Δωμάτιο Στη Ρώμη
του Julio Medem. Με τους Elena Anaya, Natasha Yarovenko, Enrico Lo Verso


Πλακό...στρωτη Σχέση
του zerVo
Ώριμη Σπανιόλα με φανελάκι αθλητικό και πουκάμισο καρό του υδραυλικού, μετά από μια βραδιά κεφιού στα κλαμπάκια της Ρώμης, παρασύρει απίστευτης κορμοστασιάς Ρωσίδα τουρίστρια για ένα ακόμη ποτό, στο μικροσκοπικό δωμάτιο του ξενοδοχείου της, στο πλάι του Τίβερη. Μετά από λίγες ώρες οργασμού, πάθους, εκτόνωσης και (άλλοτε αληθινών, άλλοτε παραμυθένιων) εξομολογήσεων, οι δυο μέχρι πρότινος άγνωστες, θα πιστέψουν πως έχουν ζήσει τον απόλυτο έρωτα της ζωής τους...

Αρχικά θα πρέπει να επιβεβαιώσω πως η Αιώνια Πόλη - και πιο συγκεκριμένα το ιστορικό της κέντρο, με τα στενά δρομάκια, τα πλακόστρωτα και τα καλοδιατηρημένα σε σχέση με την ηλικία τους κτίρια - την έχει αυτή την ικανότητα, να προκαλεί μια έντονη ερωτική προδιάθεση στον επισκέπτη της. Πόσο μάλλον, όταν το αποτελούμενο από ιδίου φύλου άτομα, ζευγαράκι, δεν χρειάζεται κανέναν ιδιαίτερο σπινθήρα για να τυλιχθεί στις φλόγες μιας παθιασμένης λίμπιντο. Όμως, από που μέχρι που, αυτός ο όμορφα και καλλιτεχνικά δομημένος χορός των δύο νυμφών, στην καμαρούλα μια σταλιά δύο επί τρία, μπορεί να αποτελέσει μια ολοκληρωμένη κινηματογραφική πρόταση? Πουθενά να συμπληρώσω. Οι δύο γυναίκες, πέρα από κάποια περιστατικά που έχουν βιώσει - και που ο θεατής δεν μπορεί να διακρίνει με σαφήνεια αν είναι πραγματικά, ή ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας τους - και στην διαλεκτική τους συμπεριφορά, προσπαθούν δίχως επιτυχία να δημιουργήσουν μια βάση χαρακτήρων, δεν πείθουν πως αυτό που ένιωσαν μια φλογερή νύχτα στην ιταλική πρωτεύουσα, ήταν κάτι περισσότερο από ένα ακραίο one night stand...

Για πες: Για το ηδονοβλεπτικό μάτι του παρατηρητή βέβαια, ούτε λόγος να γίνεται, αφού τουλάχιστον το ένα σκέλος του ντουέτου, η Ουκρανή Natasha Yarovenko, είναι ένα πραγματικό θαύμα της φύσης, σε τέτοιο βαθμό που αν προσωπικά βρισκόμουν στην θέση της (μόνο το μόριο της λείπει) Elena Anaya, θα είχα βγάλει ήδη one way ticket για τα μέρη του Βόλγα και θα'χα πάρει την ρώσικη υπηκοότητα δίχως δεύτερη σκέψη. Ατυχώς όμως δεν είμαι, τόσο για μένα, όσο και για το δίμετρο Ρωσιδάκι, που σε μια τέτοια περίπτωση θα γινόταν πραγματικά θηλυκό κι όχι με την πλάγια μέθοδο, που προσπαθεί επί ματαίω να με πείσει ο Medem κι έτσι η μόνη ανάμνηση που θα μου μείνει από το ζεστό Room In Rome, θα είναι ένα δίωρο σχεδόν βίντεο κλιπ λεσβιακών αγκαλιών και χαϊδεμάτων, που δεν φτάνει ούτε τις χειρότερες στιγμές του Zalman King. Α και ότι οι Ιταλιάνοι, αν κρίνω από τον μαριονέτο εκπρόσωπο τους, δεν θυμίζουν - ούτε για πλάκα - Έλληνες






Στις δικές μας αίθουσες, 15 Σεπτεμβρίου 2011 από την Spentzos

Περισσότερα... »

Κύριοι, τι είστε προετοιμασμένοι να κάνετε? Όσο περνά ο καιρός, η μεγάλη κόντρα ανάμεσα στις δύο κυρίαρχους των κόμικ ιστοριών, την Marvel και την DC, όπως έχει μεταφερθεί στο κινηματογραφικό πεδίο, κορυφώνεται. Αιτία, τα δύο πανίσχυρα μπλοκμπάστερς, που η καθεμιά θα ρίξει στην αγορά, με ένα περίπου καλοκαίρι απόσταση, επιδιώκοντας από την μεριά της τον τίτλο του πιο εντυπωσιακού που γυρίστηκε ποτέ. Και αν η Detective με τον Man Of Steel έχει μαζέψει στις τάξεις του, μια πραγματική παρέλαση αστεριών που ο καθένας θα παίξει σημαντικό ρόλο στην διανομή, η Marvel από την άλλη προτίμησε να επενδύσει στην μάζωξη των επιμέρους σούπερ ηρώων της, του Iron Man, του Captain America, του Thor στο φιλμ The Avengers. Μια πανίσχυρη ομάδα που την σύνθεση της θα αναλάβει ο Νικ Φιούρυ, οργανωτής του συνασπισμού S.H.I.E.L.D. που καλείται να αντιμετωπίσει μια εξωγήινη απειλή για το ανθρώπινο είδος. Το πρώτο τρέιλερ των Εκδικητών, που την σκηνοθετική τους καθοδήγηση έχει αναλάβει ο Josh Whedon, μόλις έκανε την εμφάνιση του, ανεβάζοντας στα ύψη την προσδοκία των φανατικών του είδους, μέχρι τις 4 του Μάη που θα κάνουν την επίσημη πρώτη τους στις αίθουσες παγκοσμίως.




Φυσικά τον ρόλο του κάθε επιμέρους ήρωα, κρατά ο σταρ που τον έχει υποδυθεί στις αυτόνομες περιπέτειες του στην μεγάλη οθόνη, κάτι που σημαίνει πως μιλάμε για μια συνύπαρξη των Robert Downey Jr, Chris Evans, Chris Hemsworth με την εξίσου εντυπωσιακή προσθήκη των Scarlett Johansson, Mark Ruffalo, Stellan Skarsgard, Jeremy Renner, Tom Hiddleston, Cobie Smulders και φυσικά του Sam Jackson, που παίζει τον εμπνευστή της παντοδύναμης σύναξης.

Στις δικές μας αίθουσες? Την άνοιξη του 2012

Περισσότερα... »

Η πρώτη τους συνεργασία ήταν στην κινηματογραφική εκδοχή της ανατριχιαστικής ιστορίας του πολεμιστή του ΙRA, Μπόμπι Σαντς, στο Hunger, που περιέγραφε την περίοδο της απεργίας πείνας του Ιρλανδού πολεμιστή, στις φυλακές του Μέιζ. Η δεύτερη, στο ακόμη ακυκλοφόρητο, πλην βραβευμένο στην πρόσφατη Μόστρα, Shame, που αναφέρεται στον εγωκεντρικό χαρακτήρα ενός αρρωστημένου σεξομανή. Μετά από αυτές τα δύο εξαιρετικά επιτυχημένα μίτινγκ, ο σκηνοθέτης Steve McQueen και ο διαρκώς ανερχόμενος σταρ Michael Fassbender, θα βρεθούν και για τρίτη φορά στα ίδια πλατό, στην ταινία 12 Years A Slave, που απεικονίζει τα δώδεκα βάναυσα χρόνια που έζησε ένας ελεύθερος μαύρος, ο Σόλομον Νόρθρουπ, στην Ουάσιγκτον του 1841, όταν έπεσε θύμα απαγωγής και οδηγήθηκε στην Λουιζιάνα, για να γίνει σκλάβος. Το φιλμ βασίζεται στην ομώνυμη αυτοβιογραφία του ίδιου του Νόρθρουπ, που διασκευάζεται για την μεγάλη οθόνη σεναριακά από τον John Ridley (Bobby, Three Kings) και τον κεντρικό ρόλο του αδικημένου έγχρωμου θα κρατήσει ο βρετανός εξαίρετος ρολίστας Chiwetel Ejiofor. Τα γυρίσματα ξεκινούν στις αρχές του νέου έτους, με τον Fassbender να υποδύεται έναν Καναδό πολέμιο των φυλετικών διακρίσεων, που βοηθά αμέριστα την σύζυγο του Σόλομον για να πετύχει τις συνθήκες μιας πραγματικά δίκαιης δίκης.


Περισσότερα... »

Με κάτι τέτοιες βαρυσήμαντες προσθήκες στο καστ, ολοένα και πείθομαι πως το πλάνο του 23ου στην σειρά Τζέιμς Μποντ, βαδίζει σε σωστά μονοπάτια και δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με τις δύο τελευταίες αρτιστίκ εμφανίσεις του, που έθεσαν σε αμφιβολία ακόμη και την ίδια την οντότητα του διασημότερου κινηματογραφικού ήρωα της ιστορίας. Αφού το γυρόφερνε για καιρό να αρπάξει τον ρόλο του κακού στο ατιτλοφόρητο ακόμη Episode XXIII - κατά πάσα πιθανότητα θα το μάθουμε σαν Skyfall - ο Σπανιόλος οσκαρούχος σούπερ σταρ Javier Bardem, ανακοινώθηκε και επίσημα από την παραγωγή, επιβεβαιώνοντας τις φήμες που από το περασμένο καλοκαίρι έκαναν λόγο για συμμετοχή του στο πρότζεκτ. "Είμαι πολύ χαρούμενος που το όνομα μου θα προστεθεί στην μακρά λίστα εκείνων που έχουν αντιμετωπίσει τον υπέρ κατάσκοπο, μιας και είμαι φανατικός οπαδός της σειράς. Από μικρό παιδί, μέχρι τώρα τις έχω παρακολουθήσει όλες", είναι τα πρώτα τετριμμένα ελαφρώς λόγια του Mar A Dentro, που πλέον περιμένει και την οφίσιαλ ανακοίνωση και για τον έτερο αστέρα Ralph Fiennes, προκειμένου να συνθέσει με τον Daniel Craig μια πανίσχυρη ερμηνευτική τριάδα, στην καινούργια περιπέτεια του αειθαλή 007.


Περισσότερα... »

Για χρόνια αμφιταλαντεύεται το κινηματογραφικό biopic του διαβόητου πιανίστα Liberace, ανάμεσα στο θα γίνει, δεν θα γίνει, αλλά με την παρέμβαση του τηλεοπτικού κολοσσού του HBO, από ότι φαίνεται αποκαθίσταται η τάξη κι έτσι η έμπνευση του Steven Soderbergh, που θα το αναλάβει σκηνοθετικά, θα γίνει πραγματικότητα. Κάτι που σημαίνει πως με τις ευχές του Weintraub και της κομπανίας του, το Behind The Candelabra, όπως είναι ο επίσημος τίτλος της βιογραφίας, θα πάρει σάρκα και οστά, απλώς δεν θα βαδίσει για την σκοτεινή αίθουσα, αλλά θα πάρει έναν μίνι υποβιβασμό, για την μικρή οθόνη. Σε ότι αφορά στην σύνθεση του καστ, δεν αναμένονται ιδιαίτερες αλλαγές, με τον ταλαιπωρημένο από τα ζητήματα υγείας που αντιμετώπισε Michael Douglas να δέχεται μετά χαράς να ερμηνεύσει τον Λιμπεράτσε και τον Matt Damon, να είναι εκείνος που θα παίξει τον εραστή του Σκοτ Θόρσον. Τα γυρίσματα αναμένεται να ξεκινήσουν το καλοκαίρι του 2012, με το στούντιο να έχει βάλει πολύ ψηλά τον πήχη, βάζοντας σαν στόχο την κατάκτηση όσο το δυνατόν περισσότερων ΕΜΜΥ, που θα αντισταθμίσουν την ελαφριά πίκρα από την απώλεια του Theatrical...


Περισσότερα... »


by Takis Garis

Episode 5 - Donkeys vs Donkeys

> The Ides of March (****): Et Tu Brute? Και θα συνεχίσω με διαφόρων ειδών clichés, καθώς ακόμη κι αυτός ο ίδιος τρόπος γραφής μου έχει καταστεί ανεπίκαιρος μετά από μια γεμάτη (σκόρπια) 10ετία. Όλη αυτή η δηθενιά με το blog reviewing έχει γεμίσει τον τόπο τζάμπα γνώμες, εξυπνακίστικη ειρωνεία και ανοικονόμητη εικοτολογία. Οπότε, σε όλους τους πρωκτολόγους εκεί όξω ξεκινώ με ένα σπαρτιάτικο, έστω και εξ’ αγχιστείας (see episode 1) Βring it Οn! Λοιπόν, το θέμα μου δεν είναι τα μέσα του Μάρτη και οι προκριματικοί του Ohio, ούτε ο Shakespeare και ο την ίδια ημερομηνία δολοφονηθείς Καίσαρας Γάιος Ιούλιος. Και η μεγάλη πλάκα είναι ότι ο ίδιος ο Κλούνης θα συμφωνούσε απολύτως μαζί μου.

> Μετά το Goodnight και το Confessions (το άλλο το έχουμε - εξεπίτηδες - ξεχάσει όλοι Τζώρτζη, don’t you worry), έχουν μαζευτεί εδώ μέσα μία ντουζίνα υποψηφιότητες (παρά μία) και 5 οσκαρίδια. Κατεβαίνει ομάδα με Wright, Tomei, Clooney, Giamatti, Gosling, Seymour Hoffman (με αντίστροφη σειρά ερμηνευτικής αξίας) με κερασάκι το πουλαίν την E.R. Wood. Έχεις επίσης Desplat στα πλατώ και Φαίδωνα Παπαμιχαήλ με τα σπέσιαλ τα καφετιά του χρώματα. Τι μπορεί να πάει στραβά; Η απάντηση είναι απλή θεατούκλη μου, μα κυρίως, cineδελφέ μου: Ό,τι γουστάρεις εσύ, ό,τι σου μυρίσει εσένα στραβά.

> Ο Κλούνης είναι Δημοκρατικός όσο γαύρος είναι κι ο Μαρινάκης: Πόρωσις! Κι όμως, πάει στην μπάντα τους Ελέφαντες, κι ασχολείται μόνο με τα Γαϊδούρια. Σε κάθε σκηνή στήνει ένα λογύδριο με την προσωπική του πολιτική agenda και την ίδια αυτο-μαστιγώνει τον χαρακτήρα - υποψήφιο Πρόεδρο κι όλο συμπούρμπουλο το σκυλολόι που του στρώνει (με αιματηρά αγκάθια) το δρόμο για τον Λευκό Οίκο. Γουστάρω αειφόρο ανάπτυξη και λήξη των εγκληματικών πολέμων που έχουν καταστήσει τη χώρα μου ουραγό υπερδύναμη, αλλά μπαλαμουτιάζω την ασκουμένη βοηθό των 20 Μαϊων και το καλύπτω με τον πλέον αμοραλιστικό τρόπο. Όλοι, όλα, είναι γκρι και ένοχα. Γιατί το παιχνίδι είναι αμείλικτο. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, φιλία, αυτοθυσία. Ο θάνατός σου η ζωή μου.




> Ο διάλογος είναι σπαρταριστός, οι ερμηνείες χορταστικές, με μόνη οσκαρική του Hoffman. (Sorry Ryan but, there are things that you still have to learn). Κι αν ακόμη προσηλυτιστώ στο επιχείρημα “we have seen it all before”, υπάρχουν τουλάχιστον τρεις σκηνές όπου η σιωπή συνωμοτεί με το travelling της κάμερας, για να πει την ανατριχιαστική αλήθεια, αυτήν που εσείς κι εγώ φοβόμαστε να πούμε: Πως είμαστε όλοι οχυρωμένοι στην (κατα)κριτική μας ευκολία. Σε κάθε τι. Blasé απαξιώσεις του άπαντος ως μη αρκετά πρωτοπόρο, αυθεντικό, καινοτόμο, κοσμογονικό. Η ταινία λέει ένα πράγμα, ladies & gents, και το λέει αποκλειστικά για σας και για μένα: Έχουμε γίνει κατ’επάγγελμα και καθ’έξιν κυνικοί. Μικροί δυνάστες της καθημερινότητας των άλλων, αρνητές της αξιόλογης προσπάθειας, των καλών προθέσεων.

> Άπειρες φορές έχω φέρει σε δύσκολη θέση ανθρώπους, επαγγελματικά και προσωπικά, ζητώντας απαιτητικά «το αποτέλεσμα, διότι αυτό είναι το μόνο που μετράει». Τι σημαίνει αυτό για τον Κλούνη; Το απολύτως τίποτα. Είναι απείρως πιο εμφανίσιμος από τον καθένα μας, super επιτυχημένος filmmaker και θα γινόταν τουλάχιστον σωτήρας της Καλιφόρνιας, εν συγκρίσει με τον αλήτη τον Schwarzenegger. Τώρα λοιπόν που το έχω χωνέψει μέσα μου (γιατί αυτό που κουβαλάω δεν είναι στομάχι – είναι καζάνι), φτάνω στο ίδιο συμπέρασμα με το The Ides of March: Για πετύχεις πρέπει να τους αρέσεις. Να τους αρέσεις πραγματικά. Αυτό από μόνο του είναι ένας καθαγιασμένος σκοπός. (Μη βιάζεσαι να με κρίνεις, στο ρίχνω ευθύβολα χωρίς περιστροφή αμέσως τώρα) Γιατί απλούστατα, για να τους αρέσεις πρέπει να μιλάς σα χαρισματικός ηγέτης, να ζεις σαν άγιος και να συμπεριφέρεσαι σαν ένας απόλυτα φυσιολογικός, hyper-cool άνθρωπος, για να μη σε καταβροχθίσουν τα αδηφάγα στόματά τους, με μια χαψιά στη γυάλα που σε έχουν βάλει για να χαζεύουν, σε απόσταση ασφαλείας από τις ανόρεκτες ζωές των. For all the above reasons, George Clooney, I like you. I really, really like you.




> Red State (***): Η ταινία που στοίχειωνε τον μέγιστο movie buff Kevin Smith για πολλά χρόνια, γυρίστηκε σε λιγότερο από ένα μήνα με budget κάτω από 4 εκατομμύρια. Μετά από μια επεισοδιακή ανάμειξη των Weinstein bros και κυρίως την πανηγυρική τους έξοδο από τη διανομή γύρω στα μέσα Αυγούστου, η ταινία έκανε μόλις 1 εκατ. εισπράξεις και βγαίνει αυτή την εβδομάδα σε dvd εδώ στο Βόρειο Αμέρικα. Ο Silent Bob, ο κολλητός του Affleck και του Damon, ο δημιουργός των Clerks και του ανόσια υπέροχου Dogma, έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι έχει μετρημένες 10 ταινίες μέσα του (δε μετράει το career low Cop Out που δεν το έγραψε ο ίδιος), που σημαίνει ότι, αφού γυρίσει (μάλλον σε 2 συνέχειες αλλά Kill Bill) το καναδέζικο Hit Somebody (βλ. Hockey) θα σταματήσει δια παντός να γυρίζει ταινίες.

> Μην το κάνεις Kev. Είναι θεαματική η ωρίμανσή σου, τόσο θεματολογικά όσο και σκηνοθετικά. Κάμερα στο χέρι και guerrilla shooting, με ένα παλαίμαχο όσο και εξαιρετικό cast: John Goodman (επιτέλους ξανά στο πανί) , Melissa Leo (thanx for retweeting me!) και Michael Parks (o τακτικός θαμών του Tarantino, εδώ στον παρανοϊκό ρόλο του πάστορα που έχει αναλάβει το ιερό καθήκον να σκοτώνει live μαζί με το φανατικό του ποίμνιο όσους νεαρούς του μοιάζουν ομοφυλόφυλοι ή διαγάντες έκλυτον ερωτικά βίον). Δεν υπάρχει φυσικά ταινία του Smith χωρίς αμέτρητες αναφορές, δεδομένου ότι κατά την άποψή μου ο Smith είναι καλύτερος κριτικός κινηματογράφου απ’ ότι σκηνοθέτης. Εκτός του Quentin, παρελαύνουν tributes σε Cohen, Romero κι όλο το grindhouse κίνημα με μια φρέσκια, α λα Elephant (G. Van Sant) ματιά. Μου αρέσεις Kev, γιατί, παρά τα εύκολα αντι-φασιστικά σου κηρύγματα, είσαι εύστοχα δηκτικός, θαρραλέος δημιουργός και κυρίως επειδή πήρες πάνω σου τη διανομή, έτσι, για να γουστάρεις.

> Don’t Be Afraid of the Dark (**): Δεν έχω καμία διάθεση να γράψω για ένα θριλεράκι της οκάς, απλά βλεπούμενο, όμως θα το πράξω για να τσιγκλήσω τον zerVo που βιάστηκε στα εκτενή (…) του αφιερώματα, να χρίσει τον κατά τα λοιπά ιδιοφυή G. Del Toro ως κατέχοντα το άγγιγμα του Μίδα (αυτός είναι ένας και λέγεται S.Spielberg – κοίτα τι έκανε αυτή την εβδομάδα με το τρισχαριτωμένο Real Steel). To κρίμα στον λαιμό του ανύπαρκτου σκηνοθετικά (υποπτεύομαι και κυριολεκτικά) Troy Nixey που μετά από ένα ξελιγωτικό ημίωρο αρχίζει τις χαρουμενιές του Toro από την εποχή του Cronos (1993) που δεν ξέρεις από πού αρχίζει ο τρόμος και που η («οικογενειακή») ταινία για παιδιά. Για τον Guy Pearce τώρα, θαύμα είναι-δε λέω, τα ρολάκια σε Hurtlocker και King’s Speech, αλλά κάπως πρέπει να βγουν και τα προς το ζην, καταλαβαίνεις. Για μένα ο γοτθικός o τρόμος αρχίζει και τελειώνει στην παρουσία της Katie Holmes - Cruise, η οποία εκτός από διεγνωσμένη ανορεξικιά -καταθλιπτικιά έχει κάτι το paranormal σαϊεντολογικό πάνω της που ειλικρινά μου δίνει τα πλείστα όποια creeps. Μόνο στο dvd λοιπόν το θριλεράκι, μην πεις ότι δεν σε προειδοποίησα!

P.S (10/10/11) Happy (Canadian) Thanksgiving, Eh?

gaRis

Περισσότερα... »

Τρεις δυνατές ρετροσπεκτίβες, που αναμένεται να κινήσουν το ενδιαφέρον των Αθηναίων σινεφίλ, περιλαμβάνει στο πρόγραμμα του το 24ο Πανόραμα Ευρωπαικού Κινηματογράφου, που θα ανοίξει τις πύλες του στις 26 Οκτωβρίου, σε Απόλλωνα και Ίδρυμα Κακογιάννη, με μια από τις καλύτερες φιλμικές στιγμές της σεζόν, το πολυβραβευμένο Once Upon A Time In Anatolia του Τούρκου δημιουργού Nuri Bilge Ceylan. Η πρώτη περιλαμβάνει τρεις ταινίες του Akira Kurosawa (The Seven Samurai, Red Beard και Dodes' ka-Den) στα πλαίσια του εορτασμού των 100+1 ετών από την γέννηση του σπουδαίου Ιάπωνα σκηνοθέτη. Η δεύτερη είναι η συνέχεια της περσινής αφιέρωσης στον ένα αιώνα από τα γενέθλια του αμερικάνου Samuel Fuller, με πέντε επιλεγμένα έργα από την φιλμογραφία του (Run Of The Arrow, House Of Bamboo, Shock Corridor, Naked Kiss, Pickup Of South Street και Crimson Kimono). Και η τρίτη ρίχνει ματιές στο εγχώριο σινεμά της δεκαετίας του 90, παρουσιάζοντας ενδεικτικές στιγμές της περιόδου όπως το Ονειρεύομαι τους Φίλους μου του Παναγιωτόπουλου, τον Έρωτα στην Χουρμαδιά του Τσιώλη, το Κάθε Σάββατο του Βαφέα, τους Εραστές στην Μηχανή του Χρόνου του Παναγιωτάτου, τον Θρίαμβο του Χρόνου του Μαζωμένου, την Εαρινή Σύναξη των Αγροφυλάκων του Αβδελιώδη, την Κλειστή Στροφή του Γραμματικού, το Απ'το Χιόνι του Γκορίτσα, το Τέλος Εποχής του Κόκκινου και τη Δονούσα της Αγγελικής Αντωνίου.


Περισσότερα... »



Κάθε Κυριακή gaRis και zerVo διασταυρώνουν τα online ξίφη τους πάνω στην ταινία της εβδομάδας!


Melancholia του Lars von Trier
Με τους Kirsten Dunst, Charlotte Gainsbourg, Kiefer Sutherland, Charlotte Rampling, John Hurt, Alexander Skarsgård, Stellan Skarsgård


gaRis said: Κάποτε ήταν μία σκηνοθετική ιδιοφυΐα που έβγαζε ρίγος στο πανί βασανίζοντας γυναίκες (Watson, Bjork, Kidman) - τώρα ο Von Lars βασανίζει τα νεύρα μας με την ex καταθλιπτικιά βυζού - Dunst για να αυτό - θεραπευτεί στου κασίδη το κεφάλι...


zeRvo said: Ουδέποτε διέκρινα καμία ιδιοφυΐα. Ιδιοφυής είναι ο Woody, ο Stanley, ο Τεό... Αν μιλάς κατά αυτόν τον τρόπο για έναν μονόχνωτο Ναζί, ψυχασθενή, ψυχωσικό, ψυχανώμαλο και ψυχάκια, μάλλον παίρνεις από αυτά που παίρνει!


gaRis said: Τουλάχιστον ο Shyamalan ξηγιόταν αλουμινόχαρτο - καπελάκι στο Signs για να ξορκίσει τους εξωγήινους. Εδώ ο Von βάζει πέντε κλαριά - σκηνή που εντέλει (spoiler alert) δεν ξορκίζουν τον απήγανο (βλ. συντέλεια της οικουμένης).


zeRvo said: Νομίζω ότι τα κλαριά τα μέτρησα και ήταν εννέα. Οκτώ που υπήρχαν και ένα που χρησίμευσε σαν πόρτα. Μάλλον όμως δεν ήταν ασφαλείας Exalco, σαν αυτή της Χατζηβασιλείου και πιθανολογώ πως η καταστροφή παρέλασε πάνω από την αγκαλιασμένη τριάδα...


gaRis said: Τσου ρε Larsούλη! Για να τα βρουν δυο αδελφούλες μεταξύ τους (θεούλη μου, αυτή η Gainsbourg είναι πιο άσχημη κι από το ελληνικό χρέος!) πρέπει να καταστραφεί η ανθρωπότης; Δε με λες, θέλω να προκριθεί ο Θρύλος στο Τσάμπιον Λη, έχεις κάτι πρόχειρο να προτείνεις;


zeRvo said: Τσου ρε Larsούλη! Που αντέγραψες μια δεκαετία και βάλε μετά, την κυρά Mimi Leder στο Deep Impact, απλώς τότε κατέβηκαν τα ουράνια, για να τα βρει η κόρη Leoni με τον μπαμπά Maximilian Schell. Αλήθεια Von Κιχώτη, για την έκτη δόση, μην τυχόν και την πάρουμε, έχεις καμιά λύση?


gaRis said: Το γελοιοδέστερο είναι ότι για να λειτουργήσει το α' μέρος, το οποίο είναι το μόνο που αντέχεται, πρέπει να κοπιάρει τον Vinterberg του Festen. Όσο για το κατούρημα με το νυφικό είναι κλεψιμαίικο από το Bridesmaids. Άντε Von, την επόμενη φορά πάρε κανα riff από το reboot του Ρόδα Τσάντα και Κοπάνα - τουλάχιστον ο Sir Homer (Ευστρατιάδης) δεν βάζει arthouse σφραγίδα στη χατζηπαπαρίτσα του...


zeRvo said: Είσαι εμπαθής... Και κακότροπος! Και μιλάς εξευτελιστικά για τον πλέον των αναγνωρισμένων Ευρωπαίων οτέρς. Καταρχήν έχω να σου πω πως στην τέχνη δεν υπάρχει παρθενογένεση και όλα όσα παρουσιάζει στο Μελάνκολη, δεν παίζει να είναι κόπια πάστη. Εγώ τον υποστηρίζω! Fuhrer uber alles!


gaRis said: Ο Kiefer Sutherland είναι η πλήρης επιβεβαίωση της φλύκταινας που πέταξε ο Paul Bettany στο Dogville, όταν ο Von δεν άφηνε κανέναν να ερμηνεύει, παίζοντας μαζί με τους ηθοποιούς του μαριονέτες. Όποιος μάλιστα μου εξηγήσει από τι ακριβώς "φεύγει" στην ταινία, κερδίζει το αλογάκι της ίδιας ταινίας ή μέχρι και το War Horse μπορώ να σου πω!


zeRvo said: Ο Kiefer Sutherland πιθανότατα συνεργάστηκε με τον δανέζο σε αυτή την ταινία για να ξορκίσει τα φαντάσματα που τον περιτριγυρίζουν ακόμη, από την εποχή που τον παράτησε η Julia για τα μάτια κάποιου Jason Patric. Νομίζω πως το καταλαβαίνεις, από τον τρόπο που κοιτάζει τον πλανήτη να πηγαινόρχεται - όπως η μπερδεμένη Roberts - και στο φινάλε (spoiler από Audi) όταν εντέλει καταφτάνει στην αγκαλιά του, πέφτει τέζα. Το σανό είναι ποιητική αηδία...


gaRis said: Γνωρίζω ότι η ταινία έχει ήδη χτυπήσει τις ελληνικές αίθουσες. Εδώ αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη και το κορυφαίο είναι πως η Μελαγχολία έχει αποσπάσει τις καλύτερες κριτικές ever για ταινία του Von. Έχω ιδέα: Την επόμενη φορά να χρίσει πρωταγωνίστρια την Hillary Duff..!


zeRvo said: Επειδή εγώ δεν είμαι τέτοιος παλιάνθρωπος όμως, κατατάσσω την Melancholia στο τοπ τρία των ταινιών καταστροφής, με θέμα την σύγκρουση της γης με άλλο αστέρι. Πρώτα Armageddon επειδή παίζει ο Buscemi, ύστερα το Deep Impact επειδή παίζει ο Favreau και τρίτο ευτούνο επειδή παίζει ο Kiefer! Μαζί σου ρε Kieferάρα!!!


gaRis said: Υπήρξα αμετανόητα Dogme-τικός. Και οι @@ριές στην Press conference των Καννώνε ήταν φωτοβολίδα, για να στραφεί το ενδιαφέρον από την ανέμπνευστη αθλιότητα του προϊόντος. Εμμένω στην άποψή μου ότι ο Trier, στα καλά του, κάνει μια χαψιά όλους τους φερόμενους σα μεσσίες - auteurs του 21ου αιώνος αμήν. Όμως mr Trier, enough is enough! Κόψε τα ληγμένα...


zeRvo said: Κι εγώ υπήρξα αμετανόητος Dogεmeτικός! Πρέπει καλά και σώνει να παίρνω για μια ζωή Zofron και Vomitex κάθε φορά που ο τυπάκος θέλει να κάνει ταινία? Πάντως τον υποστηρίζω μέχρι τελευταίας ρανίδας. Πάμε παιδιά με ρυθμό: Heidi, Heido Heida, Heidi, Heido, Heida...


gaRis said: Είναι φανταστική ηθοποιός (το δρακουλάκι) η Dunst, υποστηρίζει ο Trier, γιατί έχει περάσει αυτήν την αρρώστια (κατάθλιψη), όπως όλοι οι ευαίσθητοι άνθρωποι. Τέρας (ευαισθησίας) ο Lars & the real girl (Kirsten)...


zeRvo said: Λίγα με την Kirsten φιλάρα, γιατί την έχω φιλήσει και μου έχει χαμογελάσει... Eίναι δρακουλάκι πράγματι, αλλά τότε ήταν πιτσιρικάκι που την είδα - για εκείνο τον "τρομερό" Elizabethtown στην Βενετιά. Κι εκμεταλλεύτηκα, που όλοι έτρεχαν σαν παλαβοί στον Bloom κι εγώ την έπεσα στο γκομινάκι. Είναι ασπρουλιάρα όμως... Πλέον γιουρο-βυζιόν...


gaRis said: Και τώρα...εδώ σε θέλω μάστορη: Η καινούργια επίθεση του γιγαντιαίου αρτιστίκ μουσακά λέγεται Nymphomaniac. Η σεξουαλική πορεία μιας γυναίκας από τα 1 της (emphasis added) μέχρι τα 50 της. Στοιχηματίζω ότι θα πρωταγωνιστήσει ο Sasha Baron Cohen και η ταινία θα πάρει 12 (pun intended) oscars.


zeRvo said: Στοιχημάτισε ότι θες και θα το χάσεις. Στην ταινία η πρωταγωνίστρια θα είναι CGI, όπως σε εκείνη την βλακεία με τον Pacino, το Simone και θα φέρει την μορφή του Γκέμπελς με πλατινέ περούκα, μούσκουλα και φορέματα DKNY. Την μαμά θα παίξει η Rampling - ναι λατρεύω μαμα Charlotte - την αδελφή η Gainsbourg - ναι λατρεύω αδελφή Charlotte - και τον μπαμπά της ο Διανέλος - εννοείται πως Lavredis Rulez...


gaRis said: Πρόταση για το απόλυτο φιλμικό trance: Το ονομάζω "Η Γένεσις και η Συντριβή της Οικουμένης". Ξεκινάς με Tree of Life και προχωράς (με τους εναπομείναντες) non stop με Melancholia. Εννοείται πως στο ξέβγαλμα χρησιμοποιείς το Human Centipede 2, με σχολιασμό Quentin Tarantino.


zeRvo said: Πρόταση για το απόλυτο φιλμικό trance: Το αποκαλώ "Βαράτε Τούρκοι Τ'Αλογα". Ξεκινάμε με Σουλιώτες (respect Fernando Sancho) συνεχάμε με Το Όνομα μου είναι Τρινιτά (respect Bud Spencer) και ολοκληρώνουμε με Μελαγχολία (respect Larry) που έτσι κι αλλιώς είναι τρία φιλμς του ίδιου genre...


gaRis said: Final Rate ****


zeRvo said: Final Rate **

Περισσότερα... »

Ελλάντα φύγκει εβρό, πάλι ντρακμές τάρτουν... Ποτέ μου δεν έκρυψα πως το σκηνοθετικό ύφος του Κώστα Καπάκα είναι από τα αγαπημένα μου, συνεπώς και οι δύο ταινίες μεγάλου μήκους που έχει προσφέρει, δηλαδή το Peppermint και η Uranya, εκτός του ότι κατέχουν ιδιαίτερη θέση στην ελληνόφωνη ταινιοθήκη μου, είναι κι από τις πιο πολυπαιγμένες. Καλώς ή κακώς δεν συμφωνούν όλοι με αυτή την νοσταλγική τάση του Ροδίτη δημιουργού, σχόλια που προφανώς έπαιξαν τον ρόλο τους στην συλλογιστική του κι έτσι στο τρίτο του βήμα ο Καπάκας, αποφασίζει να ασχοληθεί με ένα εντελώς διαφορετικό στυλ, προσφέροντας την σύγχρονη κοινωνική road movie, Magic Hour, που δεν πραγματεύεται στοιχεία του παρελθόντος των ηρώων του, αλλά κινείται χρονικά στο δύσκολο για την ελληνική πραγματικότητα γίγνεσθαι. Σε αυτό το παρακμιακό σκηνικό, ένας αποτυχημένος κινηματογραφιστής, που έχει μπει μέσα οικονομικά χάρη στο πανάκριβο - όπως αποδεικνύεται - χόμπι του, συναντά έναν τυπικό φουκαρά της καθημερινότητας, που σε μια και μόνο στιγμή, έχασε βιος, δουλειά και (άπιστη) σύζυγο. Οι δυο τους θα ξεκινήσουν ένα Jarmuschικό ταξίδι στην ελληνική περιφέρεια, με όχημα τους μια παλιά νεκροφόρα, προς αναζήτηση του πραγματικού ψυχικού τους κόσμου...




Για να πω την αλήθεια, όχι και λίγα από τα πλάνα του τρέιλερ, ενός έργου που ακόμη δεν έχει αποκτήσει επίσημη ημερομηνία προβολής, μα που σίγουρα θα κάνει πρεμιέρα στο φεστιβάλ σινεμά της Θεσσαλονίκης, μου έφεραν στον νου, την προπέρσινη - επίσης - μαύρη κομεντί Τέσσερα Μαύρα Κοστούμια. Μια εκλεκτική συγγένεια δηλαδή με το παρόν, εφόσον ο σκηνοθέτης των Κοστουμιών, Ρένος Χαραλαμπίδης, είναι και ο πρωταγωνιστής του Magic Hour, μαζί με τον πολυτάλαντο ρολίστα Κώστα Αντωνίου, που ήδη τον προβλέπω από τα λίγα πλάνα του πρόμο, στις υποψηφιότητες υποστηρικτικής ανδρικής ερμηνείας της Ακαδημίας.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις αρχές του 2012, αν όλα πάνε καλά...

Περισσότερα... »

Ότι η μελαχρινή κούκλα Carla Gugino, είναι κορμί δηλητήριο, δεν περίμενα φυσικά την φωτογράφιση της στο Esquire του Οκτώβρη για να το πληροφορηθώ. Είχε φροντίσει άλλωστε για να κερδίσει την εκτίμηση του αρσενικού πληθυσμού η πληθωρική σαραντάρα (!) αμερικανοιταλιάνα, με τις σούπερ σέξι εμφανίσεις της στους Watchmen (ως Σιλκ Σπεκτρ) και στο Righteous Kills, που παίχτηκαν στην χώρα μας και πολύ περισσότερο στις Women In Trouble, στο Jaded και ως porn star στην Elektra Luxx, που ουδέποτε έφτασαν στα μέρη μας. Φυσικά πιο αξιομνημόνευτη στιγμή στην καριέρα της - που δύσκολα θα την ξεπεράσει προβλέπω στο μέλλον - η αφοπλιστική ασπρόμαυρη Λουσίλ του Sin City, που έκανε ακόμη και τον "τα έχω δει όλα" Mickey Rourke να ξεροκαταπιεί.


Όπως αποδεικνύει η φιλμογραφία της, οι ρόλοι της δεν διαθέτουν μια ιδιαίτερη ισορροπία ανάμεσα στην κατάλληλη μόνο για ανηλίκους (αναμφίβολα ελκυστική πάντως) περσόνα της ντετέκτιβ στο σίριαλ των Spy Kids και στην λεσβιακών ερωτικών τάσεων, υπεύθυνη αναστολών στην Αμαρτωλή Πόλη. Του ιδίου σκηνοθέτη σημειωτέον...



Σε ότι αφορά στα επόμενα σχέδια της καυτής Carla από την Φλόριντα, μέσα στον μήνα κυκλοφορεί στις αμερικάνικες αίθουσες - μετά από χρόνια καθυστέρηση το Mighty Macs, όπου θα υποδυθεί την χαρισματική προπονήτρια μπάσκετ της ομάδας ενός αυστηρού καθολικού παρθεναγωγείου, ενώ ήδη συμμετέχει στα γυρίσματα του φιλμ Hotel Noir - υπογραφής του boyfriend, Sebastian Gutierrez - στο πλάι των Danny De Vito, Rosario Dawson και Malin Akerman.
Περισσότερα... »

Μπορεί ακόμη να μην έχει αποκτήσει επίσημα τίτλο, άσχετα αν το Skyfall ολοένα και κερδίζει πόντους στην παραγωγή, εντούτοις η 23η εκδοχή του διασημότερου κινηματογραφικού ήρωα στην ιστορία, μπορεί να περηφανεύεται για το πρώτο κορίτσι που περιλαμβάνεται στο καστ. Κάτι που σημαίνει πως επιβεβαιώθηκαν οι φήμες που είχαν οργιάσει από την περασμένη εβδομάδα στον περίγυρο του Sam Mendes, ο οποίος έχει αναλάβει την σκηνοθετική καθοδήγηση του 007 - μπας και τον βγάλει από το ψυχωτικό τέλμα που έχει βουλιάξει εδώ και δύο επεισόδια - γύρω από την αναμφίβολα όμορφη Γαλλίδα μοντέλα Bérénice Marlohe, που θα κρατήσει τον ρόλο μιας από τις κούκλες που περιβάλλουν τον υπερκατάσκοπο. Συνεπώς το καστ του Bond 23 ολοένα και γεμίζει αφού κατόπιν των μόνιμων Daniel Craig και Judy Dench, προστέθηκαν και οι Helen McCrory (γνώριμη από τις συνέχειες του Harry Potter) και Ben Whishaw (του Perfume) ενώ οσονούπω αναμένονται και οι απαντήσεις στις προτάσεις που έχουν δεχτεί οι έτεροι υποψήφιοι σταρ του πρότζεκτ, Javier Bardem (ως αντίπαλος του Μποντ), o Ralph Fiennes (ως ένας πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών) και η Naomie Harris (ως δεσποινίς Μανιπένι)...


Περισσότερα... »

Οι πιο σκοτεινές του φαντασιώσεις, θα γίνουν πραγματικότητα... Και ειδικά όταν μιλάμε για τις σκέψεις του συγγραφέα Έντγκαρ Αλαν Πόε, όπως τις κατέγραψε στο έργο του Poem, περιγράφοντας μια σωρεία φόνων, οι οποίοι συμβαίνουν στα αλήθεια, με την ίδια σειρά και την ίδια ακριβώς μέθοδο, τότε κυριολεκτικά υπάρχει αστυνομικό ζήτημα προς επίλυση. Αυτή η ανατριχιαστική υπόθεση, στηρίζει την θεματική του θρίλερ εποχής The Raven, μια ταινία που σηματοδοτεί την επιστροφή στην δημιουργική δράση για τον σκηνοθέτη του ανατρεπτικού V For Vendetta, James Mc Teigue - δεν ξεχνώ βεβαίως και του μετριότατου Ninja Assassin - που αν μη τι άλλο αυτό γκόθικ ύφος που προϋποθέτει η ματιά του επί του παρόντος το διαθέτει. Ο ίδιος άλλωστε έχει ορίσει την περίπτωση του Raven, σαν ένα εναλλακτικό Se7en, που λαμβάνει χώρα στην Βαλτιμόρη του 1849. Το αν θα ανταποκριθεί στις απαιτήσεις θα το μάθουμε στις 9 Μαρτίου του 2012, όταν το φιλμ θα κάνει την εμφάνιση του στις αίθουσες, σε διανομή της Relativity και της Rogue.



Τον ρολο του Πόε στην ταινία κρατά ο άνισων επιλογών και δίχως ιδιαίτερα επιτυχημένες παρουσίες σε πιο δραματικούς ρόλους, John Cusack και του ντετέκτιβ που αναλαμβάνει να επιλύσει το μυστήριο του σίριαλ κίλλερ, ο Luke Evans, που πολύ πρόσφατα είδαμε ως Άραμι στους τελευταίους Τρεις Σωματοφύλακες και εντός ολίγου ως Δία στους Immortals. Το καστ συμπληρώνουν ο εξαιρετικός ρολίστας Brendan Gleeson και η αγγελική She's Out Of My League, Alice Eve.


Στις δικές μας αίθουσες? Την άνοιξη του 2012

Περισσότερα... »