Movies Ltd

> Έχουμε μπροστά μας ακριβώς δύο εβδομάδες πριν την επίσημη ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων την Τρίτη, 24 Ιανουαρίου, στο Samuel Goldwin Theater. Στις 26 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί η 84η Απονομή στο Kodak Theater του L.A (μόνιμη κατοικία από το 2002 και δώθε) με τον φυσικό παρουσιαστή του θεσμού στη μετά Bob Hope και Johnny Karson εποχή, τον υπέροχο Billy Crystal. Μετά τις Ενώσεις Κριτικών Κινηματογράφου της Β. Αμερικής που έχουν ανεβάσει ψηλά τα οscar odds των indie favorites Drive, Tree of Life, Take Shelter, Moneyball, A Separation, Beginners, σειρά έχουν πάρει οι Επαγγελματικές Ενώσεις των Μελών (σκηνοθέτες, σεναριογράφοι, ηθοποιοί κλπ) ενώ μια ξεχωριστή ιστορία είναι τα Golden Globes (ξένοι ανταποκριτές τύπου) και τα αγγλικά «εφάμιλλα» των Oscars, τα BAFTAs τα οποία υπάρχουν περισσότερο για να επιβραβεύουν την ντόπια βρεταννική παραγωγή, όπως άλλωστε είναι και το λογικό.

> Αυτό που δε γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι ότι το βαρόμετρο επιτυχίας, ιδιαίτερα στα Oscars για μια ταινία είναι το PR που έχει κάνει το studio παραγωγής ή διανομής της. Τα special screenings για τα media που επηρεάζουν περισσότερο την κούρσα, για τα ίδια τα Μέλη της Ακαδημίας, ακόμη κι αυτή η στρατηγική διανομής στις αίθουσες ή στα Film Festivals (κυρίως Cannes, Toronto, Sundance). Φερειπείν, το φετινό απόλυτο φαβορί (spoiler alert) The Artist άνοιξε πολύ νωρίς από τις Cannes ώστε να κερδίσει το critical buzz (αχτύπητε Harvey Weinstein!) ενώ στον αντίποδα, το Extremely Loud & Incredibly Close του μονίμου θαμώνα των υποψηφιοτήτων Stephen Daldry δεν έχει ανοίξει ακόμη σε ευρύ κύκλωμα αιθουσών, με αρνητικότατο αποτέλεσμα. Ο ολοκληρωτικός καταποντισμός στο box office βλάπτει τελειωτικά την οσκαρική υγεία (βλ. Take Shelter που δεν έβρισκε διανομή ή το Warrior που πέρασε δυστυχώς απαρατήρητο). Υπάρχουν ορισμένες γραφικές περιπτώσεις όπως αυτή του Scott Rudin που έθεσε εμπάργκο κριτικών πριν την επίσημη έξοδο του The Girl With The Dragon Tattoo στις 21 Δεκεμβρίου το οποίο έσπασε ο o D. Denby του New Yorker, με αποτέλεσμα αντιδράσεις απείρου κάλλους από πλευράς Sony.

> Ο τίτλος του άρθρου είναι εντελώς εύγλωττος ως προς το ποιο θεωρώ το φετινό ζευγάρι διεκδικητών του στέμματος. Δεν ανήκω στην πλειοψηφία που βλέπει το The Descendants ως τον άμεσο αντίπαλο του The Artist. Η εμπειρία διδάσκει ότι συγκεκριμένος τύπος critical darling δε φτάνει ποτέ στην πηγή να πιεί νερό. Χώρια που στη συγκεκριμένη περίπτωση, το The Artist δεν υστερεί έναντι καμιάς άλλης ταινίας στο σύνολο των reviews, ει μη μόνο στα annual TOP10 lists των πλέον σημαινόντων κριτικών κινηματογράφου που επί το πλείστoν θέλουν μια πιο σοφιστικέ, λιγότερο crowd pleaser επιλογή. Στη δική μου σκέψη, θα ζήσουμε μια ακόμη α λα Slumdog Millionaire βραδιά, με καθολική επικράτηση της δημιουργίας του Γάλλου Michel Hazanavicious.