Ήταν λογικό και αναμενόμενο, κατόπιν της "παραίτησης" από την θέση του έχοντος το γενικό πρόσταγμα της τελετής, στενότατου φίλου του Brett Ratner, να πει και αυτός το αντίο στην οικοδεσποσύνη της φετινής διοργάνωσης. Ο λόγος για τον - σπουδαίο κατά τα άλλα κωμικό - Eddie Murphy, που δεν άντεξε καθώς φαίνεται την εγκατάλειψη του πρότζεκτ από τον σκηνοθέτη της τελευταίας του ταινίας (Tower Heist) και αποσύρθηκε και ο ίδιος από την παρουσίαση του σόου, της 84ης απονομής των βραβείων Όσκαρ. Η επίσημη ανακοίνωση του διαζυγίου δόθηκε στην δημοσιότητα από το στόμα του προέδρου της AMPAS, Tom Sherak, που του ευχήθηκε καλή επιτυχία για την συνέχεια. Ομοίως πολιτισμένα ο πάλαι ποτέ εμπορικότατος σταρ (Beverly Hills Cop Trilogy, 48 Hours, Trading Places) απάντησε πως και η καινούργια παραγωγική ομάδα θα επιτύχει τον δύσκολο σκοπό της διοργάνωσης της λαμπρής βραδιάς, που αναμένεται στις 26 Φεβρουαρίου να παρακολουθήσουν ζωντανά από το Kodak Theatre του LA περισσότερες από 200 χώρες παγκοσμίως. Το ζήτημα που τίθεται πλέον με μόλις 100 ημέρες να απομένουν είναι το ποιος θα αναλάβει - σχεδόν με την πλάτη στον τοίχο - να φέρει εις πέρας το δύσκολο έργο, που θα αφήσει ικανοποιημένους τόσο την Ακαδημία, όσο και το ελαφρώς βαριεστημένο από τις τελετές των τελευταίων χρόνων κοινό...


Περισσότερα... »

Με το βραβείο Cecil B. DeMille, που από το 1952 απονέμεται σε σημαντικές προσωπικότητες του σινεμά για την τεράστια προσφορά τους στην Έβδομη Τέχνη, θα τιμηθεί κατά την διάρκεια των βραβεύσεων των Χρυσών Σφαιρών ο πολύ σπουδαίος πρωταγωνιστής Morgan Freeman. Την είδηση έδωσε στην δημοσιότητα με κάθε επισημότητα η Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλιγουντ ως διοργανώτρια του θεσμού, που φέτος θα λάβει χώρα, στην 69η εκδοχή της, την Κυριακή 15 Ιανουαρίου 2012. Ακόμη κι αν ο αφροαμερικάνος ηθοποιός διανύει το 74ο έτος της ηλικίας του, εντούτοις το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε μόλις το 1964, στην ταινία The Pawnbroker, δίχως καν να αναφέρεται το όνομα του στα κρέντιτς. Έκτοτε, χάρη στις μεγάλες του ερμηνείες, έχει καταφέρει να αποσπάσει το βραβείο ερμηνείας της Ακαδημίας μία (μόλις!) φορά, για τον ρόλο του στο φιλμ Million Dollar Babe, επί συνόλου πέντε υποψηφιοτήτων (Invictus, Driving Miss Daisy, The Shawshunk Redemption και Street Smart οι άλλες). Φυσικά αξιομνημόνευτες στιγμές της τεράστιας πορείας του αποτελούν οι εμφανίσεις του στα Se7en, Glory, Unforgiven, στις πιο πρόσφατες βερσιόν του Batman, που φέρουν την σφραγίδα του Nolan, στην κωμική διλογία των Bruce / Evan Almighty, ενώ περιζήτητος έχει υπάρξει και για την ικανότητα του στην αφήγηση, όπου τον απολαύσαμε στο War Of The Worlds, στο March Of The Penguins και πολύ πρόσφατα στον Conan The Barbarian. Ενδεικτικά ανάμεσα στους 58 που έχουν αποσπάσει το βραβείο στο παρελθόν, βρίσκονται τα ονόματα των Disney, Hitchcock, Peck, Sinatra, Olivier, Taylor, Eastwood, Connery, Spielberg, ενώ μόλις πέρυσι με την ύψιστη αυτή διάκριση τιμήθηκε ο Robert De Niro.


Περισσότερα... »



Κάθε Κυριακή gaRis και zerVo διασταυρώνουν τα online ξίφη τους πάνω στην ταινία της εβδομάδας!


La Piel Que Habito (The Skin I Live In) του Pedro Almodovar
Με τους Antonio Banderas, Elena Anaya, Marisa Paredes, Jan Cornet, Roberto Alamo


gaRis said: Να λοιπόν που κι ο αγαπημένος Pedro περνάει από την ωριμότητα της κλιμακτηρίου (Μίλα της, Όλα για τη Μητέρα μου, Κακή Εκπαίδευση) στην εμμηνόπαυση. Σου μύρισε;


zeRvo said: Αυτές τις χαζαμάρες περί των φάσεων των δημιουργών, ουδέποτε τις χώνεψα. Ο καλλιτέχνης είναι ένας, όπως και το έργο του. Η ταινία κάνει μπαμ ποιος την σκηνοθετεί, απλώς έχει διαφορετικό ύφος από τις προηγούμενες. Κάτι πιο έξυπνο δεν είχες πεις για να ξεκινήσεις το παιχνίδι? Ναι, μου μύρισε!


gaRis said: Το αγόρι το λατρέψαμε για την ευαισθησία που έκανε το 50's μελόδραμα τέχνη και αισθη(μα)τική έκρηξη. Εδώ όμως πολύ επιδερμίδα παιδάκι μου. Πολύ σφίξιμο κι από αυγό - άσε τη φαντασία σου να οργιάσει. Ή καλύτερα άστο - θα στα δώσω εγώ στο χέρι (δε λέω στη μάπα - είμαι ευγενής).


zeRvo said: Προφανώς η τελευταία ταινία που είδες του Almo, πρέπει να είναι το Μυστικό μου Λουλούδι. Αυτά περί των 50s τα έχει εγκαταλείψει αιώνες τώρα ο Σπανιόλος και το ύφος του είναι πεντακάθαρα σύγχρονο. Επί του παρόντος και με σασπένς για να κάνει την εναλλαγή. Όσο για αυγουλάκι, άμα καταφέρεις και το ξεφλουδίσεις το Piel, βάζοντας το μυαλό να εργαστεί, θα σου βγει δίκροκο μάινε λίμπε...


gaRis said: Ένα σετάκι βιασμοί - μία εγχείρηση αλλαγής φίλου - κατά συρροήν δολοφονίες και πουθενά μία αληθινή ανθρώπινη σχέση, ειδικότερα μεταξύ ενός άντρα και μιας γυναίκας. Δεν θέλει ο Almodovar; Όχι, απλά δεν τόχει, δεν το ξέρει, δεν το μπορεί.


zeRvo said: Δεν έχω καταλάβει ακόμη, μιλάμε για το Shakespeare In Love ή για το Δέρμα? Να βάλω σε μια τάξη τ' ασυμμάζευτα που λέει κι ο Νότης! Θα έχεις αντιληφθεί βέβαια πως αναφέρεσαι στον κορυφαίο δημιουργό της Γηραιάς τα τελευταία 30 χρόνια κι όχι για τον Judd Apatow. Ώρα είναι να μου σχολιάσεις δυσμενώς και την ατμόσφαιρα του Μαδριλένου...


gaRis said: Mis-en-scene μετά μουσικής Alberto Inglesias. Ωραία, ε και; Μεταξύ τελενοβέλας βραζιλιάνικης και exploitation κακής διαλογής (δες το The Woman να δεις Πετράκη μου τι ωραία που θα μπορούσες να ντύσεις τα horror-φεμινιστικά σου κηρύγματα), η καλλιγραφία φτάνει ή μάλλον, περιττεύει.


zeRvo said: Καλά τα λες! Όταν θα καταφέρουν και άλλοι να φτιάξουν πίνακες σαν του Almodovar, έλα να μου σφυρίξεις κλέφτικα. Από αντιγραφή μπόλικοι, από ιδέες όμως, μόνον ευτούνος. Στοίχημα πως οι μισοί οτέρ θα το γυρίσουν του χρόνου στο σασπένς μετά ιδεολογίας?


gaRis said: Τρέμουν τα κοκαλάκια του Louis Bunuel (Tristana) και του Georges Franju (Eyes without a Face).


zeRvo said: Τι? Είδες καμιά ταινία του Cronenberg και μιλάς έτσι?


gaRis said: Τι σύνδρομα Στοκχόλμης, τι φετιχισμοί κάθε είδους, τι απωθημένα βιασμού, αυτό λέγεται ψυχανάλυση επί της οθόνης και είναι κακό σημάδι, Πέδρο μου γλυκέ μου.


zeRvo said: Εγώ αν παρατήρησα κάτι περίεργο είναι που έμπασε στο ματς και την πατρική φιγούρα, απούσα μέχρι ώρας από την παλέτα του. Το οιδιπόδειο σύμπλεγμα επεξηγείται (και) από την μοντέρνα επιστήμη και δεν θεωρείται ακρότης. Ότι υπάρχει ένας αρρωστημένος νους στο σενάριο - αλληγορικά λέγε με και κοινωνία, για να στο σερβίρω έτοιμο - είναι σαφές, αλλιώς δεν θα προχωρούσε καν η ίντριγκα.


gaRis said: Όλοι οι άντρες είναι κτήνη ή τραβεστί, οι γυναίκες βασανισμένες μάνες ή πόρνες - θύματα. Κι εσύ είσαι φυλακισμένος σε λάθος σώμα. Σε καταλαβαίνω, αλλά ο δίσκος κόλλησε στο γραμμόφωνο.


zeRvo said: Μάλλον ο καπιταλοΚαναδάς σου έχει κάνει κακό. 40 χρόνια στην Ελλάδα, όλο μου παραπονιόσουν που μας στριμώχνουν τις ιδέες σε ένα μικρό μυαλό, που μας περιορίζουν την άνεση σε ένα ελάχιστο κορμί, που δεν μας αφήνουν να αναπνεύσουμε, που μας ακρωτηριάζουν. Αυτό λέει και ξαναλέει φιλάρα ο Ισπανός. Και μέχρι να το καταλάβει και ο τελευταίος, ο ενισχυτής του θα φωνάζει το κόλλημα εσαεί...


gaRis said: Ξέρω κι ένα άλλο τρελό (ασέξουαλ αυτό) τρελό (εντελώς, να φανταστείς θέλει να τον φωνάζουν όλοι Φον) που κάνει επίσης ταινίες για πάρτη του, έτσι, για ξεχαρμάνιασμα. Τελευταία γύρισε και τη Melancholia του στο πανί, έτσι, για να (μη) γουστάρουμε. Θέλεις να κάνετε παρέα;

zeRvo said: 3 are chirping and 2 are dancing!


gaRis said: Πως λέμε, "έλα κατρουλού μου να δεις το χέστη σου"; Είναι απλό: Θα γράψεις εσύ τους ανδρικούς χαρακτήρες και ο Φον τους γυναικείους. Και μετά θα γυρίσετε από μισή ταινία. Στα μισά (του μισού) θα μας δείξετε τα πίσω μπρος για να ψαρώσουμε τα θεατούδια. Manipulation; Έλα μωρέ τώρα...


zeRvo said: Αποφεύγεις εντέχνως να αναφερθείς στην θεότητα Anaya. Ούτε καν στον Antonio που τόσο πολύ τον επιζήτησες, ακούγοντας μόνο την φωνούλα του στον Γάτο Σπιρουνάτο. Αυτό σημαίνει πως η σκηνοθεσία σε συνεπήρε. Έχεις τίποτα άλλο να πεις στον Μέγα Pedro?


gaRis said: Πετράν, απάντησέ μου στο λόγο της τιμής σου: Μήπως έχεις δει μια ταινία, να δεις πως τη λέγανε..."The Human Centipede (The First Sequence)"; Μοιάζει αρκετά στο συνολάκι σου. Με τη διαφορά ότι εκείνη το φώναζε ότι είναι b'movie-torture porn. Ενώ εσύ δηλώνεις μόνιμος κάτοικος arthouse και κουλτούρα να φύγουμε (80s 4ever) γωνία.


zeRvo said: Θα έλθει ξανά η ώρα των ύμνων σου στον Σπανιόλο mr.gaRis και τότε οι Σκανδιναβοί - που έχεις εσχάτως προσεταιριστεί - δεν θα είναι πουθενά για να σε σώσουν. Ως συνήθως όμως ο El Deseo θα σου δώσει και πάλι συχωροχάρτι...


gaRis said: Final Rate ****


zeRvo said: Final Rate ********

Περισσότερα... »

Άσχημα μαντάτα για ταινίες που έκαναν πρεμιέρα αυτό το σαββατοκύριακο, επιφύλασσε το αμερικάνικο box office, εφόσον παρόλες τις ενδείξεις, καμία από τις νέες ταινίες δεν κατάφερε να πατήσει στο ανώτερο σκαλοπάτι του τοπ τεν. Κάτι που σημαίνει αυτομάτως, πως ο οικογενειακού χαρακτήρα Puss In Boots, για ακόμη μια Κυριακή κρατά την κορυφή, διατηρώντας μάλιστα σχεδόν σε απόλυτη τιμή, το ρεκόρ του πρώτου του τριημέρου με 33 εκ. δηλαδή μόλις 3% πτώση από τα 34 εκ. ποσοστό από τα λίγα που έχουν επιτευχθεί στην ιστορία των charts, που υπολείπεται μόνον του +0,3% που είχε πετύχει στην δεύτερη εβδομαδιαία παρουσία του, ο πρώτος Shrek το 2001. Αντιθέτως πολύ μέτρια, μολονότι υποστηρίχθηκε από ένα εντυπωσιακό all star καστ, υπήρξε η συμπεριφορά του Tower Heist, που η κοινωνική του χροιά πίσω από την πλάκα, άφησε αδιάφορους τους Αμερικάνους, που το τίμησαν με μόλις 25 εκ., απογοήτευση που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο αν αναλογιστούμε πως χρειαζόταν καμιά δεκαριά ακόμη για να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο. Ίσως πλέον αυτού του είδους οι κωμικές περιπέτειες με ληστείες να έχουν κουράσει το κοινό, που σε άλλες εποχές με ευκολία θα τους έδιναν την πρώτη θέση.

Η πολύ λιγότερο διαφημισμένη πάντως, έτερη πρεμιέρα του τριημέρου, A Very Harold And Kumar 3D Christmas, αναλογικά με τις προσδοκίες πήγε συμπαθητικά, ξεπερνώντας ελαφρώς τα 13 εκ., ελάχιστα λιγότερα (13%) από την προηγούμενη δεύτερη εμφάνιση του διασκεδαστικού νεανικού διδύμου στην μεγάλη οθόνη (να συνυπολογίσουμε και την διαφορά κόστους του εισιτηρίου σε 2D και 3D όμως) που δεν θα δυσκολευτεί να επιστρέψει στην παραγωγή τα 20 εκ. περίπου του κόστους του. Στα αξιοσημείωτα της δεκάδας αξίζει να τονιστεί η αξιοπρεπής πορεία του ριμέικ του Footloose, που μπορεί να μην αναδείχτηκε σε μέγκα χιτ όπως ο προ πολλών πολλών ετών προκάτοχος του, έχει ήδη όμως καταφέρει σε έναν μήνα πορείας να διπλασιάσει τα 24 εκ. που κόστισε στην Paramount φτάνοντας τα 48 εκ. Γενικά είχαμε να κάνουμε με ένα πολύ μέτριο εισπρακτικά τριήμερο, σε σύγκριση με πέρσι που την κορυφή είχε πιάσει το πρωτοεμφανιζόμενο Megamind με 46 εκ. ενώ δεύτερο ήταν το R-Rated, Due Date με 32 εκ. Η ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται εξαιρετικά αμφίρροπη, αφού ανοίγουν ταυτόχρονα η νέα κομεντί του Adam Sandler, Jack And Jill, tη επική περιπέτεια Immortals και η καινούργια δημιουργία του Clint, J. Edgar, που περιστρέφεται γύρω από μια από τις πλέον αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του 20ου αιώνα.


Box Office US 4-6 Νοεμβρίου 2011



Φιλμ
Σ/Κ
Σύνολο σε εκ.
1
Puss In Boots
$33,000,000
$75.5
2
Tower Heist
$25,100,000
$25.1
3
A Very Harold And Kumar 3D Christmas
$13,100,000
$13.1
4
Paranormal Activity 3
$8,525,000
$95.3
5
In Time
$7,700,000
$24.2
6
Footloose
$4,550,000
$48.8
7
Real Steel
$3,407,000
$78.7
8
The Rum Diary
$2,987,000
$10.4
9
The Ides Of March
$2,000,000
$36.8
10
Moneyball
$1,900,000
$70.3



Περισσότερα... »

Αφού για ένα δεκαήμερο αναστάτωσε το νετ, με τις κλεμμένες (?) φωτογραφίες από το κινητό της που (και καλά) προορίζονταν για τον πρώην σύζυγό της Ryan Reynolds, η κούκλα Scarlett Johansson, επιχειρεί ένα πολύ πιο σεμνό, αλλά εξίσου σέξι πέρασμα από τις σελίδες του Vanity Fair, ποζάροντας στον φακό του καλλιτέχνη Paolo Sorrento, περιοδικού που και στο παρελθόν πολλάκις έχει απασχολήσει την θεματολογία. Στα 26 χρόνια της άλλωστε η όμορφη Νεοϋορκέζα, με τις Πολωνοδανέζικες ρίζες, έχει καταφέρει στην καριέρα της σχεδόν τα πάντα: Να αποσπάσει την προσοχή του κοινού τόσο συμμετέχοντας σε ανεξάρτητες παραγωγές, όσο και σε καταιγιστικά μπλοκμπάστερς, να γνωρίσει τον θρίαμβο στο σανίδι του Μπροντγουέι, να γίνει εσχάτως μούσα του δύσκολου σε τέτοιες περιπτώσεις Woody Allen.


Με την παρουσία της στις σελίδες του υψηλής αναγνωσιμότητας εντύπου, η Scarlett ξεκινά και στην προωθητική της δράση που αφορά στην νέα πρωταγωνιστική της προσπάθεια, στο πλευρό του Matt Damon, που φέρει τον τίτλο We Bought A Zoo και φέρει την σκηνοθετική σφραγίδα του ανομοιόμορφου Cameron Crowe. Εκεί που παίζει την υποστηρικτική σύζυγο ενός κατεστραμμένου οικονομικά άντρα, που αποφασίζει να πάρει την οικογένεια του από την βουή της πόλης, οδηγώντας την στην φύση, εκεί που θα αναλάβει την διεύθυνση ενός μέχρι πρόσφατα εγκαταλελειμμένου, ζωολογικού κήπου.



Η μεγάλη εμπορική στιγμή της μέσα στο 2012 όμως θα είναι το πολυδιαφημισμένο The Avengers, εκεί που θα παίξει την σούπερ ηρωίδα Black Widow, φορώντας την στολή που την γνωρίσαμε δηλαδή στον Iron Man, μαζί με πλειάδα αστέρων που έχουν ντυθεί superheroes της Marvel, όπως ο Robert Downey, ο Chris Evans, ο Sam Jackson και ο Chris Hemsworth. Αυτή την στιγμή η Johanssson, βρίσκεται στα γυρίσματα της ταινίας Under The Skin του Jonathan Glazer (Birth, Sexy Beast) ενώ αμέσως μετά αναμένεται να επιστρέψει στα πλατό για τις ανάγκες της τρίτης συνέχειας του Ανθρώπου από Σίδερο.
Περισσότερα... »

Ο πρωτοπόρος και οραματιστής σκηνοθέτης Tarsem Singh και οι παραγωγοί Mark Canton (300), Gianni Nunari (300) και Ryan Cannavo (The Fighter) ξεδιπλώνουν μια επική ιστορία προδοσίας, εκδίκησης και πεπρωμένου στην ταινία Αθάνατοι, μια εντυπωσιακή περιπέτεια δράσης σε 3-D. Όταν ένας βασιλιάς οδηγούμενος από τη δίψα του για εξουσία επιτεθεί με τον πολεμικό του πέλεκυ στην αρχαία Ελλάδα, απειλώντας να εξαφανίσει την ανθρωπότητα, ένας γενναίος νέος χωρικός θα ορθώσει απέναντι του, το ανάστημά του.

Ο βάναυσος και αιμοδιψής βασιλιάς Υπερίων (Mickey Rourke) και ο δολοφονικός στρατός του προελαύνουν στην αρχαία Ελλάδα, καταστρέφοντας ανηλεώς τα πάντα στο πέρασμά τους. Το ένα χωριό μετά το άλλο παραδίνεται στις λεγεώνες του Υπερίωνα, ο οποίος με κάθε νίκη πλησιάζει όλο και πιο κοντά στον βασικό του στόχο: να «ξυπνήσει» την τρομερή δύναμη των κοιμώμενων Τιτάνων και να εξαφανίσει τους Θεούς του Ολύμπου και ολόκληρη την ανθρωπότητα.




Φαινομενικά, τίποτα δεν μπορεί να ανακόψει την πορεία του αιμοδιψή βασιλιά προς την απόλυτη κυριαρχία επί του κόσμου. Κι όμως, ένας νεαρός λιθοξόος ονόματι Θησέας (Henry Cavill), θα χάσει τη μητέρα του κατά τη διάρκεια μιας εφόδου και θα ορκιστεί να πάρει εκδίκηση. Όταν θα συναντηθεί με την σίβυλλα Φαίδρα (Freida Pinto), η μάντης θα πειστεί από τα οράματα της, ότι αυτός ο νεαρός άνδρας είναι ο μόνος που μπορεί να σταματήσει την καταστροφή.

Με τη βοήθειά της, ο Θησέας θα καταφέρει να συγκεντρώσει μια μικρή ομάδα ακόλουθων και θα αποδεχθεί το πεπρωμένο του σε μια τελευταία απέλπιδα μάχη από την οποία θα εξαρτηθεί το μέλλον της ανθρωπότητας.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 10 Νοεμβρίου 2011 με τον τίτλο Αθάνατοι

Clip 1


Clip 2


Clip 3


Clip 4
Περισσότερα... »

Παραλίγο να κυκλοφορήσει και τρέιλερ με τον προσωρινό τίτλο "Relavity Media's Untitled Snow White Project", προκειμένου λοιπόν να αποφευχθεί μια τέτοια περίεργη περίπτωση, το στούντιο, δια στόματος του ίδιου του δημιουργού του φιλμ, Tarsim Singh, έδωσε στην δημοσιότητα το όνομα της ταινίας με πρωταγωνίστρια την Χιονάτη, που πλέον θα αποκαλείται - οποία πρωτοτυπία - Mirror, Mirror. Έτσι και το δεύτερο από τα πρότζεκτς που τρέχουν ταυτόχρονα, απέκτησε επισήμως μαρκίζα, συνεχίζοντας τον (άτυπο) πόλεμο που έχει ανοίξει με την Universal για το δικό της Snow White And The Huntsman, αν και όπως αποκαλύπτουν οι πρώτες εικόνες από τις δύο περιπτώσεις, μάλλον δεν θα έχουν και πάρα πολλά κοινά στοιχεία, πλην της παρόμοιας θεματικής. Κι αυτό γιατί όπως διαφαίνεται καθαρά από το First Look του Καθρέφτη, Καθρεφτάκι Μου, μάλλον μιλάμε για μια ανάλαφρη κινηματογράφηση του παραμυθιού, που θα αφορά ολόκληρη την οικογένεια, σε αντίθεση με το έτερο χιονάτο πόνημα, που φαντάζει περισσότερο περιπετειώδες και επικό. Αναμένοντας το προωθητικό κλιπ του φιλμ, στο οποίο τους πρωταγωνιστικούς ρόλους κρατούν η Lily Collins (Χιονάτη), ο Armie Hammer (Πρίγκηπας), η Julia Roberts (Κακιά Μάγισσα) και ο Sean Bean (Βασιλιάς) να θυμίσω πως η επίσημη πρώτη του θα πραγματοποιηθεί στις 16 Μαρτίου του 2012, εβδομήντα ημέρες προηγούμενο του αντίπαλου δέους του Rupert Sanders...


Περισσότερα... »


by Takis Garis

Episode 9 - Centipedium!

> Puss In Boots(***): Ο Παπουτσωμένος Γάτος, η μαλακοπατούσα (βλ. η ζόρικη φιλεναδίτσα του), η μαγική φασολιά, η χήνα με τα χρυσά αυγά ή έστω, το spinoff του Shrek, η ουσία είναι μία -και ο μπακλαβάς γωνία: Ο Banderas βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα και λείπει από τη μεγάλη χολυγουντιανή οθόνη. Το Puss In Boots δεν υπόσχεται γραφιστική ή 3D τελειότητα και ναι, είναι ο φτωχός συγγενής του φετινού Oscar στα animated που λέγεται Rango (sorry Tintin). Η σύγκριση είναι αναπόφευκτη καθώς το homage στο spaghetti a la Sergio Leone western απαντάει στην ερώτηση «τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;» (κι αυτή τη φορά είναι το παπούτσι παντοφλέ, όπως μου έλεγε γελώντας σαρδόνια προ 30ετίας ο πατέρας μου). Ομολογώ, ολοκληρώνοντας με τις ενστάσεις μου, ότι ούτε η γατούλα της Salma Hayek (περίμενα μια ζωή να το γράψω αυτό χωρίς να παρεξηγηθώ) με συνεπήρε, πολύ περισσότερο δε ο frenemy της ιστορίας Humpy Dumpty του Ζάχου Γαλιφιανάκη.

> However, από φλαμένγκα και χορταστικές σκηνές καταδίωξης άλλο πράμα! Μικροί-μεγάλοι μια αγκαλιά, πάμε να διασκεδάσουμε ξανά στο σινεμά! (πως με βλέπεις;) O Puss αποδεικνύεται ένα δυνητικά μακρόπνοο franchise, που δε θα μας εξοντώσει όπως μετά τη δεύτερη συνέχειά του o φιλαράκος του ο Shrek (τον οποίο σκηνοθέτησε ο Chris Miller, καθώς και το διασκεδαστικότατο προπέρσινο Cloudy with a chance of meatballs). Να λοιπόν που τα sidekicks τώρα δικαιώνονται, άντε τώρα και στον γαδαράκο του Eddie Murphy που φαίνεται να επιστρέφει ανανεωμένος (Tower Heist) ενόψει και της παρουσίασης των Oscars. Περισσότερο Μπαντέρα(ς) στον λαό ξαναζήτησα;

> The Rum Diary (**1/2): Κατά τα φαινόμενα, η επιστροφή του Bruce Robinson στη σκηνοθετική καρέκλα κοντά 20 χρόνια από το αρκετά ενδιαφέρον crime thriller Jennifer 8 (1992), μάλλον δεν ήταν και η καλύτερη ιδέα, κρίνοντας από το πατωμένο (μόλις 5 εκατομμύρια) μποξ όφις. Το λανθάνον biopic του Hunter S. Thomson, νεοϋορκέζου δημοσιογράφου – πότη στα (α)φιλόξενα εδάφη του Puerto Rico πριν από μισό αιώνα, δε συγκίνησε τη νεολαία (ούτε και τους υπόλοιπους -if you asked me). Το ζήτημα είναι ότι μετά την τρελή φόλα που λέγεται The Tourist, ο Τζόνυς ο Ντεπ, λατρεμένη ροκ εικόνα στο παγκόσμιο φιλμικό στερέωμα, αδυνατεί να σηκώσει ψηλά τη σημαία, παρά τα σκέρτσα-κατάλοιπο από τη μακρά εγκατοίκιση του πειρατή Jack Sparrow.




> Ο αργόσυρτος, αποσπασματικός ρυθμός, η παλιακή αφήγηση με πλάνα να κρέμονται αμήχανα πάνω στους ηθοποιούς, και τα μισανθρωπικά τσιτάτα του Hunter να ακούγονται από όλα σχεδόν τα αρσενικά στόματα, δίνουν μια εσφαλμένα νοούμενη γραφικότητα στο εγχείρημα. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του υποστηρικτικού καστ από Αaron Eckhart ως Richard Jenkins, το story παραδίδεται άτσαλα στις νοστιμιές του, όταν δεν προδίδεται από την ψεύτικη αλλοκοτιά του Giovanni Ribisi, σε άλλη μια σαχλή ερμηνεία. Ολοκληρώνω (γκχχμμ…) με την μοιραία Amber Heard, στην οποία, ως άλλος ZerVo, θα ευχηθώ απλά να παραμείνει ες αεί 25 Απριλίων…

> In Time (**): 25 για πάντα; Ποιος θέλει να ζήσει για πάντα, όταν μάλιστα αυτό είναι εις βάρος των άλλων, καθώς στη μελλοντική παγκόσμια κοινωνία, «ο χρόνος είναι (κυριολεκτικά το) χρήμα»; Respect κατ’ αρχάς στον εκ Paraparaumu, New Zealand, ορμώμενο σεναριογράφο του Truman Show και δημιουργού του Gattaca. Στο προκείμενο τώρα, είναι ολοφάνερη η επιθυμία του Niccol να δημιουργήσει το απόλυτο sci fi blockbuster του σκεπτόμενου θεατή, για τον λόγο αυτό δεν έχει τα αναμενόμενα εισπρακτικά αποτελέσματα στα projects του. Άλλο πράγμα όμως η σεναριακή τόλμη κι έτερο η σκηνοθετικά βαρύγδουπη αφέλεια. Η ταινία ταΐζει στο στόμα τα συναισθήματα που ζητά να προκαλέσει ενώ πάνω που πας να την πάρεις στα σοβαρά το ρίχνει στο (κακοστημένο) τρεχαλητό.




> The Human Centipede: The Full Sequence (*): Και τώρα αρχίζουν τα…σκληρά. Προκαταβολικά εξηγούμαι ότι (ούτε καν) το ένα άστρο (βλ. βαθμολογία) δεν έχει θέση στο σινεμά του Tom Six, εκεί που τα αστέρια δε λάμπουν ποτέ, στα ανήλιαγα βάθη της ανθρώπινης διαστροφής και της επώδυνης παράνοιας. Θέλει όμως τόλμη, (για να μην πω άντερα) να φέρεις στο φως σκηνές που αδιάντροπα κραυγάζουν “torture porn”, με έναν αυτοϋπονομευτικό τρόπο, ως απάντηση που μάλλον δικαιολογεί την αποστροφή των κριτικών απέναντί σου παρά την αποκρούει. Είναι σα να λέει «το ξέρω ότι είμαι η ντροπή της ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά ανήκουμε στον ίδιο παρονομαστή του ζωικού βασιλείου, like it or not».

> Ε, λοιπόν δε μας αρέσει καθόλου αυτό που βλέπουμε, τα τρία βαγόνια της ανθρώπινης σαρανταποδαρούσας, χειρουργικά κολλημένα μεταξύ τους ass-to-mouth, να γίνονται εδώ (12) δώδεκα. Κι αυτός ο αισχρός διαστρόφας -πεοκρούστης- fan του πρώτου film να ευθύνεται γι’ αυτόν τον νέο θρίαμβο της αποτυχημένης ψυχανάλυσης. Δεν πρέπει να αφήσετε κανένα παιδί να δει αυτό το έκτρωμα. Νοιώθω πως τέτοιες ακραίες εικόνες θέλουν ισχυρή παιδεία που δεν υπάρχει χωρίς την απαραίτητη πείρα, ώστε να μην σκάσει ούτε ένα γελάκι μπροστά στην γελοιοποίηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ο Tom Six είναι σίγουρα ο παρίας της κινηματογραφικής αισθητικής/ηθικής μας, όμως ίσως τελικά να αποτελεί κι ένα απόλυτα αναγκαίο κακό.

gaRis

Περισσότερα... »

Δεκατέσσερα χρόνια, μετά την πιο πρόσφατη κινηματογραφική διασκευή του συγκλονιστικού μυθιστορήματος του Καρόλου Ντίκενς, εκείνης του Alfonso Cuaron, που εκμοντέρνισε τον μύθο, ο Mike Newell, σκηνοθέτης του - πιο αγαπημένου μου των επεισοδίων - Harry Potter And The Goblet Of Fire και φυσικά του Four Weddings And The Funeral, επιστρέφει στην κλασσική φόρμα, παρουσιάζοντας μια νέα εκδοχή του Great Expectations. Φυσικά η ιστορία ελάχιστα δύναται να διαφέρει από το ορίτζιναλ, που παρακολουθεί την διαδρομή του Πιπ, ενός ορφανού πιτσιρικά, σε ένα εύρος τριάντα χρόνων από την ζωή του, εστιάζοντας κυρίως στον αθώο έρωτα του για την όμορφη Εστέλλα, την υιοθετημένη κόρη μιας μισότρελης στριμμένης γερο κοκέτας. Το σενάριο, που δεν φείδεται μεταφυσικών προεκτάσεων, υπογράφει ο Rowan Joffe, γνωστός στο ευρύτερο κοινό, από το κατασκοπικό θρίλερ The American με τον George Clooney, που μόλις πέρσι παρουσίασε.

Με την πρεμιέρα του φιλμ να μην έχει ακόμη προγραμματιστεί, η διανομή διέρρευσε δύο φωτογραφίες από τα γυρίσματα, που διαρκούν ακόμη, της Βρετανίδας ηθοποιού Helena Bonham Carter, που εδώ υποδύεται την φαντασμένη και απομονωμένη κυρία Χάβισαμ, ρόλο που στην πιο πρόσφατη βερσιόν κρατούσε η Anne Bancroft. Όσο για τους βασικούς χαρακτήρες της ίντριγκας, εδώ κατέχουν ο Jeremy Irvine (Πιπ), η Holliday Grainger (Εστέλα), ο Robbie Coltrane και ο σπουδαίος Ralph Fiennes, ως ο μυστηριώδης δραπέτης Μάγκγουιτς.

Περισσότερα... »

Με την φωτογραφία του σπουδαίου ρολίστα Bill Murray, υποδυόμενου τον Φρανκλίνο Ντιλέινι Ρούζβελτ, ξεκίνησε η Focus Features το προμόσιον της ταινίας Hyde Park On Hudson, που χρονικά μας μεταφέρει στην δεκαετία του 1930, περίοδο της θητείας του 32ου Προέδρου της Δημοκρατίας των ΗΠΑ. Όπως υποδηλώνει - σε ελεύθερη μετάφραση - και ο τίτλος του έργου, αναφερόμενος στα γεωγραφικά σήματα κατατεθέντα του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης αντίστοιχα, το σενάριο περιστρέφεται γύρω από το ταξίδι του βασιλικού ζεύγους της Μεγάλης Βρετανίας, της Ελισάβετ και του Γεωργίου του Α' στην Αμερική, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία των δύο κρατών, τον Ιούνιο του 1939. Στο φόντο της υπόθεσης όμως, το πιπεράτο ζουμί, το κουτσομπολιό, που λέμε, έχει να κάνει με τον φλογερό έρωτα του mr. President, για την μακρινή του εξαδέλφη Μάργκαρετ Στάκλευ, πιο γνωστή στα ροζ έντυπα της εποχής, ως Ντέζι. Στην σκηνοθετική καθοδήγηση του Hyde Park συναντάμε τον Roger Michell, τον δημιουργό δηλαδή του λατρεμένου Notting Hill, αλλά και των κατοπινών Venus και Morning Glory, που εδώ επεξεργάζεται το βασισμένο στο ομώνυμο ραδιοφωνικό θεατρικό σενάριο του πρωτοφανέρωτου Richard Nelson.

Εκτός του Murray, που αναμένεται και πάλι να συγκινήσει υποδυόμενος τον λίγο πριν την καθήλωση του στην αναπηρική καρέκλα πολιτικό (όπως συμβαίνει άλλωστε κατά σύμπτωση σε όλες τις συνεργασίες του με την Focus, αν θυμηθούμε το Lost In Translation) από τα πλάνα του φιλμ, παρελαύνουν ακόμη η Olivia Williams (ως Ελινόρ), η Laura Linney (ως Ντέζι) και οι Samuel West και Olivia Colman που υποδύονται το royal couple.

Περισσότερα... »

Υπάρχουν στιγμές που η ζωή χρειάζεται μια νέα κατεύθυνση. Καμιά φορά όμως ζητά και μια παράκαμψη. Η καθιερωμένη ανά τριμηνία κομεντί, ρομαντικού χαρακτήρα, με πρωταγωνίστρια την δική μας Jennifer Aniston, δεν έρχεται βεβαίως να ταράξει τα νερά της κινηματογραφίας, αντίθετα μοιάζει να κινείται και πάλι στα ίδια χαλαρά επίπεδα, του συνόλου των πρωταγωνιστικών περιπετειών της ελληνοαμερικανίδας. Στο Wanderlust, που είναι μια παραγωγή της εταιρίας του Judd Apatow, η Jenn, παίζει την σύζυγο ενός πρωτευουσιάνου σύμβουλου επενδύσεων, που μόλις έχασε την δουλειά του και που αναγκάζεται να τον ακολουθήσει σε ένα ταξίδι δίχως σαφή προορισμό προς αποτοξίνωση από τις δύσκολες συνθήκες ζωής της μεγαλούπολης. Ο δρόμος τους θα τους βγάλει σε ένα κοινόβιο με το όνομα Elysium, εκεί όπου κάτω από πραγματικά ιδιαίτερες συνθήκες, οι δυο τους θα νιώσουν και πάλι φυσιολογικοί άνθρωποι. Την σκηνοθεσία της ταινίας, που θα κάνει την εμφάνιση της στους κινηματογράφους στις 4 Φεβρουαρίου 2012, από την Universal, υπογράφει ο άσημος και άγνωστων ικανοτήτων David Wain, ενώ ο ίδιος έχει επιμεληθεί και το 70s και χίπικης αισθητικής σενάριο.


Σύμφωνα με τις φήμες μάλιστα το ελληνάκι κάνει και μια στιγμιαία γυμνή εμφάνιση, πιθανή συνέχεια της αναμφίβολα σέξι παρουσίας της στο Horrible Bosses, στοιχείο που δεν υπάρχει στο τρέιλερ, αλλά που είναι αυτό που δίνει στο φιλμ το σφραγιδάκι του ακατάλληλου για ανηλίκους. Δίπλα στην Aniston συμπρωταγωνιστεί ο αξιοπρεπής κωμικός Paul Rudd, ενώ σε περιφερειακούς ρόλους εμφανίζονται οι Alan Alda, Malin Akerman, Justin Theroux και Ray Liotta.


Στις δικές μας αίθουσες? Μάλλον κατευθείαν στο βίντεο...

Περισσότερα... »

Κανείς δεν είναι ασφαλής! Έχοντας παίξει τον ρόλο του καλού σε μια μεγάλη σειρά ταινιών - The Taking of Pelham 123, The Book Of Eli, Unstoppable - ο Denzel Washington παίρνει το ρίσκο να περάσει στην αντίπερα όχθη, αυτή της παρανομίας, υποδυόμενος έναν πρώην ειδικό πράκτορα της CIA, που νιώθει προδωμένος, αρματώνεται και επιζητά εκδίκηση απέναντι στους πρώην συνεργάτες του. Αυτά τα περιπετειώδη συμβαίνουν στην ταινία Safe House, που μεταφράζεται σε ασφαλές σπίτι του Κέιπ Τάουν, εκεί όπου βρίσκεται κρατούμενος ο επίδοξος κακοποιός, μα μια δυναμική επίθεση από αγνώστους θα το καταστρέψει, οδηγώντας τον φύλακα του να αναζητήσει καινούργιο τόπο για να τον μεταφέρει. Το φιλμ που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό την διανομή της Universal, στις 12 Φεβρουαρίου του 2012, φέρει την σκηνοθετική υπογραφή του Σουηδικής καταγωγής δημιουργού Daniel Espinosa, που η πιο γνωστή του μέχρι τώρα ταινία, το Easy Money, είχε δεν είχε προσελκύσει το ενδιαφέρον μερικών χιλιάδων θεατών στις States. Παρόλα αυτά το τρέιλερ, που μόλις έκανε την εμφάνιση του διαλαλώντας το Safe House, μοιάζει ενδιαφέρον, όχι τόσο για την ξεχωριστή θεματική του, που βαδίζει κυριολεκτικά πάνω στην γνώριμη πεπατημένη, μα χάρη στο πολυπληθές και δυνατό καστ του.


Κάτι που σημαίνει πως πέρα από τον πολυβραβευμένο έγχρωμο ηθοποιό, στα πλάνα του έργου συνυπάρχουν ο ζεν πρεμιέ Ryan Reynolds, η κούκλα με τα υπέροχα μάτια Vera Farmiga, οι έμπειροι Sam Shepard, Robert Patrick και Brendan Gleeson, αλλά και μια εντυπωσιακή ξανθιά, που εντόπισα στα πλάνα του promo reel, μα δεν κατάφερα να αποκαλύψω περισσότερα στοιχεία της...


Στις δικές μας αίθουσες? Στις 22 Μαρτίου 2012...
Περισσότερα... »