14/2/13

Παράδεισος του Έρωτα (Paradies: Liebe / Paradise: Love) - Review / Κριτική

Παράδεισος του Έρωτα
του Ulrich Seidl. Με τους Margarethe Tiesel, Peter Kazungu, Inge Maux


Hakuna Matata!
του zerVo (@moviesltd)

Είναι η πολλοστή φορά που φέτος η κινηματογραφική κάμερα εστιάζει πάνω σε πρόσωπα μοναχικά, διστακτικά, που η μοίρα τα έχει θέσει τρόπον τινά στο περιθώριο της στείρας και δίχως το παραμικρό συναίσθημα καθημερινότητας, τα οποία αναζητούν ένα χάδι, μια ζεστή αγκαλιά στον αγοραίο έρωτα. Κι αν στις πιο πρόσφατες εξ αυτών, στο Like Someone In Love ή στο Teddy Bear, το προνόμιο έδειχνε να αποτελεί αποκλειστικά αντρική - κι ανεξαρτήτου μάλιστα ηλικίας - υπόθεση, στο Paradise: Love, το φαινόμενο μεταφέρεται στο τερέν του άλλου φύλου, του γυναικείου. Λογικό θα έλεγα, μιας και η απαίτηση για λίγη αγάπη δεν χαρακτηρίζεται από τέτοιου είδους σεξουαλικές διαφορές. Όσο κι αν ισχύει όμως το θεώρημα της ισότητας, το ωραίο των φύλων, δεν παύει να είναι και το πιο αδύναμο, αν βρεθεί σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, αλλά και το πιο επιρρεπές στα λάθη.

Έχοντας φροντίσει προηγουμένως η έφηβη κόρη της να μείνει σε καλά χέρια κατά το διάστημα της απουσίας της, η πενηντάχρονη Τερέζα, θα ξεκινήσει μόνη ένα ταξίδι αναψυχής, από την μουντή Αυστρία προς την ηλιόλουστη και τροπική Κένυα, αναζητώντας καινούργιες παρέες, αλλά και όμορφες εμπειρίες.  Παρακινούμενη από μια συνομήλικη της συμπατριώτισσα, η συνεσταλμένη μεσήλικας, θα θελήσει να δοκιμάσει τις ερωτικές παροχές των γυμνασμένων ντόπιων μπιτς μπόις, πιστεύοντας πως πέρα από τα οικονομικά ανταλλάγματα που ζητούν, νιώθουν και μια πραγματική έλξη, μια αληθινή επιθυμία και για εκείνη. Δυστυχώς το ρομαντικό όνειρο της Τερέζας, πλάι στην ακτή του επίγειου Παραδείσου, δεν είναι και τόσο ρεαλιστικό.

Έχοντας παρασυρθεί από τις υποχρεώσεις της, πίσω στην πατρίδα η όχι ιδιαίτερα εκδηλωτική γυναίκα, παραμέλησε τόσο τον εαυτό της, όσο και την κάλυψη των συναισθηματικών της αναγκών, με συνέπεια η δίψα της για να βιώσει έστω κι ένα ψεύτικο ρομάντζο, δεν έχει πλέον όρια. Όσο πέφτει μέρα με την ημέρα στην παγίδα των ηδονικών παιχνιδιών των χαρισματικών Κενυατών, άλλο τόσο αντιλαμβάνεται πως δεν την συντροφεύουν παρά μόνο επειδή το πορτοφόλι της είναι φουσκωμένο με δολάρια.

Διπλού κοινωνικού προβληματισμού είναι το πρώτο φιλμ της τριλογίας του Παραδείσου, που σκηνοθετικά και σεναριακά επιβλέπει ο Βιεννέζος Ulrich Seidl, που δεν καρφώνει την ματιά του αποκλειστικά και μόνο στην κατάντια εξαθλιωμένων ψυχικά προσωπικοτήτων, που πληρώνουν για μια σπιθαμή έρωτα, αλλά και στην αντίπερα όχθη, εκείνων των εξαθλιωμένων οικονομικά ζητιάνων, που την παρέχουν. Περισσότερο ντοκιμαντερίστικης υφής, είδος που αποτελεί και το δυνατό στοιχείο του πολυβραβευμένου δημιουργού του Import / Export, είναι το φιλμ, που χρησιμοποιεί διαρκώς κινούμενη κάμερα και χοντρό κόκκο, για να αναδείξει την αληθινότητα του.

Για πες: Ένα στοιχείο που τονίζεται πολύ περισσότερο από την εκφραστική παρουσία της Margarete Tiesel, η οποία περικυκλωμένη από δεκάδες ερασιτέχνες ηθοποιούς που ερμηνεύουν τους εραστές της παραλίας, εκτοξεύει της δραματουργία, αλλά και το μελαγχολικό feeling της πλατείας με την άλλοτε αφελή και άλλοτε σκυθρωπή συμπεριφορά του χαρακτήρα που υποδύεται. Με λίγο περισσότερη προσοχή στο μέτρο, αφού το φιλμ ξεπερνά αναίτια το δίωρο, αλλά και με την αποφυγή κάποιων πλάνων χοντροειδούς αναπαράστασης παιχνιδιών σεξ, το Paradise: Love είμαι βέβαιος πως θα είχε πετύχει πολύ πιο ευθύβολα τον σκοπό του, από το να βολοδέρνει πολυλογόντας και επαναλαμβάνοντας τις ίδιες σεκάνς, για να γίνει, όπως πιστεύει, πιο πειστικό.






Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Φεβρουαρίου 2013 από την Feelgood
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

The Internship - Trailer

Αυτά που πουλάνε, δεν θέλει να τα αγοράσει κανείς! Συνεπώς τι συμβαίνει συνήθως σε μια τέτοια ατυχή περίπτωση? Ο πωλητής να παίρνει την άγουσα για το ταμείο ανεργίας, εκτός και αν... Εκτός και αν μπορεί να κατεβάσει κάποια πανέξυπνη ιδέα που θα προωθήσει το προϊόν ή ακόμη ευφυέστερα να υποδυθεί τον άριστο γνώστη των δυνατοτήτων του, ακόμη κι αν γι αυτό δεν σκαμπάζει γρι. Όπως ακριβώς σκέφτηκε το ντουέτο της ιστορίας που αφηγείται η κομεντί The Internship, που από την μια στιγμή στην άλλη θα βρεθεί δίχως απασχόληση, αυτό όμως δεν θα σταθεί εμπόδιο στο να το παίξουν ειδήμονες των τεχνολογικών καινοτομιών και να βάλουν τα γυαλιά ακόμη στο πρωτοπόρο...Google. Εκεί που οι ξεπερασμένες γνώσεις τους πάνω στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές δεν είναι αρκετές για να τους βγάλουν νικητές στην κόντρα με τους πιτσιρικάδες χάι τεκ φωστήρες. Η παραγωγή της Fox, σκηνοθετημένη από τον άριστο γνώστη των διασκεδαστικών τρικς Shawn Levy (Cheaper By The Dozen, The Pink Panther, Date Night, A Night At The Museum 1 και 2 και φυσικά Real Steel) υπόσχεται ένα δροσερό δίωρο μέσα στο μέσον του καλοκαιριού, συγκεκριμένα στις 7 του Ιουνίου, όταν το φιλμ θα κάνει την επίσημη πρώτη του στους κινηματογράφους.


Έχοντας φυσικά ως σημείο αναφοράς, την επανένωση ενός από τα πλέον χαρισματικότερα κωμικά δίδυμα της εποχής μας, του Vince Vaughn και του Owen Wilson, που η προηγούμενη συνεργασία τους στους Wedding Crashers, έχει καταγράψει μια τεράστια εμπορική επιτυχία. Μαζί τους σε ρολίστικες παρενθέσεις συμμετέχουν και οι John Goodman, Rose Byrne, Joshua Gad και Max Minghella.

Στις δικές μας αίθουσες? Το καλοκαίρι του 2013...


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

12/2/13

Ελληνικό Box Office (11/2/2013) by TOSHIBA



Ελληνικό Box Office 7 - 10 Φεβρουαρίου 2013 by TOSHIBA


 Φιλμ
Διανομή
 Wks Αίθουσες
4ήμερο Αθήνας
Σύνολο Αθήνας
4ήμερο Ελλάδας
Σύνολο Ελλάδας
1
Silver Linings Playbook
Odeon
2
15


14.935
42.282
2
Lincoln
Odeon
3
20


11.140
69.483
3
Argo
Village
5
24


7.652
125.244
4
Django Unchained
Feelgood
4
41


7.629
138.539
5
Gangster Squad
Village
3
34


7.562
72.843
6
Hitchcock
Odeon
1
17


7.226
7.226
7
The Expatriate
Audiovisual
1
26


6.560
6.560
8
Beasts Of The Southern Wild
Seven
1
8


5.842
5.842
9
The Last Stand
Odeon
1
20


4.886
4.886
10
No
Strada
2
8


3.957
10.953


Περισσότερα... »

σχόλια (0)

The Oscars Connection - Ep.5 The Best Picture Race



by gaRis

The Best Picture Race: The Argo “Sweep” or how media are fabricating its path of glory

> This is the most distressing Oscar race ever. It’s not founded upon merit or even publicity campaigning. It’s the revolt of the mediocre, the celebration of all things spin and cutthroat takedown of filmic importance and historical relevancy. For some reason Hollywood Guild Members were “infuriated” because Ben Affleck was not nominated for Best Director. Hell yeah, was he ROBBED! Seriously? Who is Ben Affleck? Why Gone Baby Gone and The Town are the Ark of filmmaking and now the overdue Bostonian MUST reap all the golden statuettes in plain sight for this “MASTERSTROKE” Argo?  First HFPA, then PGA, SAG, DGA, here’s the unprecedented inauguration of a run -of the mill spy -republican agenda- flick as the “it” movie of the year. Maybe because George Clooney is behind it? Growing up in the 90s I never thought that the day will come when the awards -coverage crowd would stamp the label “overdue” to George Clooneys-Brad Pitts and Ben Afflecks of planet Hollywood. So, let me guess what’s up next: Film journalism tearing its clothes and proclaiming snub of Beyoncé Knowles’ next film appearance as the ultimate abomination.

> We are now amidst final ballot completion and I could care less about the final outcome. The Weinstein Company had two admirable contenders, namely The Master and Django Unchained, both overwhelmed by tough themes that provoke fascinating discussion and it ended up pushing saccharine Silver Linings Playbook as *lmfao* a pledge for mental health agenda, with Russell and Cooper meeting up with Vice President Joe Biden to achieve the desirable Capitol Hill endorsement. Spielberg whores up the most successful US President after WWII to win a Golden Globe and, how stupefying! He loses. Zero Dark Thirty is buried under a gigantic pile of crap for depicting information- grabbing torture methods unheard of (irony inserted), such as water-boarding and mock executions. I feel the earth move under my feet fellas. I’m so utterly shocked by watching a high browed political film suggesting that US Intelligence torture terrorists to kill Osama Bin Laden. I am just about to be astonished by the news about a supposedly existing prison that gravely violates human rights of suspect terrorists in Guadanamo Bay.

> Such hypocrisy can be hardly tolerated. Django trashed niggers and Lincoln used them as ornaments for Honest Abe’s hagiography. And the smear campaign goes on and on to promote groovy –sassy-hollywood-ish Argo as the middle- of the- way favorite, the “consensus vote”. While the Academy dared to ignore Affleck, nobody had a problem with P.T. Anderson, Wes Anderson or Quentin Tarantino’s snub. Sweet boy Ben out of the race? Inexcusable! Let’s call for a write-in win (that is against Academy’s rules and has happened once for a cinematography award over seven decades ago. The only write-in winner ever was Hal Mohr, 1935, for his cinematography of A Midsummer Night's Dream.) Enough already. Let’s give that wheel of fortune a good spin and check all nine (9) contenders’ possibilities for a Best Picture triumph come February 24th:



9. Beasts of the southern Wild (Dan Janvey, Josh Penn and Michael Gottwald, Producers)

The least formidable of all nine nominated films, is up for Best Picture, Best Director, Best Adapted Screenplay and Best Actress. A personal victory for Benh (the h is silent) Zeitlin. This is the REAL little movie that could. The Academy is unfortunately too timid to go all the way for a cinematic achievement that celebrates ars povera and only but crosses the line of poverty porn. In a parallel universe Quvenzhane Wallis is the youngest best actress winner ever. Frankly I just don’t see any wins here, but BOTSW is miraculous enough for even coming a long way to the best of this year’s crop.

8. Zero Dark Thirty (Mark Boal, Kathryn Bigelow and Megan Ellison, Producers)

Boal / Bigelow’s second descent into bloody US foreign affairs madness after Oscar winning The Hurtlocker peaked all too early just to be demolished by a synchronized attack by liberal press and some irritated US senators. Five nominations including Best Picture, Best Original Screenplay, Best Actress, Best Editing, Best Sound Editing. Hand on my heart; it’s the best edited film of the year which trumps Argo in the weirdest of ways, leaving it without any wins besides Best Picture! I’ll come back to it below. Bigelow’s shun works entirely against entertaining any thought of wining. Boal’s screenplay is the root of ZDT misfortune, so let’s just leave this in peace for being what it really is: The critical darling of 2013.

7. Django Unchained (Stacey Sher, Reginald Hudlin and Pilar Savone, Producers)

Quentin Tarantino has entered the pantheon of iconic film mavericks, yet this hasn’t prevented the Membership to deny him the desirable Best Director accolade. Ask Harvey for opting not to print the screeners on time for the voters/critics. Five nominations for Best Picture, Best Original Screenplay, Best Supporting Actor, Best Cinematography and Best Sound Editing. Big potential for Screenplay (he won in 1994 for Pulp Fiction) and Supporting Actor (second win prospect for Christoph Waltz after Inglourious Basterds in 2009). Forget about Best Picture -too controversial a theme (Slavery grindhouse -spaghetti western)

6. Les Miserables (Tim Bevan, Eric Fellner, Debra Hayward and Cameron Mackintosh, Producers)

Despite the grandiosity of 8 nominations, including Best Picture, Best Actor and Best Supporting Actress Tom Hooper’s (The King’s Speech) bombastic tonsils’ porn doesn’t stand a real chance but for easily conquering Best Supporting Actress for Ann Hathaway’s show stealing musical number (“I dreamed a dream). Sound Mixing, Original Song and Make-up & hairstyling are also worthy possibilities. It’s virtually impossible to win Best Picture when director, screenplay and editing are shut out. Les Miserables is potentially the most polarizing among these year’s nominees, which sneaked in thanks to the preferential ballot system.

5. Amour (Margaret Menegoz, Stefan Arndt, Veit Heiduschka and Michael Katz, Producers)

The Academy declared itself totally enamored with Haneke’s leftfield take on elderly love, to the great lengths of granting him 5 first rate nominations: Best Picture, Best Director, Best Original Screenplay, Best Actress and Best Foreign Language Film. I need to confess right now that I have this weird hunch about Amour winning big on Oscars and I don’t mean just Original Screenplay and Best Foreign Language Film; Amour reminds me of The Pianist’s last moment Oscar upset, so I’ll just leave it here. You have been warned.

4. Argo (Grant Heslov, Ben Affleck and George Clooney, Producers)

This is my legacy for Oscars2013: I am jumping out of Argo s wagon for winning BP- not that I ever was actually aboard. Seven nominations for: Best Picture, Best Supporting Actor, Best Adapted Screenplay, Best Film Editing, Best Original Score, Best Sound Editing, Best Sound Mixing. Apart from Editing where it comes a close second for the win behind ZDT, I don’t see where Argo could prevail regarding the nods per category. Hence, to whoever (and those are the majority) have called it a done deal in favor of Argo I have to say this: Wings (1927), Grand Hotel (1931) and Driving Miss Daisy (1989); the only films in history that won without a Best Director nod. See Miss Daisy which is the closest inter-temporal template for drawing the necessary comparisons: It had three acting nods, won Best Actress (Jessica Tandy) it also won Best Screenplay. Argo might have won SAG Ensemble, but Alan Arkin remains the sole acting nod with remote chances to win. As for the Screenplay, even if Terrio defeats Russell, there’s no overcoming Tony Kushner’s hurdle, which for me is the surest bet for Lincoln, DDL notwithstanding. So, what the heck are you guys talking about? Media hype in the sense, “this candidate MUST win”, is one notion that the Academy has always showed contempt for, vey justifiably so.

3. Life of Pi (Gil Netter, Ang Lee and David Womark, Producers)

The 11 Academy Award nominations show nothing but adoration for the tiny maestro, the ingenious visual poet Ang Lee. He filmed the unfilmable Life of Pi which surpassed the $500M mark worldwide in terms of b.o. which is utterly revealing as hard evidence of public acceptance. Here’s the movie that will sweep the Tekkies, regardless of an ultimate Best Picture win. Its lack of acting accolades is a huge disadvantage but remember 1987 big winner The Last Emperor who scored 9 without any acting nominations. To repeat history though, Life of Pi needs to win Adapted Screenplay. Should that moment occur, then you’ll know you are in for a huge Oscar upset by a film that you only hear great things about across the board.

2. Lincoln (Steven Spielberg and Kathleen Kennedy, Producers)

This is the one film that has earned universal Academy respect but no passionate Guilds love. I am giving you facts: 12 Nominations, in all core categories excluding Best Actress; the 15th film in history with 12 noms. 9/14 have won Best picture. It’s the 8th Best Picture nomination for Spielberg and Kathleen Kennedy alike. Spielberg won only once (Schidler’s List) –NEVER has Kennedy (…). Spielberg is the co-holder of the 0/11 wins record for The Color Purple (1985) with Kathleen Kennedy. No actor has ever won for starring in a Spielberg- directed film. Is DDL going to break the curse? Is Tony Kushner going to give Lincoln the appropriate boost to march for Oscar glory? I don’t feel the love for BP, unless the Argo tide will push the Membership into the hands of the most serious contender and only then, yes, Lincoln could teach spoiled brat Ben Affleck a history lesson or two.

1. Silver Linings Playbook (Donna Gigliotti, Bruce Cohen and Jonathan Gordon, Producers)

The TIFF audience award winner is the tried-tested-approved recipe by the unstoppable TWC machine which score back to back hugely unlikely BP wins with The King’s Speech (2011) and The Artist (2012). Silver Linings is the ONLY contender with 8/8 nominations in all core Oscar categories, including 4 acting ones. Last time this happened was in 1981 with Reds (12 noms in total, with also an impressive 8/8 in the core categories) which won Directing but lost BP to Chariots of Fire (which had 7, like Argo  BUT also including a Best Director nod). Harvey Weinstein murdered The Master and buried Django Unchained to push forward Silver Linings entirely undistracted in terms of inside competition. He doesn’t control the SAG crowd and evidently he lost the so much needed Best Enseble SAG Award but he works the Academy Membership like nobody. Quit notably, his producers have won for Shakespeare in Love (Remember, Mr. Spielberg?) and American Beauty, plus you can read…The Reader among their heavy credentials. Did I just write The Reader? I think I’ll rest my case right here.

This is it. In two weeks we’ll have a new Best Picture Winner. It’s been a fascinating but also an excruciating race to remember. May the Best Picture pull this off! Follow me on Twitter: @TakisGaris. I and my main man ZerVo (@moviesltd) will keep you good company with live Oscar coverage. I yet have to hear from my partner regarding an exclusive Oscartastic podcast, with our final predictions, so…surprise me GZ!

gaRis
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

10/2/13

Μάμα (Mama) - Review / Κριτική

Μάμα
του Andrés Muschietti. Με τους Jessica Chastain, Nikolaj Coster-Waldau, Megan Charpentier, Isabelle Nélisse, Daniel Kash


Μάνα είναι μόνο μία (?)
του zerVo (@moviesltd)

Μια χαρά το ξεκίνησε το πράγμα πριν από μια δεκαετία περίπου, η σχολή τρομακτικού κινηματογράφου της Ιβηρικής και γενικότερα των ισπανόφονων παρακλαδιών της, συνεχίζοντας τρόπον τινά το έργο της πρωτοπόρου απωανατολίτικης, προσφέροντας μέσα σε αυτό το διάστημα σπουδαίες δημιουργίες, αλλά και αναδεικνύοντας σημαντικές προσωπικότητες της Έβδομης Τέχνης. Πιθανότατα όμως λόγω έλλειψης καινοτόμων ιδεών, το είδος παραμένει στάσιμο, αναμασώντας όχι μόνο τις ίδιες βασικές θεματικές ιδέες, μα και τις πανομοιότυπες προοπτικές λήψης (στα πλαίσια του τρομάγματος και του εκφοβισμού της πλατείας) επιδεικνύοντας μια επαναληψιμότητα που ναι μεν διατηρεί τα γνώριμα υψηλά στάνταρντς στον σχεδιασμό παραγωγής, πλέον στερείται όμως της πρωτοτυπίας που θα τινάξει τον θεατή από το κάθισμα του. Οπότε κάτι άλλο θα πρέπει να σκεφτείτε και μάλιστα άμεσα Δον Del Toro, την επόμενη φορά που θα ρίξετε παράδες σε ένα πρότζεκτ που θα πάρετε υπό την εποπτεία σας.

Έχοντας υποστεί νευρικό κλονισμό από τα χρέη που τον πνίγουν, ένας μέχρι πρότινος επιτυχημένος επιχειρηματίας, θα δολοφονήσει κατά σειρά συνεργάτες και σύζυγο και θα θελήσει να πράξει το ίδιο με τις δύο νηπιακής ηλικίας κορούλες του, πριν βάλει τέλος στην ζωή του. Τρέχοντας με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον χιονιά, το αυτοκίνητο τους θα ντελαπάρει στο παγωμένο οδόστρωμα και ο βαριά τραυματισμένος πατέρας με τα δυο του παιδιά θα βρουν καταφύγιο σε μια εγκαταλελειμμένη καλύβα στην μέση του δάσους, εκεί που λίγο πριν γραφτεί ο αιματηρός επίλογος, μυστηριωδώς ο γονιός θα εξαφανιστεί και τα δύο ανήμπορα κορίτσια θα μείνουν ολομόναχα στην παράγκα δίχως την παραμικρή ελπίδα να επιβιώσουν. Εντελώς αναπάντεχα και απρόσμενα όμως, θα αντιληφθούν πως μια ανεξήγητη δύναμη, βρίσκεται εκεί για να τα προστατέψει...

Για πέντε ολόκληρα χρόνια ο αδελφός του απελπισμένου φονιά, θα δώσει την δική του μάχη να εντοπίσει τα ίχνη των εξαφανισμένων παιδιών. Ώσπου κάποια στιγμή οι προσδοκίες του θα γίνουν αληθινές, καθώς εκείνα θα βρεθούν ζωντανά στο μικρό σπιτάκι στο μέσον της ερημιάς, δίχως όμως να θυμίζουν ανθρώπους αλλά αγρίμια, που δεν μπορούν με τίποτα να προσαρμοστούν στο νέο πολιτισμένο τους περιβάλλον. Επιστήμονες και ειδικοί γιατροί θα πέσουν πάνω τους για να τα επαναφέρουν στην πραγματικότητα, εκείνο που θα διαπιστώσουν όμως είναι πως κοντά τους τόσο καιρό βρισκόταν μια αινιγματική παρουσία, που την αποκαλούν Μητέρα και φρόντισε να ξεπεράσουν σώα και αβλαβή τον τεράστιο κίνδυνο.

Για να συνεχιστούν όμως οι ανατριχίλες εντός της αιθούσης, το μητρικό πνεύμα απαιτείται να μετακομίσει από το ξύλινο καλύβι στην υπερπολυτελή βίλα που τα μικρά ζουν πια, υπό την επίβλεψη του θείου τους, αλλά και της όχι ιδιαίτερων παιδαγωγικών γνώσεων καλής του και να κάνει την εμφάνιση του κάθε φορά που αμφισβητείται ο ρόλος του ως ο επίσημος κηδεμόνας στην ματιά της Λίλι και της Βικτόρια. Για περισσότερο από μια ώρα ο ικανός μαθητής της Del Toro σχολής, Andres Muscietti, δείχνει πως έχει μάθει μια χαρά το μάθημα του, για το πως να παίξει με τις σκιές, τους τρομακτικούς διαδρόμους, τις ντουλάπες τους συριστικούς θορύβους. Η Ringu ατμόσφαιρα που κτίζει ο Λατίνος, όμως, θυσιάζεται σε ένα φινάλε Harry Potterικού ύφους, με επικές διαστάσεις που προσδοκά να αναδείξει το δέσιμο που μπορεί να προκαλέσει στην παιδική ματιά, η φιγούρα της μάνας, ακόμη κι αν δεν είναι η πιο όμορφη ή έστω η πιο ενδεδειγμένη. Και κάπου εκεί ανάμεσα στους γκρεμούς, τους κεραυνούς και τα όχι ιδιαίτερα ποιοτικά CGI το Mama χάνει όλα όσα φοβιστικά με τόσο κόπο είχε κτίσει έως τότε.

Για πες: Αν ψάχνουμε πάντως την έκπληξη, αυτή δεν είναι άλλη από την προέκταση που δίνει στο γνώριμο πια και κορυφαίου επιπέδου ερμηνευτικό της στυλ η Jessica Chastain, που δεν είναι πια η χαμηλών τόνων κοκκινομάλλα σύζυγος, αλλά μια goth / emo εμφάνισης ροκ μπασίστρια, με στενά κολάν και τατού, που δεν διστάζει να ρίχνει άγριες ματιές όταν τα δύο κουτσούβελα που έβαλε στο σπίτι της, της διαλύουν την ηρεμία. Ακόμη και στο διάλειμμα της, πάντως, η υποψήφια για το όσκαρ α γυναικείου ρόλου, κλέβει την παράσταση, ανεβάζοντας ένα σκαλοπάτι παραπάνω το level του θρίλερ, κάτι οι σεναριακές αστοχίες όμως, κάτι τα εμφανή σκηνοθετικά λάθη, δεν το βοηθούν να ξεφύγει από την μετριότητα.






Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί
Περισσότερα... »

σχόλια (0)

8/2/13

News - Ίδιος σκηνοθέτης, ίδιος πρωταγωνιστής: Μια Νύχτα στο Μουσείο 3...

Ποια μπορεί να είναι η ενδεικνυόμενη λύση, όταν λέγεσαι Ben Stiller, η τελευταία σου κομεντί, με τον τίτλο The Watch δεν έχει πάει - δικαίως - ιδιαίτερα καλά εμπορικά και η επόμενη ταινία σου, The Secret Life Of Walter Mitty, ανήκει σε εκείνες τις αραιά και που indie επιλογές σου, που χρηματοδοτείς, γράφεις και σκηνοθετείς ο ίδιος, δίχως ιδιαίτερες εισπρακτικές απαιτήσεις. Να επιστρέψεις και βέβαια στην παλιά καλή και δοκιμασμένη λύση, που έκανε εκατομμύρια θεατών να τρέξουν στις αίθουσες και που μια ακόμη συνέχεια της θα ήταν πάντοτε ευπρόσδεκτη από το κοινό. A Night At The Museum νούμερο 3 λοιπόν, απόφαση που δεν προκαλεί την παραμικρή έκπληξη, πόσο μάλλον όταν ο χαρισματικός κωμικός συνοδεύεται και πάλι εδώ από τον εμπνευστή και δημιουργό των πρώτων τσάπτερς, Shawn Levy, που με την περιπέτεια φαντασίας Real Steel, μόλις πέρσι δεν τα πήγε και άσχημα στα box office. Ακόμη κι αν δεν έχουν γίνει γνωστές οι θεματικές λεπτομέρειες του πρότζεκτ, εντούτοις όπως αναμένεται η βασική ιδέα του ζωντανέματος των εκθεμάτων στο μουσείο που - όπως συνήθως - θα έχει βάρδια ο ίδιος νυχτοφύλακας, παραμένει αυτούσια. Η Fox γνωρίζοντας πολύ καλά το γκελ στον κόσμο μιας ακόμη Νύχτας στο Μουσείο, όρισε ως ημερομηνία κυκλοφορίας της τρίτης εκδοχής της, την 25η Δεκεμβρίου του 2014...

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

News - Kristen Stewart και Elizabeth Banks μαζί στο The Big Shoe

Πριν ακριβώς από δέκα χρόνια, ο σκηνοθέτης Steven Shainberg είχε θεωρηθεί ως ένα από τα πλέον ελπιδοφόρα δημιουργικά ονόματα στο Χόλιγουντ, χάρη στο εξαιρετικό Secretary του, δημιουργώντας προσδοκίες που δεν είχαν συνέχεια όμως, μιας και το επόμενο βήμα του, το Fur με την Kidman, κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα. Μετά από επτά χρόνια αποχής από το σινεμά, ο ταλαντούχος κινηματογραφιστής, επιστρέφει με ένα καινούργιο πρότζεκτ, που φέρει τον τίτλο The Big Shoe και θεματικά αναφέρεται σε έναν νεαρό σχεδιαστή παπουτσιών, που έχει ως φετίχ του τα καλλίγραμμα γυναικεία πόδια. Σε αυτό το κινηματογραφικό πλάνο, δύο όμορφες όσο και πετυχημένες κυρίες, προστέθηκαν, φυσικά για να επιδείξουν και τα προσόντα τους, η Kristen Stewart που θα υποδυθεί την μούσα του μοντελίστ και η Elizabeth Banks που θα κρατήσει τον ρόλο της ψυχοθεραπεύτρια του. Ατυχώς πάντως για τον κεντρικό χαρακτήρα έχει επιλεγεί ο παντελώς αδιάφορος Βρετανός Jim Sturgess, που όσο και να ψάξω στο παλμαρέ του μια υποτυπωδώς αξιοπρεπή στιγμή, θα δυσκολευτώ πολύ για να την πετύχω. Η ταινία μόλις αγοράστηκε από τα ενδιαφερόμενα στούντιος στο μάρκετ του Βερολίνου και πρόκειται πολύ σύντομα να ορίσει ακριβώς πότε πρόκειται να εκκινήσει τα γυρίσματα της.

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

News - Γεμίζει με αστέρια το καστ του Tinker Tailor σίκουελ. Smiley's People

Εξαιρετικά τα μαντάτα για τους φίλους των μυθιστορημάτων του John Le Carre, αλλά και για όσους απόλαυσαν το πραγματικό διαμάντι του Tomas Alfredson, Tinker Tailor Soldier Spy, μιας και η παραγωγή του επιβεβαίωσε την ύπαρξη του διαφαινόμενου σίκουελ, προσθέτοντας μάλιστα μερικά ακόμη ονόματα στο ήδη εντυπωσιακό υπάρχον καστ. Κάτω από την εποπτεία του ιδίου σκηνοθέτη και σε σενάριο του Hossein Amini του Drive, το Smiley's People όπως τιτλοφορείται το καινούργιο επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον μυστικό πράκτορα Σμάιλι, αναμένεται να ξεκινήσει γυρίσματα στα τέλη του 2013, με στόχο να φτάσει στις αίθουσες έναν περίπου χρόνο αργότερα. Στους βασικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους, επιστρέφουν οι ίδιοι ακριβώς ερμηνευτές του ορίτζιναλ, κάτι που σημαίνει πως οι Gary Oldman, Colin Firth, Tom Hardy θα βρεθούν και πάλι στα ίδια πλατό εκεί που θα συναντήσουν τους καινούργιους Ralph Fiennes, Mads Mikkelsen μα και τον Ewan McGregor που θα κρατήσει έναν από τους ρόλους κλειδιά της ίντριγκας, η οποία θα λάβει χώρα στην Μόσχα, στο Μαρακές, την Ζυρίχη και φυσικά το Λονδίνο. 

Περισσότερα... »

σχόλια (0)

Εγγραφή σε: Σχόλια (Atom)