Movies Ltd

Μια ολόκληρη πόλη στα πόδια τους! Λένε πως ένας καλός σεναριογράφος, δεν γίνεται ποτέ ένας καλός σκηνοθέτης. τα παραδείγματα άλλωστε πέρα από πολλά είναι και τρανταχτά, ονομάτων που δεν τα κατάφεραν εξίσου το ίδιο με την γραφίδα και την κάμερα. Την αντίληψη αυτή επιχειρεί να αλλάξει ο Brian Helgeland, ο σπουδαίος συγγραφέας του LA Confidential και του Mystic River, ταινίας που του χάρισε και την κορυφαία Οσκαρική διάκριση και που υπογράφει την ταινία Legend, η οποία αφηγείται την πραγματική ιστορία των δίδυμων γκάνγκστερς Ρον και Ρέτζι Κρέι, που κυριάρχησαν στον υπόκοσμο του Λονδίνου στα 60s. Το φιλμ είναι βασισμένο στο βιβλίο του John Pearson, The Profession Of Violence και παρακολουθεί την πορεία των αδελφών από την στιγμή που εισέρχονται στο συνδικάτο τού εγκλήματος μέχρι την στιγμή που φτάνουν στο ζενίθ της καριέρας τους, κυρίαρχοι ολόκληρης της Εγγλέζικης πρωτεύουσας. Πρεμιέρα από την Canal Plus και την Working Title στις 11 Σεπτεμβρίου, πρώτα βεβαίως στο μεγάλο νησί που προσφέρει το φόντο της εξέλιξης της ίντριγκας.

Σπουδαία ευκαιρία για τον Tom Hardy, αγαπημένο του κοινού πρωταγωνιστή, να αναδείξει για ακόμη φορά το ταλέντο του, μετά την ατασθαλία της ανείπωτης σαχλαμάρας Child 44. Σε διπλό ρόλο ο σπουδαίος σταρ, ελπίζει να κτίσει πάνω στην μορφή του ένα αξιόλογο μοντέρνο γκανγκστερικό νουάρ. Στο πλευρό του συμμετέχουν επίσης και οι Emily Browning, Taron Egerton, Christopher Eccleston, David Thewlis, Chazz Palminteri.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 5 Νοεμβρίου 2015 από την Seven / Spentzos

Πρώτος μήνας της καλοκαιρινής σεζόν, που τουλάχιστον στις μεγάλες κινηματογραφικές αγορές θεωρείται ως η πιο εμπορική, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που το κοινό δεν δείχνει να θέλγεται ιδιαίτερα από τις προτάσεις που πρόκειται να βγουν στις θερινές αίθουσες. Τέσσερις είναι οι ημερομηνίες που θα ριχτούν στην αγορά τα νέα φιλμς, τέσσερις Πέμπτες που οι σινεφίλ θα έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε προτάσεις για κάθε γούστο. Ξεχωριστή θέση αναμφίβολα μεταξύ των είκοσι περίπου καινούργιων ταινιών του Μάη, κατέχει φυσικά η μεγάλη επιστροφή του Mad Max, που με την μαρκίζα Fury Road και κάτω από την σκηνοθετική καθοδήγηση του εμπνευστή της σειράς George Miller, ελπίζει να σαρώσει ξανά στα box office. Δίχως Mel Gibson όπως είναι φυσικό, μα με Tom Hardy στον κεντρικό ρόλο. Εξίσου σημαντική νέα έξοδος αναμένεται να είναι και η περίπτωση του Tomorrowland, με τον George Clooney σε ρόλο ξεπεσμένου ηλικιωμένου πρώην boy genius στην αναβίωση στο πανί, της πετυχημένης ατραξιόν των θεματικών πάρκων της Disney.

Από τα ονόματα των δημιουργών που θα ακουστούν αυτό τον μήνα, ξεχωρίζουν, βεβαίως εκείνο του Jean Luc Godard (Adieu Au Langage), του Patrice Leconte (Une Promesse) και του Abel Ferrara στην βιογραφική ταινία του Pasolini. Για τους φανς του τρόμου, υπάρχει το ριμπούτ του θρυλικού Poltergeist, αλλά και η ταινία παραγωγής James Wan, Demonic, που υπόσχεται να σκορπίσει αμέτρητες ανατριχίλες. Όσο από κομεντί, προφανώς ξεχωρίζει η αμερικάνικη Hot Pursuit με το εκρηκτικό ντουέτο Witherspoon / Vergara, αλλά και το φραντσέζικο Tu Veux Ou Tu Veux Pas? με την πανέμορφη Sophie Marceau σε μια πιπεράτη και σέξι εμφάνιση. Η παρουσίαση των νέων ταινιών του μήνα, είναι μια προσφορά της κορυφαίας μπράντας ηχητικών συστημάτων KEF!

Une Promesse

Δράμα, Ρομάντζο - Γαλλία 2013, εγχρ., 98’

Σκηνοθεσία: Patrice Leconte Σενάριο: Patrice Leconte, Jérôme Tonnerre, βασισμένο στην νουβέλα του Stefan Zweig Ηθοποιοί: Rebecca Hall, Alan Rickman, Richard Madden Διανομή: Seven / Spentzos

Ένα ρομαντικό δράμα που εκτυλίσσεται στην Γερμανία λίγο πριν το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, που επικεντρώνει στον δεσμό που αναπτύσσεται ανάμεσα σε μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα, που ερωτεύεται τον προστατευόμενο του κατά πολύ μεγαλύτερου της, συζύγου. Πρώτα θα τους χωρίσουν οι συνθήκες, κατοπινά ο πόλεμος, ποτέ δεν θα σβήσει η δίψα που έχουν ο ένας για τον άλλο. [Review / Κριτική]

Vice

Περιπέτεια, SciFi - ΗΠΑ 2015, εγχρ., 96’

Σκηνοθεσία: Brian A Miller Σενάριο: Andre Fabrizio, Jeremy Passmore Ηθοποιοί: Ambyr Childers, Thomas Jane, Bryan Greenberg, Bruce Willis Διανομή: Seven / Spentzos

Θρίλερ καταιγιστικό, με ψήγματα επιστημονικής φαντασίας, μιας και περιγράφει ως υπαρκτό ένα θέρετρο εκεί που οι πελάτες του, έχουν την δυνατότητα να πραγματοποιήσουν ακόμη και τα πιο ακραία τους όνειρα, ταξιδεύοντας σε έναν κόσμο εικονικής πραγματικότητας, έχοντας στην συντροφιά της φαντασίας τους, πρόσωπα που μοιάζουν με τα ανθρώπινα. [Review / Κριτική]

Les Combattants

Δράμα, Ρομάντζο - Γαλλία 2014, εγχρ., 98’

Σκηνοθεσία: Thomas Cailley Σενάριο: Thomas Cailley, Claude Le Pape Ηθοποιοί: Adèle Haenel, Kévin Azaïs, Antoine Laurent Διανομή: Feelgood Ent.

Ήρεμο και γαλήνιο φαντάζει και το καλοκαίρι που έρχεται για τον συνεσταλμένο Αρνό, που φαντάζεται πως θα το περάσει μεταξύ συγγενών και φίλων, αλλά και μερεμετιών που θα αναλάβει για να καλύψει τα έξοδα του. τα πάντα θα αλλάξουν μονομιάς μόλις γνωρίσει την Μεντλέν, όμορφη, όσο και δυναμική και σωματικά, συνομήλικο του, που θα του ξυπνήσει το ερωτικό πάθος. [Review / Κριτική]

Demonic

Θρίλερ, Τρόμου - ΗΠΑ 2015, εγχρ., 90’

Σκηνοθεσία: Will Canon Σενάριο: Max La Bella, Doug Simon, Will Canon Ηθοποιοί: Maria Bello, Frank Grillo, Cody Horn, Dustin Milligan, Megan Park, Scott Mechlowicz Διανομή: Odeon

Ένα ακραία βίαιο περιστατικό θα λάβει χώρα στην Λουιζιάνα, καθώς σε απομονωμένη παράγκα θα βρεθούν κατακρεουργημένα τα πτώματα έξι νεαρών φοιτητών, που πιθανότατα συμμετείχαν σε αποκρυφιστικές τελετές. Μια υπόθεση που θα κληθεί να λύσει ο σερίφης της περιοχής, σε συνεργασία με μια πεπειραμένη στον τομέα της ψυχίατρο. [Review / Κριτική]

Clouds of Sils Maria

Δράμα - Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία 2014, εγχρ., 123’

Σκηνοθεσία: Olivier Assayas Σενάριο: Olivier Assayas Ηθοποιοί: Juliette Binoche, Kristen Stewart, Chloë Grace Moretz Διανομή: Weird Wave

Μια διάσημη και αναγνωρισμένη από την λαμπερή της πορεία ηθοποιός, έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον χειρότερο της εφιάλτη, καθώς θα συμφωνήσει να συμμετάσχει στο ίδιο θεατρικό έργο που εκτόξευσε την καριέρα της στα ύψη, πριν από ακριβώς είκοσι χρόνια. Μόνο που ο ρόλος αυτή την φορά θα είναι διαφορετικός από αυτόν της πρώτης. [Trailer] [Review / Κριτική]

Macondo

Δράμα - Αυστρία 2014, εγχρ., 123’

Σκηνοθεσία: Sudabeh Mortezai Σενάριο: Sudabeh Mortezai Ηθοποιοί: Ramasan Minkailov, Aslan Elbiev, Kheda Gazieva Διανομή: Seven / Spentzos

Ένας εντεκάχρονος πρόσφυγας από την Τσετσενία, που ζει πλέον στην Βιέννη, θα δει την φαινομενική ηρεμία του να ανατρέπεται καθώς θα εμφανιστεί στην ζωή του ένας φίλος του προσφάτως θανόντος πατέρα του. Συμμετοχή στο Διαγωνιστικό τμήμα, του πρόσφατου Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. [Review / Κριτική]

Pasolini

Δράμα, Βιογραφία - Γαλλία, Ιταλία, Βέλγιο 2014, εγχρ., 86’

Σκηνοθεσία: Abel Ferrara Σενάριο: Abel Ferrara Ηθοποιοί: Willem Dafoe, Maria de Medeiros, Ninetto Davoli, Riccardo Scamarcio Διανομή: Strada Films

Μια διεισδυτική ματιά στις τελευταίες ημέρες της ζωής του κορυφαίου Ιταλού σκηνοθέτη Πιερ Πάολο Παζολίνι στα 1971, καθώς προετοίμαζε την καινούργια του ταινία, που θα ακολουθούσε το αιρετικό Σαλό 120 Ημέρες Στα Σόδομα. Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του 71ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπως και σε αυτό του Τορόντο. [Trailer] [Review / Κριτική]

Mad Max: Fury Road

Περιπέτεια, Δράσης - Αυστραλία, ΗΠΑ 2014, εγχρ., 120’

Σκηνοθεσία: George Miller Σενάριο: George Miller, Brendan McCarthy, Nico Lathouris Ηθοποιοί: Tom Hardy, Charlize Theron, Nicholas Hoult, Hugh Keays-Byrne, Rosie Huntington-Whiteley, Riley Keough, Zoë Kravitz, Abbey Lee, Courtney Eaton Διανομή: Tanweer

Λίγα χρόνια μετά την ολοκληρωτική καταστροφή που έπληξε τον κόσμο, ο Μαξ, πρώην ρέιντζερ στους αυτοκινητόδρομους, θα συναντήσει την Φουριόζα, μια γυναίκα που θα αποπειραθεί να διασχίσει την απέραντη έρημο, έχοντας μαζί της πέντε πρώην ομήρους του Τυράννου Τζο. Δίχως άλλη επιλογή ο Μαντ Μαξ θα συνοδεύσει τις γυναίκες στο ριψοκίνδυνο ταξίδι τους. [Trailer] [Review / Κριτική]

Escobar: Paradise Lost

Δράμα, Θρίλερ - Γαλλία, Ισπανία, , ΗΠΑ 2014, εγχρ., 120’

Σκηνοθεσία: Andrea Di Stefano Σενάριο: Andrea Di Stefano Ηθοποιοί: Benicio Del Toro, Josh Hutcherson, Claudia Traisac, Brady Corbet, Carlos Bardem, Ana Girardot Διανομή: Odeon

Είναι καλοκαίρι του 1983 και ο νεαρός Καναδός σέρφερ περνάει τις καλοκαιρινές του διακοπές στις πανέμορφες ακτές της Κολομβίας. Εκεί που θα συναντήσει το κορίτσι των ονείρων του, την όμορφη Μαρία, αγνοώντας όμως πως είναι η αγαπημένη ανιψιά, του νούμερο ένα βαρόνου της κοκαΐνης στην χώρα, Πάμπλο Εσκομπάρ. [Trailer] [Review / Κριτική]

Chic!

Κομεντί - Γαλλία 2014, εγχρ., 98’

Σκηνοθεσία: Jérôme Cornuau Σενάριο: Jean-Paul Bathany Ηθοποιοί: Fanny Ardant, Marina Hands, Éric Elmosnino, Laurent Stocker, Catherine Hosmalin, Philippe Duquesne, India Hair Διανομή: Seven / Spentzos

Τεράστια ζημιά στην έμπνευση της κορυφαίας μοντελίστ της Γαλλίας Αλίσια Ρικοζί, έχει προκαλέσει ο πρόσφατος χωρισμός της, με συνέπεια η επόμενη κολεξιόν της να παραμένει ανολοκλήρωτη. Ευθύνη που θα πέσει στον ώμο της όμορφης βοηθού της, που πρέπει να εντοπίσει τον κατάλληλο άντρα, να της ξυπνήσει το ερωτικό πάθος. [Review / Κριτική]

Paulette

Κομεντί - Γαλλία, 2012, εγχρ., 120’

Σκηνοθεσία: Jérôme Enrico Σενάριο: Bianca Olsen, Laurie Aubanel, Jérôme Enrico, Cyril Rambour Ηθοποιοί: Bernadette Lafont, Carmen Maura, Dominique Lavanant, Françoise Bertin Διανομή: Tanweer

Ηλικιωμένη χήρα, ιδιοκτήτρια γειτονικού καφέ, που την έχουν πνίξει τα χρέη, αναζητά διέξοδο από την απόγνωση, δείχνοντας ικανή να καταπιαστεί με το οτιδήποτε προκειμένου να γλυτώσει. Ακόμη και να γίνει, υπεράνω πάσης υποψίας, βαποράκι που διακινεί ινδική κάνναβη, στα περίχωρα του Παρισιού.

The Humbling

Κομεντί - ΗΠΑ, 2014, εγχρ., 112’

Σκηνοθεσία: Barry Levinson Σενάριο: Buck Henry, Michal Zebede Ηθοποιοί: Al Pacino, Greta Gerwig, Nina Arianda, Dylan Baker, Charles Grodin, Dan Hedaya, Kyra Sedgwick Διανομή: Seven / Spentzos

Ο Σάιμον Άξλερ είναι ένας σπουδαίος, διάσημος ηθοποιός, που αγγίζει τα 70 του χρόνια. Ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι το ταλέντο του τον έχει εγκαταλείψει κι έχει χάσει τη δύναμή του να σαγηνεύει. Η κρίση του, επαγγελματική αλλά ουσιαστικά υπαρξιακή, τον οδηγεί να πηδήξει από τη σκηνή στο κενό. [Review / Κριτική]

Unknown Land

Δράμα - Ελλάς, Κύπρος, Υεμένη 2012, εγχρ., 78’

Σκηνοθεσία: Manuel de Coco Σενάριο: Manuel de Coco Ηθοποιοί: Manos Kokoromitis, Shaiya Salem, Daniel Plackett Διανομή: Filmboy

Η απαγορευμένη ταινία που δίχασε τον αραβικό και τον εβραϊκό κόσμο. Υεμένη 2011, με την επανάσταση να βρίσκεται σε εξέλιξη, λίγο πριν την είσοδο του καλοκαιριού, έξω από το απομονωμένο νησί Σοκότρα, ένα Ισραηλινό σκάφος θα βυθιστεί, γεγονός που θα σημάνει συναγερμό στην ντόπια κοινωνία, που άμεσα τα μέλη της θα αναζητήσουν επιζώντες.

Tu veux... ou tu veux pas?

Κομεντί, Ρομάντζο - Γαλλία, 2014, εγχρ., 88’

Σκηνοθεσία: Tonie Marshall Σενάριο: Erwan Augoyard, Sophie Kovess-Brun, Tonie Marshall, Nicolas Mercier, Marc Syrigas Ηθοποιοί: Sophie Marceau, Patrick Bruel, André Wilms, Sylvie Vartan, François Morel Διανομή: Odeon

Ο εθισμός του στο σεξ, κόστισε στον Λάμπερτ της καριέρα του ως πιλότος. Τώρα συμμετέχοντας σε διάφορα γκρουπ απεξάρτησης, παλεύει να βρει τον ίσιο δρόμο, δουλεύοντας συνάμα ως οικογενειακός σύμβουλος. τα πάντα στην ζωή του θα ανατραπούν μόλις γνωρίσει την Ζουντίθ, που έχει ακριβώς τις ίδιες συνήθειες, δίχως όμως να τις θεωρεί πρόβλημα... [Trailer] [Review / Κριτική]

Hot Pursuit

Κωμωδία, Δράσης - ΗΠΑ, 2015, εγχρ., 87’

Σκηνοθεσία: Anne Fletcher Σενάριο:David Feeney, John Quaintance Ηθοποιοί: Reese Witherspoon, Sofía Vergara, Robert Kazinsky, Richard T. Jones, Mike Birbiglia, Michael Mosley Διανομή: Tanweer

Μια συνεπέσταστη αστυνομικός, που ποτέ της δεν παρεκκλίνει των κανόνων που προστάζει το Σώμα, για μία και μοναδική φορά στην καριέρα της, θα ακούσει το ένστικτό της και δεν θα ακολουθήσει τις προσταγές. Κι αυτή θα είναι για να προστατεύσει την χήρα ενός μαφιόζου, που οι πρώην σύντροφοί του έχουν βάλει στο μάτι για να εξοντώσουν. [Trailer] [Review / Κριτική]

Tomorrowland

Περιπέτεια, Φαντασίας - ΗΠΑ, 2015, εγχρ., 130’

Σκηνοθεσία: Brad Bird Σενάριο: Damon Lindelof, Brad Bird, Jeff Jensen Ηθοποιοί: George Clooney, Thomas Robinson, Britt Robertson, Hugh Laurie, Raffey Cassidy, Kathryn Hahn, Tim McGraw, Keegan-Michael Key, Judy Greer, Garry Chalk Διανομή: Feelgood Ent.

Ενωμένοι από το πεπρωμένο τους, η νεαρή Κέισι, λάτρης των επιστημονικών καινοτομιών και ο Φρανκ Γουόκερ, μεσήλικας πλέον, πρώην παιδί θαύμα στον χώρο των εφευρέσεων και των ανακαλύψεων, θα επιχειρήσουν ένα φανταστικό ταξίδι στον χώρο και τον χρόνο, στην Τουμόροουλαντ, εκεί που κάθε τους κίνηση έχει συνέπειες για τους ίδιους αλλά και για όλο τον υπόλοιπο κόσμο. [Trailer] [Review / Κριτική]

Hoje Eu Quero Voltar Sozinho

Δράμα - Βραζιλία, 2014, εγχρ., 96’

Σκηνοθεσία: Daniel Ribeiro Σενάριο: Daniel Ribeiro Ηθοποιοί: Ghilherme Lobo, Fabio Audi, Tess Amorim, Eucir de Souza, Isabela Guasco, Selma Egrei Διανομή: Strada Films

Ο Λεονάρντο είναι ένα τυφλός δεκαεπτάχρονος που θα αφήσει την οικογένεια του, αναζητώντας ανεξαρτησία και επιθυμώντας να ακολουθήσει την δική του πορεία ζωής. Η καθημερινότητα του, η σχέση του με την καλύτερη του φίλη Τζοβάνα και ο τρόπος που αντιλαμβάνεται τον κόσμο, θα αλλάξουν ολοκληρωτικά, όταν στην ζωή του θα μπει ο συνομήλικος του Γκάμπριελ. [Review / Κριτική]

Poltergeist

Θρίλερ, Τρόμου - ΗΠΑ, 2015, εγχρ., 93’

Σκηνοθεσία: Gil Kenan Σενάριο: David Lindsay-Abaire Ηθοποιοί: Sam Rockwell, Jared Harris, Rosemarie DeWitt, Saxon Sharbino, Kyle Catlett, Kennedi Clements, Nicholas Braun, Susan Heyward Διανομή: Odeon

Η μετακόμιση στο καινούργιο σπίτι στα προάστια για την αγαπημένη φαμίλια, σύντομα θα πάρει μια μυστηριώδη τροπή, καθώς θα αποδειχτεί πως μαζί με τους καινούργιους ενοίκους, κατοικούν το σπίτι και φαντάσματα. Που όταν θα αρπάξουν με βίαιο τρόπο την μικρή κόρη της φαμίλιας, όλοι τους θα πρέπει να ενώσουν δυνάμεις για να την σώσουν από την κόλαση. [Trailer] [Review / Κριτική]

Adieu au langage

Θρίλερ, Τρόμου - ΗΠΑ, 2015, εγχρ., 70’

Σκηνοθεσία: Jean-Luc Godard Σενάριο: Jean-Luc Godard Ηθοποιοί: Héloïse Godet, Kamel Abdeli, Richard Chevallier, Zoé Bruneau Διανομή: Weird Wave

Η ιδέα απλή. Μια παντρεμένη γυναίκα κι ένας ελεύθερος άντρας γνωρίζονται. Αγαπιούνται, διαφωνούν, χωρίζουν. Ένας σκύλος παραμένει έρμαιο ανάμεσα στην πόλη και την εξοχή. Ο καιρός περνά. Η γυναίκα και ο άντρας συναντιούνται πάλι. Κι ο σκύλος βρίσκει την θέση του ανάμεσα τους. Ο πρώην σύζυγος καταστρέφει τα πάντα. [Review / Κριτική]

Amour Fou

Δράμα - Αυστρία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, 2014, εγχρ., 96’

Σκηνοθεσία: Jessica Hausner Σενάριο: Jessica Hausner Ηθοποιοί: Christian Friedel, Birte Schnöink, Stephan Grossmann, Sandra Hüller, Sebastian Hülk, Peter Jordan Διανομή: Feelgood Ent.

Επιλεγμένο από το τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ των Καννών, το φιλμ μας ταξιδεύει χρονικά στο Βερολίνο του 1910, παρακολουθώντας το τελευταίο κομμάτι της ζωής του ζευγαριού των εραστών, που συνθέτει ο Γερμανός ποιητής, συγγραφέας, δραματουργός Χάινριχ Φον Κλάιστ και της ερωμένης του, της νεαρής και όμορφης Ενριέτ Φόγκελ. [Review / Κριτική]

Son Of A Gun

Θρίλερ, Crime - Αυστραλία, 2014, εγχρ., 109’

Σκηνοθεσία: Julius Avery Σενάριο: Julius Avery Ηθοποιοί: Ewan McGregor, Brenton Thwaites, Alicia Vikander Διανομή: Seven / Spentzos

Εικοσάχρονος που φυλακίζεται σε σωφρονιστικό ίδρυμα ως ένοχος για πλημμέλημα, αντιμετωπίζει με κουράγιο τις δυσκολίες τις φυλακής, γνωρίζοντας πως αργά ή γρήγορα δεν θα γλυτώσει από τις συμμορίες. Για καλή του τύχη θα βρει προστασία από παλιότερο βαρυποινίτη, που θα του προσφέρει στήριξη, με αντάλλαγμα όμως την αμέριστη στήριξη του στην απόπειρα απόδρασης που σχεδιάζει. [Review / Κριτική]

Tangerines

Δράμα, Αντιπολεμικό - Εσθονία, Γεωργία, 2013, εγχρ., 87’

Σκηνοθεσία: Zaza Urushadze Σενάριο: Zaza Urushadze Ηθοποιοί: Lembit Ulfsak, Elmo Nüganen, Mikheil Meskhi, Giorgi Nakashidze, Raivo Trass Διανομή: Feelgood Ent.

Αμπχαζία, περιοχή της Γεωργίας, κατά την διάρκεια του αιματηρού πολέμου του 1990. Ένας Εσθονός μεσήλικας, ο Ίβο, αρνείται να εγκαταλείψει την περιοχή, επιθυμώντας να παραμείνει για να μαζέψει την σοδειά της χρονιάς, από τις καρποφόρες μανταρινιές του. Κατά την διάρκεια των μαχών, ένας τραυματισμένος στρατιώτης θα βρεθεί στο κατώφλι του σπιτιού του κι εκείνος θα αναγκαστεί να τον περιμαζέψει και να τον περιθάλψει. [Review / Κριτική]

του Joss Whedon. Με τους Robert Downey Jr., Chris Hemsworth, Mark Ruffalo, Chris Evans, Scarlett Johansson, Jeremy Renner, Don Cheadle, Aaron Taylor-Johnson, Elizabeth Olsen, Paul Bettany, Cobie Smulders, Anthony Mackie, Hayley Atwell, Idris Elba, Stellan Skarsgård, James Spader, Samuel L. Jackson

Together Forever!

του zerVo (@moviesltd)

Πανέτοιμος να διαβείς, για ακόμη μια φορά, το κατώφλι του κινηματογραφικού θεματικού παρκου με την μαρκίζα Marvel Cinematic Universe στην κορυφή του, καλώς ή κακώς στο πίσω μέρος του μυαλού σου, γνωρίζεις πως τόσο το θετικό όσο και το αρνητικό όλων όσων πρόκειται να συναντήσεις, είναι ένα και το αυτό: Ξέρεις τι θα δεις και ξέρεις τι θα δεις! Από την μια μεριά γνωρίζεις δηλαδή πως πρόκειται να ξεδιψάσεις ακόμη και το πιο απαιτητικό για καταιγιστική δράση και ακατάπαυστο θόρυβο, μόριο του κορμιού σου, από την άλλη όμως είσαι και σχεδόν βέβαιος πως όλο αυτό το καλοστημένο πανηγύρι, δεν έχει να σου προσφέρει κάτι το ξεχωριστό, ακολουθώντας ουσιαστικά, με πολύ προσοχή ώστε να κολλήσουν καλά όλα τα παζλ, την πεπατημένη όλων των προηγούμενων μπλοκμπαστερικών στιγμών της ερυθρόλευκης μπράντας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως οι πιο ενδιαφέρουσες στιγμές της δεύτερης ετούτης σύναξης των Εκδικητών, αφορούν στις προσθήκες των νέων προσώπων, που επίσης ξεπηδούν από τις πολύχρωμες σελίδες του κόμικ...

Επιστρέφοντας στο αρχηγείο τους, κατόπιν της τελευταίας ριψοκίνδυνης αποστολής τους στην μακρινή Σοκοβία ενάντια στον μοχθηρό Βαρόνο Φον Στράκερ, οι θριαμβευτές Εκδικητές θα θα βρεθούν μπροστά σε μια καινούργια, ιδιαίτερα απειλητική πρόκληση. Καθώς τα πειράματα των ερευνητών της ομάδας, Τόνι Σταρκ και Μπρους Μπάνερ, για την τελειοποίηση του προγράμματος τεχνητής νοημοσύνης βρίσκονται σε εξέλιξη, μέσα στο ίδιο το εργαστήριο θα δημιουργηθεί μια εναλλακτική μορφή ζωής, εκείνη του Όλτρον, που σαν μοναδικό του σκοπό έχει την εξόντωση των πανίσχυρων Συμμάχων και τον κατοπινό αφανισμό ολάκερης της ανθρωπότητας. Δολοφονικά σχεδία του πανέξυπνου και χωρίς ίχνος συνείδησης οργισμένου ρομπότ, που μόνο η επανένωση των σούπερ ηρώων μπορεί να αποτρέψει...

Ε, δεν είναι πως θέλουν και πολύ οι Avengers για να ξαναγίνουν σώμα ένα, με σκοπό την προστασία του πλανήτη και του ανθρώπινου είδους, ακόμη κι αν αναμεταξύ τους πολλές φορές δεν υπάρχουν και οι καλύτερες των σχέσεων. Κατάσταση που στην παρούσα φάση θα οδηγήσει στα άκρα της, η εμφάνιση δύο πανίσχυρων (αρχικώς) αντιπάλων, που με βατήρα την αρνητική τους προδιάθεση για τον πολεμοχαρή μιλιταριστή Σταρκ / Iron Man, θα τεθούν στο πλευρό του Όλτρον, που θα τους πείσει πως οι δικές του οι προθέσεις, έχουν πιο ειρηνικό γνώμονα. Τα δίδυμα αδελφάκια Πιέτρο και Γουάντα Μαξίμοφ, εξ Ανατολικής Ευρώπης ορμώμενα, θα βρεθούν στην εισαγωγική σεκάνς πολέμου ενάντια στους Avengers, θα προκαλέσουν τον βαρύ τραυματισμό του οικογενειάρχη Κλιντ Μπάρτον / Hawkeye και στην συνέχεια με τις απίστευτες ικανότητες τους, στην αστραπιαία επίθεση ο πρώτος και στο μοίρασμα μοιραίων παραισθήσεων η δεύτερη, θα καταφέρουν ένα σημαντικό πλήγμα στην ενότητα της ομάδας. Δεν είναι διόλου τυχαίο, που η εξέλιξη του Κακού της ιστορίας, εν πολλοίς στηρίζεται στην αξία του ταχύτατου Quicksilver και της πνευματώδους Scarlet Witch, όπως άλλωστε και η διατήρηση του ενδιαφέροντος του θεατή σε υψηλό επίπεδο, κατά το πρώτο μισό του Age Of Ultron, εκεί που ξυπνούν οι μύχιες σκέψεις και οι φόβοι των άτρωτων κομπανιέρων.

Περιέργως λοιπόν, για το πληρέστατο σε ανίερους bad guys χαρακτήρες της Marvel, αυτή και μόνο η αναφορά στους αξιωματικούς του βασικού κακού του στόρι, δείχνει πως μάλλον δεν υπήρξε πετυχημένη επιλογή αυτή του Όλτρον. Τουλάχιστον δεν μοιάζει ικανοποιητική σε μέγεθος για να βάλει πλάτη την διαρκώς επεκτεινόμενη εξάδα που συνθέτουν οι Iron Man, Hulk, Captain America, Hawkeye, Thor και Μαύρη Χήρα. Το σκριπτ στέκεται ίσως περισσότερο στην φορτισμένη ψυχική του διάθεση, αφήνοντας ουσιαστικά εκκρεμή και ανολοκλήρωτη την μορφή του, δίνοντας τεράστιες ευκολίες στην επανάκαμψη του όποτε τον πετύχει δεινό, εκτοξεύοντας ουσιαστικά βολές προς την επιστημονική εξέλιξη για το μπούμερανγκ της Artificial Intelligence που πιθανώς θα επιστρέψει δριμύτερο και εχθρικότερο, όταν πραγματοποιήσει τον κύκλο του.

Σύμφωνοι, ο Josh Whedon, πιο έμπειρος πλέον από την πρώτη - και δίχως άλλη σκέψη καλύτερη - φορά του στο τιμόνι των Avengers, στήνει καταπληκτικές, πραγματικά τρισδιάστατες εικόνες εφετζιδικων καταστροφών, φτάνοντας στο σημείο να σηκώσει στον αέρα μια ολόκληρη μεγαλούπολη, στην χωρίς ανάσα σκηνή της τελικής μάχης. Η επιμονή όμως στην με ακρίβεια δευτερολέπτου μοιρασιά του κινηματογραφικού χρόνου σε κάθε έναν σούπερ αστέρα που ορίζει το τιμ, πολλές φορές λειτουργεί αποπροσανατολιστικά της γενικότερης πλοκής. Ο Άνθρωπος από Σίδερο δηλαδή, θα πρέπει να κατανοηθεί πως είναι ο Iron Man και όχι το συνεχές γκρο πλαν του Robert Downey Jr με διάφορες αντανακλάσεις οθονών να περιβάλλουν την ματιά του. Όπως και οι ανθρώπινες στιγμές, είτε του φαμιλιάρη Χοκάι, είτε του ρομάντζου που αναπτύσσεται ανάμεσα στην (λιγότερο σέξι από προηγούμενες εκδόσεις της) Νατάσα Ρομανόφ (η κουρασμένη Scarlett) και τον Πράσινο Γίγαντα (ο σκυθρωπός Ruffalo), μάλλον μεγεθύνουν αναίτια την χρονική έκταση του φιλμ, που αγγίζει σχεδόν τις δυόμισι ώρες.

Παρόλα αυτά το χειροκρότημα δεν μοιράζεται εξίσου σε όλους τους superheroes το ίδιο, μιας και δεν δείχνουν άπαντες και παρόμοιο κέφι στην τωρινή δεύτερη τους σύναξη. Ο Βίκινγκ Θωρ (Chris Hemsworth) με τον αεράτο Κάπτεν Αμέρικα (Chris Evans), ταιριάζουν υπέροχα τα χνώτα τους, στήνοντας ένα απίθανο ξυλίκι με το σφυρί και την ασπίδα τους, ενώ και ο πιο εύθραυστος όλων Χόκαι (Jeremy Renner), κατορθώνει σημαντικά πλήγμα στον εχθρό με την δραστική του ευελιξία στο τόξο. Να επαναλάβω για μια ακόμη φορά πως την παράσταση κλέβουν οι νεοεισελθόντες, ειδικά μετά από το σημείο μηδέν της οριστικής ανατροπής της συμπεριφοράς τους, το θεωρώ περιττό. Και είναι ευχής έργον για την συνέχεια του franchise, στο τρίτο πλέον κύμα της Marvelιάδας, που στην ομήγυρη θα συνυπάρχει και το κουκλί Elizabeth Olsen, έστω κι αν εδώ απαρνείται την ξανθιά κώμη προτιμώντας την καστανή, που την αγριεύει κομματάκι.

Για πες: Η ενδέκατη στην σειρά παραγωγή του κομικένιου Σύμπαντος του Stan Lee και προτελευταία της Φάσης Δύο, πριν την άφιξη του πολυαναμενόμενου Ant-Man τον ερχόμενο Ιούλη, ίσως να μην σκορπίσει ενθουσιασμό, ούτε στους φανατικότερους οπαδούς τους είδους. Φυσικά και χάρη στα απίθανα εφέ που εκτόξευσαν το κόστος παραγωγής στα 250 εκατομμύρια, θα επιστρέψει και με το παραπάνω πίσω το αντίτιμο του εισιτηρίου, στην ουσία όμως το αυτόνομο (όπως ορίζουν οι αρχές του στούντιο) φιλμ, στην πραγματικότητα στέκεται σαν συνδετικός κρίκος με το Infinity War που θα καταφτάσει στα μέσα του '18 και θα το οδηγούν καινούργιοι σκηνοθέτες. Εκεί που μάλλον κλείνουμε ραντεβού με τον υπέρτατο κακό Thanos, αν δεν έχει αλλάξει το οτιδήποτε ως τότε, η παρέμβαση των επιμέρους ιστοριών του καθενός ξεχωριστά Εκδικητή...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 30 Απριλίου 2015 από την Feelgood Entertaiment

Χωρίς... μέτρο!

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Πολλά «κιλά» σινεμά!

Υπάρχουν ταινίες που μπορούν να σου φτιάξουν την ημέρα – και τη νύχτα! Ταινίες που δεν παριστάνουν κάτι που δεν είναι. Κινούνται μακριά από ακαδημαϊσμό και κομφορμισμό, σοβαροφάνεια και κακώς εννοούμενο φορμαλισμό. Μιλούν απλά, έξυπνα, αστεία, στοχεύοντας και στο μυαλό και στην καρδιά. Σε παρασύρουν στο ρυθμό τους, στην ιστορία τους, σε κάνουν να νιώσεις οικειότητα για τους ανθρώπους τους. Τους νιώθεις δικούς σου ανθρώπους, γελάς με τα αστεία τους, στεναχωριέσαι με τις πίκρες τους, θα ήθελες να τους νουθετήσεις ή να χαζολογήσεις μαζί τους πίνοντας καφέ. Τέτοια ταινία είναι το «1001 γραμμάρια». Γενικώς, τέτοιες είναι οι ταινίες του Bent Hamer, τουλάχιστον αυτές που έχουμε δει.

Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο τελευταίο Φεστιβάλ του Τορόντο στο πρόγραμμα Masters, στη συνέχεια προβλήθηκε στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου, του Σικάγο, του Τόκιο και της Θεσσαλονίκης ανάμεσα σε άλλα, ενώ επιλέχθηκε ως η επίσημη πρόταση της Νορβηγίας για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Η υπόθεση: Το Χιλιόγραμμο είναι η μάζα του πρότυπου χιλιόγραμμου, ενός κυλίνδρου από ιριδιούχο λευκόχρυσο που φυλάσσεται στο Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών των Σεβρών στη Γαλλία. Κάθε χώρα έχει το δικό της Χιλιόγραμμο, το οποίο συγκρίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα με το πρότυπο. Η Μαρίε είναι μια όμορφη γυναίκα που εργάζεται στο Γραφείο Μέτρων και Σταθμών της Νορβηγίας. Βρίσκεται σε διαδικασία οδυνηρού διαζυγίου με τον πιλότο (σύντομα, πρώην) σύζυγό της και «αφεντικό» της στο Γραφείο είναι ο χήρος πατέρας της. Η Μαρίε ζει μέσα στη ρουτίνα, την επανάληψη, τη μοναξιά. Όταν όμως αναγκαστεί να πάει εκείνη στο Παρίσι αντί για τον πατέρα της προκειμένου να παραβρεθεί στην ετήσια συνάντηση με συναδέλφους της από όλο τον κόσμο, κάτι θα αλλάξει. Μια νέα γνωριμία. Μια υπόσχεση για καλύτερο βίο. Τελικά, η Μαρίε αναγκάζεται να «συμβιβαστεί» με το πόσο πραγματικά ζυγίζει η ανθρώπινη ζωή και με ποια μέτρα και σταθμά σκοπεύει να ζήσει.

Η άποψή μας: Αγαπάμε Bent Hamer. Αγαπάμε την ανθρωπιά του. Αγαπάμε το χιούμορ του. Αγαπάμε την ιδιοφυία του, την χωρίς μεγαλοστομίες και αλαζονεία. Αγαπάμε τη συγκίνηση που βγάζουν οι ταινίες του. Κι αγαπάμε τον τρόπο που συνήθως μαθαίνουμε και κατιτίς επιστημονικό και ενδιαφέρον παρακολουθώντας τα φιλμ του. Τούτη είναι η έβδομη μεγάλου μήκους ταινία του και είναι ό,τι πιο κοντινό στη μεγάλη του επιτυχία (για τα μέτρα του βεβαίως, δεν μιλάμε και για μπλοκμπάστερ), το «Ιστορίες της κουζίνας» (Kitchen Stories, 2003). Εδώ, η μοναχική και απογοητευμένη από τη ζωή της Μαρίε (η Ane Dahl Torp που την υποδύεται, παρουσιάζει απίστευτη φυσιογνωμική ομοιότητα – και σωματική – με την Kathleen Turner στα νιάτα της, τότε, στη δεκαετία του ΄80 όπου μας είχε τρελάνει όλους!) θα ηρεμήσει όταν γνωρίσει (και εντέλει ερωτευθεί) τον έναν Γάλλο φυσικό, τον Πι. Ο Πι είναι τόσο χαλαρός όσο εκείνη είναι σφιγμένη, τόσο θερμός όσο εκείνη είναι ψυχρή, τόσο συναισθηματικός όσο εκείνη είναι λογική. Ο άνθρωπος κάνει work in progress σχετικά με το ότι το κελάιδημα των καρδερίνων αλλάζει όσο πλησιάζουν από την ύπαιθρο στην πόλη! Για να επικοινωνούν καλύτερα μεταξύ τους, μιας που έχουν να αντιμετωπίσουν και τον θόρυβο του άστεως!

Δεν γνωρίζω αν διαθέτουμε στη χώρα μας ανάλογο Γραφείο Μέτρων και Σταθμών (ελπίζω πως ναι, φοβάμαι πως όχι), αλλά ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα με τη διαδικασία, την επιστημονική ιεροτελεστία και το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται σε πράγματα που επηρεάζουν άμεσα τις ζωές μας, χωρίς η τεράστια πλειοψηφία ημών ούτε καν να έχει την παραμικρή ιδέα για την ύπαρξή τους. Ο Hamer, βέβαια, παίρνει ξεκάθαρα το μέρος του Αφρικάνου σύνεδρου, τονίζοντας λογικά πως καλή η επιστήμη και χρήσιμη αλλά πολλές φορές όσοι ασχολούνται με κάτι συγκεκριμένο σε επίπεδο εξειδίκευσης, ομφαλοσκοπούν. Δοσμένοι τόσο πολύ στην επιστήμη τους και αποκομμένοι από την πραγματική ζωή, θεωρούν πως κάνουν κάτι το οποίο μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε πολέμους! Γλυκύτατη ταινία, είδαμε και ηλεκτρονικό αυτοκίνητο (το νορβηγικό buddy, με τεράστιο φορτιστή και καλώδιο, σούπερ), είδαμε κι ένα πολύ τακτοποιημένο συγκρότημα κατοικιών, καταλάβαμε πως δεν κάνει πάντα κρύο στη Νορβηγία, ερωτευθήκαμε την κοπελιά, γενικώς καλά περάσαμε.

ΥΓ 1: Ο έρωτας δεν είναι μετρήσιμος. Δεν μπορεί να είσαι πολύ ερωτευμένος ή λίγο ή τόσα κιλά ή τόσα μέτρα. Ή είσαι ή δεν είσαι. ΥΓ 2: Εντάξει ρε φίλε, καλά είναι τα 15,5 εκατοστά, το παράκανες με τα 18...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 30 Απριλίου 2015 από την One From The Heart

του Simon Curtis. Με τους Helen Mirren, Tatiana Maslany, Ryan Reynolds, Daniel Brühl, Katie Holmes, Max Irons, Charles Dance, Elizabeth McGovern, Jonathan Pryce, Moritz Bleibtreu, Antje Traue, Frances Fisher, Tom Schilling, Anthony Howell, Allan Corduner, Henry Goodman, Nina Kunzendorf

Φέρτε πίσω τα κλεμμένα!

του zerVo (@moviesltd)

Επονομάστηκε έως και η Μόνα Λίζα της Αυστρίας, αποτελώντας για κοντά έναν αιώνα το εθνικό εικαστικό σύμβολο, έχοντας κυκλοφορήσει μέχρι και σε μαγνητάκι, όπως αναφέρει κάποιος χαρακτήρας του φιλμ, για να αναδείξει το ανεκτίμητο της αξίας του. Στον ζωγράφο Γκούσταβ Κλιμτ, πήρε περίπου τρία χρόνια να ολοκληρώσει το πλευράς ενάμισι μέτρου, τετράγωνο πορτρέτο, της καλοβαλμένης κυρίας της υψηλής κοινωνίας της πόλης του Μότσαρτ. Έργο τέχνης που μαζί με μισό εκατομμύριο περίπου ακόμα, άλλαξε χέρια βιαίως και λαθραίως, όταν τα γερμανικά κτήνη βούτηξαν στο αίμα ολάκερη την Ευρώπη, για να πραγματοποιήσουν τα μεγαλεπήβολα, εγκληματικά σχέδια τους.

Λος Άντζελες 1998. Έχοντας μόλις αποχαιρετήσει για πάντα την αγαπημένη της αδελφή, η ηλικιωμένη Μαρία Όλτμαν, Αυστριακής καταγωγής Εβραία, που εκδιώχθηκε βάναυσα από την πατρίδα της κατά την διάρκεια του δεύτερου μεγάλου πολέμου, θα αναπολήσει εκείνες τις υπέροχες στιγμές που έζησε στο πατρικό της, στο κέντρο της Βιέννης, προτού καταπατηθεί από τους Ναζί. Ένα νεοκλασικό σπίτι, που στις καλές του ημέρες, παρέλασε ολάκερη η χάι σοσάιτι της πόλης, θαυμάζοντας την συλλογή των πινάκων που κοσμούσαν το σαλόνι του, ανάμεσα τους και την στολισμένη με φύλλα χρυσού προσωπογραφία της λατρεμένης της θείας Αντέλ Μπλοχ Μπάουερ. Έργο, που κατάσχεσε η κυρίαρχη μπότα του Χίτλερ και που κατόπιν της ήττας του, χαρίστηκε στο κράτος, γινόμενο το κορυφαίο έκθεμα του μουσείου Μπελβεντέρε.

Ερχόμενη σε επικοινωνία με τον οικογενειακό της φίλο, ανερχόμενο, μα και ζορισμένο οικονομικά, δικηγόρο, Ράντι Σόνμπεργκ, που οι ρίζες του έχουν κοινή προέλευση με εκείνη (εγγονός μάλιστα του φημισμένου μουσικοσυνθέτη) θα του υποκινήσει το ενδιαφέρον, για να βάλουν μπροστά την διαδικασία απονομής δικαιοσύνης και επιστροφής των πινάκων στον πραγματικό τους κάτοχο. Όπου σύμφωνα με όλες τις γνωστές ενδείξεις, αλλά και υπαρκτές διαθήκες είναι η ίδια! Φυσικά καμία κυβέρνηση, κανένας υπουργός πολιτισμού και καμία διοίκηση μουσείου, δεν πρόκειται να κάνουν δεκτό το αίτημα της αμερικανίδας πλέον Όλτμαν, χαρίζοντας της τον θεωρούμενο εδώ και μισό αιώνα, εθνικό θησαυρό!

Βασισμένο λοιπόν σε περιστατικά που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη και δημιούργησαν δεδικασμένο, εκεί στα τέλη του περασμένου αιώνα είναι το Woman In Gold, που διευθύνει με την γνώριμη παλαιοκλασική μέθοδο του ο Simon Curtis, Βρετανός σκηνοθέτης που το κοινό γνωρίζει κατά βάση, από το κάπως βιογραφικό My Week With Marilyn. Όπως συνέβη, με ακρίβεια πόντου και στην περίπτωση του biopic της σούπερ σταρ, έτσι κι εδώ ο Εγγλέζος φροντίζει να κτίσει το φόντο του χρησιμοποιώντας πλήρως τα καταπληκτικά φυσικά τοπία της Βιέννης, πόλης που στο μεγαλύτερο κομμάτι της, είναι γυρισμένη η ταινία. Αυτό όμως, ας πούμε είναι το εύκολο κομμάτι της πρόκλησης. Το δύσκολο είναι να συσταθεί το σενάριο, που βεβαίως θα πρέπει να κινηθεί σε δύο χρονικούς άξονες. Στο τότε και στο τώρα (ας το πούμε τώρα, μιας και υπάρχει μια ικανή απόσταση κοντά δύο δεκαετιών, από το σημείο έναρξης του στόρι).

Μέσα από όχι λίγα - μέτρησα τέσσερα, μακροσκελή σε διάρκεια - φλασμπάκς, ξετυλίγονται οι θύμησες της βασικής ηρωίδας, εκεί πίσω στις ημέρες της ξενοιασιάς αρχικά, που χαίρεται την παντρειά της με τον ονομαστό τραγουδιστή της όπερας, στις στιγμές που ξυπνά ο τρόμος, ενόσω η σβάστικα σκεπάζει την γενέτειρα της, στις ώρες του απόλυτου φόβου, όπου οι κατακτητές καταπατούν την έννοια της ανθρώπινης ύπαρξης και τέλος στα δευτερόλεπτα που γεννιέται η ελπίδα με την απόδραση από τον όλεθρο. Σε κάθε περίπτωση η κάμερα επανέρχεται στο παρών και επιχειρεί μια (επιφανειακή είναι η αλήθεια) σύγκριση των συμπεριφορών των επίδοξων αρπάγων, που δεν μπορούν να πιστέψουν πως μια ξεμωραμένη χήρα κι ένας αφελής δικηγοράκος, τους έχουν τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί και είναι πανέτοιμοι, στο όνομα της Θέμιδας να τους αποτελειώσουν.

Θα ήταν προτιμότερο ο βασικός χαρακτήρας του φιλμ, που σε οποιαδήποτε φόρμα του, νεαρή ή γηραιά δεν απουσιάζει από μισό πλάνο του έργου, να ήταν λιγότερο ανάλαφρος, χιουμορίστας και complicated, στοιχείο που από ένα σημείο και μετά πατατραβά και δεν έχει σχέση με την σοβαρότητα της υπόθεσης. Δεδομένο που στα αρχικά του στάδια όμως, αποτελεί και τον καταλύτη για να φτιαχτεί η σωστή χημεία, ανάμεσα στο αταίριαστο ηλικιακά δίδυμο που διεκδικεί το δίκιο του, φτάνοντας ίσαμε τον Άρειο Πάγο. Εκεί που η μορφή της Ντάμας Helen Mirren αποδεικνύει την σταθερή σε βάθος μισού αιώνα αξία της αποδίδοντας την φιγούρα της ογδοντάχρονης Μαρία, με στυλ αρχοντικό, αέρινο, αριστοκρατικά πειθήνιο, σαν κι εκείνο που της χάρισε το όσκαρ στην Βασίλισσα, βοηθώντας και τον παραστάτη της Ryan Reynolds να μην χάσει τα λόγια του. Κόντρα που φέρνει σε πιο δύσκολη θέση την Καναδεζούλα Tatiana Maslany, που υποδύεται το ίδιο πρόσωπο, με διαφορά φάσης εξήντα χρόνων, έχοντας όμως τεράστια ερμηνευτική υποστήριξη από διαλεχτούς ευρωπαίους ρολίστες διαμάντια, στις σεκάνς που εκτοξεύουν στα ύψη την συναισθηματική φόρτιση. Δεν είναι τυχαίο που στο (Titanic type) φινάλε, η διαφορά ερμηνευτικής κλάσης, οδηγεί την συγκίνηση στο κατακόρυφο. Να θυμίσω, συμβολικά, πως η τελευταία καθοδηγούμενη από τον Curtis ηθοποιός - Michelle Williams - γεύτηκε την χαρά της Οσκαρικής υποψηφιότητας...

Για πες: Κλασάτη Mirren και πανέμορφο Βιενέζικο νταουντάουν, συνθέτουν τους βασικούς πόλους που πάνω τους κτίζεται το αξιόλογο και πολύ ενδιαφέρον Woman In Gold. Το οποίο με λίγη προσοχή στο σκριπτ, στην αποφυγή κάποιων επαναλήψεων, στην σωστότερη μελέτη κάποιων περιφερειακών ρόλων (σαν της άφαντης Holmes ή και του Bruhl ας πούμε) και ίσως στην ακριβέστερη απεικόνιση των συνεδριάσεων, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα κορυφαίο δικαστικό δράμα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 30 Απριλίου 2015 από την Odeon

Παγκοσμίου Κλάσης Μαμάκιας

του gaRis (@takisgaris)

Τι να λέμε τώρα. Έπρεπε να το δω στο TIFF για να αντιληφθώ το πώς η Jane Campion της μιάμιση ταινίας διέπραξε το απόλυτο ριφιφί δίνοντας στις Κάννες την τιμητική μα τόσο λίγη δευτεράντζα στον τρομερό Κεμπεκουά Xavier Dolan, ο οποίος αν κερδούσε (σικ) θα εγένετο ο νεαρότερος (στα 25 του) νικητής του Φοίνικα, πιο άγουρος κι από τον Soderbergh (26) του Sex, Lies & Videotape. Αυτό το χιπστερόνι, ο δηλωμένος ομοφυλόφυλος που παίζει από τα πέντε του και έχει στο κοντοβράκι του άλλες πέντε ταινίες με το Mommy, μου έκανε τρανή εντύπωση, κλέβοντας τη δόξα από τον προπέρσινο νικητή του People’s Choice Award, Silver Linings Playbook, με το που ανέβασε το ένα-και-εξήντα-κάτι του στο πόντιουμ των διακριθέντων για το τρανς-έπικ Laurence Anyways. Άγουρος αισθηματίας, υπερβολικά αληθινός και αληθινά υπερβολικός, δακρυμελούρας αλλά και κοφτερό λεπίδι ατόφιων κοινωνιολογικών στοχασμών που ζέχνουν το ζορισμένο μας παρόν, ο Xavier είναι κραυγαλέα ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης του κοντινού μας αύριο. Έτσι απλά.

Που ο Fassbinder με τον Almodovar υφάναν τα προικιά του, πριν ο Bergman στολίσει την κούνια του με μια περικεφαλαία ψυχογραφικού σπαραγμού καθώς ο μικρός λούλης παίζει το δεύτερο ημιχρόνιο με τον καημό της μάνας του σε aspect ratio τύπου αϊφονίου και ινσταγκράμου γωνία. Διότι το Σκότωσα Τη Μάνα Μου (1999) ωρίμασε και έδεσε εντός του με τις ίδιες μούσες (η Anne Dorval ξαναπαίζει τη μητέρα ενώ η Suzanne Clément του Laurence τη δασκάλα) και καινούργιο alter ego στο ρόλο του εαυτού του ή καλύτερα μιας ψυχαναγκαστικής συνεκδοχής του ο μικρός- αποκάλυψη Antoine-Olivier Pilon. Η ιστορία είναι μονοπύρηνη (χήρα άνεργη νεανίζουσα μάνα-φρικαρισμένος και αυτοκόλλητος γιόκας από- και για -άσυλο – καταθλιπτική δασκάλα της διπλανής πόρτας που βοηθά τη μονογονεϊκή οικογένεια να ορθοποδήσει) και η διάθεση του Dolan πασίδηλη στα 139 λεπτά διάρκειας μιας βασάνου για το πώς χάνει η μάνα το παιδί και τούμπαλιν: Να ερεθίσει, να ξεδώσει, να κατηγορήσει και να δείξει κάθε χαρακιά, κάθε πράξη λεκτικής και σωματικής βιαιοπραγίας μεταξύ ενός ομφάλιου λώρου που δε σπάει παρά μονάχα με ότι θα ισοδυναμεί με προδοσία.

Τα (λίαν προσφάτου) vintage τραγουδάκια του soundtrack και οι σεναριακές εξαλλοσύνες (μαζί με μια ξεκάρφωτη κάρτα προλόγου που σε προϊδεάζει για ταινία-πολιτική καταγγελία που ποτέ δεν αποσαφηνίζεται επαρκώς μετέπειτα) είναι κομμάτια της προσωπικότητας του Dolan, πολλαπλά ταμπλό με μύριες αποχρώσεις που δεν κατατείνουν σε ένα καθοριστικό σημείο ωρίμανσης, όπως και οι απεγνωσμένες προσπάθειες του μικρού Steve να δει τον κόσμο να γυρίζει αποκλειστικά γύρω από τη μαμά Die. Η καταγραφή είναι τόσο ευπρόσδεκτη όμως σα μια αλήθεια βγαλμένη από τα φυλλοκάρδια που δε θες να της αντιταχθείς. Κι αν το μοντάζ είναι αυτού-του ιδίου του Ξαβιέ, γεγονός που αφαιρεί πόντους ρυθμού καθότι επιεικές στην τάση του σκηνοθέτη να τα διατυμπανίσει όλα, η ταινία κλείνει αφήνοντας φρεσκάδα, ταλέντο και ελπίδα για ένα περίλαμπρο μέλλον με το καντάρι.

Για πες: Το Mommy είναι η καλύτερη ταινία στην καριέρα του 25χρονου Dolan, υποψηφιότητα του Καναδά για το επερχόμενο Όσκαρ Ξενόγλωσσου Φιλμ και κυριότερα μια από τις ελάχιστες φετινές δημιουργίες που πρέπει να κυνηγήσεις να δεις. Μαζί με τη μαμά σου φυσικά.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 30 Απριλίου 2015 από την Weird Wave

Ακόμη ένα ταξίδι στην Μεσαιωνική εμπόλεμη Σκωτία υπόσχεται η ολοκαίνουργη εκδοχή ενός από τα πιο διαδεδομένα έργα του κορυφαίου Βρετανού θεατρικού συγγραφέα William Shakespeare. Ο νέος Macbeth, που υπογράφεται σκηνοθετικά από τον φιλόδοξο δημιουργό Justin Kurzel (Snowtown) περιγράφεται από την παραγωγή ως μια ανανεωμένη απεικόνιση για το πως θα έπρεπε να περιγράφεται ο πόλεμος στα έργα του Βάρδου του Έιβον. Ειδικότερα του συγκεκριμένου έργου, που σφύζει από τα συναισθήματα, τα πάθη, τις μισαλλοδοξίες και τους πολύπλοκους και πολυδιάστατους χαρακτήρες. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης μάλιστα δίνει τον δικό του τόνο πάνω στο φιλμ, ορίζοντας το σαν ένα παλαιάς κοπής γουέστερν, πολύ πιο επικίνδυνο και ατμοσφαιρικό από οποιαδήποτε άλλη βερσιόν του Μάκβεθ, κατά το παρελθόν, Πρεμιέρα η ταινία θα κάνει στο φεστιβάλ των Καννών, ενώ αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αίθουσες τον προσεχή Οκτώβρη.

Ιδιαίτερο και ξεχωριστό το δίδυμο των αστέρων που συνθέτουν τους βασικούς ρόλους της ίντριγκας, με τον γοητευτικό Michael Fassbender, λίγο πριν υποδυθεί τον Στιβ Τζομπς στο biopic του Danny Boyle να παίζει εδώ τον κεντρικό ήρωα και την Γαλλίδα Marion Cotillard, να δίνει την γοητεία της για να απεικονίσει την μορφή της πανέμορφης λαίδης.

Μια διεθνής ντριμ τιμ αστέρων, αναμένεται να δηλώσει το παρόν στην καινούργια δημιουργία του χρυσού παιδιού του Καναδέζικου σινεμά, Xavier Dolan, It's Only The End Of The World, που θα ακολουθήσει εντέλει στο παλμαρέ του το επιτυχημένο Mommy, παρότι ο νεαρός σκηνοθέτης έκανε ήδη λόγο, για την πρώτη του αγγλόφωνη δουλειά, με το Life And Death Of John F. Donovan. Στην διασκευή του θεατρικού έργου δωματίου, που έχει συγγράψει ο Jean Luc Lagarce, θα λάβουν μέρος σπουδαίοι πρωταγωνιστές του διαμετρήματος των Marion Cotillard, Lea Seydoux, Vincent Cassel, Nathalie Baye και Gaspard Ulliel, που αρκούν για να συνθέσουν μια πανίσχυρη υποκριτική Εθνική Γαλλίας. Σύμφωνα με την περίληψη του έργου, ένας συγγραφέας αποκομμένος από την οικογένεια του για 12 ολόκληρα χρόνια, επιστρέφει στο σπίτι του για να ανακοινώσει τον επερχόμενο θάνατο του και για να φέρει στην επιφάνεια, συναισθήματα που θα νιώσουν οι δικοί του άνθρωποι, που ελάχιστη σχέση θα έχουν με την θλίψη της απώλειας που έρχεται. Όσο για το έτερο πρότζεκτ που έχει στα σκαριά, εκεί που ήδη έχουν πάρει θέση οι Jessica Chastain, Cathy Bates, Suzan Sarandon και Kit Harrington, τα γυρίσματα του δεν πρόκειται να ξεκινήσουν πριν από το προσεχές φθινόπωρο, όταν και θα έχει ολοκληρωθεί πλήρως η παραγωγική διαδικασία του τρέχοντος πλάνου του Κεμπεκουά.