Movies Ltd

του Paul Greengrass. Με τους Tom Hanks, Catherine Keener, Barkhad Abdi, Barkhad Abdirahman, Faysal Ahmed, Mahat M. Ali, Michael Chernus

Sweet Home Maersk Alabama

του gaRis (@takisgaris)

Οκτώβρης σημαίνει εξ΄αυτοματισμού τη μετα-φεστιβαλική επίσημη έναρξη της οσκαρικής περιόδου. Με το Gravity ήδη έξω στις αίθουσες να σαρώνει με $55M εισπρακτικό τριήμερο και το βαρύ arthouse πυροβολικό 12 Years A Slave να παίρνει τη σκυτάλη νεξτ γουήκ, το πράμα μιλάει από μόνο του: Είμαστε για τα καλά μέσα στη πανήγυρη. Ο Καπετάν Φίλλιπς άνοιξε τη Νέα Υόρκη (NYFF) φέτο η οποία θα κλείσει με το καρα-υπερ-αναμενόμενο HER του Spike Jonze. Αυτό σκέτο δηλώνει τις προδιαγραφές όσο και τις φιλόδοξες αξιώσεις της νέας θαλασσοταραγμένης σύγκρουσης του Paul Greengrass, καθηλωτικά επιδέξιου αρχιερέα της docudrama εποποιίας (Bloody Sunday, United 93) και επαγγελματία θιασώτη της χολυγουντιανής μουσκουλαρισμένης περιπέτειας (δύο Bourne sequels συν το στραπάτσο του Green Zone). O Φίλλιπς δυστυχέστατα, χωρίς να προδίδει την σταθερή αξία της μπομπάτης αδρεναλινάζουσας matter of fact-ish αφήγησης, γέρνει περισσότερο στην υπεραπλούστευση του δεύτερου μέρους της καριέρας του Βρετανού, παρά στην μεστά καδραρισμένη απόδοση μιας history-in-the making, ικανότητα που αποτελεί και το πανθομολογούμενο σήμα κατατεθέν του.

Αληθινή ιστορία πειρατείας του πλοίου Maersk Alabama από Σομαλούς, όπως περιέγραψε στο βίβλιο A Captain’s Duty o ομότιτλος (φυσικά, διασωθείς) Rich Phillips. Άρα, υποθέτω εγώ, δεν πρέπει να περιμένουμε μια ταινία που θα μας πλημμυρίσει στην αγωνία επιβίωσης παρά θα ανατεμνήσει το δίπολο πρώτος-τρίτος κόσμος και τα δυο πρόσωπα του Ιανού (βλ. Καπιταλισμός) που συγκρούονται ανοικτά της θαλάσσης, εκεί που ο νόμος είναι η στρατιωτική (δεν παίρνω τη λέξη πίσω) ισχύς. Εκεί λοιπόν που λιγότερο το χαρουμενιάρικο Argo και περισσότερο το καθαγιαστικό της παγκόσμιας αμερικανικής επικυριαρχίας Zero Dark Thirty επιψηλάφησαν το χώμα και το (μπόλικο) αίμα αυτής της δυναμικής, ο Greengrass επιλέγει μια στωική - μα μπανάλ, την ενδελεχώς αναπαριστάμενη - μα αφελώς (;) πολιτικά ορθή απεικόνιση του γεγονότος, επενδύοντας μονόπλευρα στο πρωτογενώς αντανακλαστικό συναίσθημα των ανθρωπίνων ζωτικών σημείων, παραμερίζοντας εν πολλοίς την τεράστια ευκαιρία αποδόμησης μιας πανάρχαιας ιστορίας όπως η πειρατεία, σε έναν υπερσύγχρονο καμβά που τα σκοτεινά χρώματα ταιριάζουν εξίσου σε εισβολείς (πολυεθνικούς στρατούς σφετερισμού και καταστροφής του αφρικανικού πλούτου) και…εισβολείς (αφιονισμένους, σκελετωμένους ιθαγενείς που εκδικούνται ληστεύοντας για να υπηρετήσουν όμως εντέλει τα - εξίσου απάνθρωπα με τον ιμπεριαλιστή εχθρό - αφεντικά τους).

Αυτά ανέμενα από τον Billy Ray (σεναρίστα του Hunger Games). Δυστυχώς, εδώ δεν υπάρχει ο Marc Boal, ο σημαντικότερος παράγων επιτυχίας των έργων της Bigelow, να ξεψαχνίσει το πολιτικο-στρατιωτικό κατεστημένο πίσω από τα πιόνια που συνθλίβονται για μια χούφτα (εκατομμύρια) δολάρια. Η μπάντα παίζει επιβλητικά, ο ρυθμός είναι κουραστικά καθηλωτικός (sic) η τελική σκηνή κόβει το αίμα, όμως η ουσία έχει πετάξει μακριά.

Για πες: Ευτυχέστατα, ο μέγας Έλληνας Tom Hanks, αφήνει τον επιτάφιο της Αγίας Σοφίας στο Λος Άντζελες και σηκώνει το σταυρό του μαρτυρίου των 134 λεπτών, κρατώντας το ίσο ως το έσχατο πλάνο του, βγάζοντας ένα εξαϋλωτικό άρωμα ανθρωπιάς σε post shock trauma ανάνηψη που όμοιό του δεν έχω δει για πολλά χρόνια – όπως και οι Ακαδημαϊκοί οι οποίοι θα τον έχουν βάλει ήδη στην ως τώρα πεντάδα. Ο αρχηγός των Σομαλών πειρατών Muse (Barkhad Abdi) είναι η κλασική περίπτωση Dwight Henry (Beasts of the Southern Wild) του απόλυτα πειστικού κουλέρ λοκάλ για τον οποίο δεν ξέρεις αν υπάρχει υποκριτικό μέλλον. Του το εύχομαι γιατί είναι φάτσα και τρισχαριτωμένα ντεμέκ - κούλ.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 24 Οκτωβρίου 2013 από την Feelgood

του Joseph Gordon-Levitt. Με τους Joseph Gordon-Levitt, Scarlett Johansson, Julianne Moore, Glenne Headly, Tony Danza, Brie Larson

Donna Scarlett

του gaRis (@takisgaris)

Toν ντιγκάρω κάργα τον μικροσκοπικούλη JGL ναούμε: Όσο δέμας του λείπει το έχει πάρει σε αρτιστιλίκι. Πιάσε το twitter handle @hitrecordjoe για να δεις τι αστεράτο παιδί είναι. Φαίνεται αστείο αλλά έχει κλείσει ήδη 25ετία σε μικρή και μεγάλη οθόνη. Ο μπόμπιρας του 3rd Rock From The Sun θριάμβευσε στην πρεμιέρα του TIFF12 με το Looper, ενώ έκοψε άλλες δυο τρύπες στη ζώνη του πέρσι με τα The Dark Night Rises και Lincoln. Πριν συνέλθουμε επανακάμπτει στο Sundance φέτος το Γενάρη παίζοντας-γράφοντας-σκηνοθετώντας το Don Jon κι οφείλω να παραδεχτώ ότι αποτελεί ένα πρώτης τάξεως εγχείρημα πίσω από την κάμερα. Ευτυχώς δε που η πλανεύτρα Scarlett Johansson απεδέχθη τον ρόλο που έγραψε ειδικά για εκείνη και έτι θαυμασιότερα που καστάρισε τελικά τον εαυτό του στη θέση του σφίχτερμαν Channing Tatum, βγάζοντας προς τα έξω ένα πιο μάγκικο-streetwise πρόφαιλ από αυτό που τον ξέραμε συνήθως να ξεδιπλώνει στο πανί.

Το Don Jon θα μπορούσε να είναι το υπερσεξουαλικό sequel του πολυθρύλητου Ferris Bueller’s Day Off (1986) ή το κωμικό ξαδερφάκι του Shame (2011). O Joe ξέρει από σινεμά, έχει φάει τις προβολές του TIFF με το κουτάλι ως θαμώνας και είμαι σχεδόν βέβαιος ότι του άρεσε ιδιαίτερα το Silver Linings Playbook (2012), γεγονός έκδηλο στις οικογενειακές στιγμές του ήρωά του όπου κοφτερές αλήθειες και πικάντικες χειρονομίες ενορχηστρώνονται με στακάτη γοητεία και σίγουρο κωμικό τάιμινγκ. Ο Jon Jr, φίνος γκόμενος του New Jersey, ιταλοαμερικανάκι, είναι το μήλο κάτω από τη μηλιά του πατέρα του Jon Sr (που υποδύεται υπέροχα ο βετεράνος τηλεοπτικός κωμικός Tony Danza). Γυμναστήριο, αμάξι και καμάκι μέχρι πρωίας με το μόνιμο παρεάκι-κοινό του. Καθολικός με εβδομαδιαίο ραντεβού για εξομολόγηση, όπου η μόνιμη επωδός είναι το πάθος του για το διαδικτυακό πορνό. Η ανατριχιαστικά ακλόνητη πεποίθησή του μάλιστα: «Αφού όλοι οι άντρες το ίδιο κάνουν!». Οι βομβαρδιστικά επαναλαμβανόμενες – όλο μπιτάρισμα σεκάνς που προσκαλούν στη μνήμη το Requiem For A Dream (2000) προκαλούν ντελίριο ενεργητικότητας, σούπερ ανεβαστικής.

Οι δε ερωτικές σκηνές με τη γόησσα, αυτό το ζουμερό σαμιαμίδι που θα ορκιζόσουν ότι είναι εγγόνι της αιώνιας Marilyn Monroe, αυτό το μούτρο τη Scarlett Johansson (Barbara) αφήνουν όλο το σεξαπήλ να φλομώσει την οθόνη ειδικά όταν στην κυριολεξία το κάνει στεγνό –πάνω- από τα ρούχα με τον Jon (Joseph Gordon Levitt) γιατί ξέρει ότι αν του το δώσει στο πιάτο θα το φάει και θα φύγει χωρίς να πληρώσει λογαριασμό. Βεβαίως εκείνη θέλει να τον κάνει του χεριού της και περίπου τον τυλίγει μέχρις ότου τον τσακώσει μπροστά στο λαπτόπι να αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο. Εκεί που δε χρειάζεται να αποδείξει τον ανδρισμό του λουσμένος στον ιδρώτα, μη τολμώντας να ζητήσει από την παρτνέρ του τα βίτσια (βλ. «τα βασικά») του μέσου πορνογραφικά γαλουχημένου ανδρός. Η απογοητευμένη νεαρά τον αφήνει σύξυλο, όμως ο νεαρός μπάρμαν που σπουδάζει νυχτερινό μπας και ανέβει κατηγορία γνωρίζει μια τραυματισμένη ψυχικά μεγαλύτερη γυναίκα, την Esther (η μανούλα στις ειδικές ερμηνευτικές αποστολές Julianne Moore) η οποία θα τον μυήσει στο βασικό στοιχείο που ξεχωρίζει το σεξ από τον έρωτα: Το να αφεθείς στον τρυφερή οικειότητα δύο ψυχών που ενώνονται σε ένα σώμα.

Για πες: Η ταινία χάνει ρυθμό και τόλμη στο τελευταίο ημίωρο καθώς θέλει να δώσει διδακτική διέξοδο στο πάθος του ήρωα. Μολαταύτα, ο θαυμαστός Joseph Gordon-Levitt έχει εντυπωσιάσει με ένα καταδιασκεδαστικό ντεμπούτο, ίσως το απόλυτο date movie της χρονιάς.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 24 Οκτωβρίου 2013 από την Seven / Spentzos

των Cody Cameron, Kris Pearn. Με τις φωνές των Bill Hader, Bridget Hoffman, Anna Faris, James Caan, Will Forte, Andy Samberg, Neil Patrick Harris, Benjamin Bratt, Terry Crews

Με κιμά κατεψυγμένο...

του zerVo (@moviesltd)

Έχοντας καταφέρει μια σημαντική πορεία στα διεθνή box office, με συνέπεια να επιστρέψει στα ταμεία της παραγωγής του, κατά ένα ικανοποιητικό ποσοστό παραπάνω τα χρήματα που κόστισε, αλλά κυρίως καταφέρνοντας να μπάσει για τα καλά την Sony Animation στο παγκόσμιο εμπορικό παιχνίδι του κινηματογραφικού κινουμένου σχεδίου, δεν αποτέλεσε δα και κανένα μαντάτο περιοπής, η ύπαρξη του σίκουελ του ευχάριστου Cloudy With A Chance Of Meatballs. Θα περίμενε βεβαίως κανείς, με την εμπειρία των τεσσάρων χρόνων που μεσολάβησαν από το πρώτο επεισόδιο, το στούντιο, που έκτοτε πρόσφερε τους εξαιρετικούς πλαστελινένιους Pirates Of Misfits και το φοβιστικούλι Hotel Transylvania, να διαθέτει την πείρα να προχωρήσει ένα δυο βήματα παραπέρα, από την αρχική ώθηση που του έδωσε ο κεφτεδένιος βατήρας. Οκ, πάμε για τα επόμενα. Αποστολή, τουλάχιστον τώρα, δεν εξετελέσθη!

Η πρόσκληση που θα λάβει από τον κορυφαίο των κορυφαίων επιστημόνων, αλλά και είδωλο του συνάμα, Τσέστερ Βι. για να εργαστεί στην εταιρεία υψίστης τεχνολογίας Live Corporation που διευθύνει θα ολοκληρώσει για τον ικανότατο, όσο και δημοφιλή νεαρό εφευρέτη Φλιντ Λόκγουντ, το όνειρο μιας ολόκληρης ζωής. Ατυχώς για εκείνον, παρότι πολύ θα επιθυμούσε το αντίθετο, η μετακόμιση του από το ψαρονήσι - πατρίδα του, στο πολύβουο Σαν Φρανχοσέ, δεν θα στεφθεί με επιτυχία, αφού όχι μόνο θα χάσει το βραβείο καινοτομίας της χρονιάς, αλλά θα πληροφορηθεί πως η ανακάλυψη που τον έκανε γνωστό σε όλο τον κόσμο, η μηχανή που μετατρέπει το νερό σε γευστικές λιχουδιές, αρχίζει να κάνει νερά.

Δυσλειτουργίες που θα πάρουν μια ιδιαίτερα επικίνδυνη μορφή, αφού τα φαγητά που παράγει, θα αρχίσουν να μεταλλάσσονται σε τερατόμορφα αποφάγια, που θα προκαλέσουν χάος στο απομονωμένο Σουάλοου Φολς. Μοναδική λύση για την σωτηρία του πλανήτη που απειλείται από τα αγρίων διαθέσεων τσιζμπεργκερ, τάκος και χοντ ντογκ, είναι ο φουκαράς ο Φλιντ, να επιστρέψει στην πατρίδα του και να απενεργοποιήσει, μετά λύπης του, την εφεύρεση του, μια για πάντα.

Κι έτσι ο δεινός μαστροχαλαστής συντροφιά με μια καλά επιλεγμένη ομάδα, θα γυρίσει στο πάλαι ποτέ απομονωμένο νησάκι - πρωτεύουσα του ψαρέματος σαρδέλας, που πλέον έχει μεταμορφωθεί σε ζούγκλα, για να αποκαταστήσει την τάξη. Για εκείνο που επ ουδενί δεν είναι προετοιμασμένος είναι η πραγματική ταυτότητα του μέντορα του - εύκολα θα την αντιληφθείς αντιστρέφοντας τα γράμματα της μπράντας που διευθύνει - που επιθυμεί να χρησιμοποιήσει την εξυπνάδα του νεαρού, προς ίδιον όφελος.

Πολύχρωμο, πολυεπίπεδο, λουσάτο μέχρι μπουκώματος το δεύτερο μέρος των Κεφτέδων, δεν διαθέτει ούτε στο ελάχιστο την σεναριακή σπιρτάδα του ορίτζιναλ, μέσα από τις ανατροπές και τις εκπλήξεις του σκριπτ όμως, διατηρεί ένα επίπεδο στο ενδιαφέρον του μέχρι το σφύριγμα της λήξης. Οι αστείες καταστάσεις εξαντλούνται και πάλι στην αδεξιότητα του wannabe Αινστάιν και κυρίως στην παρουσία του ανέκφραστου θηριώδη μπαμπά - που εδώ αποκηρύσσει την ταμπέλα του αδιάφορου για τα καμώματα του γιου του, γονιού, γινόμενος ο ίδιος το πειραματόζωο του - την ώρα που τα λεκτικά ευρήματα στις ονομασίες των ανθρωποφάγων μασαμπουκών - όχι τυχαία μεταλλάξεις κατά κύριο λόγο των junk foods - δεν μοιάζουν και τόσο εμπνευσμένα.

Για πες: Με την μάχη του σκίτσου χρόνο με το χρόνο να κορυφώνεται, οι απαιτήσεις από τα νέα animation γίνονται όλο και μεγαλύτερες από το καλομαθημένο κοινό. Αν και οι προσπάθειες του Cloudy 2 είναι φιλότιμες, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί overall το τρισδιάστατο αυτό πόνημα, που περισσότερο εστίασε στην τεχνική, παρά στην ψυχή της θεματικής του (σε αντιδιαστολή με το πρωτότυπο) να σταθεί ανάμεσα στις καλύτερες καρτουνίστικες στιγμές της σεζόν. Ελπίζω σε κάποια ανάκαμψη στο (σχεδόν σίγουρο) νούμερο 3...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 24 Οκτωβρίου 2013 από την Feelgood

του David Lowery. Με τους Casey Affleck, Rooney Mara, Ben Foster, Rami Malek, Keith Carradine, Charles Baker, Nate Parker

Αγνός, παράνομος έρωτας

του zerVo (@moviesltd)

Από την εποχή που ο απαράμιλλος γόης Warren Beatty και η εντυπωσιακής κορμοστασιάς Faye Dunaway, όρισαν στους Bonnie And Clyde τον πυλώνα πάνω στον οποίο στηρίχθηκε το sub-genre του γκαγκστερικού αντρόγυνου, δεν ήταν λίγες εκείνες οι φορές που κινηματογραφικά ντουέτα βάδισαν πάνω στα χνάρια τους, τόσο ερωτικά, όσο όμως και παραβατικά. Περιπτώσεις όπως οι Natural Born Killers, το True Romace, οι The Honeymoon Killers, αλλά και το Badlands, με διαφορετικά θεματικά κίνητρα, αλλά κινούμενα πάντα πάνω στην πανομοιότυπη συλλογιστική, προέβαλλαν την ιδιόμορφη σχέση που μπορεί να αναπτυχθεί γύρω από ένα ζευγάρι, που τελεί υπό την πίεση της δίωξης του Νόμου. Τσιμπώντας παραστάσεις, λίγο από το καθένα των προαναφερομένων, το Ain't Them Bodies Saints, ορίζει έναν από τους καλύτερους επιγόνους που γέννησαν οι Μπόνι και Κλάιντ. Και σε βάθος χρόνου πιστεύω, πως η εκτίμηση στις εικόνες του, θα εξελιχθεί σε ακόμη μεγαλύτερη από τους σινεφίλ.

Έχοντας μόλις ληστέψει μια τοπική τράπεζα, καταδιωκόμενοι από τους ντόπιους σερίφηδες, ο παράνομος Μπομπ Μαλντούν και η αγαπημένη του Ρουθ Γκάθρι, θα βρεθούν περικυκλωμένοι σε ερημικό καλύβι, στην Τεξανή εξοχή, με τους συμμορίτες τους να κείτονται δίπλα τους νεκροί και να μην υπάρχει η παραμικρή ελπίδα διαφυγής. Μπροστά στο αδιέξοδο και με τον κλοιό ολοένα να σφίγγει, ο Μπομπ θα πάρει την μοιραία απόφαση να παραδοθεί, παίρνοντας πάνω του όλη την ευθύνη της ένοπλης ληστείας, αλλά και του μακελειού που προκλήθηκε, με θύμα έναν βαριά τραυματισμένο ρέιντζερ, από όπλο που εκπυρσοκρότησε στα χέρια της καλής του.

Τέσσερα χρόνια κατοπινά, έχοντας καταδικαστεί σε δυο δεκαετίες κάθειρξης πίσω από τα κάγκελα και γνωρίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η αγαπημένη του, έχοντας φέρει στον κόσμο κι ένα κοριτσάκι καρπό του έρωτα τους, ο κακοποιός θα πάρει το ρίσκο να αποδράσει από το σωφρονιστικό ίδρυμα, επιθυμώντας ακόμη και κάτω από αντίξοες συνθήκες, να συναντηθεί μαζί της για μια ακόμη (τελευταία?) φορά. Καθώς το μαντάτο της φυγής του από την φυλακή θα διαδοθεί σε όλη την Πολιτεία αστραπιαία, ο καλόκαρδος μπάτσος Πάτρικ Γουίλερ, ο ίδιος ακριβώς που είχε λαβώσει η Ρουθ με το περίστροφο της, που όμως τρέφει αισθήματα αγάπης στο πρόσωπο της, θα κάνει τα πάντα για να την προστατέψει από το κακό που πλησιάζει.

Όχι! Αν περιμένεις ακατάπαυστα πιστολίδια και ασταμάτητα κυνηγητά, στο μοντέρνο ουέστερν που κέρδισε τις καρδιές των θεατών στην πρώτη του προβολή στο τελευταίο Sundance, δεν θα τα βρεις. Δεν είναι άλλωστε αυτή η φιλμική συλλογιστική του σκηνοθέτη David Lowery, που ενδιαφέρεται λιγότερο για το πως θα ανεβάσει τέμπο και περισσότερο για το πως θα εμβαθύνει στους χαρακτήρες του. Κι εκεί πραγματικά τα καταφέρνει περίφημα, κτίζοντας λεπτό με το λεπτό μια λυρική και διόλου επική ωδή στην αγάπη, με σύμμαχο την εξαίσια αλά Terrence Malick κινηματογράφηση της σκονισμένης και φτωχικής επαρχίας του Lone Star, σε μια προφανή αντιδιαστολή από τον βλάχικο νεοπλουτισμό των μεγαλουπόλεων του Ντάλας ή του Χιούστον.

Με εμφανείς επιρροές από τους εμπνευσμένους δημιουργούς των seventees, όπως ο Schatzberg του Scarecrow περισσότερο και ο Jewison λιγότερο, που κάνουν την εμφάνιση τους σχεδόν σε κάθε πλάνο, οδηγεί με χαρακτηριστική νηνεμία και δίχως εκρήξεις στην εξιλέωση του φινάλε. Την αναμενόμενη, θα έλεγα στιγμή της θυσίας, που δεν προκαλεί καμία έκπληξη στην θωριά της, δημιουργεί όμως ανείπωτη συγκίνηση και θαυμασμό. Η αγάπη θριαμβεύει για ακόμη μια φορά, ακόμη και αν ξεπηδά από τις ψυχές ματαιόδοξων κοινών εγκληματιών.

Για πες: Προκαλεί πραγματικά μεγάλη εντύπωση το πως μπορεί αυτά τα δύο να είναι αδέλφια. Εντελώς άλλου παρουσιαστικού και αντικρουόμενης έκφρασης, αφού ο ένας είναι υπέρμαχος της πομπής και ο άλλος της χαμηλοφωνίας, πλήρως διαφορετικής προσέγγισης των ερμηνευόμενων ρόλων τους, οι Affleck, έχουν να επιδείξουν στην υποκριτική τους φαμίλια, έναν μεγαλόσχημο σταρ - τον Ben - κι έναν ψιθιριστή - τον Casey. Εδώ ο δεύτερος που κρατά και έναν από τους βασικούς ρόλους του στόρι, βαδίζει επακριβώς στα ίδια μονοπάτια με την παρουσία του ως Coward Robert Ford, φυσικά δεν ξεσηκώνει, αλλά ούτε και απογοητεύει. Η Rooney Mara απεναντίας, πολύ δυναμικότερη, επιζητά να γείρει προς το μέρος της την ζυγαριά με το περισσότερο παλαμάκι της πλατείας, υπολογίζει όμως δίχως τον παρεμβαλλόμενο πόλο, τον Ben Foster, που ως το τρίτο πρόσωπο της υπόθεσης, δείχνει πολύ πιο έτοιμος να σηκώσει το βάρος του starring. Και με την αρωγή του έμπειρου καρατερίστα Keith Carradine, που μαζί μοιράζονται τις πιο ισορροπημένες σεκάνς του αξιόλογου φιλμ, τα καταφέρνει...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 24 Οκτωβρίου 2013 από την Odeon

Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί, την πρώτη σου μέρα στο σχολείο! Ακολουθώντας σθεναρά τα βήματα του Admission, εκεί όπου η Tina Fey και ο Paul Rudd ζωντάνεψαν στην μεγάλη οθόνη την ρομαντική σχέση ενός ζευγαριού που πρωτογνωρίστηκε στο γυμνάσιο, έρχεται μια ακόμη αμερικάνικη αισθηματική κομεντί, που φέρει τον τίτλο At Middleton και φυσικά εκτυλίσσεται στους χώρους του ομώνυμου κολεγίου. Εκεί που πραγματοποιούν επίσκεψη μαζί με τα παιδιά τους που πρόκειται να σπουδάσουν, οι εντελώς άγνωστοι μέχρι προ ολίγου, Ίντιθ και Τζορτζ. Εκείνη έχοντας να αντιμετωπίσει τις τάσεις ανεξαρτησίας της κόρης της κι εκείνος ευρισκόμενος μπροστά στην απάθεια της θυγατέρας του για το νέο περιβάλλον, θα ενώσουν τις μοναξιές τους και κατά την διάρκεια του ιδιωτικού περιπάτου τους στο campus, θα αντιληφθούν πως τους δένει κάτι ξεχωριστό. Σκηνοθετημένο από τον πρωτοφανέρωτο Adam Rodgers, ο οποίος συνυπογράφει και το σενάριο μαζί με τον Glenn German, το φιλμ αναμένεται να ανοίξει τόσο σε video on demand όσο και σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στις 31 Ιανουαρίου 2014.

Ερμηνευτικά πάντως το καστ αποτελεί οικογενειακή υπόθεση, εφόσον εκτός από το κεντρικό ζευγάρι της ιστορίας που συνθέτουν ο βετεράνος πλέον Andy Garcia και η Vera Farmiga των πολλών υποσχέσεων, αλλά όχι ακόμη της ανάλογης θετικής πορείας, τους ρόλους των μαθητριών υποδύονται η κόρη του πρώτου, Danielle και η έφηβη αδελφή της δεύτερης, Taissa. Εντυπωσιακό, αν μη τι άλλο...

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Μπορεί να έχει συμμετάσχει σε αρκετές κινηματογραφικές παραγωγές - από το Dreamcatcher μέχρι το The Escapist και από το An Unfinished Life μέχρι τον εξαιρετικό Keane, ενώ οι Έλληνες σινεφίλ τον θυμούνται ως πρωταγωνιστή στις Νύφες του Βούλγαρη - ο Βρετανός ηθοποιός Damian Lewis, η φήμη του όμως στο πέραν του Ατλαντικού κοινό, εκτοξεύτηκε χάρη στην συμμετοχή του στο τηλεοπτικό χιτ Homeland. Ο τιμημένος με Έμμυ και Χρυσή Σφαίρα ηθοποιός θα επιχειρήσει το μεγάλο άλμα στην καριέρα του, κρατώντας ένανα πό τους βασικότερους ρόλους στην καινούργια ταινία του Werner Herzog, Queen Of The Desert, μια περιπέτεια εποχής που θα πρωταγωνιστήσει η ώριμη πλέον Nicole Kidman. Το φιλμ παρακολουθεί την βασισμένη σε πραγματικά περιστατικά πορεία της Γκέρτρουντ Μπελ, ταξιδεύτριας, συγγραφέως, αρχαιολόγου, εξερευνήτριας και χαρτογράφου απεσταλμένης της Βρετανικής Αυτοκρατορίας στα εδάφη της Μέσης Ανατολής, στην αυγή του 20ου αιώνα, προκειμένου με την έντονη προσωπικότητα της να παίξει ρόλο διαμεσολαβητή στις σχέσεις των Αράβων με την Γηραιά Αλβιόνα. Ο Lewis αναμένεται να υποδυθεί τον Συνταγματάρχη Τσαρλς Ντάτυ Γουίλυ, ενός άντρα που η Μπελ διατήρησε έναν θυελλώδη ερωτικό δεσμό. Οι κάμερες του Γερμανού σκηνοθέτη αναμένεται να πάρουν μπροστά τον ερχόμενο Δεκέμβρη όταν και θα έχει ολοκληρωθεί το Pre-production. 

Δύο από τις πλέον ταλαντούχες, αλλά και εμφανίσιμες ενζενί του σύγχρονου αμερικάνικου σινεμά, η Ellen Page και η Evan Rachel Wood, ορίστηκαν να κρατήσουν τους βασικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους, της κινηματογραφικής μεταφοράς του βιβλίου της Jean Ηegland, Into The Forest. Πρόκειται για ένα πρότζεκτ, που στην συμπαραγωγή του θα βρεθεί η ανερχόμενη Page, ενώ την σκηνοθεσία έχει αναλάβει να φέρεις εις πέρας, σε δικό της διασκευασμένο σενάριο η Patricia Rozema. Το φιλμ αφηγείται την ιστορία δύο νεαρών αδελφών, που στο κοντινό μέλλον προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στις αντιξοότητες που έχει προκαλέσει ο κοινωνικός κατακερματισμός και η διάλυση των ηθικών αξιών. Η πιο πρόσφατη παρουσία της Page ήταν στο The East, στο πλάι της Brit Marling όπου υποδύθηκε μια οικολόγο τρομοκράτη, ενώ πρόκειται σύντομα να την δούμε και στην καινούργια συνέχεια των X-Men: Days Of Future Past, ενώ είναι πιθανή η παρουσία της και στο σχέδιο της Fox, Queen And Coyntry. Από την μεριά της η Rachel Wood σύντομα θα βρεθεί στο πλάι του Shia La Beouf, στο ευρωπαϊκού στυλ θρίλερ, Charlie Countryman.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Despicable Me 2	UIP	2	122	38.646	95.016
2	Prisoners	Odeon	2	57	24.784	70.588
3	The Family	Feelgood	2	47	9.306	33.483
4	Riddick	Audiovisual	1	26	7.230	7.230
5	Le Passe	Seven	2	12	7.148	18.250
6	The Conjuring	Village	4	30	6.435	139.833
7	About Time	UIP	1	27	5.443	5.443
8	The Smurfs 2	Feelgood	6	37	3.462	175.041
9	Captain Phillips	Feelgood	0	11	3.202	3.202
10	Blue Jasmine	Odeon	8	20	2.365	155.948

Με τον αριθμό ρεκόρ των 151 συμμετοχών, περισσότερων από κάθε προηγούμενη φορά, ξεκινά η κούρσα για την Οσκαρική ανάδειξη του καλύτερου ντοκιμαντέρ της χρονιάς, του κινηματογραφικού είδους, που όχι μόνο εξελίσσεται, αναπτύσσεται και προοδεύει, μα και έχει ανεβάσει κατακόρυφα τον βαθμό ενδιαφέροντος του κοινού προς το πρόσωπο του. Το υψηλό αυτό νούμερο οφείλεται κατά κύριο λόγο στην απόφαση της AMPAS να επιστρέψει την συμμετοχή στον θεσμό, φιλμς που είτε φτιάχτηκαν κατευθείαν για την τηλεόραση, είτε συμμετείχαν σε διεθνή προγράμματα και φεστιβάλ, μόνο, όπως για παράδειγμα οι Docu Weeks, που προέβαλαν την τεκμηρίωση με την φροντίδα της Διεθνούς Ένωσης Ντοκιμαντεριστών. Συνέπεια τούτου είναι στην λίστα να βρίσκονται περισσότερες της μιας δεκάδας παραγωγές που παίχτηκαν στο δίκτυο HBO και ακόμη περισσότερες πολύ μικρού προϋπολογισμού, αυτοχρηματοδοτούμενες από ταλαντούχους νέους κινηματογραφιστές, στοιχείο που μειώνει τον αριθμό των ντοκιμαντέρς που προβλήθηκαν στις αμερικάνικες αίθουσες μόλις στις 53, περίπου δηλαδή το ένα τρίτο της συγκεντρωτικής λίστας.

Στην ομάδα των 151 εκλεκτών συμπεριλαμβάνονται ταινίες που σύμφωνα με τον Cinema's Eye, τον ειδικό πάνω στο είδος, ανήκουν στις 25 ποιοτικότερες όλων των εποχών, δεδομένο που ανεβάζει στα ύψη το επίπεδο της φετινής κούρσας. Παραγωγές όπως τα At Berkeley του Frederick Wiseman, The Last of the Unjust του Claude Lanzmann, The Unknown Known του Errol Morris, The Armstrong Lie και We Steal Secrets του προηγούμενου νικητή του θεσμού Alex Gibney, Life According to Sam των Sean Fine και Andrea Nix Fine, God Loves Uganda του Roger Ross Williams και το Enzo Avitabile Music Life του Jonathan Demme, είναι σίγουρο πως θα παίξουν σε όλη την διαδρομή μέχρι την βραδιά της τελικής απονομής, τον ερχόμενο Φλεβάρη στο Λος Άντζελες.

Στην λίστα υπάρχουν ντοκιμαντέρ αφιερωμένα σε καλλιτέχνες (Tim’s Vermeer, Cutie and the Boxer, Gahan Wilson: Born Dead, Still Weird, Herblock: The Black & the White), άλλα που αναφέρονται σε σημαντικούς μουσικούς και στο έργο τους (AKA Doc Pomus, Becoming Traviata, Don’t Stop Believin’: Everyman’s Journey, Muscle Shoals, My Father and the Man in Black, One Direction: This Is Us, Pussy Riot: A Punk Prayer, Sound City, 20 Feet From Stardom, 12 12 12), αφιερώματα σε σπουδαίους αθλητές (The Crash Reel, Linsanity, The Short Game, The Trials of Muhammad Ali) και βεβαίως ντοκιμαντέρ που μιλούν για την ίδια την Έβδομη Τέχνη (CinemAbility, Jodorowsky’s Dune, Liv and Ingmar). Δύο εκ των 151 - τα More Than Honey και The Missing Picture - βρίσκονται επίσης στην λίστα των Οσκαρικών υποψήφιων για την καλύτερη μη αγγλόφωνη παραγωγή, επίτευγμα που κατόρθωσε να φτάσει μέχρι τις τελικές πεντάδες, το έργο Pina του Wenders, πριν από δύο μόλις χρόνια.

Σε συνέχεια αναφοράς των στατιστικών στοιχείων, τα Sound City και More Than Honey έχουν ποσοστό το απόλυτο 100% στις καταστάσεις του Rotten Tomatoes, το 20 Feet From Stardom βρίσκεται στο 99, το Blackfish στο 98, τα The Act of Killing και Call Me Kuchu στο 97, το Cutie and the Boxer στο 96 και τα Stories We Tell, Muscle Shoals και We Steal Secrets στο 95 τοις εκατό. Αν μη τι άλλο προβλέπεται top class συναγωνισμός.

Ήταν τον περασμένο Φλεβάρη, όταν η 20th Century Fox ανακοίνωσε την έναρξη των διεργασιών της τρίτης περιπέτειας φαντασίας που λαμβάνει χώρα μέσα στο περιβόητο Μουσείο Φυσικής, Επιστήμης και Ιστορίας, εκεί όπου τα εκθέματα ζωντανεύουν κάνωντας δύσκολη την ζωή του νυχτοφύλακα βάρδιας. Μάλιστα και στο τρίτο Night At The Museum, που γνώρισε πρωτοφανή επιτυχία όπου κι αν προβλήθηκε την σκηνοθεσία θα αναλάβει ξανά ο ικανός στο συγκεκριμένο είδος Shaun Levy. Η παραγωγή σήμερα με κάθε επισημότητα δήλωσε την επιστροφή και του βασικού πρωταγωνιστή Ben Stiller, που δίχως αυτόν δύσκολα θα μπορούσε να υπάρξει το πρότζεκτ εδώ που τα λέμε, αλλά και του βετεράνου πλέον κωμικού Robin Williams που θα υποδυθεί και πάλι τον ζωντανό Τέντι Ρούζβελτ, που από κέρινο ομοίωμα παίρνει σάρκα και οστά για να λάβει ξανά μέρος στην μάχη του Σμιθσόνιαν. Αυτή την φορά σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η δράση μεταφέρεται ένθεν του Ατλαντικού, σε μουσείο του Λονδίνου, εκεί όπου ο σεκιουριτάς Λάρι Ντέιλι, πρέπει να βάλει σε τάξη μια ακόμη δύσκολη κατάσταση που εκτυλίσσεται υπό την εποπτεία του. όσο για το αν θα επιστρέψει και η Amy Adams, αυτό ακόμη δεν έχει γνωστοποιηθεί, αν και η ολοκλήρωση του καστ δεν πρέπει να αργήσει ιδιαίτερα, καθώς το πλάνο των γυρισμάτων κάνει λόγο για έναρξη μέσα στο προσεχές διάστημα, με σκοπό το φιλμ να φτάσει στις αίθουσες στις 14 Δεκεμβρίου του 2014.

του Peter Landesman. Με τους James Badge Dale, Zac Efron, Jackie Earle Haley, Colin Hanks, David Harbour, Marcia Gay Harden, Ron Livingston, Jeremy Strong, Billy Bob Thornton, Jacki Weaver, Tom Welling, Paul Giamatti, Bitsie Tulloch, Brett Stimely, Kat Steffens, Mark Duplass

Μισός αιώνας άγνοιας

του zerVo (@moviesltd)

Στην θέση των Γιάνκηδων, ούτε καν θα μου περνούσε από τον νου να επαναφέρω ως θύμηση, όλα όσα συνέβησαν εκείνο το μαύρο μεσημέρι της 22ας του Νοέμβρη του 1963. Σίγουρα όχι το πιο μαύρο στην πιτσιρίκα ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, εφόσον έχουν φροντίσει γι αυτό οι επιθέσεις των Γιαπωνέζων και των Μουσουλμάνων σε Περλ Χάρμπορ και World trade center αντίστοιχα, αλλά σαφώς το πιο ντροπιαστικό. Αφού πέραν της εξευτελιστικής ανικανότητας των σωμάτων ασφαλείας να προστατέψουν τον πρώτο πολίτη της χώρας, έχει αφεθεί για μισό ακριβώς αιώνα να πλανάται ένα πέπλο μυστηρίου πάνω από την υπόθεση της δολοφονίας του Πλανητάρχη, που δεν επιτρέπει ακόμη να δοθούν απαντήσεις με σαφήνεια σε καίρια ερωτηματικά: Ποιοι επακριβώς είναι οι θύτες? Πότε πλήρωσαν για το φονικό? Ποιοι τους έβαλαν να πατήσουν τις σκανδάλες? Γιατί ακόμη και σήμερα προστατεύεται με τόσο πάθος, στην In The Land Of The Free, το παρακράτος?

Γιορτινή είναι η ατμόσφαιρα που επικρατεί στην μεγαλούπολη του Lone Star, Ντάλας, καθώς για πρώτη φορά μετά από καιρό, ο Πρόεδρος της χώρας, ο δημοφιλής Δημοκρατικός Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, θα την επισκεφτεί με κάθε επισημότητα. Καθώς η ξέσκεπη λιμουζίνα του ηγέτη, που συνοδεύεται από την σύζυγό του Ζακλίν Μπουβιέ και τον Κυβερνήτη του Τέξας Τζιν Κόνολι, πλησιάζει στο κέντρο της πόλης, στην Ντίλι Πλάζα, τρεις (?) πυροβολισμοί θα διαλύσουν το πανηγυρικό κλίμα, μετατρέποντας την φιέστα σε θρήνο. Μπροστά στα μάτια τους εμβρόντητου και τρομαγμένου πλήθους, ο Κένεντι θα γείρει αιμόφυρτος στο πλάι του κονβέρτιμπλ. Συναγερμός!

Για τους εργαζόμενους βάρδιας στο νοσοκομείο της περιοχής Πάρκλαντ, η ημέρα δεν μοιάζει διαφορετική από όλες τις άλλες. Γιατροί, νοσοκόμες, τραυματιοφορείς βρίσκονται στην θέση τους, περιμένοντας τα έκτακτα περιστατικά, όχι προετοιμασμένοι όμως για τον VIP που η μοίρα θα τους στείλει. Ο αναίσθητος JFK με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι, κουβαλημένος στα χέρια των αντρών της προσωπικής του φρουράς, θα φτάσει στην κλινική, δίχως σοβαρές ελπίδες να ανανήψει. Στις 1 και τριάντα λεπτά, μετά από απέλπιδες προσπάθειες των γιατρών, ο 35ος Πρόεδρος των ΗΠΑ, θα αφήσει την τελευταία του πνοή, βυθίζοντας ένα ολόκληρο έθνος στο πένθος.

Με αυτή την ημέρα που στιγμάτισε τα παγκόσμια χρονικά του 20ου αιώνα, ασχολείται το ντοκούντραμα Parkland, φιλμ που επιχειρεί όχι να ρίξει φως στα παρασκήνια της δολοφονίας, ούτε να αποκαλύψει τους δράστες, αλλά να παρακολουθήσει τις ζωές απλών και καθημερινών ανθρώπων, που ένιωσαν την ζωή τους να αλλάζει από την μια στιγμή στην άλλη, από το πάτημα της σκανδάλης του ελεύθερου σκοπευτή. Όπως ο τίμιος και νομοταγής Έιμπ Ζαπρούντερ, ένας εύπορος έμπορος υφασμάτων, που τραβώντας με την οκτάρα κάμερα του την πομπή από απόσταση αναπνοής, ποτέ δεν θα φανταζόταν πως φιλμάρει τα πιο σημαντικά τριάντα δευτερόλεπτα που καταγράφηκαν ποτέ σε σελιλόιντ. Όπως ο νεαρός χειρουργός Τσαρλς Καρίκο, που μετά από τόσες ψυχές που έχουν σβήσει (ή αντίστοιχα έχει σώσει) στα χέρια του, δεν θα περίμενε να συμβεί κάτι τέτοιο και με τον ακριβοθώρητο Κύριο Πρόεδρο. Όπως ο χαμηλών τόνων μεροκαματιάρης Ρόμπερτ Όσβαλντ, που μέσα σε μια στιγμή έγινε ο αδελφός του πιο μισητού ανθρώπου στον κόσμο, του Λι Χάρβει, του φερόμενου από το FBI ως στυγερού εκτελεστή.

Θα μου πεις εδώ δεν τα κατάφερε ολάκερος Oliver Stone να φτιάξει μια ολοκληρωμένη φιλμική εικόνα, για το τι σκοτεινό συνέβη εκείνη την ημέρα στο Ντάλας, περιμένεις από έναν άμαθο σκηνοθέτη όπως ο Peter Landesman, να σε διαφωτίσει? Όχι, φυσικά και μάλιστα είναι και προς τιμήν του, που οπουδήποτε κι αν ταξίδεψε το πόνημα του - κυρίως σε Τορόντο και Βενετιά - δεν υποστήριξε πως θα ξεσκεπάσει καμία καινούργια θεωρία συνωμοσίας. Αντίθετα η προσέγγιση της ψυχολογίας της στιγμής, όλων όσων βρέθηκαν στο πλάι του δολοφονηθέντος, γίνεται με ρεαλισμό έστω κι αν η ιστορική αλήθεια αμφισβητείται, ποτέ όμως και σε κανένα της σημείο, αυτές οι ανθρώπινες προεκτάσεις δεν δείχνουν πρακτικά ενδιαφέρουσες.

Για πες: Εκτός ίσως του δράματος που συντελείται στην μεριά του κακού της υπόθεσης, ρουμπρίκα που θα μπορούσε κάποια στιγμή να αποτελέσει μια ξεχωριστή δραματουργική οντότητα, που εδώ δεν υποστηρίζεται σωστά ούτε από το πολυσχιδές σενάριο, ούτε από τις overacted ερμηνείες του αδελφού Badge Dale και της μάνας Weaver. Απεναντίας όλοι οι υπόλοιποι αστέρες του πολυδύναμου καστ, στέκονται στο ύψος των περιστάσεων, συνθέτοντας μια αξιόλογη ερμηνευτική ομάδα, που σκοπό έχει απλώς να αποδώσει τον κάθε επιμέρους χαρακτήρα, επίπεδα και δίχως την εμβάθυνση που απαιτεί ένα κινηματογραφικό έργο της προκοπής.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Μετά την αποπομπή του Scaha Baron Cohen από το πρότζεκτ της κινηματογραφικής βιογραφίας του θρυλικού frontman των Queen, Freddie Mercury, τον περασμένο Ιούλιο, αρκετά ονόματα έπεσαν στο τραπέζι της παραγωγής, υποψήφια να ενσαρκώσουν τον σπουδαίο καλλιτέχνη. Εντέλει μετά από ώριμη σκέψη, η αρμόδια επιτροπή του κάστινγκ του Biopic, κατέληξε στην επιλογή του γνωστό από την μεταφορά του μυθιστορήματος του Perfume, αλλά και νεαρότερο ως Q στο πρόσφατο Skyfall, Ben Whishaw, για να αποδώσει τον αδικοχαμένο ροκ σταρ. Ο Βρετανός που στην κούρσα για τον ρόλο εκτόπισε ονόματα βεληνεκούς των Daniel Radcliffe και Dominic Cooper, δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα υποδυθεί αστέρα του πενταγράμμου, εφόσον έχει παίξει παλαιότερα και τον Keith Richards κιθαρίστα των Rolling Stones, στην ταινία - αφιέρωμα στον Brian Jones, Stoned. Το φιλμ που πραγματοποιείται με τρις ευλογίες των υπολοίπων μελών των Queen, που υπήρξαν οι βασική αιτία της εξόδου από το σχέδιο του εκκεντρικού Ali G, Borat και δεν συμμαζεύεται, αναμένεται να ξεκινήσει τα γυρίσματα του στις αρχές του 2014, φυσικά στην Μεγάλη Βρετανία.