Movies Ltd

Το δυσκολότερο πράγμα, όταν έχεις τα πάντα, είναι όταν ανακαλύπτεις, τι ακριβώς σου λείπει... Καλοκαιρινή και ιδιαιτέρως δροσιστική - ελέω του μπόλικου πάγου - αποκαλύπτεται η κομεντί Mr. Popper's Penguins, που επαναφέρει τον αγαπημένο γκριματσοποιό Jim Carrey σε έναν γνώριμο ρόλο, εκείνο του ζωντανού χαρακτήρα που παίζει επί της οθόνης με τα δημιουργημένα στον υπολογιστή animation ζωάκια. Αυτή την φορά δεν είναι βεβαίως ο αεικίνητος Ace Ventura, μα ο ζάμπλουτος επιχειρηματίας Τομ Πόππερ, που βλέπει την τοποθετημένη πάνω σε μια καλοκουρδισμένη τροχιά ήρεμη ζωή του, να διαταράσσεται εξαιτίας της παρουσίας μισής ντουζίνας πιγκουίνων, που μετατρέπουν το πολυτελές νεουορκέζικο λοφτ που διαμένει, κυριολεκτικά σε Βόρειο Πόλο. Βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Richard και της Florence Atwater, εκμοντερνίζεται για τις ανάγκες της σύγχρονης αποχής από τους Sean Anders, John Morris και Jared Stern και προσφέρεται σε χιουμοριστικό πακέτο από τον Mark Waters, που ειδικεύεται στο ανάλαφρο στυλάκι, αν ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν του που περιλαμβάνει κομεντί όπως τα Mean Girls, Just Like Heaven και Ghosts Of Girlfriends Past. Ενώ δικό του είναι και το αναιμικό παραμυθάκι Spiderwick Chronicles, που ξεκίνησε ιδιαιτέρως φιλόδοξα, αλλά προσπέρασε δίχως να εντυπωσιάσει το κοινό.

Πέραν του Carrey, που φαντάζομαι και πάλι θα σολάρει εναλλάσσοντας αστείες φάτσες, στο φιλμ συμμετέχουν η Carla Gugino ως η σύζυγος του, η Angela Landsbury, ο Philip Baker Hall και ο Clark Gregg, που παίζει τον κακό χαρακτήρα που έχει βάλει σκοπό να αποσπάσει από την κατοχή του κυρίου Πόππερ τα συμπαθή πτηνά. Όπως ανακοινώνει το τρέιλερ, το φιλμ θα κάνει πρεμιέρα παγκοσμίως, σε διανομή της Sony, στα μέσα Ιουνίου...

Κατά την διάρκεια της λαμπερής απονομής των τιμητικών βραβείων, του 46ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, αναδείχτηκαν ανά κατηγορία οι εξής νικητές:

Palme D'Or / Χρυσός Φοίνικας - THE TREE OF LIFE - Terrence MALICK

Grand Prix - BIR ZAMANLAR ANADOLU'DA (ONCE UPON A TIME IN ANATOLIA) - Nuri Bilge CEYLAN Ex-aequo LE GAMIN AU VÉLO (THE KID WITH A BIKE) - Jean-Pierre + Luc DARDENNE

Καλύτερη Σκηνοθεσία - DRIVE - Nicolas WINDING REFN

Καλύτερο Σενάριο - HEARAT SHULAYIM (FΟΟΤΝΟΤΕ) - Joseph CEDAR

Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία - THE ARTIST - Jean DUJARDIN

Καλύτερη Γυναικεία Ερμηνεία - MELANCHOLIA - Kirsten DUNST

Jury Prize / Βραβείο της Επιτροπής - POLISSE - MAIWENN

Palme D'Or / Χρυσός Φοίνικας - CROSS (CROSS COUNTRY) - Maryna VRODA

Jury Prize / Βραβείο της Επιτροπής - BADPAKJE 46 (SWIMSUIT 46) - Wannes DESTOOP

Μπορεί μια μόλις εβδομάδα πριν, να άκουσε άσχημα μαντάτα γύρω από την εξέλιξη της υπόθεσης At The Mountains Of Madness, που έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας ο Guillermo Del Toro, ο σούπερ σταρ Tom Cruise όμως εκείνος που ανακοινώθηκε ως το πρώτο σπουδαίο όνομα, που θα συμμετάσχει στην ταινία Horizons, η οποία βασίζεται στην (ανέκδοτη, ακόμη) κόμικ νουβέλα του Joseph Kosinski. Θυμίζω δηλαδή εκείνου που έκανε πραγματικότητα το εξαιρετικό σίκουελ Tron Legacy, που έχει πάρει το οκ της Universal για μια χρηματοδότηση της τάξης των 100 εκ. δολαρίων, γεγονός που σημαίνει πως έχουμε μπροστά μας έναν από τους πλέον μπλοκμπάστερ sci-fi τίτλους της επόμενης διετίας. Το παράξενο της υπόθεσης, έχει να κάνει με το γεγονός πως το στούντιο προχώρησε σε εξαγγελίες, πολύ πριν ακόμη βγει στην δημοσιότητα το βιβλίο του Kosinski, άσχετα αν το προμόσιον που έχει δεχτεί, από την εποχή που ακόμη ονομαζόταν Oblivion, είναι πολλών δεκάδων χιλιάδων δολαρίων. Θεματικά η ιστορία εξελίσσεται στο μέλλον, περίοδο που η επιφάνεια και η ατμόσφαιρα της γης έχουν μολυνθεί ανεπανόρθωτα με συνέπεια οι κάτοικοι της να είναι υποχρεωμένοι να διαβιώνουν σε κατοικίες κατασκευασμένες πάνω από τα σύννεφα. Σε αυτή την πραγματικότητα ο στρατιώτης - κοσμοναύτης Cruise, θα ταξιδέψει στο διάστημα προκειμένου να εξερευνήσει νέους κόσμους για αποικισμό, εκεί που θα βρεθεί αντιμέτωπος με αμέτρητες δυσάρεστες εκπλήξεις. Εκείνο που αναμένεται πλέον είναι το όνομα της συμπρωταγωνίστριας του Maverick, γυναίκας που ο ήρωας του θα ανακαλύψει σε έναν αφιλόξενο πλανήτη κατά την διάρκεια της αποστολής του.

Έχοντας μόλις ανακοινωθεί το όνομα του, ως εκείνου που θα αναλάβει την σκηνοθετική καθοδήγηση της νέας Marvelικής μεταφοράς στην μεγάλη οθόνη με τον τίτλο Supercrooks, που βασίζεται στο ομώνυμο επιτυχημένο κόμικ του Mark Millar, ο Ισπανός Nacho Vigalondo, ετοιμάζεται για την κυκλοφορία της νέας του ταινίας Extraterrestre, που κινείται στον ίδιο χώρο της επιστημονικής φαντασίας, με το φιλμ που τον έκανε διάσημο παγκοσμίως, το μυστηριώδες Cronocrimenes. Από την πρώτη σκηνή του φιλμ, γίνεται αντιληπτό πως ο λατίνος, μιξάρει αγωνία και ανατρεπτικό χιούμορ στην θεματική του: Άντρας ξυπνά με έντονο χανγκόβερ, δίχως να θυμάται τίποτα από την βραδιά που πέρασε, έχοντας δίπλα του μια άγνωστη του, πλην πανέμορφη γυναίκα. Για εκείνο που δεν έχει προετοιμαστεί είναι για το γεγονός πως από στιγμή σε στιγμή αναμένεται η άφιξη του αγριεμένου συζύγου της. Οδός διαφυγής όμως δεν υπάρχει, εφόσον έξω από τον μικρόκοσμο του σπιτιού του επικρατεί πανικός, εξαιτίας της επίθεσης που έχουν εξαπολύσει οι...εξωγήινοι από έναν μακρινό γαλαξία. Απίθανο, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα για τον φουκαρά που υποδύεται ο Julian Villagran, ενώ το σέξι θηλυκό - πέτρα του σκανδάλου παίζει η o mio dio μπαρτσελονέτα Michelle Jenner. Οι ημερομηνίες της κυκλοφορίας του Extraterrestrial - αγγλιστί - από τον υποψήφιο για όσκαρ μικρού μήκους Vigalondo, που παίζει στην πεντάδα των πιο ελπιδοφόρων ισπανόφωνων δημιουργών (παρέα με Cortes, Balaguero, Fresnadillo και Bayona) ακόμη δεν έχουν επισημοποιηθεί...

Διεκδικεί, με τις περισσότερες πιθανότητες να τον κατακτήσει, τον τίλο του πλέον αναμενόμενου μπλοκμπάστερ του καλοκαιριού! Με την διαφορά πως η αναφορά γίνεται για ένα χρόνο μπροστά, το 2012 δηλαδή, όταν και θα κάνει την παγκόσμια αναρρίχηση του με την βοήθεια του μαγικού του ιστού στις τρισδιάστατες οθόνες, στις 3 του επόμενου Ιούλη. Ο Amazing Spider-Man, το πολυδιαφήμισμένο ριμπούτ του θρυλικού υπερήρωα της Marvel, μετά την αρχική καταιγιστική τριλογία των περιπετειών του συνεσταλμένου ρεπόρτερ Πίτερ Πάρκερ, που μεταλλάσσεται σε άνθρωπο αράχνη, καταδιώκοντας το κακό που καρτερά σε κάθε γωνιά της Νέας Υόρκης, βρίσκεται ήδη στην διαδικασία των γυρισμάτων, με ολοκαίνουργο σκηνοθέτη, τον Marc Webb και τον ζεν πρεμιέ, με το ιδιαίτερο γκελ στον γυναικείο πληθυσμό Andrew Garfiel (εξαιρετικός στο Never Let Me Go), να παίρνει την σκυτάλη από τον Tobey Maguire. Το πολυπληθές σταρικό καστ συμπληρώνουν η Emma Stone ως Γκουέν Στέισι, ο Rhys Ifans ως Δρ. Κόννορς / Λίζαρντ, ο Martin Sheen και η Sally Field, που υποδύονται τους θείους του ήρωα. Πέρα από τις δύο φωτογραφίες που η Sony έχει ήδη δώσει στην κυκλοφορία, που ουσιαστικά διαφημίζουν την νέα μοντέρνα κοψιά του κοστουμιού του Spidey, μόλις διέρρευσε και ένα εναρκτήριου προμόσιον πόστερ, ανάγλυφης υφής, που παραπέμπει στην ερπετοειδή εμφάνιση του βασικού αντιπάλου. Αν και απομένουν δεκατέσσερις μήνες πριν την επίσημη πρεμιέρα, όχι πολλοί για ένα τέτοιο ακριβό πρότζεκτ, οι αμέτρητοι φανς περιμένουν εντός ολίγου να κάνει την εμφάνιση του και το πρώτο τίζερ τρέιλερ, που θα δώσει στην δημοσιότητα κάποιες βασικές πληροφορίες από το πλοτ...

Με τον καλύτερο τρόπο, έριξε την αυλαία των προβολών του διαγωνιστικού το 64ο φεστιβάλ των Καννών, παρουσιάζοντας την εκπρόσωπο της Τουρκίας στην φετινή διοργάνωση, το φιλμ Bir Zamanlar Anadolu’Da, που σε ελεύθερη μετάφραση αποδίδεται ως Μια Φορά κι Έναν Καιρό στην Ανατολία. Είναι η πέμπτη συμμετοχή του κορυφαίου σύγχρονου κινηματογραφιστή από την γειτονική χώρα, Nuri Bilge Ceylan στον θεσμό από το 1995, που πρωτοεμφανίστηκε με το Koza, με τις προηγούμενες να του έχουν χαρίσει ένα βραβείο σκηνοθεσία για το Three Monkeys το 08' κι ένα γκραν πρι για το συγκλονιστικό Uzak το 03'. Με το Once Upon A Time In Anatolia, ο Ceylan, επιχειρεί ένα ταξίδι στα βάθη της πατρίδας του, μακρυά από την μεσογειακή λαμπερή βιτρίνα, στην αναζήτηση από τις αστυνομικές, τις εισαγγελικές και τις ιατροδικαστικές αρχές ενός πτώματος, που οι δράστες μόλις έχουν ομολογήσει την δολοφονία του. Μια υπόθεση που τελικά θα αποδειχτεί πολύ πιο σκοτεινή από ότι αρχικά φαντάζει. Ανάμεσα στις ενθουσιώδεις κριτικές που συνόδευσαν την πρώτη προβολή του φιλμ κι εκείνη του Screendaily, που υποστηρίζει πως ο Ceylan με όπλο του την υπομονή ξεδιπλώνει μια πλημμυρισμένη από το πνεύμα του Τσέχοφ ίντριγκα, που αποκαλύπτει συνάμα ένα μεγάλο μέρος της πολιτικοκοινωνικής κατάστασης της σύγχρονης Τουρκίας. "Κανείς από τους χαρακτήρες δεν είναι στην πραγματικότητα, απόλυτα καλός ή κακός, υποστηρίζει στην συνέντευξη του ο δημιουργός και αυτό είναι το μυστικό του φιλμ. Προσπάθησα να διατηρήσω μια ισορροπία στις εκδηλώσεις και τα συναισθήματα του καθενός ώστε ο θεατής ανά πάσα στιγμή να μπορεί να καταλάβει την εύθραυστη ανθρώπινη υφή του, να γίνει ένα με εκείνον. Κι όχι να διανοηθεί πως είναι κάποιος άλλος. Όλες μου οι ενέργειες έγιναν με βάση το ένστικτο μου. Δεν ακολούθησα ένα φορμαρισμένο σενάριο, δεν είναι συνήθως αυτός ο τρόπος δουλειάς μου..."

Συντροφιά με τις πέντε πρωταγωνίστριες του, εκ των οποίων οι τρεις νεότερες εκθαμβωτικής ανατολίτικης ομορφιάς, γιόρτασε την πρώτη του εμφάνιση στο φεστιβάλ των Καννών, ο αναγνωρισμένος Ρουμάνος σκηνοθέτης, Radu Mihaleanu, παρουσιάζοντας την τελευταία του δημιουργία La Source Des Femmes, στο διαγωνιστικό τμήμα των εκδηλώσεων. Θεματικά το φιλμ ταξιδεύει στις ξηρές περιοχές της βορείου Αφρικής, εκεί που ο θρησκευτικός κανόνας επιβάλλει στους άντρες να περιφέρονται τεμπελιάζοντας από καφενείο σε καφενείο, αναγκάζοντας τις γυναίκες να κάνουν όλες τις βαριές - και υπό κανονικές συνθήκες αντρικές - εργασίες. Όπως το να προμηθεύσουν με νερό το χωριό, σκαρφαλώνοντας κακοτράχαλους γκρεμούς και βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια τους την ζωή. Η μικρή επανάσταση των κυριών δεν θα αργήσει να κάνει την εμφάνιση της, με τα θηλυκά να ζητούν περιορισμό των παραδοσιακών αξιών, που θα οδηγήσει και τους συμβίους τους, στο να κάνουν καμιά δουλειά, αλλιώς συζυγικά καθήκοντα γιοκ... Με ανάμικτα συναισθήματα υποδέχτηκε η κριτική την γλαφυρού χαρακτήρα δημιουργία, που είναι γεμάτη με νότες της Ανατολής. Ο THR ενώ εκτιμά μέχρι κάποιου βαθμού, την φολκλορική, ζεστή και ανθρώπινη ιστορία, αναλογίζεται το πως έγινε δεκτός στο κονκόρσο ο Ρουμάνος, αφήνοντας εκτός εικοσάδας άλλους σημαντικότερους υποψηφίους, ενώ ο Screendaily, υποστηρίζει πως ένα τέτοιο ιδιότυπο μιούζικαλ, είναι πολύ πιθανό σύντομα να κτυπήσει την πόρτα και του Μπρόντγουέι. "Αυτές οι επαναστάσεις σημαίνουν πολλά για τους συγκεκριμένους λαούς, υποστηρίζει ο Mihaleanu, που αυτομάτως πηγαίνουν ένα βήμα μπροστά σε κάθε τέτοια εξέλιξη. Πρόθεση μου ήταν να δείξω πως οι γυναίκες είναι ικανές να προκαλέσουν ανατροπή με την επιμονή τους, ακόμη και στον ανδροκρατούμενο ισλαμικό κόσμο. Ο βασικός πρωταγωνιστής του φιλμ είναι το χωριό, στου οποίου την ήδη υπάρχουσα γήινη όψη της ώχρας προσθέσαμε λίγο χρώμα, μπλε, κίτρινο, πορτοκαλί. Το φυσικό φως στάθηκε ευγενικό με την προσπάθεια μας και απόδωσε τις αποχρώσεις σε έναν τόνο εξωπραγματικό."

Θύελλα ενθουσιασμού σκόρπισε στην κρουαζέτ, η πρεμιέρα της ταινίας Drive, του ταλαντούχου δημιουργού σημαντικών φιλμικών στιγμών, όπως το Bronson και η τριλογία του Pusher, Nicolas Winding Refn, που απέδειξε πως η συμπαθής Δανία είναι ικανή να γεννήσει και ικανότατους κινηματογραφιστές και όχι μόνο περιορισμένης αντίληψης παρανοϊκούς με σχιζοειδείς τάσεις. Το πιο εμπορικό από τα φιλμς που συμμετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα των Καννών, περιγράφει το εικοσιτετράωρο ενός βουτηγμένου στην αδρεναλίνη άσου του βολάν, που το πρωί εργάζεται σαν στάντμαν και το βράδυ, χάρη στις οδηγικές του ικανότητες, βοηθά επίδοξους διαρρήκτες να το σκάσουν με τη λεία, από τον τόπο του εγκλήματος. Τους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας του, θα σπάσει η συνάντηση του του με την όμορφη συγκάτοικο του διπλανού του διαμερίσματος, μια γνωριμία που όσο περνά ο καιρός θα προκαλέσει εκπλήξεις και ανατροπές στον τρόπο σκέψης του. "Είναι η πρώτη φορά που πέρασα το κατώφλι του πλανήτη Χόλιγουντ και αυτό για μένα ήταν πραγματικά μυθικό, εξομολογείται ο Refn ενώπιον των δημοσιογράφων, αμέσως μετά το πέρας της πρεμιέρας του Drive. Ζούσα σε ένα φανταστικό σπίτι με πισίνα και κήπο, ντόλτσε βίτα δηλαδή. Πάντοτε υπήρχε ένας άνθρωπος δίπλα μου για να με βοηθά, διώχνοντας μου όποιες αρνητικές προκαταλήψεις είχα για τον τρόπο δουλειάς στην Μέκκα, ενώ η παραγωγή μου πρόσφερε όλες τις ανέσεις για να κάνω την δουλειά μου, όπως ακριβώς εγώ ο ίδιος επιθυμούσα. Σίγουρα το τελικό αποτέλεσμα εμφανίζεται στην οθόνη ιδιαίτερα αληθινό, μα αυτός ο ρεαλισμός δεν είναι κατ ανάγκη και ενδιαφέρον. Δεν θέλαμε να παρουσιάσουμε ένα ντοκιμαντέρ, απλώς επιζητούσαμε την απόλυτη ισορροπία, ώστε η ταινία να μην δείχνει υπερβολικά στυλιζαρισμένη."

Είναι η τέταρτη φορά που ταξιδεύει στις Κάννες, με ιδιαίτερες φιλοδοξίες, ο σαραντάχρονος ναπολιτάνος Paolo Sorrentino, με τις τρεις προηγούμενες, όλο και να του έχουν κρύψει ένα μικρό δωράκι στις αποσκευές, που μπορεί να ακούει στο όνομα μέγα βραβείο της επιτροπής, δεν έχει καμία σχέση όμως με τον Παλμ Ντορ, που αποτελεί και την νούμερο ένα επιδίωξη του. Το This Must Be The Place, περιγράφει την οδύσσεια ενός ξεπεσμένου ρόκερ, από την Νέα Υόρκη μέχρι την μακρινή Γιούτα, στην απόπειρα αναζήτησης του Ναζί, που είχε υπό την εποπτεία του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, τον άρτι αποθανόντα πατέρα του. Απλά καλές οι πρώτες αντιδράσεις των παρευρισκομένων στην πρεμιέρα, με τον THR να κάνει λόγο για αδυναμία σωστής ισορροπίας ανάμεσα στην μεταμόρφωση του χαρακτήρα του Σεγιέν και στο δραματικό μπαγκράουντ του Ολοκαυτώματος και τον Guardian να συμφωνεί, πως η αναφορά στην εβραϊκή τραγωδία, δεν γίνεται με ιδιαίτερη επιτυχία. Από την πρώτη αγγλόφωνη περιπέτεια του ο Sorrentino, μόνο θετικές αναμνήσεις έχει, όπως ομολογεί στην συνέντευξη τύπου: "Η κινηματογράφηση στην Αμερική, την κατεξοχήν φιλμική χώρα, ήταν μια ενθουσιώδης εμπειρία. Το να χειρίζεσαι τον χώρο με την κάμερα, είναι πραγματικά εκπληκτικό. Όλοι μας είμαστε σαν μικρά παιδιά, που ανακάλυψαν έναν καινούργιο κόσμο. Η αρχική σεναριακή ιδέα ήταν να έρθουν πρόσωπο με πρόσωπο δύο μοιραίοι χαρακτήρες, ένας πρώην Ναζί και ένας πενηντάρης, που ακόμη όμως συμπεριφέρεται σαν παιδί."