Movies Ltd

Που θα είσαι, με ποιον θα είσαι, όταν τα πάντα καταρρεύσουν? Επιστροφή στην παλιά καλή εποχή των φιλμς καταστροφής, υπόσχεται η περιπέτεια καταιγιστικής δράσης και σασπένς San Andreas, που με την χρήση των ειδικών εφέ και της τεχνολογίας, καλείται να αναπαραστήσει στην μεγάλη οθόνη, το τρομακτικότερο ίσως των φυσικών φαινομένων, τον σεισμό. Μεγέθους μάλιστα 9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, γεννημένος από το ρήγμα του Σαν Αντρέας της Καλιφόρνια, που θα ισοπεδώσει ολόκληρο το Σαν Φραντσίσκο, προκαλώντας το χάος και προκαλώντας τον θάνατο εκατοντάδων ανθρώπων. Ο ήρωας της ιστορίας μας είναι οδηγός ελικοπτέρου και ευρισκόμενος σε υπηρεσιακή αποστολή δεν θα διστάσει να λειτουργήσει αυτοβούλως προκειμένου να διασώσει την μονάκριβη θυγατέρα του, που έχει θαφτεί κάτω από τα ερείπια ενός πολυόροφου κτιρίου. Η σκηνοθεσία της ενδιαφέρουσας όπως αποκαλύπτει και το δυναμικό τρέιλερ ταινίας, ανήκει στον Brad Peyton, που έχει δοκιμαστεί στις πιασάρικες adventures, αν θυμηθούμε πως δικό του ήταν το Journey 2, εκεί που συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον σωματώδη και δημοφιλή πρώην παλαιστή και νυν σούπερ σταρ The Rock...

...ο οποίος Dwayne Johnson με την γνωστή ορμή του κρατά εδώ τον βασικό ρόλο του διασώστη, έχοντας δίπλα του ένα σημαντικής ερμηνευτικής αξίας υποστηρικτικό καστ αποτελούμενο από τους Carla Gugino, Alexandra Daddario, Ioan Gruffudd, Archie Panjabi, Hugo Johnstone-Burt, Art Parkinson και Paul Giamatti. Η οργή της φύσης θα ξεσπάσει στις αίθουσες στις 29 Μαίου σε διανομή της Warner Bros και αναμένεται πραγματικός εισπρακτικός χαμός!

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 4 Ιουνίου 2015 με τον τίτλο San Andreas: Επικίνδυνο Ρήγμα από την Tanweer

Ακόμη και τα πιο απίθανα όνειρα ξεκινούν με ένα απλό βήμα... Η ιδέα πάρθηκε αμέσως μετά την προβολή του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ του James Marsh, Man On A Wire, εκεί που μέσα από αρχειακό υλικό παρουσιάστηκε το απίστευτα ριψοκίνδυνο εγχείρημα. Μια ιστορία πρόκληση για τον κορυφαίο μαέστρο Robert Zemeckis, προκειμένου να φτιάξει την απόλυτη περιπετειώδη φιλμική εμπειρία, βασισμένος στο περπάτημα του Γάλλου ισορροπιστή Φιλίπ Πετίτ, να βαδίσει πάνω σε τεντωμένο σκοινί, την απόσταση που χωρίζει τις ταράτσες των (ισοπεδωμένων πια) Δίδυμων Πύργων της Νέας Υόρκης. Η αίσθηση ιλίγγου που αφήνει το τρέιλερ στην πρώτη του ανάγνωση, πραγματικά κόβει την ανάσα, κάτι που ο σπουδαίος σκηνοθέτης υπόσχεται να προσφέρει σε υπερθετικό βαθμό, παρουσιάζοντας το πόνημα του σε πραγματική τρισδιάστατη φόρμα, αλλά και σε ΙΜΑΧ για όσους τυχερούς θα βρεθούν στις ειδικές αίθουσες να το απολαύσουν. Το The Walk, εκεί που ο πλάστης των Forrest Gump, Polar Express, Back To The Future, Cast Away και Flight, υπόσχεται να ξεπεράσει τον καλύτερο του εαυτό, συνδυάζοντας τα ειδικά εφέ με τα ακραία συναισθήματα θέλησης του ανθρώπου, πρόκειται να κάνει την επίσημη πρώτη τους στους κινηματογράφους, στις 2 Οκτωβρίου 2015 από την Sony.

Φυσικά μια τέτοια σπουδαία ταινία δεν θα μπορούσε να μην έχει ένα αναλόγου διαμετρήματος αστέρι στις εικόνες του, γι αυτό και ο Joseph Gordon Levitt είναι εκείνος που επελέγη για να υποδυθεί τον Φραντσέζο ονειροπόλο. Μαζί του το καστ ολοκληρώνουν οι James Badge Dale, Ben Schwartz, Charlotte Le Bon, Clément Sibony και César Domboy.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Οκτωβρίου 2015

Μυστικά και ψέμματα... Από τις πλέον αξιομνημόνευτες στιγμές που άφησε πίσω του το περσινό φεστιβάλ του Sundance, υπήρξε η περίπτωση του Little Accidents, της δραματικής, κοινωνικής ταινίας που υπογράφει σκηνοθετικά η Sara Colangelo. Σε μια φτωχική κωμόπολη, η εξαφάνιση δίχως καν να αφήσει πίσω του ίχνη ζωής, ενός εφήβου, θα βαρύνει ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα που έχει ήδη μαραζώσει εξαιτίας του πολύνεκρου δυστυχήματος στο μεταλλείο της περιοχής. Ένα περιστατικό που ακόμη δεν έχει ξεπεράσει η Νταιάν, η όμορφη σύζυγος του υπεύθυνου ασφαλείας του ορυχείου ο οποίος πλέον βρίσκεται αντιμέτωπος με αμέτρητες κατηγορίες εις βάρος του, με συνέπεια να αναζητήσει διέξοδο στην αγκαλιά ενός νεότερου της και επιζώντα από το μοιραίο συμβάν, άντρα. Για τις 16 Ιανουαρίου έχει προγραμματιστεί η επίσημη έξοδος της χαμηλού προυπολογισμού δημιουργίας στις αμερικάνικες αίθουσες, ενώ ταυτόχρονα αναμένεται να προβληθεί και σε Video On Demand.

Η αξιόλογη ηθοποιός Elizabeth Banks, αφήνει πίσω της τις σέξι αστείες εμφανίσεις σε μέτριου επιπέδου κομεντί, αλλά και τα προσθετικά προσώπου του Hunger Games, για να υποδυθεί έναν πολύ πιο γήινο και ανθρώπινο χαρακτήρα. Το ερωτικό τρίγωνο μαζί της συνθέτου οι Josh Lucas και Boyd Holbrook, ενώ ρόλους ακόμη κρατούν και οι Chloe Sevigny και Jacob Lofland.

Στις δικές μας αίθουσες? Δεν το νομίζω ιδιαίτερα πως θα φτάσει ποτέ...

Όταν η αγάπη τελειώνει, ο μόνος τρόπος για να το αντιληφθείς είναι να γυρίσεις στην αρχή... Βασισμένο στο ομώνυμο και βραβευμένο με Τόνι μιούζικαλ του Jason Robert Brown, είναι το δραματικό ρομάντζο The Last Five Years, που σκηνοθετικά υπογράφει ο Richard LaGravenese. Μια ταινία που προβλήθηκε για πρώτη φορά στα πλαίσια του περασμένου φεστιβάλ του Τορόντο και που όπως το απαιτεί η περίσταση, θα κάνει την επίσημη πρεμιέρα της στις αίθουσες της Αμερικής, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου. Πλημμυρισμένο με μουσική και τραγούδια το μοντέρνο rom-drama αναφέρεται στην ερωτική διαδρομή πέντε ετών του ζευγαριού της Κάθυ, μιας ανερχόμενης ηθοποιού και του Τζέιμι, ενός χαρισματικού συγγραφέα, που μόλις έχει φτάσει στο τέλος της και μέσα από τις θύμισες τους, σχηματίζεται και πάλι με εικόνες στο πανί. Η αφετηρία της αγάπης τους, η ολοκλήρωση, η παντρειά τους, το τέλος, με τις αναμνήσεις εκείνης να ταξιδεύουν προς τα πίσω και εκείνου προς τα εμπρός, για να συναντηθούν στην στιγμή που θα γίνει η πρόταση γάμου. Για τις ευαίσθητες ψυχές, που έχουν ανάγκη ένα ακόμη κινηματογραφικό βιπεράκι...

Όχι πάντως με αστέρια πρώτου βεληνεκούς στην σύνθεση του, αφού ούτε η Anna Kendrick παρότι αξιοπρεπής σε ότι έχει υποδυθεί, δεν έχει φτάσει ακόμη στα υψηλότερα ράφια του starmeter, ούτε φυσικά ο γόης Jeremy Jordan παίζει ως ο πιο διάσημος των ζεν πρεμιέ.

Στις δικές μας αίθουσες? Πολύ αμφιβάλλω...

Μπερδεμένη και περιορισμένη... Από τις πιο αγαπημένες του κοινού δημιουργίες που προβλήθηκαν στο περασμένο φεστιβάλ του Sundance 2014, υπήρξε η περίπτωση του Appropriate Behavior, του ανεξάρτητου δραματικού φιλμ, που προσεγγίζει με χιούμορ και ευαισθησία την δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζει μια ιδιαίτερων σεξουαλικών προσανατολισμών νεαρή γυναίκα. Σε σενάριο και σκηνοθεσία της Desiree Akhavan, το φιλμ παρακολουθεί την διαδρομή της όμορφης Σίριν, μια Περσικής καταγωγής Νεουορκέζας, που βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα να αποκαλύψει στην πουριτανής λογικής φαμίλια της τις ερωτικές της προτιμήσεις, την ίδια στιγμή που η κοπέλα της την καταπιέζει να το πράξει το συντομότερο δυνατόν. Η δυσκολίες να εντοπίσει τον δρόμο που της αρμόζει, αρχίζουν να δυσκολεύουν καθώς οι πειραματισμοί της με κάθε φύλο θα την ζορίσουν ακόμη περισσότερο στο να ανακαλύψει την ταυτότητα που της ταιριάζει. Η αξιόλογη indie κινηματογραφική στιγμή, αναμένεται να φτάσει στις σκοτεινές αμερικάνικες αίθουσες στις 16 Ιανουαρίου 2015, ταυτόχρονα με την κυκλοφορία της σε Video On Demand.

Όμορφη η πρωτάρα σκηνοθέτιδα, που εδώ κρατά και τον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο της καταπιεσμένης από την παράδοση και τις θρησκευτικές της αρχές γυναίκας. Μαζί της τον χρόνο στο εκράν μοιράζονται και οι Scott Adsit, Ahn Duong, Halley Feiffer και Arian Moayed. 

Στις δικές μας αίθουσες? Απίθανο και οι Νύχτες Πρεμιέρας είναι μακρυά

Θα το παλέψω... Σαν να μοιάζει να έφτασε η ώρα της Οσκαρικής καταξίωσης για μια από τις σημαντικότερες αμερικανίδες ερμηνεύτριες της εποχής μας. Μετά από τέσσερις προσπάθειες που έφτασε πάρα πολύ κοντά στον στόχο της (σε Far From Heaven, The Hours, The End Of The Affair και Boogie Nights, με την πιο πρόσφατη όμως δέκα και πλέον χρόνια πριν) η Julianne Moore επιστρέφει δυνατότερη στο δράμα Still Alice, με έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της Ακαδημίας. Η Άλις της ιστορίας μας είναι μια μεσήλικας με ευτυχισμένη οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, που αντιλαμβάνεται - και κατοπινά ο γιατρός της το επιβεβαιώνει - πως βρίσκεται στα πρώτα στάδια της πάθησης του Αλτζχάιμερ. Με όσες δυνάμεις της απομένουν από το ισχυρό σοκ, καλείται να φανεί δυνατή, ώστε να μην καταρρεύσει ψυχικά μπροστά στα μάτια των αγαπημένων της προσώπων, αλλά και να σταθεί στα πόδια της γερή, για όσο καιρό της επιτρέπει το μοιραίο αυτοάνοσο. Η σκηνοθεσία και το σενάριο ανήκουν στο δίδυμο Richard Glatzer και Wash Westmoreland, ενώ η ταινία που ήδη έχει προβληθεί σε κύκλους κριτικών της Αμερικής προκειμένου να προκριθεί για τα όσκαρς του 2015, αναμένεται να κάνει την επίσημη πρεμιέρα της στις 16 Ιανουαρίου της νέας χρονιάς.

Εκτός από την Moore, που ήδη μετρά έναν σημαντικότατο τίτλο μέσα στην σεζόν για το Maps To The Stars, όπως τον απέσπασε στις Κάννες τον περασμένο Μάιο, στο φιλμ ακόμη συμμετέχουν σε δυνατές υποστηρικτικές ερμηνείες και οι Alec Baldwin, Kristen Stewart και Kate Bosworth.

Στις δικές μας αίθουσες? Τους πρώτους μήνες του 2015

Φέτος το χειμώνα, ο παραγωγός του Χάρι Πότερ μας στέλνει μια γλυκιά αγκαλιά… Στις 11 Δεκεμβρίου υποδεχόμαστε τον υπέροχο,κινηματογραφικό κο Πάντινγκτον – και στα ελληνικά με τη φωνή του Γιάννη Τσιμιτσέλη.Ένας νεαρός Περουβιανός αρκούδος με πάθος για οτιδήποτε Αγγλικό, ταξιδεύει από τις αχανείς ζούγκλες της χώρας του μέχρι το Λονδίνο με σκοπό να βρει ένα φιλόξενο σπίτι. Αν και αρχικά διαπιστώνει, με τον πιο σκληρό τρόπο, ότι η ζωή στην πόλη δεν είναι όπως τη φανταζόταν δεν θα αργήσει να πέσει πάνω στην ευγενική οικογένεια των Μπράουν. Η μητέρα και τα παιδιά της οικογένειας, αφού διαβάσουν την ταμπέλα που έχει κρεμασμένη στο λαιμό του (“Παρακαλώ φροντίστε αυτόν τον αρκούδο”),αποφασίζουν να τον πάρουν μαζί τους, προσφέροντάς του μια προσωρινή διαμονή στο ζεστό και φιλόξενο σπίτι τους. Κι ενώ όλα δείχνουν ήρεμα κι ωραία στη συνύπαρξη του σκανδαλιάρη Paddington με τη νέα του οικογένεια, τα πράγματα θα έρθουν άνω κάτω όταν το σπάνιο αρκουδάκι μας θα τραβήξει την προσοχή μιας σατανικής ταριχεύτριας ζώων, την οποία υποδύεται η Nicole Kidman.

Οι έξι βασικοί χαρακτήρες της περιπέτειας του συμπαθητικού αρκούδου, προσφέρονται από την παραγωγή σε αντίστοιχα πόστερς χαρακτήρων, για μια καλύτερη γνωριμία μαζί τους, πριν την επίσημη έξοδο της ταινίας στις αίθουσες. Πρόκειται κατά σειρά για τον γκρινιάρη μα καλόκαρδο Κύριο Μπράουν (Hugh Bonneville) , που δεν επιθυμεί να έχει ένα αρκουδάκι στο σπίτι του, την οικονόμο της οικίας Κυρία Μπερντ (Julie Walters), την καλοσυνάτη Κυρία Μπράουν (Sally Hawkins) που θα περιμαζέψει το ορφανό από το δρόμο, δίνοντας του συνάμα και το όνομα Πάντινγκτον, τον παλαιοπώλη Κύριο Γκρούμπερ (Jim Broadbent) που θα αναζητήσει το όνομα του εξερευνητή που πρώτος εντόπισε το σπάνιο είδος στο Περού, τον στρυφνό γείτονα Κύριο Κάρι (Peter Capaldi) και την κακίστρω Μίλισεντ (Nicole Kidman) που επιθυμεί να αιχμαλωτίσει το αρκουδάκι για να το ταριχεύσει.

Στις δικές μας αίθουσες, στις 11 Δεκεμβρίου 2014 από την Odeon

Με ενοχλούν τόσο πολύ που τους έκανα πέρα. Μήπως να το ξανασκεφτόσουν όμως? Η αλήθεια είναι πως η προηγούμενη συνεργασία του Noah Baumbach με τον πρωταγωνιστή Ben Stiller, στέφθηκε αναλογικά για το ανεξάρτητο ύφος της από μια σημαντική επιτυχία. Γιατί λοιπόν οι δύο τους να μην επιχειρήσουν ξανά ένα καινούργιο φιλμικό ραντεβού? Τίτλος του έργου While We're Young και στο επίκεντρο του βρίσκεται το ζευγάρι των μεσήλικων Τζος Σρέμπνικ και της γυναλικας του Κορνίλια, ενός Νεουορκέζου ντοκιμαντερίστα που προτιμά να απομονωθεί από γνωστούς και φίλους, εκτιμώντας πως οι παρέες τους κάνουν κακό τόσο σε εκείνον, όσο και στην σύζυγό του. Μέχρι που στην ζωή τους θα μπει το κατά πολύ νεότερο ντουέτο της Ντάρμπι και του Τζέιμι, δύο ταλαντούχων και ονειροπόλων καλλιτεχνών, που θα τους αναστατώσουν με την ζωντάνια και τον αισιόδοξο τρόπο που αντικρίζουν το μέλλον τους. Οι πρώτες κριτικές που έφτασαν από το φεστιβάλ του Τορόντο όπου και προβλήθηκε η ταινία κάνουν λόγο για μια έξυπνη, σοφή, αστεία κομεντί, που οι φιλοδοξίες της τραβούν ακόμη μακρύτερα από εκείνες της προηγούμενης ταινίας του Baumbach, Frances Ha. Πρεμιέρα το φιλμ θα κάνει στις 27 Μαρτίου 2015.

Εκτός από τον αστέρα Stiller, από τις εικόνες του While We're Young παρελαύνουν ακόμη η λαμπερή Naomi Watts, ο Adam Driver, η Amanda Seyfried, o Charles Grodin και ο Adam "Beastie Boy" Horowitz. Το τρέιλερ εκεί που ακούγεται το τραγούδι του Paul McCartney "Let'Em In" είναι αρκούντως πληροφοριακό για όσα πρόκειται να παρακολουθήσουμε στην μεγάλη οθόνη, τον ερχόμενο Μάρτη...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 25 Ιουνίου 2015 με τον τίτλο Όσο είμαστε νέοι από την Seven / Spentzos

Οι κανόνες επαναπροσδιορίζονται. Με την ελπίδα της Paramount ζωντανή για ανάκαμψη του franchise, επιχειρείται το ριμπούτ του σίριαλ του Εξολοθρευτή, που εκ των προτέρων έχει αποφασιστεί να διαθέτει δύο ακόμη συνέχειες, το 2017 και το 2018. Στο Terminator: Genisys που υπογράφεται σκηνοθετικά από τον Alan Taylor του Thor: The Dark World, μεταφερόμαστε στο 2029 όταν μια ομάδα επαναστατών μάχεται ενάντια στις ρομποτικές μηχανές της Skynet. Ο φόβος του ηγέτη της αντίστασης Τζον Κόννορ γίνεται πραγματικότητα καθώς οι πράκτορες του τεχνολογικού κολοσσού επιχειρούν την αντεπίθεση τους και από τα δύο χρονικά όρια, το παρελθόν και το μέλλον. Η μάχη αναμένεται συγκλονιστική και πρόκειται να ανατρέψει τα δεδομένα για την ύπαρξη της ανθρωπότητας. Το σενάριο της γεμάτης ειδικά εφέ, καταιγιστικής περιπέτειας φαντασίας, όπως αποκαλύπτει το προωθητικό τρέιλερ, ανήκει στον Patrick Lussier και η επίσημη παγκόσμια πρεμιέρα του νέου Τερμινέιτορ έχει προγραμματιστεί για την 1η Ιουλίου του 2015.

Δεν είναι και άσχημη η ερμηνευτική ομάδα που κρατά τους βασικότερους ρόλους στο καινούργιο αυτό τεύχος, με τον Jason Clarke να υποδύεται τον Τζον Κόννορ, τον Jai Courtney τον ατρόμητο συμπολεμιστή του Κάιλ Ριζ και την Emilia Clarke να παίζει την μητέρα του αρχηγού, Σάρα Κόννορ. Βεβαίως από τα πλάνα του καινούργιου αυτού πολέμου μεταξύ ανθρώπων και ρομπότ δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ο Arnold Schwarzenegger εκείνος δηλαδή που έδωσε πνοή στο σίριαλ, τόσο από την μεριά του κακού, όσο και του καλού ανθρωποειδούς της ιστορίας.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 25 Ιουνίου 2015 με τον τίτλο Terminator Genisys από την UIP

Desert Age

του zerVo (@moviesltd)

Είναι πλέον πολύ λογικό με την ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογιών του Animation, ολοένα να προτίθενται καινούργια στούντιος που ασχολούνται με το κινούμενο σκίτσο, γεγονός που πανεύκολα θα οδηγήσει το σινεφίλ πιτσιρικαριό σε έναν ελαφρύ κορεσμό, ελέω των πολλών πλέον τίτλων που καλείται να παρακολουθήσει. Λογικό κι επόμενο να τεθεί πια ζήτημα διαλογής των καλύτερων, κάτι που δεν είναι και τόσο εύκολο αν μιλάμε για τις πιο δυνατές μπράντες σαν την Pixar, την Disney, την Dreamworks. Είναι όμως σαφώς ευκολότερο στις περιπτώσεις των πρωτοεμφανιζόμενων δημιουργικών ομάδων, που ναι μεν μπορεί να κερδίζουν την συμπάθεια μας για τον κόπο που έκαναν να προσφέρουν ένα μοντέρνο καρτούν, δεν μπορούν όμως να κερδίσουν και την εκτίμηση μας συνάμα, αφού η σύγκριση με τους καλύτερους, είναι απίθανο να αποβεί υπέρ τους.

Η έντονη ξηρασία που επικρατεί στην αφρικάνικη έρημο, έχει προβληματίσει έντονα τους οργανισμούς που ζουν κάτω από τον καυτό ήλιο της μαύρης ηπείρου. Όπως την αγέλη των ζεβρών, που τα μέλη της νιώθουν πως αργά ή γρήγορα το νερό της μικρής όασης που τα φιλοξενεί πρόκειται να στερέψει, συνεπώς πρέπει να την εγκαταλείψουν, αναζητώντας ένα άλλο καλύτερο σπιτικό. Για τον νεαρό Κούμπα, το πρόβλημα έχει ακόμη μια προέκταση, καθώς έχοντας εξ γενετής την ιδιομορφία να μην διαθέτει στο σώμα του όλες τις ραβδώσεις που διακρίνουν το γένος του, θεωρείται από την φυλή του όχι μόνον διαφορετικός, μα και υπαίτιος των δεινών που βιώνουν.

Έχοντας ακούσει τον μύθο της ασθενικής μητέρας του, για την ύπαρξη μιας μαγικής πηγής στο πέρας του Μεγάλου Καρού, που όποιος πλυθεί στα νερά της θα εξαφανίσει από πάνω του κάθε είδους σωματική ιδιαιτερότητα, ο Κούμπα αψηφώντας τους υπαρκτούς κινδύνους, θα κινήσει το μακρύ ταξίδι για τον εντοπισμό της. Παρέα του στην πορεία προς την...γιατρειά, η ιδιότροπη αντιλόπη Μάμα Βι και η πλουμιστή στρουθοκάμηλος Μπράντλι. Μαζί θα ξεπεράσουν όλες τις αντιξοότητες που τους καρτερούν, τον (όχι και τόσο) Μαύρο Αετό, τους εχθρικούς λύγκες, τα παράξενα τραγουδιάρικα τρωκτικά, για να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο με τον δυσκολότερο αντίπαλο, τον μοχθηρό τύφλο τίγρη Φάνγκο.

Η γνώριμη, δίχως την παραμικρή απόκλιση φόρμουλα του τυπικού κινούμενου σκίτσου, ακολουθείται σε βαθμό απόλυτης πρόβλεψης για το τι πρόκειται να συμβεί παρακάτω, στο θεματικό κομμάτι του Khumba, που δεν διεκδικεί και τίποτα δάφνες πρωτοτυπίας στην ανάπτυξη του. Δανεισμένο, για να μην χρησιμοποιήσω την βαρύτερη έκφραση αντιγράφοντας, την πλοκή του Ice Age πασπαλισμένης με στοιχεία από την Madagascar και περιτυλιγμένη με συγκινήσεις του The Lion King, η διαδρομή της περίεργης εμφανισιακά ζέβρας και της κομπανίας της, δεν προβάλλει ποτέ ένα έστω δικό της ύφος, που να μην το έχουμε ξανασυναντήσει σε animation του πρόσφατου ή του παλιότερου παρελθόντος.

Σχεδιαστικά η δουλειά των Νοτιοαφρικάνων, της ομάδας δράσης της πρωτοφανέρωτης Triggerfish, δεν είναι άσχημη και σε αισθητική τείνει στα πρότυπα της Fox, χρησιμοποιώντας ως φόντο τον καταγάλανο ουρανό και τις τονισμένες χρωματικά πινελιές της ερήμου. Όμορφοι και ζεστοί χαρακτήρες ζωάκια, που ειδικά στην ξενόγλωσση βερσιόν, αποδίδονται με ζέση από διάσημους χολιγουντιανούς αστέρες, χωρίς πάλι όμως οι διάλογοι τους να διακρίνονται από πρωτοτυπία.

Για πες: Βεβαίως το ηθικό δίδαγμα δεν απουσιάζει από την κεντρική ιδέα του στόρι που απλά και μόνο θα ικανοποιήσει όποιους μπόμπιρες το επιλέξουν για την κινηματογραφική τους έξοδο, το οποίο αναφέρεται στην αδικία των όποιων φυλετικών ή άλλων στοχοποιητικών διακρίσεων, που δεν απουσιάζουν από καμία πια σύγχρονη δυτική κοινωνία. Αν μη τι άλλο αξιοπρεπές το μήνυμα...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 4 Δεκεμβρίου 2014 από την Feelgood

Μια φωνή μου ψιθυρίζει, μυστικά...

του zerVo (@moviesltd)

Κανόνας: Ποτέ δυο άνθρωποι που τους δένει μια μεγάλη αγάπη δεν πρέπει να χωρίζουν, είναι πρόσταγμα της μοίρας που τους έφερε κοντά, που τους έδεσε. Η αλυσιδωτή αντίδραση που θα προκαλέσει ο ανεπιθύμητος από το ριζικό χωρισμός, θα έχει τόσο θορυβώδη ισχύ, που θα συμπαρασύρει στο διάβα τους τις μαραζωμένες ψυχές του γκρεμισμένου δεσμού. Κι όταν ο καθένας τραβήξει τον αντίθετο δρόμο του, τάχαμου απελευθερωμένος κι ευτυχής, διαρκώς θα παλεύει με μανία να καλύψει το θεόρατο κενό που άφησε το προορισμένο του μισό. Όχι από καμία ανάγκη, μα Από Έρωτα...

Ελάχιστες ώρες πριν στεφανωθεί την εδώ και έναν χρόνο σύντροφο του, Νατάσα, μια όμορφη Μολδαβή νοσοκόμα, ο Αντώνης, ψυχικά ζορισμένος το τελευταίο χρονικό διάστημα πυροσβέστης, θα δει εντελώς αναπάντεχα να τον καρτερεί στο κατώφλι του σπιτιού του η Άννα. Ο μεγάλος έρωτας της ζωής του, μια γυναίκα που ο ίδιος έσωσε από βέβαιο θάνατο σε πυρκαγιά κι έκτοτε πέρασε μαζί της μια παραμυθένια περίοδο πάθους, μέχρι που εκείνη, στην κορύφωση της αγάπης τους, τον εγκατέλειψε, πιστεύοντας πως του κόβει τον δρόμο προ της ευτυχία. Μια όχι και τόσο τυχαία συνάντηση που θα ανατρέψει τα δεδομένα γύρω από τον επερχόμενο γάμο, μα και θα προβληματίσει ακόμη περισσότερο τον ακόμη ερωτευμένο Αντώνη, που δεν καταφέρνει να διαχωρίσει αν όλα όσα ονειρικά ξαναζεί στο πλάι της καρδιάς του, είναι πραγματικότητα ή δημιούργημα της φαντασίας του.

Δεν μου ήταν και τόσο εύκολο να αποδώσω τις πέντε σειρές της πλοκής δίχως να αποκαλύψω την (ικανή) ανατροπή της, που δεν αργεί και τόσο πολύ χρονικά να σκάσει στην αφήγηση αυτής της υπερβολικά ευαίσθητης για γεννημένης σε αντρικό μυαλό, ερωτικής, δραματικής  ιστορίας. Που ουσιαστικά κινείται σε αρκετούς διαφορετικούς διηγηματικούς άξονες, χρησιμοποιώντας δίχως καμία φειδώ, αλλά όχι και χωρίς συνοχή, τα φλας μπακς για να κτίσει πάνω τους τους βασικούς χαρακτήρες, αλλά και να επεξηγήσει όλα όσα έχουν συμβεί από την στιγμή που η αγγελικής αύρας Άννα, έκλεισε πίσω της την πόρτα, αφήνοντας μόνο ένα ραβασάκι σπαρακτικού αποχαιρετισμού.

Για να εκκινήσω από όσα δεν με ικανοποίησαν, οφείλω να πω πως το σενάριο δεν διεκδικεί δάφνες αρτιότητας, αφού και κενά προκαλεί στην ματιά του τελειομανή θεατή, αλλά κυρίως χωρίζει στην εξέλιξη του το έργο σε δύο σημαντικά άνισες πράξεις, με πολύ πιο ισχυρή σε κινηματογραφικό όγκο την πρώτη, εκεί που λαμβάνει χώρα και το όχι και τόσο απρόβλεπτο τουίστ. Είναι όμως ευρηματικές οι ιδέες που χρησιμοποιεί ο δημιουργός και εμπνευστής του φιλμ, στον τρόπο που χειρίζεται την εικόνα του κατακερματισμένου μεσήλικα που η ψυχή του έχει κοπεί στα δυο, εξαιτίας της απουσίας εκείνης που ξαστέρωνε την συννεφιά του, εκείνης που ανέπνεε απλά και μόνο στην ιδέα πως θα γυρίσει στο σπίτι για να την αγκαλιάσει. Μα είναι δυνατόν τέτοιες αγάπες να τελειώνουν? Το γιατί το επεξηγεί ο Θοδωρής στην πορεία και δεν είναι διόλου, μα διόλου απίθανο να έχει συμβεί και στ' αλήθεια. Κι αυτό είναι το ακόμη περισσότερο συγκλονιστικό...

Πέραν της κατά περιόδους θολής συνάφειας, με αρωγούς τους εξαιρετικούς επαγγελματίες του συνεργείου που έχει σιμά του, ο Αθερίδης, τα καταφέρνει περίφημα όμως στο καλλιτεχνικό κομμάτι, του κτισίματος ενός λοβ στόρι, δυτικού προσανατολισμού και ευρωπαϊκής εκτέλεσης, που βασίζεται για δεύτερη συνεχόμενη φορά σε δικό του θεατρικό έργο, μετά το επιτυχημένο εμπορικά, μα σαφώς πιο αδύναμο από το παρόν, Μια Μέλισσα τον Αύγουστο. Είναι πασιφανές πως ο αγαπημένος του κοινού, πολυπράγμων καλλιτέχνης, έχει μελετήσει αρκετά το σινεμά των Μεσόγειων σπουδαίων δημιουργών κι αυτό περνά μέσα από τα απίστευτης οικονομίας αλλά εξαιρετικής αισθητικής, ρωμαίικου λυρισμού και αφηγηματικής ευαισθησίας πλάνα, που δείχνουν πως οι ικανότητες του είναι για πολύ υψηλότερα από ότι αρχικά κανείς θα μπορούσε να υπολογίσει. Οι σεκάνς της γνωριμίας και του γάμου, εμπλουτισμένες με τις νότες του Ζαμπέτα και του Κραουνάκη αντίστοιχα, κλέβουν την καρδιά και εύκολα τοποθετούνται στην κορυφή των πιο καλογραμμένων που πρόσφερε φέτος το Made In Greece σινεμά.

Χρησιμοποιώντας για φόντο στα εξωτερικά του κατ, την ομορφότερη αστική συνοικία ολάκερης της Ελλάδας και στα ενδότερα ίσως το πιο αξιοζήλευτο για να ζήσει κανείς σπίτι της Πειραϊκής, με το θαλασσινό στοιχείο να χαϊδεύει κάθε κίνηση της κάμερας, αυτομάτως έχει το αβαντάζ πως το παραμύθι που εξιστορεί διαθέτει το περιβάλλον που του αρμόζει. Κι επειδή στο Από Έρωτα είναι και πιο έμπειρος φιλμικά, αλλά και δεν λειτουργεί στο πόδι (όπως είχε διαφανεί στην Μέλισσα) είναι προσεχτικός στις κινήσεις του και δεν βιάζεται, αντίθετα βραδυφλεγώς και μέσα από διαλόγους μη τηλεοπτικούς (αυτή κι αν είναι διάνα!) υφαίνει τις περσόνες του πλοτ με έκδηλη μαεστρία.

Κάποιους μάλιστα, πέρα των προφανών δύο βασικών, ίσως και περισσότερο από όσο θα έπρεπε, δίνοντας τους και χρόνο στο εκράν παραπάνω από τον απαιτούμενο. Η υποιστορία με το αστυνομικό ύφος, μάλλον είναι αχρείαστη και υπερβολική, ίσως και να αποσπά την προσοχή από τα όσα τόσο ποιητικά, μα και ανθρώπινα διαμείβονται ανάμεσα τον Πυροσβέστη (ο ίδιος ο Αθερίδης σε φόρμα και κοψιά εντελώς αντιφατική του πλέον επιθυμητού στο γυναικείο φύλο επαγγέλματος) και στο όραμα του, Εκείνη που ξαναγύρισε για να φέρει στην αγκαλιά του το Καλοκαίρι. Άνω τελεία. Αυτή είναι η Σμαράγδα Καρύδη, που δεδομένα στην ποιοτικότερη στιγμή της on screen καριέρας της, πείθει ακόμη και τον πιο δύσπιστο, χορεύοντας, τραγουδώντας, παιδιαρίζοντας, κάνοντας πλάκες αλλά και δακρύζοντας μονομιάς, πως το τάλαντο της περισσεύει, ίσως και να είναι πιότερο από την φυσική της ομορφάδα, που (προσωπικώς αναφέρω) στο ξανθό την εκτοξεύει στα ουράνια. Και για να το πάω μισό βήμα παραπέρα, δεν θυμάμαι όχι απλά στην σεζόν, μα και σε ολόκληρη την χρονιά, καλύτερη γυναικεία ερμηνεία, από αυτή της Σμαράγδας, σε ταινία ελληνική. Αντίθετα η επιλογή της Βλαντή για να υποδυθεί την Βαλκάνια νοσηλεύτρια είναι μελανό σημείο του κάστινγκ, μιας και ποτέ της δεν έπεισε πως δεν παλεύει να κάνει λάθος στην γραμματική και στο συντακτικό (επίσης στα καλά φωτισμένα πλάνα της, είναι ιδιαίτερα όμορφη πάντως) δίνοντας έτσι την ευκαιρία να κερδίσει τον τίτλο του καλύτερου υποστηρικτικού ρόλου του φιλμ, ως funny partner, ο Γιώργος Χρυσοστόμου.

Για πες: Έχοντας κάνει πέρα οτιδήποτε έχει σχέση με το θέατρο, για χάρη του σινεμά, ήλπιζα (έως και παρακαλούσα) πως κάποια στιγμή ο Αθερίδης θα μετέφερε στο σελιλόιντ το ξακουστό play του δίνοντας μου την ευκαιρία να το παρακολουθήσω κι εγώ επιτέλους. Αν εξαιρέσω τις αδυναμίες, που λογικά στο επόμενο του βήμα θα είναι λιγότερες και τους πλεονασμούς - ενδεικτικά, ο Θοδωρής εντελώς πρωτότυπα αποφάσισε να τελειώσει το πόνημα του, προβάλλοντας και με τα δύο πιθανά φινάλε που είχε κατά νου - με εξέπληξε θετικά, τηρουμένων μάλιστα και των οικονομικών δεδομένων, που δένουν μεν χέρια μα εκτοξεύουν έμπνευση. Και ακόμη περισσότερο εξεπλάγην από την ευαισθησία ενός δημιουργού, που δεν την είχε περάσει ατόφια στο κοινό του, κυρίως στο τηλεοπτικό του προφίλ, κτίζοντας μια ιστορία αγάπης, τόσο πλούσια σε ψυχή και θέληση που να μην έχει τίποτα να ζηλέψει από τις πολύ ακριβότερες ξενόφερτες.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 4 Δεκεμβρίου 2014 από την Village

Θρίαμβος της Διπλωματίας

του zerVo (@moviesltd)

Ούτε την πιο τίμια οδό ακολουθούν προκειμένου να πετύχουν τον τελικό σκοπό τους, ούτε τα πιο ενάρετα μέσα. Πάντοτε στην δράση τους χρησιμοποιούν μεθόδους παμπόνηρες και υποχθόνιες, στοχεύοντας στο να παγιδεύσουν με γοητεία και να σφάξουν με το γάντι τον απέναντι τους, που στο φινάλε της δοσοληψίας τους, ούτε καν θα κατανοήσει το πότε υποχώρησε με τόση άνεση στις προσταγές τους. Είναι ουσιαστικά εκείνοι που κινούν τα νήματα στα πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά μέτωπα τους κόσμου, είναι αυτοί που καλούνται με βασικό τους εφόδιο το ιδιαίτερο χάρισμα της πειθούς τους να βγάλουν τα καυτά κάστανα από την φωτιά, προς όφελος τρίτων, όσο το δυνατόν πιο αναίμακτα και με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Διπλωμάτες καλούνται. Κι εγώ - έστω κι αν δεν εγκρίνω τις διεργασίες τους - τους βγάζω το καπέλο...

Εντολή του Φύρερ είναι και μάλιστα πρέπει άμεσα να εκτελεστεί άμεσα και χωρίς καθυστέρηση. Τριάντα τρεις γέφυρες του Σηκουάνα, αλλά και τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Πόλης του Φωτός, το Λούβρο, η Νοτρ Νταμ, το Ορσέ, ολάκερη η Σαμπς Ελυζέ, η Όπερα, πρέπει να ισοπεδωθούν με αλυσιδωτές εκρήξεις δυναμίτιδας, πριν οριστικά οι συμμαχικές δυνάμεις ανακαταλάβουν την περιοχή. Μια ολοκληρωτική και εκδικητική καταστροφή στα πρότυπα της ήδη ισοπεδωμένης από τα στρατεύματα των Ναζί, Βαρσοβία, που θα έχει σαν τελικό, μακάβριο αποτέλεσμα τον θάνατο περισσότερων από ενάμισι εκατομμύριο αμάχων...

Η μοίρα θα ορίσει ως εκτελεστή της προσταγής, τον Διοικητή των SS στο Παρίσι, Στρατηγό Φον Τζόλτιτζ, καριερίστα στρατιωτικό τρίτης γενιάς, που έχει ήδη αντιληφθεί μέσα του πως οι ημέρες της κυριαρχίας του Τρίτου Ράιχ είναι μετρημένες. Στην οικία του και κέντρο πολεμικών επιχειρήσεων, που εδρεύει στην σουίτα του ξενοδοχείου Μερίς, ο αξιωματικός δα δεχθεί την απροσδόκητη επίσκεψη του Σουηδού διαπραγματευτή και πεπειραμένου διπλωμάτη Ραούλ Νόρντλινγκ, που από την διεθνή κοινότητα έχει λάβει την οδηγία να τον πείσει να μην κάνει πράξη την φονική απόφαση του παρανοϊκού του ηγέτη.

Για σκάρτα ενενήντα λεπτά, ελάχιστες είναι εκείνες η στιγμές που η κάμερα ξεφεύγει από τα στενά όρια των πενήντα τετραγωνικών του δωματίου, όπως και πολύ λίγες είναι εκείνες οι φορές που το καρέ μοιράζονται περισσότεροι των βασικών δύο πρωταγωνιστών της ιστορίας. Χάρη σε ένα εξαιρετικά καλογραμμένο σενάριο, που στηρίζεται πέρα από τα προφανή αληθινά περιστατικά, στο φημισμένο πλέυ του Cyril Gely, όλα όσα έλαβαν χώρα τα ξημερώματα της 25ης Αυγούστου του '44, μεταφέρονται σε εικόνα με τέτοια ένταση, περιγραφικότητα και ζωντάνια, όσο πολλές φορές δεν το έχουν καταφέρει όλα τα ειδικά εφέ του κόσμου. Όπλο του Diplomacy στην κορύφωση της ίντριγκας, οι κοφτοί διάλογοι, ένα ιδιόμορφο πινγκ πονγκ επιχειρημάτων για το ποια είναι εντέλει η σωστή επιλογή (της ισοπέδωσης της πόλης ή όχι) μεταξύ ενός Σκανδιναβού εκφραστή της ουδετερότητας κι ενός εγωιστή τιμητή της Σβάστικας, που όσο περνά ο χρόνος, εξελίσσεται σε μαραζωμένο οικογενειάρχη, που τρέμει για τις τύχες των λατρεμένων του προσώπων.

Ο πεπειραμένος σκηνοθέτης Volker Schlondorff, λάτρης της ιλουστρασιόν πλήρους λεπτομερειών εικόνας και γνήσιο τέκνο των καλών ημερών του Γαλλικού σινεμά, ζωγραφίζει με φινέτσα την κλεισούρα του δωματίου, ρίχνοντας κλεφτές ματιές στο φόντο της ομορφότερης (μετά την Βασιλεύουσα) πόλης στον κόσμο, ποντάροντας πάντως πολλά στην υποκριτική ικανότητα των δύο κύριων ερμηνευτών του. Κι εκεί ακριβώς κρύβεται το μυστικό της καλλιτεχνικής επιτυχίας του φιλμ, στις ευθύβολες ματιές και στις κοφτερές λέξεις που ανταλλάσσουν ο ψυχρά κοτσονάτος Andre Dussolier ως πρέσβης και ο σαφώς δραματικότερος Niels Arestrup ως ηττημένος Στρατηγός, δείγμα της τεράστιας θεατρικής τους παιδείας και των αναμφισβήτητων ικανοτήτων τους.

Για πες: Εντελώς αντιφατικά από ότι κανείς θα μπορούσε να πιστέψει για ένα εσώκλειστο μονόπρακτο δύο μόλις χαρακτήρων, δεν υπάρχει ούτε δευτερόλεπτο που να μην διατηρείται η ματιά σε εγρήγορση για το τι πρόκειται να συμβεί στην πορεία της υψηλών τόνων κουβέντας. Ακόμη κι αν άπαντες γνωρίζουμε πως και ο Πύργος του Άιφελ και τα Ηλύσια Πεδία ουδέποτε καταστράφηκαν και παραμένουν ολοζώντανα ως απαράμιλλου κάλλους αξιοθέατα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 4 Δεκεμβρίου 2014 από την Odeon