Movies Ltd

-R U OK? - I think i sh*t my pants!!! Μια από τις πλέον δημοφιλείς σειρές της μικρής οθόνης, από την μακρινή δεκαετία του 80, σκέφτηκε να εκμεταλλευτεί το Χόλιγουντ, μετατρέποντας την σε κινηματογραφικό σενάριο, πιστεύοντας πως θα προσελκύσει το ενδιαφέρον της νεολαίας, για μια ευχάριστη περιπέτεια δράσης. Το 21 Jump Street, ουσιαστικά ξαναγεννά τον μύθο του ομώνυμου σίριαλ, που έμεινε στην ιστορία ως εκείνο που ανέδειξε τον πιτσιρικά τότε Johnny Depp σε σούπερ αστέρα, έχοντας στο επίκεντρο της ιστορίας του δύο μέτριας χημείας μπάτσους, που μόλις βγήκαν από τη σχολή και απλώς περιπολούν με τα...ποδήλατα, οι οποίοι αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας την εντολή να εξαρθρώσουν ως undercover cops, την σπείρα που κρύβεται πίσω από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, στο κολέγιο της περιοχής. Το φιλμ συνυπογράφεται σκηνοθετικά από το δίδυμο που θεωρείται υπεύθυνο για την αξιοπρεπή εμπορική πορεία του animation Cloudy With A Chance of Meatballs, Phil Lord και Chris Miller και αναμένεται να κάνει την πρώτη του εμφάνιση στους κινηματογράφους στις 16 Μαρτίου του 2012, σε διανομή της Columbia. Το κατακόκκινο τρέιλερ πάντως από μόνο του είναι αρκούντως χορταστικό, με διάρκεια που ξεπερνά τα τρία λεπτά και παρουσιάζοντας πολύ μεγάλο μέρος από τα όσα πρόκειται να παρακολουθήσουμε στο πανί.

Το ντουέτο των συνεργατών αστυνομικών υποδύεται ο χαρισματικός κωμικός Jonah Hill, που έχει βάλει και την σφραγίδα του στο σενάριο και ο πιο σκληροτράχηλος μορφονιός Channing Tatum, ενώ σε περιφερειακούς ρόλους εμφανίζονται οι Ice Cube, Ellie Kemper, Johnny Simmons και φυσικά σε ένα μικρό καμέο πέρασμα θα εμφανιστεί και ο babyface Depp!

Στις δικές μας αίθουσες? Σίγουρα την ερχόμενη άνοιξη!

Όχι πως πρόκειται και για το συγκλονιστικότερο των μαντάτων, μιας και ήταν περίπου δεδομένο εδώ και περίπου δύο μήνες, πως ο συγκεκριμένος τίτλος θα ήταν ο συνοδευτικός της 23ης παρουσίας του σπουδαιότερου κινηματογραφικού ήρωα στην μεγάλη οθόνη. Και επίσημα πλέον η παραγωγός EON σε μια λαμπρή τελετή στο Λονδίνο αποκάλυψε πως η καινούργια περιπέτεια του αήττητου κατασκόπου Τζέιμς Μποντ θα φέρει τον υπότιτλο Skyfall, τελική επιλογή του σκηνοθέτη Sam Mendes και των σεναριογράφων John Logan, Neil Purvis και Robert Wade. Ο Ουρανοκατέβατος θα έχει γυρίσματα και στις τέσσερις γωνιές του πλανήτη, αφού πέρα από τα πλάνα στο Λονδίνο που είναι και η έδρα της MI6, το πρότζεκτ θα ταξιδέψει και στην Σκωτία, την Κωνσταντινούπολη και την Σαγκάη. Η πρώτη σύνοψη για την καινούργια περιπέτεια του 007, αναφέρει πως ο πράκτορας καλείται να αποδείξει την πίστη του στην αφεντικίνα του Μ, όταν στοιχεία από το σκοτεινό της παρελθόν θα έλθουν στην επιφάνεια. Με κόστος που θα ξεπερνά τα 230 εκατομμύρια δολάρια και με την ελπίδα η δράση να ξεχειλίζει σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα επεισόδια του σίριαλ, το φιλμ που διαθέτει καστ κάτι παραπάνω από εντυπωσιακό - Daniel Craig φυσικά, Judi Dench, Naomie Harris, Berenice Marlohe, Ben Whishaw, Albert Finney, Ralph Fiennes και τον Javier Bardem ως ο κακός της υπόθεσης - το Skyfall αναμένεται να κάνει την επίσημη πρώτη του στις οθόνες από την Sony στις 9 Νοεμβρίου του 2012.

Τις ζηλεύω τις νέες γενιές. Μην σου πω πως αυτή η ζήλια, ώρες ώρες φτάνει στα επίπεδα του φθόνου. Αιτία αυτή η επικοινωνιακή αμεσότητα στην πληροφορία, που είναι και το στοιχείο που μου είχε λείψει τόσο πολύ στα δικά μου μικράτα. Με το πάτημα ενός κουμπιού του tablet ή με ένα απλό enter στο πληκτρολόγιο, μπορεί να ξεδιπλωθεί μπροστά τους ένας ολόκληρος θησαυρός από κάθε λογής infos. Που κολλάει τώρα ο Τεντέν? Συγκρίνω περιόδους και πραγματικά κουνώ το κεφάλι με απόγνωση ενθυμούμενος όταν αγοράκι του δημοτικού, περίμενα υπομονετικά την σειρά μου - υπομονή ημερών μιλάμε - για να πάρω στα χέρια μου (δανεικό) το πολύχρωμο, αλλά θεοσκισμένο κόμικ, που του έλειπαν καμιά δεκαριά σελίδες, από την πολυδιαβασιά, αφού από πάνω του είχε περάσει με ορμή σύσσωμη η ανήλικη γειτονιά. Έχω κι ένα προσόν όμως. Την κινηματογραφική περιπέτεια του Βελγάκου, την απόλαυσα με την διπλάσια λαχτάρα από οποιονδήποτε σύγχρονο πιτσιρίκο, μα την Πίστη μου!

Ο διάσημος για τις ικανότητες του στην επίλυση αστυνομικών ζητημάτων δημοσιογράφος Τεντέν, βρίσκεται μπροστά σε μια απίθανη πρόκληση, όταν αντιληφθεί πως πίσω από το μοντέλο της τρικάταρτης κουβέρτας με το όνομα Μονόκερος, που μόλις αγόρασε από έναν πλανόδιο, κρύβεται ένα συγκλονιστικό μυστικό. Το καραβάκι αποτελεί το ένα από τα τρία κομμάτια του παζλ, που αν κολληθούν καλά, θα οδηγήσουν τον κάτοχο του στον τόπο που είναι καλά θαμμένος ο αμύθητος θησαυρός του θαλασσοπόρου πειρατή Κάπτεν Χάντοκ.

Τι περισσότερο δικαιούμαι να ζητήσω σαν θεατής, ώστε να πάρω πίσω το αντίτιμο του εισιτηρίου που πλήρωσα στο γκισέ, σε είδος, όπερ σημαίνει σε θέαμα? Ο μεγαλύτερος παραμυθάς που έχει αναδείξει η ιστορία της έβδομης τέχνης, με την αρωγή του κινηματογραφιστή που κρύβεται πίσω από κάθε σπουδαίο μπλοκμπάστερ στην κατόπιν μιλένιουμ era, παίρνει την τεχνοτροπία που εμπνεύστηκε ένας πρωτοπόρος back to the future του σινεμά, την βελτιστοποιεί και πάνω στον τρισδιάστατο καμβά της ξεδιπλώνει μια καλοδουλεμένη σεναριακά animation εκδοχή ενός από του πλέον αγαπημένους σκιτσαρισμένους ήρωες. Ο θείος Steven ωριμότερος από ποτέ και με την εμπειρία από την τετραλογία του Indiana να του δείχνει τον σωστό δρόμο, προς την pure adventure συλλογιστική, προσφέρει το απόλυτο μενού καταιγιστικής δράσης και ίντριγκας ταξιδεύοντας τους ήρωες του σε όλα τα πλάτη και τα μήκη της υδρογείου, στους αβαθείς ωκεανούς, τις καυτές ερήμους και τα πλούσια αραβικά εμιράτα, χορταίνοντας το (με 3D γυαλάκι) μάτι ακόμη και του πλέον απαιτητικού θεατή. Αυτό μάλιστα, είναι φαντασμαγορία και μάλιστα δοσμένη με επιτευγματικό τρόπο, πάνω στην πειραματική φόρμα του κινουμένου σχεδίου!

Το ερώτημα που τίθεται σε ευδιάκριτο σημείο, τόσο στο πόστερ του έργου, όσο και στο εξώφυλλο του βιβλίου στο οποίο βασίζεται είναι ζωτικής σημασίας και άμεσου προβληματισμού: Γεννιέται ο εγκληματίας ή φτιάχνεται? Ανάλογα με την σκοπιά που κοιτάζει κανείς την απορία, αν είναι γονιός, αδερφός, συγγενής, φίλος ή απλώς γνώριμος ενός εφήβου με παραβατική συμπεριφορά, ορίζει και την δική του απάντηση. Η επιστημονική μελέτη από την άλλη μεριά, υποστηρίζει πως η αλήθεια είναι κάπου ενδιάμεσα, για να προκύψει κάποιος φονιάς, απαιτείται τόσο η γενετική προδιάθεση, όσο και η πλημμελής γονική εκκόλαψη. Και το We Need To Talk About Kevin δεν παρεκκλίνει, στην κεντρική του ιδέα, στο ελάχιστο από την γνώμη των ειδικών...

Η ευτυχισμένη ζωή της Mrs K. μιας επιτυχημένης επαγγελματικά γυναίκας, μοιάζει να έχει καταστραφεί από την μια στιγμή στην άλλη, εξαιτίας της ακραίας συμπεριφοράς του μεγάλου της γιου, Κέβιν, που η φονική του δράση, τον έχει οδηγήσει πίσω από τα κάγκελα του σωφρονιστικού ιδρύματος, να φορά την πορτοκαλί φόρμα του βαρυποινίτη. Αποκλεισμένη από την κοινωνία που μέχρι χθες την αποδεχόταν, λόγω του πόνου που σκόρπισε το σπλάχνο της, η κατεστραμμένη μητέρα, παλεύει να επιβιώσει μοιράζοντας τον χρόνο της, ανάμεσα στην βαρετή της εργασία και στο βουβό επισκεπτήριο στη φυλακή.

Το θέμα, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα, που έκανε διάσημη παγκοσμίως την συγγραφέα Lionel Shriver, εκ προοιμίου συγκλονίζει, όντας δοσμένο μέσα από τα μάτια της μάνας, που έφερε στον κόσμο ένα θηρίο, έναν διάβολο σωστό, φτιαγμένο μόνο για να δημιουργεί ανεπανόρθωτες ζημιές στο διάβα του. Ένα κτήνος που ζει και αναπνέει ανάμεσα μας, δημιούργημα τίνος όμως? Ο κατακερματισμός των αξιών της σύγχρονης δυτικής φαμίλιας, αναμφίβολα παίζει καταλυτικό ρόλο στο πλάσιμο του τινέιτζερ, ισότιμο εκτιμώ με εκείνον που κρατούν οι φιλίες, οι κομπανίες, οι παρέες. Το πράγμα ζορίζει ιδιαίτερα όμως, όταν από τις πρώτες του ανάσες, το παιδί δείχνει πως εξελίσσεται σε έναν καινούργιο Ντάμιεν. Κι εκεί σκάνε τα ερωτηματικά προς τον γονιό: Πως δρα, πως αντιδρά, πως σκέφτεται, πως λειτουργεί, προκειμένου να αποφύγει την βασανιστικότερη ερινύα, κατόπιν εκείνης της απώλειας?

Κατά συντριπτικό ποσοστό οι διεκδικήσεις της εργατιάς, για καλύτερο μεροκάματο, βελτιωμένες συνθήκες εργασίας, περισσότερα ασφαλιστικά δικαιώματα, στην κινηματογραφική τους έκφανση είναι συνδεδεμένες με βαριά κοινωνικά σενάρια - λογικό - που στις καλύτερες των περιπτώσεων οδηγούν και τους συντελεστές τους σε διεθνείς φεστιβαλικές βραβεύσεις. Θα μπορούσε ποτέ μια περίπτωση επανάστασης της εργατικής τάξης να δοθεί μέσα από ένα θέμα απόλυτα χιουμοριστικό, κεφάτο, διασκεδαστικό, που να σου αποδίδει μέσες άκρες τα ίδια νοήματα, με πολύ γλαφυρότερο του γνώριμα μουντού, τρόπο? Ε, το Tower Heist τουλάχιστον το προσπάθησε και σε κάποια σημεία του, μάλλον, τα κατάφερε...

Οι συνταξιοδοτικές οικονομίες μιας ζωής, για τους εργαζόμενους στο κτίριο πολυτελών κατοικιών της Νέας Υόρκης, έγιναν από την μια στιγμή στην άλλη, φύλλο και φτερό, όταν ο βετεράνος άσος του χρηματοοικονομικού τζόγου, τις απώλεσε επίτηδες, προς ίδιον όφελος. Ευρισκόμενοι μπροστά στον κίνδυνο να χάσουν όλη τους την περιουσία, κάτω από την παρότρυνση του εργασιομανή υπευθύνου ασφαλείας του ουρανοξύστη, θα συντάξουν μια ομάδα ερασιτεχνών λωποδυτών, προκειμένου να ξαφρίσουν τα 20 εκατομμύρια δολάρια εκείνου που στεγνά τους λήστεψε, εκτιμώντας πως τα έχει κρυμμένα στο σουπερλούξ ρετιρέ του Πύργου.

Σαν να λέμε δηλαδή πως έχουμε μια περίπτωση Ocean's 11, με την μόνη διαφορά πως ο δηλωμένος εχθρός δεν είναι καμία τράπεζα, κανένας καζινάρχης, κανένα Φορτ Νοξ, αλλά το πάντα εκμεταλλευτικό κεφάλαιο, που μονίμως έχει το πάνω χέρι και οι αδικίες που προκαλεί στους αδυνάμους, χάρη στα παραθυράκια του νόμου εύκολα παρακάμπτονται. Με την μόνη διαφορά πως η νομοτυπία επί του παρόντος, λογαριάζει δίχως την οργή των αγανακτισμένων που θα απαιτήσουν τα λεφτά τους πίσω, ακολουθώντας την ίδια παράνομη μέθοδο, δίχως όμως το παραμικρό προκάλυμμα. Το φιλμ, αυτή την αλληγορική, όσο και πολύ σοβαρή θεματική, την κτίζει πάνω σε κωμικούς χαρακτήρες, που δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από εκείνους της καθημερινότητας. Το πολυεθνικό παζλ των μεροκαματιάρηδων στο The Tower, αποτελείται από άτομα που η οικονομική τους αβεβαιότητα παίζει σε πρώτο πλάνο διαρκώς: Ο αδέκαρος υποψήφιος πατέρας, ο λατίνος μετανάστης που ζητάει μια ποιοτικότερη εργασία από το να ψήνει διαρκώς χάμπουργκερ, η μαύρη καμαριέρα που από στιγμή σε στιγμή λήγει η άδεια παραμονής της, ο θυρωρός που επί τριάντα χρόνια ανοίγει πόρτες, που οι πλούσιοι δεν μπαίνουν καν στο κόπο να σπρώξουν...

Αν θυμάμαι καλά, από τα όσα - πολλά ή λίγα - έχω μελετήσει στις ευαγγελικές περικοπές, ο ίδιος ο Ιησούς είχε τονίσει προς όποιον προβαίνει σε αγαθοεργίες και φιλανθρωπίες, να τις κρατά για τον ίδιο του τον εαυτό και να μην τις επιδεικνύει με ταρατατζούμ, φανφάρες και τυμπανοκρουσίες, προκειμένου να γνωστοποιήσει τοις πάσι την καλοψυχία του. Καθώς φαίνεται ο ήρωας της ιστορίας μας, μελετώντας τις Άγιες Γραφές, πρέπει να παρέκαμψε αυτές τις Θεανθρώπινες υποδείξεις φροντίζοντας πρωτίστως να διαφημιστεί ως νέος σωτήρας των κυνηγημένων αφρικανόπουλων και αν ποτέ έβρισκε και τον χρόνο μεταξύ των τηλεοπτικών πάνελ που πρωταγωνιστούσε, να ασχοληθεί και με δαύτα τα άμοιρα. Οπότε Praise mr Childers, Hallelujah!

Έχοντας μόλις βγει από την φυλακή, όπου εξέτισε την ποινή του για ένοπλη ληστεία, ο Σαμ Τσίλντερς ένα απόβρασμα του υποκόσμου, που ουδέποτε σωφρονίστηκε, δείχνει διατεθειμένος να συνεχίσει την ίδια παραβατική συμπεριφορά, πέφτοντας ξανά στην σκλαβιά της ηρωίνης και καθαρίζοντας εν ψυχρώ άτομα του ιδίου λερωμένου ποινικού μητρώου. Η ιδέα της ζορισμένης συζύγου του να τον οδηγήσει στους κόλπους της εκκλησίας, θα του μεταστρέψει ολοκληρωτικά τον τρόπο σκέψης, κάνοντας τον υπέρμαχο και μπροστάρη της δημιουργίας ενός ορφανοτροφείου - οχυρού, που θα βρουν προστασία τα άπορα κυνηγημένα πιτσιρίκια της γενοκτονίας του Σουδάν.

Έτσι από εκεί που την μια στιγμή αγνοούσε το ίδιο του το κοριτσάκι, βιαιοπραγούσε στην γυναίκα του, βαρούσε δημοσίως την ένεση, έκανε επίθεση στους τεκέδες και μαχαίρωνε μέσα στην θολούρα του όποιον έβρισκε στο διάβα του, ο νεοφώτιστος χριστιανός μονομιάς αλλάζει ύφος και μεταλλάσσεται σε έναν άγιο άνθρωπο, που το μόνο που επιζητά είναι η δικαιοσύνη για τα παιδάκια του Εμφυλίου. Πιστευτό? Ε, όχι δα. Τουλάχιστον για την ρεαλιστικότητα της ιστορίας που υποτίθεται βασίζεται το Machine Gun Preacher και όχι για ένα μεταφρασμένο κινηματογραφικό σενάριο, που θα μπορούσε να τον οσιοποιήσει τον τύπο, ακόμη και ως προσηλυτιστή εξωγήινων. Ατυχώς για τον (όχι ανίκανο) σκηνοθέτη Marc Forster, η όλη του έγνοια περιορίστηκε στο κτίσιμο των σωστών πλάνων της μαύρης ηπείρου και των άσχημων συνθηκών διαβίωσης που ισχύουν σε πολλά μέρη της και όχι στην απόδοση μιας, έστω, αξιοπρεπούς ίντριγκας που θα έλκυε την ματιά του ουδέτερου θεατή.

Ποιος να το φανταζόταν πριν από πέντε χρόνια, ότι το συνεσταλμένο ξανθούλικο του - άκρως ελληνικού ενδιαφέροντος - Mamma Mia, θα εξελισσόταν όχι απλώς σε μια σούπερ σέξι χολιγουντιανή λολίτα (πείθουν για αυτό οι ρόλοι της σε Chloe και Jennifer's Body) αλλά σε εκείνη που θα ενσάρκωνε κινηματογραφικά την απόλυτη πορνοστάρ της ιστορίας, Linda Lovelace. Για να πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, το περί ου ο λόγος biopic με τον απλούστατο τίτλο Lovelace, είναι το δεύτερο πρότζεκτ που τρέχει ταυτόχρονα και αφορά στην βιογραφία της ηθοποιού που έμεινε στην ιστορία για την ερμηνεία της στο Βαθύ Λαρύγγι, κατόπιν του Inferno, που την μετανιωμένη πια Linda θα υποδυθεί η Malin Akerman. Για το φιλμ που θα στηριχθεί σεναριακά στο βιβλίο του Eric Danville, The Complete Linda Lovelace Story, αρχικά είχαν ακουστεί τα ονόματα της Kate Hudson και του James Franco για να παίξουν την ερωτική ηθοποιό και τον σύζυγο της και δημιουργό ταινιών σεξ Chuck Traynor, αντίστοιχα, αλλά κάτι η εγκυμοσύνη της πρώτης, κάτι οι δισταγμοί του δεύτερου, οδήγησαν την καυτή 26χρονη Amanda Seyfried στο να δεχτεί την κρούση των σκηνοθετών Rob Epstein και Jeffrey Friedman (του Howl) για τον βασικό ρόλο. Παρτενέρ της στην παραγωγή, που τα γυρίσματα της θα ξεκινήσουν στις αρχές του νέου έτους, θα είναι ο - όχι αγαπημένος μου - Peter Sarsgaard, που δεν κατανοώ πως η νερόβραστη φάτσα του, μπορεί να ταιριάξει με ένα τόσο πιπεράτο στόρι...

Μια από τις πιο φιλόδοξες διανομές της ιστορίας της, ανακοίνωσε μόλις η Focus Features, που φέρει τον τίτλο The Last Days On Mars και πρόκειται για ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας που (φυσικά) εκτυλίσσεται εξ ολοκλήρου θεματικά στον Κόκκινο Πλανήτη. Το φιλμ βασίζεται σε σενάριο του Clive Dawson (The Bill), την παραγωγή υπογράφει η Querty Films του Michael Kuhn (The Duchess, Being John Malkovich) και τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν στην Ιορδανία και στα βρετανικά στούντιο της Shipperton στις αρχές του 2012. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται μια ομάδα εξερευνητών που έχει ταξιδέψει στον πλανήτη Άρη, προκειμένου να συλλέξει πετρώματα και στοιχεία, προς έλεγχο για την ύπαρξη οποιασδήποτε μορφής ζωής. Λίγο πριν την επιστροφή των αστροναυτών στην βάση τους στο διαστημόπλοιο Aurora, κάποιοι εξ αυτών θα γυρίσουν στον τομέα εξερεύνησης (που τυχαία φέρει τον αριθμό 9) εκεί που ένα θανάσιμο συμβάν θα τους κάνει να πιστέψουν πως κάτι ζωντανό και ιδιαίτερα φονικό παρακολουθεί τις κινήσεις τους. Το στοιχείο που αναμένεται να ανεβάσει πολλά σκαλοπάτια το επίπεδο του πρότζεκτ είναι το γεγονός πως τα ειδικά εφέ της ταινίας έχει αναλάβει να σχεδιάσει η πρωτοπόρος Weta Digital, την ώρα που στην σκηνοθετική καρέκλα θα καθίσει ο νεαρός ταλαντούχος - αλλά και υποψήφιος για Όσκαρ μικρού μήκους - Ruairi Robinson, που με τις Τελευταίες Ημέρες στον Άρη θα πραγματοποιήσει και το μεγάλης διάρκειας δημιουργικό του ντεμπούτο. Οι ανακοινώσεις των συμμετεχόντων στο καστ αναμένονται...

Σίγουρα τους έχουμε συνηθίσει να τους βλέπουμε εδώ και καιρό μαζί, αφού έχουν συνυπάρξει στα πλάνα όλων των Batman που έχει υπογράψει ο Christopher Nolan, τόσο ο σπουδαίος Michael Caine όσο και ο εξαίρετος Morgan Freeman, θα βρεθούν και στα πλατό μιας ακόμη ταινίας, που δεν έχει σχέση με τις περιπέτειες του Ανθρώπου Νυχτερίδα. Πρόκειται για το φιλμ Now You See Me, που μέχρι στιγμής έχει εντάξει στην διανομή του πολύ σημαντικά πρωταγωνιστικά ονόματα όπως ο Jesse Eisenberg, ο Mark Ruffalo, η Melanie Laurent, η Isla Fisher, ο Woody Harrelson, κάτω από την εποπτεία του αξιόλογου Φραντσέζου Louis Leterrier. Πρόκειται για μια ευρηματική heist movie, στην οποία ένα κουαρτέτο χαρισματικών ταχυδακτυλουργών, που αποκαλούνται Οι Τέσσερις Ιππείς, καταφέρνει κατά την διάρκεια των σούπερ επιτυχημένων του σόου, να ξαφρίζει τις τράπεζες των περιοχών που επισκέπτεται και κατοπινά να σκορπίζει την λεία στο κοινό, που τους παρακολουθεί εκστασιασμένο. Και στην απέναντι μεριά το αποσβολωμένο FBI να προσπαθεί να λύσει τον αστυνομικό γρίφο, δίχως όμως επιτυχία. Ο Caine, που αποτελεί και την τελευταία προσθήκη στο καστ, θα υποδυθεί τον πάμπλουτο άντρα, που λειτουργεί ως χορηγός της μαγικής τετράδας των σύγχρονων Ρομπέν των Δασών...

> The Thing (**+): Να λοιπόν που μας προκύπτουν και τα requels (prequel+sequel). Κάθε 30 χρόνια σκάει απειλητικά κι ένα The Thing, το φετινό όμως είναι κατώτερο, όπως αναμενόταν, της εικονικής (με την καλή έννοια) δουλειάς του J. Carpenter στα 1982. Τα special effects δε μπορούν να αποτελούν τον αυτοτελή λόγο του επαναπροσδιορισμού μιας ταινίας. Σε αυτόν τον τομέα ο Ολλανδός Μ. Van Heijningen το ξέρει το ποίημα. Το να κοπιάρει τους gothic αργόσυρτους ρυθμούς που σφράγισαν τον προκάτοχό του και να τους πλασάρει ως....βαρετούς, δεν είναι δα και ανδραγαθία. Απογοήτευση για τους παλιούς, χλιαρά πράγματα για την τωρινή γενιά που τέρπεται από gore science fiction.

> Apollo 18 (**-): Paranormal Activity (τώρα και) στο διάστημα; Του ελέους δηλαδή πια. Το τόλμημα δε στερείται αξίας, η οποία όμως είναι ελάχιστη εν σχέσει με αυτό που θα μπορούσε να βγει από μια ταινία με σενάριο. Η προσχηματική αληθοφάνεια μπλοκάρει και τον τεχνικό τομέα, με αποτέλεσμα ο ήχος και το μοντάζ να καθίστανται περισσότερο εκνευριστικά παρά σωρευτικά της έντασης που το trailer υπόσχεται. Οι συνομωσιολόγοι θα κάνουν πρώιμα Χριστούγεννα, οι υπόλοιποι υποφέρουμε (κατά τα γνωστά πρότυπα) κανα 70λεπτο βαρεμάρας για ένα comme ci - comme ca σύλληψης δραματικό 15λεπτο. Ευτυχώς πάτωσε στο box office προς αποφυγήν sequelιάδας.

> Trespass (*1/2): Η ταινία είναι must-see γιατί προκαλεί άφθονο γέλιο. Πρόκειται για την 80-ίλα της αρκούδας, του σεσημασμένου Joel Schumacher, που έχει ξανα-σκηνοθετήσει αμφότερους N. Cage και N. Kidman στα career lows των, 8mm και Batman Forever αντίστοιχα. Η εμμονή του Joel με το ξεκατίνιασμα των μπουρζουά χαρακτήρων των ταινιών του κυμαίνεται πλέον από γραφικά έως παροιμιώδη επίπεδα εδώ. Το δε μποτοξάρισμα των πρωταγωνιστών του αφαιρεί την προσοχή σε μεγάλο βαθμό από τη γενική βαβούρα, τα δευτερολεπτιαία twists και την κατάληξη που παραπέμπει σε σατυρική τηλεοπτική παρωδία για την κιβδηλότητά της.

Με το καστ της καινούργιας δημιουργίας των αδελφών Coen, Inside Llewyn Davis, μέρα με την ημέρα να γεμίζει, εφόσον ήδη έχουν πάρει θέση σε αυτό ο Oscar Isaac (που θα παίξει τον χαρακτήρα του τίτλου) και η Carey Mulligan, μια καινούργια προσθήκη δόθηκε σήμερα στην δημοσιότητα, δίχως να προκαλεί την παραμικρή έκπληξη στους γνώστες του έργου του διάσημου ντουέτου. Κι αυτό γιατί ο εκπληκτικός ρολίστας John Goodman - περί ου ο λόγος - έχει μέχρι στιγμής συμμετάσχει σε πέντε (!) δημιουργίες των πολυβραβευμένων αδελφών (Raising Arizona, Barton Fink, The Hudsucker Proxy, The Big Lebowski και O, Brother Where Art Thou?) με συνέπεια να θεωρείται από τα σημαντικότερα εργαλεία της δουλειάς τους. Ο ρόλος του Goodman δεν θα έχει μεγάλη χρονική διάρκεια στο φιλμ, που θα συνδυάσει ντοκιμαντέρ και μυθοπλασία, στα πλαίσια της παρακολούθησης της φολκ σκηνής της δεκαετίας του 60, εκεί που ένας διαβόητος παραγωγός του μουσικού είδους, παλεύει να ανακαλύψει καινούργια ταλέντα, όπως για παράδειγμα ο ανερχόμενος Bob Dylan. Η επόμενη ανακοίνωση του στούντιο, που αναμένεται να προκαλέσει αίσθηση στα περί της διανομής, θα είναι εκείνη του ποπ σταρ που μετεξελίχθηκε σε ηθοποιό, Justin Timberlake, που είναι και η βασική επιλογή των Coen για τον πρωταγωνιστικό θώκο...