Movies Ltd

Μερικές φορές πρέπει να λες το Αντίο, πριν πεις το Γεια! Πιθανότατα και να έχει πολλά χρόνια να επαναλάβει την επιτυχία που πέτυχε κάποτε με τον Jerry Maguire, αυτό ουδόλως πτοεί όμως τον δυναμικό Cameron Crowe στο να στοχεύει διαρκώς σε καινούργια, φιλόδοξα πρότζεκτς. Τελευταίο εξ αυτών εκείνο που φέρει τον τίτλο Aloha και είναι φυσικά γυρισμένο στην τροπική Χαβάη, την οποία επισκέπτεται δυναμικός εμπορικός διαπραγματευτής του Στρατού, για να θυμηθεί κάποιες από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας του, που πέρασε εκεί. μαζί με τις θύμησες θα συναντήσει όμως ένα παλιό του αμόρε, που θα του ξυπνήσει νοσταλγικές κι ερωτικές στιγμές στον νου, συνάμα όμως θα ερωτευτεί και την αγριεμένη μόνιμη υπαξιωματικό της Αεροπορίας, που έχει αναλάβει την συνοδεία του στο νησί του Ειρηνικού. Η πρώτη γνώμη που θα σχηματίσει κανείς στην θωριά του τρέιλερ της νέας ταινίας του δημιουργού των Almost Famous και Elizabethtown, δεν είναι και η καλύτερη, πολλές φωνές, μπερδέματα και αναίτιο χιούμορ εκεί που πιθανώς να μην το σηκώνει το σενάριο. Απάντηση στις όποιες απορίες μας πάντως θα πάρουμε στις 29 Μαΐου όταν η Sony θα ρίξει στην μάχη του γκισέ την αναμενόμενα εμπορική δημιουργία της.

Αίσθηση που προκύπτει από την ανάγνωση των ονομάτων που ορίζουν το καστ, αρχής γενομένης από τον Bradley Cooper, έναν από τους βασικότερους λόγους του θριάμβου του American Sniper. Το ερωτικό τρίγωνο με τον γαλανομάτη συνθέτουν οι Rachel McAdams και Emma Stone ενώ στην ρολίστικη περιφέρεια θα βρει κανείς σπουδαίους ερμηνευτές του διαμετρήματος των Bill Murray και Alec Baldwin.

Στις δικές μας αίθουσες? Την Άνοιξη του 2015, μάλλον...

Πρώτης Τάξης Ήρωας! Από τα χέρια του Guy Ritchie, σκηνοθέτη μια φορά κι έναν καιρό του Snatch, αλλά και πιο πρόσφατα του ριμπούτ των περιπετειών του Sherlock Holmes, αλλά και της συνέχειας τους, έρχεται πλημμυρισμένη από φίλινγκ 60s, η adventure με τον τίτλο The Man From U.N.C.L.E. Κι αν στους πιο νέους η μαρκίζα δεν λέει πολλά πράγματα να θυμίσω πως πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά μιας από τις πιο σπουδαίες τηλεοπτικές σειρές της εποχής εκείνης. Στο απόγειο του ψυχρού πολέμου, ο πράκτορας της CIA, Ναπόλιον Σόλο, και ο κατάσκοπος της KGB Ιλία Κουριάκιν, θα πρέπει να βάλουν στην άκρη όλα όσα τους χωρίζουν, προκειμένου να ενώσουν δυνάμεις για να αντιμετωπίσουν από κοινού μια μυστηριώδη διεθνή τρομοκρατική οργάνωση, που έχει καταφέρει να διεισδύσει στην μυστική επιστημονική έρευνα και να κλέψει τα σχέδια της δημιουργίας ενός πυρηνικού υπερόπλου. Με μοναδική τους βοήθεια, την κόρη ενός φημισμένου Γερμανού επιστήμονα που γνωρίζει καλά τα κατατόπια, το δίδυμο πρέπει να σταθεί στο ύψος του για να αποτρέψει την παγκόσμια καταστροφή. Το σενάριο ανήκει στον Lionel Wigram που συνεργάστηκε με τον Ritchie στον πρώτο Σέρλοκ, ενώ η Warner έχει ήδη προγραμματίσει την παγκόσμια πρεμιέρα της πιασάρικης όπως δείχνει και το τρέιλερ action movie για τις 14 Αυγούστου του 2015.

Μπορεί να μην έπιασε σας Σούπερμαν o Henry Cavill αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν θα πετύχει να αποδώσει σωστά τον ρόλο του εδώ, έχοντας σιμά του τον εξίσου δυναμικό Armie Hammer στoν ρόλο του Ρώσου άσπονδου συνεργάτη. Οι κούκλες Alicia Vikander και Elizabeth Debicki ορίζουν τις μορφονιές της ιστορίας, ενώ όπως συμβαίνει πάντα με μια βρετανικής τζίφρας παραγωγή που σέβεται τον εαυτό της, τον χαρακτήρα του Εγγλέζου μέντορα αποδίδει ο Hugh Gramt.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 10 Σεπτεμβρίου 2015 από την Tanweer

Το Κακό πάντα ξέρει να εντοπίζει το θύμα του... Επιστροφή στην βάση του, για τον Alejandro Amenabar, στο ψυχολογικό θρίλερ, εκεί που τον γνωρίσαμε πριν από μιάμιση δεκαετία, με τους The Others του, με την ολόφρεσκη δημιουργία του Regression, που από τα λιγοστά πλάνα ρου προωθητικού τρέιλερ, υπόσχεται ουκ ολίγες ανατριχίλες. Το φιλμ τοποθετείται χρονικά στα 1990 στην Μινεσότα, και παρακολουθεί την έρευνα που διεξάγει ένας τοπικός αστυνομικός, μελετώντας την υπόθεση μιας νεαρής κοπέλας, που κατηγορεί τον ίδιο της τον πατέρα, για τρομακτικά εγκλήματα. Εκείνος ούτε καν θυμάται τις φρικιαστικές δολοφονίες που του προσάπτει η θυγατέρα του, η άφιξη όμως ενός ειδικού ψυχολόγου, θα είναι εκείνη που θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Ο Ισπανός των Abre Los Ojos, Mar A Dentro και Agora, που επιστρέφει στην αγγλόφωνη φόρμα, υπογράφει ο ίδιος το σενάριο μιας από τις πιο αναμενόμενες στιγμές της φθινοπωρινής σεζόν, μιας και η Weinstein Company θα κυκλοφορήσει την Οπισθοδρόμηση στις 28 Αυγούστου.

Έχοντας μάλιστα σαν προσόν στις τάξεις του ένα υπέροχο καστ, που ορίζουν ο κινούμενος από επιτυχία σε επιτυχία εσχάτως Ethan Hawke, η εξαιρετική ενζενί Emma Watson, ο ρολίστας David Dencik και ο δυνατός καρατερίστας David Thewlis. Μαζί τους την ερμηνευτική ομάδα ολοκληρώνουν οι Dale Dickey, Devon Bostick και Lothaire Bluteau. 

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 15 Οκτωβρίου 2015

Spy Splatter

του gaRis (@takisgaris)

Υπάρχει ένα ενδεχόμενο να έβλεπα προ 10ετίας ένα τέτοιο σπλατεριάρικο - σπάι σπουφ υβρίδιο ωσάν το Kingsman: The Secret Service και να το θεωρούσα φχαριστούσικο κιόλα. Κάπου τότενες ήτο που θέριζε ο εκκολαπτόμενος μπριτόνος ταραντίνας, ο κος Μαντόνα - Guy Ritchie του οποίου οι Καπνισμένες Κάνες έκαναν βαβουριάρικο κροταδιστικό κλικ κινηματογραφικά. Σημείωσε ότι στην παραγώγα δαύτη έπαιξε ρόλο ο σημερινός επίγονος Matthew Vaughn, δυστυχώς ουχί του απολαυστικού X-Men: First Class αλλά του σπινταριστού μπουρδέητορ Kick Ass ή του Layer Cake που έδωσε την πρόσκληση στον Daniel Craig να γίνει ο έσχατος Μπόντ. Ο Vaughn είναι βιρτουόζος στην ενορχήστρωση του ανοικονόμητου όβερκιλ, όμως εδώ βάζει τον πήχη ψηλότερα από το μπόι του, αν και μια άλλη οπτική θα έβγαζε, εκτός από μάτια και μια φρέσκια (μια ακόμα) αναβάπτιση τουτονί του καταπονημένου κατασκοπευτικού είδους.

Τι θες να κάμεις ρε αδερφέ; Αναδόμηση α λα 60s του παλιακού τηλεοπτικού The Avengers (1961) ή του The Man From U.N.C.L.E (1964); Κοροϊδευτικό τύπου Austin Powers; Τριμπιουτιά των πρώτων Bond, βάζοντας τον λίγο σε αγκύλωση Colin Firth να το παίζει David Niven (αγάπη του Ίαν Φλέμινγκ αντί του άξυστου Κόνερυ) στο Casino Royale (1967); Μήπως στο φινάλε-φινάλε γουλάρεις να τα σαρώσεις όλα δαύτα σε στυλ Ichi the Killer του δεινού Takashi Miike; Έχεις 80 μύρια, τρελά κοστούμια και πλήθος γκατζετιάς, μια τριάδα πρωτοκλασάτη (Firth που κλείνει ματάκι στο οσκαροστεφανωμένο ρολί του The King’s Speech, Michael Caine που θα παίζει άνετα τον εαυτό του ως τα 100 χωρίς να στεναχωρεύει κανέναν μας και Sam Jackson να το γιορτάζει ψευδίζοντας, υποδυόμενος τον κλάσικ διεστραμμένο ζάμπλουτο βίλαιν) και ένα αξιοπρεπές κόμικ υλικό (The Secret Service των Mark Millar και Dave Gibbons) που διασκευάζεις με τη μονιμού cineργάτη Jane Goldman. Ωραιαίαα. Τι γυρεύεις να το κάνεις αυτό τώρα;

Ένα παστίτσιο - μπουγιουρντί με ρατσισμό – σαδιστική βία και νοσηρή αγιογράφηση πετσοκομμένων σαρκίων και εκρηγνυόμενων κρανίων σα τα firecrackers κάθε Canada Day. Ο Ritchie είχε και μιαν αντρίλα που κρατούσε το ίσιο στο ματωβαμένο χαβαλέ. Ο Vaughn είναι απλώς meh, επιλέγοντας τον παγκοσμίως άγνωστο Taron Egerton που δεν τα πολιολέει να κάνει το αλητόπαιδο που μαζεύει από το δρόμο ο Firth για να τον κάνει πράκτορα μέσα από μια εκπαίδευση περίπου Hunger Games. Η υπόθεση καραπροβλέψιμη και η αφήγηση κοιλιάρει αλλά λίγο το ενδιαφέρον ένιγουέηζ. Το ζουμί, το τάλαντο του Vaughn είναι οι δυο σκηνές ανθολογίας, και οι δυο με τον Firth, μια στο καφέ που πλακώνει με ιδανικό φλέγμα ένα μάτσο bullyδες και οι άλλη μες την εκκλησιά όπου κατασφάζονται 79 νοματαίοι δίχως να χαλάσει η χωρίστρα του. Άιντε να χωρέσει άλλη μια με τη Sofia Boutella (ως Gazelle, εκ των τριών μόλις χαρακτήρων του κόμικ που κατέληξαν στο πανί) σε ρόλο Όσκαρ Πιστόριους (που ήταν όντως να παίξει το δολοφόνο με τα πόδια-λεπίδες, πριχού τα χαμπέρια του με το Νόμο).

Για πες: Ο Kingsman έβγαλε άνετα τα ξόδια, ροβολώντας σε διπλάσιες εισπράξεις του κόστους του και βαδίζει αγέρωχα ως Βρετανός τζέντης για το προσχεδιασμένο σήκουελ. Το ερώτημα που δεν απαντά ικανοποιητικά πάντως ο Vaughn είναι αν σκοπεύει να τον πάρουμε στα σοβαρά ή απλά φκιάνεται με το να μπογιατίζει μπουρμπουλιστές σεκάνς βίας που τα σπάνε για ένα εύκολο κοινό χλιαρών απαιτήσεων. Αυτός ο σκηνοθέτης ποσώς με ενδιαφέρει. Ο άλλος πάλι, εκείνος των Χ-Men, είναι σαφέστατα καλοδεχούμενος.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 12 Φεβρουαρίου 2015 από την Odeon

της Sam Taylor-Johnson. Με τους Dakota Johnson, Jamie Dornan, Eloise Mumford, Luke Grimes, Rita Ora, Victor Rasuk, Max Martini, Dylan Neal, Callum Keith Rennie, Jennifer Ehle, Marcia Gay Harden, Andrew Airlie

Ούτε με τριαντάφυλλο ρε άρρωστε... 

του zerVo (@moviesltd)

Επί της Αρχής. Με ενόχλησαν πολλά στην θεματική του κατά τεκμήριο πιο πολυσυζητημένου φιλμ της χρονιάς. Πες με παλιομοδίτη, πες με αναχρονιστικό, πες με κολλημένο σε δεκαετία μακρινή από την τωρινή, εγώ έχω μάθει και διατηρώ ακόμη τις συνθήκες που προστάζει το Ισχυρό και το Ωραίο φύλο. Δυνατό, όχι με την έννοια της παληκαροσύνης, μα της προστατευτικότητας και της ασφάλειας. Όμορφο, όχι με την σημασία απλά την θαυμαστική, μα πιότερο εκείνης του σεβασμού που δεν τσακίζεται ούτε με τριανταφυλλένιο ράπισμα. Τώρα από την άλλη θα μου πεις, όταν ο μορφονιός που πλακώνει στα μπουνίδια το κορίτσι του, έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα βιβλίων κι έχει σπάσει ρεκόρ προπώλησης εισιτηρίων, μάλλον κάτι τρέχει με την πάρτη μου κι όχι με σένα που τον γουστάρεις. Και εσένα θα σε σεβαστώ...

Χαμηλών τόνων και συνεσταλμένη φοιτητριούλα, η Αναστέιζα Στιλ, που ξοδεύει τα πρωινά της στο πανεπιστήμιο και τα απογεύματα της εργαζόμενη ως πωλήτρια σε χρωματοπωλείο, αναζητά την ευκαιρία εκείνη που θα αποτελέσει την βάση για την τέλεια πτυχιακή εργασία. Και χάρη στις γνωριμίες της κολλητής της και συγκατοίκου της, θα την βρει στην συνέντευξη που θα κλείσει με έναν από τους πλέον φημισμένους μπάτσελορς των βορειοδυτικών πολιτειών, τον κληρονόμο και τωρινό διαχειριστή του επιχειρηματικού κολοσσού Γκρέυ, Κρίστιαν. Από την πρώτη στιγμή που οι ματιές τους θα ενωθούν οι δυο νέοι θα αισθανθούν μια ηλεκτρισμένη έλξη να τους φέρνει κοντύτερα, σύντομα όμως θα αποκαλυφθούν οι πραγματικές διαστάσεις των απαιτήσεων του καθενός.

Κι αν για την ατημέλητη πιτσιρίκα, που εικοσάρισε μα ακόμη δεν έχει γευτεί το ερωτικό πάθος, δεν υπάρχει η παραμικρή έκπληξη, πως στο πρόσωπο του ζάπλουτου εργένη ψάχνει τον σύντροφο που πάνω του μπορεί να κτίσει τα συναισθηματικά της όνειρα, για τον Μίστερ Γκρέυ, η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική και σαφώς πιο πιπεράτη. Μεγαλωμένος σε βάναυσο οικογενειακό περιβάλλον και υιοθετημένος από την πλούσια φαμίλια, χάρη στις ιδιαίτερες σεξουαλικές ορέξεις φιλενάδας της καλοσυνάτης μητριάς, ο Κρίστιαν έχει μάθει άλλα κόλπα και παιχνίδια στον έρωτα. Σαδομαζοχιστικά και βίαια, που για εκείνον εκτοξεύουν στα ουράνια την λίμπιντο και υπόσχονται ανείπωτες κορυφώσεις. Το ζήτημα πλέον είναι αν θα αποδεχτεί και η παρθενοπίτσα την επίσημη και μετά συμβολαίου πρόταση του Κυρίαρχου, ώστε και οφίσιαλυ να μετατραπεί σε Υποτακτική του. Κοινώς να πράττει στο κορμί της ότι γουστάρει, με ανταπόδοση την υποσχόμενη - όσο και αμφίβολη - ηδονή. Λες να κυριαρχήσει η λογική, για το πάθος..?

Δεν έχω την παραμικρή γνώση για όσα γράφει στα κείμενα της η δισεκατομμυριούχος πλέον μαντάμα Τζέιμς, μα φρονώ πως για να κτυπήσουν παλαμάκια, χρειάζονται και τα δύο τα χεράκια και για να υπάρξει το σαξές στόρι του συγκεκριμένου βιβλίου, δεν μπορεί τα νήματα να κινεί μονάχα ο ανήρ της υπόθεσης. Όπως δηλαδή συμβαίνει στην κινηματογραφική μεταφορά του, που το κορίτσι θες εν αγνοία του, θες λόγω συντηρητικότερων ιδεών, δεν δείχνει και τόσο να θέλγεται από το όφερ να διαβεί το playroom του μάγκα. Φυσικά μιας και το Βίπερ Νόρα δεν μπορεί παρά να έχει σαν τάργκετ γκρουπ του αναψοκοκκινισμένες κυρίες με διάφορων ειδών φαντασιώσεις, η αφήγηση γίνεται μονομερώς από την μεριά της Άνας, που ουσιαστικά από ένα σημείο και μετά, δεν δείχνει παρά μόνο συμπάθεια και λύπηση - εμφανέστατο φίλινγκ στις κινήσεις της - λειτουργώντας με το ένστικτο της θηλυκής παγαποντιάς κι ελπίζοντας πως κάποια στιγμή το αρσενικό θήραμα, θα μπει στον ίσιο δρόμο, θα πετάξει στον κάδο μαστίγια και μπαλάκια, θα την εκτιμήσει γι αυτό το επίτευγμα και θα την στεφανωθεί μετά τιμών. Βεβαίως και υπάρχει συνέχεια, που δεν την γνωρίζω καν, αφού δεν γίνεται αυτός ο έρως να σωθεί πίσω από μια πόρτα ασανσέρ που σιγοκλείνει. Το θέμα είναι αν το κινηματογραφικό αυτό μέλλον, έχει να δείξει και τίποτα από αυτή την S/M οργιοσύνη (δεν το επιζητώ, για τους φανς και μόνο το αναφέρω) ή το ειδύλλιο θα ξεφουσκώσει σε κάτι πιο ζαχαρωμένο και γήινο, τύπου Twilight.

Ξεκινώντας από τα αρνητικά στοιχεία του φιλμ, οφείλω να παραδεχτώ πως η ταινία κινείται με αυτόματο πιλότο και δίχως την παραμικρή σκηνοθετική καθοδήγηση. Δεν περίμενα σαφώς κάτι ιδιαίτερο από την διεκπεραιωτική απλώς Taylor - Johnson, αλλά να, για να γεμίσει ένα δίωρο εικόνων, χρειάζεται και μια ένεση έμπνευσης κι όχι μόνο αντιγραφής σε καρέ των σελίδων. Αγκαλιές στο ένα δωμάτιο, πτήση με ελικόπτερο, φιλάκια στο άλλο δωμάτιο, πτήση με ανεμόπτερο, τσμπιματάκια στο τρίτο δωμάτιο, βόλτα με την ακριβή κούρσα. Αυτό το στυλάκι ανήκει σε εποχές βωβού σινεμά, που φυσικά κι έρχεται σε αντιπαράθεση με το προχώ μυαλό που απαιτείται για να δει κανείς τις Πενήντα Αποχρώσεις του Γκρί.

Απεναντίας υπάρχουν κατά τόπους στιγμές, που ακόμη κι αυτό το μετριοπαθές φιλμικό βλέμμα, έχει τις καλές του ώρες, με μικροβοήθειες από το γενικώς επίπεδο και μονοδιάστατο σενάριο, στα πλάνα του χρωματοπωλείου (εκεί που οι διάλογοι έχουν άλλο νόημα από το πραγματικό) και φυσικά της διαπραγμάτευσης (εκεί που γίνεται σαφές ακόμη και στον πιο αδαή για το ποιος είναι το Μπος και ποιος ο Σαμπμίσιβ). Ζεστή κινηματογράφηση των συνήθως παγωμένων στην θωριά, μα ζεστότατων κοινωνικά, νεανικών πόλεων του Σιάτλ και του Πόρτλαντ, σε τονάζ γκριζένιο και μεταλλικό, για να αναδειχτεί το πέρασμα της Μπέλας, από την καθημερινότητα, στην χάι σοσάιτι, που την ορίζει ο le freak με τις πανάκριβες γραβάτες. Και μάλιστα με σάουντρακ μελετημένο, που χωράει από Annie Lennox στο ίντρο, μέχρι Beyo, The Voice και Jagger...

Και φτάνουμε στο ζουμί. Δεν υπάρχει βεβαίως η παραμικρή περίπτωση να έχουν αρνηθεί οι παντελώς άσημοι μέχρι τα χθες πρωταγωνιστές, την έκθεση της πλήρους γύμνιας τους στο πανί, όπως εκτιμώ συμβαίνει σε αντίστοιχη περίπτωση με τους ήρωες τους στις αράδες του Άρλεκιν. Είναι αστείο και μόνο να σκεφτεί κανείς, πως το έργο αυτό έχει συζητηθεί τόσο για τα όσα ανατριχιαστικά ερωτικά συμβαίνουν μέσα του, όταν από στο εκράν από την μεριά του ανδρός κατεβαίνει ένα φερμουάρ και από της γυναικός, πέφτει στο μπάνιο μια πετσέτα. Η παραγωγή σκεπτόμενη να τραβήξει ένεκα και της Βαλεντίνας πρεμιέρας, λίγο πιο οριακά στην ενηλικίωση κοινά, μείωσε αισθητά - μην πω τραγικά - τις nude στιγμές, στις απολύτως απαραίτητες. Καλά για πάθος και Fucking (όπως με πομπή το διαλαλεί ο γκόμινος), μην το ψάχνεις. Οι Αληθινοί Έρωτες που έδειχνε ένα φεγγάρι ο Alpha, κρύβουν στις εικόνες τους περισσότερο κοκό. Μονάχα Αχ και βαχ από την κοπελούδα και δαγκώματα στο λίπστικ, ακόμη κι αν Εκείνος ο Θεός δεν την έχει αγγίξει καν. Μάγος ο Τύπος!

Δυστυχώς η ενζενί Dakota Johnson, που φυσικά αρπάζει από τα μαλλιά την ευκαιρία για εκτόξευση στο σταρικό ζενίθ, έχει πάρει τα πάντα στην θωριά της, μόνο από τον μπαμπά Don. Όχι πως εκείνος υπήρξε κανένας ασχημάντρας, μα το στραβό χειλάκι και η ελάχιστη όρτσα στο δεξί ματάκι, υπήρξαν αποκλειστικά δικά του σήματα κατατεθέντα, οπότε αν σε αυτά προσθέσεις το μακρύ μαλλί αυλαία, δεν έχεις και το πιο θηλυκά σέξι αποτέλεσμα. Και ΟΚ, σύμφωνοι, όταν από τέτοια εκρηκτική μαμά, κληρονομείς μόνο τα πενιχρά μεμέ - αυτά που λένε οι εκλεκτικοί πως χωράνε σε ένα ποτήρι της σαμπάνιας και μεγειά τους οι ασχετίλες - ε, τότε μάλλον κάποιο λάθος γονιδιακό έχει συντελεστεί. Αξιόλογη είναι όμως η μπουμπού και μάλιστα κάνει ότι περνά από το χέρι της για να ισοσκελίσει τις χημικές αποστάσεις με το έτερον ήμισυ, που προκαλεί ο μοντελένιος, μυώδης, αλλά δεν τον λες και καυτό σούπερμαν, τουλάχιστον στο λέβελ του ονειρικού Κυρίου Γκρέυ Jamie Dornan. Μέτριος ο σενιόρ, δεν έχει τον αέρα που θα περίμενε κανείς να βγάλει στον ρόλο, υπάρχουν στιγμές που νιώθεις να απαγγέλλει ποιηματάκι αντί να ορθώνει ανάστημα Ντομινάτριξ (που λένε κι οι μοδέρνοι). Μισμάτς κι απροσεξία. Τσάμπα κάηκε η λάμπα...

Για πες: Οπότε ψιλοφουσκίτσα οι Fifty Shades Of Grey, που τόλμησαν αναιδώς μάλιστα στο πρόμο τους να συγκριθούν με τις 9μισι Εβδομάδες του μαέστρου στο είδος Adrian Lyne, ταινίας που έκτισε πρότυπο ανδρός (κυρίως) και θήλεος για πολλά κατοπινά έτη. Και για να επανερχόμαστε στην Βάση, δεν ξέρω αν ο Mr Grey θα ορίσει - αν δεν το έχει ήδη κάνει - Male είδωλο για το εγγύς μέλλον, εγώ δεν είμαι της δικής του συνομοταξίας, οπότε δεν τον σέβομαι, ούτε όμως και τον κοντράρω. Σίγουρα όμως τον κρίνω. Γιατί ναι μεν ο καθείς μπορεί να κάνει ότι του...σηκωθεί στην κρεβατοκάμαρα του και δικαίωμα του, εδώ όμως δεν παίζουμε στο πολυτελές λοφτ του. Εδώ η οθόνη είναι δικιά μου.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 12 Φεβρουαρίου 2015 από την UIP

Και Ιώβ και Ιωνάς και το καταραμένο κήτος!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

"Ο Θεός τα βλέπει όλα". Αμ δε!

Πώς θα περιέγραφε κανείς το Leviathan του Andrey Zvyagintsev με μία λέξη; Αριστούργημα! Ναι, ξέρω, όσοι γράφουμε για σινεμά, χρησιμοποιούμε τους ίδιους όρους ξανά και ξανά μέχρι εξαντλήσεως και πολλοί μας διαβάζετε με σκεπτικισμό. "Χμ, πάλι αριστούργημα είδε αυτός". Η αλήθεια είναι πως πολλές φορές παρασυρόμαστε. Αλλά αυτό που λέμε τη δεδομένη στιγμή που γράφουμε ένα κείμενο το εννοούμε. Και μερικοί από εμάς (εμού συμπεριλαμβανομένου) έχουμε την τάση να παραβλέπουμε τις όποιες παραφωνίες και να τονίζουμε τα θετικά. Σινεφίλ κριτικοί: άτιμο μιλέτι...

Εδώ, ο 50χρονος Ρώσος σκηνοθέτης δημιουργεί την πιο προσβάσιμη στο κοινό ταινία της φιλμογραφίας του. Και βασίζεται εν πολλοίς στην Παλαιά Διαθήκη! Ο ενάρετος Ιώβ, που χάνει τα πάντα και συνεχίζει να δέχεται τα πάντα με... ιώβειο υπομονή και βαθιά πίστη στο Θεό. Ο Ιωνάς, που παραβαίνει τις θεϊκές εντολές, τιμωρείται, καταπίνεται από ένα κήτος, προσεύχεται διαρκώς και τελικά βγαίνει από εκεί σώος και αβλαβής. Και ο Λεβιάθαν: «Σύνθετη εβραϊκή λέξη εκ του λεβιάθ και θαννέμ = «σύνολο δρακόντων», σημαίνουσα θαλάσσιο τέρας. Μεταφορικώς: «το κολοσσιαίον και τερατώδες», εις την Αγία γραφή αναφέρεται ο Λεβιάθαν ως μέγιστο τέρας φοβερό στην εμφάνιση που τρέπει τους θεωμένους εις φυγή». Αυτά από την ελληνική wikipedia.

Επίσης, η ελληνική wikipedia αναφέρει για το ομώνυμο βιβλίο του φιλοσόφου Τόμας Χομπς: «Το 1651 έγραψε τον Λεβιάθαν, (Leviathan or the Matter, Form and Power of a Comonwealth Ecclesiastical and Civil), το σπουδαιότερο έργο του. Ο άνθρωπος δεν έχει αγαθή φύση, υποστηρίζει ο φιλόσοφος, αλλά είναι εκ φύσεως εγωιστής και ηδονιστής. Το ότι τα ανθρώπινα κίνητρα σχηματίζονται εκ φύσεως από προσωπικό συμφέρον, θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες. Ανεξέλεγκτοι οι άνθρωποι, και καθοδηγούμενοι από την εσωτερική δυναμική, το πιθανότατο είναι πως θα αλληλοκαταστραφούν. Για να διατηρηθεί η κοινωνική ειρήνη, ο Χομπς δημιουργεί κάποιο τέχνασμα, τον Λεβιάθαν, το Κράτος, είτε με τη μορφή της απόλυτης μοναρχίας είτε της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Το σημαντικό στοιχείο είναι ότι αυτό το Κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας και της απόλυτης εξουσίας. Ως ανταπόδοση προς τον άνθρωπο το Κράτος ασκεί αυτήν την απόλυτη εξουσία μόνον υπέρ της διατήρησης της κοινωνικής ειρήνης: ''Ιδού, λοιπόν, η γένεση εκείνου του μεγάλου Λεβιάθαν, ή μάλλον (για να μιλήσουμε με μεγαλύτερο σεβασμό) εκείνου του θνητού θεού, στον οποίο οφείλουμε, ύστερα από τον αθάνατο θεό, την ειρήνη και την διαφέντεψή μας''.

Ο Λεβιάθαν λοιπόν αναλαμβάνει την προστασία των πολιτών από εξωτερικούς και εσωτερικούς παράγοντες, μέσω του στρατού και της αστυνομίας. Άλλο σημαντικό καθήκον είναι επίσης η προστασία των πολιτών από τον ίδιο τον Λεβιάθαν. Από αυτήν την ιδέα πηγάζει το Σύνταγμα ως αυτοπεριορισμός της εξουσίας». Και μην ξεχνάμε και την ομώνυμη ταινία του Τζορτζ Κοσμάτος από τα 1989, όπου ο Λεβιάθαν ήταν ένα σοβιετικό υποβρύχιο που κόμιζε το κακό! Από αναφορές, μπόλικες, για να κατανοήσουμε βαθύτερα το αριστούργημα του Zvyagintsev.

Η υπόθεση: Ο Κόλια ζει σ’ ένα μικρό χωριό κοντά στη θάλασσα Μπάρεντς στη Βόρειο Ρωσία. Έχει ένα ιδιόκτητο συνεργείο αυτοκινήτων δίπλα στο σπίτι του, όπου ζει με τη νεαρή γυναίκα του, Λίλια, και τον Ρόμα, καρπό του έρωτά του από την πρώτη του σύζυγο, η οποία εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο. Ο Βαντίμ Σελεβγιάτ, ο διεφθαρμένος δήμαρχος της πόλης, θέλει να του πάρει την επιχείρηση, το σπίτι και τη γη. Αρχικά προσπαθεί να τον εξαγοράσει, αλλά ο Κόλια δεν αντέχει να χάσει ό,τι έχει και δεν έχει – όχι μόνο τη γη, αλλά και την ομορφιά που τον περιβάλλει από τη μέρα που γεννήθηκε. Θερμόαιμος και μαχητικός, αντιστέκεται. Μάλιστα, καλεί φίλο του δικηγόρο από τη Μόσχα για να τραβήξουν το δήμαρχο στα δικαστήρια, μπας και γλυτώσουν την περιουσία του. Ο δικηγόρος, ο Ντίμα, είναι ορθολογιστής και πιστεύει πως θα κερδίσουν. Ο θρήσκος δήμαρχος, όμως, δεν είναι διατεθειμένος να καταθέσει τα όπλα.

Η άποψή μας: Ο Zvyagintsev έσκασε σαν βόμβα στο κινηματογραφικό στερέωμα το 2003 με την πρώτη του ταινία, τον «Γυρισμό», που τρέλανε κόσμο και κοσμάκι με την πρώτη προβολή της στο φεστιβάλ Βενετίας. Τούτη εδώ είναι η τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία του ταλαντούχου Ρώσου σε 11 χρόνια. Πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι είναι κάλπης και πως πλέον αδυνατεί να αρθεί στα υψηλά στάνταρ τα οποία είχε θέσει η πρώτη εκείνη ταινία. Εμείς διαφωνούμε. Προσωπικά, πιστεύω πως γίνεται καλύτερος με κάθε νέα του ταινία! Κι αυτό γιατί ο ερμητικά κλειστός κόσμος του «Γυρισμού» ανοίγει και μπορούν να γίνουν κοινωνοί του σινεμά του και των προβληματισμών του περισσότεροι άνθρωποι. Το δράμα της ύπαρξης βρίσκεται πάντοτε στο επίκεντρό του αλλά ένα σημάδι ωρίμανσης είναι και το ότι αφήνει να μπαίνει και το χιούμορ πλέον στα φιλμ του. Έτσι, το δράμα γίνεται ακόμα πιο ουσιαστικό, ανθρώπινο, πιστευτό. Γιατί ακόμα και στην πιο πικρή στιγμή μας, εκεί που νιώθουμε ότι θα λυγίσουμε από το βάρος των απανωτών χτυπημάτων της μοίρας, έχουμε το κουράγιο να γελάσουμε. Κάτι, βεβαίως, που δεν σημαίνει ότι θα τα καταφέρουμε κιόλας και ότι θα νικήσουμε το τέρας!

Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Κόλια. Ο αψύς, λεβέντης, καθαρός, ηθικός, νευρικός, καλόκαρδος Κόλια. Που του τη φέρνει τόσο ο θρήσκος εχθρός δήμαρχος όσο και ο άθεος, πραγματιστής φίλος του – με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, αλλά του γαμάνε τη ζωή. Ο Κόλια πιστεύει ότι τελικά όλα θα πάνε καλά, έχει τη δύναμη να συγχωρεί, έχει τη δύναμη να αντιστέκεται, έχει τη δύναμη να υπερασπίζεται το δίκαιο. Φευ, θα παραδοθεί τελικά. Είναι ο Ιωνάς και ο Ιώβ ταυτόχρονα. Θα υπομείνει και θα βρεθεί μέσα στο θαλάσσιο κήτος. Δεν θα απελευθερωθεί, όμως: ο σκελετός του κήτους θα γίνει φυλακή. Γιατί οι δυνάμεις που έχει να αντιμετωπίσει – διαφθορά, κράτος, εξουσία, αστυνομία, θρησκεία – τον ξεπερνούν.

Τεράστια ταινία, με υπέροχη μουσική από τον Philip Glass, σπουδαίες ερμηνείες και μια γυναίκα πρωταγωνίστρια, την Elena Lyadova, τόσο όμορφη, τόσο θλιμμένη, τόσο γήινη, να την ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά. Οπωσδήποτε πρέπει να επισημάνουμε κάποια ακόμα πράγματα λιτά και όχι με λιτότητα. Πρώτον, οι Ρώσοι δεν πίνουν νερό. Πίνουν βότκα και μόνο βότκα, σε απίστευτες ποσότητες! Δεύτερον, η δικαστίνα μπορεί να κάνει ρεκόρ γρήγορας ανάγνωσης, χωρίς λάθος – την ακούς και δεν πιστεύεις τα αυτιά σου! Τρίτον, θα... αργήσει (όχι πολύ) και ο Πούτιν να μπει σε κάδρο – στόχο σκοποβολής, όπως και οι άλλοι ηγέτες της μαμάς Ρωσίας (παραδόξως, λείπει ο πατερούλης...). Και τέταρτον, ναι, οι απλοί άνθρωποι που κοιτάνε ψηλά ψάχνοντας το Θεό, βρίσκουν μόνο το ταβάνι της εκκλησίας ή μια τρύπα στον ουρανό. Τρομερή ταινία με ένα συγκλονιστικό φινάλε! Αχ βρε έρημε Κόλια, πού έμπλεξες...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 12 Φεβρουαρίου 2015 από την Seven / Spentzos

Welcome to Balkans... Δράμα πολέμου, με ουκ ολίγες πικρές χιουμοριστικές προεκτάσεις είναι το A Perfect Day, φιλμ που σκηνοθετεί ο Σπανιόλος Fernando Leon De Aranoa, που σταθερά κτίζει ένα αξιόλογο όνομα στην Ιβηρική, μέσα από τις μέχρι τώρα δημιουργίες του Mondays in The Sun, Princesas και Amador. Εδώ η ταινία παρακολουθεί την πορεία μιας ομάδας ακτιβιστών, που προσπαθούν να διατηρήσουν τις συνθήκες σε αξιοπρεπή ανθρώπινα επίπεδα σε ένα απομονωμένο χωριό των Βαλκανίων, που έχει κτυπηθεί από τον πόλεμο. Εκτός από τους Κυανόκρανους, που πολλές φορές θα σταθούν εμπόδιο στην δράση τους, οι μη οπλισμένοι ειρηνόφιλοι, έχουν να κοντράρουν και την μήνη των ντόπιων φυλάρχων και ηγετών των τοπικών στρατών, που τους βάζουν διαρκώς τρικλοποδιές σε οποιαδήποτε αποστολή αναλάβουν να φέρουν εις πέρας. Η πρώτη αγγλόφωνη δημιουργία του De Aranoa, δεν προβλήθηκε ιδιαίτερα στα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ ούτε διαφημίστηκε όπως αρμόζει στο ιντερνάσιοναλ καστ της, προκειμένου να αποκτήσει διανομή στις μεγάλες αγορές και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Της ερμηνευτικής ομάδας πάντως ηγούνται δύο τεράστια ονόματα, με βαριά διαδρομή και όνομα, ο Benicio Del Toro και ο Tim Robbins, εμφανώς γερασμένος εδώ, ενώ τους γυναικείους χαρακτήρες υποδύονται οι Melanie Thierry και Olga Kurylenko.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 24 Μαρτίου 2016 από την Seven / Spentzos

Δέκα ημέρες στο Μέξικο που θα συγκλονίσουν τον κόσμο... Μία μόλις ημέρα πριν από την επίσημη πρεμιέρα του στο επίσημο πρόγραμμα της φεστιβαλικής Μπερλινάλε, έκανε την εμφάνιση του το τρέιλερ της πιο πρόσφατης δημιουργίας του αναγνωρισμένου από σύσσωμη την σινεφίλ κοινότητα Peter Greenaway, Eisesntein In Guanajuato. Δυόμισι χρόνια μετά την έναρξη των γυρισμάτων του και μόλις έχουμε απτό στα χέρια μας ένα fisrt look του φιλμ, που παρακολουθεί έναν εκ των διασημότερων Σοβιετικών δημιουργών, τον Σεργκέι Αιζενστάιν, την περίοδο της δόξας του στα 1931, κατά την διάρκεια του σούτινγκ του έργου του Que Viva Mexico, στην χώρα των Αζτέκων. Έχοντας μόλις απορριφθεί από το Χόλιγουντ και με τους Σταλινικούς να μην έχουν και την καλύτερη γνώμη για το πόνημα του, ο Αιζενστάιν φτάνει στην επαρχιακή πόλη του Γκουαναχουάτο, για να πάρει έμπνευση, προκειμένου να προχωρήσει απερίσπαστος σε αυτό που έχει ξεκινήσει, να κτίσει ακόμη ένα αριστούργημα. Το φιλμ του Greenaway ακόμη δεν έχει πάρει διανομή για τις αίθουσες του κόσμου, αν και κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να αργήσει και πολύ, μετά την συμμετοχή του στο μάρκετ του Βερολίνου.

Στην διανομή, φυσικά ξεχωριστή θέση κρατά η φιγούρα του Elmer Back, Που δίνει την δική του υπόσταση στον ρόλο του μεγάλου Ρώσου κινηματογραφιστή, έχοντας στο πλάι του την υποστήριξη των Luis Alberti, Maya Zapata, Lisa Owen, Stelio Savante, Rasmus Slatis και Jacob Ohrman.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Οι ταινίες της θεματικής ενότητας Εικόνα και Χρόνος, Αντρέι Ταρκόφσκι / Image And Time, Andrei Tarkovski και οι ώρες προβολής τους είναι:

Katok I skripka

Μυθοπλασία, ΕΣΣΔ, 1960, εγχρ., 45’ (στα ρωσικά με ελληνικούς και σουηδικούς υπότιτλους)

Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι Σενάριο: Α. Ταρκόφσκι, Α. Κοντσαλόφσκι, Σ. Μπαχμετιέβα. Φωτογραφία: Β.Γιούσοφ Μουσική: Β. Οβτσινίκοφ Μοντάζ: Λ. Μπουτούζοβα Καλλιτεχνική διεύθυνση: Σ. Αγκαγιάν Ηθοποιοί: Ι. Φομτσένκο, Β. Ζαμάνσκι, Μ. Αντζουμπέι, Γ. Μπρούσερ, Λ. Σεμιόνοβα Παραγωγή / Διανομή: Mosfilm Προέλευση κόπιας: Svenska Filmistitut

Η διπλωματική εργασία του Ταρκόφσκι κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο VGIK, σε συνεργασία με το τμήμα παιδικών ταινιών της Mosfilm. Μετά τη γνωριμία του με έναν εργάτη, ένας μαθητής που παρακολουθεί μαθήματα βιολιού σκέφτεται να ακολουθήσει το επάγγελμα του οδηγού οδοστρωτήρα.

Που και πότε? Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου στις 18.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Ivanovo Detstvo

Μυθοπλασία, ΕΣΣΔ, 1962, α/μ, 95’ (στα ρωσικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους)

Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι Σενάριο: Β. Μπογκομόλοφ, Μ. Παπάβα (βασισμένο στο διήγημα Ιβάν του Β. Μπογκομόλοφ ) Φωτογραφία: Β. Γιούσοφ Μουσική: Β. Οβτσνίκοφ Μοντάζ: Λ. Φειγκίνοβα Καλλιτεχνική διεύθυνση: Γ. Τσερνιάγιεφ Ηθοποιοί: Κ. Μπουρλάγιεφ, Λ. Ταρκόφσκαγια, Σ. Κρίλοφ, Γ. Ζάρικοφ, Β. Ζούμπκοφ Παραγωγή: Mosfilm Διανομή & ψηφιακή αποκατάσταση σε DCP: Mosfilm Βραβεία: Χρυσός Λέων Φεστιβάλ Βενετίας 1962

Ο δωδεκάχρονος Ιβάν συμμετέχει κατά τη διάρκεια του β’ παγκοσμίου πολέμου σε επικίνδυνες στρατιωτικές αποστολές των αντιστασιακών εναντίον των Ναζί, για να εκδικηθεί για τον θάνατο των γονιών του.

Που και πότε? Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στις 22.15 και Τρίτη 17 Φεβρουαρίου  στις 19.15 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Andrei Roublyov

Μυθοπλασία, ΕΣΣΔ, 1966, α/μ, 183’ (στα ρωσικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους)

Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι Σενάριo: Α. Ταρκόφσκι, Α. Κοντσαλόφσκι Φωτογραφία: Β. Γιούσοφ Μουσική: Β. Οβτσινίκοφ Μοντάζ: Λ. Φειγκίνοβα, Ο. Σεβκουνένκο, Τ. Γιεγκορίτσεβα Καλλιτεχνική διεύθυνση: Γ. Τσερνιάγιεφ Ηθοποιοί: Α. Σολονίτσιν, Ν. Σεργκέγιεφ, Ι. Λάπικοφ, Ί. Ράους, Ν. Γκρίνκο Παραγωγή: Mosfilm Διανομή & ψηφιακή αποκατάσταση σε DCP: Mosfilm Βραβεία: Βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών 1969.

Η ζωή του Ρώσου αγιογράφου του 15ου αιώνα κατά τη διάρκεια της εικονογράφησης της «Αγίας Τριάδας» γίνεται αφορμή για ένα σχόλιο για την καλλιτεχνική δημιουργία και τη σχέση τέχνης και εξουσίας.

Που και πότε? Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στις 18.45 και Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου στις 20.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Solaris

Μυθοπλασία, ΕΣΣΔ, 1971, έγχρ. α/μ 165’ (στα ρωσικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους)

Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι Σενάριο: Α. Ταρκόφσκι, Φ. Γκορενστάιν (βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Στάνισλαβ Λεμ) Φωτογραφία: Β. Γιούσοφ Μουσική: Έ. Αρτέμιεφ Μοντάζ: Λ. Φειγκίνοβα Καλλιτεχνική διεύθυνση: Μ. Ρομαντίν Ηθοποιοί: Ν. Μπανιόνις, Ν. Μπονταρτσούκ, Γ. Βάρβετ, Α. Σολονίτσιν, Ν. Γκρίνκο, Ό. Μπάρνετ Παραγωγή: Mosfilm/ Magna Διανομή & ψηφιακή αποκατάσταση σε DCP: Mosfilm Βραβεία: Ειδικό βραβείο κριτικής επιτροπής και βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ Καννών 1972.

Ένας ψυχολόγος συμμετέχει στην αποστολή στον διαστημικό σταθμό κοντά στον πλανήτη Σολάρις για να διερευνήσει μια σειρά από ανεξήγητα φαινόμενα. Εκεί δέχεται την επίσκεψη της νεκρής γυναίκας του και ξαναζεί στιγμές από το τραυματικό του παρελθόν.

Που και πότε? Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στις 21.00 και Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου στις 17.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Zerkalo

Μυθοπλασία, ΕΣΣΔ, 1974, έγχρ. 107’ (στα ρωσικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους)

Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι. Σενάριο: Α. Ταρκόφσκι, Α. Μισάριν Φωτογραφία: Γ. Ρέρμπεργκ Μουσική: Έ. Αρτέμιεφ, Μπαχ, Περγκολέζε, Πουρσέλ Μοντάζ: Λ. Φειγκίνοβα Καλλιτεχνική διεύθυνση: Ν. Ντβιγκούμπσκι. Ηθοποιοί: Μ. Τερέχοβα, Λ. Ταρκόφσκαγια, Ί. Ντανίλτσεφ, Α. Σολινίτσιν, Ό. Γιανόφσκι Παραγωγή: Mosfilm Διανομή & ψηφιακή αποκατάσταση σε DCP: Mosfilm

Οι αναμνήσεις ενός σαραντάχρονου άνδρα, που δεν βλέπουμε ποτέ, από την παιδική του ηλικία, τον απόντα πατέρα, την αγαπημένη του μητέρα, την πρώην συζύγο και τον γιο του διαπλέκονται στην πιο προσωπική ταινία του σκηνοθέτη.

Που και πότε? Σάββατο 14 Φεβρουαρίου στις 19.00 και Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου στις 19.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Stalker

Μυθοπλασία, ΕΣΣΔ, 1979, έγχρ. και α/μ, 160’ (στα ρωσικά με ελληνικούς υπότιτλους)

Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι. Σενάριο: Α. & Μ. Στρουγκάτσκι (βασισμένο στο μυθιστόρημα Πικνίκ δίπλα στο δρόμο) Φωτογραφία: Α. Κνιαζίνσκι Μουσική: Έ. Αρτέμιεφ, Μπετόβεν, Ραβέλ Μοντάζ: Λ. Φειγκίνοβα Καλλιτεχνική διεύθυνση: Α. Ταρκόφσκι Ηθοποιοί: Α. Καιντανόφσκι, Ν. Γκρίνκο, Α. Σολονίτσιν, Ά. Φρίντλιχ Παραγωγή / Διανομή: Mosfilm Προέλευση κόπιας: Lab 80film Βραβεία: Οικουμενικό βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών 1980

Σε ένα απροσδιόριστο δυστοπικό μέλλον μετά από μια οικολογική καταστροφή, ο «Στάλκερ» καθοδηγεί έναν καθηγητή και έναν συγγραφέα σε μια επικίνδυνη περιοχή – τη Ζώνη- όπου οι κρυφές επιθυμίες των ανθρώπων γίνονται πραγματικότητα.

Που και πότε? Τρίτη 17 Φεβρουαρίου στις 21.00 και Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου στις 21.00 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Nostalghia

Μυθοπλασία, ΕΣΣΔ – Ιταλία, 1983, έγχρ. και α/μ, 125’ (στα ιταλικά και ρωσικά με ελληνικούς και σουηδικούς υπότιτλους)

Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι Σενάριο: Α. Ταρκόφσκι, T. Guerra Φωτογραφία: G. Lanci Μουσική: Μπετόβεν, Βέρντι, Βάγκνερ, Ντεμπισί Μοντάζ: E. Marani, A. Salfa Καλλιτεχνική διεύθυνση: A. Grisandi Ηθοποιοί: Ό. Γιανκόφσκι, D. Giordano, E. Josephson, M. Vucotic Παραγωγή: Sovin / RAI-tv / Opera Προέλευση κόπιας: Svenska Filmistitut Διανομή: RAI-tv Βραβεία: Βραβείο σκηνοθεσίας, FIPRESCI και οικουμενικό βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών 1983

Ένας ρώσος ποιητής βρίσκεται στην Ιταλία για μια έρευνα σχετικά μ’ έναν ρώσο συνθέτη του 18ου αιώνα που έζησε εκεί και επέστρεψε στη Ρωσία για να πεθάνει. Μαζί με μια Ιταλίδα διερμηνέα φεύγουν από τη Ρώμη για να επισκεφτούν μια τοιχογραφία του Πιέρο ντελα Φραντσέσκα.

Που και πότε? Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου στις 19.15 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Tempo di Viaggio

Ντοκιμαντέρ, Ιταλία, 1983, έγχρ. 62’ (στα ιταλικά και ρωσικά με αγγλικούς και ελληνικούς υπότιτλους)

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι, T. Guerra Παραγωγή: RAI tv

Όπως ο Ρώσος ήρωας της Νοσταλγίας ταξιδεύει στην Ιταλία αναζητώντας τα ίχνη του Ρώσου συνθέτη του 18ου αιώνα, ο Αντρέι Ταρκόφσκι συνοδευόμενος από τον Ιταλό σεναριογράφο Τονίνο Γκουέρα, ταξιδεύει στην Ιταλία αναζητώντας τοποθεσίες για τα γυρίσματα της ομώνυμης ταινίας.

Που και πότε? Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου στις 21.00 [είσοδος με προσκλήσεις] και Κυριακή 15 Φεβρουαρίου στις 17.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

Offret

Μυθοπλασία, Σουηδία – Γαλλία, 1986, έγχρ., 149 (στα σουηδικά με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους)

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Α. Ταρκόφσκι Φωτογραφία: S. Nykvist Μουσική: Μπαχ, Βαταζουμίντο Σούσο Μοντάζ: H. Colpi, Α. Ταρκόφσκι, M. Leszczylowski Καλλιτεχνική διεύθυνση: A. Asp Ηθοποιοί: E. Josephson, V. Mairesse, A. Edwall, G. Gisladottir, S. Volter Παραγωγή: Swedish Film Institute, Argos, Film Four Προέλευση κόπιας/ Διανομή: Svenska Filminstitut Βραβεία: Μέγα βραβείο επιτροπής, βραβείο καλλιτεχνικής συνεισφοράς (S. Nykvist), βραβείο FIPRESCI, οικουμενικό βραβείο στο Φεστιβάλ Καννών 1986

Ο Αλεξάντερ όταν πληροφορείται από την τηλεόραση την καταστροφή του κόσμου από πυρηνικό πόλεμο προσεύχεται στον Θεό να σώσει τον κόσμο με τίμημα να απαρνηθεί τις σχέσεις του με τους δικούς του και να παραμείνει σιωπηλός μέχρι το θάνατό του.

Που και πότε? Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου στις 21.30 στην Αίθουσα Α της Ταινιοθήκης της Ελλάδος.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	The Theory Of Everything	UIP	2	69	23.610	80.294
2	Jupiter Ascending	Tanweer	1	70	14.454	14.454
3	Whiplash	Feelgood Ent.	1	27	11.574	11.574
4	The Imitation Game	Spentzos	5	39	8.968	163.121
5	The Woman In Black 2	Odeon	2	34	7.534	34.544
6	Taken 3	Odeon	4	18	5.828	163.827
7	Mortdecai	Spentzos	2	33	5.497	27.898
8	Barbie in Princess Power	UIP	2	69	5.159	15.116
9	Οι Γαμπροί της Ευτυχίας	Spentzos	4	15	4.224	100.948
10	Kingsman The Secret Service	Odeon	0	16	4.074	4.074

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Ανακοινώθηκαν μόλις και τα βραβεία της Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου και αν σημαίνει κάτι σαν πρόβλεψη αυτό για τα λαμπερότερα του αντίστοιχου Αμερικάνικου φορέα, τότε ως πρώτο και μεγάλο φαβορί προβάρει το δωδεκαετούς φιλμαρίσματος Boyhood του Richard Linklater, που απέσπασε τρία εκ των κορυφαίων του θεσμού. Πιο συγκεκριμένα εκείνα της καλύτερης ταινίας, της καλύτερης σκηνοθεσίας μα και υποστηρικτικής γυναικείας ερμηνείας, τα οποία σε γενικές γραμμές κρίνονται ως βαρύτερα εκείνων των πέντε που κέρδισε το πόνημα του Wes Anderson, The Grand Budapest Hotel. Στις υπόλοιπες κατηγορίες δεν έκαναν την εμφάνιση τους ιδιαίτερες εκπλήξεις, καθώς πλέον ο Eddie Redmayne που πήρε και το BAFTA α ανδρικού ρόλου, μετά από την Χρυσή Σφαίρα και το SAG διαφαίνεται ως το απόλυτο φαβορί της κατηγορίας, ο Birdman αποχώρησε από την τελετή με μόλις ένα κέρδος, στην κατηγορία της καλύτερης κινηματογράφησης, ενώ το The Lego Movie αναδείχτηκε ως το ποιοτικότερο animation, μολονότι απουσιάζει επιδεικτικά από τις Οσκαρικές nods. Οι νικητές ανά κατηγορία είναι οι εξής:

Καλύτερη Ταινία
Birdman
Boyhood WINNER
The Grand Budapest Hotel
The Imitation Game
The Theory of Everything

Καλύτερη Σκηνοθεσία
Alejandro Gonzalez Inarritu (Birdman)
Richard Linklater (Boyhood) WINNER
Wes Anderson (The Grand Budapest Hotel)
James Marsh (The Theory of Everything)
Damien Chazelle (Whiplash)

Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία
Benedict Cumberbatch (The Imitation Game)
Ralph Fiennes (The Grand Budapest Hotel)
Jake Gyllenhaal (Nightcrawler)
Michael Keaton (Birdman)
Eddie Redmayne (The Theory of Everything) WINNER

Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία
Amy Adams (Big Eyes)
Felicity Jones (The Theory of Everything)
Julianne Moore (Still Alice) WINNER
Rosamund Pike (Gone Girl)
Reese Witherspoon (Wild)

Καλύτερη Υποστηρικτική Ανδρική Ερμηνεία
Steve Carell (Foxcatcher)
Ethan Hawke (Boyhood)
Edward Norton (Birdman)
Mark Ruffalo (Foxcatcher)
J.K. Simmons (Whiplash) WINNER

Καλύτερη Υποστηρικτική Γυναικεία Ερμηνεία
Patricia Arquette (Boyhood) WINNER
Keira Knightley (The Imitation Game)
Rene Russo (Nightcrawler)
Imelda Staunton (Pride)
Emma Stone (Birdman)

Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο
Alejandro González Iñárritu, Nicolás Giacobone, Alexander Dinelaris, Armando Bo (Birdman)
Richard Linklater (Boyhood)
Wes Anderson & Hugo Guinness (The Grand Budapest Hotel) WINNER
Dan Gilroy (Nightcrawler)
Damien Chazelle (Whiplash)

Καλύτερο Διασκευασμένο Σενάριο
Jason Hall (American Sniper)
Gillian Flynn (Gone Girl)
Graham Moore (The Imitation Game)
Paul King (Paddington)
Anthony McCarten (The Theory of Everything) WINNER

Καλύτερη Βρετανική Ταινία
'71
The Imitation Game
Paddington
Pride
The Theory of Everything WINNER
Under the Skin

Καλύτερο Ντοκιμαντέρ
20 Feet From Stardom
20,000 Days On Earth
Citizenfour WINNER
Finding Vivian Maier
Virunga

Ανερχόμενο Αστέρι
Gugu Mbatha-Raw
Jack O'Connell WINNER
Margot Robbie
Miles Teller
Shailene Woodley

Καλύτερο Ντεμπούτο Βρετανού
Elaine Constantine (Northern Soul)
Gregory Burke, Yann DeMange ('71)
Hong Khaou (Lilting)
Paul Katis, Andrew De Lotbiniere (Kajaki: the True Story)
Stephen Beresford, David Livingstone (Pride) WINNER

Καλύτερη Μη Αγγλόφωνη Ταινία
Ida WINNER
Leviathan
The Lunchbox
Trash
Two Days, One Night

Καλύτερο Animation 
Big Hero 6
The Boxtrolls
The Lego Movie WINNER

Καλύτερη Μουσική Επένδυση
Antonio Sanchez (Birdman)
Alexandre Desplat (The Grand Budapest Hotel) WINNER
Hans Zimmer (Interstellar)
Johann Johannsson (The Theory of Everything)
Mica Levi (Under the Skin)

Καλύτερη Κινηματογράφηση
Emmanuel Lubezki (Birdman) WINNER
Robert Yeoman (The Grand Budapest Hotel)
Lukasz Zal, Ryzsard Lenczewski (Ida)
Hoyte van Hoytema (Interstellar)
Dick Pope (Mr. Turner)

Καλύτερο Μοντάζ
Douglas Crise, Stephen Mirrione (Birdman)
Barney Pilling (The Grand Budapest Hotel)
William Goldenberg (The Imitation Game)
John Gilroy (Nightcrawler)
Jinx Godfrey (The Theory of Everything)
Tom Cross (Whiplash) WINNER

Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής 
Rick Heinrichs, Shane Vieau (Big Eyes)
Adam Stockhausen, Anna Pinnock (The Grand Budapest Hotel) WINNER
Maria Djurkovic, Tatiana McDonald (The Imitation Game)
Nathan Crowley, Gary Fettis (Interstellar)
Suzie Davies, Charlotte Watts (Mr. Turner)

Καλύτερη Ενδυματολογία
Milena Canonero (The Grand Budapest Hotel) WINNER
Sammy Sheldon Differ (The Imitation Game)
Colleen Atwood (Into the Woods)
Jacqueline Durran (Mr. Turner)
Steven Noble (The Theory of Everything)

Καλύτερο Μακιγιάζ και Κομμώσεις
The Grand Budapest Hotel WINNER
Guardians of the Galaxy
Into the Woods
Mr. Turner
The Theory of Everything

Καλύτερος Ήχος 
American Sniper
Birdman
The Grand Budapest Hotel
The Imitation Game
Whiplash WINNER

Καλύτερα Οπτικά Εφέ 
Dawn of the Planet of the Apes
Guardians of the Galaxy
The Hobbit: The Battle of the Five Armies
Interstellar WINNER
X-Men: Days of Future Past

Καλύτερη Ταινία Μικρού Μήκους 
Boogaloo And Graham WINNER
Emotional Fusebox
The Karman Line
Slap
Three Brothers

Καλύτερο Animation Μικρού Μήκους 
The Bigger Picture WINNER
Monkey Love Experiments
My Dad