Κανονικά είχε προγραμματιστεί για έξοδο το περασμένο καλοκαίρι, με όλες αυτές τις αλλαγές που συντελέστηκαν κατά την παραγωγική του διαδικασία, πάλι καλά που θα βγει, σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις, στις αίθουσες στις 4 του ερχόμενου Σεπτέμβρη. Ο λόγος για το γουέστερν Jane Got A Gun, που αποδεικνύεται το πιο ταλαιπωρημένο στα κινηματογραφικά χρονικά, καθώς όχι μόνο άλλαξε πρωταγωνιστή τρεις φορές, αφού από τα γυρίσματα έφυγαν τρέχοντας τόσο ο Michael Fassbender, όσο και ο Jude law που τον αντικατέστησε, αλλά βρέθηκε μέσα στο μέσον του shooting με άλλο σκηνοθέτη αφού η Lynne Ramsay (We Need To Talk About Kevin) αναπάντεχα εκδιώχθηκε για να πάρει την θέση της ο Gavin O'Connor (Warrior). Έχοντας πάντως εμπιστοσύνη στις ικανότητες του δεύτερου, ελπίζουμε πως η δραματική ιστορία της άφοβης Τζέιν, που υποδέχεται σπίτι, τον παράνομο και βαρύτατα τραυματισμένο σύζυγό της, προκαλώντας την οργή των διωκτών του, που θα την βάλουν στο στόχαστρο, θα αποτελέσει μια, παρόλες τις ενδείξεις για το αντίθετο, αξιόλογη φιλμική πρόταση.

Jane Got A Gun

Jane Got A Gun

Jane Got A Gun

Jane Got A Gun

Jane Got A Gun

Την δυναμική γυναίκα υποδύεται η Natalie Portman, όπως ακριβώς είχε οριστεί από την αρχή των γυρισμάτων, τον τρυπημένο από οκτώ σφαίρες συμβίο της ο Ewan McGregor, ενώ τον πρώην εραστή της, που θα κληθεί να την βοηθήσει ενάντια σε όσους την απειλούν, υποδύεται ο Joel Edgerton. Το καστ ολοκληρώνουν ακόμη οι Noah Emmerich, Rodrigo Santoro και Boyd Holbrook.
Περισσότερα... »

Αντίστροφα μετρά μέχρι την επίσημη κυκλοφορία του, τον ερχόμενο Οκτώβριο, πλέον, το καινούργιο δημιούργημα του Guillermo Del Toro, Crimson Peak, που θα κινηθεί και πάλι στα γνώριμα gothic ανατριχιαστικά μονοπάτια, που μας έχει συνηθίσει ο σκηνοθέτης του Pan's Labyrinth, των Hellboy και του Pacific Rim. Η πλοκή του θρίλερ λαμβάνει χώρα μέσα σε μια βικτοριανή στοιχειωμένη έπαυλη, που θα αποτελέσει το σπιτικό ενός νεαρού κι ευτυχισμένου ζευγαριού, μέχρι που θα πέσει στην αντίληψη τους τόσο η παράξενη συμπεριφορά της αδελφής του μνηστήρα, όσο και η παρουσία μυστηριωδών σκελετών, κρυμμένων στις ντουλάπες της βίλας. Το φιλμ που αποτελεί παραγωγή της Universal, σε σενάριο του Del Toro και του Matthew Robbins, έχει προγραμματιστεί να κάνει την επίσημη πρεμιέρα του στις 16 Οκτωβρίου 2015.

Crimson Peak

Και όπως το συνηθίζει μάλιστα ο Μεξικάνος, δεν είναι και λίγοι οι αστέρες που παρελαύνουν από τις εικόνες του έργου του, με το ζευγάρι να σχηματίζουν ο Tom Hiddleston με την Mia Wasikowska, ενώ στους περιφερειακούς ρόλους συμμετέχουν ακόμη η Jessica Chastain και ο Charlie Hunnam. Μια πρώτη φωτογραφία που το στούντιο διέρρευσε με την φιγούρα του Λόκι μπροστά σε φόντο απίθανη λεπτομέρειας, μιλάει από μόνη της για το επίπεδο της πάντα άρτιας σκηνογραφίας του Δον Guillermo.
Περισσότερα... »

Pedro AlmodovarΔύο χρόνια μετά το πάρα πολύ κακό Los Amantes Pasajeros (I'm So Excited), που πρέπει να απογοήτευσε οικτρά ακόμη και τον πιο φανατικό οπαδό του έργου του, ο πιο πολυσυζητημένος Ευρωπαίος σκηνοθέτης, Pedro Almodovar, επιστρέφει στην δράση με μια ταινία που σύμφωνα με τα λεγόμενα του ταιριάζει απόλυτα στο γνώριμο ύφος που αγαπήσαμε. Όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος στους Financial Times, το νέο του φιλμ με τον τίτλο Silencio, θα σηματοδοτήσει τον γυρισμό του στο σινεμά με την αγαπημένη του θεματική, τις γυναίκες, εξού και τους βασικούς ρόλους του συγκινητικού δράματος, θα υποδυθούν πολύ σπουδαίες ερμηνεύτριες της έβδομης τέχνης. Του έδωσε μάλιστα και την μαρκίζα "Ησυχία" διότι αυτό ακριβώς είναι το βασικό συστατικό που θα οδηγήσει τις ηρωίδες του στις πιο ακραίες δραματικά καταστάσεις. Πάντως ο Σπανιόλος ακόμη δεν έχει κάνει την παραμικρή νύξη για το ποιες πρωταγωνίστριες θα συντάξουν την ερμηνευτική του ομάδα, αν και δεν αποκλείει το γεγονός αυτές να μην είναι οι γνώριμες συνεργάτιδες του, ενώ για τα γυρίσματα υπολόγισε αυτά πιθανόν να εκκινήσουν το ερχόμενο καλοκαίρι, καθώς το σενάριο είναι έτοιμο και απομένουν να προστεθούν σε αυτό οι τελευταίες πινελιές.

Pedro Almodovar
Περισσότερα... »

Τα Μυστικά του Δάσους (Into the Woods) PosterΤα Μυστικά του Δάσους
του Rob Marshall. Με τους Meryl Streep, Emily Blunt, James Corden, Anna Kendrick, Chris Pine, Tracey Ullman, Christine Baranski, Johnny Depp


Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς...ώπα, για μισό λεπτό!
του zerVo (@moviesltd)

Και ζήσαν αυτοί καλά... Είναι η φράση που ορίζει ως φυσική εξέλιξη, τον επίλογο κάθε παραμυθιού, πασπαλίζοντας την ατμόσφαιρα με ανείπωτη ευτυχία και αγαλλίαση, μιας και όλοι οι κακοί πήραν το μάθημα τους και άπαντες οι καλοί πριμοδοτήθηκαν με όσα αγαθά τους όφειλε η τύχη. Μισό λεπτουδάκι όμως, ποιοι ακριβώς είναι οι κακότροποι και συνεπώς μισητοί στην ματιά του αναγνώστη και ποιοι οι ενάρετοι που δικαιούνται την θέση στην καρδιά μας? Ποιος ακριβώς είναι εκείνος που τους ορίζει? Και μήπως η (παρα)πλανητική αφήγηση δεν αφήνει την σκέψη να λειτουργήσει έτσι όπως θα έπρεπε προκειμένου να τους διακρίνει, αντιθέτως κατευθύνεται εσφαλμένα από τις λέξεις, αφήνοντας έτσι μια κίβδηλη άποψη της (έτσι κι αλλιώς) μυθοπλαστικής αλήθειας?

Τα Μυστικά του Δάσους (Into the Woods) Wallpaper
Κρατάει χρόνια το ξόρκι που η κακίστρω μάγισσα έστειλε στο σπιτικό του καλόκαρδου φούρναρη, από την εποχή που ο ερωτοκτυπημένος πατέρας του, για να κάνει τα χατίρια της κυράς του, έκλεβε τις πρασινάδες από την αυλή της, ληστεύοντας της από λάθος του την νιότη και την ομορφάδα. Για τιμωρία του εκείνη θα στείλει ευχή και κατάρα, ποτέ αυτή η φαμίλια να μην γνωρίσει ξανά την χαρά της έλευσης ενός παιδιού, γεγονός που στενοχωρεί αφόρητα τον φουκαρά μεροκαματιάρη και την άκληρη γυναίκα του. Έφτασε όμως η στιγμή για να λυθούν τα μάγια, αφού η Μάγισσα θα δείξει υποχωρητική και ζητώντας, μέσα σε διάστημα τριών μόλις ημερών, συγκεκριμένα ανταλλάγματα, θα δηλώσει διατεθειμένη να σπάσει το ανάθεμα.

Τέσσερις είναι οι απαιτήσεις της κι όχι εύκολο να τις εντοπίσεις, αφού όλες τους κρύβονται κάπου βαθιά μέσα στο σκοτεινό και αφιλόξενο δάσος. Μια αγελάδα κατάλευκη σαν το γάλα, μια κάπα κατακόκκινη σαν την φωτιά, μια πλεξούδα μαλλιά χρυσαφένια σαν το καλαμπόκι και ένα γοβάκι γυάλινο, διάφανο, πριγκιπικό. Με τις ώρες να μετρούν αντίστροφα για το πέρας της διορίας, ο αγαθός φούρναρης θα χωθεί δίχως δεύτερη σκέψη στις ατέρμονες φυλλωσιές, ζητώντας την βοήθεια της Κοκκινοσκουφίτσας, του Τζακ, της Ραπουνζέλ και της Σταχτοπούτας.

Των τεσσάρων αντίστοιχων πρωταγωνιστών, δηλαδή, των λατρεμένων ιστοριών των Αδελφών Γκριμ, που ουσιαστικά δίνουν την ώθηση για να κινηθεί αυτό το εμπνευσμένο ποτ πουρί από τις δικές τους περιπέτειες με την υπογραφή του Stephen Sondheim (West Side Story, Sweeney Todd), που για πρώτη φορά έκανε την εμφάνιση του στο σανίδι του Μπρόντγουέι στα 1987, γνωρίζοντας τεράστια καλλιτεχνική κι εμπορική επιτυχία. Που ακριβώς κρύβεται το μυστικό της διάνας? Μα στο πολύ απλό γεγονός πως σε κάθε επιμέρους στόρι της τετράδας - συν ενός του βασικού άξονα "Φούρναρης" - ο ενορχηστρωτής ανακαλύπτει τον λάκκο από τον οποίο δύναται να ξεπηδήσει η αρνητική τροπή της υπόθεσης, αυτή δηλαδή που λαμβάνει χώρα στο δεύτερο, σκοτεινότερο και διόλου αναμενόμενο μισό του Into The Woods, λίγο μετά την πτώση της ατάκας "κι εμείς καλύτερα"...

Εκεί που ο πεπειραμένος στο είδος Rob Marshall, φοράει ολοκληρωτικά το ντύμα του παλιού Tim Burton και με όπλο του την μελωδική μουσική επένδυση και τα τραγούδια του Sondheim, μεταστρέφει το κλίμα Disney προσφέροντας μια διαφορετικού ύφους, σαφώς πιο ενήλικη και από τα πεπραγμένα στην οθόνη, εκδοχή των μύθων. Ποιο λάθος μονοπάτι πήρε η Red Hood? Σε ποιο ολίσθημα υπέπεσε πάνω στην φασολιά ο Τζακ? Πόσο ονειρική είναι πια αυτή η παροιμιώδεις αγάπη του πρίγκιπα για την Σιντερέλα? Και αλήθεια η φουρνάρισσα έχει μάτια μόνο για τον μπουλούκο κανακάρη της ή κρατάει και για άλλον τα φιλιά της?

Εντέχνως χιουμοριστικά δοσμένες οι νέες εναλλακτικές εκδοχές, σε ένα μιούζικαλ που δύσκολα δεν θα λατρέψουν οι οπαδοί του genre, από την άλλη μεριά ίσως να ταλαιπωρήσει κομματάκι όσους περίμεναν κάτι εντελώς ανάλαφρο, στα γνώριμα επίπεδα των live action παραγωγών του στούντιο του θείου Ουόλτ. Άλλωστε το παιχνίδι των συναισθημάτων, κατόπιν των πολλών και αναπάντεχων ανατροπών, οδηγεί σε μήνυμα πολύ πιο δίκαιο και ωφέλιμο από εκείνο των φέριτέιλς, με τους πραγματικά καλούς κι αγαθούς να είναι εκείνοι που εντέλει θα βγουν αλώβητοι από την συστάδα των δέντρων.

Για πες: Πέρα από την άριστα μελετημένη σκηνογραφία και τα εντυπωσιακά Γκριμικά κοστούμια, που ουσιαστικά ορίζουν και τους βασικούς πρωταγωνιστικούς πόλους, από τους ερμηνευτές που τα πήγαν εξαιρετικά στην πρόκληση ΚΑΙ να τραγουδήσουν πέρα από το να αποδώσουν, ξεχώρισε σαφώς η Emily Blunt ως Μισιζ Μπέικερ, στον ρόλο με τις πιο ακραίες εκφάνσεις μεταξύ πρώτης και δεύτερης πράξης. Όπως άλλωστε και οι έτεροι σταρς Chris Pine, Anna Kendrick για για λιγούλια λεπτά και ο Johnny Depp, δίχως ποτέ βεβαίως να λησμονεί κανείς την La Streep που όμοια της δεν υπάρχει άλλη.

Τα Μυστικά του Δάσους (Into the Woods) Rating




Στις δικές μας αίθουσες? Την Πρωτοχρονιά του 2015 από την Feelgood
Περισσότερα... »

Μεγάλα Μάτια (Big Eyes) PosterΜεγάλα Μάτια
του Tim Burton. Με τους Amy Adams, Christoph Waltz, Danny Huston, Jon Polito, Krysten Ritter, Jason Schwartzman, Terence Stamp


‘Άλλος (Μπέρτον) Σκηνοθετεί - Άλλος (Burton) υπογράφει
του gaRis (@takisgaris)

Κόσμος που γουλάρει Μπέρτονα από εποχάς Σκαθαροζούμη, Ψαλιδοχέρη, ή έχει θαμάξει (όπως μουά) την μετεξέλιξη ενός αποδιοπομπαίου ανιμέητορα σε σπινθηροβόλο καλλιτέχνη (Sweeney Todd, Corpse Bride) ρωτά και ματαρωτάει: Μα είναι αυθεντικός αυτός ο Burton του Big Eyes; Ευλογότατο το ρώτημα, αφού όχι μόνο μεγάλα αλλά και μαύρα μάτια, μαύρα μελαγχολικά κάναμε για να δούμε κάπου ανάμεσα σε στριγκλώδεις φολίτσες Alice in Wonderland ή Dark Shadows μια ταινία αυτού του παράξενου παρία του περίπου offstream χολυγουντιανού θεάματος. Η εύκολη απάντηση είναι σαφέστατατα ΟΧΙ. Ο παραγωγός Tim Burton δε ρισκάρει τα τουλάχιστον δέκα δικά του μύρια και τα περίπου εξήντα του συνολικού μπάτζετ και σκηνοθετεί γραμμικά, ελαφρά, ελάχιστα υπαινικτικά και υπόπτως προβλέψιμα. Είκοσι μετά τη βιογραφία του αρχιερέα του trash Ed Wood, μαζεύει την ίδια συγγραφική ομήγυρη (Scott Alexander - Larry Karaszewski) αφήνοντας στην απόξω το alter ego του Johnny Depp και την αιώνια συμβία Helena Bonham Carter (πρώτη φορά μετά το επονείδιστο Mars Attacks! Του 1996).

Μεγάλα Μάτια (Big Eyes) Wallpaper

Η δύσκολη απάντηση θα ήταν να υποστηρίξεις πως ο Μπέρτονας κρύβεται, ακριβώς όπως η Margaret Keane (Amy Adams σε έναν ακόμη ρόλο που πέταξε η Reese Witherspoon) πίσω από την α λά Jim Carrey, μούτα και καρίκατουρ ερμηνεία του ηθοποιού-οδοστρωτήρα Christoph Waltz ως παγκαπόντε, conartist ως fauxartist Walter (σημείωσε το μεσαίο όνομα του Timothy Walter Burton) Keane. Πρόκειται για το αληθινό εμπορικό φαινόμενο των φωτοτυπημένων ανά εκατομμύρια ζωγραφιών παιδιών με ερμητικά κλειστά στόματα και τεράστια μελαγχολικά μάτια που μεταξύ του πενήντα και του εξήντα έβγαλαν χρήμα με ουρά από το αμερικανικό πόπολο, όσο και τα μάτια των κριτικών (απόλαυση ο Terrence Stamp ως αγανακτισμένος κριτικός που φέρνει έντονα στον Anton Ego του Ratatouille) φλερτάροντας ανοιχτά με το kitsch (καλή ώρα ο Tim) όσο και με το κοινωνικό όνειδος: Η γυναίκα των fifties, σκιά του ανδρός, αχειραφέτητη και κάργα καταπιεσμένη, εδώ και καλλιτεχνικά.

Σάμπως ο μάστορας εδώ δεν κρατιέται μη του βγει η γνωστή περσόνα στο πανί; Ασκαρδαμυκτί. Κοστούμια και αναπαράσταση επόκ με λεπτομέρεια μεν - χωρίς στυλιστικές ακροβασίες δε(ν). Ακόμη και ο αγαπημένος (ενίοτε φανφαρόνος) Danny Elfman προτιμά τα χαμηλά ημιτόνια εδωνά. Η Amy που Streep-ικώς αρχίζει να ξεχνά την τελευταία χρονιά που δεν ήταν υποψήφια (αν και ουδέποτε νικήτρια) για οσκάρι, συρρικνώνεται ερμηνευτικά, σε ένα ρόλο που αρχικά απέρριψε ως μη διαθέτοντα έντονη προσωπικότητα. Μια Margaret Keane που έφτασε στα 1986 στα δικαστήρια της Χονολούλου, όπου κίνησε για νέα ζωή με την κόρη της ως Μάρτυς του Ιεχωβά, για να διεκδικήσει το δικαίωμα στα καπηλευόμενα (με τη συναίνεσή της βεβαίως-βεβαίως) έργα χειρών της. Αυτός όμως που δε συμμαζεύεται είναι ο αυστριακής μονίμως προφοράς Waltz ο οποίος ενδεχομένως να τριτώσει τα αγαλματάκια του σε μια επόμενη ταραντινική συνουσία, αλλά εδώ είναι απλά ενοχλητικός (όσο μονοδιάστατος βγήκε και στο - όντως - Horrible Bosses 2) σε σημείο που σε βγάζει νοκ άουτ εκτός πλοκής ταινίας.

Για πες: Ο Burton, λίγο πριν τα εξήντα του αποδεικνύει ξανά ότι δεν έγινε ποτέ ο μεγάλος σκηνοθέτης (sorry hipsters) που τα εντυπωσιακά του πρωτάτα ορκιζόντουσαν πως (θα). Το γήπεδό του είναι το εκκεντρικό φαντασιακό. Το παραμύθι. Οι ανθρώπινοι χαρακτήρες ως προέκταση μιας παιδικής χίμαιρας. Έτσι τον αγαπήσαμε, αυτό μας λείπει κατάφωρα κι εδώ.

Μεγάλα Μάτια (Big Eyes) Rating




Στις δικές μας αίθουσες? Την Πρωτοχρονιά του 2015 από την Odeon
Περισσότερα... »

Απόψε Τρώμε στης Ιοκάστης PosterΑπόψε Τρώμε στης Ιοκάστης
του Βασίλη Μυριανθόπουλου. Με τους Ρένια Λουιζίδου, Τάκη Σπυριδάκη, Παύλο Ορκόπουλο, Λεωνίδα Καλφαγιάννη. Κλέλια Ρένεση, Δημήτρη Μακαλιά, Μαρία Γεωργιάδου, Μπέτυ Μαγγίρα, Σάββα Πούμπουρα


Νηστικοί μείναμε...
του zerVo (@moviesltd)

Έξυπνη η ιδέα της διανομής να το ρίξει το κωμωδιάκι στην μάχη της αίθουσας πρωτοχρονιάτικα. Σου λέει ο ανυποψίαστος - κυριολεκτικά, μιας και δεν προβλήθηκε ποτέ στον Τύπο, για να υπάρχει μια κάποια άποψη επί τούτου - θεατής, νέος χρόνος, νέα ημέρα ξημερώνει για τον εγχώριο σινεμά, νέες απόψεις, νέες δημιουργίες, ας δώσω ένα ψηφαλάκι στο φιλμ, τόσοι γνωστοί παίζουν, τι στην ευχή? Το μπούμερανγκ στην περίπτωση μας, μιας και ουδέν καλόν αμιγές κακού, είναι που από την πρώτη κιόλας στιγμή του 2015, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου (που απεύχομαι) γνωρίζουμε την χειρότερη made in Greece κινηματογραφική ταινία για ολάκερο το νεαρό σωτήριον έτος.

Απόψε Τρώμε στης Ιοκάστης Wallpaper
Χτυπημένες στον εγκέφαλο από αστυνομικό ψώνιο και από ανάγκη διαλεύκανσης φονικών που λαμβάνουν χώρα στον περίγυρο τους, οι αριστοκράτισσες Ιοκάστη Παπαδάμου, χήρα μεγαλεμπόρου και Βιβή Νερατζάκη, σύζυγος βιομηχάνου, θα βρεθούν μπροστά σε μια υπόθεση πρόκληση, καθώς η αλλοδαπή μανικιουρίστα τους, θα πέσει νεκρή από σφαίρα στην αυλή της βίλας της δεύτερης. Με το πτώμα εξαφανισμένο από προσώπου γης, η δαιμόνια Ιοκάστη, θα διοργανώσει δείπνο στην έπαυλη της, με την παρουσία των δυο της παιδιών, της διακεκριμένης σεφ αλλά και ερωτικά μονίμως πεινασμένης Κάτιας και του φοιτητή στο εξωτερικό Στέφανου, του πρώην στενού συνεργάτη του ανδρός της, ερωτύλου Κοσμά και του άρτι αφιχθέντα Εσθονού μπάτλερ, Γιούρι, ζητώντας την βοήθεια τους για να εντοπίσει τον δολοφόνο. Το ξύπνημα από τον άλλο κόσμο, του μακαρίτη Ρωμύλου, θα μετατρέψει την ήδη αλλόκοτη κατάσταση, σε σχιζοφρενή...

Μια σχιζοφρένεια που δεν μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτή πάντως, αν κανείς δεν καθίσει στο κάθισμα της αιθούσης για να κατανοήσει το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η διαλεκτική σεναριακή ανοησία, που με την μορφή εξυπνάδας σαρώνει την πλατεία με βολές κατά ριπάς. Και τι δεν συμβαίνει στο έρμο αυτό σπίτι για τα επόμενα ενενήντα λεπτά, κομφούζιο υποτίθεται χιουμοριστικό, σατιρικό, καυστικό για το σύγχρονο κοινωνικό γίγνεσθαι της μεγαλούπολης, μα εντέλει τόσο ανούσιο και μάλλον βλαπτικό για ένα υγιές μυαλό που επιθύμησε να σκάσει κομματάκι το χειλάκι του.

Είναι μυστηριώδες για έργο που επιθυμεί στην μαρκίζα του να τοποθετήσει ως είδος την κωμωδία, εδώ όμως δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή - ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΟΜΩΣ - που επί του εκράν να συμβαίνει κάτι έστω απλά ανεκδοτικό. Μια αγράμματη φαντασμένη (η Λουιζίδου, ως μαντάμ Σουσού / Αστυνόμος Μπέκας, διαγράφει μονοκοντυλιά τις εξαιρετικές θύμησες της στην Πολίτικη Κουζίνα) παρέα με μια ομοϊδεάτισσα της (η Γεωργιάδου που σαράντα χρόνια τώρα υποδύεται την ίδια περσόνα), στήνουν ένα κάκιστο Cluedo, που συμμετέχουν από Κουβανοί εραστές μέχρι Βούλγαροι κηπουροί κι από λυσσάρες θυγατέρες (η Ρένεση μαυρομάλλα δεν έχει την ίδια θωριά όπως ξανθιά) μέχρι γκέι παλικάρια. Ουδέποτε γίνεται κατανοητό φυσικά το γιατί περιγράφεται - επί τραπέζης μάλιστα και σε χάρτη φτιαγμένο από σπαράγγια και μπούτια κοτόπουλου - αυτή η διεθνής Βαβέλ και τι ακριβώς επιθυμεί να σχολιάσει, το βέβαιο είναι πως όχι μόνο αποτυγχάνει του όποιου στόχου, μα προκαλεί και απορία για το πως αυτό το θέαμα (αν παρουσιάστηκε έτσι και στο σανίδι) γνώρισε τον θρίαμβο για πολλαπλές θεατρικές περιόδους με υπογραφή Φασουλή παρακαλώ.

Για πες: Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, είναι σχεδόν απίθανο κανείς ακόμη και καλοπροαίρετος να αντέξει μέχρι τέλους αυτή την ανείπωτη φασαρία που συνδυάζεται από ένα αλόγιστα ταχύτατο μοντάζ, σαν να πρόκειται για περιπέτεια του Bay. Το πιο πιθανό που μπορώ να φανταστώ είναι ο Μυριανθόπουλος (των επών Σούλα Έλα Ξανά και Μόλις Χωρισα) να είχε νιώσει δέος από τον Pedro και τις Mujeres του και να επιθύμησε να φκιάσει την δική του βερσιόν. Οκ, πάταγος! Νηστικοί μείναμε...

Απόψε Τρώμε στης Ιοκάστης Rating




Στις δικές μας αίθουσες? Την Πρωτοχρονιά του 2015 από την Odeon
Περισσότερα... »

Νορβηγία (Norway) PosterΝορβηγία
του Γιάννη Βεσλεμέ. Με τους Βαγγέλη Μουρίκη, Αλεξία Καλτσίκη, Ντάνιελ Μπόλντα, Μάρκο Λεζέ, Σόφη Ζαννίνου, Βασίλη Καμίτση, Κρις Πρότιν, Γιάννη Μπονσταντζόγλου


"Η Νορβηγία κατεβαίνει στη Μεσόγειο"
του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Μετά το... Weird, ιδού και το Cult Greek Cinema!

Ένα τραγούδι να σε οδηγεί να γυρίσεις μια ταινία. Ωραία ιστορία, έτσι; Πόσο μάλλον όταν το τελικό αποτέλεσμα σε δικαιώνει αισθητικά και καλλιτεχνικά – για το... εμπορικά μένει να το δούμε. Πάντως, ακόμα και ο τρόπος διανομής αυτής της ιδιαίτερης ελληνικής ταινίας έχει κάτι το ξεχωριστό, το διαφορετικό. Και ίσως με αυτόν τον τρόπο να συναντήσει το κοινό που της αναλογεί. Με τέσσερις μεταμεσονύχτιες προβολές, τις βραδιές του Σαββάτου προς την Κυριακή, στο περήφανο «Άστυ», στις 3, 10, 17 και 24 Ιανουαρίου – ναι, η τελευταία θα γίνει λίγο πριν πάμε να ψηφίσουμε – και μπορεί να οδηγήσει πολλούς στο να ψηφίσουν έτσι όπως πρέπει!!! Μια μικρή παράκληση και από Θεσσαλονίκη μεριά: δεν μπορεί να γίνει κάτι ανάλογο και στο τιμημένο «Μακεδονικόν»; Λέω εγώ τώρα...

Νορβηγία (Norway) Wallpaper
Ο Γιάννης Βεσλεμές είναι μια ιδιαίτερη και πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση δημιουργού. Σκηνοθέτης και μουσικοσυνθέτης, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979 και σπούδασε κινηματογράφο. Έχει σκηνοθετήσει μικρού μήκους ταινίες, βίντεοκλιπ και διαφημιστικά σποτ. Δισκογραφεί και συνθέτει μουσική για ταινίες με το ψευδώνυμο Felizol. Η ταινία «Νορβηγία» είναι η πρώτη μεγάλου μήκους του. Έκανε ένα πέρασμα από το φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι, συμμετείχε στο Διαγωνιστικό Τμήμα του περασμένου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (όπου και την είδαμε) και πλέον κατέφθασε για να διεκδικήσει την αγάπη σας ή να προκαλέσει την απέχθειά σας. Ένα πράγμα είναι σίγουρο: δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις με συγκατάβαση - ούτε με αδιαφορία.

Η υπόθεση: 1984. Ο Ζανό φτάνει για πρώτη φορά στην πόλη. Φωτοφοβικός, βρυκόλακας, δεινός χορευτής, καίγεται, σκορπίζεται, χαραμίζεται σε μια Αθήνα που δεν υπάρχει σε κανέναν χάρτη. Και το μόνο που θέλει είναι ένα «ζεστό κορίτσι». Στη Ντίσκο Ζαρντόζ, ένα καταγώγιο, άντρο παρανόμων, θα συναντήσει την πόρνη Αλίκη και τον Νορβηγό ντίλερ Πίτερ. Μαζί τους θα αναλάβει μια ύποπτη δουλειά που θα τον οδηγήσει στο βουνό της Πάρνηθας, στα έγκατα της γης, στο βασίλειο του Μαθουσάλα. Αυτό που επιθυμεί περισσότερο από όλα ο Μαθουσάλας – σαν να λέμε, ο Αδόλφος Χίτλερ παγιδευμένος μέσα στο παγωμένο κρυογενετικά σώμα του Ντίσνεϊ – είναι το φιλί της αιώνιας ζωής, ήτοι, το τελευταίο δάγκωμα του βρυκόλακα.

Η άποψή μας: Τι κάνει μια ταινία ενδιαφέρουσα; (αδιαφορούμε για το μανιχαϊστικό «καλή» ή «κακή» καθώς υπάρχουν καλές ταινίες που δεν βλέπονται και κακές ταινίες που αποτελούν ένοχες απολαύσεις). Συνήθως, μεταξύ των άλλων, η αδυναμία να την προσδιορίσεις επακριβώς, να την κατηγοριοποιήσεις. Τι είναι λοιπόν η «Νορβηγία»; Μια ωδή στο new wave; Η ελληνική απάντηση στον «Υγρό ουρανό» του Σλάβα Τσούκερμαν; Μια αισθητική αποτίμηση της δεκαετίας του '80; Ένα καλτ, χαβαλέ one man show του αεικίνητου Βαγγέλη Μουρίκη (εντάξει, ο άνθρωπος είναι ο Έλληνας... Meryl Streep, τελείωσε); Ή μια βαθιά πολιτική ταινία; Και ναι, κερδίζετε όσοι απαντήσετε «all of the above». Και γελάς με όσα διαδραματίζονται επί της μεγάλης οθόνης, και διασκεδάζεις με τη μουσική – ιδίως αν έτυχε να ζήσεις ως έφηβος τη δεκαετία του '90 – και έρχεσαι αντιμέτωπος με ατάκες που γράφουν ιστορία και απολαμβάνεις τον Ζανό, τον πιο ανθρώπινο βρυκόλακα από καταβολής κινηματογράφου, που δεν έχει πρόβλημα να τρώει ακόμα και σούπα με σκόρδο και να ακολουθεί με το χέρι του το σχήμα του σταυρού πάνω στο φέρετρο.

Εντάξει, υπάρχουν και σημεία όπου βαριέσαι και για μια ταινία 74 μόλις λεπτών αυτό είναι κακό σημάδι. Αλλά πώς μπορείς να αντισταθείς στην όψη του Χρήστου Δήμα ως ψηλού μπάρμαν σε ένα απελπιστικά κοντό μπαρ; Και εντέλει όλα παραμερίζονται μπροστά στην πολιτική διάσταση της ταινίας. Όλοι αναγνωρίζουν την αφίσα του Ανδρέα Παπανδρέου στο καμαρίνι του Μάρκου Λεζέ, δεν ξέρω όμως πόσοι αναγνωρίζουν την εικόνα του Μεταξά στο ίδιο δωμάτιο. Ή την ευθεία παραπομπή του Λεζέ σε προφυλακισμένο αρχηγό «κόμματος» - να 'χαμε να λέγαμε δηλαδή. Ο φασισμός παραμονεύει εκεί που δεν το περιμένεις, ο Χίτλερ ζει ανάμεσά μας. Και το τραγούδι, τι τραγουδάρα αυτό των Χωρίς Περιδέραιο, που έδωσε την έμπνευση για να γυριστεί η ταινία; Μας παίρνει μαζί του στον τελευταίο (;) χορό του Ζανό, που πλέον, μέσα στο σκοτάδι της ανυπαρξίας, είναι λουσμένος με φως. Θα μπορούσε να είναι και η ελληνική απάντηση στο τζαρμουσικό «Μόνο οι εραστές μένουν ζωντανοί». Enjoy – αλλά συνειδητοποιημένα.

Νορβηγία (Norway) Rating




Στις δικές μας αίθουσες? Την Πρωτοχρονιά του 2015 από την Feelgood
Περισσότερα... »

Αλύγιστος (Unbroken) PosterΑλύγιστος
της Angelina Jolie. Με τους Jack O'Connell, C.J. Valleroy, Domhnall Gleeson, Miyavi, Garrett Hedlund, Finn Wittrock, Jai Courtney, Luke Treadaway, Travis Jeffery, Jordan Patrick Smith, John Magaro, Alex Russell


Επιβιώνω, άρα εκδικούμαι
του zerVo (@moviesltd)

Είναι από εκείνες τις πορείες ζωής που δεν γίνονται εύκολα πιστευτές, αφού όλα όσα βίωσε ο ήρωας της ιστορίας, απαιτούν πολλαπλά περάσματα από τον μάταιο τούτο κόσμο για να τα ζήσει κανείς. (Υπέρ)Πλήρης ημερών, μόλις πριν λίγους μήνες ο Λουίς Ζαμπερίνι, βετεράνος του μεγάλου πολέμου, εγκατέλειψε τα εγκόσμια, έχοντας πρωτίστως πάρει μια μικρή γεύση από το μικρό αυτό κινηματογραφικό αφιέρωμα στην δράση του και στους ηρωισμούς του, που έλαβαν χώρα, τόσο στα στάδια όπου διέπρεψε ως δρομέας μέσων αποστάσεων, όσο και στα πεδία των μαχών, ως πλοηγός βομβαρδιστικού αεροσκάφους.

Αλύγιστος (Unbroken) Wallpaper
Παιδί φτωχικής Ιταλιάνικης φαμίλιας μεταναστών από την Καλιφόρνια, είναι ο Λούι, ένας μαχητικός νεαρός, που οι ικανότητα του στον στίβο, σύντομα θα τον οδηγήσει στην κορυφή του βάθρου των εθνικών πρωταθλημάτων και εν συνεχεία στην εθνική ομάδα που θα πάρει μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου, το καλοκαίρι του '36. Με το μετάλλιο στο στήθος και την καρδιά γεμάτη περηφάνια ο Κεραυνός του Τόρανς θα καταταγεί στον στρατό και θα υπηρετήσει την πατρίδα του στα μέτωπα του Ειρηνικού, ως μέλος του πληρώματος βομβαρδιστικού Β-24, που συμμετέχει σε ριψοκίνδυνες αποστολές στα εδάφη των γιαπωνέζων εχθρών. Σε μια από αυτές τις εφορμήσεις το αεροσκάφος θα καταρριφθεί και ο Ζαμπερίνι μαζί με τους συντρόφους του, θα βρεθούν μόνοι και αβοήθητοι στο μέσον του ωκεανού, χωρίς την παραμικρή ελπίδα για επιβίωση.

47 ολόκληρες μέρες θα κρατήσει η περιπλάνηση των εξαθλιωμένων επιζώντων πάνω στην φουσκωτή σχεδία, μέχρι την στιγμή που θα πέσουν στα χέρια των Γιαπωνέζων και θα σταλούν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης αιχμαλώτων, στα περίχωρα του Τόκιο. Εκεί που ο Ζαμπερίνι θα έλθει για ακόμη μια φορά αντιμέτωπος με την μοίρα, καθώς από την πρώτη στιγμή θα μπει στο στόχαστρο του βάναυσου διοικητή του καμπ, Μουτσουχίρο Γουατανάμπε, που βουτηγμένος στην ζήλια για τα αθλητικά του επιτεύγματα, θα του συμπεριφερθεί σαν σκουπίδι, επιδιώκοντας τον εξευτελισμό του.

Σε δύο πράξεις, διάρκειας ακριβώς μιας ώρας η καθεμιά, χωρίζεται το ακριβό πόνημα της φιλόδοξης Angelina Jolie, το δεύτερο σκηνοθετικό της βήμα, που ποιοτικά κινείται σε καλύτερα μονοπάτια από το (εξίσου πολεμικού ύφους) ντεμπούτο της, In The Land Of Blood And Honey. Στο πρώτο τμήμα, που διακρίνεται από χρονικές ασυνέχειες και πολλαπλά ταξίδια στο παρελθόν, γνωρίζουμε τον χαρακτήρα του Ζαμπ, το κοινωνικό του υπόβαθρο, τους κατοπινούς του άθλους πάνω στο ταρτάν, μέχρι που η μοίρα θα τον βουτήξει με μια φράξια συντρόφους του στην απέραντη θάλασσα, σε ένα ταξίδι επιβίωσης, κόντρα σε κακοκαιρία, ασιτία, καρχαρίες. Είναι ίσως και το πιο ποιοτικό κομμάτι του έργου της σούπερ σταρ, που κτίζει πλάνο με το πλάνο και προσεχτικά την περσόνα του μαχητή της, κόντρα στα φυσικά φαινόμενα.

Αντιθέτως θα περίμενε κανείς μια κάποια περισσότερη έμπνευση στο δεύτερο μισό του φιλμ, όταν η κάμερα πια δεν βρίσκεται στο νερό, αλλά στις μονάδες αιχμαλώτων, όταν ο Λούι πλέον βρίσκεται ενώπιος της ανθρώπινης έχθρας και εγκληματικότητας, ανήμπορο έρμαιο στις ορέξεις του φημισμένου εγκληματία πολέμου, με το ψευδώνυμο Το Πουλί. Αξιόλογη μεν η φωτογραφία και το στήσιμο του σετ, ικανές οι γωνίες λήψης και τα Coenικά σεναριακά συμπληρώματα, αλλά η δραματουργία, μολονότι οι στιγμές συγκινητικές δεν εισβάλλουν όπως θα έπρεπε στην ψυχή του θεατή, καθώς οι συνεχείς βαναυσότητες μοιάζουν να εκτελούνται επίπεδα και χωρίς βάθος. Η ανθρώπινη θέληση για επικράτηση ενάντια στην κάθε πρόκληση, φυσικά παίζει τον πρώτο ρόλο, σε μια γραμμική όμως και δίχως την παραμικρή έκπληξη αφήγηση από την όμορφη Angelina.

Που εδώ ναι μεν στέκεται τυχερή στην επιλογή του πρωταγωνιστή της, του κορυφαίου ερμηνευτικού ταλέντου που παρουσίασε τελευταία η Γηραιά Αλβιόνα, Jack O'Connell, ουσιαστικά όμως αυτή η ευχή αποδεικνύεται μπούμερανγκ στην πορεία, καθώς ο νεαρός δεν μοιάζει τόσο ικανός να σηκώσει ψηλά το βάρος της ευθύνης της ενσάρκωσης ενός θρύλου. Στο δράμα φυλακών Starred Up, μα και στο ανατριχιαστικό '71, ο πιτσιρικάς είναι πολύ πιο εκφραστικός και άνετος με την ευθύνη που αναλαμβάνει. Απεναντίας η έκπληξη του φιλμ, ακούει στο όνομα Miyavi, του Ιάπωνα δηλαδή ροκ σταρ που δίνει σάρκα και οστά στον σαδιστή λοχία, την Νέμεση του Ζαμπερίνι σε όποιο καμπ αιχμαλώτων κι αν βρέθηκε, που από το παγερό σχιστομάτικο πρόσωπο του, αναδύεται η σχιζοφρένεια εκείνου που αισθάνεται τον πόλεμο, ως προσωπική υπόθεση και οδηγείται σε αποφάσεις που δεν συνάδουν με καμία λογική.

Για πες: Αν είναι μετάλλιο αυτό, ή όχι, για την Jolie, θα πω πως ο Unbroken μου έμοιασε τρομακτικά για μια ταινία υπογραφής Ron Howard. Ελάχιστα ευρήματα, καμία απόκλιση από την δημιουργική ράγα, αλλά και αρχή, μέση, φινάλε, από εκείνα που αποκαλούμε πισάρικα. Αξιοπρεπές biopic, όχι όμως στο πανύψηλο λέβελ της πορείας του μυθικού Ζαμπερίνι.

Αλύγιστος (Unbroken) Rating




Στις δικές μας αίθουσες? Την Πρωτοχρονιά του 2015 από την UIP
Περισσότερα... »

Everly PosterMexicana! Σαν φυσική απάντηση στον καταιγισμό πυρών  της Bessonικής Colombiana, έρχεται η περίπτωση του Everly, όπου μια ακόμη μοναχική Λατίνα βρίσκεται αντιμέτωπη με ολάκερο τον στυγερό υπόκοσμο και - ω, του θαύματος - τα βγάζει πέρα με απίστευτη άνεση. Το φιλμ σκηνοθετείται από τον Joe Lynch (Nights Of Badassdom) και στο επίκεντρο του έχει την Έβερλι του τίτλου, μια πεπειραμένη κολ γκερλ, που την περίοδο των Χριστουγέννων, τα ανοίγει μέτωπο με τον μαστροπό Ταίκο και αλλάζει στρατόπεδο, γινόμενη πληροφοριοδότης της Αστυνομίας. Γεγονός που θα κινήσει άμεσο πόλεμο εναντίον της από τον βαρόνο της διαφθοράς, που θα κυνηγήσει τόσο την άμοιρη γυναίκα όσο και την οικογένεια της. Δεν είναι προετοιμασμένα όμως τα τσιράκια του, για την έκπληξη που θα αντικρίσουν στην θωριά του καλογυαλισμένου της μυδράλιου. Επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας ακόμη δεν έχει γίνει γνωστή από την TWC σίγουρα όμως κάτι τέτοιο θα συμβεί μετά τα μέσα του 2015.

Everly Movie

Η Salma Hayek η Μεξικανο-Λιβανέζα σταρ του Desperado και του From Dusk Till Down επιστρέφει στην καταιγιστική δράση υποδυόμενη εδώ την πανέτοιμη να πουλήσει πανάκριβα το τομάρι της Έβερλι. Μαζί της και οι Hiroyuki Watanabe, Jennifer Blanc και Akie Kotabe.

Στις δικές μας αίθουσες? Πιθανόν!


Περισσότερα... »

Dragon Blade PosterΟ πόλεμος των...πολλών στρατών! Με μια ευφάνταστη όσο και παντελώς αυθαίρετη μίξη ιστορικών δεδομένων, ορίζει την ύπαρξη της η ολοκαίνουργη επική, πολεμική περιπέτεια από την Άπω Ανατολή, με τον τίτλο Dragon Blade, που συνδυάζει στις εικόνες της τόσο την Ρωμαική χλαμύδα, όσο και την Σινική σπάθη. Κάτω από την σκηνοθετική καθοδήγηση του Daniel Lee (Black Mask) το έργο μας μεταφέρει χρονικά στο 48 Προ Χριστού, όταν στα εδάφη της Κίνας, ταξίδεψε ο Ρωμαίος αξιωματικός Λούσιος οδηγώντας την λεγεώνα των χιλίων αντρών του, σε συμμαχική εκστρατεία με τις δυνάμεις του διοικητή των Δυτικών Συνόρων της αχανούς χώρας, Χούο Αν, ενάντια στις δυνάμεις του εχθρού. Την ίδια στιγμή όμως που μια μεγαλύτερη στρατιά 10000 βαριά οπλισμένων στρατιωτών, κάτω από την καθοδήγηση του κακίστρου Γερουσιαστή Κράσσου, θα έλθει σε άμεση ρήξη με την δημιουργημένη συμμαχία, που υποτίθεται υποθάλπει τα συμφέροντα της Αυτοκρατορίας. Από το τρέιλερ είναι σαφές πως πολλά πράγματα και όχι μονάχα η ιστορική συνέχεια δεν πηγαίνουν προς τον σωστό δρόμο. Η τεράστια Κινέζικη κινηματογραφική αγορά πάντως, που αγαπά τα έπικς, δύσκολα δεν θα τιμήσει και ετούτο...

Dragon Blade Movie

...όταν μάλιστα εμφανίζεται σε αυτό και ο θρυλικότερος αστέρας στα χρονικά του σινεμά της χώρας Jackie Chan, που υποδέχεται με άψογη αγγλική προφορά και λαλιά τους καλούς του φίλους από την Δύση. Δηλαδή τον John Cusack, που ερμηνεύει τον καλό και τον Adrien Brody που υποδύεται τον κακό Ρωμαίο.

Στις δικές μας αίθουσες? Αποκλείεται!


Περισσότερα... »

Η Συνέντευξη (The Interview) PosterΗ Συνέντευξη
των Seth Rogen, Evan Goldberg. Με τους James Franco, Seth Rogen, Lizzy Caplan, Randall Park, Diana Bang, Timothy Simons, Anders Holm, Charles Rahi Chun


Ο Ηλίθιος κι ο Πανηλίθιος στην Πιονγιάνγκ
του zerVo (@moviesltd)

Να σε καθησυχάσω λιγάκι, εσένα που τόσο καιρό έτρεμες για την αντίδραση του Βορειοκορεάτη στο ίδωμα του κωμωδιακιού, εσένα που άκουγες για πατήματα κουμπιών, που αυτομάτως θα εκτοξεύσουν πυρηνικούς πυραύλους, ενάντια σε Δυτικούς στόχους σε αντίποινα για το ρεζίλεμα του, μέσω του σεναρίου. Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συμβεί κι ο λόγος είναι απλούστατος και εξίσου χιουμοριστικός. Ήδη φαντάζομαι τον Κιμ να σπαρταράει στην δερμάτινη πολυθρόνα του, έχοντας απολαύσει στο δικαιωματικά ακριβό του home cinema, τον ηλίθιο, έως και πανηλίθιο τρόπο προσέγγισης των Γιάνκηδων στον τόπο του, μέσα από την παγκοσμίου επιπέδου σαχλαμάρα που ακούει στον τίτλο The Interview.

Η Συνέντευξη (The Interview) Wallpaper
Απόλυτα πετυχημένος άνκορμαν, με σόου που σπάει το ένα μετά το άλλο το ρεκόρ τηλεθέασης, είναι ο Ντέιβ Σκάιλαρκ, παρουσιαστής του Skylark Tonight, που στην τηλεοπτική πράιμ τάιμ έχει καλεσμένους τους σημαντικότερους αστέρες της σόου μπιζ. Κάπου μέσα του όμως ο παραγωγός του, με το δημοσιογραφικό υπόβαθρο, Άαρον Ράπαπορτ, νιώθει την ανάγκη το πουλέν του να ξεφύγει κομματάκι από αυτή την κατινίστικη απεικόνιση της καθημερινότητας των διάσημων, γι αυτό και μέσα στην ματαιοδοξία του, θα προσκαλέσει για συνέντευξη τον υπ αριθμόν ένα πολιτικό εχθρό της πατρίδας του, τον ελέω Θεού ηγέτη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βορείου Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ουν. Ατυχώς για εκείνον και πέρα από κάθε πρόβλεψη, η πρόταση θα γίνει αποδεκτή...

Φυσικά το τηλεοπτικό μίτινγκ θα λάβει χώρα σε τόπο μυστικό των περιχώρων της πρωτεύουσας Πιονγιάνγκ, σε ημερομηνία που θα ορίσει ο μονάρχης και φυσικά οι ερωταποκρίσεις, θα έχουν εκ των προτέρων οριστεί από την αφεντιά του. Γνωρίζοντας καλά το δυναμικό ντουέτο, πως η συνέντευξη αυτή θα γράψει ιστορία εφάμιλλη με εκείνη των Φροστ / Νίξον προ πολλών δεκαετιών,θα δεχτούν πανηγυρικά τους όρους και θα σχεδιάσουν το μακρινό ταξίδι στην Άπω Ανατολή. Ταυτόχρονα όμως θα ενεργοποιηθούν και οι μυστικές υπηρεσίες, που αντιλαμβανόμενες την τεράστια ευκαιρία που τους δίνεται, θα ζητήσουν από τον δαιμόνιο παρουσιαστή, ούτε λίγο, ούτε πολύ, να δολοφονήσει τον πανούργο δικτάτορα.

Αρχικά είχα φανταστεί πως θα επρόκειτο για μια μια σατιρική ανάλυση των δεδομένων όπως τα παρουσιάζει μονομερώς το Πεντάγωνο, γύρω από την φιγούρα του (άλλοτε αστείου, άλλοτε φρενοβλαβή, σίγουρα πάντως επικίνδυνου όπως τον προβάλλει) Κορεάτη Προέδρου. Εντέλει είχα άδικο. Το μοναδικό σατιρικό στοιχείο του σκριπτ, αφορά στο ξεσάλωμα των τηλε περσόνων που στον βωμό της θεαματικότητας δεν διστάζουν να ξεβρακώνουν τους βιπς στο γυαλί, βλέποντας έτσι τα μηχανάκια με τα ποσοστά τους, να βαρούν κόκκινο, σε κάθε τέτοια (ανούσια στην πραγματικότητα) αποκάλυψη. Εδώ όμως είναι και το τελευταίο θετικό - ας πούμε - παζλ, από τα εκατοντάδες κάκιστα που επεξεργάστηκε η "σπαρταριστή" κωμωδία της Sony.

Το ότι κρατούσα εξ αρχής μικρό καλάθι, το όφειλα στις προηγούμενες φορές που οι ίδιοι συνεργάτες επιχείρησαν να προσφέρουν ένα φιλμικό προιόν χιουμοριστικής διάθεσης στο κοινό και είτε στο παράλογο This Is The End, είτε στο αλλοπρόσαλλο Neighbors, το μόνο που κατόρθωσαν ήταν να προκαλέσουν την αποστροφή μου, με τα όσα κρετινικά ελάμβαναν χώρα στο πανί. Εντέλει ούτε εδώ διαψεύστηκα ποτέ, αφού το πλάνο του φιλμ ήταν να απεικονίσει την ριψοκίνδυνη βόλτα των Dumb And Dumber στην άλλη άκρη του κόσμου, με σκοπό να βάλουν τέλος στην έχθρα που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στην Αστερόεσσα και τους Ερυθρούς σχιστομάτηδες αντάρτες. Εξωτερική πολιτική βασισμένη δηλαδή πάνω στην κουτή μυθοπλασία των σεναριογράφων, που τόλμησαν υποτίθεται να αντικαταστήσουν τον ρόλο του State Department, με ότι πιο βλακώδες, σαχλό και σκατολογικό θα μπορούσε να σκεφτεί το Χόλιγουντ.

Φυσικά η προπαγάνδα του πενταγώνου, για μια ακόμη φορά αναφέρεται στις ορδές των πεινασμένων Βορειοκορεατών, στην έλλειψη τροφίμων, στην απουσία δημοκρατικών θεσμών, στην απολυταρχία του στρατού, πάνω σε εικασίες που προέρχονται μονομερώς εκ Δυσμάς, επιθυμώντας μάλλον να τραβήξει στα άκρα ακόμη πιότερο το σκοινί με τον κορυφαίο αντίπαλο την δεδομένη χρονική στιγμή για τις ΗΠΑ. Ίσως να ήταν φρονιμότερο για την αναμφίβολα μεγαλύτερη κινηματογραφική δύναμη του κόσμου, να κριτικάρει τα εκ των έσω ζητήματα που μαστίζουν τον τόπο της, τις καθημερινές φυλετικές διώξεις και δολοφονίες Μαύρων και τα εγκληματικά κατορθώματα τους στρατού της ανά τον κόσμο, που παίζει τον ρόλο του σερίφη κι ας αφήσει στην άκρη τις ανόητες κραυγές γύρω από τον αστεία κοντοκουρεμένο Κιμ, που αυτή την ώρα που μιλάμε, δεν πρέπει να κρατάει κοιλιές από τα χαχανητά στην θωριά των wanabe εκτελεστών του...

Για πες: Μηδενικό χιούμορ, άρπα κόλλα μονταζικές παρενθέσεις που όποτε τις θυμήθηκε τις πρόσθεσε ο κακός ως σκηνοθέτης Seth Rogen, σε μια γενικώς δίχως τον παραμικρό λόγο ύπαρξης ταινία, που ουδέποτε δικαιολογεί τον τεράστιο ντόρο που ξεσήκωσε. Χρυσό Βατόμουρο, τέλος, για τον James Franco, για την απαράδεκτα τραβηγμένη ερμηνεία του ως Λόιντ Κρίστμας Πρετεντέρη, που ανήκει σε εκείνες που καταστρέφουν καριέρες, όποιου πρότερου βεληνεκούς κι αν έχουν υπάρξει.

Η Συνέντευξη (The Interview) Rating




Στις δικές μας αίθουσες? Αμφίβολο...
Περισσότερα... »

McFarland, USA PosterΞεκίνησαν σαν ομάδα, τερμάτισαν σαν οικογένεια. Αθλητικού, νεανικού περιεχομένου και μάλιστα με την σφραγίδα της κραταιάς Disney είναι η ταινία McFarland, USA, που έρχεται στηριγμένη σε πραγματικά περιστατικά και σκηνοθετημένη από τον Niki Caro, δημιουργό του Whale Rider. Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του κόουτς Τζιμ Γουάιτ, που αναλαμβάνοντας χρέη γυμναστή στο γυμνάσιο της φτωχική περιοχής του Μακ Φάρλαντ στην Καλιφόρνια, θα διαπιστώσει την εξαιρετική ικανότητα μερικών εφήβων στο τρέξιμο και θα σκεφτεί την συγκέντρωση τους σε ένα τιμ, προκειμένου να λάβουν μέρος στους παναμερικανικούς αγώνες δρομικής αντοχής. Πολύ σύντομα αυτή η σχέση προπονητή - αθλητή που θα αναπτύξει με τα κατά βάση παιδιά μεξικάνων μεταναστών ο Γουάιτ, θα ξεπεράσει τα στενά αθλητικά πλαίσια και θα αποκτήσει χαρακτήρα φαμίλιας. Δείγμα τυπικό μιας δημιουργίας που φέρει την στάμπα του στούντιο του Θείου Ουόλτ, με όλα εκείνα τα προφανή ηθικά μηνύματα που πηγάζουν από την ιστορία, είναι το φιλμ που αναμένεται να κάνει την επίσημη πρώτη του στους αμερικάνικους κινηματογράφους στις 20 Φεβρουαρίου 2015.

McFarland, USA Movie

Έχοντας μάλιστα σαν βαρύ πυροβολικό τον πάλαι ποτέ σούπερ αστέρα Kevin Costner, που εσχάτως έχει την πορεία του να ανακάμπτει χάρη στην συμμετοχή του σε παρόμοιου ύφους - πλην αποκλειστικά γιάνκηκου ενδιαφέροντος - φιλμς, όπως το Draft Day. Ο βετεράνος πια Kev, έχει εδώ στο πλάι του μια ομάδα νεαρών ερμηνευτών όπως οι Morgan Saylor, Vincent Martella, Daniel Moncada αλλά και της πιο έμπειρης Maria Bello.

Στις δικές μας αίθουσες? Μέσα στο 2015


Περισσότερα... »