Movies Ltd

Πριν από ένα μήνα έγινε γνωστό, πως η Rosamund Pike, θα είναι το κορίτσι του τίτλου της καινούργιας ταινίας του ευρηματικού δημιουργού David Ficher, Gone Girl, που θα αποτελέσει την κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Gillian Flynn. Αρκετοί από τους ρόλους της ιστορίας δεν έχουν αποκτήσει ακόμη κάτοχο, ένας από εκείνους που καπαρώθηκαν πάντως θα είναι αυτός του συνηγόρου του συζύγου της εξαφανισμένης γυναίκας (αυτός θα είναι ο Ben Affleck) τον οποίο θα υποδυθεί ο δημοφιλέστατος στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού Tyler Perry, από τους πιο αγαπημένους σταρ της μαύρης κοινότητας, που τον έχουμε απολαύσει κατά βάση σε πιο γλαφυρών τόνων φιλμς. Στο καστ ήδη δηλώνουν το παρόν ακόμη οι Kim Dickens, Carrie Coon και ο Patrick Fugit του Almost Famous, ενώ αναμένεται να ενταχθεί σε αυτό και ο Neil Patrick Harris που πρόκειται να υποδυθεί τον πρώην αγαπητικό της άτυχης κοπέλας. Τα γυρίσματα της ταινίας, εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία του Pre production αναμένεται να ξεκινήσουν στις αρχές του 2014.

by Takis Garis (@takisgaris)

The #TIFF13 Connection: Let the Race Begin

The time has come. Take a deep breath. Remember to exhale. Mind is buzzing, perplexed thoughts feeding this perennial TIFF fever. Cameron Bailey, its ingenious artistic director, proclaims “size matters”. Agree with an asterisk; Size hasn’t been questioned by the flocking media and cineastes alike during the past three years. Check the numbers from the official fact sheet and thou shall receive: 366 total features (288 full length + 78 shorts), 268 Features that are World, International, or North American Premieres out of 4,892 total submissions (3,850 International + 1,042 Canadian) from 70 Countries. That being said, I can’t stress enough my feeling that this year will set a milestone to TIFF’s relentlessly successful route, provided that it will repeat its (as of late) crowning achievement: To keep one foot in the world cinema art house boat, while pushing the envelope of Oscar race domination with the other.

του Wong Kar-Wai. Με τους Tony Leung, Zhang Ziyi, Chang Chen, Zhao Benshan, Song Hye-kyo, Wang Qingxiang

Το τίμημα της υπερηφάνειας!

του zerVo (@moviesltd)

Πάντοτε οι λαοί που διακρίνονται για την λαϊκή τους κουλτούρα και την διατήρηση της ιστορικής τους παράδοσης, χρησιμοποιούν υπαρκτά πρόσωπα για να μεταδώσουν από γενιά σε γενιά, θρύλους και μύθους, πολλές φορές υπερτονισμένους κατά το δοκούν, δημιουργώντας έτσι ήρωες που νομίζεις πως είναι βγαλμένοι από τα πιο ευφάνταστα παραμύθια. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο Γιπ Μαν, μια εμβληματική προσωπικότητα της πιο αχανούς, μα και πιο traditional χώρας του πλανήτη, που στην συνείδηση του περισσότερου κόσμου, ήταν και παραμένει ο σημαντικότερος Σίφου της πολεμικής τέχνης του Γουίν Τσουν. Της τεχνικής που επινοήθηκε από τους μοναχούς Σαολίν τον 17ο αιώνα και είναι βασισμένη στις κινήσεις του γερανού και του φιδιού. Η ακριβής μετάφραση της ονομασίας, σημαίνει "ελπίδα για το μέλλον"...

Κίνα, 1930. Η χώρα διανύει το πιο δύσκολο, το μεταβατικό στάδιο της μακραίωνης ιστορίας της, προερχόμενη από την πτώση των αυτοκρατόρων και ευρισκόμενη μπροστά στον κίνδυνο της επίθεσης των πολεμοχαρών γειτόνων της, Ιαπώνων. Στην Φοσάν, μεγαλούπολη των κεντρικών επαρχιών, ο γηρασμένος μάστερ Γκονγκ Γιουτιάν, προερχόμενος από την έδρα του στον Βορρά, θα ανακοινώσει ενώπιον των σεβάσμιων δεσποτάδων, το όνομα του διαδόχου του στην κορυφή των αυθεντιών της κοινότητας του. Και αυτός θα είναι ο φιλήσυχος και ουδέποτε προκλητικός Γιπ Μαν, ένας από τους σοφότερους γνώστες των φιλοσοφικών εννοιών, που κρύβει πίσω της η κάθε στάση της τέχνης.

Μια απόφαση που θα βρει αντίθετη την δυναμική κόρη του άρχοντα Γκονγκ, Ερ, όχι τόσο για κάποια ανοιχτή διαφωνία προς το πρόσωπο του Γιπ, μα γεμάτη πάθος από την επιθυμία της να διατηρήσει εκείνη την φαμίλια της στην πρωτοκαθεδρία, ούσα άριστη μελετήτρια των επιθετικών κινήσεων των 68 Χειρών. Η έκρηξη του πρώτου Σινοιαπωνικού πολέμου και η κυριαρχία των μανιασμένων επιτιθέμενων από την χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου, θα βάλει τέλος στις όποιες φιλοδοξίες της, καθώς η κοινότητα των μαστερς θα διαλυθεί στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Μοναδικός που θα διατηρήσει τα αξιώματα του, σε καιρό πείνας και ανέχειας, ο μοχθηρός Μα Σαν, που αφού θα προσκυνήσει τον εισβολέα, θα αυτοανακηρυχθεί ως ο ανώτατος μέντορας του Γουίν Τσουν.

Επική αφήγηση της πορείας δύο και πλέον δεκαετιών, μέχρι την στιγμή που στα μέσα του 50, ο Γιπ Μαν εγκαταστάθηκε για πάντα στο νησί του Χονγκ Κονγκ, είναι το The Grandmasters, δείγμα τυπικό του μοντέρνου wuxia κινηματογράφου, που συνδυάζει με το απαιτούμενο μελόδραμα, την νουάρ διάθεση και τον γνώριμο ασιανό λυρισμό, την περήφανη στάση του κατά την διάρκεια των εχθροπραξιών, αλλά και τον (εκατέρωθεν) ανομολόγητο έρωτα του για την ατρόμητη και ανίκητη Γκονγκ Ερ. Πρώτος μάστορας στο κτίσιμο ατμόσφαιρας ο Wong Kar Wai, αυτή την φορά χρησιμοποιεί το βραδυφλεγές ρομάντζο στο φόντο της μακροσκελούς αφήγησης, που συνθέτει μέσα από φλασμπάκς, αναμνήσεις και αλληλογραφίες των κεντρικών προσώπων της ιστορίας.

Για πες: Οι φανατικοί φίλοι του είδους, δεδομένα θα ικανοποιηθούν από το καλοστημένο αποτέλεσμα, δια χειρός του απωανατολίτη μετρ του In The Mood For Love και του 2046, που με απίστευτης χορογραφικής ακρίβειας σεκάνς με φόντο άλλοτε την βροχή, άλλοτε το ολόλευκο χιόνι και άλλοτε τους ατμούς της μηχανής του τρένου (η καλύτερη όλων) ζωγραφίζει με το αριστοτεχνικό του πινέλο, μια από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές του σύγχρονου κινέζικου σινεμά. Εκφραστικός, δίχως περιττές κουβέντες και λειτουργώντας πιότερο με τους πεπειραμένους μορφασμούς, ως Γιπ, ο μόνιμος πρωταγωνιστής του, Tony Leung Chiu Wai, ορίζει ένα καταπληκτικό ντουέτο με την εντυπωσιακής ομορφιάς Zhang Ziyi, που υποδύεται την υπερήφανη θυγατέρα, που πληρώνει εντέλει, σε βάθος χρόνου, το τίμημα της διατήρησης της οικογενειακής τιμής και της εκδίκησης όποιου την αμφισβήτησε.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 5 Σεπτεμβρίου 2013 από την Seven

του Raja Gosnell. Με τους Neil Patrick Harris, Brendan Gleeson, Jayma Mays, Katy Perry, Hank Azaria

ΛάΛα, ΛαΛά ΛαΛά. Ξανά!

του zerVo (@moviesltd)

Ε, δεν ήταν δα και καμία τεράστια έκπληξη. Η συνέχεια των περιπετειών των μικροσκοπικών, γαλάζιων πλασμάτων, είχε προκαθοριστεί από την Sony, πριν ακόμη κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη, προ δύο ετών. Όταν μάλιστα το τελικό ποσό που απέφερε στα ταμεία της η επιδρομή των πιτσιρικάδων, ήταν το πενταπλάσιο του αρχικού κόστους - που άγγιξε κάτι παραπάνω από τα εκατό εκατομμύρια δολάρια - το στούντιο ήταν απολύτως βέβαιο πως έχει στα χέρια του ένα χρυσοφόρο πρότζεκτ, το οποίο πανεύκολα θα πολλαπλασιάζει τους παράδες που ξόδεψε για να το δημιουργήσει. Χμ... Χρειάζεται και λίγη έμπνευση όμως για να επιτευχθούν οι στόχοι. Από μόνοι τους ο Μπαμπαστρούμφ, ο Μελένιος και ο Γκρινιάρης δεν είναι αρκετοί ε?

Ημέρα γιορτής στο Στρουμφοχωριό, αφού η μοναδική κοπέλα της μικρής κοινωνίας των Στρουμφ, έχει σήμερα τα γενέθλια της. Τι καλύτερο από το να διοργανώσουν οι φίλοι της ένα πάρτι έκπληξη προς τιμή της Στρουμφίτας, αρκεί να το κρατήσουν μυστικό μέχρι να της το αποκαλύψουν, για να την ευχαριστήσουν. Εκείνη απογοητευμένη, που κανένα άλλο στρουμφάκι δεν θυμήθηκε να της ευχηθεί το Happy Birthday, θα απομακρυνθεί ολομόναχη και στενοχωρημένη προς το δάσος, εκεί που έχει στήσει την παγίδα του ο δαιμόνιος Δρακουμέλ, για να την παρασύρει μέσω της μαγικής πύλης στο καινούργιο του λημέρι, στο Παρίσι. Εκεί που διαπρέπει τον τελευταίο καιρό, έχοντας γίνει διάσημος, χάρη στα ταχυδακτυλουργικά του κόλπα, που κάθε βράδυ γεμίζουν το θέατρο με κόσμο, για να παρακολουθήσουν τις παραστάσεις του.

Ακόμη κι αν οι άφωνοι θεατές, τον θεωρούν φαινόμενο για τα εκθαμβωτικά του τρικ, εκείνος δεν έχει παρά μόνο ένα πράγμα στο μυαλό του. να καταστρέψει το Στρουμφοχωριό και τους κατοίκους του, μόνο που για να το επιτύχει θα πρέπει να αποσπάσει από την Στρουμφίτα την μυστική συνταγή του ελιξίριου της δημιουργίας του είδους της. Και τώρα έχοντας την στην κατοχή του, δεν θα είναι δύσκολο να το επιτύχει, έχει υπολογίσει όμως δίχως την τελική αντεπίθεση των μικρών το δέμας, αλλά γεμάτων θάρρος και ηρωισμό Στρουμφακίων...

Για πες: Δίχως την παραμικρή διαφοροποίηση από την παρθενική τους φορά στο πανί και χωρίς ίχνος θεματικής έκπληξης, τα ανθρωπάκια του Peyo επανέρχονται στο ραντεβού διετίας, με τους ανάλογης μικροσκοπικής ηλικίας σινεφίλ κολλητούς τους. Και μόνον αυτούς βέβαια, αφού το πολύχρωμο, τρισδιάστατο, γεμάτο ηλεκτροφωτισμένα εφεδάκια που λαμβάνουν χώρα σε διάφορες γωνιές της Γαλλικής πρωτεύουσας, μισο-animation, μισο-live action, The Smurfs 2 του Raja Gosnell, είναι φτιαγμένο σαν μια ανάλαφρη περιπετειούλα, φτιαγμένη αποκλειστικά για τους μπόμπιρες, που θα θελήσουν να απολαύσουν για ακόμη ένα δίωρο, τα λατρεμένα μπλε σπόρια, που εδώ και πεντέμισι δεκαετίες δεν λένε να βγουν από την καρδιά τους.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 5 Σεπτεμβρίου 2013 από την Feelgood

του Giuseppe Tornatore. Με τους Geoffrey Rush, Jim Sturgess, Sylvia Hoeks, Donald Sutherland

Ένα, δύο, τρία! Η φάκα καταχωρείται στον κύριο!

του zerVo (@moviesltd)

Πόσες πιθανότητες υπάρχουν άραγε, να πέσει σε παγίδα μια αυθεντία, ένας έμπειρος στον τομέα του παντογνώστης και μάλιστα στο δικό του πεδίο δράσης, στο δικό του γνωστικό τερέν? Καμία απολύτως! Οι λακκούβες και οι κακοτοπιές είναι βλέπεις για τους ρούκις, τους πρωτάρηδες, στον στίβο μάχης, που δεν είναι προετοιμασμένοι και δεν γνωρίζουν από που μπορεί να τους σκάσει μονομιάς η βόμβα - έκπληξη. Εκτός... Εκτός και αν κάνουν την εμφάνιση τους αστάθμητοι παράγοντες που θα αποσπάσουν την προσοχή του σπεσιαλίστα, δηλαδή ο εξής ένας και μοναδικός: Ο έρως! Οπότε, ένα, δύο, τρία, καταχωρήθηκε η φάκα στον ερωτευμένο κύριο...

Μοναχικός, απόμακρος, μόνιμα σοβαρός αλλά και απότομος ακόμη και με τους πιο στενούς του συνεργάτες, γεμάτος συμπλέγματα στην συμπεριφορά του και δίχως τον παραμικρό κοινωνικό κύκλο. Αυτός είναι ο Βέρτζιλ Όλντμαν, ο πάμπλουτος έμπορος πανάκριβων έργων τέχνης, ιδιοκτήτης της διαβόητης μπράντας πλειστηριασμών που φέρει το όνομα του και τον έχει καταστήσει ως έναν εκ των πλέον περιζήτητων δημοπρατών στον κόσμο. Με έδρα την Ευρώπη, που λαμβάνουν χώρα οι φημισμένες πλειοδοσίες που ο ίδιος διευθύνει, ο Όλντμαν, μόλις τα φώτα χαμηλώσουν, σβήνει την μοναξιά του συνομιλώντας με τις ζωγραφιστές γυναίκες της ζωής του, τα μοντέλα στους μυθικής αξίας πίνακες που διαθέτει στην κατοχή του.

Το μυστηριώδες τηλεφώνημα της νεαρής δεσποινίδος Ίμπετσον, κληρονόμου μιας τεράστιας περιουσίας που της άφησαν οι εκλιπόντες γονείς της, αρχικά θα κινήσει το επαγγελματικό του ενδιαφέρον, έχοντας κληθεί να διοργανώσει την δημοπρασία των αντικειμένων που στολίζουν την αχανή έπαυλη, όπου εκείνη διαμένει. Μυστήριο που θα περιπλακεί ακόμη περισσότερο, από την στιγμή που η πλούσια δικαιούχος της διαθήκης, θα αποφύγει να συναντηθεί μαζί του, έστω και για τα απλά διαδικαστικά, επικαλούμενη το σύνδρομο αγοραφοβίας από το οποίο πάσχει από τα παιδικά της χρόνια.

Καταλύτες εκκίνησης και σταδιακής απογείωσης της ίντριγκας του The Best Offer, αρχικά η περιέργεια που πνίγει τον καλοβαλμένο, πανάκριβα ντυμένο και ωραιοπαθή (μέχρι βαφής του τριχωτού της κεφαλής) εξηντάχρονο γκαλερίστα, για να αποκαλύψει την ταυτότητα της κοπέλας που συνομιλεί πίσω από τους λεπτούς Λουί Κενζ τοίχους της βίλας και κατοπινά η ανακάλυψη κάθε λίγο και λιγάκι, σκουριασμένων μηχανισμών ηλικίας πολλών αιώνων, που αποτελούν τμήματα ενός καινοτόμου για την εποχή του αυτοματισμού, που φέρει την σφραγίδα του πρωτοπόρου Βοκανσόν. Κάθε καινούργιο κομμάτι που προστίθεται στο παζλ και ένα βήμα μπροστά στην γνωριμία του με την Κλερ. Ένα παιχνίδι που εξιτάρει τον γεμάτο παραξενιές μέχρι πρότινος ηλικιωμένο άντρα, σε τέτοιο βαθμό που αδιαφορώντας για τα καθήκοντα του, θα θελήσει να το τραβήξει μέχρι τέλους. Η πείρα του θα δοκιμαστεί στην θωριά του γοητευτικού μίσχου που θα αντικρίσει και θα περάσει σε ένα πεδίο που ως τα χθες δεν είχε την παραμικρή γνώση. Ορατός ο κίνδυνος?

Για να είμαι ειλικρινής, απροετοίμαστος κι εγώ ως θεατής, πιάστηκα αναπάντεχα στο δόκανο που εντέχνως έστησε ο Giuseppe Tornatore, πείθοντας με μέχρι την έκρηξη του τουίστ πως πρόκειται για ένα καλοστημένο ρομάντζο, που μοιράζει ερωτικές ελπίδες στους κυρίους μιας κάποιας, τρίτης ηλικίας, που ανάμεσα στα αρθριτικά και το σάκχαρο, μπορεί να εντοπίσουν την αγάπη της ζωής τους. Σκηνοθετικά ο Ιταλιάνος μάστορας που αγκαλιά του κλάψαμε νοσταλγικά ενθυμούμενοι της ημέρες του Σινεμά ο Παράδεισος, παίζει στην έδρα του μεταφορικά και κυριολεκτικά, μιας και τόσο στο κτίσιμο ατμόσφαιρας The King's Speech είναι μετρ, αλλά και γιατί οι (απροσδιόριστες στο σκριπτ) τοποθεσίες που λαμβάνει χώρα η δράση, είναι από τις πιο αγαπημένες καρτ ποστάλ της πατρίδας του. Σύμφωνοι, μπορεί να πει κανείς, πως το σενάριο αν το καλοκοιτάξεις από το τέλος προς την αρχή (όπως πρέπει δηλαδή) εμφανίζει κενά, επαναλήψεις που μακραίνουν αναίτια την χρονική διάρκεια και ασυνέπειες, είμαι πεπεισμένος όμως πως βασική απαίτηση του πολυβραβευμένου σκηνοθέτη, δεν ήταν να κτίσει ένα φιλμ τίγκα στο σασπένς στα χνάρια του Rear Window και του Shadow Of Doubt, από όπου ο Tornatote δανείζεται στιχάκια από τον Hitch.

Για πες: Αλλά πιότερο πιστεύω να φτιάξει ένα δράμα για έναν περίπλοκο και έτοιμο παρόλες τις αντίθετες ενδείξεις χαρακτήρα να αναζητήσει την αγάπη, στον χώρο που κινείται επί εικοσιτετραώρου, για να έχει το πάνω χέρι. Το έξυπνο πουλί, με την απαράμιλλη υποκριτική του αξία υποδύεται ο Geoffrey Rush, άνετος μέσα στα φρεσκοσιδερωμένα Αρμάνι, κινείται στο τέμπο που ορίζει η μουσική υπόκρουση του Μέγα Ennio, πεντακάθαρος και κοτσονάτος χάρη στην κινηματογράφηση του πεπειραμένου Fabio Zamarion. Πού να είχε και βοήθειες ερμηνευτικά ο Αυστραλός, αφού πέραν του Sutherland Πατρός, σε έναν ρόλο που θα μπορούσε και να μην υπάρχει, ούτε ο Jim Sturgess ως τεχνίτης / συμβουλάτορας Συρανό, ούτε και η (όμορφης θωριάς παρόλα αυτά) Ολλανδέζα ενζενί Sylvia Hoeks, αγγίζουν έστω κι ένα μικρό ποσοστό από το εκτόπισμα του.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 5 Σεπτεμβρίου 2013 από την Feelgood

του Anthony Marciano. Με τους Max Boublil, Alain Chabat, Mélanie Bernier, Sandrine Kiberlain

Lust For Life!

του zerVo (@moviesltd)

Αχ, Θε μου με αυτά τα πενήντα. Δεν αντέχονται, ούτε σαν σκέψη, ούτε σαν προσμονή, ούτε κυρίως σαν ισχύουσα πραγματικότητα, Είναι εκείνο το σημείο της πορείας του ανθρώπου, που αντιλαμβάνεται πως έχει αφήσει πίσω το πρώτο μισό της διαδρομής, το ζωηρό, το ζωντανό, το ελπιδοφόρο και πλέον μπαίνει στο δεύτερο (και τελευταίο...) που συνήθως χαρακτηρίζεται από την πτώση των αντοχών και την ταυτόχρονη άνοδο της μελαγχολίας, επειδή ο χρόνος πια μετρά αντίστροφα. Η πιο σωστή λύση θα έλεγα θα ήταν να το πάρεις στην πλάκα. Πως λέγαμε κάποτε, μια φορά είναι τα δεκαοκτώ? Ε, κάπως έτσι είναι και ο μισός αιώνας. Όπως ακριβώς το είδε το πράγμα και ο τρελοπενηντάρης της ιστορίας του Les Gamins, με την μόνη διαφορά πως με την συμπεριφορά του, παραλίγο να διαλύσει τα πάντα γύρω του. Χαλάλι...

Γνωρίστηκαν μια βραδιά σε μια γαμήλια δεξίωση και από την πρώτη στιγμή που διασταυρώθηκαν οι ματιές τους ένιωσαν πως ο ένας είναι πλασμένος για τον άλλο. Εκείνος, ο Τομάς, έχει σαν όνειρο ζωής να καταφέρει κάποτε να γίνει σπουδαίος και τρανός συνθέτης, προς το παρόν όμως βγάζει τα προς το ζην, τραγουδώντας σε εκδηλώσεις, σαν wedding singer. Εκείνη, η Λολά, πολύ πιο υπεύθυνη και συνεπής, θα εκστασιαστεί από τον ελεύθερο κι ανέμελο χαρακτήρα του και εύκολα θα τον ερωτευτεί. Έρωτας, πάθος, ονειρεμένες βραδιές δίπλα στον Σικουάνα και νάσου κάποια βραδιά θα κάνει την εμφάνιση του και το δακτυλίδι της πρότασης: Will You Marry Me?

Μα και βέβαια, είναι η απάντηση, απλώς θα πρέπει - ως είθισται - ο μέλλον γαμπρός να γνωρίσει τα πεθερικά του, να δώσει τον λόγο του, πως θα αποκαταστήσει το κορίτσι τους. Την ώρα που η ευτυχισμένη μαμά / πεθερά, δείχνει κατενθουσιασμένη για τον μορφονιό που η θυγατέρα της επέλεξε για συμβίο, ο μπαμπάς δεν μοιάζει και τόσο ευχαριστημένος. Κατσουφιά που δεν βασίζεται επ ουδενί στην εξωτερική μόστρα του Τομάς, ούτε καν στην συμπεριφορά του, αλλά στο γεγονός πως διαισθανόμενος πως ο δικός τους γάμος, δεν του έχει χαρίσει την ευτυχία που θα περίμενε, θα κάνει τα πάντα προκειμένου να τον αποτρέψει να στεφανωθεί την κόρη του. Η επανάσταση, λοιπόν, αρχίζει...

Με πυρομαχικά το γερό κομπόδεμα που έχει δημιουργήσει ο επί χρόνια οινοποιός, Ζιλμπέρ και με τον εσωτερικό φόβο μην του φάει τα πάντα, η τρελοκαμπέρω ακτιβίστρια γυναίκα του, στις αγαθοεργίες της στην Αφρική, θα ξεκινήσει την πολυέξοδη κούρσα του στα Παρισινά κλαμπς και όποιον πάρει ο χάρος. και περισσότερο τον φουκαρά τον (τραβάτε με κι ας κλαίω) αρραβωνιάρη, που μέσα του θα ξυπνήσει η αμφιβολία αν κάνει ή όχι για παντρειές και σοβαρέματα. Το βέβαιο είναι πως για Τα Παλιόπαιδα, η πλάκα δεν έχει το παραμικρό όριο και σαν κομπανιέροι από τα παλιά, θα κάνουν μαζί τα πάντα, ασωτίες, τσιγαριλίκια, πάρτι με ξανθιές, όταν θα έρθει η ώρα να πληρώσουν το τίμημα, θα κατανοήσουν πως είναι ωραία μεν η ντόλτσε βίτα, ακόμη πιο ωραία είναι η ζεστή αγκαλίτσα της καλής τους.

Για πες: Η κομεντί από την Γαλλία, μπαίνει κι αυτή σε εκείνη την μακρά λίστα των σούπερ επιτυχημένων διασκεδαστικών στιγμών, που εντός των φραντσέζικων συνόρων σπάνε τα ταμεία, με συνέπεια να τις συνοδεύει εκείνη η μαρκίζα για το πόσα εκατομμύρια εισιτήρια έκοψαν στο εμπορικό διάβα τους. Αναίτια? όχι ακριβώς, μιας και οι τρικολόρ έχουν την τάση να περνάνε καλά με τέτοιου είδους φάρσες σαν κι αυτή που προβάλει ο πρωτόπειρος Anthony Marciano, που βγάζουν το γελάκι τους σατιρίζοντας τα αστεία καμώματα της καθημερινότητας. Με δικές του πενιές και στο, γεμάτο επιδερμικές αναφορές σε κοινωνικά ζητήματα, σενάριο ο ραγδαία ανερχόμενος Max Boublil (που μας συστήθηκε εκδηλωτικότατα στο Des Gens Qui S'Embrassent) κερδίζει με άνεση τον τίτλο του ρούκι ζεν πρεμιέ της χρονιάς, έχοντας σαν ταίρι του μια ακόμη αποκάλυψη την Melanie Bernier, που μου έλυσε την απορία για το πως θα ακουγόταν η σέξι παθιάρικη φωνή της Demi Moore στα Γαλλικά. Όλα τα λεφτά και πάλι είναι πάντως ο Alain Chabat, ο έμπειρος αυτός κωμικός, που είκοσι χρόνια μετά την εκτόξευση του στο Gazon Maudit, πείθει ακόμη και τον πιο απαιτητικό, σαν παλιμπαιδίζοντας μισογεράκος, που δεν το βάζει κάτω και με σημαία το Lust For Life (του πρώτου διδάξαντα Iggy Pop) δείχνει πως η ζωή δεν είναι πίσω, αλλά μπροστά...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 5 Σεπτεμβρίου 2013 από την Strada

Πρόκειται ίσως για την μεγαλύτερη, μέχρι ώρας απογοήτευση, που έχει προβληθεί στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ της Βενετίας. Σε τέτοιο βαθμό, που γιουχαΐσματα να κάνουν την εμφάνιση τους, αντικαθιστώντας τα συνήθη χειροκροτήματα αμέσως μετά το πέρας της πρώτης προβολής του φιλμ Under The Skin, του Βρετανού σκηνοθέτη Jonathan Glazer (του Birth και του Sexy Beast). Στην ταινία μια εξωγήινη παρουσία από άλλον πλανήτη, φέροντας την μορφή ενός αγγελικού πλάσματος - όπως η Scarlett Johansson δηλαδή - περιδιαβαίνει τους δρόμους, τα εμπορικά κέντρα και τα πάρκα της Σκοτίας, περικυκλωμένη από απλούς πολίτες που δεν μπορούν ούτε κατά διάνοια, να φανταστούν ποια ακριβώς οντότητα κρύβει μέσα της. Η Λόρα της ιστορίας μας, οδηγώντας ένα βανάκι, αναζητά ανθρώπους, ανοίγοντας κουβέντα μαζί τους, επιζητώντας να ανακαλύψει δίαυλο επικοινωνίας. Στις περισσότερες των περιπτώσεων μάλιστα όσοι περιστοιχίζουν την όμορφη κοπέλα δεν είναι ηθοποιοί, αλλά απλοί περαστικοί εκείνη την στιγμή: "Είναι μια τεχνική, που αποτελεί βασικό συστατικό του έργου" ομολογεί ο Glazer στην συνέντευξη τύπου. Και συνεχίζει: "Δεν με πείραξε διόλου που οι διάλογοι σε κάποιες περιπτώσεις ήταν απροσδιόριστοι. Αυτό που ήθελα περισσότερο ήταν να αναδείξω τις προθέσεις και την συμπεριφορά των χαρακτήρων."

Επιστροφή στην δράση και μάλιστα στο αγαπημένο του είδος την κωμωδία για τον χαρισματικό ηθοποιό Bill Murray. Και τι καλύτερο από το να συνδυάσει την επανεμφάνιση του στην μεγάλη οθόνη, από το να συνεργαστεί με τον πολυβραβευμένο και αναγνωρισμένο δημιουργό Barry Levinson, που με την ταινία Rock The Kasbah θα καθίσει και πάλι σε σκηνοθετική καρέκλα μετά από πέντε χρόνια και το What Just Happened. Η θεματική του φιλμ μεταφέρει την δράση της στην μακρινή Καμπούλ την πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, εκεί που ταξιδεύει ένας ξεπεσμένος μουσικός παραγωγός, μαζί με τον μοναδικό πελάτη του / καλλιτέχνη, που του έχει απομείνει, για τις ανάγκες του γυρίσματος ενός βίντεο κλιπ. Καθώς διασχίζει τους δρόμους της πόλης, απελπισμένος για την δυσχερή οικονομική θέση που έχει περιέλθει, θα αντιληφθεί την ύπαρξη μιας νεαρής κοπέλας, που διαθέτει την πιο μελωδική φωνή που έχει ακούσει ποτέ του. Αυτό είναι! Από το δαιμόνιο μυαλό του θα περάσει η ιδέα, η πιτσιρίκα να συμμετάσχει στον διαγωνισμό ανάδειξης ταλέντων της χώρας, το δημοφιλέστατο Afghan Star, την τοπική διασκευή του X-Factor, προκειμένου να κάνει γνωστές τις ικανότητες της στο τραγούδι. Και φυσικά να κερδίσει και ο ίδιος αναλαμβάνοντας ως ατζέντης της. Το ενδιαφέρον όπως ακούγεται σχέδιο, ορίζει το ριγιούνιον του Murray με τον σεναριογράφο Mitch Glazer (του πανέμορφου Scrooged) συνθέτοντας έτσι με τον Levinson, που μετά το Wag The Dog δεν έχει να παρουσιάσει και τίποτα της προκοπής, ένα πανίσχυρο τρίγωνο, ικανό να προωθήσει το πρότζεκτ στο επερχόμενο μάρκετ του φεστιβάλ του Τορόντο.

Ανήκει στην ομάδα των πιο ταλαντούχων νέων Αμερικανών σκηνοθετών, αφού οι ταινίες του, ξέχωρα από την δική τους ξεχωριστή ταυτότητα, προβάλλουν και το άλλο πρόσωπο, το μίζερα περιθωριακό της σύγχρονης πραγματικότητας των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχοντας σαν παρακαταθήκη την επιτυχία των πανέμορφων δημιουργημάτων του Brother Tied, Blue Valentine και The Place Beyond The Pines, ο χαρισματικός Derek Cianfrance, επιχειρεί το επόμενο βήμα της καριέρας του, που σύμφωνα με τις πληροφορίες της Dreamworks, θα είναι η φιλμική διασκευή της πολυδιαβασμένης νουβέλας του ML Stedman, The Light Between Oceans. Η υπόθεση του έργου μας μεταφέρει στην Αυστραλία αμέσως μετά το τέλος του δευτέρου μεγάλου πολέμου, εκεί που ένας βετεράνος της μάχης θα μετακομίσει μαζί την γυναίκα του, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Η θέση του φαροφύλακα σε ένα απομονωμένο νησάκι μισή μέρα δρόμο μακριά από τις ακτές, θα είναι για το ζευγάρι ότι ακριβώς επιθυμούν, αρκεί να φέρουν στον κόσμο κι ένα παιδάκι που θα τονίσει την ευτυχία τους. Μετά από τεράστιες προσπάθειες και δύο αποβολές, όμως, δεν θα τα καταφέρουν, γεγονός που θα επιφέρει σταδιακά ρήξη στην σχέση τους. Όλα αυτά μέχρι την ημέρα που στα ανοιχτά του νησιού θα αντικρίσουν μια ναυαγισμένη βάρκα, που μεταφέρει έναν νεκρό άντρα κι ένα νεογέννητο μωρό. Η αρχική σκέψη του Τομ Σέλμπουρν θα είναι να ενημερώσει τις Αρχές, η σύζυγός του όμως θα θελήσει να το κρατήσει. Περισσότερες λεπτομέρειες από το πρότζεκτ δεν έχουν γίνει γνωστές, ούτε καν οι ημερομηνίες εκκίνησης των γυρισμάτων, που εξαρτώνται από το πότε ο Cianfrance, που αυτή θα είναι η πρώτη του μεγάλη χολιγουντιανή συνεργασία, θα ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του με την τηλεοπτική σειρά Muscle του HBO.

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Αθήνας	Σύνολο Αθήνας	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Blue Jasmine	Odeon	1	41			35.534	35.534
2	We're The Millers	Village	2	58			21.583	82.239
3	Planes	Feelgood	2	83			16.566	55.543
4	Elysium	Feelgood	2	56			12.128	55.256
5	Mortal Instruments: City Of Bones	Odeon	1	39			10.485	10.485
6	One Direction: This Is Us	Feelgood	1	35			9.070	9.070
7	The Wolverine	Odeon	6	22			2.233	100.125
8	Turbo	Odeon	7	20			1.546	34.960
9	Love Is All You Need	Odeon	5	6			1.061	26.229
10	Mobius	Videorama	2	7			779	5.651

Και κάπως έτσι αρχίζουν να καταφτάνουν τα μαντάτα από την συναρμολόγηση του καστ, της φιλμικής διασκευής πιο αγαπημένης ερωτικής δραματικής νουβέλας κάθε κυρίας που σέβεται το διάβασμα της. Αφού λοιπόν, προ μηνός η κινηματογραφική μεταφορά του Fifty Shades Of Grey, του βιβλίου της πολυεκατομμυριούχου πλέον, EL James, που έγινε ανάρπαστο ανά την υφήλιο, απέκτησε σκηνοθέτη (σκηνοθέτιδα για την ακρίβεια, την Sam Taylor Johnson) σήμερα η παραγωγός Universal έδωσε στην δημοσιότητα το όνομα της ενζενί που θα ενσαρκώσει στο πανί, την σπουδάστρια στο κολέγιο Αναστέιζα Στιλ, που δεν είναι άλλη από την ξανθούλα Dakota Johnson, γνώριμη στους σινεφίλ από ρόλους που κράτησε στο The Social Network και στο 21 Jump Street. Η απόφαση του στούντιο δεν είναι καμία ιδιαίτερη έκπληξη, εφόσον η όμορφη ηθοποιός βρισκόταν σε περίοπτη θέση στην λίστα των υποψηφίων, η οποία διέρρευσε πριν από περίπου μια εβδομάδα. Σε ότι αφορά στην επιλογή εκείνου που θα υποδυθεί τον 27χρονο πολυεκατομμυριούχο Κρίστιαν Γκρέι, ήδη πάμπολλοι ζεν πρεμιέ παρελαύνουν από τις οντισιόν της παραγωγής και η τελική επιλογή δεν θα αργήσει να αποκαλυφθεί. Για τον προγραμματισμό των φανατικών φίλων της νουβέλας, το φιλμ έχει προγραμματιστεί να κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του την 1η Αυγούστου του 2014.

Μια σύγχρονη ελληνική τραγωδία, που στην αφήγηση της περιέχει αιμομιξία, πορνεία και άκρατη βία, προβάλλει μια ακόμη ταινία που εκπροσωπεί τα γαλανόλευκα σε κορυφαίο διεθνές φεστιβάλ, η Miss Violence του ταλαντούχου δημιουργού Αλέξανδρου Αβρανά.  Και είναι αλήθεια πως στο φετινό κονκόρσο του Λίντο, οι περισσότερες δημιουργίες με κοινωνική ευαισθησία, όπως ο Joe, το Child Of God, η Police Officer's Wife, γυρνούν την θεματική τους γύρω από ζητήματα όπως η σωματεμπορία των ανηλίκων, η νεκροφιλία, ο κατακερματισμός των οικογενειακών σχέσεων. Λαβή για την εκκίνηση του δράματος η αυτοκτονία ενός κοριτσιού την ημέρα των ενδέκατων γενεθλίων του: "Προτίμησα από το να ασχοληθώ με την οικονομική κρίση, όπως επιτάσσει η εποχή, να περιστραφώ γύρω από μια ακόμη πιο οδυνηρή κρίση, αυτή που λαμβάνει χώρα στα στενά όρια μιας φαμίλιας σε αποσύνθεση" είναι τα πρώτα λόγια του σκηνοθέτη, στην συνέντευξη τύπου, αμέσως μετά την πρώτη προβολή του φιλμ. Τον τυρανικό πατέρα της υπόθεσης, υποδύεται ο έξοχος ρολίστας Θέμης Πάνου, ο οποίος επεξηγεί το πως ακριβώς προσέγγισε τον δύσκολο χαρακτήρα που κλήθηκε να ερμηνεύσει, παίζοντας ήδη σαν το πρώτο φαβορί για την κατάκτηση του τιμητικού Λέοντα: "Στην προσέγγιση του ρόλου μου, χρησιμοποίησα πάμπολλα στοιχεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, μιας και η συγκεκριμένη προσωπικότητα δεν ομοιάζει με καμία άλλη από όσες έχω μελετήσει στην καριέρα μου. Νομίζω πως πολλοί άντρες έχουν φανταστεί ερωτικά την αγκαλιά της μητέρας τους κι εφόσον ο Οιδίποδας, είναι ένας πανίσχυρος χαρακτήρας, αποφάσισα να προσθέσω πολλά από τα χαρακτηριστικά του στην παρουσία μου."