Για την Κυριακή του Πάσχα έχει οριστεί η επίσημη πρεμιέρα του πλέον αναμενόμενου μπλοκμπάστερ της χρονιάς. Το Clash Of The Titans, που μεταφέρει την δράση του στην μυθολογική Ελλάδα, είναι ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά της Sony για γέμισμα των ταμείων, τόσο λόγω της δυνατής περιπετειώδους ιστορίας που περιγράφει, όσο και της τρισδιάστατης φόρμας, που όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, σημαίνει έναν έξτρα πόλο έλξης για τους θεατές. Είναι η πορεία εκδίκησης του ημίθεου Περσέα, ενάντια στις δυνάμεις του Άδη, που επιθυμούν να πάρουν τα πρωτεία από τον Δία και να βυθίσουν τον κόσμο στο σκότος. Θέμα που μοιάζει αρκετά με εκείνο του πρόσφατου Percy Jackson, μα που πιστεύω πως λόγω των άκαιρων μοντερνισμών του δεύτερου, θα είναι ακόμη καλύτερο και πιο αγωνιώδες. Κάτι τέτοιο άλλωστε διαφαίνεται και από τα δέκα βίντεο κλιπς που απελευθέρωσε στα πλαίσια του πρόμο το στούντιο, όπου στην δεκάλεπτη διάρκεια τους, αφήνουν τον θεατή άφωνο από την ποιότητα των ειδικών εφέ. Την σκηνοθεσία του φιλμ υπογράφει ο Louis Letterier, ενώ στην διανομή των ρόλων, πέρα από τον πρωταγωνιστή Sam Worthington, που παίζει τον Περσέα, συναντάμε τους Liam Neeson (Ζευς), Ralph Fiennes (Άδης), Mads Mikkelsen (Ντράκο), Gemma Arterton (Ιώ), Danny Huston (Ποσειδώνας), Alexa Davalos (Ανδρομέδα) και Polly Walker (Κασσιόπεια).
Στις δικές μας αίθουσες από 4 Απριλίου 2010 με τον τίτλο Η Τιτανομαχία

Περισσότερα... »

Για ένα ολόκληρο χρόνο οι υπεύθυνοι της κινηματογραφικής μεταφοράς του διάσημου videogame Kane & Lynch, προσπαθούσαν να πείσουν τον σταρ Jamie Foxx, να συμμετάσχει στην ταινία. Τελικά ο έγχρωμος ηθοποιός είπε το πολυπόθητο ναι κι έτσι θα συμπρωταγωνιστήσει στο πλάι του Bruce Willis, που ήδη είχε συμφωνήσει με την παραγωγή. Οι δύο δημοφιλείς αστέρες θα μοιραστούν τους ρόλους του Κέιν, ενός καλοπληρωμένου δολοφόνου και του Λίντς, ενός παρανοϊκού εγκληματία, που η ανάγκη τους για εκδίκηση θα τους μετατρέψει στο απόλυτα φονικό δίδυμο. Η Lionsgate έχει ήδη ορίσει σαν σκηνοθέτη του φιλμ τον πρωτάρη και πάλαι ποτέ στάντμαν Simon Crane, ενώ τα γυρίσματα θα ξεκινήσουν στην Λουιζιάνα το ερχόμενο καλοκαίρι. Αναμφίβολα ένα φιλμ που όπως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις θα προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον των απανταχού gamers, άσχετα αν σε απόλυτη τιμή κατοπινά ακολουθεί η απογοήτευση για το αποτέλεσμα...

Περισσότερα... »

Ακόμη ένα ριμέικ στον ορίζοντα, με το πρωτότυπο να προέρχεται από την δεκαετία του 80 και θεματικά να ανήκει - ως συνήθως - στην κωμωδία. Στο Overboard του 1987, η Goldie Hawn υποδύθηκε την καταπιεσμένη σύζυγο ενός πλούσιου εφοπλιστή, που μετά από ατύχημα έχασε την μνήμη της, με συνέπεια να πειστεί από τον γοητευτικό εργολάβο (Kurt Russell) στα καράβια του αντρός της, πως είναι γυναίκα του, αλλά και μάνα των τεσσάρων παιδιών του. Η Columbia εκμεταλλευόμενη το γκελ που έκανε τότε στο κοινό η καλογραμμένη κομεντί, την επαναφέρει στην επικαιρότητα, βάζοντας στην θέση της ξανθιάς Χρυσούλας, την σέξι Jennifer Lopez. Ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί ο σκηνοθέτης του καινούργιου Overboard, ούτε και ο παρτενέρ της λατίνας, εκτιμώ πάντως πως το στούντιο θα βάλει στο πλάι της κάποιον δυνατό ζεν πρεμιέ, για να υποστηρίξει την εμπορικότητα του ντουέτου του.

Περισσότερα... »

Αυτοί είναι οι πιο επικίνδυνοι δολοφόνοι του πλανήτη. Μόνο που αυτός δεν είναι ο πλανήτης τους. Αν υπάρχει ένα στοιχείο αισιοδοξίας για την περίπτωση του καινούργιου Predators, που θα αναβιώσει έναν θρύλο των ταινιών δράσης διάρκειας 23 ετών, είναι η υπόσχεση του παραγωγού Robert Rodriguez, πως οι συνθήκες που γυρίστηκε θα ήταν εφάμιλλες με εκείνης της εποχής. Ελάχιστα ειδικά εφέ, περιορισμένη χρήση του πράσινου ουδέτερου φόντου, χαρακτήρες του κτήνους όχι βγαλμένοι από ηλεκτρονικό υπολογιστή, αλλά ζωντανοί, με ύπαρξη. Ίσως μόνο τότε καταφέρει να ξεπεραστεί η μετριότητα - σε όλους τους τομείς - των δύο AVP, που στην ουσία νόθευσαν όχι μόνο τον μύθο των Κυνηγών, αλλά και των Άλιενς. Η ιστορία του καινούργιου επεισοδίου είναι απλή, απλούστατη και βαδίζει στα χνάρια των προκατόχων του. Ομάδα σκληροτράχηλων πολεμιστών, που έχει επιλεγεί με μεγάλη προσοχή από κάθε γνωστή μορφή υποκόσμου - Μαφία, Γιακούζα, μισθοφόροι, serial killers - οδηγείται σε έναν αφιλόξενο πλανήτη, προκειμένου να αντιμετωπίσει ένα μανιασμένο είδος, πολύ φονικότερο από ότι είχαν φανταστεί.


Κάτω από την σκηνοθετική επίβλεψη του Ούγγρου Nimrod Antal (Vacancy, Kontroll, Armored) μαζεύεται μια ολόκληρη εντεκάδα διάσημων πρωταγωνιστών, ανάμεσα τους οι Adrien Brody, Topher Grace, Alice Braga, Lawrence Fishburne, Walton Goggins και Danny Trejo, που παίρνουν ανά χείρας φλογοβόλα και μυδράλια, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον κοινό εχθρό. Αν το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, θα το μάθουμε στις 7 Ιουλίου, που αναμένεται η παγκόσμια πρεμιέρα του Predators από την Fox. Μέχρι τότε αρκούμαστε στον τρέιλερ, που ναι μεν είναι εντυπωσιακό, αλλά αν το παρατηρήσεις καλά, είναι πιθανό να αντιληφθείς, ποιοι από την συμμορία, δεν πρόκειται να την βγάλουν μέχρι τέλους. Άσε που απουσιάζει και μια κυρίαρχη μορφή τύπου Schwarzenegger, για να είσαι και βέβαιος για το ποιος θα είναι ο τελικός νικητής της μονομαχίας...
Στις δικές μας αίθουσες 9 Ιουλίου 2010
Περισσότερα... »

Τράβα τώρα, να της πεις τι έκανες... Στην αρχή το πρότζεκτ είχε το όνομα The Baster, αλλά με τις ανακατωσούρες που συντρέχουν εκεί στην Miramax, σιγά μην κατάλαβε κανείς την αλλαγή του τίτλου. Κάτω από την νέα μαρκίζα λοιπόν, The Switch, που μου μοιάζει και πιο ταιριαστή, έρχεται μια ρομαντική κομεντί, που θα αποτελέσει και ένα από τα τελευταία κεφάλαια του μακρύ καταλόγου, του πάλαι ποτέ κραταιού στούντιο που ίδρυσαν οι Weinstein. Εκείνη, είναι μια τύπισσα γύρω στα σαράντα, που στην αγωνία της να κάνει παιδί, θα κτυπήσει την πόρτα της εξωσωματικής. Εκείνος, είναι καλός της φίλος, που από λάθος του, θα αντικαταστήσει το σπέρμα του δότη, με το δικό του. Επτά χρόνια μετά που θα συναντηθούν πάλι και το παιδί είναι φτυστό ο...μπαμπάς, μάλλον πρέπει να της αποκαλύψει την αλήθεια. Τώρα αν με ρωτήσεις τι δουλειά είχε στα χέρια κάποιου άλλου το δείγμα, ώστε όπως αποκαλύπτει το τρέιλερ να του πέσει στον νιπτήρα, μην με ρωτήσεις. Περιμένω κι εγώ να δω την απάντηση στις 20 του Αυγούστου, που το φιλμ θα κάνει την πρεμιέρα του στις States.


Γιατί θα το δω σίγουρα, άσχετα αν η συμπάθεια μου προς τους δύο πόλους που συνθέτουν το πρωταγωνιστικό ντουέτο είναι αντιδιαμετρική. Ο Jason Bateman είναι ένας αξιόλογος κωμικός, που αποδίδει εξίσου καλά και σε πιο σοβαρούς ρόλους. Η Jennifer Aniston είναι μια μέτρια κόπια της Meg Ryan, που στα δράματα είναι ένα δράμα. Το πάντρεμα τους επί σκηνής, μοιάζει κάπως άνισο, αν και περιμένω να δω πως κατάφεραν να τους ταιριάξουν οι σκηνοθέτες Josh Gordon και Will Speck (Blades Of Glory) που ανέλαβαν να κάνουν πράξη το σενάριο του Allan Loeb (Wall Street 2).

Στις δικές μας αίθουσες, 30 Σεπτεμβρίου 2010 με τον τίτλο Δωρητής Σπέρματος
Περισσότερα... »

Έχεις χάσει την επαφή, με τον άνθρωπο που είσαι μαζί? Τότε ρίσκαρε τα πάντα και ταξίδεψε μακρυά... Το βιβλίο, που αποτελεί την βάση του Eat, Pray, Love και χάρισε μια τεράστια επιτυχία στην συγγραφέα Elizabeth Gilbert που εξέθεσε τα απομνημονεύματα της, συνοψίζει την θεματική του ως εξής: Γυναίκα αναζητά τον εαυτό της μέσα από ένα ταξίδι στον κόσμο, στην Ιταλία, την Ινδία και την Ινδονησία. Αφορμή για την μικρή αυτή επανάσταση, στέκεται το οδυνηρό διαζύγιο από τον μέχρι ώρας λατρεμένο της σύζυγο, αφού θα αντιληφθεί πως είναι ακόμη πολύ νέα - και όμορφη - για να παραδοθεί στο κλάμα της μοίρας της. Προβλέπω πως οι (συμ)παθούσες καρδιές, τουλάχιστον θα λατρέψουν το αισθηματικό δράμα που υπογράφει ο Ryan Murphy, ένας από τους βασικότερους συντελεστές της επιτυχίας του Nip / Tuck, τόσο σκηνοθετικά, όσο και σεναριακά, έχοντας βοήθειες από την μόνιμη συνεργάτιδα του Jennifer Salt.


Από το δίλεπτο του τρέιλερ αυτό που αντιλήφθηκα είναι πως η Roberts, όσο περνούν τα χρόνια γίνεται και ομορφότερη και λαμπερότερη. Στο πλάνο της Ρώμης από ψηλά, δεν ξέρεις τι να πρωτοθαυμάσεις, την γοητεία της Julia ή το ηλιόλουστο φόντο. του Άγιου Πέτρου. Πραγματικά υπέροχη! Όπως υπέροχοι είναι και οι τρεις συνοδοί της στο φιλμ, ο James Franco, ο Billy Crudup και ο Javier Bardem, που μαζί της συνθέτουν ένα όμορφο καστ, που η Sony έχει ορίσει σαν ημερομηνία εξόδου του στις μεγάλες οθόνες την 13η Αυγούστου.
Στις δικές μας αίθουσες, 7 Νοεμβρίου 2010
Περισσότερα... »

Η κάλυψη μόλις ξεκίνησε... Πολύ γεμάτη αποδεικνύεται η φετινή σεζόν για την Julianne Moore. Η τετράκις υποψήφια για όσκαρ κοκκινομάλλα σταρ, μετά την εξαιρετική της παρουσία στο στιλιζαρισμένο A Single Man και το επερχόμενο ερωτικό θρίλερ Chloe, που υποδύεται την προβληματισμένη σύζυγο του Liam Neeson, συμμετέχει σε ακόμη μια ταινία φετινής κοπής, που θεματικά κινείται στον χώρο του μεταφυσικού. Στο Shelter, η Moore κρατά τον ρόλο μιας ψυχολόγου, με ειδικότητα στην ανίχνευση των περιπτώσεων διπλής προσωπικότητας, που χάρη στην επιστημονικά τεκμηριωμένη της άποψη, έχει αποτρέψει από την θανατική ποινή, μια δεκάδα κατηγορούμενων για βάναυσα εγκλήματα. Η γνωριμία της με έναν μυστηριώδη ασθενή, με σκοτεινό παρελθόν, θα αναστατώσει ακόμη πιο πολύ την μπερδεμένη ζωή της, αφού όσο πιο πολύ εκείνος εισβάλλει στον κόσμο της, τόσο νιώθει τον κίνδυνο να την περιβάλλει. Το τρέιλερ του φιλμ που υπογράφει σκηνοθετικά το Σουηδικό δίδυμο των Måns Mårlind και Björn Stein, είναι άκρως αποκαλυπτικό για τον χαρακτήρα του έργου, που συνδυάζει την αγωνία με κάποια στοιχεία θρησκευτικής λατρείας.


Τα εχέγγυα πάντως για την ποιότητα του Shelter, που σε αντίθεση με την Αμερική όπου δεν έχει πάρει ακόμη διανομή, στην Βρετανία θα προβάλλεται από τις 9 Απριλίου, δίνουν με την παρουσία τους, τόσο οι παραγωγοί του άκρως φοβιστικού The Ring, όσο και ο σεναριογράφος του αξιοπρεπούς Identity, Michael Cooney. Όσο για τον συμπρωταγωνιστικό ρόλο, του παράξενου άντρα, αυτός ανήκει στον Jonathan Rhys Meyers - και πάλι μουστακαλής - που προέρχεται από το φιλόδοξο και περιπετειώδες From Paris With Love, με την μέτρια όμως εμπορική αποδοχή παγκοσμίως.
Στις δικές μας αίθουσες, 16 Ιουνίου 2011 με τον τίτλο Το Άσυλο
Περισσότερα... »

Αόρατος Συγγραφέας
του Roman Polanski. Με τους Ewan McGregor, Pierce Brosnan, Kim Cattrall, Olivia Williams

Ανόητος: Απαλλάσσεται!
του zerVo
Που να μην βρισκόταν και σε περιορισμό ο Πολωνός. Αν κατάφερε εξ αποστάσεως να κατευθύνει κατά τέτοιο άρτιο τρόπο την σκηνοθεσία του The Ghost Writer, δεν τολμώ να φανταστώ τι θα μου πρόσφερε, ελεύθερος σκέψης και βούλησης. Ο Polanski δίνοντας σημασία και στην παραμικρή λεπτομέρεια, παίρνει ως συνήθως το απόλυτο, ακόμη και από το πιο απλοϊκό πλάνο, στο κτίσιμο μιας πολιτικής ίντριγκας που θα σου αφήσει άπλετο χώρο να σκεφτείς και να προβληματιστείς. Τόσο για το ηθικό, όσο και για το πνευματικό υπόβαθρο εκείνων των ηγετών, που δίνουν εντολές και παίρνουν αποφάσεις, παίζοντας μονόπολη με πιόνια τους ανυποψίαστους πολίτες και (τι ειρωνεία?) ψηφοφόρους τους. Φωτογραφίζοντας μάλιστα έναν εξ αυτών, τον προτελευταίο κάτοικο της Λονδρέζικης Downing Street 10, κατηγορώντας τον σαν στυγνό και κυνικό εγκληματία πολέμου, που το μόνο που του αξίζει είναι το ξύλινο και άβολο εδώλιο στη Χάγη...

Μετά τον αναπάντεχο χαμό, του ανθρώπου που είχε κληθεί να βάλει μια τάξη στις θύμησες της διαδρομής, του πρώην πρωθυπουργού της Αλβιόνας, οι εκδότες του βιβλίου στην αναζήτηση του αντικαταστάτη του, θα καταλήξουν στο πρόσωπο ενός φιλόδοξου συγγραφέα, ικανότατου στην καταγραφή απομνημονευμάτων. 250.000 δολάρια! Διόλου ευκαταφρόνητος μισθός, απλά και μόνο για να συρράψεις αναμνήσεις από μια πλούσια καριέρα στο κόμμα των Εργατικών, από εθιμοτυπικές επισκέψεις στο Μπάκιγχαμ ή τον Λευκό Οίκο και να τις περιποιηθείς με τις απαιτούμενες συγκινησιακές σάλτσες, αναδεικνύοντας τον δημοφιλή πολιτικό σε σούπερ σταρ. Από την πρώτη στιγμή όμως ένα μουντό σύννεφο θα σκεπάσει την δράση του επαγγελματία γραφιά, όταν θα κληθεί να ταξιδέψει σε ένα ερημικό νησί των ανατολικών ακτών των ΗΠΑ, για να συναντήσει από κοντά τον τύποις αυτοεξορισθέντα, παλαίμαχο πλέον εκπρόσωπο των Labours.

Κατόπιν της βόμβας που θα εκστομίσει το πάλαι ποτέ πρωτοπαλίκαρο της κυβέρνησης, περί εντολής του Prime Minister για την διεξαγωγή βασανιστηρίων, κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή, θα πάρουν μπρος τα στοιχεία που που θα κτίσουν την έντονα χιτσκοκική ατμόσφαιρα, εκτοξεύοντας το θερμόιμετρο του σασπένς στα ύψη. Η πανταχού παρούσα μορφή του μυστηριωδώς νεκρού βοηθού, δίνει λαβή για να κατανοήσεις πως κάτι παράξενο είχε υποπέσει στην αντίληψη του. Ο περιορισμός της δράσης, στα λίγα τετραγωνικά χιλιόμετρα ενός αποκλεισμένου βράχου στον Ατλαντικό. Τα παζλ και τα ερωτηματικά που πέφτουν διαρκώς στο διάβα του συγγραφέα, που δρώντας σαν ντετέκτιβ θα επιχειρήσει να τα λύσει. Οι φωνές διαμαρτυρίας όλων εκείνων που έχασαν δικά τους πρόσωπα στην παράλογη μάχη, που ολοένα και εντείνονται. Η τηλεόραση και τα μίντια, που κάνουν την ήδη βαριά ατμόσφαιρα ακόμη πιο τεταμένη. Όλα αυτά τα υλικά ο Polanski τα τοποθετεί με ευλάβεια στο μαγικό του μίξερ, γυρνώντας τον διακόπτη στο 1, στο αργό, για να αναδευτούν σιγά σιγά, ώστε να τα κατανοήσεις πριν γίνουν πουρές και μπερδευτείς. Κι αυτή η σιγανή εξέλιξη, συνδυασμένη με την αγωνιώδη επιβλητική μουσική επένδυση, είναι που σε διαλύει, στην απόπειρα σου να ανακαλύψεις τι συνέβη, να λύσεις τον γρίφο πρώτος από όλους. Το φινάλε αποκαλυπτικό σαν κεφάλαιο από βιβλίο του Dan Brown, μέσα από ένα ιδιόμορφο τουίστ, ρίχνει φως στα γεγονότα, καθιστώντας για μια ακόμη φορά σαφές, ποιος έχει και αιώνια θα έχει, το πάνω χέρι...

Για πες: Έψαξα πολύ στο παρελθόν του Ewan McGregor για να θυμηθώ πότε άλλοτε υπήρξε τόσο εκφραστικός. Ποτέ! Ο Σκοτσέζος, έχοντας την Πολωνέζικη μπαγκέτα να τον καθοδηγεί, παίζει τον ματαιόδοξο συντάκτη, λες και έχει πίσω του εμπειρία μισού ερμηνευτικού αιώνα. Ούτε ο υπερφίαλος του Moulin Rouge, ούτε ο αόρατος του Cassandra's Dream. Σωστή η επικέντρωση του Polanski στην ουδέτερη, κουτοπόνηρη μα και σπιρτόζα ματιά του, μιας και ο Συγγραφέας Φάντασμα είναι το πρόσωπο βαρόμετρο για την εξέλιξη του θρίλερ. Σωστή και η περιστοίχιση του από γνώριμους συμπρωταγωνιστές, μελετημένους μέχρι ανάσας. Η τζειμσμποντική γοητεία του Ιρλανδού Brosnan μιξάρεται με ένα πιο γλαφυρό στυλ για να αναδείξει το φιλελεύθερο πνεύμα ενός (κατά τύχη) πολιτικού - (wanabe) καλλιτέχνη. Η κοφτή φλεγματική ομιλία σε συνδυασμό με την ξερακιανή κοψιά της Εγγλέζας Olivia Williams, συνθέτουν άψογα το πρόσωπο της υποτιθέμενα τίμιας γυναίκας του Καίσαρα. Η εκρηκτική Cattrall ως γραμματέας - ερωμένη, ο σπουδαίος Wilkinson σαν αινιγματικός καθηγητής του Κέμπριτζ, ο Hutton, o Belushi μέχρι και ο αιωνόβιος Eli Wallace, ορίζουν ένα σπάνιο καστ, που διαρκώς μέσα σου χειροκροτείς για την αληθινότητα του. Κρατώντας για τέλος το καλό μπιζάρισμα για τον μοναδικό puppet master Roman, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς της ιστορίας, που όχι στην καλύτερη ψυχικά στιγμή της καριέρας του, δεν στέκεται σε λογικές δικαιολογίες, παρουσιάζοντας ένα διαμαντάκι, που υπό άλλες συνθήκες θα είχε καταγραφεί σαν ένα πραγματικό - κι όχι απλά στα λόγια - αριστούργημα...




Στις αίθουσες 18 Μαρτίου 2010 από την Odeon


Περισσότερα... »

180 Moires
του Νικόλα Δημητρόπουλου. Με τους Παναγιώτα Βλαντή, Μιχάλη Μαρίνο, Βλαδίμηρο Κυριακίδη, Νικολέτα Καρρά, Σοφία Φαραζή, Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Δημήτρη Κουρούμπαλη, Γιώργο Γιαννόπουλο

Άμοιρες - Δύσμοιρες - Κακόμοιρες
του zerVo

Το κόλπο πλέον είναι γνωστό. Μαρκάρουμε τους αστέρες της TV, που προσφάτως έχουν κάνει τον μεγαλύτερο τζόγο, τους δίνουμε εκεί δύο τρεις ατάκες για να νομίσουν πως υπάρχει σενάριο, τους ταξιδεύουμε σε τρία τέσσερα όμορφα μέρη της χώρας για να τραβήξουμε κανένα εξωτερικό πλάνο, τους πείθουμε κιόλας πως αυτό που συμμετείχαν είναι ταινία και τους βγάζουμε να απαγγείλουν το ποίημα στα μεσημεριανάδικα, μπας και τραβήξουν τον κόσμο στις αίθουσες. Κι όπου βγει... Αν υπάρχει μάλιστα και κανά πιπεράτο θεματάκι στην ίντριγκα, τότε η πεντακοσάρα - σε χιλιάδες εισιτηρίων - είναι δεδομένη. Αν όχι δεν θα σκάσουμε κιόλας, τα έξοδα έχουν βγει και με το παραπάνω, άσε που πάντοτε θα υπάρχει και η δεύτερη ευκαιρία του βίντεο. Καλώς ή κακώς αυτό είναι το πεπρωμένο του ελληνικού κινηματογράφου, να στηρίζεται πάνω στο άνοστο σεξίζων χιούμορ της μικρής οθόνης, που παίζει το βιολί και το σινεμά χορεύει στον ρυθμό της. Φαστ φουντ θεματική, άρπα κόλλα τεχνική κι η τσέπη να γεμίσει. Αν και από προβληματισμό, μου άφησαν άφθονο οι 180 Μοίρες, που δεν αφορά όμως στα όσα μου έδειξαν, αλλά στο που οδηγούν με κατεστραμμένο μοιρογνωμόνιο την εγχώρια "Έβδομη Τέχνη"...

Σύζυγος πάμπλουτου επιχειρηματία, λάτρη των έργων τέχνης, αλλά και του όμορφου φύλου, περιορίζεται απλά στο να ξοδεύει την κάρτα του σε ακριβές αγορές, που όμως δεν πολυχαίρεται, εφόσον παραμένει κλεισμένη στους τέσσερις τοίχους της πανάκριβης βίλας. Μέχρι την στιγμή που επίδοξος διαρρήκτης, θα εισβάλλει στην κατοικία και αντί να κλέψει κανέναν Βαν Γκογκ, θα φύγει παίρνοντας μαζί του εκείνη. Το φιλμ, περιέργως για τα made in Greece δεδομένα, πρωτοτυπεί έχοντας χαρακτήρα road movie, αφού τα γυρίσματα δεν περιορίζονται ως είθισται στο κλεινόν άστυ αλλά ταξιδεύουν και παραπέρα, μέχρι τις πλατείες του Μετσόβου και της Πάργας τις ανηφοριές. Μέρη που το ζευγαράκι των φυγάδων τρέχει για να κρυφτεί, από τους dumb and dumber διώκτες του, με μπόλικο κέφι για απόδραση, αλλά και αρκετές πιστωτικές στην τσέπη, για να καλυφτούν οι τρέχουσες δαπάνες. Η ιδέα όπως ακούγεται δεν είναι άσχημη, ο τρόπος που παρουσιάζεται όμως είναι α-πό-λυ-τα καταστροφικός!

Ότι ο Νικόλας Δημητρόπουλος έχει την τάση να μετατρέψει την κινηματογραφική οθόνη σε MTV, το είχαμε καταλάβει και από το παταγωδώς αποτυχημένο Alter Ego του, άσχετα αν είχε στην φαρέτρα του, τότε, το μεγαλύτερο αστέρι που ανέδειξε η σόου μπιζ τα τελευταία τριάντα χρόνια. Να του δώσω όμως μια δικαιολογία, αφού ο Σάκης από υποκριτική δεν σκαμπάζει μία και μπορεί ως auteur, να μην διέθετε το σθένος να τον καθοδηγήσει. Εδώ που υποτίθεται όμως, τους ήρωες του ενσαρκώνουν κανονικοί (!) ηθοποιοί, γιατί νομίζεις πως βλέπεις κουκλοθέατρο? Ξύλινες γκριμάτσες, αχαροσύνη εκτός ορίων, λόγια που βγαίνουν λες και κάποιος τους σημαδεύει με περίστροφο. Λίγο αέρα βρε παιδί μου, λίγη χάρη. Αν στην θέση της Βλαντή, που και πληθωρική είναι και ματάρες έχει, βρισκόταν καμιά Ludivine Sagnier, αν αντί του γοητευτικού πλην ατάλαντου Μαρίνου έβαζες τον Dany Boon και αν άλλαζες τον μηδενικό Κυριακίδη με τον Alain Chabat, το ξέρεις πως τώρα θα κάναμε λόγο για την απόλυτα πετυχημένη γαλλική εμπορική κομεντί? Στην Φραγκιά όμως, η ηθοποιία δεν διδάσκεται ούτε στα Μαύρα Μεσάνυχτα ούτε στο Παρά Πέντε και για να σε αποκαλέσει κάποιος σκηνοθέτη, πρέπει να έχεις λιώσει πενήντα ζευγάρια σόλες, δίπλα στους παλιούς, ενώ εδώ με δύο σποτάκια της Lacta θεωρείσαι ήδη Kurosawa...

Για πες:
Οι 180 Μοίρες δεν είναι η χειρότερη ντόπια ταινία της χρονιάς. Σε αυτό το συρφετό άλλωστε των άσχημων πονημάτων, είναι κομματάκι δύσκολο να πεις ποιο σου έκανε την χειρότερη εντύπωση.
Το αρνητικό όμως, δεν έχει να κάνει με την ποιότητα του ενός φιλμ, αλλά ότι εκείνο προστίθεται σαν ένας ακόμη ογκώδης βράχος στο κακότεχνο βουνό με το όνομα Μοντέρνα Ελληνική Κωμωδία. Και που δυστυχώς όλες τις μοίρες του κόσμου να αλλάξεις στο πηδάλιο, για να το αποφύγεις, δεν θα καταφέρεις τίποτα περισσότερο από το γκρεμοτσακιστείς επάνω του...




Στις αίθουσες 18 Μαρτίου 2010 από την Village
Περισσότερα... »

Είναι Όλοι τους Καλά
του Kirk Jones. Με τους Robert De Niro, Drew Barrymore, Kate Beckinsale, Sam Rockwell

Φωτογραφίες και Τηλεγραφόξυλα
του zerVo
Χήρος. Βαριά λέξη για να την εκστομίσεις, πολύ βαρύτερη τουλάχιστον από την αντίστοιχη θηλυκή εκδοχή της, ειδικά αν εκείνος που μένει πίσω, έχει περάσει το κατώφλι της τρίτης ηλικίας. Στην ιεραρχία της απώλειας, το φυσιολογικό, λέμε, είναι να φεύγει πρώτα ο γηραιότερος, ποτέ ο νεότερος και δη το παιδί. Στον συσχετισμό του ζευγαριού όμως, εθιμικά έχει επικρατήσει η άποψη, πως αν ο άντρας μείνει μονάχος, τα γεράματα θα είναι ζόρικα, είτε γιατί συνήθως τα τέκνα θεωρούν την πατρική μορφή πιο απόμακρη από την μητρική, είτε γιατί η δύσκολη καθημερινότητα τους, δεν τους επιτρέπει να δώσουν τον απαιτούμενο χρόνο, σε εκείνον που τα έφερε τον κόσμο. Και τώρα δείχνει πολύ πιο ευάλωτος, που οι τέσσερις τοίχοι που περιβάλλουν τη ζωή του, φαντάζουν πιο άδειοι από ποτέ...


Εβδομηντάχρονος άντρας, που έχει χάσει πρόσφατα την πολυαγαπημένη του σύζυγο, θα ξεκινήσει ένα μακρύ ταξίδι σε ολόκληρη την αμερικάνικη επικράτεια, προκειμένου να συναντήσει ξανά τα τέσσερα αγαπημένα του παιδιά και να συσφίξει τις κατακερματισμένες σχέσεις του μαζί τους. Κι έτσι ο απογοητευμένος από την συμπεριφορά γιων και κορασίδων απόμαχος, θα πάρει τον μακρύ δρόμο - αν και δεν του το επιτρέπει η υγεία - σε όλες τις γωνιές της επικράτειας, από την Νέα Υόρκη στο Κονέκτικατ και από την Βοστόνη στο Βέγκας, για να τα δει από κοντά, μετά από τόσο καιρό. Από το πρώτο κτύπημα της πόρτας του μεγάλου του παιδιού, σε ένα φτωχικό διαμέρισμα του Big Apple, θα κατανοήσει πως η αλήθεια που του μεταφέρουν τόσα χρόνια τα σπλάχνα του, απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα. Απογοήτευση? Ο ίδιος τα μεγάλωσε με όνειρα χίλια, ξοδεύοντας μυριάδες εργατοώρες στην γραμμή παραγωγής της φάμπρικας, δίχως να τους λείπει τίποτα, προσφέροντας τους όλα τα εχέγγυα για να κτίσουν ένα ικανοποιητικό μέλλον. Τώρα που αντιλαμβάνεται πως η διαδρομή τους εκτροχιάστηκε - μερικώς - ο γέροντας θα έρθει στη θέση τους, θα μοιραστεί κομμάτι από τη θλίψη τους, θα θελήσει να τους δείξει πως ακόμη και τώρα μπορεί να σταθεί στο πλάι τους, αδιαφορώντας αν οι επιλογές τους, δεν συνάδουν με τις φιλοδοξίες του. Του αρκεί να Είναι Όλοι Τους Καλά...

Το φιλμ που φέρει τον τυπικό χαρακτήρα μιας καθαρόαιμης αμερικάνικης road movie, με σπονδυλωτό κτίσιμο, παρόλο το έντονα δραματικό του ύφος, αφήνει μια γλυκιά γεύση στην εξέλιξη του, απόρροια των θερμών εναγκαλισμών του κεντρικού ήρωα με τα παιδιά του, αλλά και την αθωότητας που βγάζει στην προσπάθεια να τα προσεγγίσει. Ο σκηνοθέτης Kirk Jones, από το Μπρίστολ, που στο ντεμπούτο του με είχε ικανοποιήσει με την μαύρη κομεντί Waking Ned Devine, δεν αφήνει κατά μέρος ούτε μισή κλισέ μελοδραματική σκηνή που να μην χρησιμοποιήσει στην αφήγηση του. Έψαξα αρκετά να βρω έναν λόγο που θα μπορούσε αυτό να με χαλάσει, μα δεν εντόπισα ούτε έναν σοβαρό. Ίσως αν τον βασικό ρόλο έπαιζε κάποιος τυχαίος το πράγμα να είχε παρ εκτραπεί εκτός ελέγχου. Όχι όμως κι εδώ που τα ζύγια κρατά ο σπουδαιότερος - ίσως - ηθοποιός της κινηματογραφικής ιστορίας.

Για πες: Ο De Niro είναι με μια λέξη καταπληκτικός. Με τις γκριμάτσες που εμφανίζουν μια ειρωνική απάθεια, την ίδια ώρα που η καρδιά του πονάει αληθινά, δείχνει πολύ πιο ορεξάτος από τους νεότερους του συμπρωταγωνιστές Beckinsale, Barrymore και Rockwell, που εμφανίζονται ελαφρώς βαριεστημένοι. Ο Bob με την εκφραστικότητα του, κρύβει αισθητά τις τρύπες και τα τετριμμένα ίχνη του σεναρίου, ωθώντας το Everybody's Fine με την πείρα του στο φορτισμένο συναισθηματικά φινάλε. Εκεί που η αλληγορία ξεχειλίζει, όταν στο φόντο τα τηλεγραφόξυλα παίζουν τον κυρίαρχο ρόλο, μα στο κεντρικό πλάνο η επικοινωνία της φαμίλιας έχει σχεδόν διαλυθεί. Και που μόνο εκείνος που από τα χέρια του έχουν περάσει χιλιάδες χιλιόμετρα τηλεφωνικού καλωδίου, είναι ικανός να αποκαταστήσει την τάξη...




Στις αίθουσες 18 Μαρτίου 2010 από την Audiovisual


Περισσότερα... »

Βεβαίως μια ταινία με τον τίτλο Hoover, δεν μπορεί να αφορά κάτι διαφορετικό, από τον πρώτο (και ισόβιο όπως αποδείχτηκε) ηγέτη του FBI, Τζέι Έντγκαρ Χούβερ, από την ημέρα της ίδρυσης του, το 1935, μέχρι τον θάνατο του, το 1972. Μια μορφή του πολιτικού σκηνικού της Αμερικής, που από πολλούς χαρακτηρίστηκε σαν ο άνθρωπος που κινούσε πραγματικά τα νήματα, όταν έχοντας στο πλευρό του τις Ομοσπονδιακές Αρχές, διέθετε την ισχύ να ανεβάζει και να κατεβάζει κυβερνήσεις, κατά το δοκούν. Με την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Χούβερ, θα ασχοληθεί σκηνοθετικά ο Clint Eastwood στην επόμενη δημιουργία (κατόπιν του Δεκεμβριανού Hereafter) της μακράς καριέρας του, δημιουργώντας μου μεγάλες προσδοκίες, πως θα ρίξει φως σε σκοτεινά σημεία της πολυετούς διαδρομής του Αρχηγού του Γραφείου Ερευνών. Τις αντιξοότητες της συγγραφής ενός ομολογουμένως δύσκολου σεναρίου, θα κληθεί να ξεπεράσει ο δοκιμασμένος από το δίκαια τιμημένο με Όσκαρ Milk, Dustin Lance Black, γεγονός που αυτομάτως σημαίνει πως το Hoover, εντάσσεται αυτομάτως στην λίστα με τις πλέον αναμενόμενες ταινίες που θα βγουν στις αίθουσες το 2011.

Περισσότερα... »

Από την πρώτη προβολή του Precious, ο Hugh Jackman είχε εκφράσει τον θαυμασμό του για το έξοχο κοινωνικό δράμα, που σκηνοθέτησε ο Lee Daniels και τιμήθηκε με 2 Όσκαρς. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη το γεγονός πως οι δυο τους θα συνεργαστούν στο επόμενο βήμα τους, που τιτλοφορείται Selma και πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά των πραγματικών γεγονότων που έλαβαν χώρα το 1965, κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων από την πόλη Σέλμα της Αλαμπάμα, μέχρι το Μοντγκόμερι. Πορείες υποστήριξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που οργανώθηκαν υπό την αιγίδα του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και που έμειναν στην ιστορία, για την έκδηλη βιαιότητα που επέδειξαν οι αστυνομικές αρχές, στην αντιμετώπιση των διαδηλωτών. Ο Wolverine στην προκειμένη περίπτωση, θα κρατήσει ρόλο όχι συμπαθή, όπως μας έχει συνηθίσει, υποδυόμενος τον στυγνό και κυνικό σερίφη της περιοχής Τζιμ Κλαρκ, που αντιμετώπισε τους πεζοπόρους ως τρομοκράτες, προκαλώντας την διεθνή κατακραυγή για την στάση του. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκινούν το Μάιο, όταν και θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία του κάστινγκ.

Περισσότερα... »