Movies Ltd

Εμβόλιμο αυτό το πλανάκι, μόλις λίγων δευτερολέπτων, στο Ποιος Θανάσης, εκείνη την κομεντί που συμμορία λαμόγιων βάζει στο στόχαστρο, μικρομεσαίο επιχειρηματία: Μέσα στην διαρκή τρεχάλα του, για να προλάβει τα πάντα και να μην αφήσει δυσαρεστημένο κανέναν, ο φουκαράς βιοπαλαιστής περνά μπροστά από τον πάγκο υπαίθριου λουλουδοπωλείου και καλημερίζοντας την ευτραφή κυρία, που λιάζεται όπως πάντα, της προσφέρει το ημερήσιο γλύκισμα της, την σοκολατίτσα της. Δεν διανοούμαι να φανταστώ το πως ο νεοέλληνας θα μπορούσε να απεικονιστεί καλύτερα στην μεγάλη οθόνη. Με τα ντέρτια, τις σκοτούρες, τα κουσούρια, τις εμφανείς αδυναμίες, τα χίλια μύρια προβλήματα, την καθημερινή μιζέρια, να δηλώνουν διαρκώς παρόν κι όμως εκείνος όχι απλά να τα ξεπερνά, όχι να βρίσκει τον χρόνο για να αναζητήσει την αγάπη, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού του να σκέφτεται και τον συνάνθρωπο του, να του χαρίσει μια έστω και στιγμιαία απόλαυση, ηλιαχτίδα στην μουνταμάρα του συννεφιασμένου κάθε μέρα.

Αυτός ήταν ο Θανάσης Βέγγος. Το συναίσθημα που νιώθεις σαν θεατής, μόλις διαβάζεις το όνομα του στα κρέντιτς των χιλιοειδωμένων, ασπρόμαυρων συνήθως, ταινιών του, είναι σαν κι εκείνο όταν σου κτυπά το κουδούνι για επίσκεψη ο αγαπημένος σου συγγενής, ο καλός δικός σου άνθρωπος. Που ξέρεις πως η συντροφιά του για την επόμενη ώρα θα απογειώσει το κέφι σου, θα σε διασκεδάσει στο έπακρο, θα σε κάνει να γελάσεις, όχι με τίποτα καραγκιοζιλίκια και βωμολοχίες, αλλά με έναν τρόπο μοναδικό, που μόνο εκείνος γνωρίζει. Ακόμη κι αν τα αστεία του τα έχεις ξανακούσει μυριάδες φορές, κρέμεσαι από τα χείλη του για να τα ξαναζήσεις, σαν να είναι η πρώτη φορά. "Έλα θείε, ξαναπές εκείνο το καλαμπούρι με το μουλάρι τον Αστραχάν. Και αυτό που παρίστανες τον ατζαμή φωτογράφο. Κι αυτό που έκανες τον θυρωρό, με εκείνη την χοντρή μαντάμ Καλιακούδα (μου) που ανέβαζες τις σκάλες, όταν δεν λειτουργούσε το ασανσέρι..."

Από σήμερα το πρωί, λέει το κακό μαντάτο, αυτός ο καλός μας άνθρωπος, ο μανού - ανθού, ο ξέρεις από βέσπα, ο θα σε κάνω βασίλισσα, ο άτιμε Κατραμπά έβαψα τα χέρια μου με το αίμα σου, ο Αχόρταγος, ο μυστικός πράκτωρ της γκάφας, ο πολυτεχνίτης, μα και συνάμα ερημοσπίτης, ο Θρασύβουλας με τον ατμό του, σωματικά δεν είναι κοντά μας. Κι η ψυχή του έχει ταξιδέψει εκεί ψηλά και λάμπει σαν ήλιος, στον ουράνιο γαλαξία, μαζί με τον Λογοθετίδη, τον Κωνσταντάρα, τον Χατζηχρήστο... Παραμύθια, σενάριο φτηνό και διόλου πλακατζίδικο... Δεν το πιστεύω σου λέω. Απέναντι μου τον βλέπω, τώρα δα, στο παρκάκι να προσφέρει την καθημερινή σοκολάτα της κυρίας Ολυμπίτσας. Χρόνια τώρα δεν άργησε στιγμή στο πέρασμα του. Και ούτε πιστεύω θα αργήσει ποτέ του, ακόμη και δυο αιώνες να περάσουν!

Για την τιμή και την υπερηφάνεια! Μπορεί η τελευταία του δημιουργία - το 13 Assassins, που για να δούμε στα μέρη μας πρέπει να κάνουμε καμιά εκατοστή δεήσεις - να ξεκινά μόλις την διεθνή της καριέρα, ο σπουδαίος Takashi Miike, έχει ήδη έτοιμη την νέα του ταινία, που η πρεμιέρα της, σε τρισδιάστατη μάλιστα φόρμα, αναμένεται να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα του Cannes 64. Το όνομα της Ichimei, που στα γιαπωνέζικα ονομάζεται και Seppuku και στα ελληνικά μεταφράζεται ως Χαρακίρι και όπως πολύ καλά οι παλαιότεροι αντιλαμβάνονται, πρόκειται για ριμέικ του συγκλονιστικού φιλμ του Masaki Kobayashi, από το 1962. Από το τρέιλερ που μόλις κυκλοφόρησε η παραγωγή, το οποίο περισσότερο μοιάζει με βιαστικό συνοδευτικό, για το προμοτάρισμα στην κρουαζέτ, δεν μπορώ να καταλάβω και πολλά πράγματα, μέσα από τα 30 δεύτερα του και τα λιγοστά πλάνα που απεικονίζει. Από την μοναδική φωτογραφία που το στούντιο έχει αφήσει να διαρρεύσει στο διαδίκτυο, όμως, εύκολα αντιλαμβάνομαι πως ο Miike, θα ακολουθήσει πιστά τις προσταγές του προκατόχου του, αφού το πλάνο της προετοιμασίας της θυσίας του ανένταχτου σαμουράι - δηλαδή ρόνιν - Χανσίρο Τσουγκούμο, στην αυλή του Αφέντη Σάιτο, μοιάζει copy paste από το θρυλικό του πρωτότυπου.

Δίχως να έχουν γίνει γνωστές οι ημερομηνίες της κυκλοφορίας του Hara-Kiri: Death Of A Samurai, αναμένουμε περισσότερες πληροφορίες, από το πέρασμα του από το σημαντικότερο φεστιβάλ της Ευρώπης, εκεί που παρόμοιου ύφους ταινίες ποτέ δεν περνούν απαρατήρητες. Αξίζει να αναφερθεί πως τον ρόλο που εκτόξευσε την φήμη του Tatsuya Nakadai πριν από μισό αιώνα, εδώ κρατά ο αναγνωρισμένος πρωταγωνιστής του θεάτρου καμπούκι, στην πατρίδα του, Ebizo Ichikawa.

Σύμφωνοι, μπορεί το κορίτσι να έχει μικρή σχέση με το σινεμά, εφόσον κατοπινά εκείνου του περίεργου Das Wilde Leben (8 Miles High) το 2008, που δεν θυμάμαι αν είχε έστω ένα πλάνο ντυμένη, δεν έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την έβδομη τέχνη. Έχοντας ρίξει περισσότερο το βάρος της στις τηλεοπτικές σειρές και στις συνήθως sold out συναυλίες, η γεννημένη στο Πολωνικό Βρότσλαβ, μα μεγαλωμένη στην Γερμανία, Natalia Avelon, μπορεί να απουσιάζει από την μεγάλη οθόνη, δεν συμβαίνει το ίδιο όμως και με τις πολύχρωμες σελίδες περιοδικών όπως το GQ, που στην Αλεμάνια έκδοση του, την φιλοξενεί στο τεύχος του Μαΐου, σε μια αποκαλυπτικότατη divine φωτογράφηση. Πιθανόν από μπόι να να μην είναι και το πρώτο, αφού ίσα που ξεπερνά τους 160 πόντους ύψος, το σέξι το κουβαλά πάνω της και με το παραπάνω, όμως, η καυτή μελαχρινή.

"Και η πρώτη σου σκέψη, ήταν να έρθεις σε ένα σχολείο γεμάτο πιτσιρίκια???" Αυτή κι αν είναι Dumb And Dumber αντίδραση, όταν είσαι ζωσμένος ακούσια με εκρηκτικά και από το μυαλό σου περνά να ενημερώσεις τον καλύτερο σου φίλο, γιατί συμβαίνει αυτό. Βεβαίως μέχρι να βρεθείς σε αυτή τη θέση έχει μπει το σεναριακό νερό στο αυλάκι της ταινίας 30 Minutes Or Less, της ολοκαίνουργης σπαρταριστής - λέει - κωμωδίας του Ruben Fleischer, σκηνοθέτη του εξαιρετικά δομημένου Zombieland, που στα μέρη μας υποτιμήθηκε σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε να μην ακουμπήσει καν την υπόνοια εξόδου στους κινηματογράφους μας. Anyway, η Sony ελπίζει πως με τα Τριάντα Λεπτά Ίσως και Λιγότερα, να ισοφαρίσει την προηγούμενη επιτυχία του δημιουργού στις ΗΠΑ, όταν και θα προβληθεί από τις 12 Αυγούστου και κατοπινά να κάνει την διεθνή καριέρα που του αναλογεί. Το στόρι δεν είναι διόλου αδιάφορο, έχοντας στο επίκεντρο του έναν νεαρό ντελίβερη, που απάγεται από δύο επίδοξους κακοποιούς, οι οποίοι τον τυλίγουν με ΤΝΤ και δυναμίτη και τον υποχρεώνουν να πραγματοποιήσει μια ληστεία για πάρτη τους. Εκείνος δίχως να ξέρει που να ζητήσει βοήθεια, θα αποτανθεί στον πρώην κολλητό του, που μόλις τα έχουν σπάσει, εξαιτίας της σχέσης του με την δίδυμη αδελφή του.

Βεβαίως από την προηγούμενη δουλειά του Fleischer μέχρι ετούτη, ο κοινός παρανομαστής που είναι ο πρωταγωνιστής και ακούει στο όνομα Jesse Eisenberg, έχει φροντίσει δια μέσου του The Social Network, να εκτοξεύσει στα ουράνια την φήμη του, φτάνοντας μέχρι τις οσκαρικές πεντάδες, συνεπώς την νέα του ταινία το κοινό θα την αντιμετωπίσει με άλλο μάτι. Ο ικανός φέρελπις με την έξυπνη φάτσα, εδώ έχει σαν συμπαραστάτη στο δύσκολο έργο του, τον ινδικής καταγωγής Aziz Ansari, γνωστό από ένα σωρό κομεντί παρόμοιου τύπου, που καλούνται να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες που τους βάζει το ντουέτο των παρανόμων, που συνθέτουν οι Danny McBride και Nick Swardson.

Μια φιλία, δύο δεκαετίες... Τι ακριβώς συμβαίνει, όταν το ζευγαράκι του σινερομάντζου, συνθέτουν η αγαπημένη σου ενζενί και ότι πιο αχώνευτο έχει να επιδείξει η νέα γενιά ζεν πρεμιέ? Δυστυχώς συνήθως υπερισχύει το αρνητικό στοιχείο, σε τέτοιο βαθμό ώστε να πείσει το θετικότερο, παρότι γέννημα θρέμμα της Νέας Υόρκης, να υιοθετήσει εκείνη την βαριά βρετανική αξάν, που σε τέτοιου είδους αισθηματικές ντραμεντί, μάλλον λειτουργεί απωθητικά. Όπως και να έχει πάντως, μια εμπιστοσύνη στην εκ Δανίας σκηνοθέτιδα Lone Scherfig, που δεν τα πήγε κι άσχημα στο γνωστότερο μέχρι στιγμής πόνημα της, An Education, την έχω για να αποφύγει τις κακοτοπιές που σπέρνει σε κάθε του εμφάνιση, αυτός ο bad news, ο Jim Sturgess. Το στόρι, δίχως να διεκδικεί τίποτα δάφνες σεναριακής πρωτοτυπίας, παρακολουθεί τις ζωές δύο νέων, που ξόδεψαν αγκαλιά το μοιραίο βράδυ της αποφοίτησης τους κι έκτοτε ορκίστηκαν αυτή την ημερομηνία να συναντιούνται, για να ξυπνούν την ερωτική ανάμνηση. Άλλες φορές η επέτειος θα τους βρει μαζί, άλλες πάλι όχι... Τα ετήσια αυτά ραντεβού της Εμ και του Ντέξτερ, για πρώτη φορά περιγράφηκαν στο αναγνωρισμένο διεθνές μπεστ σέλλερ του David Nicholls, One Day, που ο ίδιος ανέλαβε να διασκευάσει το σκριπτ για την παραγωγή της Random House και του Film 4 και η Focus θα παρουσιάσει σε περιορισμένο κύκλωμα αμερικάνικων αιθουσών, στις 8 του Ιούλη.

Ταινία με πρωταγωνίστρια την καλή μου Anne Hathaway, δεν μπορεί να περάσει στο βρόντο, ακόμη κι αν έχει στο πλάι της τον εφάπαξ χρυσό βατόμουρο Άγγλο, που ούτε για πλάκα δεν είναι αντάξιος της, στοιχείο που διακρίνεται δια γυμνού οφθαλμού στο προωθητικό βίντεο, που μόλις έκανε την εμφάνιση του. Το καστ συμπληρώνουν η Patricia Clarkson, η Romola Garai και ο Jamie Hives.

It's over, i'm sorry but it's over! Κουβέντα που εύκολα θα μπορούσαν να που οι φανατικοί του σίριαλ των Transformers, που κλείνει με την τρίτη και τελευταία συνέχεια τον κύκλο που ξεκίνησε πριν από πέντε χρόνια, αποτελώντας ένα από τα πλέον θορυβώδη και καταιγιστικά μπλοκμπαστερικά τρίπτυχα. Με ένα τρέιλερ, που τα πλάνα του ξυπνούν συνειρμούς ανάλαφρων χορευτικών στιγμιοτύπων μπαλέτου, με την μόνη διαφορά πως οι παρτενέρ είναι γιγάντια, λαμαρινένια όντα από άλλο πλανήτη, ξεκινά επισήμως τo προωθητικό ράλι η Paramount, που θα λήξει την 1η Ιουλίου, όταν και το Dark Of The Moon, θα κάνει την παγκόσμια πρεμιέρα του. Σκηνοθετημένο και πάλι από τον αγαπημένο δημιουργό των περιπετειών δράσης, Michael Bay, το καινούργιο τσάπτερ του πολέμου ανάμεσα στους Ότομποτς και τους Ντισέπτικονς, γενικεύει το πεδίο της μάχης, τόσο σε ολόκληρη την Πόλη των Αγγέλων, που βρίσκεται σε συναγερμό, αλλά και στο διάστημα, που η διαστημική κόντρα ανάμεσα στις δύο - γήινες αυτή την φορά - υπερδυνάμεις, πολύ καλά κρατεί. Φυσικά την λύση για μια ακόμη φορά θα δώσει ο πάλαι ποτέ συνεσταλμένος, που τώρα έχει κατανοήσει τον ρόλο που παίζει στην εξέλιξη του Star Wars, Σαμ Γουιτγουίκι, που για μια ακόμη φορά, υποδύεται ο Shia LaBeouf, ο οποίος εκτιμώ δεν έχει καταφέρει ακόμη να εξαργυρώσει στον βαθμό που θα επιθυμούσε, την ώθηση που του έδωσε ο ρόλος.

Έχοντας μάλιστα στο πλάι του ολοκαίνουργο κορίτσι, μιας και η Megan Fox κάπου τα έσπασε με την παραγωγή, με συνέπεια την θέση της να πάρει η μοντέλα Rosie Huntington Whiteley, έχοντας σαν μοναδικό σκοπό, να δώσει μια σούπερ σέξι διάσταση στο γενικότερο πανδαιμόνιο. Όσο για τους αστέρες που θα παρελάσουν από τα πλάνα του Transformers 3, χρόνο να έχεις να μετράς, αφού τα ονόματα των γνώριμων Josh Duhamel, Tyrese Gibson, John Turturro, με των πρωτοεμφανιζόμενων στο σίριαλ Frances McDormand, John Malkovich, Patrick Dempsey και Alan Tudyk, συνθέτουν ένα πραγματικό all star καστ!

Ισχύς, απληστία, λαγνεία, έγκλημα! Αυτός κι αν είναι ο πρώτος αριθμός του λαχείου. Να είσαι εμφανισιακά φτυστός ο γιος του πιο διάσημου δικτάτορα της υφηλίου, γνώριμου κι αυτού για τον σαδιστικό βίο και την παράνομη πολιτεία του και να βρεθείς στο διάβα του την στιγμή που αναζητά σωσία. Το ότι θα πάρεις την θέση τους στις επικίνδυνες δημόσιες αποστολές, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο, αφού δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο αντίδρασης και αντίστασης στις βουλές του βλασταριού του Σαντάμ. Επειδή όμως ουδέν κακόν, αμιγές καλού, παρέα με τις αγγαρείες που θέτουν σε μέγα κίνδυνο την ζωή του κομπάρσου, έρχεται και η καλή ζωή, τα πλούσια πάρτι, τα όμορφα κορίτσια. Εμπειρίες που έζησε από πρώτο χέρι ο Λατίφ Γιαχία με τ' όνομα και τις δημοσίευσε στα απομνημονεύματα του στα 1997, προκαλώντας το ενδιαφέρον της Lionsgate, που τις νοίκιασε τις μετέτρεψε σε σενάριο δια χειρός Michael Thomas (του αξέχαστου Ladyhawke) και τις παρέδωσε στην έμπνευση του βετεράνου Lee Tamahori, για να τις αποδώσει σε ένα περιπετειώδες θρίλερ, όπως καλά ξέρει από την εποχή του Die Another Day και του Triple X. Το αποτέλεσμα είναι η ταινία The Devil's Double, που για πρώτη φορά έκανε την βόλτα της από το Sundance αποσπώντας θετικά σχόλια, πριν περάσει στην επίσημη κυκλοφορία σε περιορισμένο κύκλωμα αμερικάνικων αιθουσών, στις 29 Ιουλίου.

Αυτή είναι και η πρώτη πρωταγωνιστική προσπάθεια του Εγγλέζου Dominic Cooper, που γνωρίσαμε στην Mamma Mia και θα δούμε και στον Captain America, σε διπλό όπως είναι φυσικό ρόλο, του Γιαχία και του Γιουντάι Χουσείν, έχοντας στο πλάι του την λαμπερή Ludivine Sagnier, ως σκοτεινό αντικείμενο του πόθου, τόσο εκείνου, όσο και του Διαβόλου που καλείται να ντουμπλάρει.

Όταν οι Ουρανοί δεν είναι ικανοί να μας υπερασπιστούν, ένας άντρας επιλεγμένος από τους Θεούς θα έλθει να μας ενώσει. Και η μετακόμιση της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας στην μεγάλη οθόνη, πολύ καλά κρατεί, αφού ανάμεσα στο - αδιάφορο - Clash Of The Titans και το σίκουελ του Wrath, κάνει την εμφάνιση του το αντίπαλον δέος, που ακούει στον τίτλο Immortals και από το τρέιλερ κιόλας, που κόβει ανάσες, προβλέπω να κερδίζει τις εντυπώσεις στην άτυπη μάχη των στούντιος. Είναι η ιστορία του ημίθεου Θησέα, που με την βοήθεια των ελάχιστων αντρών του και της πανέμορφης ιέρειας Φαίδρας, καλείται να αντιμετωπίσει τις ορδές των αποφυλακισμένων Τιτάνων, οι οποίοι έχουν θέσει σε αμφισβήτηση την κυριαρχία των θεών του Ολύμπου και να σώσει την ανθρωπότητα. Όπλο πρώτο, ο προϋπολογισμός των 100 εκατομμυρίων δολαρίων που βγήκαν από τα ταμεία της παραγωγής, που έχουσα την γνώση και την εμπειρία από τους χρυσοφόρους 300, έχει θέσει πανύψηλους στόχους για την πορεία των Αθανάτων στα Box offices. Όπλο δεύτερο η απεικόνιση του κόμικ σκηνικού, που φιλοξενεί τους ήρωες και στην τρισδιάστατη φόρμα αποτελεί ένα επιπλέον αβαντάζ για ένα wanabe μπλοκμπάστερ, σαν και αυτό που θα παρουσιάσει ο Tarsem Singh, σε σενάριο των αδελφών Παρλαπανίδη και σε διανομή της Relativity Media στις 11-11-11. Όπλο τρίτο? Αυτό δεν είχε εξ αρχής υπολογιστεί, μα προέκυψε στην πορεία, εφόσον ο εκλεκτός που κρατά τον κεντρικό ρόλο, ήδη αποτελεί το πιο Hot όνομα στο Χόλιγουντ αυτή την στιγμή, ελέω Man Of Steel...

Όπερ σημαίνει πως ο ζεν πρεμιέ Henry Cavill, στους Immortals, θα πραγματοποιήσει μια πρώτης τάξης πρόβα τζενεράλε, πριν ντυθεί την δίχρωμη στολή του Superman, όντας ο εκλεκτός της Marvel. Έχοντας δίπλα του μια πλειάδα αστέρων, από την κούκλα Freida Pinto και τον Luke Evans, τον Kellan Lutz και την Isabel Lucas, τον Stephen Dorff και τον Joseph Morgan, μέχρι τους τόσο έμπειρους John Hurt και Mickey Rourke, που κρατούν τους ρόλους του Δία και του Βασιλιά Υπερίωνα αντίστοιχα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 10 Νοεμβρίου 2011 με τον τίτλο Αθάνατοι

Μόνον ο ένας θα επιβιώσει. Μετά από δέκα χρόνια, επτά συνέχειες, εκατομμύρια εκατομμυρίων στα ταμεία και αμέτρητες ανατριχίλες διάσπαρτες στα καθίσματα κάθε κινηματογραφικής πλατείας, μια από τις σημαντικότερες φιλμικές σειρές της ιστορίας, ρίχνει την αυλαία της αυτό το καλοκαίρι, μετά πολλών, πολλών τυμπανοκρουσιών. Η ιστορία του πιτσιρικά με τις απίστευτες μαγικές ικανότητες, μια δεκαετία μετά από την εισαγωγική του χρονιά στη σχολή μαγείας, φτάνει στο τέλος της, εκεί που θα λάβει χώρα - όπως άλλωστε γνωρίζουν οι περισσότεροι που έχουν μελετήσει ενδελεχώς το βιβλίο της Rowlings - η υπέρτατη μάχη, ανάμεσα στις δυνάμεις του Καλού και του Κακού. Των πρώτων σημαιοφόρος και πάλι ο χαρισματικός Χάρι Πότερ, με τους στενούς του φίλους Ερμιόνη και Ρον, να έχουν ξεπεράσει τα υπαρξιακά προβλήματα του Part 1 και να στέκουν αγέρωχα στο πλάι του. Των δεύτερων, που φαντάζουν πανίσχυροι, με την πλάστιγγα των προγνωστικών να γέρνει προς το μέρος τους, ηγείται ο ακατανόμαστος Βόλντεμορτ, που από το πρώτο επεισόδιο έχει βάλει σκοπό του να εξολοθρεύσει τον Χάρι. Οι ανάσες θα κοπούν παγκοσμίως, σε τρισδιάστατη φόρμα όπως αρμόζει στην περίσταση, όπως έχει τάξει η διανομέας Warner, στις 15 Ιουλίου, του τρέχοντος εντυπωσιακότατου όπως εξελίσσεται καλοκαιριού και οι αμέτρητοι φανς κάνουν ήδη τον προγραμματισμό τους, για να δηλώσουν το παρόν στην πρώτη κιόλας προβολή.

Σκηνοθέτης του τελικού μέρους, ο αξιόλογος Βρετανός David Yates, που πλην του Μέρους 1ου, είχε δείξει πολύ καλά δείγματα στα προηγούμενα τσάπτερ που έφερε εις πέρας, ενώ το σενάριο υπογράφει ο Steve Kloves, που μέχρι τώρα δεν είχε επιμεληθεί μόνο το πιο παραμυθένιο Order Of Phoenix. Αυτή θα είναι και η τελευταία φορά που θα δούμε μαζί την παρέα των Daniel Radcliffe, Emma Watson και Rupert Grind, περιστοιχισμένους από την πρωταγωνιστική Εθνική Αγγλίας, αρχηγός της οποίας είναι και πάλι ο Ralph Fiennes, μακιγιαρισμένα αγνώριστος στον ρόλο του σατανικού Λόρδου.

Σκοπός μας, λέει, δεν είναι να διαπιστώσουμε αν η ψυχή σας είναι καλή ή κακή. Σκοπός μας είναι να καταλάβουμε αν έχετε ψυχή. Το ίδιο ακριβώς ερωτηματικό που κινηματογραφικά τουλάχιστον πλανάται στον αέρα, από την εποχή του Blade Runner, με ενδιάμεσες στάσεις στο Artificial Intelligence και το Gattaca, επανέρχεται στο επίκεντρο της κουβέντας, φορώντας όμως μια διαφορετική μπέρτα, λιγότερο εντυπωσιακή, εκρηκτική και sci fi, περισσότερο λυρική, ποιητική και εντέλει συγκινητική. Γιατί η ώρα της πραγματικής ερώτησης δεν είναι και πολύ μακριά, όταν απέναντι μας θα υπάρχει το ανδροειδές και εμείς οι πραγματικοί, θα κληθούμε να το ξεζουμίσουμε, εκτιμώντας πως πίσω από τα πλασματικά κύτταρα, δεν υπάρχει το παραμικρό συναίσθημα.

Στην δεκαετία του 60, το ανθρώπινοι προσδόκιμο ζωής, χάρη στις επιστημονικές ανακαλύψεις έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα εκατό χρόνια. Βασικός παράγοντας για την επιτυχία αυτή των παγκόσμιων R&D, η δημιουργία πιστών αντιγράφων, που σαν μοναδικό λόγο ύπαρξης τους έχουν κάποια στιγμή να λειτουργήσουν σαν δωρητές οργάνων, προς εκείνους που έχουν κοπιάρει. Στο περιφερειακό, αυστηρών αρχών, βρετανικό σχολείο του Χάλσαμ, οι μικροί μαθητές μεγαλώνουν ανέμελοι ακολουθώντας τους ρυθμούς κάθε νορμάλ συνομήλικου τους, δίχως όμως να γνωρίζουν απόλυτα την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την πλήρη κοινωνική αποκοπή τους: Πως πρόκειται για κλώνους, που έχουν δημιουργηθεί απλά και μόνο για να προσφέρουν τα ανταλλακτικά τους, όταν το ορίτζιναλ τους το απαιτήσει.

Ουσιαστικά η υπόθεση, που θεματικά βασίζεται στο περιβόητο μπεστ σέλλερ του Kazuo Ishiguro από το 2005, εκτυλίσσεται μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού, της Κάθι και παρουσιάζει την φιλική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε εκείνη και τους κολλητούς της φίλους, τον ανασφαλή Τόμι και την πλεονέκτρα Ρουθ. Χωρισμένο σε τρεις πράξεις, με περίπου οκτώ χρόνια χρονική απόσταση μεταξύ τους, προβάλλεται η ενηλικίωση και η ωρίμανση τους, πάντοτε μέσα από το πρίσμα πως η πορεία τους δεν θα είναι η συνήθης, αλλά ακολουθεί εκείνη του δότη, που εκ προοιμίου έχει καθορισμένη ημερομηνία λήξης. Αμέσως αμέσως το πρώτο στοιχείο που στερούνται στην ουσιαστικά λοβοτομημένη σκεπτική τους, είναι το όνειρο, η προσδοκία. Τι πλάνο να καταστρώσουν για το αύριο, όταν εκείνο φαντάζει ομιχλώδες, ακόμη κι αν ξέρουν πως η αποστολή τους είναι προς καλού. Σε ποιον ουρανό να πετάξουν, όταν τα φτερά τους είναι πετσοκομμένα από τον ίδιο τους τον πλάστη. Και σε αυτό το σημείο εμφανίζεται το τρικ του μαριονετίστα. Η αβεβαιότητα. Η φήμη που λέει, πως αν αποδείξουν πως μπορούν να συνεισφέρουν κοινωνικά ως ρίαλ όντα, είναι πολύ πιθανό να γλυτώσουν το νυστέρι...

Το μαχαίρι της απαισιόδοξης εξέλιξης όμως είναι πολύ πιο κοφτερό και θανατηφόρο. Και μπορεί η υπόλοιπη σοσιετέ να γερνά, αγγίζοντας υπεραιωνόβια νούμερα, η νιότη εκείνων που κλείνουν τα μάτια μια για πάντα για να την συντηρήσουν, χάνεται δια παντός. καθηλωτικό το ποίημα του Mark Romanek, που είναι μεγάλος δημιουργός κι ας τον έχει υποτιμήσει - ουσιαστικά αδικήσει - το αποκαλούμενο λόμπι. Ο πενηντάχρονος από το Σικάγο, με μέθοδο που καθηλώνει, δίχως ψευτομελοδραματισμούς και φωνακλάδικες ακρότητες, προσφέρει μια από τις πιο σπουδαίες φιλμικές στιγμές της χρονιάς, αντανακλώντας μέσα από τα αλληγορικά πλάνα του, μια πραγματικότητα υπαρκτή, χειροπιαστή, τωρινή και όχι μια εξέλιξη που θα λάβει χώρα αύριο ή μεθαύριο. Δυστυχώς κι αυτού η ματιά πεσιμίζει, προσθέτοντας ακόμη ένα χιλιόμετρο στο δίχως τέλος σκοτεινό τούνελ...

Δεν πρέπει να το έστυψε και πολύ το κεφαλάκι της η κυρία Hardwicke, όταν σκεπτόταν το πως θα απαντήσει στην - άδικη - αποπομπή της από το πρότζεκτ του Twilight, του οποίου είχε φροντίσει το πρώτο και μακράν καλύτερο επεισόδιο. Σου λέει αυτό ξέρω, αυτό ζητά και το κοινό, να βάλω ένα ακόμη κορίτσι στο μέσον μιας αντρικής αντιζηλίας, να το στυλιζάρω οπτικά, να του προσθέσω και μια λυκίσια ίντριγκα να το συντροφεύει, να το σερβίρω στον κόσμο όπως έκανα και τότε, να πάρω και το χειροκρότημα ξανά. Όμως δεν είναι κάθε μέρα του Βαπτιστή, για να πηγαίνουν όλα δεξιά και όπως τα πλανάρεις. Ειδικά όταν από το σχέδιο σου απουσιάζει ολοκληρωτικά, η ποιητικά λυρική εκείνη αντίληψη που έκανε το πρώτο τεύχος του Λυκόφωτος ξεχωριστό...

Σε ένα μεσαιωνικό χωριό στην μέση του δάσους, μεγαλώνει η όμορφη Βάλερι, που το ανέμελο πνεύμα της επιβάλλει να χαριεντίζεται ολημερίς με τον ξυλουργό Πίτερ. Δυστυχώς για εκείνη οι γονείς της έχουν διαφορετικά πλάνα για το μέλλον της, εφόσον της προορίζουν για γαμπρό τον πολύ πιο εύπορο Χένρι. Την γαλήνη της μικρής κοινότητας θα διαλύσει η επανεμφάνιση του αιμοσταγούς κτήνους με την όψη του μαύρου λύκου, που εδώ και καιρό βασανίζει τους άμοιρους χωρικούς, σκορπώντας τους τον φόβο και τον τρόμο. Το τελευταίο του θύμα, η μικρότερη αδελφή της Βάλερι, θα οπλίσει τα χέρια των φιλήσυχων συμπολιτών της, που θα βγουν στο δάσος με μοναδικό σκοπό να εξοντώσουν το θηρίο που τους απειλεί.

Κι έτσι το γνωστότερο παραμύθι όλων των εποχών, που μια φορά κι έναν καιρό σκαρφίστηκε ο Περό και μετεξέλιξαν οι αδελφοί Γκριμ, εξάπτοντας με την αφήγηση του την νηπιακή φαντασία, παίρνει σάρκα και οστά και μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη, με διάθεση και να τρομάξει, αλλά και να σταθεί ως μια επική ερωτική ιστορία. Και ας πούμε ότι το δεύτερο το κατορθώνει εύκολα, μιας και στο πρόσωπο της ξανθομαλλούσας Κοκκινοσκουφίτσας, κτίζεται η ικανή ίντριγκα, που θα ανάψει την σπίθα της διένεξης των δύο μνηστήρων της καρδιάς της. Το φοβιστικό κομμάτι του παζλ, αναζητείται ακόμη, αφού από λίγο έως πολύ, το υποτυπώδες σασπένς το έχουμε ξαναδεί και σε πιο προσεγμένη μάλιστα φόρμα στο The Village του Shyamalan. Αν καλά και σώνει θα έπρεπε να κατηγοριοποιήσω το Red Riding Hood, μάλλον θα το έβαζα στο genre των αστυνομικών θρίλερ, αφού στο μεγαλύτερο κομμάτι της διάρκειας του, καταζητείται ο λύκος ή για να το πως καλύτερα εκείνος που μόλις το φεγγάρι γεμίσει, μετατρέπεται σε λυσσασμένο τετράποδο και σκοτώνει. Από την λίστα των υπόπτων της Ιεράς Εξέτασης, παρελαύνει βεβαίως όλο το χωριό, με τον μισοτρελαμένο Αρχιερέα Σόλομον - δηλαδή τον βγαλμένο από το Άλικο Γράμμα Gary Oldman σε έναν από τους πιο αδιάφορους ρόλους της καριέρας του - να μην καταφέρνει να βάλει σε τάξη τις σκέψεις του, ώστε να καταδείξει τον ένοχο. Δεν ήθελε και πολύ σκέψη Παπά μου. Έρωτας είναι η αιτία...

Δεν ξέρω αν πρέπει να τον λυπηθώ ή να του ρίξω μια ευθεία μομφή για την στάση του. Δεν γνωρίζω αν πρέπει να του συμπαρασταθώ ή να τον παραπέμψω σε μια κοινωνική δίκη για την συμπεριφορά του. Δεν μπορώ να φανταστώ, πως ακόμη κι αν ψάξω πολύ θα εντοπίσω δικαιολογίες για την γραμμή που τράβηξε στην ζωή του, το σίγουρο είναι πως σε πρώτη ζήτηση θα ανακαλύψω ερινύες, τύψεις και οδύνες να συνοδεύουν το κάθε του βήμα. Κοίτα τι έκανες πατέρα. Τώρα είναι η στιγμή να αντιμετωπίσεις τις συνέπειες...

Για δεκαπέντε χρόνια ταξίδευε στις θάλασσες, ως ναυτικός, έχοντας αποκόψει κάθε σχέση με την φαμίλια του. Σήμερα που αποφάσισε να ξεμπαρκάρει, αναζητώντας τα ίχνη των δικών του θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια σκληρή πραγματικότητα. Ο μόλις εικοσιπέντε χρονών γιος του, είναι νεκρός, αποτέλεσμα της σύγκρουσής του με τις αστυνομικές αρχές, όταν εκείνος οπλισμένος με μαχαίρι, απείλησε τις ζωές των πελατών ενός πολυσύχναστου σούπερ μάρκετ. Μέσα στην απόγνωση του, ο μεσήλικας Λιν, θα αναζητήσει σε κάθε γωνιά της Τσόνκινγκ, την αλήθεια που κρύβεται πίσω από το τραγικό συμβάν.

Ουσιαστικά δηλαδή ο ίδιος από μόνος του, θα ξεκινήσει μια διαδικασία αυτοτιμωρίας του, αντιλαμβανόμενος πλέον, πως αν δεν είχε κλείσει βίαια την πόρτα πίσω του και φεύγοντας για τα καράβια, πως είναι πολύ πιθανό η κατάσταση σήμερα να ήταν διαφορετικότερη. Μαραζωμένος και πικραμένος που το παιδί του δεν είναι στην ζωή, θα κτυπήσει κάθε γνωστή και άγνωστη πόρτα, που θα μπορέσει να τον οδηγήσει στο τι ακριβώς συνέβη εκείνο το μοιραίο απόγευμα. Από την αστυνομία, που δεν θα βρει μεγάλη ανταπόκριση, στις παρέες με τις οποίες ο γιος του είχε μπλέξει και από τους ελάχιστους συγγενείς και φίλους που πιθανόν να ανοίξουν το στόμα τους μέχρι τις κάμερες ασφαλείας, που θα του ανοίξουν διάπλατα τα μάτια και τα κρατημένα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, που κάλυψαν με τον γνώριμο αδηφάγο τρόπο τους το γεγονός. Κι εκεί έρχεται η τραγικότερη των αποκαλύψεων για τον χαροκαμένο γονιό: Για το δημιούργημα του έχει πλήρη άγνοια, δεν θυμάται καν πως είναι το πρόσωπο του, το χαμόγελο του και - τι ειρωνεία - προσπαθεί να το επαναφέρει στην μνήμη μέσα από τα πιξελαρισμένα καρέ της CCTV, που αναπαραγάγουν τις τελευταίες στιγμές της ζωής του...