Movies Ltd

Είκοσι ταινίες, όλες σε πρώτη παγκόσμια προβολή, ορίζουν το διαγωνιστικό κομμάτι της επετειακής 70ης έκδοσης του φετινού Φεστιβάλ Βενετίας, του μεγαλύτερου φθινοπωρινού κινηματογραφικού ραντεβού της Ευρώπης. Επιλογές που όπως συμβαίνει κάθε χρόνο, αντιπροσωπεύουν όλες τις κινηματογραφίες του πλανήτη, με μια σημαντική έκπληξη για τα γαλανόλευκα, την εκπροσώπηση του εγχώριου σινεμά στον θεσμό, με την δημιουργία του Αλέξανδρου Αβρανά, Miss Violence. Τα είκοσι - συνήθως κατά την διάρκεια του φεστιβάλ, προστίθεται ακόμη ένα ως έκπληξη - που απαρτίζουν το Concorso, την κούρσα για την κατάκτηση του Χρυσού Λέοντα 2013, είναι τα ακόλουθα:

MERZAK ALLOUACHE - ES-STOUH
Αλγερία, Γαλλία, 94'
Adila Bendimerad, Nassima Belmihoub, Ahcene Benzerari, Aïssa Chouat, Mourad Khen, Myriam Ait El Hadj
GIANNI AMELIO - L'INTREPIDO
Ιταλία, 104'
Antonio Albanese, Livia Rossi, Gabriele Rendina, Alfonso Santagata, Sandra Ceccarelli
ALEXANDROS AVRANAS - MISS VIOLENCE
Ελλάς, 99'
Themis Panou, Eleni Roussinou
JOHN CURRAN - TRACKS
Μεγάλη Βρετανία, Australia, 107'
Mia Wasikowska, Adam Driver
EMMA DANTE - VIA CASTELLANA BANDIERA
Ιταλία, Ελβετία, Γαλλία, 90'
Elena Cotta, Emma Dante, Alba Rohrwacher, Renato Malfatti, Dario Casarolo, Carmine Maringola
XAVIER DOLAN - TOM À LA FERME
Καναδάς, Γαλλία, 105'
Xavier Dolan, Pierre-Yves Cardinal, Lise Roy, Evelyne Brochu
JAMES FRANCO - CHILD OF GOD
ΗΠΑ, 104'
Scott Haze, Tim Blake, Nelson Jim Parrack
STEPHEN FREARS - PHILOMENA
Μεγάλη Βρετανία, 94'
Judi Dench, Steve Coogan
PHILIPPE GARREL - LA JALOUSIE
Γαλλία, 77'
Louis Garrel, Anna Mouglalis
TERRY GILLIAM - THE ZERO THEOREM
Μεγάλη Βρετανία, USA, 107'
Christoph Waltz, Matt Damon, Mélanie Thierry, David Thewlis, Lucas Hedges, Ben Whishaw, Tilda Swinton
AMOS GITAI - ANA ARABIA
Ισραήλ, Γαλλία, 84'
Yuval Scharf, Sarah Adler, Uri Gavriel, Norman Issa, Yussuf Abuwarda, Shady Srur, Assi Levy
JONATHAN GLAZER - UNDER THE SKIN
Μεγάλη Βρετανία, ΗΠΑ, 104'
Scarlett Johansson, Antonia Campbell-Hughes, Paul Brannigan, Krystof Hádek, Robert J. Goodwin
DAVID GORDON GREEN - JOE
ΗΠΑ, 117'
Nicolas Cage, Tye Sheridan, Ronie Gene Blevins
PHILIP GRÖNING - DIE FRAU DES POLIZISTEN
Γερμανία, 175'
Alexandra Finder, David Zimmerschied, Pia Kleemann, Chiara Kleemann, Horst Rehberg, Katharina Susewind, Lars Rudolph
PETER LANDESMAN - PARKLAND
ΗΠΑ, 92'
James Badge Dale, Zac Efron, Jackie Earle Haley, Colin Hanks, David Harbour, Marcia Gay Harden, Ron Livingston, Jeremy Strong, Billy Bob Thornton, Jackie Weaver, Tom Welling, Paul Giamatti
HAYAO MIYAZAKI - KAZE TACHINU
Ιαπωνία, 126'
(Animation)
ERROL MORRIS - THE UNKNOWN KNOWN
ΗΠΑ, 105'
Donald Rumsfeld (documentary)
KELLY REICHARDT - NIGHT MOVES
ΗΠΑ, 112'
Jesse Eisenberg, Dakota Fanning, Peter Sarsgaard, James Le Gros
GIANFRANCO ROSI - SACRO GRA
Ιταλία, 87'
(documentary)
MING-LIANG TSAI - JIAOYOU (STRAY DOGS)
Κινέζικη Ταιπέι, Γαλλία, 138'
Lee Kang-sheng, Lu Yi-ching, Lee Yi-cheng, Lee Yi-chieh, Chen Shiang-chyi

του gaRis (@takisgaris)

Κοντοσιμώνει ένας χρόνος από το περσυνό TIFF όπου πρωτοπροβλήθηκε ένα πανθομολογουμένως αφιλμάριστο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, το προσδιοριστικό της Beat Generation, αυτής που διαδέχθηκε στα τέλη των φίφτυς τη Χαμένη και Σιωπηλή Γενιά. Τζαζ, ποτό, σεξουαλικοί πειραματισμοί και αποθέωση του κούλ, ως περισπούδαστα ποιητικίζον τίποτα. Αναρχοβουδισμός εναντίον συγγραφικού καθωσπρεπισμού, με τον δημιουργό του On The Road (γράφτηκε μονορούφι μέσα σε τρεις εβδομάδες τον Απρίλη του 1951 για να εκδοθεί εντέλει έξι χρόνια αργότερα) Jack Kerouac να ποζάρει στο Time magazine παρέα με τα λεχριτόνια William Barrows και Allen Ginsberg ως η διαννοουμενίστικα αυτοκατραστροφική παραφυάδα του Τζίμμυ Ντήν. Ο ίδιος ο Brando δεν έκατσε (πάρτο όπως θες) του Κέρουακ ούτε μετέπειτα δυνήθηκε ο F.F. Copolla ή ο τρισμέγιστος Joel Schumacher με Colin Farrell. Η βόμβα οπότε καταλήγει μισό αιώνα μετά στα χέρια του παντελώς αδιάφορου σε εμένα (ξεκίνα-μέτρα προσωπικές αντιπάθειες τώρα) μπραζιλέρο Walter Salles του Motorcycle Diaries που έχει δείξει πείρα στους δρόμους με το οδοιπορικό του Τσε Γκεβάρα.

Όταν δεν τα βρίσκει με τους James Franco (αλίμονο) και Joseph Gordon Levitt, ο Salles καταλήγει με τα νταβραντισμένα ανθυποτσικό Sam Riley (Control) και Garrett Hedlund (θα τον ξαναδείς στο Inside Llewyn Davis των αφών Coen το φθινόπωρο) στους ρόλους των πραγματικών Κέρουακ και Κασσάντυ με τα αντίστοιχα ψευδώνυμα για να μη πολυσοκάρουν την πουριτανική εποχή αναφοράς αυτού του ντουέτου άγουρου συγγραφέα / σεξομανή κλέφτη αυτοκινήτων που τριγυρνάνε από Καναδά –Μεξικό ως τον καλιφορνέζικο ειρηνικό με διάφορους τυπάκους, άλλοτε καρικατούρες των τρομερών παιδιών Μπάροουζ (Viggo Mortensen) και Γκίνσμπεργκ (Tom Sturridge), άλλοτε απλά σταρούμπες που κάνουν κάμεος για να περάσουν την ταινία στο βιογραφικό τους (Buscemi, Dunst, Amy Adams). Και φυσικά, στο ρόλο της κοπέλας-σάντουιτς στο τριολέ με τα φιλαράκια τα καλά η εξώλης-προώλης Kristen Stewart, το κορίτσι πειρασμός – σεισμός- λάιιι, λάι, λα, λααα.

Θυμήθηκα το σάλο με το κεράτωμα επί του γλυκοξενέρα ποστ-μπητνικά Rob Pattinson, προμόσιον για την πρώτη μετά το Τουάιλάιτ Σάγκα δουλειά της, αυτό το Snow White And The Hantsman, στο ρόλο της πιο αδιάφορης Χιονάτης που είδα ποτέ στο πανί. Ναι, το παραδέχομαι (μέτρα σου λέω): Μου φέρνει τόση αλλεργία το Χριστινιώ που χωρίς αιδώ θεωρώ ότι ο ρόλος της χυδαίας μαιτρέσσας της πέφτει γάντι στο Ον δε Ρόουντ: Μαγκιά της που πήρε πάντως μόνο διακόσα χιλιάρικα σε ένα μπάτζετ εικοσιπέντε μυρίων. Η ταινία έπαιξε και δεν ακούμπησε το Δεκέμβρη σε λίμιτεντ κύκλωμα μπας και κοροδέψει καμιά Ακαδημία, και τελικά έμεινε με εφτακόσα χιλιάρικα μόλις στο χέρι. Βγαίνει και στο ντι βι ντι την επόμενη εβδομάδα στους γείτονες εδώ νοτίως των συνόρων και έτσι λοιπόν σούρχεται ο γίγας ο έλλην διανομεύς και την ξαμολά στα θερινά, γιατί σου λέει: Βράδυ θάναι, κάψες θάχει, δώσε σεξ και ντραγκς και μπόλικο σταρίζον δηθενιλίκι, κάπου θα κολλήσει όλο αυτό, θα κάνουμε εισιτήρια.

Για πες: Δεν το βλέπω παιδιά. Δε θα το παίξω δεισιδαίμων μυρηκάζοντας το παλιό χόλλυγουντ που το απόφυγε το εγχείρημα σαν την πανούκλα. Τουναντίον, χρεώνω το κανόνι αποκλειστικά στον βαρετίλα Salles, που πήρε ένα κείμενο γεμάτο αναιδείς χυμούς και το αποστείρωσε σε μουσειακό μοτίβο. Υπάρχει ένα ντάουντάουνίστικο κοινό χιψτεράδων που θα έσκιζε το ανδροπρεπές στριγκάκι του για να δει αυτή τη βίβλο του δήθεν, της επαναστατικά εγωπαθούς αλαζονίας, της ανατρεπτικής αναίδειας στη μεγάλη οθόνη. Όχι όμως με λούστρο και κειμενικές ξεπατικοσούρες από τον ψιλο-αταλάντ Jose Rivera, παρά με βρώμα Tarantino και βίζουαλ σύστριγκλο Baz Luhrman. Η Τζαζ του Charlie Parker και οι δεύτεροι ρόλοι (ευτύχησα να δω τον Buscemi ως κρυφή λούγκρα στα γεράματα) κρατούν το ενδιαφέρον σε ανεκτό επίπεδο, στη νέα (κουτσουρεμένη μετά τα μπούχαχα των περσινών Καννώνε) κόπια ενός εγχειρήματος που μόλις στην τελευταία σεκάνς βγάζει λίγη μυρωδιά από το συγγραφικό επίτευγμα – On the Road. Οπόταν, προτίμησε το βιβλίο. Εξηνταέξι φορές, όσα και τα έτη του, ανώτερο από αυτή την αδιάφορη ταινία.

του James Mangold. Με τους Hugh Jackman, Will Yun Lee , Hiroyuki Sanada, Hal Yamanouchi, Tao Okamoto, Rila Fukushima, Brian Tee, Famke Janssen, Svetlana Khodchenkova

Big In Japan!

του zerVo (@moviesltd)

Όταν στην αυγή του μιλένιουμ η Marvel έριχνε στην μάχη των κινηματογραφικών υπερηρώων τους μεταλλαγμένους X-Men άλλαξε ολοκληρωτικά τον παραδοσιακό τρόπο που εκείνοι παρουσιάζονταν στην μεγάλη οθόνη, ύφος που το κοινό λάτρεψε, με συνέπεια πλέον οι προερχόμενες από το πολύχρωμο κόμικ παραγωγές, να έχουν πάρει την μορφή (κυριολεκτικά, έτσι αποκαλείται και από τα στούντιο) κύματος. Ειδικά στην περίπτωση της φράξιας με τις ξεχωριστές ικανότητες, κατόπιν της εισαγωγικής τριλογίας του Singer (και του Ratner) ακολούθησαν εναλλακτικές, ίσως και πειραματικές ιδέες προκειμένου το πρότζεκτ να μην μείνει στάσιμο, που περιείχαν από ριμπούτ του στόρι μέχρι ξεχωριστό αφιέρωμα σε κάθε ένα μέλος της ιδιόμορφης κομπανίας. Στην τελευταία περίπτωση - Origins ονομάστηκε και για να μην το συνεχίζει η παραγωγή, πάει μάλλον να πει πως τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα - δεν υπήρχε ούτε μισή πιθανότητα η αφετηρία να μην γίνει από τον δημοφιλέστερο των X, τον πιο αγαπημένο του κόσμου, τον απέθαντο και συνεπώς αήττητο Γούλβεριν. Ακόμη κι αν Η Αρχή δεν είχε συνέχεια, η λαϊκή απαίτηση ζήτησε και πάλι μόνο του στο πανί εκείνον, που αποτελεί ένα κεφάλαιο μόνος του στην υπόθεση X-Men. Και κάπως έτσι το καλό "κακό παιδί" έκανε την καρδιά του πέτρα και είπε να ξαναγυρίσει στο κοινό του...

Κοντά επτά δεκαετίες έχουν περάσει από την ημέρα που τα βομβαρδιστικά Β-29 ισοπέδωναν με την ρίψη της ατομικής βόμβας την πόλη του Ναγκασάκι. Μια στιγμή που έχει χαραχτεί βαθιά στο μυαλό του τότε νεαρού Ιάπωνα αξιωματικού Γιασίντα, εξαιτίας της αυτοθυσίας που επέδειξε ένας από τους αμερικάνους φυλακισμένους, στην προσπάθεια του να του σώσει την ζωή. Σήμερα, ο Γιασίντα, ο πιο πλούσιος επιχειρηματίας της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου, βαριά άρρωστος και λίγο πριν αποχαιρετίσει τα εγκόσμια, θα καλέσει στα μέρη του προκειμένου να ευχαριστήσει για τελευταία φορά αυτόν που έγινε ασπίδα για να μην τον σαρώσει τότε το ωστικό κύμα: Τον πανίσχυρο αειθαλή Λόγκαν, που ακόμη κι αν πρόκειται για εκπλήρωση της επιθυμίας ενός μελλοθάνατου, δεν καλοβλέπει την μετάβαση του στην μακρινή Άπω Ανατολή, έχοντας εδώ και καιρό επιλέξει την μοναχική ζωή του ορεσίβιου.

Ο αναμενόμενος θάνατος του Κροίσου, θα σημάνει αυτόματα την έναρξη τεράστιων αλλαγών στην αυτοκρατορία που έχει κτίσει, με την Μαφία να βάζει στο στόχαστρο της εγγονή του εκλιπόντος, Μαρίκο, εφόσον είναι εκείνη που κατά την διαθήκη του, θα κληρονομήσει τον αμύθητο θησαυρό. Αντιλαμβανόμενος ο Γούλβεριν πως η νεαρή γυναίκα στερείται ακόμη και της στοιχειώδους προστασίας, παρότι η υπόσχεση του να απέχει από την μάχη παραμένει ζωντανή, θα πάρει το ρίσκο να σταθεί στο πλάι της, στήνοντας με τις απίστευτες δυνάμεις του, ένα τείχος προφύλαξης γύρω της.

Και κάπως έτσι τσαφάρει μια κλασσική περιπέτεια δράσης, που λαμβάνει χώρα στο σύγχρονο (και όπως πάντα γεμάτο πολύχρωμα νέον και φωτεινές επιγραφές) Τόκιο, από εκείνες τις αποκαλούμενες Γιακούζα, που λατρεύουν να παρακολουθούν οι φανατικοί φίλοι του είδους. Αεικίνητοι νίντζας, σαμουράι που κραδαίνουν κοφτερές κατάνες, μαυροντυμένοι τύποι του υποκόσμου που δεν διστάζουν να τραβήξουν σε δημόσιο χώρο την σκανδάλη του ούζι, κτιστοί σωματοφύλακες άσοι στις πολεμικές τέχνες και στα ακροβατικά, μέχρι και βγαλμένοι από το Real Steel γιγάντιοι λαμαρινένιοι πολεμιστές, όλοι τους δεδομένοι αντίπαλοι του ενός: Του ανθρώπου που οι ιστοί του είναι φίσκα στην αδαμαντίνη, γεγονός που όχι μόνο τον καθιστά ανθεκτικό στα κτυπήματα, αλλά επουλώνει μονομιάς και τα βαριά του τραύματα, ορίζοντας τον αυτομάτως ανίκητο στον πόλεμο και μάλιστα δίχως καμία εμφανή αχίλλειο πτέρνα, που θα έδινε στον εχθρό μια αμυδρή ελπίδα να αναδειχτεί νικητής. Εκτός κι αν ο σκοπός της πρόσκλησης του Λόγκαν στην Τζάπαν, δεν ήταν για να ακούσει το ύστατο αντίο από έναν παλιόφιλο, αλλά να πέσει σε μια καλοστημένη παγίδα, προκειμένου να κλαπούν παντί τρόπω οι φόρτσες αυτοίασης του.

Έχει ένα σημαντικό πλεονέκτημα, σε σχέση με την ομαδική προβολή των X-Men, το μοναχικό ταξίδι στην μεγάλη οθόνη του The Wolverine. Η ματιά του διψασμένου για πανζουρλισμό και ταχύτατα εφέ, εστιάζει πάνω σε ένα σημείο, δίχως να πηγαινοέρχεται στις μαγνητικές, ψυχικές, μαντικές εκφράσεις του περίγυρου, στα καλογυαλισμένα σουβλερά μαχαίρια προεκτάσεις του χεριού του Λόγκαν, που εκ προοιμίου αποτελούν πανίσχυρο όπλο στον αγώνα. Η προσχηματική εισαγωγή της ίντριγκας ταχύτατα στρέφει το ενδιαφέρον της πλατείας στις σεκάνς δράσης, που η μία διαδέχεται πολυβολικά την άλλη, σχηματίζοντας μεν ένα πολύχρωμο, τρισδιάστατο (καλό το 3D), φανφαρόνικο κολάζ χαμού, που μπορεί να χορτάσει τις απαιτήσεις του πεινασμένου (ε, όχι δα αυτό το καλοκαίρι) action σινεφίλ, ποτέ όμως δεν κτίζει μια αφηγηματική συνέχεια της προκοπής, από την οποία θα ξεπεταχτεί κάπου και το δράμα που βιώνει ο hero, η μελαγχολία τόσο για το απέθαντο του, όσο και για τα αγγελικά μάτια της Τζιν Γκρέι, που διαρκώς εμφανίζεται μπρος του σαν οπτασία.

Έτσι κι αλλιώς δεν είναι καλός σκηνοθέτης σε αυτό όμως το στυλ ο James Mangold. Μπορεί να τα πήγε περίφημα στο biopic του Τζόνυ Κας, μπορεί να έδειξε ικανότητες στα κοινωνικού χαρακτήρα Copland και Girl Interrupted, όταν η κάμερα πρέπει να κινηθεί γοργά όμως, όπως ας πούμε στο Knight And Day, δεν το έχει. Άσε που στο δρόμο χάνει και την ευκαιρία να βγάλει λίγη συγκίνηση, την ώρα που ο Γούλβεριν τον εκλιπαρεί να τονίσει το άλλο πρόσωπο της ιδιαιτερότητας του.

Για πες: Με λίγα λόγια αν υπάρχει πραγματικά ένας λόγος για να τιμήσει κανείς με τον οβολό του τον Λεπιδοχέρη, είναι ο ίδιος ο πρωταγωνιστής του. Αεικίνητος, αν και οδεύει ολοταχώς στα πενήντα του χρόνια, με κορμοστασιά που θα ζήλευαν επαγγελματίες μποντιμπίλντερς, με εμφάνιση που ταιριάζει ταμάμ στον τύπο που μια φορά κι έναν καιρό σκαρφίστηκε ο Stan Lee και ζωγράφισε ο Frank Miller, ο Hugh Jackman είναι όλα τα λεφτά. Ο Αυστραλός έχει ταιριάξει απόλυτα με το κοστούμι του mutant και το διασκεδάζει αφάνταστα ενόσω προγραμματίζει τα επόμενα του, σοβαρότερα όπως απέδειξε στους Les Mis, σχέδια του. Κι εδώ παρότι μιλάμε για το πιο γρήγορα λησμονήσιμο τεύχος του κινηματογραφικού σίριαλ των X-Men, ο Hugh, στο one man show του παντοδύναμου Ρόνιν, δεν απογοητεύει το κοινό του ούτε στιγμή!

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 25 Ιουλίου 2013 από την Odeon

του zerVo (@moviesltd)

Πανέξυπνη η ιδέα των Αργεντίνων, που ευτυχώς είχε, τουλάχιστον, εμπορικό αντίκρυσμα. Ποια ακριβώς? Να αρχίσουν να εκμεταλλεύονται και εντός και εκτός των συνόρων της πάμπας, τον κουρνιαχτό που σήκωσε η καταπληκτική δημιουργία του Campanella, El Secreto De Sus Ojos - ταινία που μετά την διψήφια ανάγνωση της, πλέον δεν βρίσκω άλλα καινούργια στοιχεία να αναλύσω, στην δαιδαλώδη αφήγηση της - δημιουργώντας μια σχολή στο genre του αστυνομικού νουάρ θρίλερ, που καθώς φαίνεται διαθέτουν τεράστιες δυνατότητες στην ανάπτυξη του. Το ένα εκατομμύριο εισιτήρια που έκοψε η Διατριβή στην Αρζεντίνα, είναι ικανό δείγμα διάνας στο πλάνο. Αρκεί την επόμενη φορά, η έμπνευση να βάλει στόχο να αγγίξει, αν όχι να ξεπεράσει τον πήχη που έθεσε η τελευταία Οσκαρικά βραβευμένη στιγμή, made in Latinamerica.

Αναγνωρισμένος ποινικολόγος που έχει αποσυρθεί εδώ και αρκετό καιρό από την δικηγορία είναι ο Ρομπέρτο Μπερμούδεζ, που μεταφέρει την εμπειρία τόσων ετών μέσα στα δικαστήρια, άλλοτε στα πολυδιαβασμένα από τους πάσης φύσης ενδιαφερόμενους βιβλία του, άλλοτε στα σεμινάρια που αναλαμβάνει ως διακεκριμένος λέκτορας. Η έναρξη της καινούργιας περιόδου διαλέξεων του, θα στιγματιστεί από ένα αιματηρό φονικό που θα λάβει χώρα στο πάρκινγκ της Νομικής Σχολής, με θύμα μια νεαρή γυναίκα, που στραγγαλίστηκε με βάναυσο τρόπο από έναν παρανοϊκό φονιά. Με το κουσούρι της έρευνας να μην τον έχει εγκαταλείψει ποτέ, ο μοναχικός, απόμακρος και εμφανώς ψυχικά ζορισμένος άντρας θα συνεργαστεί ερασιτεχνικά με τις αρχές προκειμένου να αποκαλύψει τον δράστη.

Οι πρώτες ενδείξεις, αλλά και κάποιες παράξενες συμπτώσεις, θα πείσουν άμεσα τον καθηγητή, πως ο καλύτερος του μαθητής και γνώριμος του από τα παιδικά του χρόνια, όντας γιος ενός καλού του φίλου δικαστικού, ο γοητευτικός Γκονζάλο, είναι ο θύτης. Και όσο ο καιρός περνά και στα χέρια του πέφτουν νέα στοιχεία από την υπόθεση, τόσο σιγουρεύεται πως ο νεαρός όχι μόνο είναι εκείνος που αναζητά η αστυνομία, αλλά ένας στυγερός σίριαλ κίλερ, που έχει υποπέσει στο ίδιος αμάρτημα ξανά στο παρελθόν. Και όσο τα λεπτά κυλούν, είναι πιθανόν να επαναλάβει το φρικιαστικό του έργο...

Οπότε αυτομάτως το ζήτημα που τίθεται είναι αν πραγματικά η πείρα ενός μεσήλικα (plus) και wannabe Πουαρό, είναι ικανή για αποδείξει του λόγου (του) το αληθές ή στην πραγματικότητα πρόκειται για μια αρρωστημένη φαντασίωση ενός ξεκουτιασμένου μπεκρή, που πέραν της επαγγελματικής του αναγνώρισης, δεν έχει να επιδείξει τίποτα άλλο με θετικό πρόσημο σε μια ολόκληρη πορεία ζωής. Και καθώς τα δευτερόλεπτα κυλούν κι ο επίδοξος ντέτεκτιβ μπερδεύεται όλο και πιο πολύ στον ιστό της αράχνης, που ο ίδιος διάλεξε να πιαστεί, η πιθανότητα να υπάρξει και καινούργιο θύμα - ένα πρόσωπο που ο ίδιος έχει δεθεί συναισθηματικά μαζί του - δίνει στον ίδιο αλλά και στην ίντριγκα μια άγρια ομορφιά.

Το ελκυστικό αποτέλεσμα που προσφέρει ο Hernan Goldfrid στην τρίτη μεγάλου μήκους δημιουργία του, δεν είναι απόρροια ούτε του σεναρίου του Patricio Vega, που δεν διακρίνεται για την χαρισματικότητα του στην πρωτοτυπία, ούτε του τέμπο, που κυλά σχεδόν υπνωτικά, σε αντίθεση με τις προσταγές του φκιασιδώματος ενός σπουδαίου θρίλερ. Ο Αργεντινός όμως παίζει τόσο όμορφα με τις προοπτικές του, μέσα από θολούρες πίσω από τα ασύμμετρα γυαλιά ή τα έντεχνα παραπετάσματα καπνού, ώστε να δημιουργεί ατμόσφαιρα σασπένς, ακόμη και σε σημεία που δεν υπάρχει ίχνος αγωνίας. Δείγμα υψηλών δυνατοτήτων, αλλά και υπόσχεση για κάτι ακόμη ποιοτικότερο, σε ενδεχόμενο ύπαρξης ενός κάποιου πιο εμπνευσμένου θέματος στο μέλλον για τον 34χρονο πελικουλίστα.

Για πες: Δεν θέλει και πολύ ψάξιμο πάντως για να εντοπίσεις τον ένα και σημαντικότερο λόγο, που το Tesis Sobre Un Homicidio ζητά και δικαιούται της προσοχής σου. Ο εξωπραγματικός Ricardo Darin, ο χαρισματικότερος σύγχρονος ερμηνευτής της σουδαμερικάνας βιομηχανίας του σινεμά, αγαπημένος από τον καιρό του Nueve Reinas και του El Aura, αποτελεί την ντε φάκτο εγγύηση ποιότητας για όσα πρόκειται να παρακολουθήσεις. Πόσο μάλλον όταν στο υποκριτικό πινγκ πονγκ, έχει απέναντι του τον εξαίσιο νεανία συμπατριώτη του Alberto Ammann (του Celda 211) που αποδεικνύεται σκληρότατος αντίπαλος, ως το αλεπουδάκι που βγάζει μια μονάδα παραπάνω από την ίδια την αλεπού.

Manchi tu nell'aria... Με τις ευλογίες του διασημότερου κινηματογραφιστή των ημερών μας, από την μακρόστενη αυτή ζώνη της Νοτίου Αμερικής, Pablo Larrain (του καταπληκτικού Post Mortem και του καταπληκτικότερου No) μια ακόμη Χιλιανή δημιουργία διαλαλεί το προϊόν της φιλμικής βιομηχανίας της χώρας. Πρόκειται για το φιλμ Gloria, που στο επίκεντρο του έχει μια διαζευγμένη 58χρονη γυναίκα, που προκειμένου να ξεπεράσει την ψυχική κατάπτωση και τις κρίσεις μοναξιάς που της έχει προκαλέσει ο χωρισμός, ξοδεύει τις νύχτες της στα νάιτ κλαμπς και στα πάρτι ώριμων εργένηδων, πέφτοντας με ευκολία από την μια ερωτική σχέση στην άλλη. Όλα αυτά μέχρι να γνωρίσει τον Ροδόλφο, έναν πρώην αξιωματικό του ναυτικού που θα την συγκινήσει συναισθηματικά, ένα γεγονός όμως που θα ξυπνήσει μέσα της τα καλά κρυμμένα σκοτεινά της μυστικά. Το λατινόφωνο δράμα σκηνοθεσίας του φιλόδοξου Sebastian Leilo, έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Βερολίνου, με σημαντική επιτυχία, ενώ αναμένεται να διαβεί και τον Ατλαντικό συμμετέχοντας στο Line up του TIFF '13, προκειμένου να πάρει διανομή και στον αμερικάνικο βορρά. H Γκλόρια πάντως ήδη έχει προβληθεί στους κινηματογράφους της πατρίδας της, ενώ αναμένεται και στις ευρωπαϊκές αίθουσες τις πρώτες ημέρες του φθινοπώρου.

Έχοντας μάλιστα στις αποσκευές της και μια Ασημένια Άρκτο καλύτερης ερμηνείας στην Μπερλινάλε, που απέσπασε για την καταπληκτική της παρουσία ως καταθλιπτική και μοναχική γυναίκα η έμπειρη Χιλιανή ηθοποιός Paulina Garcia.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 3 Οκτωβρίου 2013 από την Strada

Από την περασμένη άνοιξη είχε ακουστεί το όνομα της Glenn Close, ως εκείνης που θα υποδυθεί την Νόβα Πράιμ στην κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας της Marvel, Guardians Of The Galaxy και σήμερα με κάθε επισημότητα η παραγωγή, ενέταξε το όνομα της σε ηγετική θέση ανάμεσα στο καστ της ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Η οποία δίχως τυμπανοκρουσίες ξεκινά σήμερα τις διεργασίες της - σύμφωνα με το σχέδιο κανονικά ξεκινούσε δύο εβδομάδες πριν - προκειμένου να φτάσει στις αίθουσες την 1η Αυγούστου του 2014. Η έξι φορές υποψήφια για Όσκαρ σπουδαία ερμηνεύτρια (Fatal Attraction, Albert Nobbs) θα ενώσει τις δυνάμεις της με μια ομάδα πανίσχυρων ρολιστών επιπέδου του Chris Pratt ως Πίτερ Κουίλ, της Zoe Saldana ως Γκαμόρα, του Dave Bautista ως Ντραξ ο Εξολοθρευτής, του Lee Pace ως Ρόναν, του Michael Rooker ως Γιόντου, της Karen Gillan ως Νεμπούλα, του δις Oscar nominated Djimon Hounsou ως Κοράθ, του John C. Reilly ως Ρόμαν Ντέι και του Οσκαρούχου Benicio del Toro ως Συλλέκτη. Η ταινία ξεκίνησε τα γυρίσματα της στο στούντιο Σέπερτον στην Μεγάλη Βρετανία κάτω από την σκηνοθετική επίβλεψη του James Gunn σε σενάριο δικό του, βασισμένο σε μια έμπνευση που είχε σε συνεργασία με την Nicole Perlman.

Γεννήθηκε μέσα από τους θρύλους και τις παραδόσεις της Αρχαίας Ιαπωνίας, η ιστορία που αφηγείται η επική τρισδιάστατη περιπέτεια 47 Ronin. Ο Keanu Reeves ηγείται του διεθνούς καστ ως ο περιπλανώμενος πολεμιστής που θα εισχωρήσει στην ομάδα των σαράντα επτά παράνομων Σαμουράι των οποίων αρχηγός είναι ο μαχητής Οίσι. Μαζί θα αναζητήσουν εκδίκηση στο πρόσωπο του πλεονέκτη μεγαλογαιοκτήμονα που εξόντωσε τον μάστερ των πολεμιστών και επιθυμεί να αφανίσει το είδος τους. Προκειμένου να επαναφέρουν την ηρεμία στο βασίλειο τους και την ειρήνη στον τόπο τους, οι ψυχωμένοι άντρες θα κινήσουν μια μακρά εκστρατεία γεμάτη αντιξοότητες και εμπόδια, που δεν θα τους αποπροσανατολίσουν από τον τελικό τους σκοπό.

Η ταινία σκηνοθετείται από τον Carl Rinsch και στο καστ της συμμετέχουν ακόμη οι Hiroyuki Sanada (The Wolverine), Ko Shibasaki (One Missed Call), Tadanobu Asano (Thor), Rinko Kikuchi (Pacific Rim). Ο Chris Morgan και ο Hossein Amini υπογράφουν το σενάριο βασισμένοι σε μια ιστορία των Morgan και Walter Hamada. Οι 47 Ronin θα κάνουν την επίσημη εμφάνιση τους στις αίθουσες στις 25 Δεκεμβρίου.

Η διανομή της Universal μόλις κυκλοφόρησε τέσσερα θεματικά πόστερ, με απεικονίσεις των βασικών χαρακτήρων της ιστορίας, εκ των οποίων ο μοναδικός αναγνωρίσιμος, εφόσον δεν κρύβεται πίσω από πανοπλίες ή μακιγιάζ, είναι ο πάλαι ποτέ σούπερ αστέρας του Matrix, Keanu Reeves.

Στις δικές μας αίθουσες, στις αρχές του 2014

Ακόμη μια σπουδαία σύνθεση για το μεγάλο φεστιβάλ του φθινοπώρου. Στην 38η εκδοχή του το Διεθνές Φεστιβάλ του Τορόντο μόλις ανακοίνωσε περίπου εβδομήντα ταινίες, που θα αποτελέσουν το πρόγραμμα του Γκαλά και των Ειδικών παρουσιάσεων κατά την φετινή διοργάνωση, που θα λάβει χώρα στην Καναδική μεγαλούπολη από τις 5 μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου. Είναι και η δεύτερη συνεχής χρονιά που το www.moviesltd.gr θα βρεθεί κοντά στα δρώμενα του κορυφαίου φιλμικού πανηγυριού, με ανταποκρίσεις, σχόλια και κριτικές από όλα όσα πρόκειται να λάβουν χώρα στα πλαίσια του TIFF 2013. Μια ματιά στις πρώτες ταινίες που οι διοργανωτές έχουν ήδη συμπεριλάβει στο φετινό πρόγραμμα:

Τελετή Έναρξης
The Fifth Estate (σκην. Bill Condon, ΗΠΑ)
Benedict Cumberbatch, Daniel Brühl, David Thewlis, Stanley Tucci, Laura Linney, Anthony Mackie, Dan Stevens.

Galas
American Dreams in China (σκην. Peter Ho-Sun Chan, Χονγκ Κονγκ / Κίνα)
The Art of the Steal (σκην. Jonathan Sobol, Καναδάς)
Jay Baruchel, Matt Dillon, Kurt Russell, Terence Stamp, Katheryn Winnick, Chris Diamantopoulos, Kenneth Welsh, Jason Jones.
August: Osage County (σκην. John Wells, ΗΠΑ)
Meryl Streep, Julia Roberts, Ewan McGregor, Benedict Cumberbatch, Abigail Breslin, Sam Shepard, Chris Cooper.
Cold Eyes (σκην. Cho Ui-seok, Kim Byung-seo, Νότια Κορέα)
Seol Kyung-gu, Jung Woo-sung, Han Hyo-joo, Lee Jun-ho, Jin Gyeong.
The Grand Seduction (σκην. Don McKellar, Καναδάς)
Brendan Gleeson, Taylor Kitsch, Gordon Pinsent, Liane Balaban, Mark Critch.
Kill Your Darlings (σκην. John Krokidas, ΗΠΑ)
Daniel Radcliffe, Jack Huston, Ben Foster, Dane DeHaan, Michael C. Hall, David Cross, Jennifer Jason Leigh, Elizabeth Olsen, Kyra Sedgwick, John Cullum.
The Love Punch (σκην. Joel Hopkins, Γαλλία)
Emma Thompson, Pierce Brosnan.
The Lunchbox (σκην. Ritesh Batra, Ινδία / Γαλλία / Γερμανία)
Mandela: Long Walk to Freedom (σκην. Justin Chadwick, South Africa)
Idris Elba, Naomie Harris
Parkland (σκην. Peter Landesman, ΗΠΑ)
Paul Giamatti, Colin Hanks, Zac Efron, Billy Bob Thornton, Jacki Weaver, Marcia Gay Harden.
The Railway Man (σκην. Jonathan Teplitzky, Αυστραλία / Μ. Βρετανία)
Colin Firth, Jeremy Irvine, Nicole Kidman
The Right Kind of Wrong (σκην. Jeremiah Chechik, Καναδάς)
Ryan Kwanten, Sara Canning, Catherine O'Hara.
Rush (σκην. Ron Howard, Μ. Βρετανία / Γερμανία)
Chris Hemsworth, Daniel Brühl, Olivia Wilde, Alexandra Maria Lara, Pierfrancesco Favino.
Shuddh Desi Romance (σκην. Maneesh Sharma, Ινδία)
Rishi Kapoor, Sushant Singh Rajput, Parineeti Chopra, Vaani Kapoor.
Supermensch: The Legend of Shep Gordon (σκην. Mike Myers, ΗΠΑ)

Ειδικές Παρουσιάσεις
12 Years a Slave (σκην. Steve McQueen, ΗΠΑ)
Chiwetel Ejiofor, Michael Fassbender, Benedict Cumberbatch, Paul Dano, Garret Dillahunt, Paul Giamatti, Scoot McNairy, Lupita Nyong'o, Adepero Oduye, Sarah Paulson, Brad Pitt, Michael Kenneth Williams, Alfre Woodard.
All Is By My Side (σκην. John Ridley, Μ. Βρετανία)
Imogen Poots, Hayley Atwell, André Benjamin, Ruth Negga, Adrian Lester.
Attila Marcel (σκην. Sylvain Chomet, Γαλλία)
Bad Words (σκην. Jason Bateman, ΗΠΑ)
Jason Bateman, Allison Janney, Phillip Baker Hall, Kathryn Hahn, Rohan Chand.
Belle (σκην. Amma Asante, Μ. Βρετανία)
Gugu Mbatha Raw, Tom Wilkinson, Sam Reid, Sarah Gadon, Miranda Richardson, Penelope Wilton, Tom Felton, James Norton, Matthew Goode, Emily Watson.
Blue Is the Warmest Color (Adèle: Chapters 1 & 2) (σκην. Abdellatif Kechiche, Γαλλία)
Léa Seydoux, Adèle Exarchopoulos.
Burning Bush (σκην. Agnieszka Holland, Τσεχία)
Can a Song Save Your Life? (σκην. John Carney, ΗΠΑ)
Keira Knightley, Adam Levine, Mark Ruffalo
Cannibal (Caníbal) (σκην. Manuel Martín Cuenca, Spain/Romania/Russia / Γαλλία)
Dallas Buyers Club (σκην. Jean-Marc Vallée, ΗΠΑ)
Matthew McConaughey, Jennifer Garner, Jared Leto.
Devil's Knot (σκην. Atom Egoyan, ΗΠΑ)
Reese Witherspoon, Colin Firth, Kevin Durand, Bruce Greenwood, Mireille Enos, Dane DeHaan, Stephen Moyer.
The Disappearance of Eleanor Rigby: Him and Her (σκην. Ned Benson, ΗΠΑ)
Jessica Chastain, James McAvoy, Nina Arianda, Viola Davis, Bill Hader, Ciarán Hinds, Isabelle Huppert, William Hurt, Jess Weixler.
Dom Hemingway (σκην. Richard Shepard, Μ. Βρετανία)
Jude Law, Richard E. Grant, Demian Bichir, Emilia Clarke, Kerry Condon, Jumayn Hunter, Madalina Ghenea, Nathan Stewart-Jarrett.
Don Jon (σκην. Joseph Gordon-Levitt, ΗΠΑ)
Joseph Gordon-Levitt, Scarlett Johansson
The Double (σκην. Richard Ayoade, Μ. Βρετανία)
Jesse Eisenberg, Mia Wasikowska, Wallace Shawn, Noah Taylor.
Enough Said (σκην. Nicole Holofcener, ΗΠΑ)
Julia Louis-Dreyfus, Catherine Keener, James Gandolfini, Toni Collette, Ben Falcone, Eve Hewson, Tavi Gevinson.
Exit Marrakech (σκην. Caroline Link, Γερμανία)
Felony (σκην. Matthew Saville, Αυστραλία)
For Those Who Can Tell No Tales (σκην. Jasmila Žbanić, Βοσνία Ερζεγοβίνη)
Gloria (σκην. Sebastián Lelio, Χιλή / Ισπανία)
Going Away (Il est parti dimanche) (σκην. Nicole Garcia, Γαλλία)
Gravity (σκην. Alfonso Cuarón, ΗΠΑ / Μ. Βρετανία)
Sandra Bullock, George Clooney
The Great Beauty (La Grande Bellezza) (σκην. Paolo Sorrentino, Ιταλία)
Half of a Yellow Sun (σκην. Biyi Bandele, Νιγηρία / Μ. Βρετανία)
Chiwetel Ejiofor, Dominik Cooper, Thandie Newton
Hateship Loveship (σκην. Liza Johnson, ΗΠΑ)
Kristen Wiig, Guy Pearce, Christine Lahti, Nick Nolte, Hailee Steinfeld, Jennifer Jason Leigh, Sami Gayle.
Ida (σκην. Pawel Pawlikowski, Πολωνία)
L'intrepido (σκην. Gianni Amelio, Ιταλία)
The Invisible Woman (σκην. Ralph Fiennes, Μ. Βρετανία)
Felicity Jones, Ralph Fiennes, Kristin Scott Thomas, Tom Hollander, Joanna Scanlan, Perdita Weeks, Amanda Hale, Tom Burke, John Kavanagh, Michael Marcus.
Joe (σκην. David Gordon Green, ΗΠΑ)
Nicolas Cage, Tye Sheridan
Labor Day (σκην. Jason Reitman, ΗΠΑ)
Kate Winslet, Josh Brolin, Gattlin Griffith, Tobey Maguire, Clark Gregg, JK Simmons, Brooke Smith, James Van Der Beek.
Like Father, Like Son (σκην. Hirokazu Kore-eda, Ιαπωνία)
Man of Tai Chi (σκην. Keanu Reeves, ΗΠΑ / Κίνα)
Mary Queen of Scots (σκην. Thomas Imbach, Γαλλία / Ελβετία)
Mystery Road (σκην. Ivan Sen, Αυστραλία)
Aaron Pedersen, Ryan Kwanten, Hugo Weaving.
Night Moves (σκην. Kelly Reichardt, ΗΠΑ)
Jesse Eisenberg, Dakota Fanning, Peter Sarsgaard.
Omar (σκην. Hany Abu-Assad, Παλαιστίνη)
One Chance (σκην. David Frankel, ΗΠΑ)
James Corden, Julie Walters, Mackenzie Crook, Colm Meaney, Jemima Rooper, Alexandra Roach.
Only Lovers Left Alive (σκην. Jim Jarmusch, ΗΠΑ)
Tom Hiddleston, Tilda Swinton, Mia Wasikowska, John Hurt, Anton Yelchin.
The Past (Le Passé) (σκην. Asghar Farhadi, Γαλλία / Ιταλία)
Philomena (σκην. Stephen Frears, Μ. Βρετανία)
Judi Dench, Steve Coogan
Pioneer (Pionér) (σκην. Erik Skjoldbjærg, Νορβηγία / Γερμανία / Σουηδία / Γαλλία / Φινλανδία)
Prisoners (σκην. Denis Villeneuve, ΗΠΑ)
Hugh Jackman, Jake Gyllenhaal, Paul Dano, Melissa Leo, Maria Bello, Viola Davis, Terrence Howard.
Quai d'Orsay (σκην. Bertrand Tavernier, Γαλλία)
Real (σκην. Kiyoshi Kurosawa, Ιαπωνία)
Takeru Satoh, Haruka Ayase.
Starred Up (σκην. David Mackenzie, Μ. Βρετανία)
Third Person (σκην. Paul Haggis, Βέλγιο)
Liam Neeson, Mila Kunis, Adrien Brody, James Franco, Olivia Wilde, Maria Bello, Kim Basinger, Moran Atias.
Those Happy Years (Anni Felici) (σκην. Daniele Luchetti, Ιταλία)
Tracks (σκην. John Curran, Μ. Βρετανία / Αυστραλία)
Mia Wasikowska, Adam Driver.
Under the Skin (σκην. Jonathan Glazer, ΗΠΑ / Μ. Βρετανία)
Scarlett Johansson.
Violette (σκην. Martin Provost, Γαλλία / Βέλγιο)
Visitors (σκην. Godfrey Reggio, ΗΠΑ)
Walesa. Man of Hope (Walesa. Czlowiek z nadziei) (σκην. Andrzej Wajda, Πολωνία)
We are the Best! (Vi är bäst!) (σκην. Lukas Moodysson, Σουηδία)
Le Week-End (σκην. Roger Michell, Μ. Βρετανία)
Jeff Goldblum, Jim Broadbent, Lindsay Duncan.
You Are Here (σκην Matthew Weiner, ΗΠΑ)
Owen Wilson, Zach Galifianakis, Amy Poehler
Young & Beautiful (Jeune & jolie) (σκην. François Ozon, Γαλλία / Βέλγιο)

Τελετή Λήξης
Life of Crime (σκην. Daniel Schechter, ΗΠΑ)
John Hawkes, Mos Def, Jennifer Aniston, Tim Robbins, Isla Fisher, Will Forte, Mark Boone Jr.

Για περισσότερα μείνετε συντονισμένοι στο www.moviesltd.gr τις πρώτες ημέρες του Σεπτέμβρη κατευθείαν από το Toronto International Film Festival 2013.