Movies Ltd

Πάμε να τους (ξανά)φάμε! Από τις καλύτερες ποιοτικά αμερικάνικες κωμωδίες της χρονιάς 2011 υπήρξαν οι Horrible Bosses, που εκτός από την καλλιτεχνική, κατόρθωσαν και την εμπορική επιτυχία, σαρώνοντας τα ταμεία όπου κι αν προβλήθηκαν. Λογικό κι επόμενο η Warner να μην μείνει με σταυρωμένα τα χέρια και να προχωρήσει στο λογικό σίκουελ, εκεί που οι τρεις καταπιεσμένοι φιλαράκοι από τα αφεντικά τους να σχεδιάζουν και πάλι να τους εξοντώσουν. Για την ακρίβεια, το τρίο των Νικ, Ντέιλ και Κέρτ, αποφασίζουν να γίνουν οι ίδιοι μπος του εαυτού τους, ανοίγοντας την δική τους επιχείρηση, έλα όμως που θα την βάλουν στο μάτι οι κακεντρεχείς επενδυτές και θα θελήσουν να την καταστρέψουν. Αποφασισμένοι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, οι κολλητοί θα απαγάγουν τον γιο του βασικού τους χρηματοδότη, ζητώντας πίσω τα χρήματα που τους είχε υποσχεθεί. Το τρέιλερ σπαρταριστό, αφήνει υποσχέσεις για ένα κεφάτο δίωρο, με τους Horrible Bosses 2 να δίνουν ραντεβού στους κινηματογράφους, στις 26 Νοεμβρίου 2014.

Φυσικά και επιστρέφουν στους βασικούς ρόλους οι τρεις εκλεκτοί κωμικοί, Jason Sudeikis, Charlie Day και Jason Bateman, στο φιλμ που υπογράφει σκηνοθετικά ο Sean Anders - αντικαθιστώντας τον Seth Gordon του ορίτζιναλ- αλλά και σεναριακά μαζί με τον αδελφό του John, που παρέα συνέγραψαν τους We're The Millers. Και πάλι στην παρέα θα βρεθούν η κούκλα Jennifer Aniston, ο Jamie Foxx και ο Kevin Spacey, μα και οι Christophe Waltz και Chris Pine.

Στις δικές μας αίθουσες? Το Φθινόπωρο του 2014

του John Turturro. Με τους John Turturro, Woody Allen, Sharon Stone, Sofía Vergara, Tonya Pinkins, Vanessa Paradis, Liev Schreiber, Max Casella, Aida Turturro, Bob Balaban, Michael Badalucco, David Margulies, Aurélie Claudel

Allen within Allen...

του zerVo (@moviesltd)

Στα δάκτυλα των δύο χεριών μετριούνται οι φορές, που ο μέγιστος Woody Allen, αφέθηκε ερμηνευτικά στην σκηνοθετική καθοδήγηση συναδέλφων του, κατά βάση φίλων του καλλιτεχνών, που του ζήτησαν να δώσει άλλη οντότητα στα φιλμς τους, απλά και μόνο με την παρουσία του. Από το What's New Pussycat του Clive Donner στα 1965 και το Casino Royale δύο χρόνια αργότερα, ο ευφυής κινηματογραφιστής, απέφευγε συστηματικά να δίνει καταφατικές απαντήσεις στις προσκλήσεις για να συμμετάσχει σε καστ που δεν διευθύνει ο ίδιος, με πιο πρόσφατη περίπτωση εκείνη του Picking Up The Pieces του Alfonso Arau, από το Μιλένιουμ. Να που ένα σενάριο του καλού του μαθητή John Turturro, καλάρεσε όπως φαίνεται στον εβδομηντάχρονο πλέον Woody, αφού ουσιαστικά ο χαρακτήρας του εδώ, μοιάζει τόσο πολύ να έχει ξεπηδήσει από την δική του έμπνευση. Δυστυχώς μόνον εκείνος...

Μπατιρημένος βιβλιοπώλης του Μανχάταν, ο Μάρει, που διαβιώνει σε φτωχικό διαμέρισμα, μαζί με φαμίλια αφροαμερικάνων, βλέποντας τον παλιό του υπάλληλο Φιοραβάντε να μαραζώνει δίχως να βρίσκει εργασία και να απασχολείται σε λουλουδάδικο, θα σκεφτεί την πιο διαβολική λύση, τόσο για να τα τσεπώσει ο ίδιος, όσο και για να χαρεί κομματάκι ο κομπανιέρος του. Παίρνοντας αφορμή από την πρόταση της πάμπλουτης και καυτής πενηντάρας φιλενάδας του, να της βρει τον κατάλληλο εραστή, που θα συνθέσει το παθιασμένο τρίο μαζί με την φλογερή κολλητή της, ο Μάρει θα φανταστεί πρώτο πρώτο γι αυτό τον περιζήτητο ρόλο τον φουκαρά, χαμηλών τόνων και όχι ιδιαίτερα εμφανίσιμο συνοδοιπόρο του.

Το κολπάκι του δαιμόνιου ηλικιωμένου, ερασιτέχνη νταβατζή, θα έχει πέραση, καθώς ο αδόκιμος ζιγκολό, θα σταθεί αντάξιος των περιστάσεων και το παραδάκι θα γεμίσει την τριμμένη τσέπη του παλτού του, με συνέπεια να στραφεί και στην εύρεση κι άλλων μοναχικών κυριών που επιζητούν την αντρική παρέα. Μια από αυτές και η Αβιγκάλ, η ξεψειρίστρα της γειτονιάς, που προσφάτως έμεινε χήρα κι ολομόναχη, καθώς ο σύζυγός της άφησε πρόωρα τα εγκόσμια. Έλα όμως που ο χασιδιστής περιφερόμενος αστυνομικός Ντοβι, που την ζαχαρώνει, θα παραξενευτεί από τις παράξενες κινήσεις της και παρακολουθώντας την θα φτάσει μέχρι την ανήθικη - σύμφωνα με το Δόγμα του - αλήθεια...

Και κάπως έτσι φαρσικά ξετυλίγεται το χαμογελαστό και ουδέποτε σπαρταριστό παραμυθάκι, που λαμβάνει χώρα στις υποφωτισμένες γωνιές της Νέας Υόρκης, με τον Βέρτζιλ, όπως πλέον αυτοαποκαλείται ο επαγγελματίας εραστής, με την αρωγή του ατζέντη του, να κάνει την μπάζα της ζωής του, αλλά και να χουφτώνει τις πιο καλοβαλμένες κυράτσες του τόπου, μέχρι που με αργούς και σταθερούς ρυθμούς, ο φτερωτός θεός θα σημαδέψει και την δική του καρδιά, για τα μάτια της δεν την λες και όμορφη (ποτέ δεν την είπες όμορφη την Paradis) Εβραίας. Ακολουθώντας μια διασταυρούμενη αφήγηση, το στόρι περιπλέκεται ανάμεσα στην διπλή ταυτότητα του κεντρικού του ήρωα, που μπορεί από εμφάνιση να μην λέει και πολλά, η χάρη του στο δέσιμο των μπουκέτων συναρπάζει τις ξελιγωμένες πλούσιες και το μοιραίο συναίσθημα που θα του κτυπήσει την πόρτα, μέχρις ώτου...

...το αφήνουμε για να μην αποκαλυφθεί κι εντελώς το φινάλε της κομεντί, που μπορεί σε κάποιες εκφάνσεις του να θυμίζει Allen, επ ουδενί δεν είναι όμως. Ο Turturro, όχι και τόσο δοκιμασμένος στην καρέκλα του δημιουργού, προτείνει μια αξιοπρεπή ιδέα, την τυλίγει με κάποιες χαριτωμένες κορδέλες και στην κορυφή της στήνει την ομορφάδα της - περνάει ακόμη η μπογιά της - Sharon και της σούπερ Κολομπιάνας Vergara και την διανέμει με ψιλοαπότομο και άκομψο είναι η αλήθεια τρόπο. Η σύνδεση με την ρομαντική υποιστορία, που όσο περνά η ώρα εξελίσσεται σε βασική, τονίζει τις κοινωνικέ;ς αντιθέσεις που ισχύουν στην Μητρόπολη του κόσμου, δεν αποκτά ποτέ όμως την βαρύτητα της εισαγωγής.

Για πες: Εκεί που ο ανέκφραστος όπως πάντα Woody, ακόμη και στις στιγμές που ο κλοιός έχει σφίξει γύρω από το παράνομο και δίχως ίχνος ηθικής έργο του, δείχνει το γιγαντιαίο μέγεθος του, κρατώντας ολομόναχος τα γκέμια, δεν έχει όμως εκείνος το γενικό πρόσταγμα να εκτοξεύσει το σύνολο, στα επίπεδα που μας έχει καλομάθει. Μάλλον θα ήταν καλύτερο την επόμενη φορά που θα αποδεχθεί το friends request, να το σκεφτεί δυο φορές παραπάνω. Όποτε κι όταν έρθει αυτό...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 3 Ιουλίου 2014 από την Village

του Paul Haggis. Με τους James Franco, Mila Kunis, Olivia Wilde, Liam Neeson, Adrien Brody, Maria Bello, Kim Basinger, Caroline Goodall, David Harewood, Moran Atias, Riccardo Scamarcio

Πιάσ' τ' αυγό...

του zerVo (@moviesltd)

Δέκα χρόνια κλείνουν φέτος από την επίσημη πρώτη παρουσίαση του φιλμ, που δίχασε όσο κανένα στην πρόσφατη κινηματογραφική ιστορία, οσκαρολάγνους και σινεφίλ. Με χαμηλό κόστος και ακόμη χαμηλότερο προφίλ, το Crash αφού έκανε περίπου εννιά μήνες να βρει διανομέα μετά την πρεμιέρα του στο Τορόντο, με αναπάντεχο τρόπο όχι μόνο έφτασε στην πεντάδα των Best Films της AMPAS, αλλά υπερκέρασε στην κούρσα και τις τέσσερις - καλύτερες του, χωρίς αμφιβολία - ανταγωνίστριες, για να στεφθεί τιτλούχο, ερχόμενο, κυριολεκτικά, από το πουθενά. Συστήνοντας σε ευρύτερο των ψαγμένων - που τον γνώριζαν σαν τον σκρίπτερ του Million Dollar Baby - κύκλο, τον Paul Haggis, που η δαιδαλώδης, πολύπλευρη συλλογιστική του, για ένα φεγγάρι υπήρξε μόδα στο Χόλιγουντ. Που πέρασε, όμως, ευτυχώς, μίστερ και όσο κι αν το παλεύεις, με συρμούς σαν το Third Person, δεν πρόκειται να επανέλθει...

Παρίσι. Ο βετεράνος συγγραφέας Μάικλ, τιμημένος με βραβείο Πούλιτζερ, για το πρώτο μάλιστα έργο της μακράς πορείας του, επιχειρεί να ανακάμψει μια καριέρα που έχει πάρει την κάτω βόλτα, μελετώντας την καινούργια του νουβέλα, σε υπερπολυτελές ξενοδοχείο της πόλης. Ακόμη δεν έχει ξεπεράσει ούτε τον χωρισμό από την επί δεκαετίες σύζυγό του, ούτε την τραγωδία που βρήκε τον μικρό του γιο, κάτι για το οποίο θα φροντίσει η άφιξη της νεαρότερης του, αλλά και εξίσου συννεφιασμένης ψυχικά, Άννα. Νέα Υόρκη. Αποτυχημένη ηθοποιός δευτεροκλασσάτων τηλεοπτικών σειρών, η Τζούλια, άφραγκη και άστεγη, θα αναζητήσει εργασία ως καμαριέρα σε πεντάστερο hotel, επιθυμώντας να βελτιώσει την δημόσια εικόνα της και να κερδίσει και πάλι την κηδεμονία του μικρού της γιου, που μετά την παρολίγο μοιραία επίθεση που δέχτηκε από εκείνην, ζει μαζί με τον ζάπλουτο πατέρα του σε λοφτ του Μανχάταν. Η δικαιοσύνη σε πρώτο στάδιο έχει αποφανθεί. Το παιδί πρέπει να μείνει μακριά της.

Ρώμη. Πλασιέ ρούχων, φτηνών απομιμήσεων ακριβών φιρμών, ο Σκοτ, γνωρίζει στην αιώνια πόλη την τσιγγάνα Μόνικα και θέλγεται από την δραματική περιπέτεια που ζει, καθώς εκείνη καλείται να βρει τα χρήματα και να πληρώσει ντόπιο έμπορο λευκής σαρκός, για να αφήσει ελεύθερη την μικρή της κόρη. Συγκινημένος από την τραγωδία της άμοιρης γυναίκας, θα κάνει ότι περνά από το χέρι του για να την βοηθήσει.

Τρεις ιστορίες, τοποθετημένες σε τρία διαφορετικά σημεία του πλανήτη - μην παίρνεις και όρκο γι αυτό - όπως ακριβώς και στο Crash, συνθέτουν το παζλ του Τρίτου προσώπου. Τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, βγαλμένες από την καθημερινότητα κατά κύριο λόγο, κτίζουν το ενδιαφέρον όπως ακούγεται οικοδόμημα ενός σπονδυλωτού, πολύπλοκου και τρικυμιώδους φιλμικού συνόλου. Οι βασικοί έξι χαρακτήρες που παίζουν σε πρώτο πλάνο, ανά δύο σε κάθε ρουμπρίκα, είναι προφανές πως έχουν βιώσει σε κάποια φάση της ζωής τους τον πόνο, την απώλεια, τον αποχωρισμό, την βία, τον εξευτελισμό, κατιτίς που κρύβουν βαθιά κρυμμένο μέσα τους και δεν πρόκειται να το δημοσιοποιήσουν, παρά μόνο όταν το έργο φτάσει λίγο πριν την πτώση της αυλαίας του, ώστε άπαντες να εξαγνιστούν από την έλευση του λυτρωτικού φινάλε.

Όμως αυτές οι δύο ώρες και κάτι, μέχρι ο συνοθυλευματικός οίστρος του Haggis κατασταλάξει, κυλούν σαν μέσα στην παράνοια, σαν να συμβαίνει το οτιδήποτε συμβολικά, αλληγορικά και ποτέ στην πραγματικότητα, σαν ο υπερρεαλισμός να έχει επιβληθεί των προσωπικοτήτων, που δεν αντιλαμβάνονται πια, ποια είναι η αλήθεια και ποια η παραμυθένια φαντασία που τους έχει περιβάλλει. Σε αυτό το ζορισμένο και ανασφαλές όνειρο, η εξάδα αλλά και οι συν αυτής παρεπόμενοι κομπάρσοι, παίζουν ένα παιχνίδι άτακτο, άλλοτε γλαφυρό, άλλοτε νοσηρό, άλλοτε χαμογελαστό κι ελπιδοφόρο κι άλλοτε νταουνιάρικο και θλιβερό, αλλά πάντοτε αναληθές, ανακριβές, ασύγχρονο και εντέλει μπερδευτικό, ακόμη και για την ματιά του πλέον οξύνοου και θετικά προδιατεθειμένου θεατή. Να αναφερθώ στην Daliική εναλλαγή των τριών φόντων, δεν θα χρειαστεί. Ο συμβολισμός είναι πασιφανής, όσο όμως και το κομφούζιο που θα προκαλέσει αυτή η απροσδιόριστη κίνηση των πιονιών, στην θεματική σκακιέρα.

Πέρα από ανακόλουθα τα σκετσάκια, όμως, είναι και ασύμμετρα στην δυναμική τους, ευθύνη που βαρύνει κατά κύριο λόγο, η ανισομερής κατανομή του χρόνου στο καθένα. Αν και καταναλώνει το περισσότερο από το δίωρο (και βάλε) η ανιαρή Ντόλτσε Βίτα του βαριεστικού εκτός Taken ρόλων Liam Neeson και της απίστευτα σέξι Olivia Wilde, ουδέποτε μπαίνει σε ράγες ειδυλλίου, άρα και η αποκάλυψη του τέλους, μάλλον δεν νοιάζει κανέναν. Με πιο μεσογειακό μπρίο και σεναριακά προσεγμένη, η ιστορία του πωλητή ρούχων μαϊμούδων και της τρομαγμένης Ρομά, ανεβάζει παλμούς, ειδικότερα χάρη στην παρουσία του καλύτερου όλων Adrien Brody, η ερμηνεία της ισραηλινής μη ηθοποιού που βάλανε απέναντι του, μάλλον λειτουργεί ισοπεδωτικά. Στο τρίτο σονέτο, με την Kunis και τον Franco, αμφότεροι μοιάζουν και λες τους τράβηξες μόλις από το κρεββάτι του ύπνου, ώστε η μοιραία και αυτοκαταστροφική σχέση τους, να μην νοιάζει κανέναν. Τι μένει οπότε να θυμόμαστε από το Third Person?

Για πες: Από τα επί του εκράν, μάλλον τίποτα απολύτως, ίσως μόνο το ολόγυμνο ράλι της Olivia στα μαρμάρινα σκαλοπάτια του Westin Excelsior, που ξυπνά ελαφρώς τις ανδρικές αισθήσεις. Από τα της πλατείας, προφανώς την προσδοκία που παρέμεινε ψηλά μέχρι τέλους, υποστηρίζοντας τον αποδεδειγμένα καλό κινηματογραφιστή, που με σταθερούς ρυθμούς τσακίστηκε κι αυτή και σε κάποια φάση μετατράπηκε σε έκδηλη απογοήτευση.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 3 Ιουλίου 2014 από την Odeon

του Paul Andrew Williams. Με τους Terence Stamp, Vanessa Redgrave, Gemma Arterton, Barry Martin, Taru Devani, Anne Reid, Elizabeth Counsell, Ram John Holder, Denise Rubens, Arthur Nightingale, Jumayn Hunter, Christopher Eccleston

True Colors...

του zerVo (@moviesltd)

Είναι η δεύτερη φορά σε σύντομο χρονικό διάστημα που παρακολουθούμε ταινία με θεματική γύρω από την αβάσταχτη ανδρική χηρεία, φαινόμενο μειοψηφικό είναι η αλήθεια στις κοινωνίες γενικότερα, που όταν απαντάται όμως, προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα στην θωριά του, ανάλογα με το μέγεθος του πόνου που έχει προκαλέσει στην ψυχή του μονάχου πλέον, η απώλεια. Και στις δύο περιπτώσεις, η προηγούμενη ήταν το Mr Morgan's Last Love με τον Michael Caine, ο καημός υπήρξε τεράστιος, πριν κιόλας το λατρεμένο έτερον ήμισυ περάσει στην αιωνιότητα, γι αυτό η προσέγγιση των εκ των πραγμάτων απογοητευμένων χαρακτήρων, γίνεται με σεβασμό και κατανόηση, όχι τόσο από το ίδιο τους το αίμα, αλλά από άτομα του περίγυρου τους, που αντιλαμβάνονται την δυσκολία της περίστασης.

Μπορεί η ασθένεια της Μάριον να έχει προχωρήσει τόσο ώστε οι γιατροί να την δίνουν ελάχιστους μήνες ζωής, εκείνη όμως στιγμή δεν λέει να εγκαταλείψει την εστία φιλίας, όπου μαζί με τους συνομηλίκους της έχουν στήσει την χορωδία της περιοχής, ακόμη κι αν η παρουσία της, καταβάλλει εμφανώς τον αδύναμο οργανισμό της. Γεγονός που προκαλεί εκνευρισμό στον ήδη καταθλιπτικό, μπροστά στο ενδεχόμενο της οριστικής φυγής της από το πλάι του, σύζυγο της εδώ και μισό αιώνα Άρθουρ, που θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του να την αποτραβήξει από την λέσχη, προκειμένου να βρει την ηρεμία της στο σπιτικό τους.

Η πρόκληση του να συμμετάσχει η χορωδία στον διαγωνισμό της περιφέρειας και μάλιστα με πιθανότητες διάκρισης, όπως υποστηρίζει η νεαρή μουσικός που την διευθύνει, να δώσει πνοή ζωής στην άμοιρη γυναίκα, που θα δει αυτή την δοκιμασία ως την τελευταία αναλαμπή της πορείας της, βάζοντας σκοπό να τα καταφέρει, να τραγουδήσει με όση ψυχή της απομένει. Χαρίζοντας συνάμα μέσα από τις μελωδικές χροιές της φωνής της, τα ύστατα λόγια αγάπης, προς τον άνθρωπο που της στάθηκε όσο κανείς και τώρα την βλέπει να αργοσβήνει, χωρίς ελπίδα.

"Μην φύγεις", της ψιθυρίζει στο αυτί ο σχεδόν πάντα συνοφρυωμένος δημόσια, μα τόσο ευάλωτος στις προσωπικές τους στιγμές Άρθουρ, λες και είναι στο χέρι της, λες και ο ίδιος θα έκανε τα πάντα για να αλλάξουν θέσεις, αυτή την κρίσιμη στιγμή. Πολύ δυνατή στιγμή, μιας δημιουργίας που φέρει την υπογραφή του Βρετανού Paul Andrew Williams, σκηνοθέτη του εξαιρετικού London To Brighton, που μέσα από τις ώρες απόγνωσης και φόβου για το δεδομένο τέλος, αναδίδει μια γλυκιά αισιοδοξία, ένα ζεστό χαμόγελο και προς αυτόν που αναχωρεί, αλλά κυρίως προς εκείνον που μένει, μονάχος πίσω. Χωρισμένο σε δύο στάδια το έργο, μοιράζεται με την Μάριον (η μεγάλη Redgrave) παρούσα στο πρώτο και εκλιπούσα στο δεύτερο, χωρίς ποτέ να πέφτει σε καταστάσεις μοιρολογιού και τρισαλί, το Song For Marion, με ζέση και συμπόνοια επιχειρεί να αγγίξει ένα υπαρκτό θέμα.

Για πες: Γκρινιάρης, απότομος, σταθερά νευριασμένος μα συνάμα και στοργικός άντρας, που θα έκανε τα πάντα για να μην αποχωριστεί την αγαπημένη του είναι ο χαρακτήρας που με θέρμη υποστηρίζει ο βετεράνος Terrence Stamp, ενώ ιδιαίτερα γλυκιά είναι και η παρουσία της Gemma Arterton ως ανατρεπτικών μεθόδων ηγέτιδα χορωδός (αξιοπρόσεκτο πως οι γέροντες τραγουδούν Salt N Pepa, let's Talk About Sex!), καταλύτης στην ανατροπή της ψυχικής αναταραχής που βιώνει ο ηλικιωμένος άσπονδος φίλος της. Οι υπο ιστορίες - ειδικά εκείνη με τον αποξενωμένο γιο - δεν έχουν την ίδια δυναμική με την κεντρική, ίσως και να αποπροσανατολίζουν από το βασικό δίδαγμα, αν και το βάλσαμο του θριαμβευτικού (κι απρόσμενου αρχικά) στο contest φινάλε, γιατρεύει τις ανοικτές πληγές όλων των ζορισμένων από το "εις το επανιδείν" της ζωντανής μέχρι και την τελευταία στιγμή Μάριον.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 3 Ιουλίου 2014 από την Filmtrade

Από τις πλέον αναμενόμενες κινηματογραφικές στιγμές της επόμενης σεζόν είναι η καινούργια δημιουργία του Ridley Scott, Exodus: Gods & Kings, που όπως εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ο σινεφίλ, περιστρέφει την θεματική της πάνω στις Βιβλικές επικές περικοπές, με πρωταγωνιστές τον Μωυσή, τον βασιλιά Ραμσή Β' και την ανοιχτή διένεξη των δύο λαών, με τους μεν Ισραηλινούς να αγωνιούν για την απελευθέρωση τους και τους Αιγύπτιους να επιζητούν την διαιώνιση της κυριαρχίας τους. Ο σκηνοθέτης των Blade Runner, Gladiator και Prometheus, βασίζεται σε σενάριο των Adam Cooper και Bill Collage, που ξεσκονίστηκε από τον μαέστρο των σκριπτ Steven Zaillian, για να παρουσιάσει μια πιο τεχνολογικά άρτια άποψη των θρύλων στην πανάκριβη παραγωγή της 20th Century Fox, που θα την δώσει σε κυκλοφορία κατά την εορταστική περίοδο, στις 12 Δεκεμβρίου 2014. Οι πρώτες εικόνες που η διανομή μόλις διέρρευσε είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές, για το ακριβώς πρόκειται να παρακολουθήσουμε.

Αστέρες πρώτου βεληνεκούς παρελαύνουν από τις εικόνες του έπους, με πρώτο και καλύτερο τον Christian Bale ως Πατριάρχη των Ιουδαίων, τον Joel Edgerton ως Φαραώ αλλά και τους Aaron Paul, Ben Kingsley, John Turturro και Sigourney Weaver, να συνθέτουν ένα από τα ποιοτικότερα καστ της χειμερινής περιόδου.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Transformers Age Of Extinction	UIP	1	107	24.725	19.871
2	The Two Faces Of January	Seven / Spentzos	2	36	12.012	41.311
3	The Homesman	Weird / Odeon	1	18	7.712	7.712
4	How To Train Your Dragon 2	Odeon	3	43	5.503	54.065
5	Maleficent	Feelgood	5	29	3.788	143.754
6	Qu'Est-Ce Quon A Fait Au Bon Dieu?	Odeon	4	11	3.401	24.176
7	Les Beaux Jours	Feelgood	1	5	2.198	2.198
8	Blended	Village	2	19	2.085	9.568
9	The Fault In Our Stars	Odeon	2	15	1.878	11.380
10	The Legends Of Oz: Dorothy's Return	Village	1	35	1.564	1.564

Έχοντας εκτοξεύσει την δημοτικότητα του ονόματος του, χάρη στο εξαιρετικό τηλεοπτικό μίνι σίριαλλ True Detective που υπέγραψε σκηνοθετικά, ο Cary Fukunaga επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη με την ταινία Beasts Of No Nation, που βασίζεται θεματικά στην ομώνυμη νουβέλα του Izodinma Iweala, που περιγράφει τις δύσκολες καταστάσεις που επικρατούν στα αφρικάνικα κράτη, τα οποία βρίσκονται κάτω από από καθεστώς εμφυλίου πολέμου. Εκεί που βασιλεύει ο νόμος των ανταρτών, των γκουερίλα, ένας από τους οποίους, ίσως και ο πιο σκληροτράχηλος και αιμοβόρος θα γίνει ο Άγκου, που νεαρό αγόρι στρατολογήθηκε, προκειμένου να εκδικηθεί τον θάνατο των γονιών του από τους παραστρατιωτικούς. Μέσα στην αιματηρή δίνη του πεδίου της μάχης, ο νεαρός θα αντιληφθεί πως η ζωή του έχει πλέον διαφορετική εξέλιξη από εκείνη την αθώα των παιδικών του χρόνων, καθώς τις ανέμελες στιγμές στο σχολείο και την αλάνα έχει πια αντικαταστήσει ο τρόμος του θανάτου.

Η ταινία που δεν έχει αποκτήσει ακόμη επίσημη ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες, μόλις κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο την πρώτη επίσημη φωτογραφία από τα γυρίσματα της, αποκαλύπτοντας την μορφή του πάντα δυνατού ερμηνευτικά Idris Elba, να φορά τον μπερέ του αυστηρού διοικητή των ανταρτών, στην κόλαση των πολεμικών επιχειρήσεων της δύσμοιρης Δυτικής Αφρικής.

Ένα ταξίδι περιπλάνησης από την Σκοτία προς το μακρινό Κολοράντο στις αρχές του 19ου αιώνα, για ένα νεαρό αγόρι που αναζητά την γυναίκα της ζωής του, αφηγείται το καθαρόαιμο αμερικάνικο γουέστερν με την ευρωπαϊκή υπογραφή που φέρει τον τίτλο Slow West και σκηνοθετείται από τον πρωτοεμφανιζόμενο, στο μεγάλο μήκος τουλάχιστον, John Maclean, μουσικό και μέλος του συγκροτήματος των Beta Band. Ο 17χρονος Τζέι, συνοδευόμενος σε αυτή την μακρινή από την πατρίδα του διαδρομή από έναν αινιγματικό άντρα, τον Σίλας, θα αντιληφθεί πως η Αμερική δεν έχει καμία σχέση με τον τόπο που ονειρευόταν, αφού θα πέσει θύμα βίας και προδοσίας, ακόμη και από πρόσωπα που ούτε καν φανταζόταν. Με τους παραγωγούς του The King's Speech να έχουν την επιμέλεια του πρότζεκτ και γυρισμένο στις παρθένες ζώνες της μακρινής Νέας Ζηλανδίας, το φιλμ που μόλις ολοκλήρωσε το φιλμάρισμα του, αναμένεται στις αίθουσες περί τα τέλη του 2014.

Τον ρόλο του συνοδού του πιτσιρικά κρατά ο Michael Fassbender, γνώριμος του δημιουργού από δύο μικρού μήκους ταινίες που έκαναν παρέα, ενώ τον βασικό, του ρομαντικού ταξιδευτή που μέσα από αυτή την Οδύσσεια θα ανακαλύψει τον εαυτό του κρατά ο ταλαντούχος Kodi Smit-McPhee. Μαζί τους και οι Ben Mendelsohn και Caren Pistorius.

του Michael Bay. Με τους Mark Wahlberg, Stanley Tucci, Kelsey Grammer, Nicola Peltz, Jack Reynor, Sophia Myles, Li Bingbing, Titus Welliver, T. J. Miller, Melanie Specht, Victoria Summer, Peter Cullen, Frank Welker

Alive And Kicking, but...who cares?

του zerVo (@moviesltd)

Χαλάστηκα! Κι αυτό το άσχημο συναίσθημα δεν το ένιωσα πρώτη φορά τώρα στην παρακολούθηση του φιλμ, αλλά από την στιγμή που πληροφορήθηκα πως μια από τις πιο καλοστημένες κι εμπορικά αποδοτικές τριλογίες, θα αποκτούσε μέσω των γεννητουριών του ριμπούτ, ακόμη ένα αδελφάκι. Δεν το ήθελα αποξαρχής. Μια χαρά ολοκληρώθηκε το τρίπτυχο, που και τον ανθρώπινο παράγοντα έφερνε σε βασικό πλάνο και μηνύματα ηρωισμού, αλληλεγγύης, συνεργασίας, μαχητικότητας έβγαλε μέσα από τις καταιγιστικά δομημένες εικόνες του. Μίλησε όμως η πλεονεξία και το οικονομικό συμφέρον, αφού σε μια τέταρτη συνέχεια, που ανασταίνει από την αρχή τον μύθο των Transformers, η Paramount εντόπισε την φλέβα χρυσού που έλειπε από τα ταμεία της. Δεν νομίζω πως θα είναι έτσι, ούτε σε αυτό τον τομέα εντέλει...

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από την υπέρτατη μάχη του Σικάγο, όπου οι Ότομποτς και οι Ντισέπτικονς, έδωσαν τον τελικό αγώνα για την επικράτηση, με νικητές τους συνετούς και όχι πολεμοχαρείς πρώτους. Η διοίκηση της χώρας, έχοντας σπάσει τους δεσμούς της με τους θριαμβευτές του διαπλανητικού πολέμου, θα κινήσει διαδικασία ομοσπονδιακής δίωξης τους, τρέποντας τους θηριώδεις ευμετάβλητους μαχητές σε φυγή, να κρυφτούν όπως όπως από το κυνηγητό του Νόμου.

Μια τέτοια περίπτωση Τρανσφόρμερ, θα εντοπίσει ο Τεξανός μηχανολόγος και ειδικός σε θέματα ρομποτικής Κέιντ Γιάγκερ, στην νταλίκα που θα αγοράσει από έναν παλιατζή, έχοντας σκοπό να την κάνει κομμάτια και να την πουλήσει ανταλλακτικά, προκειμένου να βγάλει τα δίδακτρα για να πληρώσει το κολέγιο της κόρης του. Προς μεγάλη του έκπληξη, πίσω από το ογκώδες όχημα θα αντιληφθεί πως κρύβεται ο Όπτιμους Πράιμ, ο φυσικό ηγέτης των Ότομποτς, που από μεριάς του σχεδιάζει να ανακαλύψει τις κρυψώνες των συντρόφων του και να επιχειρήσει την μεγάλη αντεπίθεση.

Για εκείνο που δεν είναι όμως προετοιμασμένος ο λαμαρινένιος γίγαντας, είναι για το γεγονός πως ο τεχνολογικός κολοσσός της KSI, έχει καταφέρει να διασπάσει το γενετικό μόριο των Τρανσφόρμερς και να δημιουργήσει ένα ακόμη πιο ισχυρό είδος, τον Γκάλβατρον, που βασίζεται στην δομή του δαίμονα αρχηγού των Ντισέπτικονς, Μέγκατρον. Με την κεντρική διοίκηση και την μιλιταριστικών συμφερόντων πολυεθνική μπράντα να δημιουργούν συνασπισμό ενάντια στις αγαθές προθέσεις των καλών άλινες και των λιγοστών γήινων που τους συνεπικουρούν.

Ο κόσμος του Michael Bay είναι ένας κόσμος φτιαγμένος για να χορτάσει το μάτι του κάθε πεινασμένου για φανφάρα, για εκρήξεις, για επί της οθόνης πανζουρλισμό. Εκεί ακριβώς εστιάζει με την μεγέθυνση του πονήματος του κοντά στο τρίωρο, εκτιμώντας πως περισσότερος χρόνος αυτομάτως σημαίνει αναλογικά περισσότερος χαμός, πιότερη αδρεναλίνη, σαφώς μακροεσκελέστερες σεκάνς καταδιώξεων με τις βόμβες και τα θραύσματα να σκάνε από του πουθενά, πάνω από τα τρομαγμένα κεφάλια των ακούσια συμμετεχόντων στην καινούργια μάχη. Φασαρία εξωπραγματική όμως έτσι για το Θεαθήναι και χωρίς άλλον συγκεκριμένο σκοπό, δίχως δυνατό θεματικό υπόβαθρο από τoν για τρίτη φορά υπεύθυνο για το σενάριο των Tranformers Age Of Extinction, Ehren Kruger, που εκεί που τελειώνει την πρώτη πράξη στο Αμέρικα, αρπάζει ολάκερο το σετ και το στέλνει - απλά και μόνο για εμπορικούς σκοπούς και στόχους - στην Άπω Ανατολή και την Σαγκάη.

Για πες: Φυσικά κουβέντα πουθενά δεν γίνεται για Shia LaBeouf - αφού ο Marky Mark είναι το νιου έντρυ του στόρυ - συνεπώς εξ ορισμού υπάρχει μια αποκοπή από τα προηγούμενα. Η αισθητική φιλοσοφία του Bay παραμένει η ίδια, αφού μπροστά στο φυσικό φόντο της φτωχικής επαρχίας, τα ψηλοτάκουνα δηλώνουν ξανά παρόντα, σε συνδυασμό όπως πάντα με τα καυτά σόρτς και τα κοντά τοπάκια, συνειρμός απαραίτητος πλάι στις κλαγγές των μεταλλικών θηρίων που επικεντρώνεται το ενδιαφέρον, εφόσον η ανθρώπινη υπόσταση περνά σε δεύτερη μοίρα. Για μια τριλογία, μια χαρά έπιασε το κόλπο, που κι εγώ με σθένος το επικρότησα. Εδώ επαναλαμβανόμαστε αγαπητέ Michael. τα φράγκα θα τα τσακώσουμε και πάλι, το πολύ το κύριε ελέησον όμως...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 26 Ιουνίου 2014 από την UIP

Μια ανέλπιστα μεγάλη επιτυχία για την Universal, βρίσκεται εδώ και καιρό σε διαδικασία σίκουελ, δεν είναι όμως τα πράγματα για το στούντιο τόσο απλά, ώστε να εντοπίσει τις ιδανικότερες συνθήκες για μια αναλόγου επιπέδου συνέχεια. Ο λόγος για το Snow White And The Huntsman, που στην πρώτη του προβολή σάρωσε τα ταμεία και πλέον το επόμενο του επεισόδιο μπαίνει σε διαδικασία pre production, με την εξεύρεση ικανού σκηνοθέτη, αλλά και σύνταξης του καστ. Σύμφωνα με τα δεδομένα λοιπόν, το δεύτερο τεύχος της περιπέτειας φαντασίας, θα φέρει τον κομμένο τίτλο The Huntsman, όπερ σημαίνει πως η πρωταγωνίστρια του Kristen Stewart, βασικός παράγοντας του χιτ του πρωτότυπου, δεν θα συμμετάσχει σε αυτό το σπίν οφ. Αντιθέτως επιστρέφουν τόσο η κακιά μάγισσα του στόρι με την μορφή της Charlize Theron όσο και ο καλόκαρδος και δυναμικός Ξυλοκόπος με την φόρμα του Chris Hemsworth, ενώ η μπράντα εντόπισε ήδη και τον δημιουργό του νέου φιλμ, αφού βρίσκεται πολύ κοντά σε συμφωνία με τον ικανότατο Frank Darabont. Οτέρ που θυμίζω πως και οι τέσσερις προηγούμενες στιγμές που έβαλε την υπογραφή του (The Shawshunk Redemption, The Green Mile, The Majestic και The Mist0 είναι η μία καλύτερη από την άλλη. Πάντως από ότι φαίνεται ο Darabont θα σκηνοθετήσει μόνο και δεν είναι και ο σεναριογράφος του φιλμ, όπως το συνηθίζει.

Η θρυλικότερη ποδοσφαιρική κινηματογραφική ιστορία όλων των εποχών, το Escape To Victory, γνωστό στον τόπο μας με τον τίτλο Η Μεγάλη Απόδραση των 11, του John Huston, είναι πανέτοιμη να αποκτήσει το ριμέικ της, 33 χρόνια μετά την πρώτη της προβολή στις αίθουσες. Η παραγωγή που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας την διασκευή της ιστορίας που εκτυλίσσεται κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου και αφορά στον (φανταστικό) ποδοσφαιρικό αγώνα που έδωσε μια ομάδα σπουδαίων παικτών εκπροσωπώντας τους Συμμάχους ενάντια στους Γερμανούς επιλέκτους, με φόντο την επιχείρηση απόδρασης τους από τα δεσμά της Γκεστάπο, ήδη έχει αναθέσει την συγγραφή του σεναρίου στον Gavin O'Connor, τον δημιουργό του υποτιμημένου Warrior, ενώ αναζητά και τον αναγνωρισμένο σκηνοθέτη που θα πάρει υπό την εποπτεία του το φιλόδοξο πρότζεκτ. Πρώτο φαβορί για να καθίσει στην καρέκλα του ντιρέκτορα, ο Doug Liman, που προέρχεται όμως από την εμπορικής καθίζηση του Edge Of Tomorrow, αν και το θρίλερ παρελθόν του στο Bourne Identity και στο Mr And Mrs Smith εγγυάται πως μπορεί να προσφέρει μια υψηλού επιπέδου αγωνιώδη αθλητική περιπέτεια. Pele, Stallone και Michael Caine να δούμε που θα βρει και όλα τα άλλα λύνονται...

Όρισαν το πιο αγαπημένο κινηματογραφικό ζευγάρι, από τα μέσα των 80s και για μια ολόκληρη δεκαετία. Τρεις φορές βρέθηκαν μαζί στο εκράν, σε ρομάντζα που έγραψαν την δική τους ξεχωριστή ιστορία, στο κωμικότερο Joe Versus The Volcano, στο μελοδραματικό Sleepless In Seattle, στο ωριμότερο You've Got Mail. Από εκείνη την τελευταία τους στιγμή μαζί, ο καθένας τους ακολούθησε την δική του πορεία, με τον Tom Hanks να φτάνει μέχρι την κορυφή της σταρικής ιεραρχίας και την Meg Ryan να (αυτο)καταστρέφεται, με κάκιστες και ανούσιες επιλογές. Η πάλαι ποτέ όμορφη ξανθούλα με την σπινθηροβόλα ματιά, θα πραγματοποιήσει το σκηνοθετικό της ντεμπούτο με την ταινία Ithaca, μια δραματική ιστορία που χρονικά εξελίσσεται κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, βασισμένη στο μυθιστόρημα του William Saroyan, The Human Comedy, έχοντας την υποστήριξη της εταιρίας Playtone, του παλιού καλού της φίλου Hanks. Ο οποίος μάλιστα θα επιχειρήσει κι ένα καμέο - κάτι που δεν το συνηθίζει - στο φιλμ που τα γυρίσματα του αναμένεται να ξεκινήσουν τους προσεχείς μήνες στην Βιρτζίνια. Η ιστορία του έργου περιστρέφεται γύρω από την αγωνία ενός 14χρονου αγοριού, που κατόπιν της φυγής του μεγαλύτερου αδελφού του για το μέτωπο, καλείται να φροντίσει την χήρα μητέρα του, την μεγάλη του αδελφή, αλλά και τον τετράχρονο βενιαμίν της φαμίλια, Οδυσσέα. Φυσικά οι συγγένειες με το έπος του Ομήρου είναι αρκετές, κάτι που ελέγχεται αν και κατά πόσο θα μεταφερθεί σωστά στο εκράν, από την άπειρη και ντεφορμέ Ryan...