Movies Ltd

του Thomas McCarthy. Με τους Adam Sandler, Dan Stevens, Dustin Hoffman, Steve Buscemi, Melonie Diaz, Ellen Barkin, Method Man

Τρύπια παπούτσια

του zerVo (@moviesltd)

Γενικά ορίζει μια κατηγορία μόνος του, ο 50χρονος (πια) Νεουορκέζος, αφού εδώ και δυο δεκαετίες κινείται σε ένα κωμικό περιβάλλον και ιδιαίτερο και ιδιόμορφο και προσωπικό, που σίγουρα έχει ανταπόκριση στο κοινό των συμπατριωτών του, συνδυάζοντας το σλάπστικ και το κρύο ανέκδοτο με την καλοσυνάτη μουτσούνα του. Μια δυο καλές στιγμές στην καριέρα του, είτε σε ένα από τα λιγότερο δημοφιλή έργα του PT Anderson - Punch Drunk Love - είτε στο αδικημένο από όλους Spanglish, απέδειξαν πως μέσα του διαθέτει μια κάποια υποκριτική ικανότητα, για να αποδώσει και κάπως πιο dramedyκούς ρόλους. Αν λοιπόν από το τρέιλερ του μελαγχολικού The Cobbler είχες προετοιμαστεί για μια τέτοια περίπτωση, καλό θα είναι να χαμηλώσεις πήχη φιλοδοξιών. Κι όχι γιατί κατ ανάγκη φταίει αποκλειστικά ο Sandler, αλλά διότι πρόκειται για ένα φιλμ που κινείται ανεξέλεγκτο στην αφήγηση του, δίχως ποτέ κανείς να προσπαθεί να κρατήσει τα γκέμια του.

Πάππου προς πάππου, εδώ και έναν αιώνα είναι ανοικτό το τσαγκαράδικο του Μαξ Σϊμκιν, στις φτωχογειτονιές της Ανατολικής άκρης του Μεγάλου Μήλου, ενός βαριεστημένου μοναχικού μεσήλικα, δίχως προσωπική ζωή, φίλους και παρέες, που το μοναδικό του ενδιαφέρον είναι να κρατά συντροφιά στην ηλικιωμένη, ασθενή και αναιτίως παρατημένη προσφάτως από τον σύζυγό της, μητέρα του.  Την ανία της καθημερινής ρουτίνας, για τον σκυθρωπό τσαγκάρη, θα σπάσει η χρήση μιας παλιοκαιρισμένης ραπτικής μηχανής, που εντελώς αναπάντεχα και με μαγικό τρόπο, θα τον πείσουν πως όποιο ζευγάρι παπουτσιών αυτή επισκευάζει, αυτομάτως του δίνει την δυνατότητα να πάρει την μορφή του κατόχου τους...

Κι όμως η ταινία στην εισαγωγή της δεν προϋποθέτει πως θα εξελιχθεί σε σαχλαμάρα και μάλιστα΄με περικεφαλαία που λέμε. Ο μεροκαματιάρης της ιστορίας μας, όπως εκατομμύρια άλλοι ζορισμένοι από χίλιους δυο παράγοντες, με σκυμμένο κεφάλι βαδίζει μέσα στο πλήθος, παίρνει το καφεδάκι του, το κολατσιό του, λέει τις καλημέρες του, ανοίγει το κατάστημα του, αντιμετωπίζει τα διαρκή προβλήματα της ημέρας και τις νευρώσεις των πελατών, συμμετέχοντας ταυτόχρονα και στους προβληματισμούς της γειτονιάς, που οσονούπω θα μετατραπεί, σύμφωνα με το πλάνο, σε γιγάντιο εμπορικό κέντρο. Και μάλιστα όλα αυτά λαμβάνουν χώρα έχοντας τόσο μια προσεγμένη μουντή προς γκρίζα φωτογραφία για να στηρίξουν τον πεσιμισμό τους, όσο κι ένα αξιόλογο μουσικό χαλί με κλαρινέτο στο φόντο, ως δείγμα της νέας κουλτούρας της μεγαλούπολης.

Από την στιγμή που λαμβάνει χώρα όμως το (οκ, ανεξήγητο) μεταφυσικό γεγονός, που στηρίζεται πιο πολύ σε εκείνο το παλιό γνωμικό με τα παπούτσια του άλλου, που τα φοράς και καταλαβαίνεις το ποιόν του, τα πάντα αλλάζουν μονομιάς και ο κακομοίρης ο Μαξ, μεταλλάσσεται σε σούπερ ήρωα, που αλλάζει φιγούρα κατά το δοκούν, πιο πολύ για να καλύψει τις αμέτρητες προσωπικές του ματαιοδοξίες: Να ρίξει στην αγκάλη του την δίμετρη θεότητα από το διπλανό σπίτι, που απολαμβάνει ο νερόβραστος και αμφιβόλου αντροσύνης μορφονιός, να δώσει έστω και λίγη χαρά στην μαραζωμένη μάνα, μπαίνοντας στο κοστούμι του εξαφανισμένου πατρός, να πάρει εκδίκηση από τον μαύρο αρχικακοποιό, που βασανίζει όλο το τετράγωνο πουλώντας προστασία κι αρπάζοντας τις εισπράξεις των άτυχων μαγαζατόρων...

Εκεί, σε αυτό το σημείο, είναι που το σενάριο εκτροχιάζεται ολοσχερώς, εφόσον η μια υπόδηση θα φέρει την άλλη, ο καλόκαρδος Εβραίος θα μπλεχτεί στα δίχτυα του υποκόσμου σε ένα μοιραίο και ελάχιστα χιουμοριστικά ενδιαφέρον παιχνίδι, χωρίς επιστροφή, που θα τον οδηγήσει να κλείσει τον κύκλο ως ο Σκοτεινός Ιππότης που θα σώσει ολάκερο το Lower East End από την επερχόμενη καταστροφή. Το ελάχιστα ρεαλιστικό ύφος, δεν μπορεί καν να γίνει αποδεκτό ούτε καν ως ποίηση ή αλληγορία, μιας και το μη αποδεκτό ερμηνευτικό ύφος του Sandler, δεν στηρίζεται ούτε από την χαμένη στα δρομάκια της μητρόπολης, σκηνοθεσία του κάποτε κινούμενου σε ανεξάρτητα πρότυπα (Win Win) Tom McCarthy.

Για πες: Κι όμως για ταινία με τον κατά κανόνα σαχλό Adam, το The Cobbler, εκ πρώτης όψης έδειξε πως θα μπορούσε να πάρει άλλο δρόμο, ποιοτικότερο από όσα έχει κάνει στο παρελθόν, ο κατά τα άλλα συμπαθής αστέρας. Και αισθητική έδειξε να διαθέτει και ικανό φανταστικό σεναριακό σπινθήρα και αξιόλογες περιφερειακές ερμηνείες (με Hoffamn και Buscemi). Δυστυχώς στην πορεία του όμως, λοξοδρόμησε αναίτια, πέφτοντας σε σοκάκια σκοτεινά και αδιέξοδα, από τα οποία δεν υπήρχε η δυνατότητα διαφυγής.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 11 Ιουνίου 2015 από την Tanweer

του Colin Trevorrow. Με τους Chris Pratt, Bryce Dallas Howard, Vincent D'Onofrio, Ty Simpkins, Nick Robinson, Omar Sy, B. D. Wong, Irrfan Khan, Jake Johnson

Τυραννόσαυρος Μουλτιπλέξ

του zerVo (@moviesltd)

Είναι φθινόπωρο του 1993 και λίγο μόλις πριν ο σπουδαιότερος παραμυθάς του κινηματογραφικού αιώνα, προσφέρει στην Έβδομη Τέχνη μια από τις αριστουργηματικότερες της στιγμές, θα φροντίσει να κάνει πραγματικότητα ένα όνειρο ζωής, ζωντανεύοντας - κυριολεκτικά - στην οθόνη τα γιγάντια προϊστορικά όντα, που εξαφανίστηκαν εκατομμύρια χρόνια πριν, μονομιάς, χάρη στις φονικές ορέξεις ενός αδέσποτου μετεωρίτη. Το Jurassic Park, ίσως η τελευταία μεγαλοπρεπής fairy tale αφήγηση του The Beard, χάρη τόσο στην τεχνική όσο και στην θεματική του αρτιότητα, θα σταθεί ορόσημο στην πορεία του περιπετειώδους σινεμά φαντασίας, καταγράφοντας έναν επάξιο πρωτοφανή εισπρακτικό θρίαμβο στα box office. Λογική η απόφαση της Universal να παίξει με συνέχειες που ουσιαστικά παραλλάσσουν το στόρι, μην φτάνοντας ποτέ όμως σε κανένα επίπεδο την απόδοση του ορίτζιναλ. Από τον κανόνα δεν θα μπορούσε να ξεχωρίσει το 22 ετών μεταγενέστερο Ιουράσσειο Πάρκο τσάπτερ 4 ή αλλιώς επίσημα Jurassic World.

Το όραμα του δισεκατομμυριούχου ερευνητή γενετικής Τζον Χάμοντ, δύο και πλέον δεκαετίες μετά το ξεκίνημα του έχει εξελιχθεί σε πραγματικό γεγονός, καθώς το θεματικό πάρκο που εκείνος ίδρυσε με εκθέματα τους εξαφανισμένους δεινόσαυρους, πλέον φιλοξενεί στις εγκαταστάσεις της ατόλης Νουμπλάρ, περισσότερους από είκοσι χιλιάδες επισκέπτες ημερησίως. Δίχως ποτέ οι ακάματοι μελετητές στα εργαστήρια της InGen να σταματούν να προσθέτουν καινούργια είδη δεινοσαύρων στην συλλογή του Jurassic Park, με πιο πρόσφατο, το άκρως απορρήτου σύστασης και δομής Indominus Rex, έναν γιγάντιο υβριδικό τυραννόσαυρο τρομακτικής δύναμης και εξυπνάδας, που εντός των προσεχών μηνών, θα αποτελέσει την καινούργια ατραξιόν της δημοφιλούς περιήγησης.

Είναι μια ημέρα ξεχωριστή για την υψηλόβαθμη στην ιεραρχία της διοίκησης του πάρκου Κλερ Ντίαρινγκ, μια δυναμική τεχνοκράτισσα, αφού όχι μόνο κατάφερε να κλείσει την καλύτερη χορηγική συμφωνία για το νέο έκθεμα, αλλά κι επειδή θα υποδεχτεί στις εγκαταστάσεις και τα δύο ανήλικα ανίψια της, άσχετα αν οι ανειλημμένες υποχρεώσεις της δεν θα της αφήσουν πολύ χρόνο για να ξοδέψει μαζί τους. Βασική αιτία, η εντολή του αφεντικού - Ινδού μεγιστάνα Μασρανί, να φροντίσει ακόμη περισσότερο τις συνθήκες ασφαλούς φύλαξης του Κυρίαρχου σαρκοφάγου ερπετού, ζητώντας την βοήθεια του χαρισματικού Όουεν Γκρέιντι, ενός γητευτή των ραπτόρων, που έχει καταφέρει να δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς επικοινωνίας με τα αγριεμένα, ατίθασα και πανίσχυρα ζώα.

Συνεπώς τα πάντα και στην πλοκή της τρίτης ετούτης συνέχειας, ακολουθούν την πεπατημένη, μιας και όλα ξεκινούν ονειρικά, ιδανικά και εν πλήρη ασφάλεια στο πλήρες από φαντασμαγορικές επιδείξεις theme park, για να καταλήξουν αιματοκυλισμένα και περιτυλιγμένα από τον τρόμο, καθώς η φύση για μια ακόμη φορά θα εκδικηθεί όποιον την υποτιμήσει. Ουσιαστικά οι πρωτότυποι χαρακτήρες επιστρέφουν με εναλλακτικές μορφές εδώ, αφού και ατρόμητος ζωολόγος υπάρχει στο σενάριο και φοβισμένα, απροστάτευτα παιδάκια και ασυμπάθιστες μονάδες καταστολής και πλούσιος χρηματοδότης με όραμα. Οι προσθήκες των τεσσάρων (παρακαλώ) σκρίπτερς, που δεν έδειξαν όμως έμπνευση ανάλογη του μεγέθους της μαρκίζας, αφορούν στην ύπαρξη της δεσποινίδος CEO που σκίζεται για να βελτιώσει τα νούμερα και τους δείκτες απόδοσης του πάρκου, του μιλιταριστή χοντρομπαλά που επιδιώκει μετά μανίας την χρήση των δεινοσαύρων ως εξελιγμένης φόρμας πεζοναυτών (και φυσικά δεν μπορείς να ποντάρεις στο τελικό φάγωμα του, αφού καμία στοιχηματική υπηρεσία δεν σε πληρώνει) αλλά κυρίως στην παρουσία μυριάδων θεατών, κυρίως ανηλίκων, που έχουν πληρώσει αδρά για να παρακολουθήσουν από κοντά τα, υποτίθεται ασφαλή, κατορθώματα της επιστήμης.

Το τελευταίο προστιθέμενο στοιχείο, εκείνων που έχουν γεμίσει από άκρους εις άκρο κερκίδες και δρόμους του νησιού, είναι και αυτό που δείχνει πόσο μεγάλη ευκαιρία χάθηκε, αφού στην πραγματικότητα οι συνθήκες τρόμου που υπόσχεται η απελευθέρωση από το κελί του Indominus, περνούν παντελώς ανεκμετάλλευτες. Κάτι που επιβεβαιώνει, η δίχως πολλή σκέψη καλύτερη σεκάνς του φιλμ, όταν τα ιπτάμενα θηρία έξω από το κλουβί τους, ελεύθερα και ανεξέλγκτα, θα σκορπίσουν αγωνία και φόβο στους ανυποψίαστους βολταριστές. Δεν θα συμφωνήσω με την μετριοπαθή άποψη της γραφίδας, για μια πιο εύπεπτη στα νεαρά κοινά και λιγότερο αιματηρή ποπ κορν μούβι, αφού εκεί έπαιξε και το δυνατό στοιχείο της, στην παρουσία αμέτρητου προς βρώση κόσμου, ώστε μια απλοϊκή περιπέτεια δράσης θα την μετέτρεπε σε υπέρτατη ταινία καταστροφής.

Ανταυτού η κάμερα επέμεινε στις γνώριμες σασπένς στιγμές μέσα στο παγιδευμένο όχημα (ξανά), μέσα στην ζούγκλα (ξανά), στον κακοτράχαλο χωματόδρομο (ξανά), τέλος στην αίθουσα υποδοχής (ξανά). Δηλαδή τι? Φτιάξαμε μια σίκουελ για να αναπαραστήσουμε με νοσταλγία όσα βιώσαμε στο πανί στα νιάτα μας, στα 1993? Συν τοις άλλοις, ποτέ δεν φλέγονται και οι υποιστορίες που τυλίγουν την κύρια, ούτε αυτή της ανευθυνότητας των πιτσιρίκων, ούτε εκείνη του εμφανούς φλέρτ της μεγαλοκοπέλας με τον whisperer, ούτε κυρίως δαύτη των γερακιών, που βλέπουν στα δαιμονισμένα μάτια των άπιαστων velociraptors του νέους παγκόσμιους στρατιώτες τους.

Στο αδύναμο από πλευράς βάθους πεδίου 3D, απουσία κυρίως των εντυπωσιακών πανοραμικών, εκείνο που εντέλει μένει στο μπλοκάκι του θεατή που θα στηρίξει με τον οβολό του το πόνημα του αδόκιμου στο genre Colin Trevorrow, είναι κάποιες εντυπωσιακές πραγματικά ενέσεις ειδικών εφέ, όπως ετούτη η ανθολογίας με την πισίνα και το υδρόβιο δεινοσαρλάκ. Πέραν τούτου, πολύ λίγα πράγματα με το αίσθημα να μην δίνει δεκάρα για το αν θα φαγωθεί ο οποιοσδήποτε εκ των πρωταγωνιστών, από την όμορφη, πλην περιορισμένης χάρης (και υποκριτικής ικανότητας) κόρης Ron Howard μέχρι τον σωματαρά Δεινοσαυράκια Chris Pratt, που ορίζουν την κορυφή ενός αναίτια πολυπληθούς διεθνούς καστ, που μάλλον στοχεύει στην υψηλή εμπορική πορεία του φιλμ και σε αγορές όπως η Ινδία, η Γαλλία και η Άπω Ανατολή.

Για πες: Ως φανατικός οπαδός της κινηματογραφικής έννοιας που ξεπήδησε από τον νου του Michael Crichton, του πρώτου επεισοδίου δηλαδή και πολύ κατοπινά της ουράς του, αυτή την στιγμή παλεύω με τον εαυτό μου για να μην κατατάξω το Jurassic World στην τέταρτη θέση του κουαρτέτου. Ακόμη κι αν το όνομα του Spielberg δεν βρίσκεται πλέον δίπλα στον δείκτη του ντιρέκτορα, παρά μόνο σε εκείνον του εξειδικευμένου παραγωγού, το καλάθι των απαιτήσεων από τον θρυλικό τίτλο είναι τόσο μεγάλο, που δεν γεμίζει εύκολα με δυο, τρία, πέντε άκαιρα και προβλέψιμα φαγώματα φαντάρων από ένα μεταλλαγμένο θηρίο.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 11 Ιουνίου 2015 από την UIP

του Éric Lartigau. Με τους Karin Viard, François Damiens, Éric Elmosnino, Louane Emera, Roxane Duran

Je Vole...

του zerVo (@moviesltd)

Βροχερό Σάββατο του Μαρτίου, απόγευμα και τα σκαλοπάτια του κεντρικότερου κινηματογράφου του Κολωνακίου είναι κατάμεστα από σινεφίλ που αναμένουν υπομονετικά την σειρά τους για να πάρουν θέση στην αίθουσα, που εντός ολίγου θα γεμίσει μέχρι πόντου. Πρόκειται άλλωστε για την κατά τεκμήριο, πιο εμπορική στιγμή προβολής του οποιουδήποτε φεστιβάλ και οι φίλοι μας του Γαλλόφωνου σπάνια κάνουν λάθος στην συγκεκριμένη επιλογή τους. Μετά από δύο ώρες και καθώς οι τίτλοι τέλους πέφτουν στο εκράν, δοκιμάζω ένα πείραμα να γυρίσω μονομιάς να κοιτάξω τα πρόσωπα εκείνων που παρέα παρακολουθήσαμε την La Famille Belier και προς μεγάλη μου έκπληξη η αντανάκλαση του πανιού σχημάτιζε αμέτρητες πυγολαμπίδες στις νοτισμένες ματιές τους. Πλέον δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ποια ταινία θα έπαιρνε πανεύκολα το βραβείο κοινού του αγαπημένου Francophone επταήμερου...

Οικογένεια κτηνοτρόφων στην περιφέρεια της Γαλλικής επικράτειας είναι οι Μπελιέ, που βγάζουν τα προς το ζην, πουλώντας την πραμάτεια τους στην τοπική λαϊκή αγορά της μικρής τους κωμόπολης. Εκείνο το στοιχείο που τους διακρίνει από όλους τους άλλους είναι πως τα τρία από τα τέσσερα μέλη της φαμίλιας, ο πατέρας Ροντόλφ, η μητέρα Ζιζί και ο μικρός γιος Γκαμπριέλ, είναι κωφάλαλοι, γεγονός που τους δημιουργεί ένα κάποιο κενό, στην ανάπτυξη, εξέλιξη και λειτουργικότητα της μικρής τους επιχείρησης. Ευθύνη που έχει πέσει στους νεανικούς ώμους της 16χρονης Πολα, που διευθύνει με σοφία ενήλικου την φάρμα, έχοντας συνάμα να καλύψει τις μαθητικές της υποχρεώσεις, ενόσω διανύει και την δύσκολη περίοδο της εφηβείας, με όλες εκείνες τις συναισθηματικές αναταράξεις που μπορεί να προκαλέσει...

...όπως το σκίρτημα της καρδούλας της για τον συνομήλικο της πρωτευουσιάνο που μόλις πήρε μεταγραφή για το λύκειο της και που το πλησίασμα του δεν είναι και τόσο εύκολο. Μοναδική διέξοδος, η συμμετοχή στην χορωδία του σχολείου, εκεί που συμμετέχει κι εκείνος και είναι πιθανόν να καταφέρει να του κλέψει μια ματιά. Προς το παρόν έχει κλέψει πάντως το ενδιαφέρον του μια φορά κι έναν καιρό σημαντικού μουσικού και τώρα καθηγητή της με τις απίστευτες φωνητικές της ικανότητες, σε τέτοιο βαθμό που να της προτείνει να συμμετάσχει στον εθνικό διαγωνισμό ανάδειξης ταλέντων, που διοργανώνει ο μεγαλύτερος ραδιοφωνικός σταθμός των Παρισίων.

Οπότε προκύπτει δίλημμα. καθώς από μια μεριά η πιτσιρίκα νιώθει τους δρόμους να ανοίγονται διάπλατα, με τον δάσκαλο της ωδικής να σκίζει ιμάτια περί τούτου, την ίδια στιγμή όμως που οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες της στο σπίτι έχουν πολλαπλασιαστεί. Συνεπώς το οποιοδήποτε αντίο στην μικρή γαλακτοκομική μονάδα, αυτομάτως θα σημάνει κι ένα είδος καταστροφής της, αφού οι υπόλοιποι τρεις, με την δυσκολία που έχουν στην συνεννόηση, μάλλον δεν θα καταφέρουν να την διατηρήσουν για καιρό ακόμη ζωντανή. Οπότε προς τα που πρέπει να κοιτάξει η μεγαλωμένη πριν την ώρα της παιδούλα? προς την συντήρηση της ατόφιας οικογενειακής συνοχής ή προς το προσωπικό της μέλλον, που ελέω χαρίσματος προδιαγράφεται λαμπρό?

Για να μην ανακατεύουμε στην εξήγηση των συμβολισμών και των κοινωνικών αλληγοριών το δεδομένο μισμάτς των κωφών συγγενών - που κατά τα άλλα μια χαρά τα καταφέρνουν εδώ που τα λέμε, απλά ρίχνουν στην μικρή όσο πιο πολλά βάρη μπορούν για να την έχουν κοντά τους - το ίδιο δίλημμα ισχύει για οποιονδήποτε τινέιτζερ, καταλαβαίνει πως ο δρόμος του, σύμφωνα με την φύση, δεν είναι κοινός με εκείνον της οικογένειας του. Και δεν αναφέρομαι στον επαγγελματικό φυσικά, αλλά σε εκείνον τον ανεξάρτητο που πρέπει να διαβεί στο εφεξής, παίρνοντας στα χέρια του την κατάσταση της δικής του ζωής πια. Στην ταινία του Eric Lartigau, ενός από τους πιο mainstream δημιουργούς του μοντέρνου φραντσέζικου σινεμά, το σοσιολογικό ζόρι της πρόωρης ενηλικίωσης, όπως πολλάκις έχουμε δει φέτος σε αντίστοιχα φιλμς της ίδιας βιομηχανίας, προβάλλεται από μια διαφορετική, όχι τόσο σκληρή σε εικόνες είναι η αλήθεια σκοπιά, μα πιο ανάλαφρη, ίσως γλαφυρή, αναμφίβολα ελπιδοφόρα, σε γενικές γραμμές πιο οενιροπόλα και κινηματογραφική, σε αντίθεση ας πούμε με τα πολύ πιο ρεαλιστικά και προβληματισμένα Bande De Filles και Les Combattants. Που κατά σύμπτωση επίσης ξεχώρισαν στο καλαντάρι του πολύ υψηλού σε ποιότητα φετινού Γαλλόφωνου...

Ρυθμικότατο και γεμάτο νότες είναι λοιπόν αυτό το σύγχρονο, ευχάριστο, μελωδικό και εντέλει συγκινητικό παραμύθι, που στο φόντο του διαρκώς παίζει το ζωντάνεμα της μίας και μοναδικής ευκαιρίας, όπως στις μέρες μας δίνουν όλα εκείνα τα talent shows, που εκτοξεύουν καριέρες, συνήθως όμως πρόσκαιρα και διόλου μακροπρόσθεσμα. Ελπίζω κάτι τέτοιο να μην συμβεί για την συμπαθέστατη Louane Emera, θριαμβεύτρια του Γαλλικού The Voice, που εδώ ουσιαστικά υποδύεται τον εαυτό της, στην πορεία της προς την δόξα του μικροφώνου. Φυσικά οι υποκριτικές της δυνατότητες, επειδή δεν συμβαδίζουν με τις τραγουδιστικές, η παραγωγή την περιβάλλει με μια σπουδαία τριάδα ρολιστών, δηλαδή των Karin Viard και Francois Damiens, που ως κωφοί γονιοί βγάζουν κέφι, συμπόνοια μα κι εκείνη την φυσικότατη χαρμολύπη καθώς το τζιέρι τους πετυχαίνει σκοπό, λέγοντας ταυτόχρονα και αντίο, όπως και του κορυφαίου καρατερίστα Eric Elmosnino, που ως θιασώτης του έργου του Michel Sardou - δάσκαλος μουσικής, είναι υποδειγματικός για μια ακόμη φορά...

Για πες: Μια μεγάλη επιτυχία στην πατρίδα του την Γαλλία υπήρξε το La Famille Belier, εκεί που ο κόσμος ακόμη πηγαίνει σινεμά κάνοντας νούμερα που θα ζήλευε ακόμη και το Χόλιγουντ. Λογικό το επίτευγμα, μιας και πρόκειται για μια από εκείνες τις δημιουργίες που το κοινό αγαπά να παρακολουθεί και mouth to mouth τις διαλαλεί, ώστε να μην τις χάσουν στην έξοδο τους και οι επόμενοι.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 11 Ιουνίου 2015 από την Odeon

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	San Andreas	Tanweer	1	113	19.520	19.520
2	Tomorrowland	Feelgood	2	67	6.107	33.730
3	Une heure De Tranquillite	Feelgood / Rosebud 21	1	19	4.536	4.536
4	Mad Max: Fury Road	Tanweer	4	30	4.109	108.137
5	Madame Bovary	Odeon	1	15	2.969	2.969
6	Poltergeist	Odeon	2	42	2.907	17.027
7	Tangerines	Feelgood / Neo	2	14	2.014	6.738
8	Strange Magic	Feelgood	1	20	1.801	1.801
9	Home	Odeon	10	23	1.660	63.252
10	Hot Pursuit	Tanweer	2	28	1.392	7.864

Προηγούμενο ΤΟΠ - Επόμενο ΤΟΠ

Σε μια και μόνο στιγμή, μια κανονική ημέρα, μπορεί να εξελιχθεί σε εφιάλτη! Από τους παραγωγούς των Paranormal Activity, Sinister και The Purge, έρχεται μια ακόμη στηριγμένη στην ιδέα του found footage ταινία, που υπόσχεται αμέτρητες ανατριχίλες στο κοινό της, σπάζοντας συνάμα, ως είθισται και τα ταμεία. Πρόκειται για την τρομακτική στιγμή Creep, που είναι βασισμένη σε μια πρωτότυπη - υποτίθεται - ιδέα, που αναπαραγάγει το ίδιο θέμα. Ψάχνοντας απελπισμένος για δουλειά, ο μεσήλικας Άαρον θα πέσει πάνω σε μια παράξενη αγγελία, που αναζητά άντρα, διαθέσιμο για να λάβει μέρος σε γυρίσματα, με αποδοχές ημερήσιες 1000 δολάρια. Άφραγκος μα αποφασισμένος, θα αποφασίσει να πάρει μέρος σε αυτό το ιδιαίτερο φιλμ, που θα λάβει χώρα σε απομονωμένο σπίτι στην εξοχή. Σύντομα όμως θα αντιληφθεί πως οι προθέσεις του εργοδότη δεν θα είναι εκείνες που φαίνονται εξ αρχής. Ανεξάρτητης χρηματοδότησης η ταινία του Patrick Brice, που με πενιχρά μέσα θα επιχειρήσει ξανά το τρικ του τζακ ποτ. Για να δούμε αν θα τα καταφέρει θα πρέπει να περιμένουμε απλώς μέχρι τις 23 Ιουνίου, όταν το φιλμ θα κάνει την επίσημη πρώτη του στην Αμερική!

Έχοντας μάλιστα, πέρα από τον δημιουργό του, στον ένα από τους δύο ρόλους κι ένα γνώριμο, τουλάχιστον στο αμερικάνικο κοινό, αστέρι, τον πολυπράγμωνα, μα συνήθως κωμικό, Mark Duplass, Που εδώ θα δοκιμάσει τις δυνάμεις του και σε ένα διαφορετικό για το ύφος του φιλμάκι.

Στις δικές μας αίθουσες? Άγνωστο...

Φέρτε τον πίσω! Βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Andy Weir, που ήδη έχει υπάρξει μπεστ σέλλερ to 2012, είναι το ολοκαίνουργο πόνημα επιστημονικής φαντασίας, του πολυβραβευμένου Ridley Scott, The Martian, ο οποίος συνεχίζει πάνω στο ίδιο μοτίβο που όρισε με το Prometheus. Κατά την διάρκεια επανδρωμένης αποστολής στον πλανήτη Άρη, ο αστροναύτης Μαρκ Ουάτνευ, θα βρεθεί στο μέσον ενός φονικού κυκλώνα και θα αφεθεί από τους συντρόφους του πίσω θεωρούμενος ως νεκρός. Αλλά ο σθεναρός ταξιδιώτης του διαστήματος θα καταφέρει να επιβιώσει και έχοντας ελάχιστες προμήθειες στην διάθεση του, θα επιχειρήσει να να στείλει σήμα πίσω στην Γη, προκειμένου η NASA να οργανώσει καινούργια αποστολή διάσωσής του. Ένα καινούργιο πλάνο γεμάτο ρίσκο, που πρέπει να σχεδιαστεί για να επανέλθει ζωντανός στον τόπο του, ο δυναμικός Αρειανός. Η 20th Century Fox, κρατώντας ένα από τα δυνατότερα εμπορικά χαρτιά στα χέρια της, μόλις έριξε στην κυκλοφορία το πρώτο, γεμάτο ένταση και αγωνία τρέιλερ, διαλαλώντας το φιλμ που θα βγει στις αίθουσες στις 25 Νοεμβρίου 2015.

Μια ακόμη σπουδαία πρωταγωνιστική εμφάνιση για τον Matt Damon, που εδώ υποδύεται με πειστικό τρόπο τον παγιδευμένο αστροναύτη. Δίπλα του μια πλήρης ομάδα πασίγνωστων ερμηνευτών σε υποστηρικτική δράση, αποτελούμενη από τους Jeff Daniels, Jessica Chastain, Chiwetel Ejiofor, Kate Mara, Sebastian Stan, Sean Bean, Mackenzie Davis, Donald Glover, Michael Pena και Kristen Wiig.

Στις δικές μας αίθουσες? Την 1η Οκτωβρίου 2015

του Brett Morgen.

Come As You Are...

του zerVo (@moviesltd)

Στο τέλος μένει πάντα εκείνη η παράξενη γεύση στον λαιμό, που ούτε να την περιγράψεις μπορείς, ούτε να την ταιριάξεις στις ευχάριστες ή στις δυσάρεστες. Είναι εκείνη η γεύση η απροσδιόριστη και η αόριστη, που από την μια μεριά σε τριβελίζει να μαντέψεις ποια ακριβώς θα ήταν η ασταμάτητη πορεία του μύθου ίσαμε τα σήμερα, αν το νήμα του ταξιδιού δεν κοβόταν τόσο απότομα, από την άλλη όμως σε καθησυχάζει, μιας και ποτέ αυτό ακριβώς το είδωλο, δεν το αντίκρισες στα κάτω του, στα αποτυχημένα του, στις σίγουρες φλόπες που θα έκρυβε η καριέρα του. Νέος ο Jim, νέα η Janis, στα φόρτε του ο Jimi, στην απαρχή της δόξας του ο Brian, στο ζενίθ του ο John, ε, κάπου εκεί βάρεσε το φότο φίνις και για του λόγου του, τον Kurt, που η αντισυμβατική μορφή του, σηματοδότησε το έμβλημα μιας ολόκληρης γενιάς.

Στα μικράτα του, εκεί στην περιφέρεια του Αμπερντίν, στην βορειοδυτική ακτή της Στέιτς, ήταν εκείνο το παιδάκι που σου ξυπνάει μέσα σου Ηρωδικές τάσεις, να το πιάσεις από το λαιμό και να το στρίβεις δίχως έλεος ακόμη κι αν το νιώσεις να χτυπιέται με αγωνία, σκούζωντας για βοήθεια. Είναι μια λαμπρή περίοδος το μέσον των 60s,  για την οικονομία της Υπερδύναμης, αφού παρότι εμπλεκόμενη, όπως συνήθως σε εξωτερικά πολεμικά μέτωπα, οι πολίτες απολαμβάνουν ένα υψηλότατο επίπεδο ζωής, φουλ στα αγαθά και την καλοπέραση. Ακόμη και για τους κατωτέρας εργασιακής στάθμης Αμερικάνους, σαν τον μηχανικό αμαξιών Ντον και την σερβιτόρα Γουέντυ Κομπέιν, που δίχως ιδιαίτερους προβληματισμούς θα έλθουν εις γάμου κοινωνία και σύντομα θα φέρουν στον κόσμο τον καρπό του έρωτα τους, τον μικρό Κερτ Ντόναλντ. Έναν πραγματικό Βελζεβούλη όμως, υπερκινητικό στα άκρα, ζημιάρη και καταστροφικό, που καμία τιμωρία δεν τον κάνει καλά, που δεν τον συνετίζει πόντο, κατάσταση που γρήγορα θα φέρει τους γονείς του σε ρήξη. Από τα πέντε, μέχρι την εφηβεία του, ο απροσάρμοστος νέος, θα νιώσει να μην τον επιθυμεί κανείς δίπλα του, ούτε μοναχική μάνα, ούτε πατέρας στην καινούργια του φαμίλια, ούτε αδέλφια, ούτε παππούδια, που δεν ανέχονται την εξωφρενικά ζημιάρικη τάση του. Το κινούμενο με χίλια μυαλό του, θα βρει διέξοδο στην μελέτη των μαθηματικών, που σε συνδυασμό με τους αναλγητικούς μπάφους, θα κτίσουν μια στα όρια ιδιόμορφη περσόνα ξέχωρης καλλιτεχνικής εκφραστικής διάθεσης. Σκίτσα, ταινιούλες μικρού μήκους, στίχοι, κιθάρα, τα πρώτα παρεάκια στα γκαράζ της γειτονιάς, κάποια στιγμή η φόρμουλα θα κτίσει ένα δυναμικό τρίγωνο με κοινές αφετηρίες και κίνητρα, που θα μοστράρει το ειρωνικό μαρκιζάκι Nirvana. τα υπόλοιπα είναι ιστορία, για την πιο επιτυχημένη ροκ μπάντα της εποχής της και αναμφίβολα μια από τις πλέον δοξασμένες στην πορεία του πενταγράμμου...

Είναι η πρώτη φορά, μετά από δεκάδες άλλα αφιερώματα στην ζωή του άστατου Cobain, που ένα ντοκιμαντέρ παίρνει με σφραγίδα και με βούλα την έγκριση ολάκερης της οικογένειας του μουσικού, για να δημιουργηθεί. Εκλεκτός για να φέρει εις πέρας το πόνημα. ένας δοκιμασμένος στο είδος σκηνοθέτης, ο Brett Morgen, που με την στήριξη του κραταιού HBO και με άπλετο χρόνο στην διάθεση του, κτίζει το ομάζ στον καλλιτέχνη, έχοντας στα χέρια του όλα (σχεδόν) τα υλικά που θα μπορούσε να ζητήσει. Καταρχήν έχοντας εξασφαλισμένη την παρουσία των (ζορισμένων πλην όχι ιδιαίτερα μετανιωμένων για την στάση τους) γονιών και των αδελφών, που θα μιλήσουν για τα χρόνια της ζωής του Kurt πριν εξελιχθεί σε αστέρι παγκόσμιας εμβέλειας. Με εξειδικευμένη παραγωγό την ίδια την 22χρονη κόρη του τραγουδιστή, συνθέτη, φρόντμαν και ψυχής των Nirvana, δεν θα ήταν δυνατόν να απουσιάζει ούτε η γυναίκα που έγραψε μια ξεχωριστή σελίδα στο πλευρό του, δηλαδή την Courtney Love. Που και εμφανίζεται δια ζώσης, το κυριότερο όμως δίνει στον δημιουργό σπάνιο υλικό από το προσωπικό αρχείο του ανδρός της, πλάνα και ιδιόχειρα συγγράμματα του, που για πρώτη φορά θα πέσουν στην αντίληψη του θεατή / θαυμαστή του γκρουπ. Με το παρών να δηλώνει μόνο ο ένας εκ των δύο της τρόικας, ο πιο συνεσταλμένος και κατασταλαγμένος πλέον στα πενήντα του κοντά, μπασίστας Krist Novoselic, όμως, αυτομάτως δημιουργείται ένα εύλογο κενό, από την απουσία του έτερου κομπανιέρου ντράμερ, Dave Grohl, που προφανώς θα είχε να πει πολλά κι αυτός για την συνεργασία του επί σκηνής με τον Cobain.

Η αφήγηση, έχοντας την πληθώρα του χρόνου (135 ολόκληρα λεπτά) για να αναπτυχθεί, δεν δείχνει την παραμικρή διάθεση βιασύνης και ουσιαστικά ακολουθεί την πορεία του πιο επιτυχημένου ροκουμένταρυ της εποχής, Searching For Sugarman, παρέχοντας διαρκώς πληροφορίες για το κεντρικό πρόσωπο, ωσότου καλυφθεί ολοκληρωτικά η μελέτη της προσωπικότητας του. Το φιλμ στην ουσία χωρίζεται σε τρία τσάπτερς, στα νεανικά χρόνια του ποιητή, στην απόμακρη και προβληματική κοινωνία που μεγάλωσε, ακολούθως στην περίοδο κτισίματος της μπάντας στο Σιάτλ και στην ραγδαία άνοδο της στην εκτίμηση του κοινού και τέλος στο τελευταίο στάδιο της ζωής του Kurt, εποχή που στήνει κι ίδιος την δική του οικογένεια, αρκετά politically incorrect για τα δεδομένα της Αμερικής, που θα πέσει καθημερινώς στο στόχαστρο των ταμπλόιντς για την ανευθυνότητα - κυρίως - που Kurt και Courtney έδειξαν κατά την γέννηση της θυγατέρας τους. Είναι και το πόιντ που η κατάσταση δείχνει να ξεφεύγει ολοκληρωτικά από τον έλεγχο του Cobain, είναι η περίοδος που τα ναρκωτικά πλέον έχουν συντρίψει το σκεπτικό του, ωθώντας τον να ομολογήσει πως πλέον δεν είναι ναρκομανής, αλλά κουρασμένος.

Κουρασμένος, από μια απόρριψη που ο ίδιος βίωσε από νωρίς, ταλαιπωρημένος από έναν κόσμο πολύ μακρινό από εκείνον που αυτός οραματίστηκε, ίσως και εξουθενωμένος που η έξοδος του από αυτή την πραγματικότητα, δεν έγινε ακόμη γεγονός, ακόμη κι αν το πάλεψε πολύ πριν γίνει ποπ άικον, πέφτοντας στις γραμμές του τρένου, ψάχνοντας τον λυτρωμό. Ο συρμός, κατά την παράδοση, πέρασε από την διπλανή ράγα και η ιστορία γράφηκε διαφορετικά. Η μουσική κέρδισε ένα συγκρότημα που στιγμάτισε όσο λίγα την πορεία της, μέσα από τρία θρυλικά άλμπουμς, μα κυρίως από την αντιβεντετική και μαζί όλα τα πιθανά αντί, δράση των μελών του. Επιτηδευμένη ή όχι, το κοινό που έχει το σπουδαίοτερο κριτήριο του ενστίκτου, είναι και εκείνο που έχει την τελική απάντηση. Η έξοδος της ταινίας, με την χρήση μελαγχολικής στιγμής από το ιστορικότερο unplugged όλων εποχών - έξυπνα όχι του The Man Who Sold The World, αυτός είναι άλλος και όχι ο Cobain και ευτυχώς παρόλες τις αντίθετες ενδείξεις δεν έφυγε νωρίς - όπως το πρόβαλλε το κανάλι που ο Cobain λοιδωρεί στιγμές πριν ως Μ Teetee V, δεν αφήνει και πολλές αμφιβολίες για την αυθεντικότητα των κινήτρων. Είναι μόνο λίγες στιγμές πριν ο αυτοκαταστροφικός Cobain φύγει για την αιωνιότητα, όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει ίσως και δεκαετίες προηγούμενα στους δικούς του ανθρώπους μέσα από τα κείμενα και την στάση του, που εδώ στήνονται γραμμή προς γραμμή, άλγος προς άλγος, για να βγάλουν προς τα έξω την μοναξιά και τον πόνο μιας μαραζωμένης ψυχής.

Για πες: Το Montage Of Heck - τίτλος παρμένος από τα νεανικά ομώνυμα κολάζ του Cobain - μπαίνει κι αυτό μα στην σειρά του στον κατάλογο των εξαιρετικών αφιερωμάτων - ντοκουμέντων σε προσωπικότητες που στιγμάτισαν το κοινωνικό γίγνεσθαι κατά τον εικοστό αιώνα. Καλοζυγισμένο, καλοσχεδιασμένο, όχι αγιογραφικό, δεν θα μπορούσε να υπάρξει τέτοιο άλλωστε, το πορτρέτο του Kurt Cobain, προβάλλει την πορεία ζωής ενός ατόμου με πέραν των συμβάσεων σκέψη και έκφραση, όπως διαθέτουν αμέτρητοι σκόρπιοι σε όλο τον κόσμο. Απλώς εκείνος είχε την τύχη, η "λογική" του να πιάσει την δεδομένη στιγμή τον εν βρασμό παλμό του πλήθους και να τον αναδείξει σε all time legend. Σημαιοφορώντας τον για όλους αυτούς τους ομοίους του, που παρέμειναν στον σκοτάδι,την αφάνεια και το ουσιαστικό περιθώριο τους για πάντα...

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Στα πιο ακραία όρια της φιλοδοξίας! Από τους παραγωγούς του καταπληκτικού The King's Speech και με την υπογραφή του αξιόλογου σκηνοθέτη Justin Kurzel, έρχεται μια ακόμη, επικών διαστάσεων διασκευή του μυθικού έργου του William Shakespeare, Macbeth, στην κατά τα φαινόμενα πιο τρομακτική και περιπετειώδη κινηματογραφική βερσιόν του μέχρι στιγμής. Η ιστορία του ατρόμητου πολεμιστή και εμπνευσμένου ηγέτη, που παρακινούμενος από την ματαιοδοξία του, θα οδηγηθεί σε ένα ακατάπαυστο κυνήγι του βασιλικού θρόνου της Σκοτίας, στα μέσα του 11ου αιώνα. Μια φανατισμένη και άκρως φορτισμένη διεκδίκηση στην οποία θα έχει ως βασικό και αναπόσπαστο υποστηρικτή την ίδια του την διψασμένη για δόξα και μεγαλεία σύζυγο. Εξαιρετική μοιάζει η καλλιτεχνική διεύθυνση του φιλμ, από τα πρώτα προωθητικά πλάνα του τρέιλερ, που η Weinstein Company έριξε στην αγορά, υποστηρίζοντας το προιόν της, που θα κάνει την εμφάνιση του στις αίθουσες, μετά τηνε πίσημη πρώτη του στο φεστιβάλ των Καννών, προς το τέλος του 2015.

Ένα πανίσχυρο υποκριτικό δίδυμο, Οσκαρικού επιπέδου, ορίζει το ζευγάρι των διεκδικητών της πολυπόθητης θέσης, αποτελούμενο από τον Michael Fassbender και την Marion Cotillard, ενώ στους περιφερειακούς ρόλους συναντάμε και τους David Thewlis, Elizabeth Debicki, Jack Reynor, Sean Harris και Paddy Considine.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Οκτωβρίου 2015

Μετά το τέλος του κόσμου, ένας τόπος παρέμεινε ακόμη ζωντανός! Βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα φαντασίας του Nissar Modi, είναι το δραματικό θρίλερ Z For Zachariah, που σκηνοθετεί ο αξιόλογος Craig Zobel, πάνω σε σενάριο που υπογράφει ο Robert C. O'Brien. Την επαύριο της πυρηνικής καταστροφής μια νεαρή γυναίκα επιβιώνει ολομόναχη στην άγρια φύση, αντιλαμβανόμενη με τον καιρό, πως είναι η μοναδική γυναίκα ζωντανή στον κόσμο. Ένας περιπλανώμενος επιστήμονας, που θα διαλύσει την μοναξιά της, επίσης επιζήσαντας, αλλά τρελαμένος από την έκθεση του στην ακτινοβολία, θα αποτελέσει για εκείνη μια αχτίδα αισιοδοξίας για το κτίσιμο ενός καινούργιου κόσμου. Η άφιξη όμως ενός άλλου άντρα, στην ακόμη μακρυά από τον κίνδυνο κοιλάδα, θα προκαλέσει τριγμούς στην σχέση του ζευγαριού. Αξιόλογο και ελκυστικό το πρώτο τρέιλερ, του φιλμ που έκανε την επίσημη πρεμιέρα του στα πλαίσια του φεστιβάλ Sundance, αφήνοντας ανάμεικτες εντυπώσεις και που ήδη έχει προγραμματιστεί να βγει στις αίθουσες στις 21 Αυγούστου 2015 από την Roadside Attractions.

Ένα εξαιρετικό τρίγωνο ερμηνευτών μοιράζεται τους ρόλους της πλοκής, με την αγγελική Margot Robbie να στέκει στο μέσον των δύο μνηστήρων, δηλαδή του πάντα υψηλών επιδόσεων Chiwetel Ejiofor και του δυναμικού Chris Pine.

Στις δικές μας αίθουσες? Δεν έχει προγραμματιστεί...

Στην σκιά του πολέμου, ένας άντρας θα δείξει στον κόσμο, πως είναι να αντιστέκεσαι! Ένα δραματικό θρίλερ που βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά, είναι η καινούργια παραγωγή της Dreamworks / Fox 2000, Bridge Of Spies, που αφηγείται την ιστορία του Τζέιμς Ντόνοβαν, δικηγόρο από το Μπρούκλυν, που θα βρεθεί στην μέση των πυρών, καθώς θα αναλάβει από την CIA, την απίστευτη αποστολή, να διαπραγματευθεί εν καιρώ απόλυτης ψυχρότητας, την απελευθέρωση ενός αιχμάλωτου πιλότου αεροσκάφους U-2. Οι σεναριογράφοι Matt Chapman και Joel & Ethan Coen, μεταφέρουν σε κινηματογραφική γραφή, την εξωπραγματική αυτή εμπειρία του νομικού, να ρισκάρει τα πάντα, προκειμένου να φέρει εις πέρας το δύσκολο έργο, αλλά και να ξεπεράσει τα όρια που είχε θέσει για τον εαυτό του. Η σκηνοθεσία ανήκει στον σπουδαίο και επί τρεις φορές κάτοχο του Βραβείου Όσκαρ σκηνοθεσίας Steven Spielberg, που δεδομένα ράβει ξανά κοστούμι για να παραστεί στην απονομή της Ακαδημίας και για την επόμενη χρονιά, μιας και η Γέφυρα των Κατασκόπων, αναμένεται να κάνει την επίσημη πρεμιέρα της στις 16 Οκτωβρίου 2015. 

Για πολλοστή φορά ο Μούσιας συνεργάζεται με τον πολυβραβευμένο Tom Hanks, που εδώ κρατά τον ρόλο του Ντόνοβαν, έχοντας στο πλευρό τους μια σπουδαία ομάδα ερμηνευτών. Όπως ο τιμημένος τρις με Τόνι, Mark Rylance ως πράκτορας της KGB, Ρούντολφ Έιμπελ, ο Scott Shepherd ως Αμερικάνος κατάσκοπος Χόφμαν, η Amy Ryan ως σύζυγός του Ντόνοβαν, ο Sebastian Koch ως ο Ανατολικογερμανός αντίδικος Βόγκελ και ο Alan Alda, ως σύνδεσμος του συνήγορου με την δικηγορική φίρμα που εκπροσωπεί. 

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 26 Νοεμβρίου 2015 από την Odeon

Τίποτα από όσα έχεις ζήσει, δεν μπορεί να σε προετοιμάσει! Εμπνευσμένο από πραγματικά, ανατριχιαστικά όσο και απίστευτα περιστατικά που έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια προσέγγισης της υψηλότερης κορυφής στον κόσμο, είναι το θρίλερ Everest, που περιγράφει την αγωνιώδη προσπάθεια ορειβατών, να σκαρφαλώσουν στο υψηλότερο σημείο του πλανήτη. Δύο διαφορετικής εκκίνησης αποστολές, που συναγωνίζονται στις πιο αντίξοες συνθήκες και πέρα από κάθε όριο, οδηγώντας συναισθήματα και πάθη στα άκρα, διεκδικώντας η καθεμιά από την μεριά της την πολυπόθητη πρωτιά. Μετά από δύο δημιουργίες που δεν τα πήγαν και άσχημα στα διεθνή Box Office, τα Two Guns και Contraband, ο Σκανδιναβός σκηνοθέτης Baltasar Kormakur, υπόσχεται δράση, ριψοκίνδυνα πλάνα σε καταστάσεις πέρα από κάθε λογική και φαντασμαγορία στα παγωμένα τοπία σε υψόμετρο πάνω από δέκα χιλιάδες μέτρα, εκεί που δοκιμάζονται σε υπέρτατο βαθμό οι ανθρώπινες αντοχές. Η παραγωγή της Universal και της Cross Creek Pictures, σε σενάριο των William Nicholson (Gladiator) και Simon Beaufoy (Slumdog Millionaire) αναμένεται να προσεγγίσει τις σκοτεινές αίθουσες σε παγκόσμια πρεμιέρα στις 18 Σεπτεμβρίου 2015.

Εκτός του θέματος που ήδη κεντρίζει το ενδιαφέρον των σινεφίλ, μια πλήρης σταρική ομάδα ηθοποιών αποτελεί έναν πανίσχυρο πόλο έλξης, αποτελούμενη από τους Jason Clareke, Josh Brolin, John Hawkes, Robin Wright, Emily Watson, Keira Knightley, Sam Worthington και Jake Gyllenhaal. Το τρέιλερ κυριολεκτικά σκίζει, για την πλέον αναμενόμενη κινηματογραφική στιγμή, των αρχών της νέας φθινοπωρινής σεζόν.

Στις δικές μας αίθουσες? Την 1η Οκτωβρίου 2015

Μην παραδίνεσαι, ποτέ μην εγκαταλείπεις την μάχη! Δράμα εποχής, από την σκηνοθέτιδα Sarah Gavron που έχει δώσει τα διαπιστευτήρια της με το Brick Lane, είναι το φιλμ Suffragette, που αναμένεται να προσεγγίσει τους κινηματογράφους, με την έναρξη της επόμενης φιλμικής σεζόν. Σε σενάριο της Abi Morgan που έγινε γνωστή από το εξίσου ιστορικής αναφοράς Iron Lady, το έργο μας μεταφέρει στην περίοδο που οι γυναίκες διεκδίκησαν ισονομία, ισότητα και δικαίωμα ψήφου, κτίζοντας έτσι τις βάσεις του φεμινιστικού κινήματος. Γυναίκες όχι της υψηλής αριστοκρατικής κοινωνίας, αλλά εργαζόμενες της χαμηλότερης κάστας, αλλά τόσο μαχητικές στην αναζήτηση των δικαιωμάτων τους, που έμεινα στα χρονικά ως οι Σουφραζέτες που δεν δίστασαν να τα βάλουν ακόμη και με τις πιο καλά οργανωμένες αστυνομικές δυνάμεις, που χρησιμοποίησαν εναντίον τους ένοπλη βία. Η ταινία θα ανοίξει σε περιορισμένο κύκλωμα αιθουσών στην Αμερική στις 23 Οκτωβρίου 2015 σε διανομή της Focus Features και σε συνεργασία παγκοσμίως με τις Film 4 και Pathe.

Ένα πολύ δυναμικό καστ, αποτελούμενο από κορυφαίες ερμηνεύτριες ανεβάζει ακόμη περισσότερο το επίπεδο της παραγωγής, με προεξάρχουσες του κινήματος τις Carey Mulligan, Helena Bonham Carter και Meryl Streep. Στους ανδρικούς ρόλους τους βασικούς χαρακτήρες υποδύονται οι Brendan Gleeson και Ben Whishaw.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 17 Μαρτίου 2016 από την Seven / Spentzos