειστικά και μόνον οι υπέρβαρες και ο πρώτος πανηγυρτζής, αφού είναι εκείνος θα δώσει το σύνθημα για μεθυσμένο χορό κάτω από τους ήχους του ύμνου I Get Knocked Down! Αυτός είναι ο Νόμπι, ένας καλόκαρδος κατά τα άλλα άεργος, πατέρας έντεκα παιδιών που ποτέ στην ζωή του δεν έχει περάσει τα σύνορα της πάμφτωχης Γκρίμσμπι, της κωμόπολης που με στερήσεις χίλιες και βάσανα τον μεγάλωσε. Μοναδικό αγκάθι που καίει την ψυχή του - εκτός από το πότε η Αγγλία θα κατακτήσει το Μουντιάλ - είναι ο χωρισμός στα μικράτα του από τον αγαπημένο του αδελφό, εφιάλτης που συχνά πυκνά στοιχειώνει τα όνειρα του.

Μέχρι την ημέρα που εντελώς αναπάντεχα θα τον συναντήσει και πάλι, αγνοώντας πλήρως την πραγματική του ταυτότητα. Κι αυτός γιατί ο σκληροτράχηλος και Licenced To Kill Σεμπάστιαν είναι ένας από τους πιο πεπειραμένους και άρτια εκπαιδευμένους πράκτορες της MI6, που έχει φέρει εις πέρας τις πιο δύσκολες και ριψοκίνδυνες αποστολές. Όπως αυτή που είναι μπλεγμένος τώρα και αφορά στην αποκάλυψη και εξολόθρευση της σπείρας τρομοκρατών, που έχει προγραμματίσει φονικό κτύπημα, κατά της ανθρωπότητας. Κι αν μόνος του ο κατάσκοπος δεν είναι δυνατόν να κάνει υπερήφανες τις μυστικές υπηρεσίες της Βασίλισσας, τώρα πλέον έχει δεξί χέρι και δεν είναι άλλος από τον απρόβλεπτο όσο και πάντοτε διαθέσιμο να ριχτεί στην μάχη, Νόμπι...

Αυτή την φορά ο πιο καρναβαλίστας των σύγχρονων κωμικών, που ξεκινώντας από ασυμβίβαστος ράπερ οδηγός της Maddona, εξελίχθηκε σε Καζάκο δημοσιογράφο, γκέι Αυστριακό μοντελίστ, ίσαμε δικτάτορα τριτοκοσμικού κράτους, αποφασίζει να ντυθεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές μουτσούνες της πατρίδας του, εκείνη του περιφερόμενου ρεμπεσκέ, που ψάχνει καινούργιο νόημα στην ζωή του. Με βαριά εγγλέζικη προφορά του Βορρά, φανέλα καραμπαμπάμ ξεφτιλέ απομίμιση Three Lions και μαλλί νιάτων Oasis, ο Ali G κινείται για το μεγαλύτερο μέρος του φιλμ εντός έδρας, επιχειρώντας με τις πράξεις του να αναδείξει ένα μέρος από τα κακώς κείμενα του τόπου του, που κρύβονται επιμελώς πίσω από την πανάκριβη βιτρίνα της Λόνδρας.

Το άδικο για εκείνον είναι που το σενάριο, το οποίο ο ίδιος συνυπογράφει, πολύ σύντομα ξεφεύγει από τον πρωταρχικό (φαντάζομαι) στόχο, έχοντας και την αρωγή του λανθασμένα επιλεγμένου ντιρέκτορα Louis Letterier, που ουδέποτε κατάλαβε πως εδώ κάνουμε σοβαρή πλάκα και δεν πάμε να υποκαταστήσουμε τον Johnny English. Τα αστεία, που και βέβαια όπως συνήθως κρίνονται κάτι παραπάνω από πιπεράτα, δεν είναι αναλόγως ευθύβολα με του παρελθόντος, ειδικά όταν στο παιχνίδι εισέρχονται οι σιχασιές και οι κοπρολογίες, σημείο που ο θεατής μάλλον αποστρέφει το βλέμμα παρά χαμογελά. Για να σπαρταρίσει όπως συνέβη once upon a time με τον Μπόρατ, ούτε λόγος να γίνεται βέβαια.

Αν δίνω ένα point στον μάχιμο Sacha είναι που στο The Brothers Grimsby το παλεύει, έστω στην θεωρία, να βγάλει μέσα από τις κεφάτες μουτσούνες του κι έναν κάποιο σοσιολογικό προβληματισμό, γύρω από τις απαξιωμένες επαρχιακές κοινωνίες που λιμνάζοντας στην ανέχεια της ανεργίας, δεν απολαμβάνουν τα προνόμια της υπέρλαμπρης Αλβιονικής πρωτευούσης. Εκεί πάνω άμα το συνέχιζε το ποίημα ο Cohen κι αν δεν το γύριζε στο βαριεστικό περιπετειώδες του τελευταίου Bafana Bafana ημιώρου (ακ των δύο και κάτι σχεδόν που διαρκεί το μικρότατο φιλμάκι) μάλλον θα είχε και καλύτερα αποτελέσματα στην προσπάθεια του. Στα πλην, ακόμη, το ότι πλέον δεν θα ξαναδώ με το ίδιο μάτι, τον Mark Strong, που τον θεωρούσα εξαίρετο ρολίστα μέχρι που εδώ μπλέχτηκε με τους ελέφαντες, στα υπερ-πλην ότι η Penelope Cruz δεν καταφέρνει με κανέναν τρόπο να γίνει και πάλι ορατή, στα σούπερ-υπέρ-πλην, το γεγονός πως κάποιος πρέπει να μαζέψει δαύτηνα την Rebel Wilson, αν δεν θέλουμε εντός ολίγου ο κόσμος να κοιτάζει τους χοντρούς με μισό μάτι...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 25 Φεβρουαρίου 2016 από την Feelgood Entertainment

#AndTheWinnerIs

Υπάρχουνε χονδροειδώς δυο κατηγόριες οσκαρικών προβλεψιούχων: Αυτούνοι που θα χρησιμοποιήσουν οιοδήποτε στατ για να πουσάρουν τις υποψήφιες της αρεσκείας τους και οι αποδέλοιποι που θα πετάξουν στην άκρη (το κατά δύναμιν) το προσωπικό γούστο και θα στρώσουν πυθμένα να ιδούν πως ψηφίζουν τα επιμέρους Σωματεία/Ενώσεις και ΚΥΡΙΩΣ ποιος είναι ο σφυγμός, το ΜΠΑΖ ρε παιδάκι μου εκεί λίγο πριν το φώτο φίνις ναούμ. Ναι γιατρέ μου, έχω πολύ πίεση; (Αφόρητη, τα ίδια Παντελάκη μου κάθε χρόνο τέτοια επόκ). Θέλω ειπείν πως με τέτοιον παροξυσμό κοινωνικής δικτύωσης και ακράτεια στυλιζαρισμένης τάχαμου ανθυπαποψάρας, θα βγουν (μιλώ εδώ στην Αμερική, γιατί Ελλάντα υπάρχει μόνο ο Τιμογιαννάκης και μετά το δοκησίσοφο κέος) οι ειδικοί οσκαρολόγοι να καθυποδείξουν στην ρατσίστρα, βδελυρή και υποβολιμαία Ακαδημία πως ΠΡΕΠΕΙ να ψοφήσει (#διπλής). Αδιαφορώ παγερά κι αντιπαρέρχομαι. Πριν αναλύσω δυο παρατήρησες: Η μια ότι όσοι δε θέλουν να μάθουν τσι νικητές σόρυ...ΣΠΟΪΛΕΡ ΑΛΕΡΤ. Η δευτέρα ότι οι αλογομούρηδες μπετ-ατζήδες να βιαστούν για τα πονταρίσματα. Αν ήταν καπάτσοι, θα έπρεπε να με είχαν διαβάσει από την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων προ σαρανταμέρου.

Τολοιπό. Τους Παραγωγούς τους κέρδισε το The Big Short. Σημειωτέο ότι είναι οι μόνοι που ψηφίζουν Καλύτερη Ταινία όπως στα Όσκαρ, δηλαδή με πρεφερένσαλ μπάλοτ. Τα 8 στερνά έχουν προβλέψει 100% τη νικήτρια ταινία. Έγινε η καραμπόλα, πήρε κεφάλι η ταινία του Μπραντ Πιτ που είχε κάνει το μπαμ με το 12 Years A Slave το 2013 όταν μάλιστα είχε ισοψηφιστεί με το Gravity. Ακολούθησαν οι Ηθοποιοί, όπου κέρδισε το Spotlight, αφαιρώντας σπόρια από το Big Short. Τσεκάρεις πως μετά το Braveheart (1995) καμιά ταινία δεν πήρε κούπα χωρίς έστω υποψηφιότητα για Best Cast. Οπότε Mad Max και The Revenant στα σχοινιά. Νάσου έρχονται οι Σκηνοθέτες και έρχονται τούμπα τα πάντα. Κερδίζει ο Μεξικάνος τελειώνοντας τον Ελληνοαυστραλό Τζωρτζ Μίλλερ που τον είχαν φαβορί καθότι ο Ινιαρίτου κέρδισε και πέρσι για το Birdman. Από το ινσέψιο του Θεσμού (1948) μόνο 7 φορές ο νικητής των Σκηνοθετών έχασε το Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Έρχονται εντέλει και τα βρετανικά BAFTA και αποθεώνουν Revenant στα δυνατά και Mad Max στα τεχνικά. Επιβεβαιώθηκε η γραφή μου έτσι που ρωτούσε αγωνιωδώς που αλλού μπορούν να νικήσουν Spotlight και The Big Short ειμημόνον στα Σενάρια. Αυτό ακριβώς σφράγισαν οι Σεναριογράφοι για να δέσει με τον ασβέστη το γλυκό βερίκοκο (τοιμάσου μάνα έρχομαι το καλοκαίρι!).

Δε θα σου κοκορευτώ ότι τα τελευταία 25 (εικοσιπέντε) χρόνια έχω χάσει μόνο από το The Hurt Locker στην Καλύτερη Ταινία. Θα γράψω όμως ότι ζώντας πλέον στον Κάναδα έχω το προνόμιο να βλέπω ΟΛΕΣ τις υποψηφιότητες σε ΚΑΘΕ κατηγορία. Πιάνω τον παλμό της οσκαρικής κούρσας εν τη γενέσει της (TIFF) και βρίσκομαι (κολούθαμε στο Twitter: @TakisGaris) σε ονλάιν σύνδεση με τους κορυφαίους του αθλήματος. Σταματώ. Να περάσεις μια υπέροχη βραδιά με χώστη Chris Rock. Μη χάσεις λάιβ τιτιβίσματα: @moviesltd. Ακολουθούν οι νικητές ΠΑΝΤΟΥ, με σειρά κατάταξης υποψηφίων ανά κατηγορία βάσει πιθανοτήτων. Και πούσαι. Σε περιμένω μετά το τζέρτζελο για το-τι-και-πως.

gaRis