Movies Ltd

Την απρόσμενη παραίτηση του Cary Fikunaga από την θέση του σκηνοθέτη του ριμέικ του It, του φημισμένου ανατριχιαστικού μυθιστορήματος του κορυφαίου Stephen King, λόγω μείωσης του μπάτζετ από το πέρασμα του πλάνου από την Warner Bros στην New Line, ακολούθησε η πρόσληψη καινούργιου ντιρέκτορα, μα και η επίσημη ανακοίνωση ενός σημαντικού, πλην αναμενόμενου μαντάτου. Αρχικά στην καρέκλα του δημιουργού του θρίλερ θα καθίσει ο γνώριμος από το τουλάχιστον αξιοπρεπές horror, Mama, Σπανιόλος και μαθητής της σχολής Del Toro Andres Muschietti, που βλέπει την περίπτωση Του Αυτού, ως έναν βατήρα εκτόξευσης της καλλιτεχνικής του καριέρας. Από την άλλη μεριά το στούντιο και με την κάθε επισημότητα ανακοίνωσε πως το πρότζεκτ θα κυκλοφορήσει σε δύο μέρη, όπως ακριβώς είχε συμβεί δηλαδή και με την τηλεοπτική (και βίντεο για όσους θυμούνται) εκδοχή του. Το φιλμ που αναμενόταν να ξεκινήσει γυρίσματα μέσα στον Ιούνιο που μας πέρασε, ήδη έχει δοθεί σε καινούργιο σεναριογράφο για να ξεσκονίσει το σκριπτ, ενώ δεν είναι ακόμη τόσο βέβαιο, αν θα συνεχίσει να ηγείται του καστ ο Will Poulter, που αποτελούσε και τον διακαή πόθο του Fugunaga για τον κεντρικό ρόλο της νέας φιλμικής εκδοχής του κορυφαίου λογοτεχνικού πονήματος φαντασίας.

Μερικές φορές χρειάζεται να κάνεις ένα βήμα πίσω, πριν αποφασίσεις να προχωρήσεις μπροστά! Από τον σκηνοθέτη του Pitch Perfect και τον παραγωγό του Meet The Parents, έρχεται η καινούργια ανατρεπτική κωμωδία του πιο δυνατού θηλυκού ντουέτου αυτή την στιγμή στο genre. Τίτλος της Sisters και φέρει την υπογραφή του επιτυχημένου κωμωδιογράφου Jason Moore, έχοντας στο επίκεντρο της την σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε δύο επί χρόνια σε διάσταση αδελφές. Που πρέπει να συναντηθούν και πάλι μετά από πολύ καιρό, προκειμένου να αδειάσουν από τα πράγματα τους το παιδικό τους δωμάτιο που μεγάλωσαν, ώστε να πουληθεί το πατρικό τους σπίτι σε καινούργιους ιδιοκτήτες. Φυσικά για τις δύο σαραντάρες, οι μνήμες που θα ξυπνήσουν να τους φέρουν στο μυαλό τις θρυλικές εκείνες ημέρες της νιότης τους, με συνέπεια να έρθουν πιο κοντά, από ποτέ μήπως και τις ξαναζήσουν. Ταχύτατο, κεφάτο, γεμάτο ορμή και με αποκαλυπτικές κομεντί στιγμές που σε προκαλούν να παρακολουθήσεις το φιλμάκι, είναι το τρέιλερ που η Universal μόλις έριξε στην αγορά, αναφορικά με την επίσημη έξοδο του έργου στις αίθουσες, στις 18 Δεκεμβρίου 2015 για την Αμερική.

Η χημεία των Amy Poehler και Tina Fey, των δύο πιο χαρισματικών διασκεδαστριών αυτή την στιγμή στο Χόλιγουντ, εγγυάται και την καλή πορεία της ταινίας στα γκισέ, παρότι η κυκλοφορία συμπίπτει με την διανομή του επόμενου Star Wars. Δίπλα στα δύο ικανότατα κορίτσια, συνυπάρχουν ακόμη και οι Dianne Wiest, John Leguizamo, Maya Rudolph, John Cena, Ike Barinholtz και James Brolin...

Στις δικές μας αίθουσες? Κατευθείαν στο βίντεο...

Το όνομα μου παρεμπιπτόντως είναι Τζόι! Σε ακολουθία των επιτυχημένων τόσο εμπορικά, μα κυρίως καλλιτεχνικά The Silver Linings Playbook και American Hustle, έρχεται το μέρος που θα ολοκληρώσει την άτυπη τριλογία των JLaw / Big Bobbie / Γαλανομάτη Coop, κάτω από την καθοδήγηση του ραγδαία ανερχόμενου στο ανώτερο ράφι των αμερικάνων σκηνοθετών, David O' Russell. Τίτλος της ταινίας Joy, που ουσιαστικά ορίζει το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας, μιας νεαρής διαζευγμένης γυναίκας με τρία παιδιά, που από την μια στιγμή στην άλλη, θα μετατραπεί σε δαιμόνια δισεκατομμυριούχο επιχειρηματία, εφόσον θα εφεύρει την Μαγική Σφουγγαρίστρα, που θα κάνει θραύση! Συνάμα όμως αυτό το πέρασμα από τον απλοϊκό τρόπο ζωής στην χλιδή, θα σημάνει και το τέλος της αθωότητας, καθώς θα λάβουν χώρα ύπουλα κτυπήματα, προδοσίες, ερωτικές απογοητεύσεις και μοιραία πάθη, που θα ανατρέψουν ολοσχερώς τον μέχρι πρότινος χαμηλών τόνων εσωτερικό της κόσμο. Και στην τρικυμία που πλησιάζει και καλείται να την αντιμετωπίσει, όλοι οι άνθρωποι του στενού περιβάλλοντος της, σε μια στιγμή θα μεταβληθούν από φίλιοι σε καρχαρίες, πανέτοιμοι από την ζηλοφθονία τους να την κατασπαράξουν. Πρεμιέρα του προωθητικού τρέιλερ δια χειρός 20th Century Fox, που θα διανείμει το φιλμ στις 29 Δεκεμβρίου 2015, προλαβαίνοντας την Οσκαρική προθεσμία.

Ξεχωριστή θέση, σπάζοντας τις όποιες ισορροπίες, κερδίζει ανάμεσα στο ερμηνευτικό τρίγωνο η Jennifer Lawrence, που θα πρέπει να συμβεί κάτι το ακραίο για να μην μπει στην φετινή πεντάδα ρόλων της Ακαδημίας. Robert De Niro και Bradley Cooper πανάξια της παραστέκονται, ενώ το καστ συμπληρώνουν ακόμη οι Edgar Ramirez, Isabella Rossellini, Diane Ladd, Virginia Madsen.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 24 Δεκεμβρίου 2015 από την Odeon

του Alan Rickman. Με τους Kate Winslet, Matthias Schoenaerts, Alan Rickman, Stanley Tucci, Helen McCrory, Steven Waddington, Jennifer Ehle, Rupert Penry-Jones, Paula Paul, Danny Webb, Phyllida Law

Η Επίμονη Κηπουρός

του zerVo (@moviesltd)

Αναζητώ κι εγώ με την σειρά μου αυτό το λίγο...χάος της μαρκίζας και για να είμαι ειλικρινής δεν μπορώ να το εντοπίσω, ακόμη κι αν αναποδογύρισα το ομολογουμένως γλαφυρό σκριπτ. Το μοναδικό ανακατωσούρικο και διαφορετικό της όποιας συμμετρίας σκέλος της περίπτωσης A Little Chaos, είναι που αυτή η rom / dram / com / κινηματογραφική αναπαράσταση εποχής, μολονότι σφύζει από πραγματικά ιστορικά περιστατικά, στο επίκεντρο της διαθέτει ένα πρόσωπο που είναι παντελώς φανταστικό. Προκαλώντας σύγχυση στον πιθανό γνώστη των πεπραγμένων στην προεπαναστατική Γαλλία, τόσο για τον πραγματικό χαρακτήρα του μονάρχη της, όσο και για το ότι ο πιο φημισμένος αρχιτέκτονας στα χρονικά της χώρας, δεν είναι ο πλήρως υπεύθυνος για το καλλιτεχνικό θαύμα της αυλής των ανακτόρων. Που και βέβαια ήταν...

Σε αναζήτηση συνεργατών με φρέσκες ιδέες, βρίσκεται ο αρχιμάστορας και έμπιστος του Βασιλέως Λουδοβίκου του 14ου, Αντρέ Λε Νοτρ, προκειμένου να δημιουργήσει στο πλάι των κήπων των Βερσαλιών, την υπαίθρια αίθουσα χορού, κατ απαίτηση του ίδιου του ηγέτη. Οι κοινότυπες προτάσεις των φημισμένων κηπουρών των Παρισίων, θα απογοητεύσουν αρχικά τον εμπνευσμένο μηχανικό, μια όμως από όλες τους θα είναι εντελώς διαφορετική, ξεχωριστή και πολλά υποσχόμενη να καταπλήξει τον Λουί. Κι έρχεται από την μοναχική χήρα και ιδιοκτήτρια φυτώριου Σαμπίν Ντε Μπάρα, που οραματίζεται ένα υπέροχο αμφιθέατρο, πλουμισμένο με συντριβάνια, ποτάμια, κοχύλια υπέροχα χρώματα, σε αναστατωμένη και ασύμμετρη φόρμα, σε πλήρη σχεδιαστική αντίθεση από το υπόλοιπο αρχιτεκτονικό θαύμα της θερινής κατοικίας του με τάσεις μελαγχολίας πρώτου άντρα της χώρας...

Ενόσω το έργο, κάτω όχι από τις ιδανικότερες των συνθηκών θα βρίσκεται σε εξέλιξη, η βασανισμένη από οδυνηρές αναμνήσεις επίμονη κηπουρός και ο, σε κατάπτωση του συζυγικού του βίου, τυπικά προϊστάμενος της, θα έρθουν πολύ πιο κοντά από όσο ορίζουν οι επαγγελματικές τους υποχρεώσεις. Γεγονός που θα προκαλέσει την έκπληξη της συντηρητικής - μα τόσο εξώφθαλμα βουτηγμένης στα σκάνδαλα - Αυλής, μα κυρίως την μήνη της σε ράλι απιστίας Μαντάμ Λε Νοτρ, που θα κάνει ότι περνά από το σατανικό της μυαλό, για να σαμποτάρει το φιλόδοξο πλάνο.

Δεν μας αφηγείται και κάτι ιδιαίτερα καινούργιο, σε σχέση με όσα γνωρίζουν ακόμη και οι λιγότερο μυημένοι, για τα πιπεράτα τεκταινόμενα πίσω από τους τοίχους του Παλέ Ντε Βερσάιγ, το νεότερο σκηνοθετικό πόνημα του αγαπημένου ρολίστα Alan Rickman, δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια μετά το ντεμπούτο του, με το The Winter's Guest. Μοναδικός εκμοντερνισμός, η αναφορά σε μια γυναίκα με υπερβολικά προοδευτικές φεμινιστικές τάσεις για την περίοδο που διανύουμε, πιθανό δείγμα της επερχόμενης ανατροπής που πλησιάζει και θα ολοκληρωθεί μόλις δύο Λουδοβίκους κατοπινά. Η δημιουργική αφέλεια του Βρετανού που από υπερβάλλοντα ζήλια μάλλον κάθισε στην σκουριασμένη καρέκλα του ντιρέκτορα, είναι πασιφανής από την έλλειψη μέτρου στα συνεχή ανεβοκατεβάσματα από το δράμα στην ευθυμία και από την τραγωδία στην γιορτή.

Φυσικά και υπάρχουν στοιχεία θετικά, μέσα σε αυτό το μακροσκελές δίωρο, που δεν αφήνουν την κατάσταση να οδηγηθεί στην ανία, κυρίως προερχόμενα από τις όμορφες πινελιές που δίνει το περιφερειακό καστ, που πέραν του Βασιλιά Ήλιου Rickman, συνθέτουν ο πάντα εκφραστικός Tucci, η βιτριολική Ehle, η με νυμφομανικές εξάρσεις Helen McCrory. Στην κορυφή του ερμηνευτικού τόξου όμως, ο Βέλγος Matthias Schoenaerts, μοιάζει υπερβολικά μπερδεμένος στο να ισορροπήσει την αμιγώς δραματική θωριά του με το πιο ανάλαφρο κλίμα του στόρι, μολονότι στην ράχη του παίζει το κορυφαίο γυναικείο όνομα που έχει αναδείξει η Γηραιά Αλβιόνα τα τελευταία είκοσι χρόνια...

Για πες: Την Winslet την άφησα για το τέλος, πιότερο για να της χτυπήσω το καμπανάκι μιας και από την εποχή του Οσκαρένιου σόλο της στον The Reader, η πορεία της σε καμία περίπτωση δεν έχει αγγίξει τα γνώριμα υποκριτικά της επίπεδα. Αντιθέτως η αληθινά όμορφη Kate, επιλέγοντας τον λάθος ρόλο στην Divergent Trilogy και συμμετέχοντας σε εμφανώς αποτυχημένα εμπορικά πρότζεκτ, ρισκάρει να χάσει την επαφή της με το φανατικό της κοινό. Εδώ, αν μη τι άλλο, δεν χρειάζεται καν να ιδρώσει για να παίξει την σε μόνιμη ανησυχία φανταστική Ντε Μπάρα, αλλά φαντάζομαι πως τέτοια δεύτερα ρολάκια, δεν πρέπει να ικανοποιούν ούτε την ίδια, στο πέρασμα της στην πέμπτη και πιο απαιτητική δεκαετία της ζωής της. Οι απαιτήσεις είναι υψηλές Kate, φρόντισε να μην τις απογοητεύσεις...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 16 Ιουλίου 2015 από την Odeon

Άφησε την πόλη της ντροπιασμένη. Τώρα επιστρέφει γεμάτη στυλ! Πάθη, κουτσομπολιά και σκάνδαλα κρύβει η αφήγηση της Αυστραλιανής παραγωγής με την μαρκίζα The Dressmaker, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Rosalie Ham. Σε σκηνοθεσία της πρωτάρας πίσω από τον φακό Jocelyn Moorhouse, η γλυκόπικρη κομεντί εξιστορεί την περίπτωση της Τίλι Ντάνατζ, μιας σαραντάχρονης καλοντυμένης και μυστηριώδους γυναίκας, που μετά από δεκαετίες απασχόλησης στους κορυφαίους Παριζιάνικους οίκους υψηλής ραπτικής, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη της, στο μέσον του πουθενά, για να διορθώσει όλα εκείνα τα λάθη που την ανάγκασαν σε νεαρή ηλικία να μεταναστεύσει. Σήμερα, όχι μόνο θα ταιριάξει και πάλι με την εκκεντρική και γεμάτη γκρίνιες μητέρα της, όχι απλώς θα ερωτευτεί τον μορφονιό αλλά και καλόκαρδο νεότερο της Τέντυ, αλλά με όπλο της την ραπτική μηχανή, θα μεταμορφώσει τις συγχωριανές της σε πραγματικές ντίβες, εκδικούμενη όλους εκείνους τους εχθρούς του παρελθόντος. Καταπληκτικό στην σύνθεση του το τρέιλερ από την Universal, κτίζει πόντο πόντο το ενδιαφέρον της ανάλαφρης αυτής υπόθεσης, υποσχόμενο να πετύχει μια εμπορική έκπληξη στις αίθουσες με την επίσημη κυκλοφορία της στις 29 Οκτωβρίου 2015.

Η Kate Winslet προερχόμενη από μακρά περίοδο εμφανίσεων όχι ανάλογων των πανύψηλων ικανοτήτων της, επιθυμεί να πετύχει το μεγάλο της come back υποδυόμενη την πεταχτούλα και γεμάτη πάθος για εκδίκηση ράφτρα. Ο σούπερ γόης Liam Hemsworth ταιριάζει γάντι δίπλα της, αναδεικνύοντας την αναμφισβήτητη λάμψη της, ενώ στην διανομή ρόλους επίσης κρατούν και οι Sarah Snook, Hugo Weaving και Judy Davis.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί...

του Bill Condon. Με τους Ian McKellen, Laura Linney, Milo Parker, Hattie Morahan, Hiroyuki Sanada, Patrick Kennedy, Roger Allam

Γηράσκω αεί διδασκόμενος

του zerVo (@moviesltd)

Από τις δημοφιλέστερες μυθοπλαστικές προσωπικότητες όλων των εποχών, από τις πρώτες κιόλας στιγμές που ξεπετάχτηκε από την έμπνευση του δημιουργού του Sir Arthur Conan Doyle, ο Σέρλοκ Χολμς, χάρη στην παιχνιδιάρικη μέθοδο που προσεγγίζει τα αινιγματικά του παζλ, πάντοτε αποτελούσε περσόνα λατρεμένη για να την παρακολουθήσεις στο πανί. Ευχαρίστηση που εσχάτως εκτινάχθηκε στα ύψη χάρη στις δύο δυναμικές φιλμικές εμφανίσεις made by Guy Ritchie, όσο και από τις αντίστοιχες εξίσου πετυχημένες τηλεοπτικές Sherlock και Elementary. Πως ακριβώς θα ήταν όμως το πράγμα αν ο αλάνθαστος ντέτεκτιβ, κάποια στιγμή ξέφευγε από τις θριαμβολογίες του κειμένου και αποκτούσε σάρκα και οστά, έβγαζε από πάνω του την μπέρτα του σούπερχίρο και ντυνόταν την πιτζάμα του συνταξιούχου κι αν τέλος έδειχνε λόγω γήρατος να χάνει το κορυφαίο τάλαντο που το χάρισε ο Θεός, την οξυδέρκεια και την ευστροφία? 

Λίγο πριν κλείσει έναν αιώνα ζωής κι έχοντας αποτραβηχτεί από το επάγγελμα που τον έκανε διάσημο εδώ και τριάντα πέντε χρόνια, ο διαβόητος Σέρλοκ Χολμς, απολαμβάνει μια ήρεμη ζωή στην επαρχία του Σάφολκ, ασχολούμενος αποκλειστικά και μόνο με τα μελίσσια του. Συντροφιά του στην καθημερινή του απασχόληση με τα γενναιόδωρα έντομα, ο δεκάχρονος Ρότζερ, ο δαιμόνιος γιος της οικονόμου που τον προσέχει, που ρουφάει σαν σφουγγάρι την γνώση που του μεταδίδει, δίνοντας του σε χειρόγραφο και σε συνέχειες, την τελευταία υπόθεση που ανέλαβε στην καριέρα του: Εκείνη της μελαγχολικής κυρίας Κέλμοτ, που έχει πέσει σε κατάσταση βαθιάς κατάθλιψης, έχοντας αποτύχει δύο φορές να φέρει στον κόσμο ένα παιδί και που ο προβληματισμένος σύζυγός της, του έδωσε την εντολή να την παρακολουθήσει...

Κι εκεί ξεκινούν τα προβλήματα για τον 93χρονο Κύριο Χολμς, που κτυπημένος από γεροντική άνοια, δεν έχει πλέον την δυνατότητα να επαναφέρει στο μυαλό του τις μνήμες και νιώθει τα κενά από τις θύμησες να μην τον βοηθούν να κτίσει και να προσφέρει στον πιτσιρίκο, το παζλ όπως ακριβώς θα επιθυμούσε. Θολούρες στον νου, που μάταια πάλεψε να διορθώσει, με την χρήση ενός μαγικού βοτάνου, που φυτρώνει αποκλειστικά και μόνο στην Ιαπωνία, του Ξανθόξυλου, που αποτέλεσε και τον βασικό λόγο της πρόσφατης επίσκεψης του στην μακρινή Χώρα του Ανατέλλοντος Ήλιου, ένα ταξίδι που επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την υγεία του.

Χρονικά και στον βασικό του άξονα αφήγησης το φιλμ μας μεταφέρει στην βρετανική επαρχία των πρώτων μεταπολεμικών ετών, εκεί που ο παροπλισμένος ερευνητής έχει βρει την γαλήνη που χρειαζόταν η ψυχή του, μετά από έναν ενθουσιώδη και πολυτάραχο βίο. Ταυτόχρονα όμως, δύο ακόμη τροχιές, τυλίγουν την κύρια, με την κάμερα αρχικά να επιστρέφει τεχνηέντως τρεις και πλέον δεκαετίες πριν, για να φωτίσει το ύστερο έργο της πορείας του, ενώ ταυτόχρονα σκάνε φλασμπάκς από την πρόσφατη βόλτα του στην ισοπεδωμένη Χιροσίμα, εκεί που βασιλεύει μόνο ο πόνος, η θλίψη και ο θάνατος.

Μπέρδεμα αφηγηματικό, που στην ουσία επιθυμεί να αποδώσει το αντίστοιχο κομφούζιο που επικρατεί μέσα στον υπέργηρο εγκέφαλο εκείνου που κάποτε φημιζόταν για τον τέλειο ειρμό των σκέψεων του, που είχε σαν αποτέλεσμα την επίλυση δεκάδων υπερβολικά δύσκολων αστυνομικών υποθέσεων. Παρόλα αυτά κι αν εξαιρέσεις τα ανυπέρβλητα κενά στο πως αντικρίζει το μυθικό του παρελθόν (μυθικό και κυριολεκτικά, αν κρίνουμε πως ο βασικός του συνεργάτης Ουότσον, μετέτρεψε κάθε case σε πομπώδη νουβέλα) η φόρμα του και η γρηγοράδα στην αντίληψη του παρόντος δεν απουσιάζει στιγμή. Ο Χολμς τι κι αν εγέρασε, λειτουργεί και καταλαβαίνει τι τρέχει γύρω του, πολύ πιο σύντομα κι από πολύ νεότερους του. Το τάλαντο δεν σβήνει, η ικανότητα δεν εγκαταλείπει το υποκείμενο της ποτέ.

Και κάπου εκεί γεφυρώνει ο χαρακτήρας με τον ερμηνευτή του, σε ένα δέσιμο υπέροχο, ανεξίτηλο, μα όχι και μοναδικό, αφού είναι γνωστή τοις πάσι η χάρη του 76 Μαΐων πλέον Sir Ian McKellen, να αποδίδει τους ρόλους του τόσο πειστικά, στηριγμένος στην απόλυτα σεβάσμια φιγούρα του. Χωρίς να βοηθιέται ιδιαίτερα από το σενάριο ο κορυφαίος Βρετανός, με την άνεση της έκφρασης του, σε όχι λίγες στιγμές, απομυθοποιεί τον ήρωα του, του δίνει ανθρώπινη υπόσταση, τον καθιστά εύθραυστο και θνητό, αποτινάσσοντας από πάνω του την φορεσιά της Θεότητας. Που υπό κανονικές συνθήκες θα μπορούσε να σώσει ακόμη και μια κατακερματισμένη, σχεδόν χαμένη ζωή από τον βέβαιο θάνατο. Ή την απελπισία. Ή μήπως αυτή η ευλογία, ήλθε η στιγμή να πάρει μπροστά, για να λυτρωθούν οντότητες που για χρόνια είναι βουλιαγμένες στην απόγνωση και μια και μόνο μαγική υπογραφή του, έστω και τώρα, λίγο πριν παραδώσει ψυχή είναι υπεραρκετή για να τις οδηγήσει στην κάθαρση?

Για πες: Εκείνος ο θεατής που περιμένει έναν πανζουρλισμό δράσης, περιτυλιγμένο με την δεδομένη γοητεία των λύσεων του κορυφαίου Σέρλοκ, μάλλον θα απογοητευτεί. Ο πάντα προσεχτικός σκηνοθέτης Bill Condon, προσκαλεί με την χρήση μιας διαβόητης, γνωστής στους πάντες, περσόνας, για να κτίσει ένα αμιγούς Βρετανικής υφής δράμα (όπως στο πιο σωστά δομημένο Gods And Monsters, με τον ίδιο πρωταγωνιστή) που στοχεύει όμως να υπερκεράσει στην πορεία τον Θρύλο της μαρκίζας του. Ίσως αυτό να είναι και το μεγάλο σφάλμα του, εκτιμώ...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 16 Ιουλίου 2015 από την Seven / Spentzos

MacFarlane Property

του gaRis (@takisgaris)

Να εμφιλοχωρήσω στη χιπστέρειο λογική δια την οποίαν ο Seth MacFarlane για τα υπερατλαντικά μέρη είναι αυτό που λέμε household name. Υπάρχουν όνομα και μη χωριό (το κουνιαδάκι μου παραδείγματι) καμπόσοι-κοψοφλεβητόμοι φάν-ηδες του τηλεοπτικού Family Guy (και) στην Ελλάδα αλλά και ένα κοινό που του αρέσουν τα δηλητηριώδη λεκτικά βέλη προς τη σελεμπριτιά του Χόλιγουντ τύπου χιούμορ, με εκπροσώπους, εκτός του Seth, ατομάκια σα τον μπρίτονα Ricky Gervais. Ύστερις είναι και το We Saw Your Boobs ξέφρενο πέρασμα του MacFarlane από τα προπέρσινα ξινά Όσκαρς που κέντρισε ενδιαφέρον για να προσγειωθεί απότομα στη μέγκα-φλόπα-υβρίδιο ουέστερν κόμεντι A Million Ways To Die In The West. Και στο φινάλε-φινάλε ρε φίλε είδες το πρώτο το TED με το βρωμερά πρόστυχο, το μαστούρικο αρκουδάκι και αναφώνησες, ΝΑΙ, ήπρεπε κάποτες ο Mark Wahlberg στην καριέρα του να παίξει και σε ένα σήκουελ ταινίας του.

Η πλάκα βέβαια είναι ότι o John Benett (Marky Mark) αποτελεί πλέον το sidekick του άνευ μορίου ή άλλης ταυτότητος Τεντ που κατορθώνει να κατέβει τα σκαλοπάτια της εκκλησιάς με την εκλεκτή της πάνινης καρδούλας του Tami-Lynn (Jessica Barth), με την οποία αποφασίζουν να υιοθετήσουν καθότι…καταλαβαίνεις. Εδώ όμως το μακρύ χέρι του Νόμου τον ακυρώνει ως σύζυγο και ως οντότητα χωρίς (ανθρώπινα) δικαιώματα, θεωρώντας τον πράμα, μια ιδιοκτησία. Η νεαρή ασκουμένη δικηγορίνα Samantha (Amanda Seyfried) θα προσπαθήσει να διεκδικήσει τα δίκαια του Τεντούλη, κάνοντας (Γκόλαμ) ματάκια στον Γουόλμπεργκ που είναι και φρεσκοχωρισμένος γιατί η Mila Kunis δεν επέστρεψε στο σήκουελ δαύτο καθώς κυοφορούσε το μωρό του Ashton Kutcher. Οπόταν τα black dick jokes το γυρνάνε σε Civil Rights Movement (Dred Scott case, Brown vs Board of Education, Plessy vs Fergusson (που είσαι Selma) και λοιπά κλάσικς που μαθαίναμε στη Νομική) και κάπου εκεί χάνεται η μπάλα, καθώς ο απανταχού των ταινιώνε διαστροφοκακούλης Giovanni Ribisi, νέμεσις των Τεντ και Τζων εξ’ απαλών νυχιών, την πέφτει για να τον απαγάγει, δρώντας για λογαριασμό εταιρείας-κολοσσού στο παιδικό παιχνίδι.

Γιατί ένα αρκουδάκι που κάνει απόλυτα πειστικές αλητείες είναι κάτι που αξίζει να το οικειοποιηθεί η ανθρωπότης. Έστω, και παρά τα κηρύγματα που στην τρίτη πράξη σου βάζουν το δάχτυλο βαθιά μέσα στο λάρυγγα, ότι γελάς με το πόσα όρια σάτιρας και πολιτικής ανορθογραφίας ξεπερνά ο σαφέστατα οξυδερκής MacFarlane. Παραμένει όμως βαθιά ειρωνικό το γεγονός ότι ο Ted 2 είναι ένα πράμα, ένα franchise πρότζεκτ, με προσχηματική πλοκή και μια αβυσσαλέα χαμένη ευκαιρία να παίξει επιτυχημένα τον συμβολισμό του Gay Rights Movement, βγαίνοντας μάλιστα στις εδώ αίθουσες στις 26 Ιουνίου, ημέρα όπου το Supreme Court νομιμοποίησε τον γάμο ατόμων του ιδίου φύλου στις ΗΠΑ. Ο Τεντ, έτοιμος ήδη καταπωσφαίνεται για μια τρίτη περιπέτεια, προόρισται για να ξεπεράσει τα περίπου $68Μ του κόστους του (που μόλις το έπραξε καθώς στα γράφω σήμερις) και έτσι κάπως παραμένει στη μνήμη: Σαν ένα σκατούλι τέντυ –μπεαρ που βρυχάται, μα ουδείς το φοβάται.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 16 Ιουλίου 2015 από την UIP

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Dark Places	Odeon	1	44	11.610	11.610
2	The Little Death	Seven / Spentzos	1	15	9.249	9.249
3	La Famille Belier	Odeon	5	30	7.540	57.410
4	Spy	Odeon	4	27	5.071	60.209
5	La Isla Minima	Weird Wave	4	15	4.556	27.151
6	Jurassic World	UIP	5	30	4.536	166.219
7	Terminator: Genisys	UIP	3	31	4.051	45.559
8	Magic Mike XXL	Tanweer	1	28	2.401	2.401
9	Insidious Chapter 3	Feelgood	3	24	2.241	32.286
10	The Long Hot Summer	Seven Spentzos	1	3	2.056	2.056

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Πρόσεχε τα παιδιά όταν παίζουν! Δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία, πως μετά από το θριαμβευτικό πέρασμα του πρώτου Sinister, υπογραφής Scotte Derrickson, πολύ σύντομα θα έφτανε η λογική κι αναμενόμενη συνέχεια, που θα βαδίζει ακριβώς πάνω στο ίδιο μοτίβο με το ορίτζιναλ. Την σκυτάλη αυτή την φορά ως ντιρέκτορας παίρνει από την ραγδαία αναπτυσσόμενη εταιρία παραγωγής Blumhouse Productions ο Ciaran Foy του Citadel, για να παρουσιάσει ακόμη ένα ανατριχιαστικό θρίλερ, από εκείνα που ελκύουν με ευκολία το διψασμένο για τρόμο κοινό. Μοναχική μητέρα δύο εννιάχρονων δίδυμων αγοριών, επιχειρεί ένα καινούργιο ξεκίνημα σε ένα νέο σπίτι, ελπίζοντας να τους προσφέρει μια καλύτερη ζωή. Μέσα στην νεανική τους περιέργεια εκείνα, θα ανακαλύψουν - όπως είχε συμβεί και στο πρωτότυπο δηλαδή - ταινίες με ερασιτεχνικά βίντεο που λαμβάνουν χώρα φρικιαστικά εγκλήματα εις το όνομα μιας ανώτερης σατανικής δύναμης. Εκείνης του Μπουγκούλ, που γυρνά δριμύτερος για να μοιράσει ακόμη μεγαλύτερους φόβους στην πλατεία, όπως αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό, μέσα από τις στιγμιαίες φλασιές του, το κατακόκκινο τρέιλερ, που μόλις έριξε στην κυκλοφορία η Focus Features. Ξεκινώντας έτσι την προωθητική καμπάνια του φιλμ, που αναμένεται να κάνει την επίσημη πρεμιέρα του στους κινηματογράφους στις 21 Αυγούστου 2015.

Το πιο γνωστό πρόσωπο του καστ είναι η Shannyn Sossamon, που από ευκαιρίες πήρε μπόλικες στην καριέρα της (A Knight's Tale, The End Of Love) δίχως όμως να φτάσει ποτέ σε υψηλά σταρικά επίπεδα, ενώ δίπλα της επιστρέφει ο συμμετέχοντας και στο πρώτο μέρος James Ransone.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί...

του Gilles Paquet-Brenner. Με τους Charlize Theron, Christina Hendricks, Nicholas Hoult, Chloë Grace Moretz, Tye Sheridan, Corey Stoll, Andrea Roth, Sean Bridgers, Drea de Matteo

Το Τέλος της Αθωότητας

του zerVo (@moviesltd)

Όταν την συνάντησα για πρώτη φορά, πριν περίπου μια δεκαετία στην παρουσίαση του (αδικημένου) In The Valley Of Elah, παρότι εκθαμβωτική, με την φυσική της ομορφιά να στολίζει ένα υπέροχο ολόχρυσο φόρεμα, σου έδινε την εντύπωση πως όχι απλά είναι ηθελημένα απόμακρη και αγέλαστη, αλλά και κενή, ολόαδεια συναισθημάτων. Στοιχείο αντιδιαμετρικά αντίθετο με την απαίτηση ενός ερμηνευτή του διαμετρήματος της. "Που να ήξερες τι έχει τραβήξει στα παιδικά της χρόνια" συμπλήρωσε, τότε, στην εμφανή μου απορία ο διπλανός κομπανιέρος και πράγματι, παρότι είχα άγνοια για τα τραγικά γεγονότα που έχει βιώσει, η κατοπινή γνώση τους, σε μεγάλο βαθμό μου δικαιολόγησε την προβληματισμένη στάση της. Και φυσικά δεν μου προκαλεί, σήμερα, την παραμικρή απορία, για ποιον λόγο η Monster, στήριξε από την πρώτη στιγμή ως παραγωγός και φυσικά με την καθηλωτική παρουσία της ως πρωταγωνίστρια, το πρότζεκτ Dark Places, που θεματικά φέρνει πολύ κοντινό, με τις νεαρές της θύμισες, που όρισαν με τόσο βίαιο τρόπο το τέλος της παιδικής της αθωότητας...

Είκοσι πέντε χρόνια έχουν περάσει από την στιγμή που η έφηβη - τότε - Λίμπι Ντέι, είδε την λατρεμένη μητέρα και τις δύο μικρότερες αδελφούλες της να πέφτουν νεκρές, μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, στην φτωχική περιφέρεια του Κάνσας. Έχοντας καταφέρει να γλυτώσει τελευταία στιγμή και η ίδια από τον θάνατο, μέσα σε κατάσταση σοκ θα υποδείξει σαν δολοφόνο στις αστυνομικές αρχές τον ίδιο της τον 17χρονο αδελφό, Μπεν, που έκτοτε εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης σε σωφρονιστικό ίδρυμα.

Εσωστρεφής και καταθλιπτική στο διάστημα που πέρασε της σφαγής, η ανεπάγγελτη Λίμπι θα συντηρηθεί από τις δωρεές όσων νοιάστηκαν την περίπτωση της, πλέον όμως ο λογαριασμός της δείχνει πως το υπόλοιπο στερεύει και βρίσκεται μπροστά στο φάσμα της ανέχειας. Κατάσταση από την οποία μπορεί να την βγάλει η πρόταση ενός συλλόγου, που έναντι αδράς αμοιβής θα της ζητήσει για ακόμη μια φορά να διηγηθεί όλα όσα συνέβησαν εκείνη την μοιραία νύχτα. Στην πραγματικότητα όμως το κλειστό αυτό κλαμπ ερευνητών, το μόνο που ζητάει είναι η βοήθεια της για αναψηλάφηση της υπόθεσης, εφόσον τα μέλη του έχουν πειστεί πως ο φονιάς δεν είναι ο εσώκλειστος Μπεν, μα κάποιος άλλος, που τα ίχνη του έχουν σβήσει στο πέρασμα του χρόνου.

Κι έτσι δυόμισι δεκαετίες μετά τα φονικά περιστατικά που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη της Κεντρικότερης των Αμερικάνικων Πολιτειών, τα στόματα όλων όσων πρωταγωνίστησαν σε εκείνη την μυστηριώδη ιστορία, που έκρυβε πίσω της σατανιστικές φράξιες και παραβατικές τάσεις νέων ανθρώπων, θα ανοίξουν ξανά, για να οδηγήσουν τον θεατή σε μονοπάτια πολύ πιο σκοτεινά από όσο θα φανταζόταν. Στην γεμάτη ρίσκο αυτή διαδρομή, που η μαραζωμένη γυναίκα θα ακολουθήσει, θα έρθουν στο φως στοιχεία καινούργια και ανατριχιαστικά, που εμπλέκουν από τον μέθυσο πατέρα της και τις εξαντρίκ φιλενάδες του αδελφού της, μέχρι τους φημισμένους ιδεαλιστές σίριαλ κίλλερς μιας παντελώς ανορθόδοξης και γεμάτης κοινωνικές αντιθέσεις δεκαετίας.

Είναι το δεύτερο βιβλίο της ονομαστής πλέον Gillian Flynn, που μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη, μετά από το αναλόγου ύφους και θεματικής Gone Girl. Λογικές και αναμενόμενες οι συγκρίσεις με το σπουδαίο έργο του Fincher, που καλό θα είναι να μην τις συνεχίσεις εσαεί στην διάρκεια του θρίλερ, διότι δεδομένα είναι εις βάρος του Dark Places, παρότι το επίπεδο του είναι το λιγότερο αξιοπρεπές. Η σκηνοθεσία του Φραντσέζου Gilles Paquet-Brenner, διατηρεί σχεδόν την αφηγηματική ροή του βιβλίου, κινούμενη σε δύο χρονικές τροχιές, του τότε και του τώρα, που κινούνται σε παράλληλη αποκαλυπτική φόρμα, ενόσω η παθούσα ντέτεκτιβ, ανακαλύπτει και νέα δεδομένα για το φονικό. Ποτέ δεν παίζει μπέρδεμα χρονικό και η συνοχή είναι δεδομένη, από το αξιοπρεπές σενάριο, που ούτε ανεβάζει φορτίσεις, ούτε όμως και πλατειάζει αναίτια, για να τραβήξει με ψευτο-σασπένς τεχνάσματα την ματιά. Υπάρχουν εκπλήξεις, υπάρχει και ανατροπή, δεν υπάρχει Finch όμως, οπότε μην καρτερείς ξανά το Κορίτσι που Χάθηκε...

Αν υπάρχει μια ξεχωριστή νότα πάντως στην περίπτωση του Σκοτεινού Τόπου, είναι η σοσιολογική μελέτη, που έστω και επιδερμικά προσεγγίζει, αναδεικνύοντας σημαντικές πτυχές της φτωχολογιάς που διακρίνει μεγάλο κομμάτι της Αμερικής και που ελάχιστα (καθώς φαίνεται) έχει μεταβληθεί από την περίοδο των θεόρατων αλλαγών της Ριγκανόμικς. Που και βέβαια οδήγησε σε άνθηση τα ανώτερα οικονομικά εμπορικά κλιμάκια, οδηγώντας συνάμα σε μαρασμό όμως τις αγροτικές φαμίλιες, που με σταθερό τέμπο κατέρρευσαν και τα μέλη τους αναζήτησαν πολλές φορές διεξόδους ακραίες και νοσηρές, όπως αυτή που εξομολογείται το παρόν σκριπτ.

Για πες: Ακόμη και με α λα γκαρσόν κόμμωση η ομορφάδα της Charlize είναι αξεπέραστη, έστω κι αν εκείνο το ρημάδι το χαμόγελο, δηλώνει παγερά απών, όπως στο σύνολο άλλωστε της φιλμικής της πορείας. Η Νοτιοαφρικάνα για πλάκα δίνει οντότητα σε έναν ρόλο που τον παίζει στα δάκτυλα, ακόμη κι αν χρειάστηκε να ματαγραφεί για να ταιριάξει με την (εντελώς διαφορετική από του πρωτότυπου) κοψιά της. Πειθήνια, λακωνική, με εκφράσεις σοκαριστικά ουδέτερες, η Theron προσθέτει ακόμη έναν σημαντικό υποκριτικό κρίκο στην καριέρα της, που πλέον είναι μερικές παρασάγγες σπουδαιότερη, από όσα υποσχόταν ένα πετυχημένο διαφημιστικό ηδύποτου...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 9 Ιουλίου 2015 από την Odeon

Όλα όσα δεν (;) θέλετε να μάθετε για το σεξ!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Ποιον είπες kinky ρε;

Τόσες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης κι ακόμα με το σεξ, ως είδος το ανθρώπινο, έχουμε «θέμα». Ακόμα και σήμερα, στην εποχή του «πάρτα όλα», όπου πχ οι τραγουδίστριες ουσιαστικά ερμηνεύουν τα άσματά τους χωρίς να φοράνε ρούχα και περπατώντας στο δρόμο βλέπεις χαμογελαστούς πωπούς να διαγράφονται κάτω από πιο-κοντό-πεθαίνεις σορτσάκια, με τα στήθη φόρα – παρτίδα, δεν έχουμε καταφέρει να αντιμετωπίσουμε το σεξ ως αυτό που είναι. Μια πρωταρχική ανάγκη, τόσο πρωταρχική όσο το φαγητό και η αναπνοή. Εντέλει, την έχουμε ενδύσει με τόσα ταμπού, με τόσα κόμπλεξ, που προκαλεί γέλιο. Αν το σεξ, λέει, ήταν ελεύθερο, ζωώδες (ήτοι, όπως συμβαίνει με τα ζώα) δεν θα υπήρχαν οργανωμένες κοινωνίες ανθρώπων. Δεν ξέρω – δεν απαντώ. Βεβαια, θα γλυτώναμε και το Grexit... Το σίγουρο είναι πως μέχρι και σήμερα αντιμετωπίζεται ως κάτι το περίπλοκο, το ζόρικο, το αμαρτωλό. Οι αναγεννημένοι Χριστιανοί δεν κάνουν σεξ μέχρι να παντρευτούν και πολλοί μωαμεθανοί προχωρούν σε κλειτοριδεκτομές, καθότι η σεξουαλικότητα της γυναίκας είναι – θρησκευτικά – κολάσιμη.

Προσέξτε κι αυτό: αν μπείτε σε μια αίθουσα παρακολουθώντας μια ταινία και φανεί λίγο βυζί στη μεγάλη οθόνη (εντάξει, το κάνω λίγο γραφικό, αλλά καταλαβαίνετε!), οι αγοροπαρέες θα αρχίσουν τα χάχανα και τα έφηβα κορίτσια – ενδεχομένως – να κοκκινίσουν (λέω εγώ τώρα). Μέσα σε αυτό το πλαίσιο το συντηρητικό, το δαιμονοποιημένο από θρησκείες, το λειτουργών ακόμα ως απαγορευμένος καρπός, ο καθένας έχει τις προτιμήσεις του. Από τα απλά (στήθος ή μπούτι για τους άντρες, κώλος ή πλάτες για τις γυναίκες, ξανθές ή μελαχρινές, με μούσια ή χωρίς, με βλέμμα που σκοτώνει, με χαμόγελο που καθηλώνει) έως τα πιο «ενδιαφέροντα» (bonding, fetish, s&m και όχι m&m's) έχουμε τη σεξουαλική μας ταυτότητα, έτσι όπως αυτή έχει διαμορφωθεί από την οικογένεια, το σχολείο, τους φίλους, την pop κουλτούρα και τις εμπειρίες. Πολλοί είναι εκείνοι που καταπιέζονται για τη σεξουαλική τους ταυτότητα (με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την ομοφυλοφιλία – ακόμα και σήμερα είναι πολλοί οι οι άντρες και οι γυναίκες ομοφυλόφιλοι που δεν θέλουν να είναι γνωστή προς τα έξω η σεξουαλική τους ταυτότητα, με τον φόβο της απόρριψης και του bullying). Πολλοί είναι εκείνοι που ντρέπονται για αυτά που τους αρέσουν στο κρεβάτι (στο πάτωμα, στην αιώρα, στην παραλία you' ve got the picture!). Υπάρχουν κι εκείνοι που δυσκολεύονται να έρθουν σε επαφή με άτομα του αντίθετου ή του ίδιου φύλου προκειμένου να κάνουν σεξ κι έτσι μένουν ασεξουέλ ή τρελαίνονται στο masturbation (μάθε τέχνη κι άστηνε, θα μου πείτε – συμφωνώ!).

Τούτη η ταινία πάει τα πράγματα ακόμα παρακάτω. Παρουσιάζει πέντε ιστορίες «μη φυσιολογικής» (ότι κι αν σημαίνει αυτό) σεξουαλικότητας, βγάζοντας μπόλικο γέλιο από καταστάσεις που εντέλει κρύβουν μπόλικη δυστυχία. Όπως σε κάθε περίπτωση, το νόμισμα έχει δυο όψεις. Το σίγουρο είναι ότι η ταινία σε πρώτο επίπεδο είναι αρκούντως διασκεδαστική. Τώρα, αν θέλετε να προβληματιστείτε κιόλας για το what's wrong with this picture, η ταινία σας δίνει όλη την ευχέρεια να το πράξετε.

Η υπόθεση: Η Μέιβ έχει μια επικίνδυνη σεξουαλική φαντασίωση που ο Πολ πασχίζει να εκπληρώσει. Η Ίβι και ο Νταν ανανεώνουν τη σχέση τους με παιχνίδια ρόλων. Η Ροουίνα ανακαλύπτει πως αντλεί ευχαρίστηση από τον πόνο του συζύγου της Ρίτσαρντ. Ο Φιλ ζει έναν πρωτόγνωρο έρωτα με τη σύζυγό του Μορίν στις πιο «ήσυχες» στιγμές της. Η Μόνικα κι ο Σαμ μπλέκονται σ’ ένα πονηρό και χαοτικό τηλεφώνημα. Και υπάρχει κι ένας νέος γείτονας στην περιοχή, καταδικασμένος για σεξουαλικά εγκλήματα, που τους ενώνει όλους με έναν ιδιαίτερο τρόπο.

Η άποψή μας: Οι Γάλλοι χρησιμοποιούν τον ευφημισμό la petite mort για να περιγράψουν τον οργασμό. Ο μικρός θάνατος λοιπόν. Σε αντίθεση με τον... μεγάλο θάνατο δεν διαρκεί για πάντα και η ανθρωπότητα τον κυνηγάει με μανία, με όποιον τρόπο μπορεί, με όποιον τρόπο τη βρίσκει ο καθένας. Ο Josh Lawson στην πρώτη του μεγάλη μήκους ταινία πετυχαίνει να μας κάνει να διασκεδάσουμε γελώντας με τα... χάλια μας! Αγαπά τους ήρωές του και τους δικαιολογεί – μάλιστα υποδύεται τον έναν από αυτόν, τον Πολ (να σημειώσουμε πως ο Lawson είναι κατά βάση ηθοποιός, γνωστός από την βραβευμένη τηλεοπτική σειρά «House of Lies», όπου υποδύεται τον... μαλακοπίτουρα, Νταγκ Γκούγκενχαϊμ!). Τι μας λέει στην ταινία, όπου υπογράφει και το σενάριο; Κάτι το πολύ προφανές: αν δύο ενήλικες συναποφασίζουν - χωρίς να ασκεί βία ο ένας στον άλλο (εκτός κι αν ο σαδισμός/ μαζοχισμός είναι αυτό που συμφωνούν) - το πως θα λειτουργήσουν ερωτικά, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Ίσα – ίσα, η ερωτική τους έκφραση είναι μ' αυτόν τον τρόπο απελευθερωμένη και απελευθερωτική και προσφέρει τη μέγιστη ικανοποίηση. Μόνο που οι ήρωές μας στην προκειμένη περίπτωση ντρέπονται για τη σεξουαλική τους δραστηριότητα. Τη φαντασίωση για οργασμό. Το φετίχ με τα δάχτυλα των ποδιών. Τα δάκρυα ως κουμπί εκτόξευσης της libido. Τον ύπνο ως κατάσταση που αφήνει στον έναν από τους δύο συντρόφους να νιώθει άνετος με τη σεξουαλικότητά του – την αγάπη του για τη σύντροφό του από την οποία δεν παίρνει καμία ανταπόκριση. Το παίξιμο ρόλων για να επέλθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και παρ' όλα αυτά, ο μικρός θάνατος κερδίζεται μεν αλλά όχι χωρίς απώλειες. Οι ατάκες είναι απίστευτες, οι καταστάσεις ξεκαρδιστικές, το όλον πάρα πολύ fun. Το θέμα της τύχης του καταδικασμένου για σεξουαλικά αδικήματα δεν προσθέτει τίποτα δραματουργικά στην ταινία (το μοναδικό μειονέκτημα που βρήκαμε), απλά προσφέρει στους συντηρητικούς θεατές την ευχαρίστηση να δούμε ότι τελικά ο έτσι εισπράττει αυτό που του αξίζει. Δεν αναφερθήκαμε καθόλου στην κορυφαία ιστορία της ταινίας. Εκείνη της κοπέλας που δουλεύει σε έναν οργανισμό όπου άνθρωποι κωφάλαλοι καλούν μέσω skype, οι υπάλληλοι τηλεφωνούν κάποιον χωρίς προβλήματα ακοής και ο κωφάλαλος επικοινωνεί με τον άνθρωπο χωρίς προβλήματα ακοής μέσω μεταφραστή, που μεταφράζει από τη νοηματική εις την ακουστικήν και το ανάποδο. Ο νεαρός κομίστας ζητά να μιλήσει με υπηρεσία τηλεφωνικού σεξ φέρνοντας την όμορφη μεταφράστρια να έρθει σε δύσκολη θέση αλλά εντέλει να το διασκεδάσει όσο και ο νεαρός. Τόσο έξυπνη, αστεία, ανθρώπινη σκηνή αξίζει όλα τα λεφτά.

Μια ταινία που, όσο να πεις, βοηθάει το ταλαιπωρημένο μας μυαλό να χαλαρώσει από τον βομβαρδισμό στον οποίο υποβαλλόμαστε όλοι το τελευταίο διάστημα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 9 Ιουλίου 2015 από την Seven / Spentzos

Το γειτονικό σπίτι κρύβει μυστικά... Βασισμένο πάνω στον θρύλο που έκτισε η ομώνυμη σειρά παιδικών βιβλίων του R. L. Stine (στα μέσα της δεκαετίας του 90 κυκλοφόρησαν περισσότερα από 200) είναι η περιπέτεια φαντασίας Goosebumps, που η Sony ανέλαβε να κάνει πραγματικότητα, αναθέτοντας την σκηνοθεσία στον Rob Letterman. Δίχως ιδιαίτερες φανφάρες το πρότζεκτ ολοκληρώθηκε και μόλις απέκτησε και το πρώτο του τρέιλερ, που αν μην τι άλλο από ειδικά εφέ, διαθέτει μπόλικα ώστε να τραβήξει το μάτι του πιθανού του θεατή. Νεαρός που μόλις έχει μετακομίσει με την οικογένεια του στην νέα του γειτονιά ο Ζακ Κούπερ, θα συναντήσει στο διπλανό σπίτι το κορίτσι των ονείρων του, την πανέμορφη πλην παράξενης συμπεριφοράς Χάνα. Σύντομα θα πληροφορηθεί πως η αιτία αυτού του μυστηριώδη τρόπου της είναι ο ιδιότροπος πατέρας της, ο Κύριος Στιν, που τυγχάνει ο φημισμένος συγγραφέας των έργων Γκουζμπαμπς. Μια επιδρομή στην οικία του, σε βραδινή ώρα για να αποκαλύψει του λόγου το αληθές, παρέα με τον φιλαράκο του, θα πείσει τον Ζακ για την ταυτότητα του γείτονα, από απροσεξία όμως θα ανοίξει κάποιο από τα βιβλία και θα απελευθερώσει άθελα του τα στοιχειά που είναι καλά κλειδωμένα σε αυτά. Κινούμενο στο πνεύμα των Night At The Museum το φιλμ αναμένεται να καταγράψει ικανοποιητικά νούμερα στο box office από τις 16 Οκτωβρίου 2015, όταν και θα κάνει την πρεμιέρα του στις αμερικάνικες αίθουσες.

Άλλωστε το πρόσωπο του πρωταγωνιστή Jack Black είναι από τα πλέον συμπαθητικά στο κοινό των ΗΠΑ, που αναμένεται να τον τιμήσει για ακόμη μια φορά στο ερμηνευτικό του εγχείρημα. Δίπλα στον χαρισματικό κωμικό συμμετέχουν ακόμη και οι Dylan Minnette, Odeya Rush, Amy Ryan, Ryan Lee, Jillian Bell.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί