Movies Ltd

του Kevin Macdonald. Με τους Jude Law, Scoot McNairy, Ben Mendelsohn, David Threlfall, Karl Davies, Konstantin Khabensky, Grigoriy Dobrygin, Tobias Menzies, Jodie Whittaker, Michael Smiley

Υποθαλάσσιοι τυχοδιώκτες

του zerVo (@moviesltd)

Αστικός μύθος και απαρχή της παρούσης κινηματογραφικής πλοκής: Βρισκόμαστε στα 1940 λίγο πριν το ξέσπασμα του Δεύτερου Μεγάλου Πολέμου, εποχή που η δημοτικότητα του Αδόλφου Χίτλερ στις τάξεις του Τρίτου Ράιχ, έχει φτάσει στο απόγειο της. Όχι όμως και η οικονομική κατάσταση της χώρας, που δαπανά ολοένα και περισσότερα χρήματα σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Το δάνειο που θα ζητήσει το Βερολίνο από την Σοβιετική Μόσχα, ύψους 80 εκατομμυρίων Μάρκων, ποσού μυθικού για εκείνη την εποχή, θα εγκριθεί από τον Στάλιν και οι Γερμανοί θα αποστείλουν ένα από τα φημισμένα τους U-Boat για να μεταφέρει το, σε ράβδους χρυσού, ρευστό. Ατυχώς τα ίχνη του σκάφους θα εξαφανιστούν στον βυθό και ακόμη ατυχέστερα οι Ναζί, κατοπινά θα σπάσουν την υπάρχουσα συμμαχία με τους Κόκκινους, προγραμματίζοντας επίθεση κατά των Ρώσων. Φήμες λένε πως ο Πατερούλης ζήτησε πίσω το δάνειο και μάλιστα τοκισμένο, μα ποτέ δεν πήρε την παραμικρή απάντηση από τους πολεμοχαρείς Deutschland Uber Alles. Να ήταν και ο μόνος ε?

Τριάντα ολόκληρα χρόνια - κάτι παραπάνω από τα μισά στο ναυτικό, τα υπόλοιπα σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες - έχει ξοδέψει μέσα στα υποβρύχια ο Καπετάνιος Βίνσεντ Ρόμπινσον, επιλογή που του στοίχισε αρχικά την γαλήνη και κατοπινά ολάκερη την ύπαρξη της οικογένειας του. Οι ασυγκίνητοι από τις θυσίες του, εργοδότες της πολυεθνικής πλοιοκτήτριας εταιρίας Agora, όμως, θα του δείξουν την άγουσα προς την πρόωρη συνταξιοδότηση, αφήνοντας τον πεπειραμένο ναυτικό στο έλεος των δυσβάσταχτων χρεών του, αλλά και των εφιαλτών που τον βασανίζουν διαρκώς, από την στέρηση των αγαπημένων του προσώπων. Εκτός και αν...

Εκτός και αν δεχτεί να λάβει μέρος σε μια μυστική αποστολή που προετοιμάζουν οι γνώστες του επεισοδίου της βύθισης του Γερμανικού υποβρυχίου στον πάτο της Μαύρης Θάλασσας, που θα του προτείνουν να οδηγήσει ένα (δεν το λες και υπερμοντέρνο) σαμπμαρίν, στον τόπο του ναυαγίου, για να εντοπίσει και να αρπάξει τον θησαυρό. Και τα κέρδη, που υπολογίζονται σε κοντά μισό δις δολάρια, μισά - μισά. Πενήντα τα εκατό οι χρηματοδότες, πενήντα εκείνος και το πλήρωμα του, που συνθέτουν συμπατριώτες του Εγγλέζοι, μα και Ρώσοι βετεράνοι ναυτικοί.

Ουσιαστικά όμως τυχοδιώκτες, που δεν έχουν στον ήλιο την παραμικρή μοίρα και θα δουν αυτό το ριψοκίνδυνο ταξίδι στα, συνήθως ήρεμα, νερά του Εύξεινου Πόντου, ως μια πρώτης τάξης ευκαιρία να ξεφύγουν από την ανέχεια και την μιζέρια. Ο κανόνας που θα θέσει αποξαρχής ο άτεγκτος και πεπειραμένος Ρόμπινσον, περί της διανομής του πλούτου σε ίσα μερίδια στους συμμετέχοντες, αυτομάτως θα σημάνει στο πίσω μέρος του μυαλού του πληρώματος, λόγο αφανισμού των συντρόφων, προκειμένου να μικρύνει ο διαιρέτης. Κάτι που δεν θα αργήσει να συμβεί μέσα στο πνιγηρό λαμαρινένιο κονσερβοκούτι, που σέρνεται στο κυνήγι του κουφαριού με την σβάστικα στην ράχη και το χρυσάφι στο αμπάρι.

Πίσω από την αμφιλεγόμενη λοιπόν ιστορική σύμβαση, κρύβεται ένα στόρι βουτηγμένο στην απληστία και την απανθρωπιά, κυρίαρχων συναισθημάτων που απουσίαζαν από τις πιο γνωστές μέχρι ώρας. υποβρυχιακές περιπέτειες του είδους, οι οποίες εστίαζαν πιότερο σε πολεμικά ή διπλωματικά επεισόδια. Το σεναριακό εύρημα του χωρίσματος του crew στα δύο, δίχως μάλιστα την παραμικρή πιθανότητα συνεννόησης μεταξύ των αντιμαχόμενων, είναι εξαιρετικό και από το πρώτο λεπτό βοηθά στην ανάπτυξη του κλίματος μίσους που επικρατεί στο καράβι. Ακόμη κι όταν φτάνει η ώρα που οι εναπομείναντες ναύτες έχουν αγγίξει τον ελάχιστο αριθμό πλοήγησης του σκάφους, ούτε πόντο η διαολεμένη πλεονεξία τους μειώνεται, ενώ συνάμα προστίθεται στο σκριπτ και η (στεριανή) ανατροπή που αλλάζει τα δεδομένα. Όχι εντελώς απρόβλεπτα θα πρόσθετα.

Η ματιά του σημαντικότατου δημιουργού και κορυφαίου ντοκιμαντερίστα Kevin Macdonald, γνώριμα όπως συνέβη στις περιπτώσεις των How Ι Live Now, Touching The Void και State Of Play, ωθεί τις καταστάσεις στα άκρα, σε σημεία που ξεπερνούν ακόμη και τις πιο ακραίες εκφάνσεις του Νόμου του Μέρφι. Δεν υπάρχει ούτε μισό δεινό που να μην λάβει χώρα μέσα στο πεπερασμένης γενιάς, εντέχνως υποφωτισμένο για να οδηγεί τις αισθήσεις του θεατή στο όριο, μεταλλικό πλεούμενο. Κι ο Σκοτσέζος φροντίζει, πλην ελαχίστων ονειρικών του καπετάνιου στιγμών, να μην βγάλει την κάμερα ποτέ από το περιοριστικό δώμα, που μαστίζουν οι εξωγενείς φοβιστικοί θαλάσσιοι κρότοι, οι τριγμοί του κελύφους, οι βρυχηθμοί της μηχανής.

Μοναδικό, ίσως, ηθικό στοιχείο της αφήγησης, αφού ακόμη κι εκείνος έχει στιγμές που βυθίζεται στην παραζάλη της θωριάς των 182 ολοζώντανων εκατομμυρίων, που διασώθηκαν από το γερμανικό κήτος κι έχουν προκαλέσει συνθήκες Treasure Of Sierra Madre στους άντρες του, ο Κάπτεν Ρόμπινσον, που αποδίδει μετά ευκολίας ο Jude Law. Όχι σε μόστρα γνώριμα ναυτική, όπως ας πούμε ο ομόλογος του γενειοφόρος Ράμιους στον Κόκκινο Οκτώβρη, αλλά σε πιο νεανική και χερσαία, ο Βρετανός, ίσως να έπρεπε με κάποιο μέικ απ τρόπο να γεράσει κομματάκι, αφού απλώς θα δεχτείς την συνθήκη ένας σαραντάρης να έχει ξεκινήσει θαλασσινή καριέρα από τα δέκα του, για να φτάσει τα χρόνια της αλμύρας του ήρωα του. Ο ρεαλισμός και οι εναλλαγές της συμπεριφοράς του προσώπου του, που κυλούν από την πατρικότητα στην παράνοια και από την αυστηρότητα στην (εντέλει) σοφία δίνουν ένα μπόνους στον Λονδρέζο αστέρα που πλέον κάνει πιο εκλεκτές καλλιτεχνικά επιλογές στην καριέρα του.

Για πες: Με το αξεπέραστο Das Boot του Petersen να ηγείται σημαιοφόρος της πορείας του περιπετειώδους genre και το October με το Crimson Tide να στέκονται σαν άξιοι παραστάτες δίπλα του, το Red Sea, προστίθεται αναμφίβολα στην ομήγυρη των κορυφαίων submarine films της νεότερης κινηματογραφικής ιστορίας. Δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα υπάρξουν και πολλοί λάτρεις της κλειστοφοβικής υποθαλάσσιας δράσης που θα τους απογοητεύσει...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 από την Odeon

του Paul Thomas Anderson. Με τους Joaquin Phoenix, Josh Brolin, Owen Wilson, Katherine Waterston, Reese Witherspoon, Benicio del Toro, Jena Malone, Maya Rudolph, Martin Short

Incoherent Vice

του gaRis (@takisgaris)

Ηλιόλουστο νουάρ στη χίππικη Καλιφόρνια των 70s. O Doc Sportello (Joaquin Phoenix), ο ντετέκτιβ – πρεζόνι ψαρεύει πελατάκους χρησιμοποιώντας ιατρικό γραφείο. Περιφέρεται αενάως μες τη θολούρα αναζητώντας κομμάτια εξαφανισμένης αλήθειας. Μια γκόμενα από το παρελθόν ονόματι Shasta Fay (Katherine Waterston) τον παρακαλάει να της δώκει τον απαχθέντα λεφτά φιλενάδο της (Eric Roberts) που παραμένει έγκλειστος σε ψυχιατρικό ίδρυμα όπου τον έστειλε αδιάβαστο η τεκνατζού - τζουτζουτζού σύζυγός του (Serena Scott Thomas). O Doc έχει να ξετυλίξει το κουβάρι (αν δεν καταφέρει να το καπνίσει ως τρίφυλλο πρώτα) που περικλείει τον κρυφο - γκέη αστυνόμο – νέμεση (Josh Brolin), την βοηθό εισαγγελέα που τον βοηθά επειδή σιχαίνεται τον εαυτό της που είναι ψιλοτσιμπημένη μαζί του (ReeseWitherspoon), δυο άλλα πρεζόνια-στα-χαμένα (Owen Wilson και Jena Malone) και δυο κακούληδες, τον γεροντονούρια σέξυ οδοντίατρο (Martin Short) και τον διεφθαρμένο επιχειρηματία (Martin Donovan). Ο ντεκαντάν δικηγόρος (Benicio Del Toro) ανάβει σπίρτα στην σκοτισμένη διάνοια του Sportello κι όποιος αρχίζει να κρεπάρει μιλάμε για την 369 σελίδων παπαρόγκα του εκκεντρικού συγγραφέα Thomas Pynchon που μάλλον κάνει κάμεο εδώ αλλά κανείς δεν τον έχει δει δεκαετίες τώρα (α λα Σάλιντζερ) την οποία προσαρμόζει σε φιλμική αδολεσχία 148 λεπτών ο Paul Thomas Anderson για να μας επιβεβαιώσει το αυταπόδεικτον: Chotto, Kenichiro, Dozo! Motto panukeiku... motto panukeiku! MOTTO PANUKEIKU! (Hey, Ken! Please, more pancakes!)

Μετριότατη χρονιά το 2014. Ξέρεις πως το καταλαβαίνεις; Όταν ούτε ο δημιουργός, AUTEUR των Boogie Nights, Magnolia και υπογράφων τα κινηματογραφικά έπη χαρακτήρων του 21ου αιώνα There Will Be Blood και The Master μπορεί να τη διασώσει. Ο PTA βαρέθηκε, λέει, τον εαυτό του και αναμετρήθηκε με την κούφια καλλιέπεια του Πίντσον. Η άποψή του για την α λα Airplane! γκαγκάτη κωμωδία με δαιδαλώδεις νουαρισμούς Raymond Chandler και Ross McDonald, πασπαλιασμένες με υπαινιγμούς για Manson και Nixon. Δε θα παίξω με λεξιδάνεια από τους τίτλους των επιρροών The Big Sleep (1946) και The Long Goodbye – ίσως πάλε τα αρπάξω ολάκερα (στην κράνα) αυθωρεί και παραχρήμα. Διότι ο Paul δείχνει πλέον ακκιζόμενος στην καλλιτεχνική του αυταρέσκεια καθώς το σινάφι (μας) τον ποτίζει σε αστείρευτες ποσότητες το νέκταρ της αποδοχής παρότι έχει στην πορτοφόλα μόλις 7 ταινίες, εκ των οποίων δεν έχει διαπρέψει στην, καλή ώρα, κωμωδία (Punch Drunk Love).

Το Incoherent (ορθότερα) Vice λοιπόν είναι μια, διευκολούμενη από ένα λογοτεχνίζον θήλυ voiceover, σπειροειδής αφήγηση που κάνει το Big Lebowski των Κοενάδων συμβατικότατο στη σύγκριση. Το πρόβλημά μου πάντως δεν ήταν καν η προφανώς συνειδητή στρεψίδικη πλοκή. Η ένσταση είναι  ουσιαστικότερη καθώς υποτίθεται  πως για να την απολαύσεις (γιατί  φυσικά υπάρχουν θελκτικοί λόγοι όπως οι Phoenix - Short - Brolin που αρκούν για να υπομείνεις αυτή την εξαιρετικά δουλεμένη ως  production design φυσαλίδα) πρέπει να πατήσεις το οφφ της κατανόησης και να σανιδώσεις τις αισθήσεις - μα του κάκου. Δεν ένοιωσα. Κι αυτό για ταινία του Anderson είναι οικτρή απογοήτευση. Βάζεις και Elswit με Greenwood που δε δίνουν vibe της στόουνχεντ Καλιφόρνιας, οπότε με διεύθυνση φωτογραφίας και μουσική (που γειώνει έτι πιότερο  η  άστοχη επιλογή  τραγουδιών  της  περιόδου)  στην  απόξω,  μένουν  τα  θαυμάσια κοστούμια, τα μεηκάπια και οι μαγουλάτες φαβορίτες του Γοακίν να κλέψουν την παράσταση. Τρίχες ο θησαυρός δηλαδή.

Για πες: Τα κακά του Malick (To The Wonder) τα είδαμε. Αυτό μούρχεται στο νου μετά το Inherent Vice. Ο PTA εμφανώς, λίγο πριν το κατώφλι των πρώτων–ήντα, ψάχνει κινηματογραφικούς δρόμους που ελάχιστοι έχουν το ταλέντο να το κάνουν όμως η επόμενη ταινία του αισθάνομαι ότι θα είναι κομβική για την μετέπειτα πορεία του. Η εγκωμιαστική κριτική για τον βήχα του ψάλτη δεν τον κάνει καλύτερο στο ψάλσιμο.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 από την Tanweer

του Chad Stahelski. Με τους Keanu Reeves, Michael Nyqvist, Alfie Allen, Adrianne Palicki, Bridget Moynahan, Dean Winters, Ian McShane, John Leguizamo, Willem Dafoe

Baba Yaga is back!

του zerVo (@moviesltd)

Από τους σημαντικότερους - αν όχι ο πιο σπουδαίος - θεματικούς παράγοντες στο κτίσιμο ενός action movie της προκοπής, η εκδίκηση, έχει εξ οφίτσιο το αβαντάζ της καθολικής αποδοχής της από το σινεφίλ κοινό, που δίνει στον avenger έτσι την δυνατότητα να κινηθεί όπως εκείνος επιθυμεί, δίχως ηθικές αναστολές και περιστροφές. Ένα ολάκερο άλμπουμ με τίτλο The Road To Perdition μπορεί κανείς να σχηματίσει με, καταιγιστικές και θορυβώδεις, ταινίες που στηρίζονται στον φάκτορα εκδίκηση, που σίγουρα στο εξώφυλλο του θα μοστράρει η φιγούρα του πρώτου διδάξαντα Charles Bronson. Από την εποχή των Death Wish του Κινέζου όμως, μέχρι και τα πιο πρόσφατα Takens, ελάχιστες είναι οι φορές που η ίντριγκα παρουσίασε ιδιαιτερότητες και πρωτοτυπίες, χωρίς να πέφτει στην λακκούβα της κοινοτυπίας. κανόνα από τον οποίο δεν ξεφεύγει ούτε η περίπτωση του φιλόδοξου John Wick...

Έχοντας μόλις χάσει την όμορφη και λατρευτή του σύζυγο, που υπέκυψε μετά από άνιση μάχη με την αρρώστια, ο πρώην επαγγελματίας εκτελεστής Τζον Γουίκ, που για χάρη της εγκατέλειψε την παρανομία από τετραετίας, θα βρεθεί μόνος, έρημος, με κατακερματισμένη ψυχολογία και ρημαγμένο ηθικό, να ατενίζει το άδειο πολυτελές του σπίτι. Μοναδικό του αποκούμπι, το ύστατο δώρο παρηγοριάς που του πρόσφερε η καλή του, ένα συμπαθέστατο σκυλάκι, που του κρατά συντροφιά τις ατελείωτες ώρες μοναξιάς, που κυλούν δίχως νόημα και βασανιστικές. Πενιχρή χαρά, που λιμπίστηκε μαζί με την πειραγμένη, κοντά πενηντάχρονη, Μάστανγκ του, αφελής και ηλίθια σκεπτόμενος Ρώσος μαφιοζάκος, που και την κούρσα θα του κλέψει και το τετράποδο θα εξοντώσει. Μην γνωρίζοντας καν με ποιον ανοίγει πόλεμο...

Το παράδοξο όσο και ακραία ακάλυπτο στοιχείο του στόρι, είναι που ο κουτός Γιόσεφ, είναι ο μοναχογιός του βαρόνου του υποκόσμου Βίγκο Ταράσοβ, που έκτισε ολάκερη την περιουσία του χάρη στις εκτελεστικές ικανότητες του στενότερου του συνεργάτη Τζον Γουίκ, με τον οποίο πλέον θα βρεθεί σε ανοικτή ρήξη, καλούμενος να προστατέψει τον κανακάρη του, που έκανε την ζημιά. Ανυποχώρητος και με το μίσος να ξεχειλίζει σε κάθε του κίνηση, ο μαυροντυμένος eye for an eye πιστολέρο, αψηφώντας την φιλία του παλιού καλού καιρού, θα ξεπεράσει το ένα μετά το άλλο τα εμπόδια που θα μπουν στο διάβα του, μέχρι να πάρει το αίμα του πίσω κανονίζοντας τον απερίσκεπτο νεαρό. Όποιο κόστος κι αν έχει για τον ίδιο αυτή η αιματηρή βαγκάντζα.

Φυσικά και το πρώτο πράγμα που ως απορία πέφτει στο τραπέζι, είναι το πως είναι δυνατόν το τέκνο εκείνου με τον οποίο συνεργάστηκε για δεκαετίες ο Γουίκ, να μην γνωρίζει καν την μόστρα του, την κοψιά του, την μορφή του βρε αδελφέ και να τον προκαλέσει σε μια μονομαχία, που μόνο χαμένος - δηλαδή πεθαμένος - μπορεί να βγει. Κενό πληροφορίας που εκτινάσσεται στα ύψη, από την στιγμή που δεν υπάρχει ούτε ένας χαρακτήρας - ούτε ένας όμως, από ρεσεψιονίστ ξενοδοχείων έως κατώτερης βαθμίδας αστυνομικούς και φύλακες ερειπωμένων αεροδρομίων, που να μην γνωρίζει το ποιος είναι ο Τζον Γουίκ. Δεν μιλάμε φυσικά για τους κομπανιέρους του, για εκείνους είναι ένας θρύλος, που αρνούνται να μπουν στο κυνήγι της κεφαλής του, έστω κι αν το κέρδος θα είναι πολλά, πολλά εκατομμύρια δολάρια. Τον ξεπερνάμε όμως τον σεναριακό ύφαλο, για να εισέλθουμε βαθύτερα στην μελέτη του μεταμοντέρνου γουέστερν...

Διότι για ένα τέτοιο ακριβώς πρόκειται αν το καλοκοιτάξει κανείς αφηγηματικά. Η βασική διαφορά έχει να κάνει με το στυλιζάρισμα, αφού ο άμαθος, πρώην στάντμαν, διεκπεραιωτής Chad Stahelski, επιλέγει να περιβάλλει την ιστορία του με πάμπολλη ασιανή περιπετειώδη άχνη, ελπίζοντας πως με τον τρόπο αυτό θα διαφοροποιηθεί από τις πανομοιότυπα κλισιδιάρες αμερικανιές του genre. Το Χονγκ Κονγκ δεν προσφέρει όμως μονάχα υφάκι, μεταλλική ατμόσφαιρα και λουτρά αίματος στα πλάνα των αναμφίβολα κορυφαίων την εποχή αυτή γκαγκστερικών του προτάσεων, αλλά φροντίζει κυρίως να κτίσει ρόλους και χαρακτήρες ζωντανούς ώστε να ενδιαφέρει και το κοινό, αν θα βγουν ζωντανοί ή όχι από την αναμέτρηση. Κι εδώ ο John Wick μάλλον δεν παίρνει καλό βαθμό...

Παρόλα αυτά το άκρως βίαιο, έως και νοσηρό στην ολοζώντανη απεικόνιση των εκτελέσεων των εχθρών του μανιασμένου τιμωρού, δεν το λες και εμπορική αποτυχία, αφού κατάφερε να τετραπλασιάσει παγκοσμίως τα είκοσι μύρια που κόστισε. Στοιχείο που αποδεικνύει πως περνά ακόμη η μπογιά του πενηντάρη πλέον και απολέσαντα και το τελευταίο ίχνος παιδικότητας στο πρόσωπο του Keanu Reeves, ο οποίος χάρη στην Matrix εμπειρία του, τέτοια ρολάκια τα παίζει στα δάκτυλα του ενός χεριού του. Κι ας είναι ο κατά τεκμήριο ελαχιστότερου τάλαντου σούπερ χολιγουντιανός αστέρας των τελευταίων δεκαετιών, ελέω της ύπαρξης ενός δυναμικού διεθνούς περιφερειακού καστ, αποτελούμενου από Σουηδό (Nyqvist), Αμερικάνο (Dafoe), Εγγλέζο (McShane) και Κολομπιάνο (Leguizamo), αυτές του οι υποκριτικές αδυναμίες, περνούν μάλλον απαρατήρητες.

Για πες: Είναι φιλόδοξο το σχέδιο του στησίματος μιας διαφορετικής σε απεικόνιση ρυθμικότατης adventure, το πλάνο όμως προδίδεται από την επίπεδη (για να μην χρησιμοποιήσω την λέξη ανύπαρκτη) πλοκή, που δεν δικαιολογεί όλη αυτή την φούρια του ήρωα μας να μην αφήσει τίποτα όρθιο στο δρόμο του.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 26 Φεβρουαρίου 2015 από την Seven / Spentzos

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Fifty Shades Of Grey	UIP	2	128	51.595	280.756
2	Bob Squarepants Out Of Water	UIP	1	132	41.373	53.573
3	American Sniper	Tanweer	1	75	38.713	50.025
4	Kingsman The Secret Service	Odeon	2	32	7.734	33.939
5	The Theory Of Everything	UIP	5	41	7.663	115.614
6	The Imitation Game	Spentzos	7	19	4.363	177.204
7	Leviathan	Seven / Spentzos	2	10	3.230	9.968
8	Whiplash	Feelgood Ent.	3	21	2.917	26.927
9	Birdman	Odeon	5	9	1.879	52.931
10	Gett	Feelgood Ent.	1	7	1.752	2.191

Μόνος του δεν έχει τίποτα, μαζί τα έχουν όλα! Ενάμισι χρόνο κοντά, μετά την πρώτη του παρουσία στο περσινό φεστιβάλ του Sundance που άφησε αξιοπρεπείς εντυπώσεις, κατάφερε να βρει διανομή στις αίθουσες της πατρίδας του το φιλμ Infinitely Polar Bear, που σκηνοθετεί η Maya Forbes σε δικό της σενάριο. Το κοινωνικό αυτό, οικογενειακό δράμα, αφηγείται την περίπτωση του Καμ, ενός μανιοκαταθλιπτικού άντρα, που έχει χάσει δουλειά, οικογένεια, αξιοπρέπεια και παραμένει μόνος κι απομακρυσμένος από τα αγαπημένα του πρόσωπα. Μέχρι την στιγμή που η πρώην σύζυγός του, αναγκασμένη από την εργασία της, θα τον υποχρεώσει να κρατήσει για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα, τις δύο του κόρες, μέχρι εκείνη να επιστρέψει από το εκπαιδευτικό της ταξίδι. Μια κίνηση που θα σημάνει την ανάσταση στην ψυχή του κατακερματισμένου πατέρα. Πρεμιέρα στις αμερικάνικες αίθουσες και σε περιορισμένο κύκλωμα για την ταινία την προσεχή Άνοιξη.

Θα περίμενε πάντως κανείς καλύτερη συμπεριφορά σε ένα φιλμ που πρωταγωνιστεί μια κατά τεκμήριο εμπορική πρωταγωνίστρια κι ένας ηθοποιός που μόλις βρέθηκε στις οσκαρικές πεντάδες ερμηνείας. Η Zoe Saldana και ο Mark Ruffalo που τιμήθηκε με μια υποψηφιότητα υποστηρικτικής ερμηνείας για την παρουσία του στο Foxcatcher, συνθέτουν το ανδρόγυνο της υπόθεσης, που μάλλον κατά τα φαινόμενα οδηγείται σε αίσιο φινάλε η ύπαρξη του, προς χάρην των θυγατέρων τους.

Στις δικές μας αίθουσες? Αμφίβολο...

Απόδραση στο άγνωστο! Από τις ταινίες που ξεχώρισαν στην πρώτη τους προβολή κατά την διάρκεια του περσινού φεστιβάλ των Καννών, το Catch Me Daddy ορίζει το δημιουργικό ντεμπούτο μεγάλου μήκους του Βρετανού σκηνοθέτη Daniel Wolfe, ο οποίος έχει συγγράψει και το σενάριο μαζί με τον αδελφό του Matthew. Το θρίλερ περιγράφει την ιστορία της Λέιλα, μιας νεαρής κοπέλας, Ασιατικής καταγωγής, που το σκάει παρέα με τον αγαπημένο της Άαρον στις αφιλόξενες περιοχές του Γιορκσάιρ στην Βόρεια Αγγλία, προκειμένου να ξεφύγει από τις ορέξεις του κακοποιού αδελφού της, που βρίσκεται διαρκώς στο κατόπι της. Καλά οργανωμένος εκείνος και με μια ομάδα μελών του υποκόσμου, κατ εντολή του πατέρα τους, θα αναζητήσει την φοβισμένη Λέιλα, σε όλα τα πλάτη και μήκη της Βρετανικής επικράτειας. Το πρώτο τρέιλερ της ταινίας, αρκούντως ατμοσφαιρικό, συνοδεύεται και από όλα εκείνα τα κριτικά άστρα που απέσπασε κατά την προβολή της, σε όλα τα διεθνή φιλμικά πανηγύρια που ταξίδεψε. Πρεμιέρα στην πατρίδα του το έργο θα κάνει στις 27 Φεβρουαρίου 2015, δίχως όμως να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για το πότε θα παιχτεί η ανεξάρτητη αυτή παραγωγή και στον υπόλοιπο κόσμο.

Η ταλαντούχα Sameena Jabeen Ahmed, που κρατά τον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο, ήδη έχει τιμηθεί με πάμπολλα βραβεί γι αυτή της την ερμηνεία, μεταξύ των οποίων και εκείνο της καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης στα British Independent Film Awards. Μαζί της και ο εξίσου ικανός Connor McCarron, συνθέτει το πολύ ενδιαφέρον ζευγάρι της υπόθεσης.

Στις δικές μας αίθουσες? Άγνωστο...

Την σχεδόν προ δεκαετίας συνεργασία τους στο World Trade Center αναμένεται να αναβιώσουν, ο σκηνοθέτης Oliver Stone και ο υπό διαρκή αμφιβολία Nicolas Cage, καθώς ο δεύτερος αναμένεται να κρατήσει έναν περιφερειακό ρόλο, στην νέα ταινία του πρώτου Snowden, που ήδη έχει ξεκινήσει τα γυρίσματα της στο Μόναχο. Στο φιλμ που αναφέρεται στην αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Έντουαρντ Σνόουντεν, διπρόσωπου πράκτορα της Εθνικής Υπηρεσία Ασφαλείας και στην πολύκροτη υπόθεση τους που συγκλόνισε το πολιτικό σκηνικό της Αμερικής, ο πρώην σούπερ σταρ θα υποδυθεί έναν πρώην πεπειραμένο ερευνητή της NSA. Ως γνωστόν τον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία κρατά ο Joseph Gordon Levitt, έχοντας στο πλευρό του την Shailene Woodley, η οποία ερμηνεύει την σύζυγό του. Το δυνατό καστ ολοκληρώνοπυν σπουδαία ονόματα της διεθνούς σκηνής με σημαντικότερα εκείνα των Timothy Olyphant, Melissa Leo, Zachary Quinto, Tom Wilkinson, Scott Eastwood, Rhys Ifans και Joely Richardson. Το φιλόδοξο αυτό σχέδιο, που αναμένεται να επιστρέψει τον Stone στην επικαιρότητα, αποτελεί την εικοστή δημιουργία, μιας πραγματικά σημαντικής σκηνοθεττικής καριέρας.

by zerVo (@moviesltd)

87η Απονομή Βραβείων Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου Oscars 2015

7:08 πμ - Buenas Noches everyone όπως είπε και ο κομπέρ! Και του χρόνου στα 88α Όσκαρς!

7:05 πμ - Στα τέσσερα Όσκαρς τερμάτισε επίσης και το The Grand Budapest Hotel, ενώ στα τρία έμεινε το Whiplash. Ένα για την Still Alice, ένα για το American Sniper, ένα για το Selma, ένα για το Interstellar, ένα για το The Theory Of Everything, ένα για το Boyhood, ένα για το The Imitation Game.

7:05 πμ - Από τα χέρια του Sean Penn θα δοθεί το σημαντικότερο όσκαρ της βραδιάς. Καλύτερη ταινία για το 2014 είναι το Birdman! Θρίαμβος για την ταινία του Inarritu, με τέσσερα συνολικά βραβεία, μεταξύ των οποίων σκηνοθεσία, σεναρίου και φωτογραφίας.

7:00 πμ - Λίγο πριν το τέλος ανοίγει τις προβλέψεις του, ο όχι και τόσο χιουμοριστικός παρουσιαστής. Παίζει με τα φαβορί και βγάζει λίγο γέλιο δίχως πολύ ρίσκο. Καμία σχέση με παλαιότερους οικοδεσπότες, μα όχι και αποτυχημένος overall.

6:53 πμ - Ο Τεξανός Matthew McConaughey κρατά στα χέρια του τον φάκελο που αναγράφεται η καλύτερη ηθοποιός για φέτος. Σπουδαίες υποψηφιότητες, μόνο μία η νικήτρια. Και το όνομα αυτής: Julianne Moore! Αξιολάτρευτη! Επιτέλους! Μια μοναδική ερμηνεία για την Still Alice που ανοίγει λογαριασμό στα φετινά Όσκαρς. Όλο το θέατρο όρθιο για την κοκκινομάλλα!

6:48 πμ - Καλύτερη ανδρική ερμηνεία από τα χέρια της Cate Blanchett! Και απόλυτα σωστά ο Βρετανός Eddie Redmayne παίρνει το σπουδαίο τρόπαιο! Σε φρενήρη κατάσταση ο ηθοποιός αφιερώνει το Όσκαρ στον χαρακτήρα που ερμήνευσε Στίβεν Χόκινκ, στην συμπρωταγωνίστρια του και σε όλο το τεχνικό επιτελείο της ταινίας. Είναι το πρώτο Όσκαρ για το The Theory Of Everything!

6:46 πμ - Μόλις τρία Όσκαρς αναζητούν ακόμη κάτοχο. Μεγάλοι νικητές της βραδιάς έως τώρα τα Budapest, Birdman, Whiplash, το Boyhood μάλλον απογοητεύει, αλλά και τα Selma και Sniper που άξιζαν κάτι καλύτερο.

6:41 πμ - Ο δις Οσκαρούχος Ben Affleck, έτοιμος να παραδώσει το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Alejandro G. Inarritu ο θριαμβευτής και το Birdman φτάνει τα τρία αγαλματάκια. Εϊναι το πρώτο όσκαρ στην καριέρα του λατίνου. Δεύτερος Μεξικάνος στην σειρά, μετά τον Cuaron πέρσι για το Gravity! Και ένας μη αμερικάνος για πέμπτη συνεχή χρονιά...

6:39 πμ - Απογραφή αγαλμάτων λίγο πριν να δοθούν τα βαρύτερα. Τέσσερα το The Grand Budapest Hotel, τρία το Whiplash, δύο το Birdman, από ένα The Imitation Game, American Sniper, Selma, Boyhood, Interstellar.

6:33 πμ - Η Opra Winfrey στην πίστα και το διασκευασμένο σενάριο αναζητά νικητή. Μεγάλη κόντρα σε αυτή την κατηγορία. Νικητής το The Imitation Game και είναι το πρώτο Όσκαρ για την ταινία σήμερα. Όπως είναι και το πρώτο Όσκαρ σε μία υποψηφιότητα για τον νικητή Graham Moore.

6:28 πμ - Η στιγμή που στο πλατό ανεβαίνει ο Eddie Murphy. Είναι η ώρα που τα βραβεία θα πάνε στα σενάρια. Πρώτα στο Πρωτότυπο. και το τρόπαιο σηκώνει ο Birdman! Δεύτερο Όσκαρ για το φιλμ του Inarritu. Ο σεναρίστας και σκηνοθέτης, μαζί με τους άλλους τρεις συνεργάτες του, πλέκει το εγκώμιο του ερμηνευτικού τιμ, αλλά και όσων βοήθησαν να ολοκληρωθεί η ταινία. Φυσικά και της οικογένειας του!

6:23 πμ - Νικητής για πρώτη φορά ο Alexandre Desplat μετά από επτά αποτυχημένες nods και τέταρτο Όσκαρ για το The Grand Budapest Hotel! Wes you're genious αναφωνεί ο Γάλλος! Τέταρτο αποψινό βραβείο για το έργο του Wes Anderson!

6:19 πμ - Η οποία σηκώνει το θέατρο στον αέρα με το που στέκεται στο κέντρο της σκηνής. Συγκινημένη η Andrew και το δείχνει. Όπως δείχνει και υπερβολικά μικρότερη από την ηλικία της. Μαζί της έχει και τον φάκελο για το καλύτερο μουσικό θέμα.

6:12 πμ - Σεισμός στην σκηνή. Η Scarlett με κυπαρισσί φορεματάκι ανοίγει το βίντεο αφιέρωμα του The Sound Of Music για τα πενήντα χρόνια από την κυκλοφορία του. Και καλεί την ακριβοθώρητη Lady Gaga να ερμηνεύσει τα τραγούδια της ταινίας... Ντυμένη την Λαίδη τρομάζεις να την αναγνωρίσεις. Είναι όμως εξαιρετική στα χνάρια της Μεγάλης Julie!

6:04 πμ - H Idina Menzel καλεί στην σκηνή τον αγέραστο John Travolta για να δώσουν το έπαθλο στο καλύτερο τραγούδι. Φυσικά Glory από την Selma. Πρώτο και μοναδικό δυστυχώς για την ταινία της Du Vernay. Γελάει ο κόσμος...

5:57 πμ - Στην πίστα η Οσκαρούχα Octavia Spencer για να παρουσιάσει το φαβορί τραγούδι στην κατηγορία Best Song, Glory από την ταινία Selma που ερμηνεύει απόψε ο John Legend. Πραγματικά εντυπωσιακό το σκηνικό! Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για το ποιος θα κερδίσει.

5:54 πμ - Στην κορυφή της λίστας των νικητών Whiplash και The Grand Budapest Hotel με τρία χρυσά αγαλματίδια το καθένα. Και μπαίνουμε στην τελική ευθεία...

5:52 πμ - Είναι το πρώτο όσκαρ για άπαντες τους δημιουργούς του, Laura Poitras, Mathilde Bonnefoy και Dirk Wilutzky.

5:50 πμ - Η όχι υποψήφια Jennifer Aniston και ο David Oyelowo ανακοινώνουν το Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και το απονέμουν στο Citizenfour.

5:46 πμ - Ο Terrence Howard σε overacting διάθεση και με χαμένα λόγια παρουσιάζει τα υποψήφια καλύτερης ταινίας The Imitation Game, Whiplash και Selma.

5:45 πμ - Είναι το τρίτο Όσκαρ για την καταπληκτική ταινία του Damien Chazelle.

5:42 πμ - H Naomi Watts αγκαζέ με τον Benedict Cumberbatch καταπληκτικό ζευγάρι ανακοινώνουν τον νικητή στην κατηγορία του μοντάζ. Νικητής ο Tom Cross για το Whiplash! Πρώτο βραβείο για τον ικανό μοντέρ σε μία υποψηφιότητα.

5:30 πμ - H Meryl Streep στο πόντιουμ. Είναι η συγκινητική στιγμή της βραδιάς, με την αναφορά σε όσους έφυγαν μέσα στη χρονιά που πέρασε. Κι ένα αποχαιρετιστήριο τραγούδι από την φωνάρα της Jennifer Hudson! I Can Let Go...

5:28 πμ - Τρία βραβεία για το The Grand Budapest Hotel, δύο το Whiplash, από ένα Birdman, Sniper, Boyhood, Interstellar. Δεύτερο σερί του μετά το περσινό για το Gravity!

5:26 πμ - Idris Elba και Jessica Chastain παρουσιάζουν το βραβείο καλύτερης Φωτογραφίας. Στον Emmanuel Lubetzki που ήταν φαβορί και στον Birdman! Δεύτερο σερί του μετά το περσινό για το Gravity!

5:20 πμ - Η υποψήφια σήμερα Felicity Jones και ο Chris Pratt στην παρουσίαση του σημαντικότατου Όσκαρ για τον Σχεδιασμό Παραγωγής. Το βραβείο πηγαίνει στο The Grand Budapest Hotel. Τρίτο για την ταινία του Wes Anderson! Ευχαριστίες σε όλο το κρου της ταινίας από τον θριαμβευτή Adam Stockhousen και την Anna Pinnock!

5:18 πμ - Ειδική αναφορά σε όσους κινηματογραφιστές κατάφεραν να ξεπεράσουν τα εμπόδια λογοκρισίας στις πατρίδες τους και να παρουσιάσουν το έργο τους διεθνώς.

5:10 πμ - Η Zoe Saldana και ο Dwayne The Rock Johnson, στην παρουσίαση του καλύτερου Animation της χρονιάς. Δίκαια το Big Hero 6! Οι θριαμβευτές πλέκουν το εγκώμιο του John Lasseter, του καλύτερου αφεντικού στον κόσμο, όπως λένε...

5:06 πμ - Η Anna Kendrick και ο Kevin Hurt δίνουν το βραβείο του Best Animated Short στην ταινία Feast και είναι το πρώτο για τους δημιουργούς Patrick Osborne και Christina Reed.

5:03 πμ - Η ώρα των ειδικών εφέ, από τα χέρια της Chloe Moretz. And the Oscar goes to Interstellar! Δίκαια! Είναι το πρώτο Όσκαρ για τους τεχνικούς Ian Hunter και Scott Fisher είναι το δεύτερο βραβείο που παίρνουν στην καριέρα τους οι Paul Franklin και Andrew Lockley.

5:00 πμ - Ανεβαίνει στην πίστα ο Josh Hutcherson για να αναγγείλει την Rita Ora που θα τραγουδήσει το Grateful από την ταινία Beyond The Lights.

4:55 πμ - Στα βασικά όσκαρς μέχρι στιγμής, από δύο έχουν The Grand Budapest Hotel και Whiplash, από ένα ο American Sniper και το Boyhood.

4:55 πμ - Τα ευχαριστήρια πηγαίνουν φυσικά στον Linklater και τον Hawke, αλλά και σε όλα τα μέλη της φαμίλιας της ηθοποιού που φωνάζει για τα ίσα δικαιώματα των γυναικών στις ΗΠΑ και ξεσηκώνει τα πλήθη!

4:53 πμ - Βραβείο Καλύτερης Υποστηρικτικής Γυναικείας Ερμηνείας με τον φάκελο να κρατά ο Jared Leto. Υπάρχει φαβορί στην κατηγορία και εντέλει επικρατεί! Είναι το πρώτο Όσκαρ στην βραδιά για το Boyhood και το παίρνει η Patricia Arquette!

4:50 πμ - Οι κατηγορίες των ήχων, από την Sienna Miller και τον Chris Evans. Το Sound Mixing πηγαίνει στο Whiplash! Είναι το πρώτο βραβείο που αποσπούν οι Craig Mann, Ben Wilkins και Thomas Curley. To Sound Editing πηγαίνει από την μεριά του στον American Sniper! Βραβευθέντες είναι οι Alan Robert Murray και Bub Asman, με τον πρώτο να τιμάται για δεύτερη φορά στην καριέρα του.

4:45 πμ - Ο Miles Teller και η ομορφότερη που πάτησε το πόδι της σήμερα στο στέιτζ Margot Robbie, παρουσιάζουν το βίντεο με τις απονομές αριστείων σε τεχνικές κατηγορίες.

4:38 πμ - Απίστευτο! Με το σλιπάκι στην σκηνή ο παρουσιαστής!

4:38 πμ - Εβδομήντα λεπτά μετά από την έναρξη και το σόου κυλάει σε συνηθισμένους ρυθμούς, δίχως εξάρσεις, αλλά και χωρίς περιττές φανφάρες. Ο Harris αν μη τι άλλο, τουλάχιστον αξιοπρεπής.

4:36 πμ - Πιο όμορφη από ποτέ η Gwyneth Paltrow καλώς ορίζει στο πλατό τους ερμηνευτές του τραγουδιού I'm Not Gonna Miss You από την ταινία Glen Campbell Ill Be Me.

4:30 πμ - Η δύο φορές υποψήφια Viola Davis με πραγματικά παράξενο μέικ απ και χτένισμα, παρουσιάζει τα ειδικά βραβεία που δόθηκαν στην Maureen O'Hara, στον Hayao Miyazaki, στον Philip Kaufman, στον Harry Belafonte, για την προσφορά τους στην έβδομη τέχνη.

4:24 πμ - Η Kerry Washington και ο Jason Bateman, με τους φακέλους για τα μικρού μήκους. Καλύτερο Live Action Short Film το The Phone Call. Είναι το πρώτο Όσκαρ για τους Mat Kirby και James Lucas. Η μουσική πέφτει γρήγορα και οι νικητές δεν προλαβαίνουν να στείλουν τις ευχαριστίες στις μαμάδες τους...

4:18 πμ - Η La Vie En Rose, Marion Cotillard, στην παρουσίαση του τραγουδιού Everything Is Awesome από το the Lego Movie.

4:17 πμ - Κατέβηκε στην πλατεία ο παρουσιαστής κι ανοίγει κουβεντούλα με το κοινό.

4:14 πμ - Δεν υπάρχουν λόγια. Η έξι φορές υποψήφια Shirley McLaine, ένας ζωντανός θρύλος, παρουσιάζει τις τρεις επόμενες υποψηφιότητες καλύτερης ταινίας. Birdman, The Theory Of Everything και Boyhood.

4:12 πμ - Εμφανώς συγκινημένος και δίχως λόγια ο Pawlikowski δέχεται το αγαλματίδιο για την ασπρόμαυρη ταινία του, ευχαριστεί τους πάντες και δέχεται το χειροκρότημα του κοινού.

4:10 πμ - Η πανύψηλη Nicole Kidman δίπλα στον Chiwetel Ejiofor, παρουσιάζει το Βραβείο Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Σπουδαία τιμή για την Πολωνία και την Ida!

4:04 πμ - Τρία βραβεία έχουν δοθεί μέχρι στιγμής. Δύο αρτιστικά για το The Grand Budapest Hotel και ένα ερμηνευτικό για το Whiplash.

4:02 πμ - Είναι το πρώτο Όσκαρ που κερδίζει η Frances Hannon και το δεύτερο που αποσπά ο συνεργάτης της Mark Coulier. Καμία ήττα και για τους δύο σε αντίστοιχες nods.

3:58 πμ - Η Οσκαρούχος Reese Witherspoon σε ασπρόμαυρη φορεσιά, παρουσιάζει το Βραβείο Μέικ Απ και Κομμώσεων. Δύο στα δύο για το The Grand Budapest Hotel.

3:58 πμ - Πρόκειται για το τέταρτο βραβείο που αποσπά η σπουδαία ενδυματολόγος σε επτά υποψηφιότητες. Και μάλιστα σε τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες. Προηγούμενα για τα Barry Lyndon, Chariots Of Fire και Marie Antoinette.

3:56 πμ - H Jenny From The Block συνοδευόμενη από τον Chris Pine ανεβαίνει στο stage. Μια κούκλα πραγματική! Παρουσιάζει τους υποψήφιους για την Καλύτερη Ενδυματολογία. Και το βραβείο πηγαίνει στην Milena Canonero για το The Grand Budapest Hotel.

3:52 πμ - Πρώτο διάλειμμα. ένα Βραβείο έχει δοθεί, το πιο αναμενόμενο ίσως, στο Whiplash.

3:49 πμ - Η Dakota Johnson πρωταγωνίστρια των Fifty Shades Of Grey με κόκκινη τουαλέτα προϋπαντεί τον τραγουδιστή Adam Levine,

3:47 πμ - Υπό τους ήχους του θέματος της Λίστας του Σίντλερ ο Liam Neeson παρουσιάζει την υποψηφιότητα του The Great Budapest Hotel και του American Sniper για το βραβείο της καλύτερης ταινίας.

3:45 πμ - Πενιχρού χιούμορ τα ανέκδοτα του παρουσιαστή για τις δικές του προβλέψεις.

3:42 πμ - Ο νικητής αφιερώνει το Όσκαρ στην σύζυγό του, για την υπομονή που έχει δείξει στο πρόσωπο του τόσο καιρό. Και παρακινεί άπαντες να επικοινωνήσουν με τους γονείς τους, όχι με μέιλ ή SMS αλλά τηλεφωνικά, ευχαριστώντας συνάμα τους δικούς του γονείς.

3:40 πμ - Η Lupita Nyongo με τον φάκελο ανά χείρας για να παρουσιάσει το βραβείο ανδρικής υποστηρικτικής ερμηνείας. Και το πρώτο Όσκαρ της βραδιάς, όπως αναμενόταν, πηγαίνει στον J.K. Simmons για την καταπληκτική του παρουσία στο Whiplash!

3:35 πμ - Σχεδόν αγνώριστος ο Jack Black με μούσι, ανεβαίνει από την πλατεία στην σκηνή και ολοκληρώνει την μελωδία. Φαντασμαγορικό και τυπικά χολιγουντιανό το θέαμα.

3:30 πμ - O Neil Patrick Harris επί σκηνής κατευθείαν σε ρυθμούς μιούζικαλ μπροστά σε ένα μαγευτικό σκηνικό! Moving Pictures το τραγούδι του και εικόνες από σπουδαία φιλμ του παρελθόντος παίζουν στο φόντο. Και η Anna Kendrick στο πλευρό του.

3:29 πμ - Σσσσσ, αρχίζει...

3:26 πμ - Η αίθουσα είναι κατάμεστη και η αγωνία κτυπά κόκκινο. Τα φώτα χαμηλώνουν και η ορχήστρα παίζει το μουσικό θέμα που συνοδεύει κάθε εισαγωγή της τελετής. Νότες από Chariots Of Fire, ΕΤ και Love Is A Many Splendored Thing στον αέρα του LA!

Είναι η έβδομη συνεχόμενη χρονιά που θα πάμε βόλτα μαζί στην Οσκαρική ολονυχτία, μια αγαπημένη συνήθεια που κρατά μερικές δεκαετίες και που δεδομένα γοητεύει τους απανταχού σινεφίλ, στην προσδοκία να μάθουν τους κατά Χόλιγουντ γραφής καλύτερους μιας ολόκληρης φιλμικής σεζόν. Άλλοι θα συμφωνήσουν, οι περισσότεροι θα διαφωνήσουν, πολλοί θα θυμηθούν τους απόντες της λαμπερής αυτής βραδιάς, όλοι όμως θα ρίξουν έστω και κλεφτές ματιές προς το Dolby Theatre του Λος Άντζελες. Ο περίπατος στο κόκκινο χαλί, υποψηφίων και μη ολοκληρώνεται, τα φλας άστραψαν και οι προσκεκλημένοι παίρνουν θέση στην πλατεία. Η 87η Τελετή Απονομής των Βραβείων της Αμερικάνικης Ακαδημίας Τεχνών και Κινηματογράφου ξεκινά.

by Takis Garis (@takisgaris)

BIRDHOOD

Φακτ: Όποιος σηκώνει Producers Guild of America Award (PGA) έχει σε 18/25 των περιπτώσεων πανωχεριάσει το όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Με ακρίβεια 100% την τελευταία 7ετία. Κάτι σαν το Θρύλο (ένας είναι Θρύλος) δηλαδή στο τόπι.

Φακτ: Όποιος σηκώνει Directors Guild of America Award (DGA) έχει θριαμβεύσει και ως Καλύτερη Ταινία (52/66 χρονιές) και ως Καλύτερος Σκηνοθέτης (59/66 χρονιές). Καθαρό;

Τρίπλ Κράουν Φακτ: Πάμε SAG(-AFTRA), δηλαδή Screen Actor Guild Awards. Μιλάω περίπου 120 χιλιάρικα μέλια από τους οποίοι ψοφούν οι χιλιοδιακόσοι. Δηλαδής το 19% ασούμε τσι εκατό των εξ χιλιάδων εκατό είκοσι και τεσσάρων μελώνε. Το ρεκόρ νίκης στο Best Ensemble που οδηγεί σε επικράτηση στην οσκαρική κατηγορία Καλύτερης Ταινίας είναι μόλις 9/19, ΑΛΛΑ…

Από εδώ το πήγαινε, από εκεί το γυρόφερνε ο Νοτιοαφρικάνος, εντέλει θα κάνει το μεγάλο του όνειρο πραγματικότητα. Ο λόγος για τον ιδιαίτερα ταλαντούχο, ευρηματικό και εμπνευσμένο σκηνοθέτη Neill Blomkamp, ο οποίος μας συστήθηκε με το πρωτοποριακό του District 9, κατοπινά έκανε το δεύτερο του βήμα με το Elysium, εντός των προσεχών μηνών θα μας παρουσιάσει το Chappie και μόλις, όπως ο ίδιος διαλάλησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θα είναι εκείνος που θα αναλάβει να φέρει εις πέρας, ένα ακόμη επεισόδιο της υπέρ επιτυχημένης σειράς επιστημονικής φαντασίας Alien. Εδώ και καιρό ο ίδιος έκανε συχνές αναφορές γύρω από μια πιθανή αναγέννηση του φρικτού εξωγήινου όντος, με μια προσθήκη στο Instagram, της εικόνας ενός τυπικού δείγματος του τέρατος, επισημοποίησε πως ήλθε σε πλήρη συμφωνία με την παραγωγό 20th Century Fox και οργανώνει πλέον το καινούργιο διαστημικό τρομακτικό τσάπτερ. Μάλιστα πηγαίνοντας κι ένα βήμα παραπέρα, κάνοντας λόγο και για πιθανή συμμετοχή στο σίκουελ του σήματος κατατεθέντος του franchise,της Sigourney Weaver, που ενδέχεται να επιστρέψει στον θρυλικό ρόλο της Ρίπλευ, καθώς έχουν ήδη συνεργαστεί στην πιο πρόσφατη ταινία που φέρει την υπογραφή του και βλέπει με ιδιαίτερα θετικό μάτι, μια τέτοια προοπτική. Μια πιθανότητα που αυξάνεται ακόμη περισσότερο, καθώς πίσω από την παραγωγή κρύβεται και ο πρώτος χρονικά σκηνοθέτης των Άλιεν, Ridley Scott - ακολούθησαν και οι James Cameron, David Fincher και Jean Pierre Jeunet - που έχει ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις μαζί της.

των Paul Tibbitt, Mike Mitchell. Με τις φωνές των Tom Kenny, Bill Fagerbakke, Rodger Bumpass, Clancy Brown, Carolyn Lawrence, Mr. Lawrence και τον Antonio Banderas

Κίνδυνος είναι και είναι μπελάς!

του zerVo (@moviesltd)

Σκέψου τώρα να είσαι γονιός, παιδιού εκεί γύρω στην ηλικία των δώδεκα, που στο σπίτι του υπάρχει υποχρεωτικά μία τηλεόραση, αναπαραγωγής αποκλειστικά και μόνον του καναλιού Nickelodeon. Να έχεις δηλαδή επί εικοσιτετραώρου βάσης, την δέσμευση να ακούς (γιατί σιγά μην τα βλέπεις κιόλας) όλα εκείνα τα χαρούμενα τραγουδάκια της Ντόρας, της Άι Κάρλι, της Βικτόριους, των Μπιγκ Τάιμ Ρας, του Τζαστ Τζόρνταν και του Μπομπ Σφουγγαράκη. Και να σου τραβάει και το παντελόνι από το μηρό το πιτσιρίκι για να το τρέξεις και στο σινεμά, εκεί που βεβαίως για εκατομμυριοστή φορά θα ακούσεις τον κουρσάρο να άδει ανοιγοκλείνοντας τα χείλια του: Ποιος ζει στην θάλασσα σε ανανά..?

Σε πλήρη ηρεμία κυλούν οι ημέρες στον βυθό του Μπικίνι, καθώς για όλους τους κατοίκους του είναι αρκετό ένα και μόνο πέρασμα από το στέκι του Τραγανού Κάβουρα, προκειμένου να γευτούν την υπέροχη λιχουδιά, την Καβουροπάτη. Γευστικό έδεσμα, που η συνταγή παραμένει επτασφράγιστο μυστικό και γι αυτό φροντίζει ο μοναδικός, όσο και αναντικατάστατος υπάλληλος του εστιατορίου Μπομπ Τετραγωνοπαντελόνης, μπαίνοντας στο μάτι του ανταγωνιστή και ιδιοκτήτη του γειτονικού φαστ φουντ, κακίστρου Πλανγκτόν, που ακόμη δεν έχει κατορθώσει να μαγειρέψει ένα σάντουιτς της προκοπής. Εκτός κι αν ο δόλιος, πετύχει να βάλει στο χέρι την μαγική φόρμουλα και αλλάξει τον ρου της ιστορίας, υπέρ της δικής του επιχείρησης...

...έλα όμως που εντελώς αναπάντεχα το μαγικό χαρτάκι με τα υλικά θα εξαφανιστεί και άπαντες θα χυμήξουν πάνω στον μονόφθαλμο εχθρό, κατηγορώντας τον για κλοπή. Εκτός, ίσως, από τον φτωχό, πλην τίμιο και μόνιμα χαμογελαστό Μπόμπ, που και θα τον υπερασπιστεί και θα τον προσεγγίσει να του διδάξει ήθος και ομαδικότητα, ώστε παρέα να εντοπίσουν το εξαφανισμένο έγγραφο. Με την ολοκληρωτική καταστροφή στην μέχρι πρότινος ευτυχισμένη άβυσσο να πλησιάζει, ενόσω οι Μπικινέζοι νιώθουν ολοένα και μεγαλύτερη στέρηση, ελλείψει καβουροπάτης, τα περιθώρια για τον φουκαρά τον Σφουγγαράκη στενεύουν, για να βρει την ιδανική λύση που θα τους ικανοποιήσει όλους.

Αν μη τι άλλο, πέρα από το προφανές του κοινωνικού ρεαλισμού, που προτάσσει ένας χαρακτήρας σαν τον σκληρά εργαζόμενο, κάτω από τις βάναυσες πολλές φορές προσταγές του καπιταλίστα μπος του, Μπομπ, δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλος ήρωας καρτούν, πιο καλόκαρδος και αισιόδοξος από δαύτον. Και δεν χρειαζόταν καν αυτή η δεύτερη κινηματογραφική του εμφάνιση, με μια δεκαετία καθυστέρηση από την πρώτη, για να το κατανοήσει ο θεατής, εφόσον έχουν φροντίσει γι αυτό οι διαρκείς επαναλήψεις των περιπετειών του στην μικρή οθόνη. Φυσικά και το παρόν κινούμενο σκίτσο, τουλάχιστον μέχρι το πρώτο του μισό, που λαμβάνει χώρα στον ζωγραφιστό πάτο του ωκεανού, δεν ξεφεύγει στιγμή από το γνώριμο στυλ της ανάλαφρης νεανικής διασκέδασης, που δεν χρειάζεται να δώσει και πολλές εξηγήσεις για τυχόν ασύμβατες με το λογικό και το αληθινό εξελίξεις.

Το παράξενο, αλλά και ατυχές επιλεκτικά, είναι που στο δεύτερο ημίχρονο του, το Spongebob Out Of Water, βγαίνει πραγματικά εκτός των υδάτων, ψάχνοντας σύμφωνα εκείνον που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις έχει στα χέρια του το πολύτιμο έγγραφο και δεν είναι άλλος από τον γνωστό πειρατή της εισαγωγής, που εδώ φέρει την μουτσούνα του μια φορά κι έναν καιρό, λατίνου γόη Antonio Banderas. Με σαφώς λιγότερο χιούμορ και έμπνευση και κινούμενο σε προσταγές Avengers που με τις υπερφυσικές τους ικανότητες βάζουν τα πάντα σε τάξη, το real συγκινεί πολύ λιγότερο από το σκιτσαρισμένο animation, άσχετα αν οι τρισδιάστατες εικόνες, αποδίδονται πολύ πιο σωστά, από εκείνες του Bikini Bottom.

Για πες: Εν ολίγοις, οι φανατικοί φίλοι του Μπομπ, που δεν δείχνουν να τον βαριούνται ακόμη κι αν έχουν παρακολουθήσει εκατοντάδες φορές το επεισόδιο με την "Πρωταπριλιά", θα απολαύσουν ένα μακροσκελές 90λεπτο συντροφιά με τον λατρεμένο τους κολλητό, που θα το θυμούνται για καιρό. Χρώμα, δράση, κέφι, αστεία, εκπλήξεις από τους κακόφωνους γλάρους, μα και όλα εκείνα τα ηθικά μηνύματα που στέλνει με SMS ο κιτρινούλης σπόγγος.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 19 Φεβρουαρίου 2015 από την UIP

του gaRis (@takisgaris)

Ολίγιστα πράματα υπάρχουνε δια το γραφιά του σινεμάδα που μετρούν τόσο πολύ όσο εκείνες οι ταινίες που μιλούν στο τώρα. Όχι στο απλό σήμερα - στο εδώ και τώρα. Ο γερο - Clint με πείσμα γεροντικό ή σε πείσμα των γηρατειών του, βάζει δάχτυλο στη σκαντάλη και σημαδεύει τον συνεχιζόμενο πόλεμο του Ιράκ. Δυο χρονιές αφότου η Kathryn Bigelow σκότωσε τον Osama Bin Laden (Zero Dark Thirty) και μια επταετία στο κατόπι του οσκαροστεφανωμένου The Hurt Locker, πατώντας πάνω στο μοτίβο του PTSD Αμερικανού φαντάρου, κολλημένου στη φρίκη ενός πολέμου που προστατεύει τον αμερικανικό λαό χιλιάδες μίλια μακριά από την Οντέσα του Τέξας ασούμε, γενέτειρα του American Sniper ονόματι Chris Kyle. O βραχύβιος κίλερ 160 διακριβωμένων θυμάτων της θαλάμης του, πισογύρισε τέσσερις φορές στο Ιράκ, έμεινε περίπου χίλιες νύχτες, αφήνοντας γυναίκα και δυο παιδιά να τρέμουν στην αναμονή των θλιβερών μαντάτων του, που κατά μεγάλη ειρωνεία ήρθαν χρόνια μετά την τιμητική του αποστρατεία και την best selling, ομότιτλη της ταινίας αυτοβιογραφία του, με την προ διετίας (2 Φεβρουαρίου 2013) δολοφονία του από έτερο πάσχοντα βετεράνο, μέλος του κύκλου όπου αφιέρωνε την post war δράση του.

Μειδιώ στη σκέψη όσων Ελλήνων θεατών (με τη γνωστή σχέση πάθους - μίσους για οτιδήποτε αμερικανικό) παρακολουθήσουν τον ογδοντακοντούτη, ορκισμένο ρεπουμπλικάνο (θυμάσαι την περίφημη ομιλία του στο συνέδριό του GOP στις τελευταίες εκλογές, κοιτάζοντας την άδεια καρέκλα δίπλα του, όπου υποτίθεται καθόταν ο πρόεδρος Ομπάμα;) να βιογραφεί τον ρέηντζερ καουμπόη επί τω έργω, χωρίς να κριτικάρει διόλου την εξωτερική πολιτική της παγκοσμίου μπασκίνα χώρας του, ακόμη κι όταν πυροβολεί εναντίον αμάχων αλλά υπερασπιζομένων τη χώρα τους Ιρακινών. Είμαστε στη λογική του δίπολου των μουσουλμάνων που μας αποκαλούν Αγαρηνά σκυλιά και των χριστοκαπηλευομένων που τους θωρούν ως savages / αγρίους. Μολαταύτα, το σινεμά του Eastwood το επικροτώ. Είναι καθαρής, μανιχαϊστικής αλλά ξέθολης θεώρησης, άλιπο πλην χυμώδες, οδυνηρά παρτιζάνικο μα άμεσο και αληθινό.

Ο ευρισκόμενος σε εκρηκτικό σερί Bradley Cooper αξίζει μια τρίτη συνεχόμενη οσκαρική υποψηφιότητα ως Chris Kyle, ούτε για τα είκοσι κιλά που πήρε στον όγκο, μήτε για την οκτάμηνη προπόνηση με τα βατράχια - συμπολεμιστές του χαρακτήρα που ενσάρκωσε. Ξεχωρίζει ο Bradley γιατί δεν ερμηνεύει ούτε στρογγυλεύει, είναι ο χαρακτήρας του. Μεγάλη υπόθεση αυτό σε αντίθεση με την επί της οθόνης σύζυγό του Sienna Miller που έχει επωμιστεί τον άχαρο ρόλο της μονότονα εξανισταμένης συντρόφου του,  που απειλεί με χωρισμό, όμως συνεχίζει να υπομένει. Ο μοναχικός πιστολέρο Clint περιγράφει ένα γουέστερν εκτός φαρ ουέστ, σε μια άλλη έρημο που δεν έχει σημασία το ποιος έχει δίκιο, αλλά το πώς θα νικήσεις για τη δόξα του έθνους και την προσωπική υστεροφημία.

Για πες: Και μπορεί ο American Sniper να μην είναι μια γλασαρισμένη παπαρόγκα όπως Ο μια-από-τα-παλιά Unbroken της Jolie  αλλά το βάθος και την οξεία κριτική της Bigelow τη βλέπει μόνο μακρόθεν, μέσα από τη διόπτρα ενός νοσταλγού της ανεπιστρεπτί (;) Bushικης εποχής.