Movies Ltd

Ιδιαίτερος και ξεχωριστός όπως πάντα ο κινηματογραφικός μήνας Αύγουστος, αφού στο πρώτο μισό του, οι κυκλοφορίες δεν μοιάζουν ιδιαίτερα εμπορικές, καθώς το κοινό θα βρίσκεται στα μπάνια του, ενώ προς το τέλος του ορίζεται η έναρξη της νέας χειμερινής περιόδου και λογικά οι τίτλοι είναι και πιο πιασάρικοι. Λίγες οι νέες κυκλοφορίες του πρώτου 15ημέρου, με φιλμς από κάθε γωνιά του πλανήτη, την Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Γερμανία, ενώ την σημαία των μπλοκμπάστερς κρατά ψηλά, μόνο η καινούργια εκδοχή των Fantastic Four, που πραγματοποιεί ριμπούτ κατ εντολή της Marvel.

Πολύ πιο ενδιαφέρον όμως το δεύτερο ήμισυ του Αυγούστου, εκεί που θα λάβει χώρα η πρεμιέρα της πιο αναμενόμενης κυκλοφορίας του μήνα, δηλαδή της πέμπτης συνέχειας των Μυστικών Αποστολών, με τον Tom Cruise και πάλι στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Φυσικά εξίσου σημαντική είναι και η ανακοίνωση της εξόδου της καινούργιας δημιουργίας του κορυφαίου Woody Allen, The Irrational Man, που άπαντες ελπίζουν να κινηθεί ποιοτικά στα επίπεδα των ποιοτικότερων στιγμών του. Η παρουσίαση των νέων ταινιών του μήνα, είναι μια προσφορά της κορυφαίας μπράντας ηχητικών συστημάτων KEF!

L'Homme qu'on aimait trop

Δράμα, θρίλερ - Γαλλία 2014, εγχρ., 116’

Σκηνοθεσία: André Téchiné Σενάριο: André Téchiné, Cédric Anger, Jean-Charles Le Roux Ηθοποιοί: Guillaume Canet, Catherine Deneuve, Adèle Haenel Διανομή: Rosebud 21

Πρόκειται για την κινηματογραφική διασκευή του μυθιστορήματος των Jean-Charles και Renee Le Roux, Une Femme Face A La Mafia, που μας ταξιδεύει χρονικά στην Νότια Γαλλία του 1976. Εκεί που μια νεαρή γυναίκα, μετά την κατάρρευση του γάμου της, θα μετοικήσει για να ζήσει δίπλα στην εύπορη, ιδιοκτήτρια καζίνο μητέρα της, ενόσω ο έρωτας θα εμφανιστεί, για τα μάτια του κατά δέκα χρόνια μεγαλύτερου της, συμβούλου της επιχείρησης. [Review]

Rosewater

Δράμα - ΗΠΑ 2014, εγχρ., 103’

Σκηνοθεσία: Jon Stewart Σενάριο: Jon Stewart Ηθοποιοί: Gael García Bernal
Kim Bodnia Διανομή: Feelgood

2009. Εγκατεστημένος στο Λονδίνο, ο Περσο-Καναδός δημοσιογράφος Μαζιάρ Μπαχαρί, μετά από ρεπορτάζ του περί ανεξέλεγκτης βίας που έλαβε χώρα κατά την διάρκεια των Προεδρικών εκλογών, θα μεταβεί στο Ιράν για να καλύψει τα γεγονότα, εκεί θα συλληφθεί και θα παραμείνει σε βάναυση κράτηση για 118 ολόκληρες ημέρες κι ενώ στο σπίτι η έγκυος σύζυγός του είναι ετοιμόγεννη και αβοήθητη. [Review]

Partisan

Δράμα - Αυστραλία 2015, εγχρ., 99’

Σκηνοθεσία: Ariel Kleiman Σενάριο: Ariel Kleiman, Sarah Cyngler Ηθοποιοί: Vincent Cassel, Florence Mezzara, Alex Balaganskiy, Jeremy Chabriel, Samuel Eydlish Διανομή: Seven / Spentzos

Σε έναν απόμερο και αφιλόξενο τόπο, συντηρείται η φράξια με τα γυναικόπαιδα της οποίας ηγείται ο αυταρχικός και λιγομίλητος Γκρεγκόρι, υποσχόμενος της ασφάλεια των μελών της, αρκεί να ακολουθούν πιστά τις προσταγές του. Τα πάντα θα ανατραπούν από την στιγμή που το μεγαλύτερο αγόρι της αίρεσης, ο Αλεξάντερ, θα επιχειρήσει την επανάσταση του, ενάντια στις οδηγίες και τους κανόνες του ενός και μοναδικού ηγέτη. [Review]

Short Skin

Κομεντί - Ιταλία 2014, εγχρ., 86’

Σκηνοθεσία: Duccio Chiarini Σενάριο: Miroslav Mandic, Duccio Chiarini, Ottavia Madeddu Ηθοποιοί: Matteo Creatini, Francesca Agostini, Nicola Nocchi, Mariana Raschillà, Bianca Ceravolo, Michele Crestacci Διανομή: Feelgood Ent.

Για τον 17χρονο Εντουάρντο, το σεξ είναι μια απόλαυση που μεταφράζεται σε τρόμο, καθώς πάσχει από φίμωση, με συνέπεια να μην μπορεί να ευχαριστηθεί τις χαρές του έρωτα. Μαζί με την οικογένεια του, περνώντας τις διακοπές του στην ιταλιάνικη ύπαιθρο, θα συναντήσει και θα ερωτευτεί την όμορφη συνομήλικη του γειτόνισσα, Μπιάνκα, που έχει σκοπό της μετά το καλοκαίρι να μεταβεί στη Γαλλία για σπουδές. [Review]

Love & Mercy

Βιογραφική - ΗΠΑ 2015, εγχρ., 121’

Σκηνοθεσία: Bill Pohlad Σενάριο: Michael Alan Lerner, Oren Moverman Ηθοποιοί: John Cusack, Paul Dano, Elizabeth Banks, Paul Giamatti Διανομή: Odeon

Με τον τίτλο παρμένο από το ομώνυμο τραγούδι του 1988, το φιλμ επιχειρεί μια βιογραφική προσέγγιση στην πορεία του σπουδαίου μουσικού και ηγέτη του θρυλικού συγκροτήματος των Beach Boys, Μπράιαν Ουίλσον. Η ταινία καλύπτει δύο διαφορετικές περιόδους στην διαδρομή του καλλιτέχνη, εκείνη των 60s κι αυτή των 80s, όπου είχε να αντιμετωπίσει και διάφορα προβλήματα υγείας, εξαιτίας των καταχρήσεων. [Trailer] [Review]

Fantastic Four

Περιπέτεια Φαντασίας - ΗΠΑ 2015, εγχρ., 100’

Σκηνοθεσία: Josh Trank Σενάριο: Jeremy Slater, Simon Kinberg, Josh Trank Ηθοποιοί: Miles Teller, Michael B. Jordan, Kate Mara, Jamie Bell, Toby Kebbell, Reg E. Cathey, Tim Blake Nelson Διανομή: Odeon

Ριμπούτ μετά από δύο περιπέτειας, όχι και τεράστιας επιτυχίας, για τους φημισμένους Τέσσερις Φανταστικούς της Marvel Comics. Της ομάδας επιστημόνων που μετά από ένα ταξίδι μέσω τηλεμεταφοράς σε ένα μακρινό σύμπαν, θα βρεθεί στο μέσον μιας ιδιόμορφης δίνης, που θα προκαλέσει στα μέλη της ολοκληρωτική μετάλλαξη, δίνοντας τους απίστευτες υπερφυσικές δυνάμεις. Η πανίσχυρη ομάδα, βρίσκεται μπροστά σε νέες προκλήσεις. [Trailer] [Review]

Every Thing Will Be Fine

Δράμα - Γερμανία, Καναδάς, Γαλλία 2015, εγχρ., 118’

Σκηνοθεσία: Wim Wenders Σενάριο: Bjørn Olaf Johannessen Ηθοποιοί: James Franco, Charlotte Gainsbourg, Marie-Josée Croze, Robert Naylor, Rachel McAdams Διανομή: Odeon

Ο Τόμας συγγραφέας που δεν διανύει την καλύτερη περίοδο της καριέρας του, οδηγώντας το αυτοκίνητο του, θα προκαλέσει ένα βίαιο και αιματηρό τροχαίο δυστύχημα. Ο προβληματισμένος άντρας θα περάσει τα επόμενα δώδεκα χρόνια της ζωής του, μελετώντας τα δεινά που δημιούργησε η μοιραία εκείνη στιγμή, ερχόμενος σε επαφή με την Κέιτ, μια γυναίκα που έχασε ένα πολύ κοντινό της πρόσωπο.

Tres Bodas de Mas

Κομεντί - Ισπανία 2013, εγχρ., 94’

Σκηνοθεσία: Javier Ruiz Caldera Σενάριο: Pablo Alén, Breixo Corral Ηθοποιοί: Inma Cuesta, Martiño Rivas, Quim Gutiérrez, Paco León, Laura Sánchez, Berto Romero, Rossy de Palma Διανομή: Neo Films

Νεαρή βιολόγος η Ρουθ, σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα, θα κληθεί να παραστεί στους γάμους τριών πρώην αγαπημένων της. Ακόμη δίχως ταίρι και φοβούμενη μην ντροπιαστεί που θα εμφανιστεί ολομόναχη στις τελετές, παλεύει να πείσει τον καινούργιο της συνεργάτη, Ντάνι, να την συνοδεύσει, υποδυόμενος τον καλό της. κατά την διάρκεια των γάμων, διάφορα γλαφυρά περιστατικά, θα ανατρέψουν την κατάσταση.

Suite Française

Ρομάντζο - Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Βέλγιο, 2015, εγχρ., 107’

Σκηνοθεσία: Saul Dibb Σενάριο: Saul Dibb, Matt Charman Ηθοποιοί: Michelle Williams, Kristin Scott Thomas, Matthias Schoenaerts, Sam Riley, Ruth Wilson, Lambert Wilson, Margot Robbie, Alexandra Maria Lara Διανομή: Seven / Spentzos

Στην κατεχόμενη από τα Γερμανικά στρατεύματα Γαλλία, μια νεαρή γυναίκα η Λουσίλ Ανζελιέ, καρτερεί υπομονετικά μαντάτα από τον άντρα της, κρατώντας συντροφιά στην καταπιεστική και αυταρχική μητριά της. Όταν οι Ναζί θα φτάσουν στο χωριό της, εκείνη θα παλέψει να αποφύγει τις συναντήσεις με τον αξιωματικό Μπρούνο που θα επιτάξει την κατοικία τους, σύντομα όμως θα νιώσει μια έντονη ερωτική διάθεση για εκείνον. [Review]

It Follows

Τρόμου - ΗΠΑ, 2014, εγχρ., 100’

Σκηνοθεσία: David Robert Mitchell Σενάριο: David Robert Mitchell Ηθοποιοί: Maika Monroe, Keir Gilchrist, Daniel Zovatto, Jake Weary, Olivia Luccardi, Lili Sepe Διανομή: Weird Wave

Για τη 19χρονη Τζέι, τα μόνα πράγματα που θα έπρεπε να την απασχολούν είναι το σχολείο, τα αγόρια και τα σαββατοκύριακα στη λίμνη. Έπειτα, όμως, από μια φαινομενικά αθώα ερωτική συνεύρεση βρίσκεται να καταδιώκεται από τον ίδιο επικίνδυνο διώκτη, ορατό μόνο στα δικά της μάτια. Όπως μαθαίνει από τον εραστή της, πρόκειται για μια μεταφυσική κατάρα, που μεταδίδεται μέσω της σεξουαλικής επαφής. [Review]

The Farewell Party

Δράμα - Ισραήλ 2014, εγχρ., 95’

Σκηνοθεσία: Tal Granit, Sharon Maymon Σενάριο: Tal Granit, Sharon Maymon Ηθοποιοί: Ze'ev Revach, Aliza Rosen, Raffi Tavor, Levana Finkelstein, Ilan Dar Διανομή: Feelgood

Σε γηροκομείο της Ιερουσαλήμ, ομάδα ηλικιωμένων τροφίμων, αποφασίζει να παράσχει την βοήθεια της σε συνομιλήκους τους που βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας τους, μέσω της ευθανασίας. Καθώς ο καιρός περνά, ολοένα και περισσότεροι τρόφιμοι θα ζητήσουν την συνδρομή τους, γεγονός που θα αποκαλύψει το παράνομο, πλην ανθρώπινο έργο τους και θα τους φέρει σε δυσχερή θέση. [Review]

Absolutely Anything

Κωμωδία Φαντασίας - Μεγάλη Βρετανία, 2015, εγχρ., 85’

Σκηνοθεσία: Terry Jones Σενάριο: Terry Jones, Gavin Scott Ηθοποιοί: Simon Pegg, Kate Beckinsale, Michael Palin, Terry Jones, Terry Gilliam, John Cleese, Eric Idle, Robin Williams Διανομή: Odeon

Ο Νιλ Κλαρκ, ένας φαντασμένος δασκαλάκος, θα αντιληφθεί πως μπορεί να πραγματοποιήσει οτιδήποτε θέλει, μέσα από τις δυνάμεις που του έστειλαν από το μακρινό διάστημα, τέσσερις πανίσχυροι εξωγήινοι που τον παρακολουθούν. Καθώς θα παλέψει με νύχια και με δόντια να βάλει σε τάξη αυτές τις νέες του ικανότητες, θα ζητήσει την βοήθεια του πιστού του τετράποδου Ντένις, που δεν θα αρνηθεί να του την παράσχει.

Hitman: Agent 47

Δράσης - ΗΠΑ, 2015, εγχρ., 108’

Σκηνοθεσία: Aleksander Bach Σενάριο: Skip Woods, Michael Finch Ηθοποιοί: Rupert Friend, Hannah Ware, Zachary Quinto, Ciarán Hinds, Thomas Kretschmann Διανομή: Odeon

Βασισμένο στο φημισμένο βίντεο παιχνίδι Hitman είναι το περιπετειώδες φιλμ που στο επίκεντρο του έχει τον μυστηριώδη πράκτορα που είναι γνωστός με τον Κωδικό 47. Εργαζόμενος για χάρη μιας μυστικής, μη κυβερνητικής οργάνωσης, ο χαρισματικός επαγγελματίας εκτελεστής, καλείται να βγάλει από την μέση, στόχους που διακυβεύουν την ασφάλεια της ανθρωπότητας, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. [Trailer] [Review]

Mission: Impossible - Rogue Nation

Περιπέτεια Δράσης - ΗΠΑ, 2015, εγχρ., 131’

Σκηνοθεσία: Christopher McQuarrie Σενάριο: Christopher McQuarrie Ηθοποιοί: Tom Cruise, Jeremy Renner, Simon Pegg, Rebecca Ferguson, Ving Rhames, Sean Harris, Alec Baldwin Διανομή: UIP

Επιστροφή στην δράση για τον κορυφαίο μυστικό πράκτορα Ίθαν Χαντ, που αυτή την φορά καλείται να αποδείξει την ύπαρξη ενός διεθνούς συνδικάτου εγκλήματος, καθώς έγινε γνωστή η διακίνηση μιας τεράστιας ποσότητας δολοφονικού αερίου, ικανού να καταστρέψει ολόκληρο τον κόσμο. Ο Χαντ, θα πέσει στα νύχια της οργάνωσης, θα αιχμαλωτιστεί στο αρχηγείο της, θα παλέψει κόντρα στις αντιξοότητες όμως, να ελευθερωθεί και να επιβάλει την τάξη. [Review]

Barbie Rock'N'Royals

Animation - ΗΠΑ 2015, εγχρ., 84’

Σκηνοθεσία: Karen Lloyd Σενάριο: Marsha Griffin Ηθοποιοί: Kelly Sheridan, Jordyn Kane, Chiara Zanni, Bethany Brown, Michael Dobson Διανομή: UIP

Η Κόρτνευ είναι μια μοντέρνα πριγκίπισσα, που θα καταλάβει πως ο ονειρεμένος της κόσμος πρόκειται να ανατραπεί καθώς την θέση της θα πάρει η Έρικα, μια φημισμένη ροκ σταρ. Δύο διαφορετικοί κόσμοι θα μπερδευτούν, καθώς η μία λανθασμένα θα πάρει θέση στο βασιλικό ανάκτορο, ενώ η άλλη θα πρέπει να ξεκινήσει προγραμματισμένη περιοδεία συναυλιών, σε όλον τον κόσμο.

Irrational Man

Δράμα, Μυστηρίου - ΗΠΑ, 2015, εγχρ., 96’

Σκηνοθεσία: Woody Allen Σενάριο:Woody Allen Ηθοποιοί: Jamie Blackley, Joaquin Phoenix, Parker Posey, Emma Stone Διανομή: Odeon

Στο κολέγιο μια μικρής περιφερειακής κωμόπολης, ο καθηγητής φιλοσοφίας Έιμπ Λούκας, θα πέσει θύμα μιας ιδιόμορφης υπαρξιακής κρίσης, σύντομα όμως το φαινόμενο θα περιοριστεί καθώς εκείνος θα ερωτευτεί σφόδρα την Τζιλ Πόλαρντ, μια από τις νεαρές του μαθήτριες. Πλέον όμως το πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει έχει άλλη υφή, αφού καλείται να κρατήσει το ειδύλλιο που του έδωσε φτερά, απολύτως μυστικό. [Trailer] [Review]

του Julian Jarrold. Με τους Sarah Gadon, Bel Powley, Jack Reynor, Rupert Everett, Emily Watson, Roger Allam

Άστα τα κορίτσια καημένε...

του zerVo (@moviesltd)

Είναι γνωστή τοις πάσι η σχέση λατρείας των Βρετανών για την γαλαζοαίματη φαμίλια, που εθιμοτυπικά κατά βάση, ορίζει την κεφαλή της (πάλαι ποτέ κραταιάς, μα μονίμως φαντασμένα θαμμένης στην νοσταλγία της) Γηραίας Αλβιόνας. Δεν πρέπει να υπάρχει Εγγλέζος που να μην έχει να αφηγηθεί ένα προσωπικό βίωμα σε σχέση με την Βασιλική του οικογένεια, συνήθως μεγεθύνοντας το σε Γκριμικά επίπεδα. Μια τέτοια αληθινή ιστορία, που έλαβε χώρα σε μια από τις ιστορικότερες ημέρες της ανθρωπότητας, βρίσκεται στο επίκεντρο του αφελούς, πλην ευχάριστου A Royal Night Out.

8 Μαΐου 1945, γνωστή και ως Victory in Europe Day. Με τα Γερμανικά στρατεύματα να έχουν μόλις παραδοθεί στον στρατό των Συμμάχων, στις μεγάλες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχει στηθεί ένα ξέφρενο πανηγύρι εορτασμού του οριστικού τέλους του πολέμου. Η μητέρα των εορτασμών λαμβάνει χώρα στο Λονδίνο, όπου εκατομμύρια πολίτες, αναμεμειγμένοι με φαντάρους και αξιωματικούς έχουν κατακλύσει από άκρου εις άκρο την πρωτεύουσα, υψώνοντας τις σημαίες τους θριάμβου κόντρα στις ορμές του φασισμού. Πάρτι από το οποίο δεν θα μπορούσε με τίποτα να απουσιάσει το παλάτι και ο Βασιλεύς Γεώργιος, που ήδη ετοιμάζει το επίσημο ραδιοφωνικό του διάγγελμα.

Ταυτόχρονα όμως έχει να αντιμετωπίσει και τα παρακάλια από τα δύο του κορίτσια, τις πριγκίπισσες του θρόνου, την εικοσάχρονη Ελισάβετ και την μικρότερη Μάργκαρετ, που επιθυμούν κι εκείνες να συμμετάσχουν στο λαϊκό πάρτι, απαίτηση που εξ ορισμού θα βρει ενάντια της, τόσο το πρωτόκολλο, όσο και την αρνητική βασιλομήτορα, που τρέμει μην τυχόν και συμβεί το παραμικρό στις θυγατέρες της. Η επιμονή τους εντέλει θα έχει αποτέλεσμα κι έτσι υπό την επίβλεψη δύο αξιωματικών, ντυμένες λιτά και ουχί αριστοκρατικά, οι δύο αδελφές θα διαβούν την πύλη του Μπάκινγχαμ, για να χαρούν κι εκείνες ινκόγκνιτο, το πέρας των εχθροπραξιών. Ούτε οι φύλακες όμως θα έχουν το νου του, ούτε οι πιτσιρίκες θα φερθούν ενάρετα και πολύ σύντομα η μία θα χάσει την άλλη, μέσα στον πρωτοφανή κουρνιαχτό.

Αληθινή, αληθινότατη η ιστορία που αφηγείται το ανάλαφρο ετούτο βρετανικό φιλμάκι, που μοιάζει σαν να έχει κοπεί από την ίδια πρέσα με εκείνη του The King's Speech. Όχι φυσικά κινούμενο στο ίδιο επίπεδο, άλλωστε από τις πρώτες του κιόλας στιγμές, μπορεί να δείχνει παρόμοιο στην αισθητική, είναι εντελώς διαφορετικό όμως στην προσέγγιση, αφού ουσιαστικά δείχνει να θέλει να βγάλει από το συμβάν την γλαφυρή τους όψη. Με μικρές αποκλίσεις από όσα συνέβησαν στην πραγματικότητα, η αφήγηση εστιάζει στην περιπέτεια των δύο κοριτσιών μέσα στην γεμάτη κινδύνους πόλη, καθώς η παιδεία τους ουδέποτε τις προετοίμασε για μια τέτοια νυχτερινή βόλτα. Η Λίλιμπετ από την μια, πιο συνετή, πιο προσεχτική, πιο υπεύθυνη για την μικρή της αδελφούλα, θα νιώσει τον φόβο στην προσωρινή της απώλεια, θα βιώσει όμως και το σκίρτημα καρδούλας για τον ένστολο Λοχία, που αγνοώντας παντελώς ποια είναι, θα της πληρώσει μέχρι και το αντίτιμο του εισιτηρίου στο τραμ. Απεναντίας η Μάγκι, μόλις στα 15 της, μετά από ένα δύο απανωτά κοκτέιλ, θα ξεκινήσει τος τρέλες, ζορισμένη προφανώς από το άκρως περιοριστικό καθεστώς των ανακτόρων.

Στα θετικότερα στοιχεία του A Royal Night Out ανήκει η όμορφη απεικόνιση της συγκεκριμένης ημέρας από τον κατά βάση τηλεοπτικό σκηνοθέτη Julian Jarrold, ο οποίος φροντίζει να γεμίσει με κόσμο αλαλάζοντα την Τραφάλγκαρ, στήνοντας ένα ολοζώντανο ντεκόρ, πίσω από την ιντριγκαδόρικη εξέλιξη. Που σε νότες γρήγορες σουίνγκ, δεν σε αφήνει στιγμή να πάρεις ανάσα, έχοντας ως μόνιμα στολίδια, τα χαμόγελα των δύο πριγκιπισσών, που για την πορεία της κομεντί, σε μια χαρά ενζενί αποδόθηκαν οι ρόλοι τους.

Για πες: Η φρονιμούλα Λίζι, φέρνει και φυσιογνωμικά στην επιλογή της Καναδέζας Sarah Gadon, του Dracula Untold και των Enemy, Maps To The Stars, Belle, ενώ η πιο άσημη Bel Powley μάλλον παίρνει το πιο πολύ παλαμάκι, βγάζοντας πιο εκφραστικότητα στις κινήσεις της. Η μεγάλη έκπληξη πάντως είναι το ότι στο καστ αναγράφεται το όνομα του Rupert Everett στον ρόλο του Μονάρχη Μπέρτι, που ακόμη κι ακτινογραφία αν τον περάσεις, δεν πρόκειται να πιστέψεις πως είναι εκείνος...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 30 Ιουλίου 2015 από την Odeon

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Έγκλημα και... τιμωρία

Παρακολουθώντας τη συγκεκριμένη ταινία διάφορες σκέψεις πλημμύριζαν το μυαλό μου. Όπως, για τι πράγμα μιλάμε στην Ελλάδα όταν μιλάμε για οργανωμένο έγκλημα; Για τις κυβερνήσεις από το '74 και μετά; Ίσως και πριν το '74; Για την εκκλησία; Για τους φορτηγατζήδες; Για τους ταξιτζήδες; Για τους τυροπιτάδες, που δεν κόβουν αποδείξεις; Για τους μιντιάρχες; Για τους εργολάβους; Για τους εργολάβους – μιντιάρχες; Για τους εφοπλιστές; Για τους υδραυλικούς; Μετά, άλλη ομάδα σκέψεων: υπάρχει οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα; Υπάρχει οτιδήποτε οργανωμένο στη χώρα μας; Ή ο... θεός της Ελλάδας είναι τόσο μεγάλος ώστε η χώρα μας να συνεχίσει να υφίσταται κινούμενη με κάτι σαν αυτόματο πιλότο στο πιλοτήριο; Καθότι we're on the road to nowhere...

Κι άντε, δώστου άλλες σκέψεις: ποιοι πολιτικοί της σύγχρονης ιστορίας μας θα μπορούσαν να αποτελέσουν θέμα ταινίας; Ο Μητσοτάκης; Ο Ανδρέας Παπανδρέου; (σημείωση: εντάξει, είχαμε και το «Πρώτη φορά νονός» - αν ήμασταν στο facebook θα βάζαμε εδώ τη φατσούλα που βγάζει τη γλώσσα έξω...). Ο Σαρτζετάκης; Και από εγκληματίες, ποιοι έχουν κινηματογραφικό ενδιαφέρον; Οι Καταλάνοι; (σημείωση: εκ της Καταλονίας, ναι, από εκεί κρατούσε η σκούφια των συγκεκριμένων, τι μαθαίνει κανείς, ε;). Ο Παλαιοκώστας; Ο Ρωχάμης;

Σίγουρα οι «ούνα ράτσα ούνα φάτσα» γείτονές μας Ιταλοί τα πήγαν καλύτερα σε πάρα πολλούς τομείς της πραγματικότητάς τους – ιδίως σε ότι αφορά το οργανωμένο έγκλημα. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι και κάθε κινηματογραφική αποτύπωση της συγκεκριμένης πραγματικότητας είναι δεδομένο ότι στέφεται με επιτυχία. Όπως την εννοεί ο καθένας...

Η υπόθεση: 1969: Η... σύλληψη του Αρτούρο γίνεται τη νύχτα που λαμβάνει χώρα ένα (ακόμα) ξεκαθάρισμα λογαριασμών στο Παλέρμο, πρωτεύουσα της Σικελίας – και της Μαφίας – γνωστό ως Viale Lazio massacre. Και... γίνεται πολύ κοντά στο διαμέρισμα όπου την ίδια ώρα οι νιόπαντροι γονείς του κάνουν έρωτα! Η γέννηση του Αρτούρο πραγματοποιείται την ημέρα που δήμαρχος του Παλέρμο εκλέγεται ο έχων διασυνδέσεις με τη Μαφία, Βίτο Τσιανσιμίνο. Η πρώτη λέξη που εκστομίζει ο Αρτούρο δεν είναι «μαμά» αλλά «μαφία»! Όντας πιτσιρίκος, τρώει κόλλημα με τον Ιταλό πρωθυπουργό, Τζούλιο Αντρεότι. Και στο σχολείο του ερωτεύεται την όμορφη νεοφερμένη Φλόρα, κόρη τραπεζίτη, αφεντικού του πατέρα του Αρτούρο. Η Φλόρα κάποια στιγμή φεύγει στην Ελβετία όταν οι δικαστικές αρχές ερευνούν τη σχέση του πατέρα της με τη μαφία και ιδιαιτέρως το μεγάλο αφεντικό της εγκληματικής οργάνωσης, τον Σαλβατότε Ρέενα. Ο Αρτούρο απογοητεύεται. Ενήλικος πλέον θα συναντήσει ξανά την Φλόρα, η οποία ανήκει στο επιτελείο ενός πολιτικού, από εκείνους που θέλουν να χτυπήσουν τη μαφία. Ο Αρτούρο γίνεται μέχρι και δημοσιογράφος για χάρη της...

Η άποψή μας: Εντάξει, έχουμε δει το «Gomorra» κι έχουμε πάθει την πλάκα μας. Ακόμα πιο εντάξει, έχουμε δει το «Il Divo» κι έχουμε πάθει ακόμα μεγαλύτερη πλάκα! Η ταινία του Sorentino, που παρουσιάζει τα έργα και τις ημέρες μιας από τις μεγαλύτερες «αλεπούδες» της σύγχρονης ιταλικής πολιτικής σκηνής, του Τζούλιο Αντρεότι, μπορεί να είχε πυκνό λόγο και να έκανε αναφορές σε εκατοντάδες ονόματα, που δεν βοηθούσαν τον άσχετο Έλληνα ή θεατή εκτός Ιταλίας να παρακολουθεί επακριβώς τι συμβαίνει επί της οθόνης αλλά, θεέ μου, τι ταινία! Τι εικόνα, τι σάουντρακ, τι ερμηνεία από τον Toni Servillo!

Ο Αντρεότι λειτουργεί κατά κάποιον τρόπο ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δύο ταινίες. Γιατί στην ταινία του Pif (!) μπορεί ο στόχος να είναι η μαφία, αλλά και ο Αντρεότι παίρνει μερίδα του λέοντος από τα δρώμενα. Ως εμμονή του πιτσιρικά Αρτούρο. Που ειδωλοποιεί τον Αντρεότι. Ντύνεται ως Αντρεότι σε μια γιορτή καρναβαλιού (μοιάζει περισσότερο με βαμπίρ – προφανής η επίθεση του σκηνοθέτη στον πολιτικό). Εν πάση περιπτώσει, ο Αντρεότι αποτελεί συνεχή αναφορά καθώς δεν είχε την πολιτική βούληση να τα βάλει με τη Μαφία. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, από τη στιγμή που, κατά πως φαίνεται, είχε σχέσεις διαπλοκής με τη μαφία.

Ο Pif προσπαθεί να παρουσιάσει το θέμα του από την κωμική (έστω, κωμικοτραγική) του πλευρά. Και να το πω ευθέως: η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν μας άγγιξε. Δεν μας φάνηκε τόσο αστεία. Και ακόμα χειρότερα, μας φάνηκε «κατασκευασμένη». Άτσαλα δομημένη. Χωρίς ανάπτυξη χαρακτήρων. Χωρίς ψυχή στην τελική. Είναι πολύ ενδιαφέρον ο τρόπος που ο Pif χρησιμοποιεί αρχειακό υλικό στο οποίο μπολιάζει τα δικά του μυθοπλαστικά στοιχεία. Είναι πολύ ενδιαφέρον που μιλάει με πραγματικά ονόματα: όλη η πολιτική σκηνή της Ιταλίας παρελαύνει από την ταινία. Οι δολοφονίες των δικαστών παρουσιάζονται έτσι όπως έγιναν. Όλα καλά κι όλα ωραία. Αλλά... Ο κεντρικός ήρωας είναι... pathetic. Καμία σχέση με τον Forrest Gump, όπως διάβασα κάπου να αναφέρουν. Είναι ένας αντιπαθητικός καημένος, που βιώνει βίαιη ενηλικίωση σε μια ταραγμένη χρονική περίοδο της ιστορίας της Ιταλίας, στην πηγή των γεγονότων. Ο έρωτάς του για τη Φλόρα ποτέ δεν εξελίσσεται σε κάτι σημαντικό, σε κάτι ουσιώδες για τη δομή της ταινίας. Ο Σαλβατότε Ρέενα παρουσιάζεται ως ένας βλάκας, που δεν καταλάβαινε πως λειτουργεί ένα κλιματιστικό! Και στο φινάλε, η παράθεση όλων των ηρωικώς πεσόντων στον αγώνα κατά της μαφίας, γίνεται με έναν τρόπο που ούτε στις πιο «πατριωτικές» αμερικάνικες ταινίες δεν βλέπουμε, μειώνοντας αντί να μεγεθύνει τη θυσία τους. Τι να πω, ίσως να φταίω κι εγώ. Δεν σας έχει συμβεί κι εσάς; Κάποιες ταινίες δεν σας «πιάνουν» παρά το γεγονός ότι ακούτε και διαβάζετε διθυράμβους για αυτές...

του zerVo (@moviesltd)

Σε αντίθεση με το σήμερα, που οι συνθήκες είναι οι ιδανικές και το gameplay βελτιώνει το άριστα του καθημερινώς, αφορά όμως παίκτες μόνους, περιορισμένους στην προσωπική τους κονσόλα, ακόμη κι αν μπορούν μέσω δικτύου να συναγωνίζονται με αντιπάλους από όλο τον πλανήτη, μια φορά κι έναν καιρό, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αποτελούσαν την κορύφωση της κοινωνικότητας. Σε χώρους βέβαια σκοτεινούς, υπόγειους, χαμηλοτάβανους, που την κάπνα την έκοβες με το πριόνι, διακριτικά απαγορευμένους για τα κορίτσα, τα κατάμεστα ουφάκια του κάποτες, που δεν είχαν την παραμικρή σχέση με την λάμψη του Arcade House του Tron, όριζαν έναν ντεκαντάνς υπέροχο χώρο συνάντησης ετερόκλητων χαρακτήρων, βασικά νεαρής ηλικίας. Στις φτωχογειτονιές μάλιστα που το τάληρο για να ξεδιψάσει το insert coin, αποτελούσε πολυτέλεια, δεν ήταν λίγες οι φορές που οι παρέες το μάζευαν ρεφενέ για να το τσοντάρουν στον καλύτερο πακμανάκια, που με τις δεξιότητες του στις μπλε πίστες της Namco θα τους διασκέδαζε για ένα ολάκερο απόγευμα...

Συναγερμός θα σημάνει στην στρατιωτική βάση του Γκουάμ, από μια παράξενη εξωγήινη δραστηριότητα, που μοιάζει ιδιαίτερα εχθρική και επιθετική. Οι επιτετραμμένοι σύμβουλοι του Προέδρου Γουίλ Κούπερ, θα κάνουν λόγο για την απάντηση από ξένο πλανήτη, στο μήνυμα που έστειλε η ανθρωπότητα στα μέσα της δεκαετίας του 80 στο διάστημα, με μια κάψουλα γεμάτη από εικόνες της γήινης κουλτούρας. Ανάμεσα σε όλα τα άλλα και οι τότε πρωταγωνιστές των video games, Pac Man, Centipede, Asteroids, Galaca, Donkey Kong, που θα επιστρέψουν στην Γη σε πραγματική και όχι εικονική φόρμα με σκοπό να την εξολοθρεύσουν.

Πάλι καλά που στο πλευρό του Πλανητάρχη που βρίσκεται ο παλιός, καλός του φίλος και τωρινός υπεύθυνος δικτύων Σαμ Μπρένερ, πάλαι ποτέ κορυφαίος gamer, που θα αναλάβει να οργανώσει την αμυντική τακτική, σε έναν αγώνα με πίστες, που ο νικητής θα αναδειχτεί μέσα από μια μάχη best of three. Κι αν κάποτε το χάσιμο ζωής απλά θα σήμαινε την ρίψη ενός ακόμη κουόρτερ στο μηχάνημα, εδώ κάτι τέτοιο μπορεί να σημάνει μέχρι και τον αφανισμό της ανθρωπότητας.

Φανταστική ιδέα! Που επί χρόνια στριφογυρνούσε από στούντιο σε στούντιο μέχρι να φτάσει η ώρα που η Sony, εντέλει, θα έπαιρνε την μεγάλη απόφαση να την πραγματοποιήσει. Πλάνο μεγαλεπήβολο, φανφαρόνικο όσο πρέπει για να γουστάρουν οι πιξελάκηδες και επακριβώς στα χνάρια των σούπερ επιτυχημένων Ghostbusters, ταινίας που στην ουσία σχημάτισε το πατρόν αντίδρασης στον εισβολέα. Κι όμως με τέτοιο σπινθήρα θεματικό, που σκίζει από κάθε άποψη κυρίως εμπορική, η επιλογή της παραγωγής να συνεργαστεί με το τιμ της Happy Madison, ε, μάλλον μοιάζει με πραγματική αυτοκτονία. Κι όπου Happy Madison, μπορείς να σκεφτείς την μαρκίζα στο πλάι "υπερπαραγωγών" λέβελ τύπου Grown Ups, Jack And Jill, Paul Blart. Εκεί δηλαδή που οι Κυνηγοί Φαντασμάτων στηρίχθηκαν στο τάλαντο των μελών του Saturday Night Live, οι εξολοθρευτές των 8μπιτων Ούφο συμμάχησαν με εκείνους της απόλυτης κωμικής σαχλαμάρας. Έγκλημα...

Ξεπερνώντας τις προσχηματικές υποθέσεις του σεναρίου, με κυριότερη ανοησία την τοποθέτηση στο επίκεντρο του Λευκού Οίκου έναν χειρότερο Σεφερλή, μεταπηδώ εκεί που πραγματικά με ένοιαξε, με νοσταλγική κυρίως βάση, στην κόντρα των ανθρώπων με τους ήρωες που ξεπήδησαν από τις κονσόλες. Κι εδώ οι εμπνεύσεις του Chris Columbus, που αν μη τι άλλο και την ικανότητα διαθέτει, αλλά και τον εξοπλισμό να τις πραγματοποιήσει, είναι το λιγότερο αξιοπρεπείς. Και οι εισαγωγικές επιθέσεις - ειδικά εκείνη του Tetris στο Τατζ Μαχάλ - φτιάχνουν το κατάλληλο κλίμα και οι κατοπινές κόντρες, με κυρίαρχη αυτή στους δρόμους της μεγαλούπολης ενάντια στην κατακίτρινη φαγάνα, απεικονιστικά είναι κάποιας κλάσης. Αποκορύφωμα βεβαίως το τρισδιάστατο φινάλε, που λαμβάνει χώρα ο υπέρτατος αγών ενάντια στο Γοριλάκι (πόσες εργατώρες ρε φίλε, πόσες να χοροπηδάμε βαρελάκια?) που ο αδικημένος κάποτε wanabe παγκόσμιος πρωταθλητής του σπορ, θα κληθεί να πάρει το αίμα και την τιμή του πίσω...

Και πάμε στο ζουμί. Αυτός είναι ο Adam Sandler. Ο Adam Sandler!!!! Από οκτακόσιους κωμικούς που διαθέτει αυτή την στιγμή το Χόλιγουντ, το στούντιο επέλεξε το πιο ακατάλληλο, ανάρμοστο και απίθανο για να αρπάξει τον μοχλό και να βγει στην επίθεση. Και να ήταν μόνο αυτός, ο μόνιμος κομπανιέρος του, ο σαχλαμαριστής Kevin James, φυσικά δεν δηλώνει απόντας. παίρνοντας μάλιστα και τον ρόλο του POTUS, έτσι για να κατανοήσει και ολάκερος ο υπόλοιπος κόσμος σε πόση εκτίμηση έχουν τον ηγέτη τους κάποιοι Αμερικάνοι. Ανύπαρκτος ο χαρακτήρας του Peter Dinklage, που ενδεχόμενα θα μπορούσε να σώσει τα προσχήματα, επίπεδη σε γλαστρική και μόνο εμφάνιση η Michelle Monaghan, ενώ μικρή έκπληξη μπορεί να αποκληθεί η παρουσία του Josh Gad, που είναι κομματάκι απολαυστικός στο κοστούμι του αιώνιου nerd που οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν τηγανίσει το μυαλό του.

Για πες: Για τους (πολύ) παλαιότερους φυσικά το Pixels ορίζει ξύπνημα αναμνήσεων, καθώς δεν θα είναι λίγες οι στιγμές που θα νιώσουν ξανά έφηβοι, στο αντίκρυ ξεχασμένων ίσως ψηφιακών εικόνων. Ατυχώς ο δρόμος που διάλεξε η περιπετειώδης ετούτη κωμωδία, είναι αμιγώς για εσωτερική (των States) κατανάλωση, εκεί που τα μέλη του καστ διαθέτουν μια κάποια δημοφιλία. Διότι παγκοσμίως έχουν ήδη πεταχτεί στο recycle bin, από τους σώφρονες σινεφίλ...

του Rupert Goold. Με τους Jonah Hill, James Franco, Felicity Jones, Connor Kikot, Gretchen Mol, Betty Gilpin, John Sharian

Το βασίλειο του ψέματος

του zerVo (@moviesltd)

Εδώ κι αν μιλάμε για χαμένη κινηματογραφική ευκαιρία. Μια ταινία που με στήριγμα τα συγκλονιστικά πραγματικά περιστατικά που ταρακούνησαν συθέμελα την αμερικάνικη κοινή γνώμη και είχε την δυνατότητα να καυτηριάσει το σύνολο σχεδόν των μοντέρνων σοσιολογικών ζητημάτων, απλώς πέρασε και στην ουσία δεν... Και τι δεν πέφτει στο θεματικό τραπέζι του φαινομενικού θρίλερ, μα στην ουσία πολύπλευρου κοινωνικού σχολίου True Story. Ανεργία, φτώχεια, κατακερματισμός οικογενειακών αξιών, δικαστικό σύστημα, διαπλεκόμενα, κίτρινος Τύπος. Κι όμως με όλο αυτό το potential στην ατζέντα του, το φιλόδοξο και διαφημισμένο True Story δεν κατάφερε να σχολιάσει σφαιρικά ούτε μια πτυχή του. Κρίμα...

Ούτε καν μπορούσε να φανταστεί ο νεαρός και ταλαντούχος δημοσιογράφος των Τάιμς της Νέας Υόρκης, Μάικλ Φίνκελ, πως το πιο πρόσφατο και ιδιαίτερα απαιτητικό του ρεπορτάζ γύρω από την βάναυση εργασιακή πραγματικότητα των νέων στην Αφρική, θα σήμαινε και την επαγγελματική του καταστροφή. Δείχνοντας ιδιαίτερο ζήλο για αποκαλύψεις, θα παραποιήσει μέρος των στοιχείων του, γεγονός που θα γίνει αντιληπτό από τον Διευθυντή Σύνταξης, που θα του δείξει μονομιάς την άγουσα από τον εκδοτικό όμιλο. Προς ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη του όμως, παροπλισμένος πλέον στην οικία του στην περιφέρεια, θα πληροφορηθεί την σύλληψη του καταζητούμενου πατροκτόνου Κρίστιαν Λονγκό στο Μεξικό, ο οποίος χρησιμοποιούσε σαν κίβδηλη ταυτότητα εκείνη του...συντάκτη της εφημερίδας Μάικλ Φίνκελ!

Μια αμφίσημη και αμφίδρομη σχέση, που όχι απλώς εδώ θα τερματιστεί, αλλά θα συνεχιστεί ακόμη πιο έντονα πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, εκεί όπου ο υπόδικος αναμένει την ακροαματική του διαδικασία, υποστηρίζοντας με σθένος την αθωότητα του. Ένα τίμιο πάρε δώσε ανάμεσα σε έγκλειστο και γραφιά, με τον πρώτο να χαρίζει πολύτιμες πληροφορίες από το φονικό και τον δεύτερο να μοιράζει δωρεάν μαθήματα δημοσιογραφίας, ώστε ο (πιθανός) σίριαλ κίλλερ να εκθέσει την δική του πραγματικότητα, με όσο το δυνατόν πιο πιασάρικο τρόπο. Αποτελώντας συνάμα μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τον περιθωριοποιημένο από το σύστημα έντιτορ, να ξεπλύνει την ντροπή από το όνομα του και να επανέλθει στην ενεργό δράση.

Μιλάμε δηλαδή για ένα πανίσχυρο τετ α τετ ανάμεσα στα πρόσωπα που θα μπορούσαν να εκτοξεύσουν την ιστορία στα ύψη, ζόρικο εργαλείο αφήγησης για οποιονδήποτε σκηνοθέτη της προκοπής, όχι όμως και για τον θεατρικό Rupert Goold, που καθήμενος για πρώτη φορά στην καρέκλα του ντιρέκτορα, βγάζει στην ματιά του όλα τα συμπλέγματα της (αξιόλογης) πορείας του στο σανίδι. Βαριεστημένοι διάλογοι, παντελής έλλειψη τέμπο, κινηματογραφικότητα που αγγίζει μηδενικά επίπεδα, θολά και χωρίς σαφή ειρμό φλασμπάκ, σκόρπιες φιλοσοφίες σε ένα σενάριο ελάχιστα μελετημένο και φλογερό, μολονότι είχε την δυναμική να εξελιχθεί σε κορυφαίο στο είδος του στην σεζόν.

Από την μια μεριά του τραπεζιού, ένας βδελυρός στην ματιά του απλού ανθρώπου εγκληματίας, να πασχίζει με οποιαδήποτε δύναμη του απομένει να πείσει πως ουδέποτε έβαψε τα χέρια του με αίμα και να μην το κατορθώνει ούτε καν για τον ίδιο. Και από την απέναντι, ακόμη ένας ψεύτης, ένας σημαιοφόρος της φράξιας των ΑΡΔ, που τώρα έχει πρόβλημα μιας και η βρωμερή συνομοταξία του τον έχει κάνει στην άκρη. Παραμύθι στο παραμύθι, αμφότεροι ευφραίνονται ψυχικώς, πιθανολογούν κάπου μέσα τους πως το μέλλον θα είναι λαμπρό (είτε αναφερόμαστε σε αθώωση, είτε σε πρακτική δημοσιογραφική εξιλέωση) η απάτη όμως δεν θα κρατήσει παρά μόνο μέχρι την ώρα που οι ένορκοι θα βγάλουν από την τσέπη το χαρτάκι με την ετυμηγορία. Και τότε - μόνο ο ένας, ο πιο συνεσταλμένος ίσως - θα κατανοήσει πως το παιχνίδι που παίζει είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο. Οποία ατυχία που δημιουργικά δεν βρίσκεται εδώ η μπαγκέτα ενός Fincher, ενός Villeneuve, για να κορυφώσει την συζήτηση...

Για πες: Γεμάτη κλισέ και άνευ ιδιαιτεροτήτων η ερμηνεία του ντουέτου James Franco / Jonah Hill, που συναντιούνται για μια ακόμη φορά μετά το This Is The End στο ίδιο πλατό. Τετριμμένα ναρκισσιστής ο πρώτος, επαναλαμβανόμενα μεθοδικός ο δεύτερος, δεν πιάνουν ποτέ τον παλμό των ρόλων τους, μη βοηθούμενοι, πιθανότατα και από την μέτρια καθοδήγηση του ντερίκτορα. Όσο για τον τρίτο πόλο του στόρι, που σε άλλες περιπτώσεις θα μπορούσε να αποκληθεί και καταλύτης, εκείνον που υποδύεται η εκφραστική Felicity Jones, ανάθεμα κι αν υπάρχει έστω και ένας που να μπορεί να τον χαρακτηρίσει όχι απλώς λειτουργικό, μα έστω υπαρκτό ή ζωντανό...

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί. Και μάλλον ούτε πρόκειται...

Έχοντας σαν μέχρι στιγμής γνώριμο τίτλο το That's What I'm Talking About, μα ουσιαστικά υπολογιζόμενο σαν το πνευματικό αδελφάκι του κλασσικού Dazed And Confuzed, το Everybody Wants Some είναι το καινούργιο πόνημα του σπουδαίου ντιρέκτορα Richard Linklater, σε ακολουθία του εξαιρετικού Boyhood. Το νέο αυτό φιλμ από τα χέρια του δημιουργού της τριλογίας των Befores - που ακόμη δεν είναι βέβαιο αν η μαρκίζα του εγκριθεί από το τμήμα μάρκετινγκ της παραγωγού Paramount - μας μεταφέρει χρονικά στην δεκαετία του 80, παρακολουθώντας την πρώτη εβδομάδα ενός καινούργιου μαθητή στο κολέγιο, που εκτός των μαθησιακών του επιλογών, γίνεται δεκτός στην ομάδα μπέιζμπολ του σχολείου. Όχι ιδιαίτερα λαμπερό το καστ που έχει σχηματιστεί για το φιλμ, με κυρίως νεότερους ερμηνευτές να πιάνουν τους βασικούς ρόλους της ιστορίας και αποτελείται από τους Ryan Guzman, Tyler Hoechlin, Wyatt Russell, Zoey Deutch, Will Brittain, Glen Powell, Blake Jenner. Ο προς το παρόν τίτλος πάντως, ανήκει σε γνώριμος τραγούδι του θρυλικού συγκροτήματος των Van Halen, που συμμετέχει φυσικά στο επιλεγμένο σάουντρακ μαζί με επίσης κορυφαία ονόματα όπως αυτά των Blondie, Talking Heads, Pat Benatar, Devo. Η επίσημη ημερομηνία εξόδου του έργου στις αίθουσες έχει προγραμματιστεί για τις 15 Απριλίου 2016.

Τολμηρός! Ευφυής! Κτηνώδης! Από τα χέρια ενός κορυφαίου ντοκιμαντερίστα, του Οσκαρούχου Alex Gibley, που έχει καταγράψει στο παλμαρέ του φιλμς όπως τα Enron: The Smartest Guys In The Room, Taxi To The dark Side, We Steal Secrets: The Story Of Wiki Leaks και The Armstrong Lie, έρχεται μια ακόμη αναφορά σε μια από τις πιο σπουδαίες προσωπικότητες της παγκόσμιας ιστορίας. Στο Steve Jobs: The Man In The Machine, καταγράφεται μέσα από ντοκουμέντα που τα περισσότερα βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, η διαδρομή ζωής του ιδρυτή της κραταιάς Apple, Στιβ Τζομπς. Του ανθρώπου εκείνου που πήγε την έννοια του τεχνολογικού επιτεύγματος πολλά χιλιόμετρα παραπέρα με τις εμπνεύσεις και κατοπινές κατασκευές του. Το φιλμ έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ SXSW και είχε θετική ανταπόκριση από όσους το παρακολούθησαν, καθώς δεν επιχειρεί να αγιογραφήσει την σπουδαία προσωπικότητα, μα να αναδείξει και τις πιο σκοτεινές πτυχές του χαρακτήρα του. Στρώνοντας συνάμα το έδαφος για την τύποις μυθοπλαστική του εκδοχή, που θα ακολουθήσει εντός ολίγου από τα χέρια του επίσης πολυβραβευμένου Danny Boyle.

Η εξαιρετική δουλειά του Gibney, μόλις απέκτησε και το πρώτο της τρέιλερ, με την υποστήριξη της Magnolia Pictures, που θα την διανείμει στους κινηματογράφους της Αμερικής στις 4 Σεπτεμβρίου 2015.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί...

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Southpaw	Odeon	1	37	11.362	11.362
2	Mr. Holmes	Seven / Spentzos	2	16	10.983	36.451
3	Pride	Neo Films	1	13	6.601	6.601
4	Un Moment D'Egarement	Seven / Spentzos	1	7	5.651	5.651
5	Trainwreck	UIP	1	24	4.285	4.285
6	How To Make Love Like An Englishman	Tanweer	2	20	3.168	25.187
7	La Famille Belier	Odeon	7	11	2.872	71.224
8	La Chambre Bleue	Weird Wave	2	10	2.806	9.786
9	Ted 2	UIP	2	24	2.758	16.929
10	Paper Towns	Odeon	1	20	2.642	2.642

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Ο Σωματοφύλακας! Έχοντας αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις στο πρώτο του πέρασμα από το φεστιβάλ των Καννών, όπου προβλήθηκε στο περιφερειακό τμήμα Un Certain Regard, έρχεται το θρίλερ με τον τίτλο Maryland, που υπογράφεται από την νεαρή και ταάντούχα σκηνοθέτιδα Alice Winocour (δημιουργό του αξιόλογου Augustine και σεναριογράφο του ιδιαίτερου Home). Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ο Βενσάν, πρώην πεζοναύτης με έντονα και έκδηλα μετατραυματικά σύνδρομα από την θητεία του στο μέτωπο, που θα αναλάβει την φύλαξη μιας όμορφης και εύπορης αριστοκράτισσας, συζύγου Λιβανέζου επιχειρηματία και του ανήλικου παιδιού τους. Ενόσω εκείνος λείπει στο εξωτερικό για επαγγελματικούς λόγους, ο φύλακας θα αντιληφθεί την παρουσία μιας ανεξήγητης εξωτερικής δύναμης που απειλεί τα πρόσωπα που καλείται να προστατεύσει. Συνάμα όμως ο έρωτας για τα μάτια της γοητευτικής κυρίας του, θα αλλάξει προκαλέσει αναταραχή στις έτσι κι αλλιώς εύθραυστες ισορροπίες. Πρεμιέρα για το φιλμ, πρωτίστως στην πατρίδα του την Γαλλία μέσα στον ερχόμενο Σεπτέμβρη και ακολούθως σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο από την εκλεκτικής Sundance Selects, που μόλις έδωσε στην κυκλοφορία ένα λιγομίλητο και όχι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό τρέιλερ.

Εκεί που ξεχωρίζουν οι μορφές του βασικού πρωταγωνιστικού ντουέτου, με κυρίαρχη φυσικά αυτή του Βέλγου και ραγδαία ανερχόμενου Matthias Schoenaerts (De Rouille Et D'Os, Far From the Madding Crowd, A Little Chaos) που έχει σαν όμορφη συντροφιά του, την πάντοτε ελκυστική ξανθομάλλα Diane Kruger. Το καστ ολοκληρώνουν οι Paul Hamy και Jean Luis Coulloc.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί...

του Martin Bourboulon. Με τους Marina Foïs, Laurent Lafitte, Anne Le Ny, Judith El Zein, Alexandre Desrousseaux

Υπερβολή των εσκαμμένων...

του zerVo (@moviesltd)

Γενικότερα δεν είναι λίγες οι φορές που το άκρως προοδευτικών τάσεων - αγαπημένο - Γαλλικό σινεμά, κινείται στα όρια της καταπάτησης των ηθικών αξιών, συνήθως όμως προσέχοντας να μην τα διαβεί κι έλθει σε ρήξη ακόμη και με την ριζοσπαστικότερη πλατφόρμα των θεατών του. Υπάρχουν όμως και στιγμές που πιθανόν από λανθασμένη εκτίμηση της αν(τ)οχής της πλατείας, τα εσκαμμένα ξεπερνώνται κι έτσι ακόμη κι αν οι προθέσεις είναι υγιείς, εντούτοις επέρχεται η ρήξη και το πόνημα παίρνει την άγουσα για το recycle bin, των ελάχιστων, σε σύγκριση με την συνολική παραγωγή, αποτυχιών που μιλούν την Φρανκοφόν...

Ευτυχισμένο μέχρι πρότινος ζευγάρι, που έχει ξεπεράσει τις δύο δεκαετίες κοινού βίου, αντιλαμβάνεται πως ο έρωτας του έχει σβήσει και πως το τέλος της πορεία του είναι πάρα πολύ κοντά. Εκείνος, ο Βενσάν Λερουά, πολυάσχολος και εξεζητήμένος μαιευτήρας, αισθάνεται πως η φλόγα του έρωτα έχει σβήσει στην καρδιά του για τα μάτια της καλής του Φλοράνς, συναίσθημα που έστω και σε ελαφρώς λιγότερο βαθμό, βρίσκει ανταπόκριση και στην ψυχή εκείνης, που συμφωνεί πως ήλθε η στιγμή του χωρισμού. Αν οι δυο τους τα έχουν βρει όμως και απομένουν μόνο οι υπογραφές για να ισχύσει το διαζευκτήριο, ακόμη δεν έχουν καταφέρει να βρουν τον τρόπο να ενημερώσουν τα τρία υπερκινητικά και ακραίας συμπεριφοράς ανήλικα παιδιά τους, που πιστεύουν πως τα πάντα στον γάμο των γονιών τους πηγαίνουν ρολόι...

Και ως εδώ δεν υπάρχει η παραμικρή έκπληξη, μιας τόσο το θέμα, όσο και η γλαφυρή αφήγηση του, ορίζει ένα από τα πλέον ζωντανά προβλήματα των σημερινών κοινωνιών. Το παράξενο και το στρεβλό ξεκινά από την στιγμή που ο δόκτορας οραματίζεται καριέρα διεθνή σε μέρη τροπικά και παραδεισένια και η εξαιρετική στην δουλειά της μηχανικός είναι μόλις ένα βήμα πριν αποδεχτεί επαγγελματική πρόταση εργασίας στην Κοπεγχάγη! Τα τέκνα / διαόλια ποιος θα τα αναλάβει λοιπόν? Πρόκειται για την απαρχή ενός αγώνα δρόμου με όλες τις δυνάμεις, ώστε, σε αντίθεση με το γνώριμο και το πρέπων, η κηδεμονία να περάσει στην κατοχή του αλλουνού. Κι αν υποβόσκει (ας πούμε) μια κάποια πλακίτσα στην βάση του πολέμου, ε, δεν είναι εφικτό να γίνουν αποδεκτές οι ακρότητες του σεναρίου που σερβίρει σε ταινία ο πρωτόπειρος - είναι εμφανές, εμφανέστατο - ως ντιρέκτορας μεσιέ Martin Bourboulon.

Να μετρήσω σε πόσες σάχλες επιδίδονται οι γονείς της συμφοράς, για να οδηγήσουν τα φουκαριάρικα στο μην τους επιλέξουν για την μελλοντική τους συμβίωσης? Δεν έχει νόημα, μετά την τρίτη, τέταρτη ανοησία, τεραστίων διαστάσεων, είτε από τον μπαμπά, είτε από την μαμά, το συνονθύλευμα έχει χάσει κάθε ενδιαφέρον και καταντά όχι απλά βαριεστημένο, μα εντελώς ενοχλητικό. Γιαουρτώματα, πιθανοί συγκάτοικοι με Αλτσχάιμερ και αυταρχικοί πατριοί, μέχρι δημόσιες ανηθικότητες και κατακερματισμός των προσωπικοτήτων εύθραυστων ατόμων, είναι το άθροισμα των γονεϊκών πράξεων, που σου προκαλεί έκπληξη το ποιο μυαλό μπορεί έστω να τις φαντάστηκε.

Φάουλ σοβαρό για την καριέρα του Laurent Lafitte, του γοητευτικού εκείνου ερμηνευταρά που προσφάτως απολαύσαμε στο μυστηριώδες Elle L'Adore και που φροντίζει πάντα δίπλα στην μαρκίζα του να παίζει η υψηλού κύρους συνοδεία της Comedie Francaise. Για την ακόμη συνηθέστερα υψηλού ερμηνευτικού λέβελ Marina Fois, το δράμα είναι ακόμη μεγαλύτερο, αφού πέρα της κακής πρωταγωνιστικής επιλογής, παρατηρώ για πολλοστή φορά στις τελευταίες της εμφανίσεις, μια τάση επιβεβαίωσης της 46χρονης μπογιάς της. Που τουλάχιστον στην δική μου εκτίμηση, πλέον, δεν περνάει, όταν παρόλες τις απόπειρες της, δείχνει τουλάχιστον μια δεκαετία μεγαλύτερη του (υποτίθεται) συνομήλικου της στεφανιού.

Για πες: Μαύρη κομεντί της συμφοράς το Papa Ou Maman, που κινείται στα χνάρια εκείνου του όχι και τόσο πετυχημένου War Of The Roses, τελευταίου μίτινγκ της σούπερ τριάδας Douglas / Turner / De Vito, που όμως ασχολιόταν με την συντριβή άψυχων και δίχως τιμή αντικειμένων και όχι με καταστάσεις που ενδέχεται να τραυματίσουν ανηλίκους. Κακή και ανάρμοστη ως προσέγγιση και φυσικά ως τελική πρόταση, σίγουρα η χειρότερη κινηματογραφική στιγμή με τραγούδι του Bowie στο σαόυντρακ. Κρίμα για το (εμφανώς fake) μονοπλάνο, που αν μη τι άλλο αποτέλεσε ελπιδοφόρο introduction...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 30 Ιουλίου 2015 από την Weirdwave

The Million Dollar Champ

του gaRis (@takisgaris)

Όου μέηην- άλλη μια ταινία για το μπόξινγκ. Και μάλιστα από τον Antoine τον Fuqua, πιθανότατα τον μόνο μαύρο μπλοκμπαστερίστα σκηνοθέτη, αυτόν που παρέμεινε ατελέσφορα ελπιδοφόρος μετά από το υπερθετικά νευρώδες Training Day, οσκαρικό χωράφι για τον πάνθηρα Denzel. Περάσανε 15 κοντά χρονάκια Antoine, χαμπάρ τσουνί όμως εσύ. Κι ένα ρετήμινγκ στο καλoλούτσικο The Equalizer δεν αρκεί για να σβήσει το face tattoo από την ντιρεκτόριαλ μπραβούρα σου: Γκρίτυ ρεαλισμός και ρευστή μονταζιέρα σα τελευταία εισπνοή betta fish πριν την ύστατη μάχη στο ρίνγκ-τανκ και δέσαμε. Όχι. Το αρχετυπικ-ότατο Κολοφώνας - Πτώση - Επανάκαμψη μιας ταινίας μποξ θέλει τα μπραίηνς ενός Raging Bull ή την ιδεολογία ενός Ali, ξεμακραίνοντας από το απαλό υπογάστριο του οξειδωτικού cineσθηματισμού των Million Dollar Baby και The Champ.

Cut στον Jake Gyllenhaal τώρα. Όπως και στο τραβηχτικό ομότιτλο ραπάρισμα - εγώκεντρο ντελίριο του Marshall Mathers (Eminem που ήτο να πρωταγωνιστήσει ήδη από το 2010 σε ένα τύπου σήκουελ του 8 Mile), o Jake είναι Phenomenal. Καταφάνερα διανύοντας μια De Niro περίοδο μετά τα Enemy - Prisoners - Nightcrawler, o τυπάς είναι μπήφτ- απ, φέτες και μια πνιγμένη στον ίδρωτα και το αίμα μάζα από σκισίματα και μώλωπες. Ψιλοβλακέντιος, μεγαλωμένος σε ορφανοτροφείο στο Hell’s Kitchen NYC, όπου γνώρισε την κοντά 30 χρόνια γυναίκα της ζωής του Rachel McAdams που είναι το μυαλό του κατοπινού παγκόσμιου πρωταθλητού στα λάιτγουέητ Billy Hope. Σε καυγά του με τον Κολομπιάνο επίδοξο διεκδικητή του θρόνου του Escobar (…) είναι εκείνη που τρώει τη σφαίρα και ύστερα από την αποφράδα ο Μπίλης τα βλέπει όλα (να χάνονται): Κόρη στην Πρόνοια, αποκλεισμός από τα παιχνίδια, χρεωκοπία, ναρκωτικά, απόπειρες αυτοκτονίας, απόλα έχει ο μπαχτσές του σεναρίστα Kurt Sutter (Sons of Anarchy).

Cut στον προπονητή Forrest Whitaker o οποίος μπολιάζει προσωπικότητα σε έναν κλασικό ρόλο μέντορα (αλά Morgan Freeman) που θα τον ετοιμάσει για το ματς της εκδίκησης στο Vegas κόντρα στον Escobar. Η μικρούλα κόρη (η νάτσουραλ Oona Laurence) σταδιακά τον ξαναδέχεται κοντά της και ο Μπίλυ ξανακλείνει ραντεβού με την ελπίδα. Όλα δαύτα στα γρήγορα, με διάθεση Λάιφτάιμ τσάννελ αλλά γρηγοράδα σούτ-άουτ φλικ και συχώρνα με Fuqua μου αλλά από μελό δε κατέης πράμα μωρέ. Ευτυχώς το υποστηρικτικό κάστ με τον εσχάτως χρεωκοπημένο 50 Cent κρατά τα γκέμια, όσο για τον Gyllenhaal είναι αδιαμφισβήτητη η προσήλωση και ο κάματος, για το μάτι που θα ψειρίσει τη λεπτομέρεια όμως λείπει ένα δράμι απροσδόκητης φυσικότητας στον υποδυόμενο χαρακτήρα, κάτι που φάνηκε και στην ανώτερη ερμηνεία της sociopath περσόνας του στο Nightcrawler. Άρα απαντώ νοερά στο καυτό ερώτημα περί οσκαρικής υποψηφιότητας ποσώς διπλωματικά: Αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 23 Ιουλίου 2015 από την Odeon

Εφιάλτης! Λίγες ταινίες συγκλόνισαν το κοινό των Καννών φέτος, όπως ετούτη, η οποία θεωρείτο μέχρι και την τελευταία στιγμή, ως το απόλυτο φαβορί για να φύγει από το φεστιβάλ με το κορυφαίο τρόπαιο. Εντέλει το Son Of Saul (Saul Fia) το δράμα του Μαγυάρου Laszlo Nemes, δεν αποχαιρέτησε τον θεσμό με άδεια χέρια, παρά αξιώθηκε το Γκραν Πρι, αλλά και το τιμητικότατο βραβείο της FIPRESCI και ήδη προβάλλει ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές της μη αγγλόφωνης Οσκαρικής κούρσας. Οκτώβριος του 1944 στο κολαστήριο του Άουσβιτς. Ο Σαούλ Αουσλάντερ, Εβραίος κρατούμενος, έχει επιλεγεί από τους Ναζί να επανδρώσει την ομάδα των Σόντερκομάντο, εκείνων που θα τους βοηθήσουν στο δολοφονικό τους σχέδιο να αφανίσουν τους άμοιρους φυλακισμένους στους θαλάμους αερίων. Μαζεύοντας πτώματα από το κρεματόριο, ο κατακερματισμένος ψυχικά άντρας, θα αντιληφθεί το άψυχο κορμί ενός παιδιού που είχε πάρει υπό την εποπτεία του και θα θελήσει να μην το οδηγήσει στους φούρνους για να γίνει στάχτη, παρά να βρει έναν Ραβίνο για του αποδώσει την νεκρώσιμη τελετή που του αξίζει. Η Sony Classics είναι εκείνη που έχει αναλάβει την παγκόσμια διανομή του συνταρακτικού φιλμ, που στο τρέιλερ του δεν προβάλλει παρά μόνο σκόρπιες εικόνες, χωρίς συγκεκριμένο ειρμό και αφήγηση. Ήδη η ταινία έχει κάνει την επίσημη πρεμιέρα στην πατρίδα της την Ουγγαρία και αναμένεται να συνεχίσει την πορεία της το Φθινόπωρο και στις υπόλοιπες αγορές.

Οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι σε άσημους διεθνώς ερμηνευτές από την δυναμική καλλιτεχνική χώρα της Κεντρικής Ευρώπης. Ξεχωρίζουν ανάμεσα τους οι Geza Rohrig, Levente Molnar, Urs Rechn.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 12 Νοεμβρίου 2015 από την Filmtrade