Movies Ltd

Άντε να την βρεις να την σβήσεις! Από τις πιο αναμενόμενες κομεντί της κινηματογραφικής σεζόν, τόσο για την πιπεράτη θεματική της, όσο και για την επιτυχημένη συνυπαρξιακά προϊστορία των συντελεστών της είναι η περίπτωση του Sex Tape. Που όπως πολύ καλά μαρτυρά ο τίτλος της αφορά την πονηρή βιντεοταινία, που γυρνά μια νύχτα στην κρεβατοκάμαρη του ένα παντρεμένο από δεκαετίας, βαριεστημένο ζευγάρι, δοκιμάζοντας όλες τις ερωτικές περιπτύξεις του Κάμα Σούτρα, επιζητώντας να αναπτερώσει το ενδιαφέρον στην σχέση του. Έλα όμως που από λάθος το τρίωρης διάρκειας ταινιάκι, εντελώς αναπάντεχα, θα φύγει από την κατοχή του ντουέτου και θα πέσει σε λάθος χέρια, που απειλούν να το δημοσιοποιήσουν στο ίντερνετ. Με παρελθόν στο αναλόγου ενήλικου ύφους Bad Teacher, ο Jake Kasdan, παίρνει το σενάριο της Kate Angelo; που δικό της ήταν το εξίσου διασκεδαστικό The Back Up Plan με την Bullock και τον Reynolds και προσφέρει μια καλοστημένη ανατρεπτική κωμωδία, όπως διαφαίνεται στο προωθητικό τρέιλερ, που η Sony θα μοιράσει στις αίθουσες, στις 25 Ιουλίου, στοχεύοντας σε ένα ικανό εμπορικό χιτ!

Άλλωστε οι πρωταγωνιστές του, που έχουν συνυπάρξει στην Άτακτη Καθηγήτρια, διαθέτουν την χιουμοριστική χημεία εκείνη που μπορεί να τους δέσει ως ζευγαράκι στην μεγάλη οθόνη. Από την μια μεριά ο Jason Segel, έχοντας μόλις τερματίσει την πορεία του How I Met Your Mother και από την άλλη η 42 Μαΐων ξανθιά βόμβα Cameron Diaz και πέραση έχουν στο κοινό, αλλά και χαριτωμένα μπορούν να υποδυθούν το τρομαγμένο δίδυμο που τρέχει στο κατόπι της δημοσιοποίησης της προσωπικής του στιγμής...

Στις δικές μας αίθουσες? Το καλοκαίρι του 2014...

Η MGM καθώς φαίνεται δεν δείχνει να εγκαταλείπει ποτέ τα πρότζεκτ που της έχουν αποφέρει τεράστια κέρδη. Ένα από αυτά κι εκείνο του Ροζ Πάνθηρα, που μετά από πέντε ταινίες με τον αείμνηστο Peter Sellers (συν μιας κοπτοραπτικής κατόπιν του θανάτου του), δύο σπιν οφ με τους Roger Moore και Roberto Benigni, ακόμη μιας με τον Alan Arkin, αλλά και τις πιο πρόσφατες δύο με τον Steve Martin, έντεκα συνολικά, επιστρέφει στο γνωστό θέμα που εκτόξευσε στα ύψη την δημοτικότητα του δημιουργού του Blake Edwards. Αυτή την φορά όμως, το στούντιο, επιδιώκοντας να αυξήσει κατά πολύ τα 875 εκατομμύρια συνολικού τζίρου από το franchise, θα εστιάσει όχι στην διασκεδαστική φιγούρα του Επιθεωρητή Κλουζό, μα στην ίδια την μορφή του καρτούν, που μπορεί να είχε αποκτήσει αμέτρητους οπαδούς κατά το πέρασμα του από την μικρή οθόνη στα 80s, ουδέποτε όμως έκανε το μεγάλο άλμα για το εκράν. Η παραγωγή, όπως ανακοίνωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Metro, Jonathan Glickman, που θα φέρει την υπογραφή του θρυλικού Walter Mirisch, που απέσπασε την έγκριση της Julie Andrews, συζύγου του εκλιπόντος Edwards, θα αποτελεί υβρίδιο μίξης animation και πραγματικών χαρακτήρων, όπως δηλαδή προσφάτως συνέβη με την περίπτωση των The Smurfs. Την σκηνοθεσία μάλιστα έχει ήδη αναλάβει ο ευρηματικός David Silverman, του The Simpsons Movie και του Monsters Inc, που πλέον καλείται να σχεδιάσει το ιδανικότερο πλάνο μεταφοράς του αγαπημένου Pink Panther - ο οποίος φέτος κλείνει πενήντα χρόνια σχεδιαστικής ζωής - στον κινηματογράφο.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Noah	UIP	1	113	64.641	64.641
2	The Lego Movie	Village	2	95	14.705	43.219
3	Divergent	Odeon	1	31	11.116	11.116
4	300: Rise Of An Empire	Village	4	63	10.711	390.987
5	Need For Speed	Odeon	2	46	9.579	46.689
6	The Grand Budapest Hotel	Odeon	4	16	5.814	66.394
7	Το Μικρό Ψάρι	Feelgood	1	31	5.645	5.645
8	Mr Peabody And Sherman	Odeon	5	38	3.930	65.365
9	The German Doctor	Videorama	1	3	2.342	2.342
10	Philomena	Feelgood	5	12	1.186	48.730

Ακόμη μια σημαντική προσθήκη, στο ήδη εξαιρετικό ερμηνευτικό ρόστερ της επόμενης ταινίας του Γιώργου Λάνθιμου, Lobster, έδωσε στην δημοσιότητα η παραγωγή του. Πρόκειται για τον χαρισματικό ρολίστα John C. Reilly, γνώριμο από τις αξιομνημόνευτες παρουσίες του σε φιλμ όπως Magnolia, Aviator, Boogie Nights, Gangs Of New York και φυσικά Chicago, εκεί όπου απέσπασε την μοναδική έως τώρα Οσκαρική του υποψηφιότητα. Ο καλός ηθοποιός προστίθεται έτσι σε ένα διεθνές λαμπρό καστ που αποτελούν μέχρι στιγμής οι Colin Farrell, Ashley Jensen, Rachel Weisz, Ben Whishaw, Lea Seydoux, Olovia Colman, αλλά και οι Ariane Labed και Αγγελική Παπούλια, που είναι γνωστές από τις προηγούμενες δημιουργίες του ταλαντούχου σκηνοθέτη, Κυνόδοντας και Άλπεις. Τα γυρίσματα του φιλόδοξου φιλμ, που θεματικά κινείται σε ένα δυστοπικό μέλλον και που αναμένεται να παίξει σημαντικότατο ρόλο στις φεστιβαλικές εκδηλώσεις του επόμενου χρόνου, δίχως όμως να έχει καθοριστεί επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του, έχουν ήδη ξεκινήσει στην Ιρλανδία

Μουσικός παραγωγός / Πρώην μουσικός παραγωγός! Κορίτσι του ροκ σταρ / Πρώην κορίτσι του ροκ σταρ! Ως χαμηλού προφίλ, ανεξάρτητης φιλοσοφίας και αισθητικής προβάλλεται το Begin Again, μια ρομαντική ιστορία που λαμβάνει χώρα στο περιθώριο του καλλιτεχνικού κόσμου της Νέας Υόρκης. Το στόρι απλούστατο. Εκείνος, ο Νταν, είναι από τα πιο ικανά στελέχη της βιομηχανίας του πενταγράμμου, που απολύεται από την δουλειά του εξαιτίας της ανάρμοστης συμπεριφοράς, που τον έχει ωθήσει η αηδία του για τον χώρο που υπηρετεί. Εκείνη, η Γκρέτα, ακολουθεί στο Μεγάλο Μήλο τον επί χρόνια αγαπημένο της, που επιθυμεί διακαώς να εξελιχθεί σε είδωλο της πίστας και όταν το κατορθώνει, της δίνει πασαπόρτι. Καθώς εκείνη σε μια μουσική βραδιά θα επιδείξει τις φωνητικές της ικανότητες, από σύμπτωση θα βρεθεί κοντά της ο απολυμένος μάνατζερ, που θα μαγευτεί από την μελωδία. Το φιλμ που σκηνοθετεί ο John Carney, αγαπημένο στο indie κοινό από το Once, έχει πάρει ήδη υπό την εποπτεία της η ομάδα της Weinstein Company, που αναμένεται να το κυκλοφορήσει σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στις 4 Ιουλίου.

Ελπίζοντας σε μια κάποια αποδοχή από το κοινό, χάρη στην συμμετοχή στο καστ της Keira Knightley, που κάτι τέτοιοι ρόλοι της ταιριάζουν απόλυτα και του Mark Ruffalo, που δείχνει να αρέσκεται πιο πολύ σε χαμηλότονες εμφανίσεις, παρά στα θορυβώδη μπλοκμπάστερς της Marvel.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Άκου! Αυτόν τον ήχο δεν πρόκειται να τον ξεχάσεις ποτέ σου! Από του πουθενά και δίχως πολλές πολλές τυμπανοκρουσίες, έρχεται ένα θρίλερ ολοκληρωτικής καταστροφής από την Warner, που αν κρίνουμε από το πιασάρικα εντυπωσιακό τρέιλερ μάλλον οι εμπορικές φιλοδοξίες είναι πολύ υψηλού επιπέδου. Τίτλος του φιλμ Into The Storm και όπως πολύ φυσικά προδίδει, το θέμα του περιστρέφεται γύρω από μια απίστευτου μεγέθους καταιγίδα που θα ξεκινήσει από την μικρή επαρχιακή πόλη του Σίλβερτον και που στην εξέλιξη της πρόκειται να ισοπεδώσει το μεγαλύτερο κομμάτι της αμερικάνικης επικράτειας. Την ελάχιστα διαφημισμένη περιπέτεια, μέχρι στιγμής αφού σίγουρα στο προσεχές μέλλον θα δούμε κι άλλους κυκλώνες να παρασύρους ολάκερα αεροσκάφη, υπογράφει σκηνοθετικά ο Steven Quale, πάνω σε σενάριο του John Swetnam (Step Up: All In). H New Line παρέα με την WB πρόκειται να ρίξουν τον Κυκλώνα στην κυκλοφορία στις 8 Αυγούστου, μέσα στο κατακαλόκαιρο, ελπίζοντας σε έναν θρίαμβο - έκπληξη μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Ελπίδα που δεν θα στηριχτεί ούτε σε κάποιο σπουδαίο σταρικό όνομα, μιας και το καστ αποτελούν ηθοποιοί όχι παρμένοι από το πάνω πάνω ράφι, όπως ο Richard Armitage, η Sarah Wayne Callies, ο Matt Walsh, o Nathan Kress, η Arien Escarpeta. Αν μη τι άλλο, τα ειδικά εφέ, είναι πολύ πιθανόν να φέρουν από μόνα τους την επιτυχία.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Η ζωή ζωγραφίζεται με τα λόγια του άλλου! Προβλήθηκε για πρώτη φορά στα γκαλά του φεστιβάλ Τορόντο και συγκίνησε κατά κάποιο ποσοστό τις ευαίσθητες ψυχές, με συνέπεια να κατορθώσει να πάρει την πολυπόθητη διανομή του στην αμερικάνικη αγορά. Ο λόγος για την ρομαντική dramedy Words & Pictures, που υπογράφει ο Fred Schepisi, ένας από τους βετεράνους πλέον Χολιγουντιανούς δημιουργούς (Fierce Creatures), πάνω σε σενάριο του Gerald DiPego (The Forgotten, Message in A Bottle). Η υπόθεση παρακολουθεί τον καθηγητή φιλολογίας Τζακ Μάρκους, στην απελπισμένη προσπάθεια του να πείσει τους μαθητές του, να ασχοληθούν περισσότερο με το μάθημα, παρά με την κοινωνική δικτύωση που δεν έχει να τους προσφέρει κάτι σημαντικό. Ο ίδιος πάντως παρότι μια φορά κι έναν καιρό υπήρξε ικανότατος συγγραφέας, πλέον στερούμενος έμπνευσης το έχει ρίξει στο ποτό. Η γνωριμία του με την καλλιτέχνιδα Ντίνα Ντελσάντο, μια από τις σημαντικότερες ζωγράφους μοντέρνας αισθητικής, θα αλλάξει ολοκληρωτικά την σκεπτική του, παρότι φαινομενικά οι φιλοσοφίες τους δεν ταιριάζουν διόλου. Επίσημη κυκλοφορία στις αίθουσες στις 23 Μαΐου, από την Roadside Attractions.

Ο Βρετανός Clive Owen, παρότι εξαιρετικός ερμηνευτής, εδώ και πολύ καιρό απέχει από την μεγάλη επιτυχία, στοιχείο που χαρακτηρίζει και την συμπρωταγωνίστρια του εδώ, Γαλλίδα Juliette Binoche. Ελπίδα και των δύο, το Words & Pictures να αποτελέσει την απαρχή του μεγάλου τους come back, που θα συνεχίσει ο πρώτος με το Blood Ties και η δεύτερη με τον επερχόμενο Godzilla, όπου συμμετέχει...

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

του Darren Aronofsky. Με τους Russell Crowe, Jennifer Connelly, Ray Winstone, Emma Watson, Logan Lerman, Anthony Hopkins, Douglas Booth, Leo McHugh Carroll

My Precious...Bible!

του zerVo (@moviesltd)

Την πρώτη φορά που ο Νεοϋορκέζος μπλέχτηκε στα κινηματογραφικά δίχτυα του θεολογικού υπαρξισμού, του ψαξίματος προέλευσης του ανθρώπινου είδους, της φιλοσοφικής αναζήτησης της ρίζας του δέντρου της ζωής, υπέστη ένα ανεπανάληπτο πατατράκ. Κατά βάση εισπρακτικό, μιας και είχε επενδύσει περιουσίες στο The Fountain, που δεν το παρακολούθησε σχεδόν κανείς, κατά σημαντικότερο λόγο όμως η ζημιά είχε να κάνει με το προσωπικό του πρεστίζ, εφόσον προερχόμενος από τον θρίαμβο του Requiem, δεν υπολόγισε πως κάποιοι θα του την έχουν (αναίτια και άδικα) στημένη στην γωνία, για να τον κράξουν (όπως συνέβη στην πρεμιέρα της Βενετίας) για την εξαετή πομπώδη αποχή του, τότε, από τα δρώμενα. Το πήρε αλλιώς λοιπόν ο Darren, έκοψε τα πολλά πολλά με τις Malick επιρροές και σήμερα επιστρέφει πάνω στο ίδιο πατρόν, με ένα ακόμη πιο φιλόδοξο κι εντυπωσιακό πρότζεκτ, που ξεσκονίζει την Παλαιά Διαθήκη, παρεμβαίνοντας στα λεγόμενα της, όχι όμως και στα ιδιαίτερα νοήματα και συμβολισμούς της.

Κατόπιν της αποπομπής των Πρωτόπλαστων από τον Κήπο της Εδέμ, οι απόγονοι τους σκόρπισαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, με εκείνους της φατρίας του αδελφοκτόνου Κάιν, να έχουν βυθίσει το σύνολο του γνωστού κόσμου στο σκότος, ζητώντας να ξεδιψάσουν την πλεονεξία τους, να κάνουν δικό τους οτιδήποτε προσφέρει η μητέρα φύση. Δέκα γενιές πέρασαν και δεν έχει αλλάξει το παραμικρό. Η αμαρτία, το έγκλημα, η αδικία βασιλεύουν και οι ελάχιστοι ενάρετοι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους, φεύγοντας στην αφιλόξενη έρημο, κυνηγημένοι από τους μανιασμένους διώκτες. Όπως συνέβη με τον γεμάτο ιδανικά Νώε, εγγονό του παροπλισμένου πλέον, ατρόμητου μαχητή Μαθουσάλα, που για να προστατέψει την φαμίλια του, δεν θα διστάσει να κρυφτεί στην γη των πέτρινων Γιγάντων, των έκπτωτων Αγγέλων, που ο Δημιουργός δεν τους έδωσε δεύτερη ευκαιρία να αποδείξουν την αφοσίωση τους σε Εκείνον.

Εκεί που θα αντιληφθεί πως το πεπρωμένο του τον προορίζει να είναι αυτός ο Επίλεκτος που θα φέρει εις πέρας την αποστολή διατήρησης των αθώων και ευγενικών πλασμάτων στην ζωή, καθώς ο Πλάστης θα στείλει στην Γη θεομηνία που θα καταπνίξει τους ακόλαστους και τους αμαρτωλούς. Έναν κατακλυσμό από τον οποίο θα επιβιώσει μόνο ένα ζεύγος από κάθε οργανισμό, που θα βρει καταφύγιο στην γιγαντιαία Κιβωτό που ο Νώε θα κτίσει με την βοήθεια των Γιγάντων. Ένα πλάνο που θα υποπέσει στην αντίληψη του μοχθηρού Τούμπαλ Κάιν, που μαζί με την φατρία του θα θελήσουν να σωθούν κι εκείνοι από τον επερχόμενο Αρμαγεδδόνα.

Φυσικά η σεναριακή βάση καλά διατηρεί τα γραφόμενα της Βίβλου, σε βαθμό πλήρους αφοσίωσης στις προφητείες, μα επειδή πρέπει με κάποιον τρόπο να γεμίσει το δίωρο, οι παρεμβάσεις που ιντριγκάρουν το αρχικό στόρι, δεν είναι λίγες, δεν είναι και παράταιρες. Το ταίριασμα των Έκπτωτων με το γενικότερο σύνολο και την γενική τους παρουσία είναι εξαιρετικό. Όπως άλλωστε και οι προσθαφαιρέσεις στο οικογενειακό γίγνεσθαι του Πατριάρχη, που και μια (ενδιαφέρουσα) ανακατωσούρα θα φέρει στην ενότητα της, αλλά κυρίως θα αναδείξει το πραγματικό, το άτεγκτο πρόσωπο του Νώε, που θα παρεξηγήσει τους βουλές του Υψίστου, εκτιμώντας πως ο άνθρωπος αξίζει της υπέρτατης τιμωρίας.

Αν δει κανείς τον Noah, μόνο ως μια επική περιπέτεια, εφετζίδικη και φανφαρόνικη, πιθανότατα να είναι και ο πιο κερδισμένος της υπόθεσης, ειδικά αν έχει την εντύπωση πως οι νυσταλέοι Hobbit είναι τίποτα υπερθέαμα. Από την στιγμή που στο κούτελο του Νώε σκάει η πρώτη σταγόνα βροχής - ναι, καλά κατάλαβες, όπως ακριβώς συμβαίνει στο Passion Of The Christ - μέχρι την ώρα της απόλυτης νηνεμίας, δεν υπάρχει περιθώριο στον θεατή ούτε για να ανασάνει από την καταιγίδα δράσης και απίθανων τρισδιάστατων εφέ. Ένα σαραντάλεπτο βγαλμένο ολοκληρωτικά από τις ποιοτικότερες στιγμές της τριλογίας του Λόρδου, που από μόνο του είναι αρκετό για να δικαιολογήσει το αντίτιμο του εισιτηρίου. Να δούμε όμως και το φιλοσοφικό κομμάτι πως το προσεγγίζει ο ποιητής?

Καταρχήν με σεβασμό στην διαδικασία της Γέννεσης - που την απεικονίζει μάλιστα σε ένα ολιγόλεπτο κλιπ - συνδυάζοντας υπέροχα και την θρησκευτική, αλλά και την πιο ορθολογική της υπόσταση. Από αυτή την δύσκολη φιλμική μελέτη μιας βιβλικής παραβολής, δεν απουσιάζουν οι διδακτισμοί, μιας και κάτι τέτοιο θα ήταν παντελώς αδύνατον, χωρίς όμως ο σκηνοθέτης να εστιάζει πάνω τους, αλλά και δίχως να δεσμεύει, στο φινάλε, το ελεύθερο πνεύμα και την σκέψη του κεντρικού υποκειμένου. Εν ολίγοις το πόνημα, διατηρεί μια ικανή ισορροπία - επίτευγμα του δημιουργού του αυτό - ανάμεσα στο να μελώσει ως θρησκόληπτο ή να προκαλέσει το αίσθημα ως άπιστο ευαγγέλιο, ακόμη κι όταν οι ενέσεις του σκριπτ, περισσότερο παραπέμπουν στον Μεσαίωνα του Tolkien παρά στην προχριστιανική εποχή.

Η φωτογραφία του Matthew Libatique, όπως αναδυκνείει τους Ισλανδικούς ορίζοντες, τείνει πιότερο στην παραμυθένια χροιά παρά στον ρεαλισμό όπως τον επέδειξε ο ίδιος στον Black Swan, η μουσική του Clint Mansell επιβλητική, παρούσα σε κάθε πλάνο, ζωγραφίζει ηχητικά την κάθε αλλαγή σελίδας της Βίβλου, τα ειδικά εφέ αγγίζουν ή και ξεπερνούν ενίοτε τα πανύψηλα στάνταρντς της κραταιάς ILM, οι μεταμορφώσεις του μέικ απ, βοηθά τα μέγιστα, ειδικά στην κάλυψη ενός χρονικού εύρους δέκα και πλέον ετών εξιστόρησης. Επικής αναφοράς, που θα ήταν παντελώς αδύνατον να ειπωθεί, δίχως τον Russell Crowe να δίνει την μορφή του στον ακριβοδίκαιο γιο του Λόμεχ, είτε στην πιο ευσεβή, αρχική του υπόσταση είτε στην πιο παρανοική της μετεξέλιξης του σε δυνητικό Αβραάμ. Τεράστια έκπληξη που ερμηνευτικά στα χνάρια του δεν τον ακολουθεί η περιορισμένου σκηνικού εύρους Jennifer Connelly ως φιλήσυχη σύζυγος, αλλά η για πρώτη φορά τόσο πειστική υποκριτικά Emma Watson, που εντελώς αβανταδόρικα κρατά και την πιο δραματική στιγμή του φιλμ.

Για πες: Πακέτο δυνατό, πανίσχυρο, άρτια οργανωμένο στα χέρια του Aronofsky, που εκτιμώ πως δύσκολα θα απογοήτευε το κοινό του, ακόμη και σε αυτό το απαιτητικό σχέδιο. Δεν μπορώ να υποστηρίξω πως είναι άψογο, υπάρχουν ρυθμικές κοιλιές και ευκολίες που καταφεύγει το σκριπτ, πιο πολύ για να φουσκώσει την χρονική διάρκεια, αλλά ως ριψοκίνδυνη αναπαραγωγή μιας Βιβλικής γραφής, ούτε σε ολίσθημα πέφτει, φροντίζοντας ταυτόχρονα να ικανοποιήσει και τις απαιτήσεις για υπερθέαμα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Μαρτίου 2014 από την UIP

του James Bobin. Με τους Κέρμιτ, Μις Πίγκι, Άνιμαλ, Ουόλτερ, Φόζι και τους Ricky Gervais, Ty Burrell, Tina Fey

Κέρμιτ εναντίον Κέρμιτ

του zerVo (@moviesltd)

Δεν γίνεται να μην χαμογελάς, απλά και μόνο στην ιδέα πως στο προσεχές δίωρο θα ξανακούσεις εκείνο το τραγουδάκι, που συνειρμικά σε επαναφέρει στα νεανικά απογεύματα του Σαββάτου. It's Time To Play The Music... Αυτό ακριβώς ήταν και θα είναι το Μάππετ Σόου, για όσους τυχερούς το έζησαν σε εκείνες τις αξέχαστες μέρες θριάμβου, μια ανεβαστική, νοσταλγική ανάμνηση που σε κάθε του επανεμφάνιση - πλέον μόνο στην μεγάλη οθόνη - θα φέρνει στον νου μονάχα όμορφες, διασκεδαστικές στιγμές. Ευτυχώς που ούτε η πρώτη προ δύο χρόνων, ούτε η παρούσα δεύτερη μετά το ριμπούτ ταινία των κούκλων του Henson, διέψευσαν τις υψηλές προσδοκίες...

Με το που πέφτουν οι τίτλοι τέλους της επανεμφάνισης των Μάππετς στο πανί, οι μαριονέτες μούτρωσαν. Και τώρα τι κάνουμε? Καλά περάσαμε, τραγουδήσαμε και χορέψαμε, δεν πρέπει να επαναλάβουμε ξανά τα νούμερα μας? Απάντηση στις φιλοδοξίες του ιδιαίτερου θιάσου θα δώσει ο από το πουθενά εμφανισθείς μάνατζερ Ντομινίκ Μπαντγκάυ (με τ' όνομα) που δεν θα δυσκολευτεί να πείσει τα μέλη του πως έχουν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τουρνέ, στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, στην Ευρώπη. Μόνο που την ίδια στιγμή σε γκούλαγκ της Σιβηρίας, ο υπ' αριθμόν ένα δημόσιος κίνδυνος Κόνσταντιν, κοψιά με τον δαιμόνιο κονφερασιέ Κέρμιτ, θα αποδράσει από τα δεσμά του και προκειμένου να αποκτήσει καινούργια ταυτότητα, θα φτάσει στο Λος Άντζελες και θα πάρει την θέση του αγαθού βατράχου.

Με τον σωσία να έχει πάρει την θέση του, δίχως να τον έχει αντιληφθεί κανείς - πλην του dumber Άνιμαλ - ο φουκαράς ο Κέρμιτ θα πέσει στα δίχτυα της αστυνομίας που θα τον οδηγήσει και πάλι στην φυλακή, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στον κακοποιό και τον συνεργό του να ξαφρίζουν τα μουσεία, σε κάθε πόλη που σταθμεύει το Σόου. Βερολίνο, Μαδρίτη, Δουβλίνο, θα πέσουν θύματα των ορέξεων του λωποδυτικού ντουέτου, με την Ιντερπόλ να βάζει στο στόχαστρο όμως, μόνο τα ανυποψίαστα κουκλάκια, ως βασικούς υπόπτους των κλεψιών, που τυγχάνει η παράσταση τους να γειτονεύει με τους τόπους του εγκλήματος.

Διπλό λοιπόν προς τέρψη των φανς το πεδίο που κινείται το μιούζικαλ. Με την μια του έκφανση να ορίζεται σε κάθε θριαμβευτικό λάιβ των Μάππετς, που συνάμα συνδυάζεται και με τα ριφιφί του άπληστου Κόνσταντιν και την άλλη να λαμβάνει χώρα στα υπόγεια μπουντρούμια του φρέσκου, εκεί που ο κακομοίρης Κέρμιτ, απελπισμένος που δεν καταφέρνει να αποδράσει, θα κάνει το χατίρι της δεσμοφύλακος Tina Fey, να στήσει θεατρικό με πρωταγωνιστές του βαρυποινίτες. και τι φάτσες διαλεχτές μία προς μία, Danny Trejo, Ray Liotta και δεν συμμαζεύεται...

Φυσικά εν μέσω ανατροπών, αφελών και παιδιάστικων όπως συνήθως, το φινάλε θα στηθεί δίπλα στον Τάμεση, όπου η σούπερ σταρ του θιάσου, η σημαιοστολισμένη γουρουνίτσα, θα ανταλλάξει όρκους αιώνιας πίστης με τον καλό της, που βρήκε επιτέλους το κουράγιο να της ζητήσει το χέρι. Ποιος να φανταστεί όμως, από τους προσκεκλημένους, πως ο Κέρμιτ είναι μουσαντός? Μέχρι να ανεβούμε τα σκαλιά της εκκλησιάς φυσικά το κέφι ξεχειλίζει, με τους αγαπημένους ήρωες να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, συμπεριλαμβανομένου και του Ουόλτερ, του μεγαλύτερου φαν των Μάππετς, ρούκι στην προηγούμενη περιπέτεια. Αλλά και ένας σωρός γκεστ αστέρες, που συνοδεύουν τους κούκλινους αρτίστες στα νούμερα τους, όπως η Lady Gaga, η Salma Hayek, ο Tony Bennett, o Frank Langella, ο Christoph Waltz, αλλά και η Celine Dion που παρέα με την Πίγκυ ερμηνεύουν το τραγούδι Something So Right, ακλόνητο φαβορί της κατηγορίας στην Οσκαρική κούρσα του 2015, που μόλις ξεκίνησε.

Για πες: Αν περίμενα από κάποιον το κάτι παραπάνω? Από τους Muppets Most Wanted, που δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, σε μια ακόμη λαμπερή παράσταση, σίγουρα όχι. Από τον ταλαντούχο Ricky Gervais, που αποξαρχής περνά σε δεύτερη μοίρα και δεν έχει τις γνώριμες ατάκες που διακρίνουν τις καυστικές εμφανίσεις του, μάλλον ναι...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Μαρτίου 2014 από την Feelgood

του Γιάννη Οικονομίδη. Με τους Βαγγέλη Μουρίκη, Βίκυ Παπαδοπούλου, Πέτρο Ζερβό, Γιάννη Τσορτέκη, Γιώργο Γιαννόπουλο, Γιάννη Αναστασάκη, Πωλίνα Δελλατόλα, Μαρία Καλλιμάνη, Όμηρο Πουλάκη, Αλέκο Πάγκαλο, Σόνια Θεοδωρίδου Πόπη Τσαπανίδου

Όλα λίμπα ρε!

του zerVo (@moviesltd)

Είναι 1994 και ο ευρωπαίος κινηματογραφιστής Luc Besson, που έχει επηρεάσει όσο λίγοι τα παγκόσμια φιλμικά δρώμενα των τελευταίων δεκαετιών, φτάνει στην κορύφωση της καριέρας του, με την ταινία που αναπροσάρμοσε την σχέση του κοινού με το μοντέρνο νουάρ. Ο αριστουργηματικός Leon, δεν πετυχαίνει απλώς και μόνο έναν εμπορικό θρίαμβο, αλλά ζωντανεύει στην συνείδηση του κόσμου, ένα ταλαιπωρημένο genre, δίνοντας του πνοή για να συνεχίσει να υπάρχει. Είκοσι χρόνια μετά, ένας χαρισματικός Έλληνας δημιουργός, ο πλέον ιδιαίτερος, ίσως κι ο πιο ταλαντούχος, αρπάζει αυτήν ακριβώς την πασίγνωστη ιστορία, την ταξιδεύει από την Παριζιάνικη νύχτα στην ντεκαντάνς διαμαντόπετρα στης γης το δαχτυλίδι, αυξομειώνει κατά το δοκούν τους περιφερειακούς ήρωες της, διατηρώντας αναλλοίωτη την ψυχή του βασικού και την πασπαλίζει με το αχαλίνωτο προσωπικό του στυλ, στοιχείο που έχει διεθνοποιήσει και εκτός των μίζερων τειχών την υψηλή του αξία.

Επιθυμώντας να ακολουθήσει μια τίμια ζωή, μετά από την αποφυλάκιση του ο Στράτος, ένας στυγερός δολοφόνος που ξόδεψε τα νιάτα του πίσω από τα κάγκελα, δουλεύει ως εργάτης σε ψωμάδικο για να βγάλει τα προς το ζην. Συνάμα όμως και προκειμένου να ξοφλήσει την υποχρέωση του προς τον Λεωνίδα, τον άνθρωπο που τον προστάτεψε στο φρέσκο και τον διατήρησε ζωντανό, εκτελεί συμβόλαια θανάτου, έναντι αδράς αμοιβής, που αυτούσια πηγαίνει στον ιερό σκοπό του σχεδιασμού της απόδρασης του παλιού του συντρόφου. Ένα πλάνο που οργανώνει ο αδελφός του βαρυποινίτη, ανοίγοντας ριφιφί σήραγγα επικοινωνίας ενός εγκαταλελειμμένου μεταλλίου με το κελί, σχέδιο που εκτός από χρονοβόρο, είναι και πολυέξοδο. Και απαιτεί από όλους όσους συμμετέχουν σε αυτό, διαρκώς να ματώνουν οικονομικά...

Υποχρέωση στην οποία ο Στράτος εμφανίζεται συνεπής, καθώς το περίστροφο του δεν παύει να ξερνά μολύβι, φονική ταυτότητα που κρύβει καλά πίσω από το προκάλυμμα του φούρναρη. Οι πιέσεις των δικών του ανθρώπων να επιστρέψει στην παρανομία, ως πρωτοπαλίκαρο του βαρόνου του υποκόσμου, του διαβόητου Πετρόπουλου, δεν μοιάζουν να τον συγκινούν. Για εκείνον μονάχα ένα πράγμα προέχει. Να λευτερωθεί ο παλιός του κομπανιέρος!

Δάνειο που ο πιστολάς αποπληρώνει, δείχνοντας με τον τρόπο αυτό σεβασμό στον έγκλειστο καμαράτ, μα κυρίως πίστη στις ηθικές αξίες και κανόνες, που πλήρως αντιφατικά δηλώνουν βροντερό παρόν στον βούρκο της παρανομίας. Ευκολόπιστος σε βαθμό αφέλειας, ουδέποτε θα αμφισβητήσει τις προθέσεις του μονίμως απαιτητικού για νέα κεφάλαια Γιώργου και θα πράξει το καθήκον του με κάθε τρόπο. Για να είναι πρώτα εκείνος εντάξει με τον εαυτό του. Όταν όλο το μουντό οικοδόμημα που τον περιβάλλει, παρτάκηδες κολλητοί, ψόφιες βιζιτούδες, ψεύτες συνεταίροι, απατεώνες συντρόφοι, καταρρεύσει, το κτύπημα στην αγαθή ψυχή του θα είναι βαρύ. Η εκδίκηση κι η τιμωρία, πλέον θα μπουν στο διάβα της προσωπικής εξιλέωσης.

Από το σιωπηλό ίντρο, που σε σοκάρει με την ωμότητα του, βάζοντας σε μονομιάς στο κλίμα της ίντριγκας όμως, αντιλαμβάνεσαι πως πρόκειται για ταινία που φέρει την υπογραφή του Οικονομίδη. Λιτά πλάνα, που στην περιφερειακή τους λεπτομέρεια αφηγούνται τόσα πολλά, φάτσες σκαλισμένες με τόσα σημάδια που σε τρομάζουν πριν καν ανοίξουν το στόμα τους, διάλογοι (το στανταράκι του σκηνοθέτη) που σε καθηλώνουν με την ωμότητα και την αγριάδα τους. Και ποτέ μια φορά. Πάντα δύο ίσως και τρεις φορές οι ατάκες επαναλαμβάνονται. Μπορεί η πρώτη σφαίρα να μην σε βρει σε ζωτικό σημείο. Πρέπει καλά και σώνει να βρει μυελό. Και ξανά και ξανά, μέχρι να εξαντληθείς από τον λεκτικό βόρβορο και να παραδωθείς σηκώνοντας τα χέρια ψηλά. Οκ, το εμπέδωσα Γιάννη, είμαι κι εγώ μέρος του βάλτου και αποδέχομαι να γίνω αυτόπτης μάρτυρας της επερχόμενης τραγωδίας. Αλλά και να στηρίξω με όση ψυχική δύναμη μου μένει τον Στράτο που μπορεί να ξεστράτισε once, αλλά τώρα έχει πάρει τον καταυτού ματαιοδοξίας ίσιο δρόμο. Το τριπ με αγκαλιάζει. Καριόληδες σκοτώνει, ματωμένα λεφτά διακινεί, αδελφό επιζητά να ελευθερώσει. Μονοκοντυλιά! Καριόληδες σκοτώνει, τα λεφτά δεν έχουν αξία, δεν υπάρχουν αδέλφια στον δρόμο του...

Σε σχέση με την προσωπικά καλύτερη δημιουργία του Ελληνοκύπριου, τον προηγούμενο Μαχαιροβγάλτη του, το κοινωνικό πεδίο δεν διαθέτει το ίδιο εύρος, αλλά κλείνεται σε έναν στενότερο μικρόκοσμο που περιβάλλει τον (έτσι κι αλλιώς) φονιά. Το προφανές δίνει την σκυτάλη του στο αλληγορικό όμως, γενικεύοντας τον ορίζοντα σε μια κεντρική ιδέα που ισχύει αιωνίως. Είσαι το Μικρό Ψάρι? Άσε τις μαγκιές και τις φιοριτούρες, γιατί το Μεγάλο καραδοκεί. Εξόν και εκτιμάς πως το τομάρι σου μηδένισε, οπότε τσίμπα το σιδερικό και κάντα όλα λίμπα. Κάνε την επανάσταση σου, πάρε και μαζί σου όλα τα σιχάματα που μέχρι χθες σου έκαναν πλάκα, φουκαρά μου. Από διλήμματα αρετής στην εξέλιξη του στόρι να φάνε κι οι κότες, απουσιάζουσας μάλιστα επιδεικτικά από το εκράν της αστυνομικής αρχής, που όπως και στην πραγματικότητα κι εδώ ισούται με το απόλυτο μηδέν. Πόσοι στην θεωρία δεν θα ήθελαν να γίνουν μάρτυρες, ισοπεδώνοντας αυτό το σάπιο σύστημα που τους αλυσοδένει? Στην θεωρία. Γιατί δεν έχουν όλοι τα άντερα σου Καραμάνη...

Ο Οικονομίδης με τον Στράτο, σαν να είχε ακούσει την προσδοκία μου, ένωσε ερμηνευτικά όλους εκείνους τους εγχώριους ερμηνευτές υπόγειων χαρακτήρων που πολύ θα ήθελα να παρακολουθήσω παρέα στο πανί. Κι αυτόν τον φοβιστικό Γιώργο Γιαννόπουλο, που κάθε βράδυ στοιχειώνει τα όνειρα μου μέσα από τις τηλεοπτικές επαναλήψεις του Κοκκινόπουλου κι εκείνον τον μαφιόζο Γιάννη Τσορτέκη, που μοιάζει να ξεπήδησε από την μαυρίλα του Irreversible και τον πληθωρικό Γιάννη Αναστασάκη, που έτσι κι αλλιώς έχει συνυπάρξει πρότερα με τον οτέρ στην Ψυχή και στον Knifer. Με την προσθήκη του απίθανου ως σιχαμερού Πεταντζιάτζιτε αποβράσματος, πολύπλευρου καλλιτεχνικά Πέτρου Ζερβού και της υπέροχης σε κόντρα ρόλο Βίκυς Παπαδοπούλου, στην υποιστορία που πιθανόν να χαλάει τον αντιήρωα πιότερο κι από την ίδια την προδοσία, κλείνει ο κύκλος των βουλιμικών λυκόρνιων που κατατρώνε την εύθραυστη ψυχή του Στράτου.

Για πες: Ξέρω τι φαντάζεσαι, κάποιον λησμόνησα. Λες κι είναι εύκολο να τον ξεχάσεις, μιας και ο Βαγγέλης Μουρίκης δεν είναι απλά ο one man show του Ψαριού, αλλά εκείνος που μέσα από την κομμένη και ραμμένη πάνω του κοψιά του περιθωριακού τύπου, παίρνει το σύνολο από το επίπεδο της αξιοπρέπειας και το εκτινάσσει σε απίθανα level. Κι εκεί συμβαίνει το ερωτηματικό μου προς τον (αγαπημένο) δημιουργό. Είναι εντέλει επιτυχία του σκηνοθέτη, όταν η απόδοση του ερμηνευτή του είναι τόσο μεγαλειώδης, ώστε να σκεπάζει ολάκερη την υπόλοιπη οντότητα της ταινίας? Βλέποντας τον Stratos, (ξανα)βλέποντας και τον Leon, πιστεύω πως όχι, δεν θα έπρεπε να είναι έτσι...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Μαρτίου 2014 από την Feelgood

του Neil Burger. Με τους Shailene Woodley, Theo James, Kate Winslet, Ashley Judd, Tony Goldwyn, Miles Teller, Jai Courtney, Zoë Kravitz, Ben Lloyd-Hughes, Christian Madsen

Η Διαφορετικότητα κάνει την Διαφορά

του zerVo (@moviesltd)

Την σκυτάλη στην ατέρμονη, όπως προβλέπω όσο ο εμπορικός αντίκτυπος είναι τόσο υψηλός, κούρσα των νεανικών περιπετειών που ξεπηδούν από αντίστοιχες Young Adult νουβέλες και αναμένεται να ολοκληρώσουν την πορεία τους σε τριλογίες, με δισυπόστατο τρίτο μέρος, παίρνει η περίπτωση του Divergent. Του εισαγωγικού μέρους ενός τριπτύχου φαντασίας, που ξεπήδησε από την έμπνευση της, ζάπλουτης πια, Veronica Roth και που ήδη έχει προγραμματιστεί από την Summit, η οποία είδε τα ταμεία της να τιγκάρουν μόλις στο πρώτο σαββατοκύριακο προβολής με μια 60άρα εκατομμύρια, η συνέχεια με τα Insurgent και Allegiant...

Στην Αμερική του μέλλοντος, αμέσως μετά τον πόλεμο που ισοπέδωσε τα πάντα, οι πόλεις που επιβίωσαν έχουν εξελιχθεί σε αυτόνομα κράτη, που παλεύουν ανεξάρτητα και μόνο με τις δικές τους δυνάμεις για να διατηρηθούν στην ζωή. Όπως ακριβώς συνέβη με την τρίτη πολυπληθέστερη μητρόπολη κάποτε των ΗΠΑ, το Σικάγο, που πλέον μαζεύει τα συντρίμμια του, ακολουθώντας ένα ιδιόμορφο σχήμα κοινωνικής διαστρωμάτωσης, αποτελούμενο από πέντε αλληλεπιδρώντα οριζόντια επίπεδα, ομάδες που οι πολίτες εντάσσονται ανάλογα με τις δεξιότητες τους. Την φατρία της Αυταπάρνησης όπου συμμετέχουν οι ανιδιοτελείς που λειτουργούν υπέρ της κοινής ωφελείας, της Φιλίας που απαρτίζουν οι φιλειρηνικοί ικανοί να κρατούν την ισορροπία, της Αλήθειας που διατηρούν όσοι δεν ψεύδονται και δύνανται να συντηρούν τους θεσμούς ζωντανούς, της Ισχύος που ορίζουν οι άφοβοι και δυνατοί υπερασπιστές των αδυνάτων και της Ευφυίας που είναι ο τόπος για τους έξυπνους και πνευματικά ευφυείς.

Η καταχώρηση των πολιτών σε ομίλους πραγματοποιείται με την συμπλήρωση των 16 χρόνων ζωής και αφού έχει προηγηθεί ένα ατομικό τεστ ικανοτήτων, που σε σημαντικό βαθμό ορίζει το διάβα του καθενός. Ηλικία που μόλις συμπλήρωσε η φιλόδοξη Μπέατρις Πράιορ και που στην τελετή διαλογής, προς μεγάλη έκπληξη ακόμη και των ανιδιοτελών οικείων της θα διαλέξει την κλίκα των Δυνατών και Ατρόμητων και άμεσα θα οδηγηθεί στο κέντρο εκπαίδευσης για να διδαχθεί την τέχνη της αυτοάμυνας. Εκείνο που διατηρεί βαθιά μέσα της ως καλά κρυμμένο μυστικό η χαρισματική Τρις, είναι πως οι ικανότητες της την κατατάσσουν σε περισσότερες από μία ομάδες, καθιστώντας την στην επικίνδυνη για το κοινό καλό εξαίρεση των Διαφορετικών, τους οποίους ο Νόμος διώκει ως πιθανούς καταστροφείς της σοσιαλιστικής ισορροπίας.

Της δύσκολες ώρες στο καμπ, μαχόμενη σθεναρά να μην κοπεί από την φατρία, η πιτσιρίκα, εκμεταλλευόμενη την υψηλή της εξυπνάδα θα αντιληφθεί πως η ηγέτιδα των Ευφυών, η αινιγματικά απόμακρη Τζανίν Μάθιους έχει βάλει σκοπό να προσεγγίσει τους Γενναίους, δημιουργώντας τον επιθετικό συνασπισμό εκείνο που θα καταφέρει να εξοντώσει όλες τις υπόλοιπες ομάδες. Στην απόπειρα της να αντισταθεί στις δικτατορικές ορέξεις της μυστηριώδους Τζανίν, η Τρις θα βρει έναν απρόσμενο σύμμαχο, τον ίδιο της τον σκληροτράχηλο εκπαιδευτή στον στίβο μάχης, Φορ!

Δεν έχω την παραμικρή γνώση όσων γράφουν τα κιτάπια των μπεστ σέλλερς, εκ πρώτης όψης όμως και συγκριτικά με τον προφανή ανταγωνισμό, έτερων κινηματογραφικών τριπτύχων που βασίστηκαν σε δοξασμένα μεταμιλένιουμ μυθιστορήματα, πρέπει να ομολογήσω πως το Divergent είναι εκείνο που διαθέτει την περισσότερη ύλη. Ιστορία και ίντριγκα μπόλικη και - έστω και φανταστικά - εξηγήσιμη και όχι απλώς ένα τραλαλό παραμυθάκι με βρικόλακες και λυκανθρώπους ή ένα αναίτιο κυνήγι αλληλοεξόντωσης των νιάτων, όπου θα επιβιώσει ο πιο ισχυρός. Εδώ με απαρχή ένα πολύ ενδιαφέρον εισαγωγικό μισάωρο, βγαλμένο από το αντίστοιχο ίντρο του Χάρι Πόττερ και την διαδικασία επιλογής τάξης στο σχολείο του Χόγκγουαρτς, το φιλμ μεταφέρεται σε έναν απόμακρο μισοδιαλυμένο τόπο όπου οι νεοσύλλεκτοι, πολλές φορές και με κίνδυνο της ζωής τους, θα διδαχθούν την τεχνική του πολέμου. Κι επειδή only the strong survive, μονάχα οι καλύτεροι θα αποφοιτήσουν και θα κριθούν ικανοί να υπηρετήσουν στις δυνάμεις ασφαλείας.

Φυσικά η σεναριακή εξέλιξη λοξοδρομεί, από το μέσον και μετά, όταν και ο ίδιος ο σκηνοθέτης Neil Burger δείχνει σημάδια κόπωσης στην μεταφορά του βιβλίου στο σελιλόιντ, επαναλαμβάνοντας διαρκώς - μέτρησα τρεις, τέσσερις, αν μη τι άλλο αποπροσανατολιστικές για το αληθοφανές στιγμές - τις σεκάνς του εμβολιασμού με την απροσδιόριστη ναρκωτική ουσία, που περιπλέκουν τον ρεαλισμό με το κίβδηλο και χρειάζεται πολύ προσοχή για να μην ξεφύγεις από την τροχιά της αφήγησης. Βεβαίως δίχως εκπλήξεις το αναμενόμενα ηρωικό φινάλε καταφτάνει, έχοντας όμως προηγουμένως σπείρει στον δρόμο του στενοχώριες, απώλειες, χαμούς, αλλά και έναν έρωτα που φαντάζομαι θα διατηρηθεί ζωντανός μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης σε δυο χρονάκια από τώρα.

Αξιοπρεπέστατη η μπέμπα Shailene Woodley που εξελίσσεται στο καινούργιο Χολιγουντιανό καμάρι, στην απόδοση ενός ρόλου που φαινομενικά μοιάζει εύκολος, μα που σίγουρα δεν είναι, έχοντας να μεταβάλλει, σχεδόν πλάνο πλάνο, εκφράσεις και συναισθήματα. Από τον φόβο στην αγαλλίαση, από την μελαγχολία στην έκσταση, από την απόγνωση στην αποφασιστικότητα. Δίπλα της ισάξιος παραστάτης, ο ελληνικών ριζών σύμφωνα με το βιογραφικό του, Theo James, ζωγραφίζει την μορφή του επόμενου τοπ ζεν πρεμιέ, την αγκαλιάζει με θέρμη και στοργή και προκαλεί αναφιλητά στις καρδούλες των τινέιτζερς που πλέον δαγκώνουν νύχια μέχρι το επόμενο συναπάντημα τους στο εκράν.

Για πες: Φυσικά σε όλο αυτό το καλοδουλεμένο πάρτι, δεν θα μπορούσε να μην υπάρχει κάπου κι η απογοήτευση. Κι αυτή ακούει στο όνομα Kate Winslet. Με την πείρα που της προσδίδει μια τόσο μεγάλη καριέρα, θα έπρεπε η Εγγλέζα να διαβλέψει το ρίσκο να μην ταιριάξει - ούτε για πλάκα όμως - στο ταγιέρ της κακίστρως μιας τέτοιας fantastic υπόθεσης. Κι η Οσκαρούχα Kate όχι απλά αποτυγχάνει στα εύκολα, αλλά αποτελεί και τον αδύναμο κρίκο ενός συνολικά όμορφα παρακολουθήσιμου δίωρου εφηβικού τρεχαλητού.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Μαρτίου 2014 από την Odeon

της Lucia Puenzo. Με Florencia Bado, Alex Brendemuhl, Diego Peretti, Natalia Oreiro

Πρώτα βγαίνει η ψυχή και ύστερα το χούι

του zerVo (@moviesltd)

Άγγελος του Θανάτου. Αυτό ακριβώς ήταν το προσωνύμιο που αποδόθηκε στον διαβόητο Γιόσεφ Μένγκελε, τον γιατρό του στρατοπέδου συγκέντρωσης Άουσβιτς Μπίρκενάου, που έμεινε στην ιστορία για τα ειδεχθή γενετικά πειράματα που διεξήγαγε κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου στους ανήμπορους να αντιδράσουν αιχμαλώτους. Μελέτες που κατά κύριο λόγο επικεντρώνονταν στις κυοφορούσες γυναίκες, στους δίδυμους και στους εκ γενετής ανάπηρους και είχαν σαν βασικό τους σκοπό, πέρα από τον προφανή experimental, να αποδείξουν την ανωτερότητα της Αρίας Φυλής. Το κτήνος, λίγο πριν καταφτάσει στο κολαστήριο ο Κόκκινος Στρατός, με την βοήθεια πλαστών εγγράφων του Ερυθρού Σταυρού (!!!) διέφυγε στην Λατινική Αμερική, όπου παρέμεινε κρυμμένος μέχρι το τέλος της ζωής του, στα 1979.

Αργεντινή, 1960. Πενταμελής οικογένεια, διασχίζοντας την έρημο της Παταγονίας, με τελικό προορισμό την ορεινή κωμόπολη του Νότου Μπαριλότσε, προκειμένου να αναλάβει τα ηνία του εγκαταλελειμμένου ξενώνα που μόλις κληρονόμησε, θα έρθει σε επαφή με τον μοναχικό Χέλμουτ Γκρέγκορ, έναν Γερμανό γιατρό που έχει μεταναστεύσει στην Πάμπα αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Οι ευγενικοί του τρόποι και το γεμάτο πορτοφόλι, θα πείσουν την Γερμανοτραφή στα Χιτλερικά κατηχητικά, εγκυμονούσα διδύμων, σύζυγο του ονειροπόλου Έντσο, Εύα, να αποδεχτεί τον άγνωστο άντρα ως μόνιμο φιλοξενούμενο του υπό ανακατασκευή πανδοχείου. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να του δώσει, κρυφά από τις βουλές του ανδρός της, την άδεια να πειραματιστεί με ένα μυστικό εμβόλιο, πάνω στην μικρότερη τους κόρη, την δωδεκάχρονη Λίλιθ, που η σωματική ανάπτυξη της δεν συμβαδίζει με την ηλικία της.

Κάπως έτσι στις ματιές της όχι εχθρεύουσας την ναζί φιλοσοφία μάνας και της άμαθης παιδούλας, που στο σχολειό άπαντες οι συμμαθητές κοροιδεύουν ως καχεκτική, ο αινιγματικός κύριος θα εμφανιστεί ως μοναδική ελπίδα αισιοδοξίας, ιδίως όταν η πιτσιρίκα θα αρχίσει να παίρνει το μπόι που της λείπει, έστω και με τίμημα κάποιες μικρές αλλεργικές στο φάρμακο κρίσεις. Όσο για τον πατέρα, εκείνου οι αντιστάσεις θα καμφθούν με άλλη μέθοδο, πιο παιχνιδιάρα, καθώς ο δόκτορας γνωρίζοντας την έφεση του στην συναρμολόγηση πλαστικών κούκλων, δεν θα διστάσει να του φτιάξει στην άκρη του πουθενά, ένα ολόκληρο εργαστήρι για να ασχολείται με το χόμπι του. Μόνο η φωτογράφος της μικρής κοινωνίας, δεν δείχνει να θέλγεται από το καλοσυνάτο χαμόγελο του παράξενου ταξιδιώτη και ερχόμενη σε επαφή με τις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ - που ήδη έχουν φυλακίσει τον έτερο κυνηγημένο Άιχμαν - θα φτάσει πολύ κοντά στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Βασισμένη πάνω στην πραγματική ιστορία της απόδρασης του Angel Of Death στους Αντίποδες και με οδηγό το ομώνυμο βιβλίο που η ίδια συνέγραψε, η Αργεντινέζα Lucia Puenzo, αφηγείται μια φανταστική υπόθεση, με τέτοια πειθώ, που εύκολα θα μπορούσε να συνοδεύεται από το συμπλήρωμα "Based On A True Story". Το απομονωτικό περιβάλλον, στις παρυφές των κατάλευκων Ορέων της Νοτίου Αμερικής, βοηθά τα μέγιστα στο να πλαστεί ένα ενδιαφέρον ως ένα σημείο, ιντριγκαδόρικο δράμα, γύρω από το κίβδηλο προσωπείο ενός εκ των πλέον καταζητούμενων μορφών του πλανήτη. Εκεί που διστάζει η λατίνα και δεν ολοκληρώνει την αρχική της σκέψη, είναι που ενώ διαθέτει όλα τα στοιχεία να παρουσιάσει ένα ταχύτατο ανατριχιαστικό θρίλερ, προτιμά να αποστασιοποιηθεί από το σασπένς, να ρίξει (αναίτια και άδοξα) παλμούς και να οδηγήσει το έργο της σε πιο υπαρξιακά και χαμηλότονα μονοπάτια.

Για πες: Κρίμα, που πρωτίστως έχει να κάνει με την συγκλονιστικά αληθινή ερμηνεία του Ισπανού ηθοποιού Alex Brendemuhl, ο οποίος αποδίδει εκφραστικά και δίχως περιττές πομπές, το ίδιο πρόσωπο που υποδύθηκε πριν από 36 έτη, ο θρύλος Gregory Peck στο Boys From Brazil του Schaffner. Και που στην ουσία αποτελεί και το κεντρικό στοιχείο της μελέτης του Wakolda - αλληγορικά το όνομα της χαλασμένης παιδικής κούκλας - με την άποψη πως ακόμη και σε συνθήκες απίστευτων δυσκολιών, συνέχισε το "Θεάρεστο" έργο του με τον ίδιο ζήλο, εισβάλλοντας στις ιδιωτικές ζωές συνανθρώπων του και αποδεικνύοντας πως σε μια αρρωστημένη περσόνα όπως ο Μένγκελε, πρώτα βγαίνει η πωρωμένη ψυχή και κατοπινά το χούι...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Μαρτίου 2014 από την Videorama