12/2/10

Killers - Trailer

Psycho Killer. Qu'est-ce que c'est? Έδεσαν καλά όπως φαίνεται ο σκηνοθέτης Robert Luketic και η αριστοκρατική - πλην μέτριου ταλάντου - Katherine Heigl, ώστε μετά το The Ugly Truth, που δεν τα πήγε και άσχημα εμπορικά, να συνεργαστούν για μια ακόμη φορά σε μια ρομαντική κομεντί. Το παράξενο στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι άλλο από τον τίτλο της ταινίας, που ακούει στο φονικό όνομα Killers, τίτλος που παραπέμπει περισσότερο σε περιπέτεια δράσης, παρά σε κλασσικό ρομάντζο. Η ιστορία απλή και θυμίζει σε πολλά της σημεία εκείνη του Mr And Mrs Smith. Μοναχική δεσποινίς, κατά την διάρκεια των διακοπών της, γνωρίζει τον ιδανικό άντρα, που μετά από σύντομο διάστημα θα τον παντρευτεί. Η έκπληξη για εκείνη θα ξεκινήσει από την ώρα που θα καταλάβει, πως οι γείτονες τους έχουν βάλει στο στόχαστρο και επιδιώκουν να τους εξοντώσουν με κάθε τρόπο. Που να ήξερε πως για όλα φταίει η κρυφή κατασκοπική ταυτότητα του συζύγου της?


Ρόλο που κρατά ο μορφονιός Ashton Kutcher δηλαδή, συνθέτοντας με την ξανθιά αποκάλυψη του Grey's Anatomy, ένα ενδιαφέρον ντουέτο, σαφώς χαμηλότερο του διαμετρήματος Jolie - Pitt, αλλά ικανού να οδηγήσει ψηλά στο box office την δημιουργία της Lionsgate, στις 4 του ερχόμενου Ιούνη.
Στις δικές μας αίθουσες, από τις 10 Ιουνίου 2010
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

11/2/10

Review - Valentine's Day

Valentine's Day
του Garry Marshall . Με τους Jessica Alba, Jessica Biel, Bradley Cooper, Patrick Dempsey, Jamie Foxx, Jennifer Garner, Topher Grace, Anne Hathaway, Ashton Kutcher, Queen Latifah, Taylor Lautner, Julia Roberts και την Shirley McLaine
Χρόνια Πολλά...
του zerVo
Εντάξει. σαν γιορτή δεν είναι παρά μια κουταμάρα και μισή και δεν είναι άδικη η κατηγορία που δέχεται, ως ένα ακόμη προϊόν εμπορευματοποίησης των συναισθημάτων του κοσμάκη. Από την άλλη μεριά όμως, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, μάλλον με πιο όμορφη φαντάζει η εικόνα της μίζερης καθημερινότητας, όταν εκείνη είναι στολισμένη με λουλουδάκια, καρδουλάκια, αγκαλίτσες και χαμογελαστά πρόσωπα. Έστω και για εικοσιτέσσερις ώρες κάτι αλλάζει στο γκρίζο περιβάλλον, που μάλλον τον μόνο που ενοχλεί είναι τον μαγκούφη, που δεν έχει ούτε μισό πρόσωπο για να προσφέρει μια γαρδένια. Τώρα αν η ημέρα των ερωτευμένων μπορεί να σταθεί σαν ευκαιρία μάζωξης επί της σκηνής, του μισού - και βάλε - Χόλιγουντ, ε,ούτε αυτό μπορείς να πεις πως είναι ενοχλητικό. Ακόμη και αν το φιλμάκι δεν έχει και να πει πολλά στην θεματολογία του και απλώς εκμεταλλεύεται την δίψα του κοινού για ένα ρομάντζο της προκοπής.


Ξημερώνει του Άι Βαλεντίνου και από άκρη εις άκρη της Πόλης των Αγγέλων τα πάντα είναι πανέτοιμα, για να υποδεχτούν το κύμα των μυριάδων ευχών των ερωτευμένων. Από τον μικρούλη του νηπιαγωγείου μέχρι τον πιο ηλικιωμένο, τα πάντα κτυπούν στους ρυθμούς που προστάζει η καρδιά. Σπονδυλωτό το ζήτημα, αμέτρητες οι επιμέρους ρουμπρίκες που επεξεργάζεται το φιλμ. Τόσες πολλές μικρές μικρές ιστορίες, που από ένα σημείο και μετά τα χάνεις επιχειρώντας να θυμηθείς τι συνέβη προ ολίγου στο απέναντι καρέ, που εξελίσσεται κάτι διαφορετικό. Ο ιδιοκτήτης του πιο μεγάλου ανθοπωλείου στο LA, που μόλις έκανε πρόταση γάμου στην αγαπημένη του και λάμπει από χαρά, αφού απέσπασε το πολυπόθητο "ναι". Ο μεγαλοσχήμονας γιατρός, που βρίσκει τον χρόνο και για την σύζυγο αλλά και για την ερωμένη, μια δασκαλίτσα που όλοι οι δεκάχρονοι μαθητές της λιώνουν σε ένα κοίταγμα της. Η άφραγκη μορφονιά, που είναι διατεθειμένη να κάνει ακόμη και την πιο απρόβλεπτη δουλειά, επιχειρεί να πείσει τον φοβισμένο επαρχιώτη συνάδελφο της, για την αξία της γιορτής. Δύο τυχαίοι ταξιδιώτες, που ξόδεψαν μισή μέρα από την ζωή τους στα διπλανά καθίσματα της ίδιας πτήσης. Ένα ζευγαράκι του λυκείου, που εκτός από τα κοινά προβλήματα της ημέρας, πρέπει να επιλύσει και το πως θα καταφέρει επιτέλους να ολοκληρώσει την σχέση του. Μια υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, που βλέπει το πάρτι που σχεδίαζε καιρό να οδηγείται στην καταστροφή και αναζητά αποκούμπι στην αγκαλιά ενός ρεπόρτερ δεύτερης διαλογής. Το ντουέτο των εβδομηντάρηδων που αρνείται να παραιτηθεί από το δικαίωμα στην τρυφερότητα, επειδή τα χρόνια έχουν περάσει και αυτό - εξ ορισμού - ανήκει πια μόνο στους νέους.
Οι ιστορίες του Valentine's Day ακόμη κι αν σκορπίζουν την δράσης τους σε κάθε γωνιά της μεγαλούπολης, δεν είναι ξεκάρφωτες μεταξύ τους. Όλες με κάποιο τρόπο συνδέονται σχηματίζοντας μια αλυσίδα καταστάσεων. Άλλοτε γλαφυρών και χαρούμενων κι άλλοτε δραματικότερων και συγκινητικών. Το δύσκολο με αυτού του είδους τα κινηματογραφικά παζλ, είναι η έντονη αυξομείωση στο συναισθηματικό τέμπο και η ταχύτατη μεταπήδηση από το ένα emoticon στο άλλο. Εκεί απαιτείται ένας έλεγχος από τον σκηνοθέτη, ώστε το πράγμα ούτε να ξεφύγει στο μελό, ούτε να καταλήξει ροματζαδούρα της κακιάς ώρας. Ο έμπειρος Garry Marshall προτίμησε τον δρόμο της απόλυτης ουδετερότητας, αφήνοντας την κατάσταση να εξελιχθεί ως έχει, δίχως παρεμβάσεις και ακραίες κορυφώσεις. Γι αυτό είναι ίσως η πρώτη φορά που μια ταινία στο μούλτι, δεν μου άφησε το αίσθημα της ανισότητας, απλά και μόνο γιατί κανένα από τα περιεχόμενα της δεν υπήρξε ξεχωριστό.
Για πες: Ακόμη και αν το συγκινησιακό στοιχείο εκλείπει σε μεγάλο βαθμό, υπάρχει ένας σημαντικό λόγος για να δώσει κάποιος μια ευκαιρία στο Valentine's Day: Τόσα πολλά αστέρια και μάλιστα τελευταίας κοπής, είναι κάπως δύσκολο να τα ξαναδείς μαζεμένα μέσα σε ένα φιλμικό δίωρο. Σχεδόν ολόκληρη η νέα γενιά χολιγουντιανών περσόνων κλείνει ραντεβουδάκι για ένα ολιγόλεπτο πέρασμα, αφήνοντας σε κάποιο βαθμό και το στίγμα του στο πολύπλοκο σενάριο. Αν ξεχωρίζει κανείς? Χμ, νομίζω η Hathaway είναι η πιο σέξι και η Alba η πιο αδιάφορη, ο Kutcher πιο αεράτος και ο Dempsey ο πιο σολάριουμ. Α, να μην λησμονήσω και την McLaine που κάθε φορά που την βλέπω στο πανί, μου ανοίγει την όρεξη για να ξαναδώ το Appartment που από έρωτα, χιούμορ και συναίσθημα αν μη τι άλλο ξεχειλίζει...


Στις αίθουσες 11 Φεβρουαρίου 2010 από την Village


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Review - The Road

Ο Δρόμος
του John Hillcoat. Με τους Viggo Mortensen, Kodi Smit-McPhee, Charlize Theron


Πατέρας Φύλακας Άγγελος
του zerVo
Και να που ο κινηματογράφος ξεκινά σιγά σιγά, να επαναδιαπραγματεύεται τον ρόλο του πατέρα. Δεν είναι πλέον εκείνος, ο πολυάσχολος, που βρίσκεται από το χάραμα μέχρι τα μεσάνυχτα στην εργασία του, προκειμένου να φέρει τον επιούσιο, απουσιάζοντας από την οικογενειακή εστία ολημερίς, αφήνοντας σε εκκρεμότητα την άμεση σχέση με τα παιδιά που έφερε στον κόσμο. Γι αυτό υπάρχει η μάνα, που θα τα μεγαλώσει, θα τα αναθρέψει, θα τα εκπαιδεύσει και η έννοια του μπαμπά μένει αόριστη στο βάθος του μυαλού του τέκνου, ως αυτός που φροντίζει για τα προς το ζην, εξ αποστάσεως. Τι συμβαίνει όμως όταν η κατάσταση σκληραίνει, οι έξωθεν εχθροί πολλαπλασιάζονται για να επιβιώσει ο ανήλικος, απαιτείται η παρουσία ενός πανίσχυρου φύλακα άγγελου, ικανού να δώσει και την ζωή του, για το σπλάχνο του. Το θέμα του The Road, αναδεικνύει μια τέτοια σχέση σε όλο της το εύρος. Ιδωμένη από την δραματικότερη σκοπιά της...
Εξαιτίας φυσικής καταστροφής, η ανθρωπότητα έχει αφανιστεί. Οι ελάχιστοι επιζώντες, δεν αντέχουν τις αβάσταχτες συνθήκες που προκαλεί το όξινο περιβάλλον και πέφτουν θύματα της πείνας ή του λοιμού. Ανάμεσα στις στάχτες, τα λείψανα και τα αποκαΐδια, ένας πατέρας με τον δεκάχρονο γιο του διασχίζουν την κάτω από δριμύ ψύχος χώρα, αναζητώντας την ελπίδα για ζωή. Ο Δρόμος που διανύουν, το λιγότερο τραγικός. Οποιαδήποτε μορφή πολιτισμού έχει αφανιστεί από την οργή της φύσης και οι πιθανότητες η μέρα που θα ξημερώσει να τους βρει ζωντανούς, ολοένα και λιγοστεύουν. Και αν δεν τους καταβάλλει η απώλεια τροφής ή οι αρρώστιες, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα πέσουν θύμα των ορέξεων των συμμοριών, που δρουν ανεξέλεγκτες. Ελλείψει τροφίμων, βασιλεύει η αναρχία και ο κανιβαλισμός. Άνθρωπος τρώει άνθρωπο για να ζήσει. Και πουθενά δεν διαφαίνεται η παραμικρή ηλιαχτίδα, που θα σπάσει τον μουντό, συννεφιασμένο ορίζοντα.

Αλληγορικό το σήμα που στέλνει ο Hillcoat. Αυτός είναι ο κόσμος που μεγαλώνουν τα παιδιά μας, που διδάσκει τον δόγμα εξολοθρεύστε αλλήλους, απλά για να επιζήσετε. Στο μυαλό των μοναδικών λογικών όντων του πλανήτη, ξυπνούν τα ζωώδη ένστικτα, που θα οδηγήσουν στον αλληλοσπαραγμό. Ο θάνατος σου, η ζωή μου! Ο μόνιμα πιτσιρικάς, βαδίζει δίπλα στον αυταρχικό εκ των καταστάσεων πατέρα του, γνωρίζοντας πολύ καλά πως οι εικόνες που θα συλλάβει η ματιά του αύριο, θα είναι πολύ πιο άγριες από τις σημερινές. Από την άλλη μεριά ο γονιός, σηκώνοντας το βαρύ φορτίο της προστασίας του μικρού, δεν ξέρει πλέον ποια απειλή να αποκρούσει. Πιστεύει πως τα πάντα, οποιαδήποτε μορφή κι αν έχουν, είναι διαβολικά κι έτοιμα να του αρπάξουν το παιδί. Όταν δε, η σκέψη του είναι αληθινή, η κατάσταση αγριεύει ακόμη περισσότερο και το περίστροφο στρέφεται στον κρόταφο του γιου. Η απόλυτη θυσία, προκειμένου να γλυτώσει τα επερχόμενα δεινά.
Για πες: Έχοντας παρακολουθήσει το Proposition, την προηγούμενη ταινία του Αυστραλού σκηνοθέτη και ιδιαίτερα αδικημένη από την εγχώρια διανομή, ήμουν πανέτοιμος για τις σκληρές εικόνες που θα ξετυλίξει στο πανί. Στιγμές που δεν θα σβήσουν εύκολα από την μνήμη μου, με τα ανθρώπινα ερείπια, φυλακισμένα στα μπουντρούμια, ώστε κάποια στιγμή να γίνουν τροφή εκείνων που κατέχουν τα όπλα και την (όποια) ισχύ. Οι ανισότητες ανάμεσα στα επεισόδια που αναδεικνύουν το έργο του συγγραφέα Cormac McCarthy υπαρκτές, όπως και οι δυσκολίες που συναντά το σενάριο, στην αναπαραγωγή των πολλαπλών φλασμπάκ, που δείχνουν την ψυχοσύνθεση του αδύναμου σκέλους της πάλαι ποτέ ευτυχισμένης οικογένειας, της μάνας. Μέσα σε αυτό το όμορφα στημένο μεταποκαλυπτικό σκηνικό, οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών λάμπουν σαν χρυσάφι. Ο Mortensen που συνεχίζει τις αξιοπρεπείς επιλογές στην μετά Άραγκορν εποχή και ο μικρούλης Kodi Scmit-McPhee, σε όχι λίγα καρέ συγκλονίζουν με την συνοχή τους, σαν να είναι και στην πραγματικότητα φαμίλια, που μεταφέρει το δράμα της στην μεγάλη οθόνη. Σε μια ταινία που κινείται ακριβώς στην ίδια θεματική τροχιά με το πρόσφατο The Book Of Eli, αλλά που σε αντίθεση με εκείνο, στοχεύει στο να αναδείξει την ανθρώπινη αδυναμία και όχι την ισχύ της θρησκείας.






Στις αίθουσες 11 Φεβρουαρίου 2010 από την Odeon


Rewind /// Trailer - The Road
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Review - The Wolfman

Ο Λυκάνθρωπος
του Joe Johnston. Με τους Benicio Del Toro, Emily Blunt, Anthony Hopkins

Στο στόμα του λύκου
του zerVo
Ευθύς εξαρχής είχα την περιέργεια, για τον λόγο ύπαρξης μιας ακόμη ταινίας με λυκάνθρωπους, εν έτι 2010. Εποχή που η τεχνολογία έχει βοηθήσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε το περιπετειώδες σινεμά να κινείται διαπλανητικά, τρισδιάστατα και σε υβρίδια πραγματικότητα και animation, η επιστροφή στο ημιφωτισμένο Βικτοριανό Λονδίνο και τα περίχωρα του, μοιάζει με οπισθοδρόμηση. Για την περίπτωση του Wolfman, τα πρώτα φίδια με έζωσαν όταν η Universal, ανακοίνωσε (δις) την αναβολή της εξόδου της ταινίας στις αίθουσες. Όταν, δε, ξεκίνησε ο καταιγισμός των υποτιθέμενα διαφορετικών τρέιλερ και των καλλιτεχνικών αφισών, αντιλήφθηκα πως για να πέφτει τόσο προμόσιον, κάτι πραγματικά δεν πηγαίνει καλά. Και δυστυχώς εκ του αποτελέσματος, δεν είχα άδικο...


Μετά από χρόνια απουσία από την γενέτειρα του, εθελούσια εξαιτίας του αιφνίδιου θανάτου της μητέρας του, που του στοίχισε υπερβολικά, ο γοητευτικός Λονδρέζος επιχειρηματίας, επιστρέφει, προσκεκλημένος από την νύφη του, προκειμένου να ερευνήσει την μυστηριώδη εξαφάνιση του αγαπημένου του αδελφού. Τα υπόλοιπα λίγο έως πολύ γνωστά. Θα πληροφορηθεί για την αιώνια κατάρα, που κάθε φορά που φτάνει πανσέληνος, μετατρέπει ακόμη και τον πιο φιλήσυχο άνθρωπο σε πραγματικό κτήνος, μα το χειρότερο για εκείνον θα είναι όταν αντιληφθεί πως το Κακό, προέρχεται μέσα από την οικογένεια του. Όταν κι εκείνος γίνει θύμα της μοίρας, θα είναι πλέον πολύ αργά. Η ιστορία πασίγνωστη ακόμη και στον πλέον αδαή, τόσο από το τεράστιο χιτ του 1941, με τον Lone Chaney Jr στον ρόλο του Λυκάνθρωπου, που έβαλε την σφραγίδα της σε μια σαρωτική δεκαετία επιτυχίας του σινεμά τρόμου (Φρανκενστάιν, Δράκουλας, Αόρατος Άνθρωπος), όσο και από την πιο πρόσφατη και αρκούντως διασκεδαστική διασκευή του Mike Nichols, με Nicholson και Pfeiffer, να υποδύονται το λυκίσιο ζευγάρι του Wolf.

Αν περίμενες κάτι το ξεχωριστό από την εκδοχή του σήμερα, αυτό θα ήταν, αν όχι μια διαφορετικότητα στην απεικόνιση του βρετανικού τοπίου του περασμένου αιώνα, μια εντυπωσιακή αναπαραγωγή της εξέλιξης του Κτήνους, με την αρωγή των ειδικών εφέ. Τζίφος! Κίνηση και μεταμορφώσεις πρωτόγονης γενιάς και κακοστημένες πλαστικές αποκριάτικες μάσκες είναι αυτό που προσφέρει τεχνικά ο μοντέρνος Wolfman. Απογοήτευση που πάει πακέτο με την μετριότατη σκηνοθετική καθοδήγηση του Joe Johnston. Κι αν για τον δημιουργό, ουδέποτε είχα και την καλύτερη άποψη, αφού το παλμαρέ του από το τρίτο Jurassic έως και το άπνοο Hidalgo, δεν μου λέει και πολλά πράγματα, από το μαγικό χέρι του μέικ απ αρτίστα Rick Baker, περίμενα πολλά περισσότερα. Φαίνεται πως κι αυτός έπεσε θύμα της γενικότερης χαλαρότητας, επαναλαμβάνοντας στην ουσία τα επιτεύγματα του στο American Werewolf In London, τριάντα ολόκληρα χρόνια πριν!

Για πες: Παρόλα αυτά όταν μελετάς το καστ και υπάρχουν τέτοια τρανταχτά ονόματα, λες δεν μπορεί, όλο και κάποιο μαγικό χεράκι θα βοηθήσει μια τέτοια μαζική σταρική σύναξη. Ούτε η παρουσία τόσων πολλών ονομάτων βοήθησε. Αρχής γενομένης από τον Benicio Del Toro, που εδώ φορά και την μπέρτα του συμπαραγωγού, που μένει για μια ακόμη φορά μακρυά από τον καλό του εαυτό, υποδυόμενος τον μεγάλο γιο της οικογένειας Τάλμποτ, Λόρενς. Και δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την αδρανή του ερμηνεία, όταν έχει στο πλευρό του, τόσο τον Sir Anthony Hopkins - στον πλέον άχρωμο ρόλο, μάλλον ολάκερης της καριέρας του - και την ανερχόμενη Emily Blunt, που σε αντίθεση με την Young Victoria, δεν δείχνει να βολεύεται μέσα στα κλασσικά φορέματα της εποχής. Όσο για τον παράξενο ντετέκτιβ της ιστορίας, που τον παίζει ο Hugo Weaving, εκεί μιλάμε για ολική καταστροφή, αφού οι αντιδράσεις του - υποτίθεται ως έμπειρου επιθεωρητή της Scotland Yard - παρατηρώντας το φαινόμενο της φονικής μεταμόρφωσης να εξελίσσεται, κρίνονται το λιγότερο αστείες. Συνεπώς όταν τα ατού σου δεν τραβάνε και απουσιάζει ολοκληρωτικά ο μαέστρος, είναι λογικότατο το φιλμ να κατευθυνθεί ολοταχώς προς το αδηφάγο στόμα του λύκου. Όπερ και εγένετο...




Στις αίθουσες 11 Φεβρουαρίου 2010 από την UIP


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

10/2/10

The Last Airbender - Trailer

Λες τελικά ο Ινδός να βρήκε το δημιουργικό του στοιχείο? Μετά από μισή ντουζίνα θρίλερ, που κινούνταν ανάμεσα στο μεταφυσικό και το άγνωστο, που έπεισαν άπαντες για τις δυνατότητες του, μα που έκαναν ακόμη σαφέστερο πως κάπου, κάτι κάνει λάθος, ο Shyamalan, αλλάζει ρότα και τακτική και στρέφεται στην απωανατολίτικη φόρμα και λογική. Το Avatar: The Last Airbender, πρωτοεμφανίστηκε ως καρτούν στις μικρές οθόνες της Ιαπωνίας, από την Nickelodeon, το 2005 κι έκτοτε ο μικρός χαρισματικός πολεμιστής, που πάνω του στηρίζεται το μέλλον της πατρίδας του, έχει εξελιχθεί σε ένα από τους πλέον δημοφιλείς τηλεοπτικούς ήρωες. Σε τέτοιο βαθμό που η Paramount, έδωσε γη και ύδωρ για να αποκτήσει τα κινηματογραφικά δικαιώματα, αναθέτοντας στον σκηνοθέτη του Sixth Sense, την υλοποίηση του και κάνοντας λόγο για μια επική καθηλωτική τριλογία. Το teaser τρέιλερ, που ξεκινά την ενός ολόκληρου χρόνου διάρκειας, προωθητική περίοδο, μιας και το φιλμ θα το υποδεχτούμε σε ένα χρόνο από τώρα περίπου, θυμίζει κάτι από Fearless και Troy και πραγματικά αφήνει πολλές υποσχέσεις για κάτι ιδιαίτερα εντυπωσιακό. Αλήθεια όμως, ποιον τρόπο θα φανταστεί τώρα ο M. Νight για να περάσει σαν cameo και από το The Last Airbender?
Στις δικές μας αίθουσες στις 28 Οκτωβρίου 2010, με τον τίτλο Ο Τελευταίος Μαχητής του Ανέμου
Teaser Trailer

New Trailer
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

9/2/10

News - Η Penelope Cruz σε Melancholia

Μια χαρά ρολίστικες επιλογές είχε μέχρι πρόσφατα η Ισπανίδα σούπερ σταρ Penelope Cruz, που την οδήγησαν μάλιστα και στην Οσκαρική πεντάδα υποστηρικτικών ερμηνειών για το Nine, πιθανότατα και στο πλάι του Johnnie Depp για τους τέταρτους Πειρατές, αλλά με την πιο πρόσφατη παίρνει μεγάλο ρίσκο. Μόνο ως τέτοιο μπορεί να αποκληθεί μια συνεργασία με τον αλλοπρόσαλλο εσχάτως Lars Von Trier, άσχετα αν στην τελευταία του δημιουργία, η βασική πρωταγωνίστρια Charlotte Gainsbourg, απέσπασε το Χρυσό Φοίνικα στις περασμένες Κάννες κόβωντας το νήμα πριν από την Αλμοδοβαρική Σπανιόλα. Οι τελευταίες πληροφορίες κάνουν λόγο για συμμετοχή της Cruz στο φιλμ Melancholia, όπου ο Δανός, κάνει στροφή στην καριέρα του σε ένα είδος (ψυχολογικό δράμα καταστροφής) που δεν έχει ασχοληθεί μέχρι τώρα. Έχοντας μου αφήσει τις χείριστες των εντυπώσεων με τον Antichrist του, δεν θα έλεγα πως περιμένω και την Μελαγχολία με αδημονία. Μάλλον το αντίθετο, ακόμη και αν από τις εικόνες του θα παρελάσει η πάντοτε λαμπερή, σε ότι και αν κάνει Penelope, ακόμη και καθοδηγούμενη από τον σκηνοθέτη στα όρια της...

Περισσότερα... »

8/2/10

News - The Fields για τον Sam Worthington

Πριν από δώδεκα μήνες, το πρότζεκτ ανήκε στον Danny Boyle και για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ακούγονταν έντονα τα ονόματα του Sam Worthington και του Bradley Cooper. Σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει, από την στιγμή που την παραγωγή του The Fields - που τότε ονομαζόταν The Texas Killing Fields - ανέλαβε o Michael Mann, αφήνοντας την σκηνοθεσία στην κόρη του, Anni. Κι αν για τον Cooper, το συγκεκριμένο κάστινγκ αποτελεί πλέον παρελθόν, αυτό δεν ισχύει για τον σούπερ σταρ του Avatar, που επισημοποίησε την συμμετοχή του στην ταινία. Ένα φιλμ που έχει στο φόντο του τις πετρελαιοπηγές του Νοτιοανατολικού Τέξας και στο επίκεντρο του δύο ντετέκτιβ, που θα προσπαθήσουν να αποκαλύψουν τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από την περίεργη εμφάνιση πτωμάτων στην περιοχή, για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Το σενάριο που υπογράφει ο Donald F. Ferrarone, ανήκει σε πραγματικά περιστατικά, που έλαβαν χώρα με ανεξήγητο μεταφυσικό τρόπο στην Πολιτεία του Lone Star. Τα γυρίσματα του The Fields, εφόσον ολοκληρωθεί η διανομή των ρόλων, θα ξεκινήσουν τον Απρίλιο στην Λουιζιάνα.

Περισσότερα... »

7/2/10

Box Office US - 7/2 Ο βασιλιάς πέθανε! Ζήτω το Dear John!

Και να που τελικά, μια όχι και τόσο διαφημισμένη ρομαντική ταινία, αποσπά τον τιμητικό τίτλο του φιλμ που γκρέμισε από την κορυφή το Avatar. Μετά από επτά εβδομάδες στο νούμερο ένα και περίπου 630 εκ. στην αγορά των ΗΠΑ - διεθνώς έχει ξεπεράσει τα 2 δις. - το επικό, πλέον, δημιούργημα του Cameron, έδωσε την σκυτάλη στο Dear John, που συγκίνησε σε μεγάλο βαθμό τους Αμερικάνους, ώστε να το τιμήσουν με 32 εκ. δολάρια και να το στείλουν κατευθείαν στην πρώτη θέση του εβδομαδιαίου box office. Αναφερόμενος στον αποκαθηλωμένο, πια, βασιλιά, πρέπει να τονίσω πως έγινε η εμπορικότερη ταινία όλων των εποχών, πετυχαίνοντας το ρεκόρ του μέσα σε 60 ημέρες, την ώρα που ο Τιτανικός, χρειάστηκε κάτι περισσότερο από οκτώ μήνες! Βέβαια την κατάσταση διευκόλυνε και ο πληθωρισμός και το σημαντικά ακριβότερο εισιτήριο των τρισδιάστατων αιθουσών. Επιστρέφοντας στον θριαμβευτή του Σαββατοκύριακου, που έχει για πρωταγωνιστές το ταιριαστό ζευγάρι Tatum - Seyfried, πρέπει να τονιστεί πως οι προβλέψεις δεν έκαναν λόγο για σκορ πρεμιέρας, μεγαλύτερο των 20 εκ. άλλωστε κανένα φιλμ βασισμένο σε βιβλίο του Nicholas Sparks (The Notebook, Nights In Rodanthe) δεν ξεπέρασε τα 15 στο πρώτο του γουικέντ. Κατά συνέπεια το 30άρι Plus, αποτελεί έκπληξη πρώτου μεγέθους για τον Αγαπητό Γιάννη, που ελπίζω σύντομα να μπορέσω να τον παρακολουθήσω για να αντιληφθώ αν δικαιούται τον κουρνιαχτό που σήκωσε.

Στα αρνητικά μαντάτα της εβδομάδας, ανήκει το σκορ που κατάφερε το From Paris With Love, η αστυνομική περιπέτεια δράσης που αναμενόταν με ενδιαφέρον. Ούτε καν άγγιξε το Δεκάρικο - σε εκατομμύρια - μάλιστα έναν ακριβώς χρόνο μετά το Taken, του ιδίου σκηνοθέτη Pierre Morel, που είχε καταφέρει την τριπλάσια απόδοση. Ο Travolta διανύει μέτρια περίοδο καθώς φαίνεται, τόσο καλλιτεχνικά, αλλά κυρίως εμπορικά. Στα δεδομένα τέλος, που αξίζουν αναφοράς, ανήκουν τα 3.5 εκ. που πέτυχε το χαμηλότατων τόνων, πλην Οσκαρικό Crazy Heart, που μετά από οκτώ εβδομάδες περιορισμένης διανομής έφτασε τα 11 εκ. συνολικού τζίρου, αλλά και στον αποχαιρετισμό του Sherlock Holmes στο τοπ, έχοντας ξεπεράσει κι επίσημα τα Διακόσια εκατομμύρια στο ταμείο. Πάντως σε ότι αφορά το chart της ερχόμενης Κυριακής, το ντέρμπι καλά κρατεί και οι προβλέψεις για το επόμενο Νούμερο Ένα είναι αδύνατη, αν αναλογιστούμε πως οι νέες κυκλοφορίες της Παρασκευής είναι ο Percy Jackson και οι Ολύμπιοι, το (άνοστο και αχρείαστο) The Wolfman και φυσικά το Valentine's Day, με το υπέρλαμπρο καστ.


Box Office US 7 Φεβρουαρίου 2010



 Φιλμ
 Σ/Κ
 Σύνολο
1
 Dear John
 $32,400,000
 $32.4
2
 Avatar
 $23,600,000
 $630
3
 From Paris With Love
 $8,120,000
 $8.1
4
 Edge Of Darkness
 $7,005,000
 $29
5
 The Tooth Fairy
 $6,500,000
 $25.3
6
 When In Rome
 $5,504,000
 $20.8
7
 The Book Of Eli
 $4,835,000
 $82.1
8
 Crazy Heart
 $3,650,000
 $11.1
9
 Legion
 $3,400,000
 $34.6
10
 Sherlock Holmes
 $2,360,000
 $201.5



Περισσότερα... »

6/2/10

News - Καινούργιος Daredevil!

Δεν μπορώ να πω πως το πρώτο του κινηματογραφικό ταξίδι ήταν κακό, ούτε και αδιάφορο. Ίσως να ήταν λίγο απρόσεκτη η μεταφορά των περιπετειών του Τυφλού Εκδικητή από τις σελίδες των κόμικ, στην μεγάλη οθόνη. Ίσως να αδικήθηκε και από την επιλογή του πρωταγωνιστή - ο Affleck είναι αυτός - σε μια περίοδο που είχε πάρει τον γερό κατήφορο. Προκειμένου να αποκαταστήσει το φιλμικό όνομα του Daredevil, ενός από τους πιο αγαπητούς ήρωες της Marvel, η Fox / New Regency, αποφάσισε να κάνει reboot στην φιγούρα του, όπως ακριβώς συνέβη και με τον Spiderman και να τον απεικονίσει στο πανί σε μια καινούργια, πιο δυναμική φόρμα. Για τον λόγο αυτό προσελήφθη από το στούντιο ο σεναριογράφος David Scarpa (The Last Castle) ώστε να φροντίσει την αναγέννηση του, κάτι που άλλωστε συζητιόταν για πολλά χρόνια τώρα. Φυσικά δεν έχει επιλεγεί ακόμη ούτε σκηνοθέτης που θα καθοδηγήσει το πρότζεκτ, ούτε ο πρωταγωνιστής που θα τον ζωντανέψει. Αν και κάποιες φήμες που ανέφεραν το όνομα του Jason Statham, μου φάνηκαν κάπως ακραίες, για το αν ταιριάζει το γκροτέσκο στυλ του, με του superhero...

Περισσότερα... »

Filmclips - Percy Jackson And The Olympians: The Lightning Thief



Αν μη τι άλλο από δράση και εφέ πρέπει να σκίσει. Οκτώ πλάνα μοίρασε η Fox, διάρκειας οκτώ λεπτών (!) για να προμοτάρει τον επερχόμενο Πέρσι Τζάκσον και όλα φαντάζουν το λιγότερο φαντασμαγορικά. Από την απεικόνιση της Μέδουσας, που αν την κοιτάξεις παγώνεις - ιδιότητα που διαθέτει έτσι κι αλλιώς η Uma Thurman - μέχρι την Λερναία Ύδρα και από τους φρικιαστικούς δράκους μέχρι τις μεταμορφώσεις της Περσεφόνης - Rosario Dawson, το φιλμ, μπορεί να μην στέκεται με ευλάβεια και ακρίβεια απέναντι στην ελληνική μυθολογία, μα τουλάχιστον το πράττει με εντυπωσιακό τρόπο. Μια εβδομάδα πριν την παγκόσμια πρεμιέρα του, όχι στην Ελλάδα όπως πολλοί θα πίστευαν, αλλά στην Αμερική, το Percy Jackson And The Olympians, δείχνει ικανό να γκρεμίσει το Avatar από την κορυφή του Box office, σε μια εβδομάδα που αναμένεται καυτή, με τις κυκλοφορίες του Valentine's Day και του Wolfman. Όσο για την ιστορία, να θυμίσω πως αφηγείται τις περιπέτειες του νεαρού μαθητή Πέρσι, που αντιλαμβάνεται τις σελίδες του βιβλίου της ιστορίας του να ζωντανεύουν, προκειμένου να τον ενημερώσουν πως είναι γιος του Ποσειδώνα και με την ιδιότητα του Ημίθεου, έχει σκοπό του να σώσει την ανθρωπότητα από την επερχόμενη καταστροφή. Δηλαδή καλύτερα να σταθώ μόνο στα ειδικά εφέ, παρά να αποπειραθώ να εμβαθύνω...
Στις δικές μας αίθουσες 18 Φεβρουαρίου με τον τίτλο Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι: Η κλοπή της Αστραπής


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

5/2/10

News - Κι επίσημα ταινία το The Lost Symbol

Ουδεμία έκπληξη δεν προκάλεσε η ανακοίνωση της Sony, με την οποία κι επίσημα δηλώνει πως ξεκινά την διαδικασία pre-production για το τελευταίο μπεστ σέλερ του παγκοσμίως αναγνωρισμένου μυθιστοριογράφου Dan Brown, The Lost Symbol. Μάλλον το αντίθετο θα προκαλούσε απορίες, αν αναλογιστούμε την δημοτικότητα των συνεχειών του σίριαλ του Κώδικα Ντα Βίντσι, γνωρίζοντας μάλιστα πως το βιβλίο, μόλις την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του ξεπέρασε σε πωλήσεις το ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Αλλά και το στούντιο δεν πρέπει να έχει μείνει ανικανοποίητο από τα έσοδα των δύο πρώτων ταινιών της σειράς με κεντρικό ήρωα τον ερευνητή Ρόμπερτ Λάνγκντον, εφόσον παγκοσμίως κατάφεραν (μαζί) το διόλου ευκαταφρόνητο ρεκόρ του 1,2 δις δολαρίων. Η ανάθεση της συγγραφής του σεναρίου έγινε στον Steven Knight (Dirty Pretty Things, Shutter Island, The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader) ενώ ακόμη δεν έχει γίνει γνωστό αν τον βασικό ρόλο θα κρατήσει ο Tom Hanks και πάλι, ούτε αν στην σκηνοθετική καρέκλα θα καθίσει ξανά ο Ron Howard. Αν και προσωπικά εκτιμώ, πως και στις δύο περιπτώσεις - χάρη στην υψηλή ανταμοιβή για τις υπηρεσίες τους - αμφότεροι γρήγορα θα πουν το ναι...

Περισσότερα... »

Review - Legion

Legion
του Scott Stewart. Με τους Paul Bettany, Dennis Quaid, Lucas Black

Σώσον Κύριε τον (Σινεφίλ) Λαόν Σου
του zerVo
Σε σταθμό ανεφοδιασμού - με την συμβολική ονομασία Paradise Falls - στο μέσον της ερήμου, ταξιδιώτες και εργαζόμενοι, αρχίζουν να αντιλαμβάνονται παράξενα φαινόμενα. Σε τέτοιο βαθμό που θα εικάσουν πως έφτασε το τέλος του κόσμου. Το τελευταίο πράγμα που μπορώ να πιστέψω είναι πως όταν κάποιοι κάθισαν γύρω από ένα τραπέζι, για να συγγράψουν το σενάριο του Legion, βρίσκονταν σε κατάσταση νηφαλιότητας. Αν συνέβη κάτι τέτοιο τότε οι τύποι είναι πανέτοιμοι για ζουρλομανδύα. Ποιο άλλωστε σώφρον μυαλό, θα μπορούσε να φανταστεί πως αν ποτέ ο Θεός αποφάσιζε να γυρίσει την πλάτη του στο απόλυτο δημιούργημα του, θα το έπραττε με αυτό τον τρόπο? Ποιον ακριβώς? Να στείλει τις ορδές των πιστών του υπηρετών - δηλαδή των αγγέλων - να μετατρέψουν την γη σε κόλαση, εξαϋλώνοντας με τις υπερφυσικές τους δυνάμεις κάθε άθεη και μολυσμένη ανθρώπινη ύπαρξη, μέχρι να πέσει νεκρός κι ο τελευταίος. Κι επειδή η ανισότητα της ισχύος των δύο πλευρών, ο ένας εκ των Αρχαγγέλων - ο σκεπτικιστής συνεσταλμένος Μιχαήλ, γιατί ο Γαβρίλος πάντοτε διακρινόταν για την παρορμητικότητα του - θα λειτουργήσει με το συναίσθημα και θα πάρει το μέρος των αδυνάτων, μήπως και παλαντζάρει η ζυγαριά. Άρα οι ελεύθεροι πολιορκημένοι στο ερημικό βενζινάδικο, δεν θα πέσουν τόσο εύκολα στα χέρια των μανιασμένων εντολοδόχων του Πλάστη, έχοντας στο πλευρό τους τον πρακτικά έκπτωτο Ταξιάρχη. Ανισορροπία σου μύρισε? Ασπέτα! Έχει μπόλικη ακόμη κωμωδία να σου διηγηθώ!

Σκοπός, λέει, του Καπετάν Μιχάλη είναι να σώσει από την μήνη, το παιδί μιας σερβιτόρας, που σύμφωνα με την προφητεία, είναι η επίλεκτη που θα φέρει στον κόσμο τον Λυτρωτή! Και σαν γαρνιτούρα της παραθρησκευτικής κουταμάρας, για να ενταθεί η κινηματογραφική δράση, την θέση των ακονισμένων σπαθιών των αγγέλων, έχουν πάρει μυδράλια, οπλοπολυβόλα και περίστροφα. Την ίδια στιγμή που στην ομάδα δράσης του Θεού, ενάντια στον άνθρωπο έχουν επιστρατευτεί από αιμοβόρα ζόμπι και ανθρώπινες βόμβες με οξύ, μέχρι δεκάχρονοι σατανάδες, που καλούνται να εκμεταλλευτούν τις ουμανιστικές αδυναμίες. Μεταξύ μας τώρα. Το φιλμάκι έχει κάποιο στόχο να προβληματίσει, αλλά η γελοιότητα των μεθόδων του, σπάει ακόμη και την παραμικρή υπόνοια σκέψης του θεατή. Σίγουρα η Αποκάλυψη όταν θα έλθει - που θα έλθει κατά τας Γραφάς - δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση με όσα φαιδρά απεικονίζει στο έργο του ο Scott Stewart. Που κατάφερε πάντως να παραπλανήσει με την τεράστια διαφημιστική καμπάνια της Sony το κοινό, μαζεύοντας από την πρώτη κιόλας εβδομάδα προβολής, τα χρήματα που κόστισε...

Για πες: Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα καλά προμοταρισμένο b-movie, με πολύ κακού επιπέδου ειδικά εφέ, κοπιαρισμένες σεκάνς από I Am Legend, μπόλικα πλάνα Terminator και υπό του μηδενός ερμηνείες. Θα με ρωτήσεις τώρα, αν οι ρόλοι με πείραξαν, όταν το θέμα μπάζει από όπου κι αν το κοιτάξεις. Θα συμφωνούσα, αν στο κάστινγκ, υπήρχαν τίποτα άσημοι και άσχετοι και όχι ο Bettany και ο Quaid στις χειρότερες στιγμές της καριέρας τους. Κι αν για τον πρώτο δεν καίγομαι και τόσο, ε, όπως και να το κάνεις, ο δεύτερος έχει πίσω του, τριάντα χρόνια πορείας, για να συμμετέχει σε τέτοιου είδους ανοησίες. Εδώ που τα λέμε πάντως, αν ο Θεός ήθελε με κάποιο τρόπο να τιμωρήσει το κατ εικόνα και καθ ομοίωση δημιούργημα του, θα μπορούσε να το βάλει να παρακολουθεί επ άπειρον ταινίες σαν το Legion. Αρνάκια θα γίνονταν όλοι μονομιάς, προκειμένου να γλυτώσουν το βασανιστήριο...




Στις αίθουσες 18 Μαρτίου από την Audiovisual
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)