Movies Ltd

Ένας άντρας ξεπέρασε το παρελθόν του και έγινε μέρος της ιστορίας. Ούτε έναν, ούτε δύο, αλλά οκτώ ολόκληρους πλανητάρχες είχε ως αφεντικά του κατά την σχεδόν μισού αιώνα ζωής, θητεία του ως καμαρότος στον Λευκό Οίκο. Ποιος είναι λοιπόν ο ιδανικότερος για να αποδώσει ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης αμερικάνικης ιστορίας, από τον Γιουτζίν Άλλεν, τον άνθρωπο που βρέθηκε κοντά όσο κανείς στους ηγέτες εκείνους που πήραν τις σημαντικότερες αποφάσεις για την ανθρωπότητα? The Butler τιτλοφορείται η νέα δημιουργία του ικανότατου Lee Daniels, που εδώ έχοντας την ισχύ της υποστήριξης του Weinstein, εμφανίζεται ήδη ως ένα από τα μεγαλύτερα φαβορί της ερχόμενης Οσκαρικής κούρσας. Ατού του, η ρεαλιστική μέθοδος; που ακολουθεί στην απόδοση των εικόνων του και τον έκανε διάσημο με την Precious. Κατά του? Ε, όπως και να το κάνουμε εκείνο το The Paperboy, δεν έχει ακόμη χωνευτεί από το κοινό που το παρακολούθησε, προκατειλλημένο πως θα δει ένα ακόμη διαμαντάκι από τον έγχρωμο σκηνοθέτη. Η αλήθεια για τον Μπάτλερ πάντως θα αποκαλυφθεί στις αίθουσες στις 18 του Οκτώβρη που μας έρχεται, όταν και έχει προγραμματιστεί να κάνει την πρεμιέρα του στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.

Και θέλεις καστ? Αρχής γενομένης από τον ήδη Οσκαρούχο για τον The Last King Of Scotland και πιθανότατο ήδη στην πεντάδα των υποψηφιοτήτων της νέας σεζόν, Forrest Whitaker, που υποδύεται τον κεντρικό χαρακτήρα, μια πλειάδα αστέρων παρελαύνει από τις εικόνες της δραματικής, ιστορικής δημιουργίας. Η Oprah Winfrey συμμετέχει ως Γκλόρια Γκέινς, ο David Oyelowo ως Λούις Γκέινς, ο John Cusack είναι ο Ρίτσαρντ Νίξον, ο Liev Schreiber είναι ο Λίντον Τζόνσον, ο Alan Rickman είναι ο Ρόναλντ Ρέιγκαν, ο James Marsden είναι ο JFK, ο Cuba Gooding Jr. υποδύεται τον Κάρτερ Ουίλσον, η Jane Fonda την Νάνσι Ρέιγκαν, η Melissa Leo την Μάμι Αισενχάουερ και ο Robin Williams τον αγέρωχο Άικ!

Στις δικές μας αίθουσες? Τον χειμώνα του 2013.

Δίχως αμφιβολία, διανύει τις καλύτερες ημέρες της καριέρας του ο 42χρονος σκηνοθέτης από το Πίτσμπεργκ, Shane Black. Αφού είδε την τελευταία του - δεύτερη στο παλμαρέ του μετά το εκρηκτικό ξεκίνημα του Kiss Kiss Bang Bang - δημιουργία, το υπό την αβανταδόρικη σκέπη της Marvel, Iron Man III να σκίζει και εμπορικά και καλλιτεχνικά, λίγες μόλις ημέρες μετά την επίσημη πρεμιέρα της, σήμερα ανακοίνωσε την συμφωνία του με την Sony Entertainment για μια ακόμη ταινία υψηλού ενδιαφέροντος. Ο τίτλος της Doc Savage, στην οποία, κατά την συνήθεια του, δεν θα υπογράψει μόνο την σκηνοθεσία, αλλά και το σενάριο της, συντροφιά με τους Anthony Bagarozzi και Charles Mondry, βασισμένος στα κόμικ με πρωταγωνιστή τον ομώνυμο ήρωα. Ο οποίος υπήρξε μια από τις πλέον δημοφιλείς σούπερ ηρωικές φιγούρες των δεκαετιών 1930 και 1940, μέσα από τις περιπέτειες του, που έπαιζαν καθημερινά στα ραδιόφωνα μπαίνοντας στο σπίτι κάθε αμερικάνου. Ο Ντοκ Σάβατζ είναι ένας ευρηματικός επιστήμονας, ένας χαρισματικός γιατρός, ένας λάτρης της περιπέτειας, ένας διψασμένος για καινούργιες ανακαλύψεις σκαπανέας, που με τις απίθανες επιδεξιότητες του καταφέρνει να φέρνει εις πέρας ακόμη και την πιο δύσκολη αποστολή. Αυτού ακριβώς την ιστορία καλείται να μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη ο mr Iron Man III, σε μια κλασσική adventure δημιουργία που ήδη οι φανατικοί του genre έχουν καταχωρήσει στις πλέον αναμενόμενες τους.

Με μια λιτή ανακοίνωση από την οικογένεια του στο Facebook, έγινε γνωστό πως ο θρυλικός πρωτομάστορας των ειδικών οπτικών εφέ και του στοπ μόσιον, πολυβραβευμένος Ray Harryhausen, έφυγε από την ζωή στο Λονδίνο σε ηλικία 92 ετών. Πρόκειται για τον άνθρωπο που επέφερε ολοκληρωτική επανάσταση στον τρόπο της απεικόνισης των ψευδαισθήσεων στην μεγάλη οθόνη, με το έργο του να ορίζει την βάση πάνω στην οποία κινούνται οι σημερινοί θρύλοι Steven Spielberg, Peter Jackson, James Cameron, John Landis, George Lucas. Η μανία του Harruhausen με το στήσιμο των ειδικών εφέ γεννήθηκε το 1933, παρακολουθώντας με τον παιδικό του φίλο και σεναριογράφο Ray Bradbury τα γυρίσματα μιας εκ των πρώτων κινηματογραφικών μεταφορών του King Kong. Για τα επόμενα 45 χρόνια το όνομα του Harryhausen έγινε συνώνυμο της φιλμικής καινοτομίας, βάζοντας την σφραγίδα του σε μερικές από τις πιο διάσημες περιπέτειες του είδους όπως Mighty Joe Young (1949), It Came From Beneath The Sea (1955), 20 Million Miles to Earth (1957), Mysterious Island (1961), One Million Years BC (1966), The Valley Of Gwangi (1969), τρεις ταινίες με τον Σεβάχ και το Clash Of The Titans (1981). Η πιο διάσημη στιγμή του αναμφισβήτητα υπήρξε το animation των επτά σκελετών στο Jason And The Argonauts (1963) μια σεκάνς που όπως ο ίδιος ομολόγησε του πήρε τρεις μήνες για να την σχεδιάσει. Η Αμερικάνικη Ακαδημία Τεχνών και Κινηματογράφου, δεν είχε θεσπίσει ακόμη στις ημέρες του το βραβείο για τα ειδικά εφέ, για τον λόγο αυτό τον τίμησε με ένα βραβείο για την συνολική του προσφορά στην Έβδομη Τέχνη το 1992. Μέχρι τότε είχε τιμηθεί με τρία βραβεία αντίστοιχα του τωρινού θεσμού, από την Ακαδημία Φανταστικού Κινηματογράφου. R.I.P.

H cameo παρουσία του στους έκτους Μαχητές των Δρόμων 6, ως ο αδελφός του κακού της υπόθεσης Luke Evans, ουσιαστικά προανήγγειλε τον ολοκληρωμένο ρόλο του στην έβδομη περιπέτεια του εκρηκτικού σίριαλ The Fast And The Furious. Ο λόγος για τον macho Βρετανό Jason Statham - και κατά πολλούς κορυφαίο action performer της εποχής μας, λόγω των Parker, The Expendables 1 και 2, Killer Elite, Safe, Blitz - που σύμφωνα με τα όσα δήλωσε η επί μακρόν συμμετέχουσα στο πρότζεκτ Michelle Rodriguez σε συνέντευξη της στο Desde Hollywood, θα περιβάλλει στο επόμενο τσάπτερ τους σκληροτράχηλους Dwayne Johnson και Vin Diesel. Συνεπώς πρόκειται για μια εντυπωσιακή προσθήκη στο ήδη δυναμικό καστ, της σειράς που για παραπάνω από μια δεκαετία, διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον των θαυμαστών της. Και όλα αυτά ενώ ακόμη το έκτο μέρος δεν έχει καν προβληθεί στις αίθουσες, κάτι που αναμένεται να συμβεί, σαρώνοντας φυσικά τα ταμεία, στις 11 του ερχόμενου Ιουλίου, σε σκηνοθεσία του αξιόλογου - λόγω Insidious - James Wan.

Αναμενόμενο αποτέλεσμα που δεν προκαλεί την παραμικρή έκπληξη, εφόσον το τέταρτο μέρος της σειράς, Ghost Protocol υπήρξε - πιθανότατα - η καλύτερη περιπέτεια δράσης της περσινής σεζόν. Λογικό λοιπόν ο σούπερ αστέρας - που διανύει όμως μια περίοδο κρίσης, τον τελευταίο χρόνο, με τις ταινίες του Rock Of Ages, Jack Reacher και Oblivion να μην τα πηγαίνουν και τόσο καλά στα διεθνή box offices, Tom Cruise να πει το ναι στην πρόταση της Paramount Pictures και να συμμετάσχει τόσο ως πρωταγωνιστής, όσο και από το πόστο του executive producer στην καινούργια συνέχεια του Mission Impossible. Μπορεί ακόμη να μην έχει ανακοινωθεί επίσημα το ποιος θα σκηνοθετήσει τις πέμπτες Επικίνδυνες Αποστολές, ως μεγάλο φαβορί προβάλει ξανά πάντως ο Christopher McQuarrie, ο υπεύθυνος δηλαδή του Τζακ Ρίτσερ, που αποτελεί και προσωπική επιλογή του J. J. Abrams που έχει το γενικό πρόσταγμα του Franchise. Οι πληροφορίες πάντως αναφέρουν, πως τώρα που έκλεισε το μεγάλο αστέρι, η παραγωγή σύντομα θα κάνει ανακοινώσεις τόσο για το τεχνικό επιτελείο, όσο και για τους περιφερειακούς σταρς που θα περιβάλλουν τον Cruise!

Όταν η ζωή σου πηγαίνει ακριβώς όπως την είχες προγραμματίσει τότε μάλλον...ονειρεύεσαι! Στην αρχή η κωμωδία είχε τον τίτλο Imogene και οι πρώτες της φωτογραφίες είχαν κάνει την εμφάνιση τους εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο, μα έκτοτε τα ίχνη της χάθηκαν δίχως να αφήσουν πίσω τους το παραμικρό σημάδι. Επιτέλους το πόνημα του χαρισματικού ντουέτου των Shari Springer Bermann και Robert Pulcini, που έχουν γίνει γνωστοί από εκείνο το επίσης indie και ανατρεπτικό American Splendor, δείχνει να διαθέτει και πάλι σφυγμό, εφόσον επανήλθε με ένα πιασάρικο, όσο και γεμάτο ακραίο χιούμορ τρέιλερ, να διαλαλεί την ύπαρξη του, που θα φτάσει στους αμερικάνικους κινηματογράφους στις 19 του ερχόμενου Ιούλη. Όχι ιδιαίτερα επιτυχημένη θεατρική συγγραφέας του Μπρόντγουέι, σκηνοθετεί την αυτοκτονία της μην τυχόν και κερδίσει πίσω την καρδιά του πρώην αγαπημένου της, μα το το μόνο που καταφέρνει είναι να τεθεί κάτω από την επίβλεψη της "τρεις λαλούν και δυο χορεύουν" παλαβιάρας μαμάς της. Μια κατάσταση που θα φτάσει ακόμη περισσότερο στα άκρα όταν αποκαλυφθεί πως το νέο αμόρε της απελευθερωμένης μητέρας, είναι πράκτορας της CIA!

Δυο γενιές εξαιρετικής πάστας ερμηνευτριών συναντώνται στα πλάνα του Girl Most Likely - όπως είναι ο τελικός τίτλος του έργου - δηλαδή η Kristen Wiig, κωμικός που δεν διστάζει διόλου να τσαλακώσει την όμορφη εικόνα της, κάτι που της χάρισε την τεράστια επιτυχία του Bridesmaids και η έμπειρη Annette Bening, που από τα ελάχιστα πλάνα του προωθητικού κλιπ, κυριολεκτικά κλέβει την παράσταση με τους μορφασμούς της. Μαζί τους σε έναν ρόλο που του ταιριάζει απόλυτα συνυπάρχει και ο γόης των 80s Matt Dillon.

Στις δικές μας αίθουσες? Πιθανόν μέσα στο 2013.

Δέκα χρόνια κλείνει φέτος, από εκείνη την πρώτη φορά του The Dark Knight στα 2004, η συνεργασία του βετεράνου πρωταγωνιστή Michael Caine και του σκηνοθέτη των μεγάλων επιτυχιών Christopher Nolan και δεν προκαλεί καμία εντύπωση αυτή η συμπλήρωση μιας δεκαετίας επιτυχούς σχέσης, να γιορταστεί με την ανάληψη ενός ακόμη ρόλου, σε ταινία του δεύτερου. Ο θρυλικός Βρετανός ηθοποιός θα λάβει μέρος, όπως αναμενόταν και στο νέο φιλμ του Nolan, την περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας Interstellar, ορίζοντας έτσι την έκτη φορά που οι δυο τους θα βρεθούν στο ίδιο πλατό, μετά τους τρεις Μπάτμαν, το The Prestige και το Inception. Εκεί που θα συναντήσει τους ήδη ανακοινωθέντες από την παραγωγή ως μέλη του καστ Matthew McConaughey, Jessica Chastain και Anne Hathaway, που αναμένεται να αποτελέσουν τα μέλη του πληρώματος του διαστημοπλοίου, που σε μελλοντικό χρόνο θα ταξιδέψει σε διερευνητική αποστολή μέχρι την άκρη του σύμπαντος. Τα γυρίσματα της ταινίας αναμένεται να ξεκινήσουν το φθινόπωρο, αφού ο Nolan ολοκληρώσει την επανασυγγραφή του σεναρίου που φέρει την υπογραφή του αδελφού του, ενώ το φιλμ έχει προγραμματιστεί να φτάσει στις αίθουσες στις 7 Νοεμβρίου του 2014.

Με μια φωτογραφία που ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter, τραβηγμένη κατά την διάρκεια της αναζήτησης των τοποθεσιών που θα λάβει χώρα η δράση, ο σκηνοθέτης Colin Trevorrow, γνωστοποίησε πως το τέταρτο επεισόδιο της φανταστικής περιπέτειας Jurassic Park, θα γυριστεί στην Ίσλα Νούμπλαρ, ένα απομονωμένο νησάκι 120 περίπου μίλια μακριά από τις δυτικές ακτές της Κόστα Ρίκα. Οι φανατικοί φίλοι της σειρά θα θυμούνται, πως το 1993, τα πάντα ξεκίνησαν σε αυτό το μέρος, εκεί όπου το 1993 ο πάμπλουτος και εκκεντρικός πολυεκατομμυριούχος Τζον Χάμοντ έστησε το θεματικό πάρκο των δεινοσαύρων, δίχως να μπορεί να υπολογίσει το τι ακριβώς θα συμβεί, όταν τα προϊστορικά όντα θα βρουν την ευκαιρία να ελευθερωθούν. Οι δύο κατοπινές συνέχειες, τα Lost World και Part 3, το πρώτο επίσης του Spielberg το δεύτερο του Joe Johnston, δεν είχαν σαν φόντο της ιστορίας τους το συγκεκριμένο νησάκι, αλλά το παραδιπλανό του, Ίσλα Σόρνα, ένα γεγονός που αποκαλύπτει κατά κάποιο τρόπο, πως στο σενάριο του μέρους IV, που υπογράφουν οι Rick Jaffa και Patrick Crowley του Rise Of The Planet Of The Apes, κάτι μυστηριώδες συμβαίνει που γυρνά την ίντριγκα στην αφετηρία της. Η συμπαραγωγή της Universal και της Amblin, που θα γυριστεί εξ ολοκλήρου σε 3D, αναμένεται να φτάσει στις παγκόσμιες αίθουσες στις 13 Ιουνίου του 2014.

Συνήθως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, συνεπώς ο κουρνιαχτός που έχει ξεσηκώσει η περίπτωση του American Sniper σε συσχετισμό με τον αξεπέραστο Steven Spielberg, αν και ακόμη ανεπιβεβαίωτος, είναι προφανές πως κάτι κρύβει πίσω του. Το φιλμ που βασίζεται στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Chris Kyle, αναφέρεται στον κορυφαίο ελεύθερο σκοπευτή στην ιστορία του αμερικάνικου στρατού, που έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ εκτελέσεων εξ αποστάσεως, με 150 επιβεβαιωμένες από το ίδιο το Πεντάγωνο. Δυστυχώς ο αποκαλούμενος από τους συντρόφους του The Devil έχασε την ζωή του, από φίλια πυρά κατά την διάρκεια άσκησης τον περασμένο Φεβρουάριο. Ο The Beard βρίσκεται πολύ κοντά στο να απαντήσει θετικά στην πρόταση της παραγωγής, εκεί που θέση executive κατέχει ο Bradley Cooper, που επίσης παίζει ως το πρώτο φαβορί για να αναλάβει τον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο. Το θρίλερ γύρω από την έντονη πορεία του Αμερικάνου Navy Seal στα πεδία των μαχών, αναμένεται να ξεκινήσει τα γυρίσματα του στις αρχές του 2014.

του Fede Alvarez. Με τους Jane Levy, Shiloh Fernandez, Lou Taylor Pucci, Jessica Lucas, Elizabeth Blackmore

Άστον Νεκρό στη Νέκρα του

του gaRis (@takisgaris)

Είχες άραγε γεννηθεί το 1981; Αμφιβάλλω για τους περισσότερους. Μουά, όπως φαντάζομαι και ο zerVo, το πρωτόδα στο βίντεο. Το πρόλαβες το βίντεο; Επίτρεψέ μου να ξαναμφιβαλέψω. Βλέπεις, σε πάω διακριτικά πίσω σε μια άλλη εποχή, όπου το γκορ ήταν σάτανμποϋ στα σπάργανα. Ποιος ήταν ο Godfather, ο μέγας γυφτουλάρπαγας γιδοφονιάς του είδους; ο Sam Raimi. Που δε θα μείνει στην ιστορία για την Spider-Man τριλογία, ούτε βέβαια για το διακοσίων πενήντα εκατομμυρίων Oz που βλέπεται χωρίς να αφήσει απολύτως τίποτα στη μνήμη, μετά τα credits. Ο Raimi άφησε το χνάρι του στη magna carta του τρόμου με την τριλογία Καταραμένο Άσμα - Νεκρός την Αυγή - Ο Στρατός του Σκότους. Έλεγες στους φίλους σου «Καταραμένο Άσμα» και πάγωνε το αίμα. Ο ορισμός της ταινίας τρόμου!

Ούτε υπόθεση - ούτε ερμηνείες. Στα ίσα. Για θέαση ευθέως ανάλογη με την ιαχή «σκίστε-τους» στη χουλιγκάνικη ποδοσφαιρική εξέδρα. Από πού θα φύγετε. Με αρχετυπικά συνοπτικές διαδικασίες εξολόθρευσης από μια ασήμαντη κουτουράδα. Μια παρέα νεαρούδια περνούν μια νύχτα σε παράγκα στην εξοχή. Καποιανού του καρφώνεται να διαβάσει φωναχτά κάτι αμπλαούμπλικα ξόρκια από το Νεκρονομικόν. Πάπαλα! Στον τάκο όλοι. Χέρια-πόδια στη γραμμή κι όοολοι κάθονται στη γη. Τόνοι τα κετσάπια και τα προσθετικά μέλη στον αέρα. Αηδίες και ξεράσματα και πρόωρες αποχωρήσεις εκ της αιθούσης. Εννοείται «αυστηρώς ακατάλληλον». Αυτό και το σύγχρονό του Cannibal Holocaust υπήρξαν αρχηγόπουλα στην gore πρωτοπορία. Απενοχοποιημένα συντριπτική βία, γκροτέσκα γελοίες εκτελέσεις- ανάμεικτες με τσιριχτά ουρλιαχτά χαζοχαρούμενης τρομάρας.

Γι’ αυτό σε ρώτησα (και με το μπαρδόν δηλαδή) αν υπήρχες το ’81. Όχι για να δω αν ψήφισες Ανδρέα πάντως. Για να μπω στο θέμα μου τώρα. To “The” παρατηρώ ότι εδώ λείπει από τον τίτλο, ως ύψιστο δείγμα σεβασμού στο The Evil Dead. Ίσως να’ναι και το μόνο που έχει γίνει σωστά. Καθώς ούτε σλάπστικ χιούμορ βρήκα, ούτε ίχνος τρόμου ένοιωσα, πέρα από ένα-δυο ξαφνιάσματα. Από ευρηματικότητα δε νυξ, όχι ότι περίμενα το αντίστοιχο του διαβόητου shaky-cam του Raimi, που πέταγε στη μέση μιας σανίδας την κάμερα και έβαζε δυο δρομείς να τρέχουν από τις δυο άκρες προς άγνωστη κατεύθυνση. Πενία τέχνας κατεργάζεται και δυστυχώς, με $14Μ η κοιλιά του πασαγνώστου Ουρουγουανoύ Fede Alvarez είναι χορτάτη. Εκ του εισπρακτικού αποτελέσματος σαφώς το στοίχημα είναι κερδισμένο με τριπλάσια έσοδα αφού η Sam Raimi presents βούλα βαφτίζει α λα Σιλωάμ το εγχείρημα ως εγκεκριμένο από τον Πάπα-Σάμ.

Για πες: Μ’αρέσει πως το σενάριο φέρεται να έχει περάσει από τα χέρια της γιατρίνας Diablo Cody (Juno, Young Adult). Καθόλου αστείο, εκτός αν εννοείς της πλάκας, οπότε πάω πάσο. Σχεδόν αναγκαστικά, παρότι το βρήκα υπερτιμημένο όταν στολίστηκε με διθυράμβους πέρυσι, οφείλω να υποστηρίξω ότι το Cabin in the Woods υπήρξε πολύ εγγύτερα στο αναρχικά θρασύ πνεύμα του The Evil Dead από αυτό το βαρύγδουπο, πιστό hommage που, καίτοι καλοκουρδισμένο και ασφαλές ως προς την αποστολή του να ικανοποιήσει τον κάθε συνεπή χορορά - σκατίγουστα, είναι γυμνό σε βαθμό τσόντας από κάθε νεωτερισμό ή έστω αυθεντική νοσταλγία του cult-classic πρωτογενούς υλικού. Και όχι. Το στιγμιαίο cameo του θρυλικού Bruce Campbell δε του δίνει δικαίωμα νεκρανάστασης.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 5 Μαίου 2013 - Κυριακή του Πάσχα - από την Feelgood

του Jackie Chan. Με τους Jackie Chan, Kwon Sang-woo, Liao Fan, Yao Xing Tong, Zhang Lan Xin, Laura Weissbecker

Πανάκριβη ΚοChanα

του zerVo (@moviesltd)

Μια τάση θεματικής επιστροφής στην ιστορική παράδοση της πατρίδας του, παρατηρώ τον τελευταίο καιρό, από τον πιο διάσημο αστέρα που έχει αναδείξει στα χρονικά του, το νησιώτικο σύμπλεγμα του Χονγκ Κονγκ. Από τον καιρό του The Myth το 2005, ο θρυλικός Jackie Chan, δείχνει μια ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση στην προβολή και την προώθηση της Κινέζικης παράδοσης, δίνοντας συνάμα μεγάλη μάχη για την επιστροφή όλων των κλεμμένων αρχαιοτήτων, από τους πάσης φύσης πλαιτσικολόγους, στον τόπο τους. Βεβαίως θα ήταν κομματάκι ουτοπικό, να ζητήσεις από τον μέγιστο των σχιστομάτηδων φανφαρόνων, αυτό τον εθνικό αγώνα, να τον δώσει χαμηλότονα και με συνεσταλμένο κινηματογραφικό προφίλ. Αντιθέτως ο Pao Pao, με μπόλικους παράδες στην τσέπη (γύρω στα 25 εκατομμύρια δολάρια, ρίσκο που μοιάζει μεγάλο, μα στην αλήθεια είναι απίστευτα χαμηλό, για την τεράστια αγορά της Άπω Ανατολής, που δεδομένα θα επιστρέψει τα εξαπλάσια) ντύνει εαυτόν ως μοντέρνο (κίτρινο) 007, στην υπηρεσία του μαρμαρωμένου αυτοκράτορα...

Κατά την διάρκεια του δεύτερου μεγάλου πολέμου του Οπίου, τον 18ο αιώνα, οι Δυτικοί κατακτητές επιστρέφοντας νικητές στις χώρες τους, πήραν μαζί τους ως λάφυρα, αμέτρητους αρχαιολογικούς θησαυρούς, στολίζοντας με αυτό τον τρόπο είτε τις προσωπικές τους συλλογές, είτε τα μεγάλα ευρωπαϊκά μουσεία. Ανάμεσα στα ανεκτίμητης αξίας καλλιτεχνήματα βρίσκονται και οι κεφαλές των δώδεκα ζώων, που καθεμιά τους συμβολίζει κι έναν εκπρόσωπο του Κινέζικου ζωδιακού κύκλου, που στις διεθνείς δημοπρασίες, πωλούνται σε τιμές με πάμπολλα μηδενικά.Σκοπός του τυχοδιώκτη κανάγια Τζέι Σι και την συμμορίας του, είναι να εντοπίσουν σε ποιο ακριβώς μέρος του κόσμου κρύβεται το κάθε μπρούτζινο κεφάλι, να το κλέψει και να το παραδώσει στον συλλέκτη ιδιοκτήτη της MP Corp. Αν μάλιστα πετύχει να βρει και ολάκερη την ντουζίνα, το μπόνους για το κατόρθωμα του θα δεκαπλασιαστεί!

Παρίσι, Λονδίνο, Καραϊβική και που δεν ταξιδεύει ο δαιμόνιος και αεικίνητος απατεώνας, για να ανακαλύψει τα κεφάλια των κοκκόρων, των φιδιών και των δρακόντων, έχοντας παραμάσχαλα το ακριβές αντίγραφό τους, προκειμένου να βάλει μπροστά το σχέδιο αντικατάστασης του ορίτζιναλ. Στο διάβα του θα βρεθούν από φραντσέζοι μαφιόζοι, ασιάτες γκάνγκστερς, μέχρι και αδίστακτοι πειρατές, εκείνος όμως απερίσπαστος στο πρόγραμμα του, θα συλλέξει το ένα μετά το άλλο τα πανάκριβα χάλκινα κεφάλια. Και ο μοναδικός, ίσως, παράγοντας που μπορεί να του αλλάξει την συλλογιστική, είναι να νιώσει μέσα του στο συναίσθημα της ευθύνης και να αποτινάξει από πάνω του τον μανδύα του αρχαιοκάπηλου, προκειμένου να φορέσει εκείνον του εθνικού ήρωα!

Για πες: Είναι πραγματικά αξιοζήλευτο να βλέπεις έναν εξηντάχρονο να επιδίδεται σε τέτοιου ριψοκίνδυνου επιπέδου ακροβατικά, για να εντυπωσιάσει το κοινό του, που αποδεδειγμένα πια τον θεωρεί ως τον κορυφαίο χορευτή / κασκαντέρ / στάντμαν όλων των εποχών. Αυτό όμως το πολυσυλλεκτικής τυμπανοκρουσίας πολύχρωμο παραμυθάκι, με τα χαμηλού επιπέδου ειδικά εφέ και την επιμονή στο μπόλικο ταρατατζούμ, δεν είναι σινεμά της προκοπής, ακόμη κι αν προσπαθεί να μοιάσει σε ορόσημα του genre, σαν τον αξεπέραστο Indiana Jones. Το αφελές - ακόμη και δαιδαλώδες - σενάριο, που βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στις ικανότητες του Jacko στο να σπάει τα παΐδια του πέφτοντας σε ελεύθερη πτώση από πολλές εκατοντάδες μέτρα ύψος (!) είναι βέβαιο πως θα εντυπωσιάσει τους συμπατριώτες του, που τον έχουν τοποθετήσει δίπλα στις παραδοσιακές τους θεότητες, όχι όμως και το πιο ορθολογικό διεθνές κοινό, που θα προσπεράσει δίχως πολλή σκέψη,. μια ακόμη φασαριόζικη κοChana σαν το Chinese Zodiac...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 2 Μαίου 2013 από την Audiovisual

της Yasemin Şamdereli. Με τους Vedat Erincin, Fahri Ogün Yardım, Lilay Huser, Demet Gül, Rafael Koussouris, Aylin Tezel, Denis Moschitto, Petra Schmidt-Schaller, Aykut Kayacık

Όπου γης και πατρίς!

του zerVo (@moviesltd)

Ως λαός που έχει βιώσει πολύ καλά στο πετσί του την μετανάστευση, τόσο εκείνη των μεταπολεμικών δεκαετιών, όταν μαζικά τα Ελληνόπουλα γέμιζαν κατά χιλιάδες τις γραμμές παραγωγής της Αμέρικα, της Αουστράλια και της Τζερμάνια, όσο και την σύγχρονη, με τους ραγιάδες να αποχωρούν μιλιούνια από τον τόπο τους, για να γλιτώσουν την σφαγή της μοντέρνας κατοχής, λίγο έως πολύ το έργο το έχουμε δει. Σαν τώρα φαντάζομαι θα θυμάσαι εκείνον τον θείο από το Σικάγο, που στον νου σου είχες σχηματίσει κοτσονάτο, με καπέλο και με το μαντήλι στο πέτο, να γυρίζει, έστω για διακοπές, στο Ελλάντα και να σου δίνει την εντύπωση, με τα σκέρτσα και τον τρόπο ομιλίας του, πως πιότερο είναι Αμερικάνος, για Καλαματιανός. Φαινόμενο που δεν είχε βεβαίως μόνο γαλανόλευκο χαρακτήρα, αφού όλης της γης οι ξενιτεμένοι, παλεύοντας το στην λάντζα και στην φάμπρικα, σκοπό του είχαν κάποια στιγμή να αποκτήσουν το δικό τους επίσημο ξένο διαβατήριο, να γίνουν ορίτζιναλ πολίτες του μέρους που φιλοξενεί τις φιλοδοξίες τους. Ο νόστος, η λατρεία, το πάθος για την εστία, για την πατρίδα όμως, δεν συγκρίνεται με καμιά σφραγίδα στο πασαπόρτι και με κανένα βραβείο του μετανάστη - υπόδειγμα του μήνα...

Σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από την ημέρα που ο Χουσείν, αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο για εκείνον και την φαμίλια του, άφησε πίσω στα βάθη της Ανατολίας, σπίτι, γυναίκα και παιδιά, φεύγοντας γκασταρμπάιτερ στην Γερμανία. Σήμερα, έχοντας καταφέρει να τους έχει μαζέψει όλους γύρω του, κυρά, γιους, θυγατέρα και εγγόνια, αλλά και με την άρτι εκδοθείσα ταυτότητα του Γερμανού πολίτη να τον τσιμπάει στην τσέπη, θα τους κάνει μια σημαντικότατη ανακοίνωση: Πως έχει αγοράσει ένα σπίτι, πίσω στα πάτρια Τουρκικά εδάφη, που πολύ θα ήθελε να το επισκεφτεί, έτσι για να μυρίσει λίγο αγέρα από το χωριό του, έχοντας μαζί του όλα τα αγαπημένα του πρόσωπα. Και ποιος είναι αλήθεια εκείνος που μπορεί να φέρει αντίρρηση στον καλόκαρδο, μα και γκρινιάρη παππού - αφέντη?

Με αφετηρία την οικογενειακή σύναξη γύρω από το γιορτινό τραπέζι, θα ξεκινήσει το χαρούμενο πουλμανάκι το ταξίδι της επιστροφής εκεί που ξεκίνησαν όλα μισό αιώνα πριν, όταν ο νεαρός και σφόδρα ερωτευμένος Χουσείν, αδιαφορώντας για την θέληση των πεθερικών του, έκλεψε την εκλεκτή της καρδιάς του, Φατμά, στήνοντας το φτωχικό, πέτρινο, μα γεμάτο αγάπη καλύβι τους, στο πλάι του σκονισμένου συνοικισμού. Η μοίρα του θέλησε να γίνει ο εκατομμυριοστός + ένας ξένος που η Αλμανία δέχτηκε στην αγκάλη της και τις αναμνήσεις από αυτήν την πορεία μιας ολάκερης ζωής ξετυλίγει το κουβάρι της γλυκιάς, ζεστής, νοσταλγικής και κατά βάση γλαφυρής δημιουργίας της όμορφων ιδεών σκηνοθέτιδας - και μετανάστριας φυσικά, δεύτερης γενεάς - Yasemin Samdereli.

Κινούμενο στην φόρμα του road movie, αλλά χρονικά πάνω σε δύο διαφορετικές τροχιές, του τότε και του σήμερα, το Wilkommen In Deutschland, βοηθούμενο και από την πρόσχαρη διάθεση του καστ, βγάζει έναν χαρακτήρα αστείο και πολλές φορές ανεκδοτικό, συγκρίνοντας τις διαφορές των δύο κόσμων, της προοδευτικής αλλά απόμακρης Δύσης και της υποανάπτυκτης πλην δικής μας Ανατολής, πριν να αναδείξει τις σκληρές αλήθειες για την πίκρα της ξενιτιάς, για το ζεστό μα ταυτόχρονα ξένο κι απόμακρο ψωμί που γεύτηκε το σπίτι του γέρο Χουσείν. Που πιθανότατα αν τον ρωτούσες τώρα, θα το άλλαζε μονομιάς με δυο φιλιά γονατιστός, στο χώμα που τον γέννησε. Η σκέψη της πρόταξης των χαριτωμένων, κατά βάση, στιγμών του βίου του ξενιτεμένου στην αλαργινή και όχι εκείνων των περισσότερων του πόνου, λειτουργεί πολύ πιο εύπεπτα στην ματιά του θεατή, που καταπίνει το δίωρο ακόμη κι αν το χιούμορ δεν είναι ικανού επιπέδου πάντα.

Για πες: Το μαραζωμένο αντίκρυ του (όχι τούρκικου) καμπινέ, το όραμα της γιγαντιαίας κοκακόλας, η ένδειξη πίστης στα Αλεμάνια πρότυπα στην βρώση του απαγορευμένου από την πίστη χοιρινού, κάνουν τον κόσμο να γελά, συνάμα ορίζουν όμως την πορεία εξευρωπαϊσμού (παγκοσμιοποίηση το λένε στις μέρες μας) μιας ομάδας ανθρώπων που - συμβολίζοντας ολόκληρα έθνη - έχουν μάθει να λειτουργούν με άλλα πρότυπα. Ανάρμοστα στην εξέλιξη, αλλά γεμάτα ψυχή, ανθρώπινα. Κι εκεί ακριβώς καταλήγει η Almanya. Στο πόσοι τελικά θα καταφέρουν να διατηρήσουν μέσα τους την παράδοση, που ουσιαστικά διακρίνει - σωστά - τις παγκόσμιες κουλτούρες και δεν θα πέσουν στην παγίδα του παρασήμου που θα τους προσφέρει στο πέτο η χαμογελαστή Άγκελα, για την ποτισμένη στα δάκρυα και το αίμα προσφορά τους στην ανάπτυξη του Ράιχ της.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 2 Μαΐου 2013 από την Lightbox