Movies Ltd

του Edward Berger. Με τους Georg Arms, Luise Heyer, Jacob Matschenz, Nele Mueller-Stöfen, Ivo Pietzcker, Vincent Redetzki

400 Βερολινέζικα Χτυπήματα

του zerVo (@moviesltd)

Να πάρει και να σηκώσει ο Βελζεβούλης την πρόοδο τους, την ευημερία τους, την φιλελευθεροσύνη και το αρχηγιλίκι τους στην καταρρέουσα πια ευρωπαϊκή κρατοσύναξη. Υπάρχουν πέρα από τα προφανή της open minded συλλογιστικής και μερικοί κανόνες άτυποι, άγραφοι και κυρίως λογικοί, που ορίζουν την στάση του καθενός σε αυτή την κοινωνία. Ο σαφέστερος και πιο προφανής, είναι, τα παιδιά και τα μάτια μας, το μέλλον μας είναι στα χέρια τους. Και δεν μιλάμε για μια ή δυο περιπτώσεις εξαιρέσεων, που το γενικότερο σύνολο θα αποδοκίμαζε με βδελυγμία, μα εδώ αναφερόμαστε στην γενικότερη κοινωνική συλλογιστική, που τοποθετεί τους (ανήμπορους και άπειρους εξ ορισμού) ανήλικους, ίσα κι όμοια με τους μεγάλους, τους υποτίθεται ώριμους, εκείνους που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να κουνούν ρούπι, δίχως να έχουν προετοιμάσει το διάβα των βλασταριών τους. Προοδευτικός σοσιαλισμός my ass!

Σκάρτα δέκα χρόνια ζωής έχει κλείσει ο πιτσιρίκος Τζακ, που από πολύ μικρός έχει μπει στα βάσανα, προσέχοντας μην πάθει το παραμικρό ο αδελφούλης του Μάνουελ, μιας και η πολύ νεαρής ηλικίας μάνα τους, νοιάζεται μόνο για την ντόλτσε βίτα και τις εφήμερες αγκαλιές των περαστικών εραστών. Παρόλες τις σκληρές του προσπάθειες στην επίβλεψη του νηπίου, το κακό δεν θα αργήσει να γίνει, με συνέπεια το ατύχημα του πεντάχρονου, να στείλει τον Τζακ στο ίδρυμα, προκειμένου να μεγαλώσει σε συνθήκες οικογένειας, ποιοτικότερες από εκείνες που δεν του προσφέρει η ανεύθυνη Σάννα. Με την σπάνια, ακριβοθώρητη, πλην μητρική της αγκαλιά να του λείπει, ο μικρός δεν θα αντέξει για καιρό εσώκλειστος μακριά της, θα το σκάσει και αφού αποσπάσει τον Μάνουελ από την ελλειπή φύλαξη των αδιάφορων συγγενών, θα περιπλανηθεί για μερόνυχτα στους δρόμους της απρόσωπης μεγαλούπολης για να την εντοπίσει.

Φυσικά και δεν χωρά ο νους του ανθρώπου την εγκληματικού χαρακτήρα στάση του (ενός εναπομείναντος, μιας και η ταυτότητα του έτερου είναι αδιευκρίνιστη) γονιού, που λεπτό με το λεπτό στην εξέλιξη της πλοκής, γίνεται ακόμη πιο αποκρουστική, ελέω της παντοτινής και πλήρους απουσίας του από τα δρώμενα. Τα πιτσιρικάκια, σε στιγμές καθηλωτικής κινηματογραφικής ωμότητας, θα κοιμηθούν σε πάγκους και πάρκιν, θα τραφούν με ζάχαρες από τα Starbuck, θα περπατήσουν δεκάδες σκοτεινά χιλιόμετρα, θα βρεθούν μέσα σε τεκέδες και κακόφημα κλαμπς, θα εξαντληθούν ψυχικά και σωματικά κι όμως κανείς - με μπροστάρα αυτή την μάνα που λατρεύουν σαν τοτέμ - δεν θα κινήσει βλέφαρο για να τα κοιτάξει.

Ευτυχώς για το πόνημα του Γερμανού Edward Berger που σε γενικές γραμμές η μητρική μη φροντίδα, όπως και η νεκρή στάση του περίγυρου, καυτηριάζονται και σχολιάζονται με απέχθεια, αντί να αναζητούνται δικαιολογίες περί της νεαρής ηλικίας της πρώτης ή των επιμέρους βασάνων των λοιπών αδιάφορων. Δοσμένες οι εικόνες μέσα από την ματιά του αδύνατου, κοντούλη, φοβισμένου, αλλά ταυτόχρονα τόσο ψυχωμένου να πετύχει τον τελικό του στόχο Jack, δύσκολα δεν θα συγκινήσουν την ματιά του θεατή, που θα αντιληφθεί εύκολα το πως σε λίγες στιγμές ένα παιδάκι του δημοτικού, μπορεί να μετατραπεί σε άντρα. Ικανού να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, ακόμη κι αν οι αντιξοότητες δεν τον ευνοούν και να κινηθεί ενάντια σε ότι εκείνος, στην νεανική του θωριά, θεωρεί λάθος. Μετά από ένα δίωρο πάλεμα με τα θηρία, με κάποιες στιγμές ακραίες και τραβηγμένες είναι η αλήθεια, ο μπόμπιρας θα βγει νικητής, θα κάνει το δικό του πιστεύοντας το για καθήκον και θα ορίσει μονάχος του το τέλος, όχι όπως το προστάζει ο νόμος και οι κοινωνικοί λειτουργοί, αλλά όπως το νιώθει εκείνος.

Για πες: Ερμηνεία φωτιά από τον σοκαριστικά συγκλονιστικό Ivo Pietzcker, που πάνω στις πλατούλες του σηκώνει σαν γεννημένος γι αυτό τον ρόλο ολάκερη την δυναμική του κοινωνικού φιλμικού σχολίου. Που καλλιτεχνικά κινείται σε ράγες ρεαλιστικά Dardennικές, χρησιμοποιώντας όλες εκείνες τις δυνατότητες που δίνει η ντοκιμαντερίστικη λήψη για να εκτοξεύσει την δραματουργία. Ίσως με λίγη περισσότερη οικονομία στην αφήγηση που ελαφρώς επαναλαμβάνει σεκάνς στο κυρίως σώμα της περιπλάνησης, τώρα θα μιλούσαμε για ένα πραγματικό κινηματογραφικό διαμάντι.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Ιανουαρίου 2015 από την Strada Films

Ο Θεός της σφαγής

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω

Το να γράψεις ένα κείμενο για μια ταινία που μόλις είδες φαίνεται εύκολη υπόθεση. Ιδίως όταν έχεις μάθει να παίζεις με τις λέξεις. Ακόμα κι όταν καλύπτεις την ημιμάθειά σου και την ενδεχόμενη άγνοιά σου εντέλει πίσω από μια σειρά ευφυών (;) γλωσσικών εφευρημάτων. Υπάρχει, όμως, μια σειρά από παράγοντες που μπορούν να σε επηρεάσουν σε ότι αφορά την κρίση και την κριτική σου: κάποιο από τα παραλειπόμενα της ταινίας, μια ενδιαφέρουσα άλλη κριτική, το πως είδαν (κι έγραψαν για) την ταινία κριτικοί με τους οποίους συνήθως συμφωνείς, δώρα (!!!) της εταιρίας διανομής, αν μάλωσες με το ταίρι σου, αν έχεις να πληρώσεις λογαριασμούς, αν ξύπνησες στραβά... Αν γίνεται μακελειό στο Παρίσι και δολοφονούνται 12 άνθρωποι επειδή εκφράζουν ελεύθερα την άποψή τους, επειδή υπερασπίζονται τις ιδέες τους, επειδή πιστεύουν στη διαφορετικότητα...

Αλλιώς θα ήταν αυτό το κείμενο αν δεν υπήρχαν τα γεγονότα στο Παρίσι, αλλιώς προέκυψε τώρα. Γιατί μέσα στην κοινωνία ζούμε. Γιατί κάθε έργο τέχνης αυτήν την κοινωνία παρουσιάζει, κριτικάρει, σαμποτάρει, ελέγχει, παραθλάζει, χαντακώνει, αποθεώνει, ανατρέπει. Γιατί κάθε ταινία δεν μπορεί να μένει απρόσβλητη από όσα συμβαίνουν γύρω μας. Γιατί το βλέμμα προσπαθεί να μείνει ανόθευτο, σαν να βλέπει τα πάντα για πρώτη φορά, το μυαλό όμως, είναι γεμάτο εικόνες, ήχους, πληροφορίες και υλικό. Και επηρεάζει το βλέμμα. Όταν η πραγματικότητα το ξυραφίζει (τεράστιε Μπουνιουέλ) δεν μπορεί παρά να είναι ευνουχισμένο...

Η υπόθεση: Μια σειρά από βίαιες δολοφονίες νεαρών κοριτσιών αναστατώνει την κοινή γνώμη του Ισραήλ. Ο Μίκι, ένας πετυχημένος αστυνομικός, πιστεύει πως πίσω από τις δολοφονίες βρίσκεται ο Ντρορ, ένας φιλήσυχος κατά πως φαίνεται καθηγητής θρησκευτικών. Τον παρασύρει σε μια εγκαταλελειμένη οικοδομή, χρησιμοποιεί βίαιες μεθόδους για να του αποσπάσει ομολογία αλλά αποτυγχάνει. Κι όχι μόνον αυτό: η ιδιαίτερη «ανάκρισή» του καταγράφεται από το κινητό ενός πιτσιρικά, που ανεβάζει το βίντεο στο youtube και γίνεται viral. Ο Μίκι τίθεται σε διαθεσιμότητα και ο Ντρορ απελευθερώνεται λόγω έλλειψης ενοχοποιητικών στοιχείων. Όταν ανακαλύπτεται ακέφαλο και βιασμένο το τελευταίο θύμα του σίριαλ κίλερ, ο πατέρας αυτού του θύματος, ο Γκίντι, που πιστεύει επίσης πως ο Ντρορ είναι ο θύτης, τον απαγάγει μαζί με τον Μίκι και τον οδηγεί σε ένα ερημικό σπίτι μέσα στο δάσος. Είναι αποφασισμένος να τον κάνει να ομολογήσει. Και θα χρησιμοποιήσει όλες τις μεθόδους που χρησιμοποιεί και ο σίριαλ κίλερ επάνω στα θύματά του, εκτός από τον βιασμό...

Η άποψή μας: Ο Quentin Tarantino χαρακτήρισε την ισραηλινή τούτη ταινία ως την «καλύτερη της χρονιάς» - μιλούσε για το 2013. Κι έτσι πρόσφερε το τέλειο διαφημιστικό tagline για ένα φιλμ που θα δυσκολεύονταν να πείσει τους σινεφίλ να το παρακολουθήσουν χωρίς υποστήριξη. Μα θρίλερ εκδίκησης από το Ισραήλ; Σιγά τα ωά. Ναι, αλλά ο Quentin είπε ότι είναι η καλύτερη ταινία της χρονιάς! Γουάου, να τη δούμε. Έτσι έφτασε και στα δικά μας μέρη η ταινία.

Παραδόξως, την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε στις αίθουσες και η πρώτη χολιγουντιανή προσπάθεια του Denis Villleneuve, το Prisoners, με πρωταγωνιστές τους Hugh Jackman και Jake Gyllenhaal. Σας φαίνεται παράξενη η αναφορά μας σε εκείνη την ταινία; Δεν είναι. Γιατί οι δύο ταινίες μοιάζουν σε αρκετά σημεία. Κυρίως σ' αυτό: στο ότι οι κεντρικοί ήρωες χρησιμοποιούν βάναυσους τρόπους κι έντονη χρήση βίας πάνω στους «υπόπτους» προκειμένου να μάθουν την αλήθεια – μια αλήθεια ζωτικής σημασίας για την ύπαρξή τους. Ο Jackman έδερνε τον ύποπτό του, τον κρατούσε δεμένο κάπου που κανείς δεν γνώριζε, χρησιμοποιούσε καυτό νερό κι άλλα τεχνάσματα προκειμένου να πάρει μια ομολογία. Ε, ο Γκίντι κάνει χειρότερα στον Ντρορ: σπασίματα δαχτύλων, βγαλσίματα νυχιών, κάψιμο στήθους – ωραία πράγματα...

Οι δύο ταινίες, βεβαίως, έχουν και ουσιαστικές διαφορές. Η ταινία του Villeneuve είναι βαρύ δράμα με θρησκευτικές (χριστιανικές) αναφορές – κοιτάξτε κάτι συμπτώσεις... Η ταινία των δύο Ισραηλινών είναι ένα θρίλερ, που παρά το κατασκότεινο υπόβαθρό του, έχει έντονες πινελιές (κατάμαυρου, τι άλλο;) χιούμορ και τόσης αποστασιοποίησης, που δεν σε αφήνει να ταυτιστείς με κάποιον από τους ήρωες. Και το κάνουν αυτό έξυπνα οι δύο σκηνοθέτες. Ακολουθούν τους «κανόνες» ενός παραμυθιού: από την αρχική, υπέροχα φωτογραφημένη κι άψογα εκτελεσμένη σε slow motion, σκηνή (με τον τίτλο της ταινίας να γίνεται οργανικό τμήμα της!) μέχρι το τέλος, παρακολουθείς με γουρλωμένα μάτια ένα morality tale που θα λέγαμε σε άπταιστα ελληνικά. Κι ενώ δεν μπορείς παρά να καταδικάσεις τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται, φτάνει το φινάλε για να σου τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια. Εσύ τι θα έκανες αν κάποιος βίαζε και σκότωνε την κόρη σου; Μήπως θα γινόσουν εσύ το κτήνος που θα διψούσε για εκδίκηση; Και πως θα δικαιολογούσες τις πράξεις σου; Μήπως θα τις καθαγίαζε το γεγονός ότι... είχες δίκιο; Ήτοι, για να σκοτώσεις το τέρας μήπως γίνεσαι εσύ χειρότερο τέρας;

Οι «εξωταινιακές» αναφορές της ταινίας είναι εκεί, μπροστά στα μάτια του θεατή που θέλει να τις δει. Τι Αμπού Γκράιμπ, τι το παλαιστινιακό (τρομερές οι σκηνές με τον έφιππο Άραβα), τι η ίδια η ισραηλινή κοινωνία σε κρίση. Μια ταινία όχι για όλα τα γούστα, μια ταινία που απαιτεί προσεκτική ανάγνωση, μια ταινία που ασχολείται με κάτι πολύ σοβαρό και σου επιτρέπει και να γελάς μαζί του. Τα υπόλοιπα βρίσκονται στην κρίση σας. Πάντως, στον Tarantino άρεσε...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Ιανουαρίου 2015 από την Feelgood

The King's Speech Formula

του gaRis (@takisgaris)

Γεγονότα: Η The Weinstein Company (TWC) αγοράζει τα δικαιώματα της ταινίας για $7M ποσό-ρεκόρ για ευρωπαϊκή παραγωγή. Το σενάριο που βασίστηκε στο βιβλίο του Andrew Hodges (Alan Turing: The Enigma) φιγουράρει από το 2011 στην κορυφή της μαύρης λίστας των καλύτερων scripts που δεν έχουν γυριστεί ακόμη σε φιλμ. Ενδεχομένως να έχεις γνωρίσει τον Alan Turing από το Breaking the Code, παιγμένον από τον Derek Jacobi ή το υποδεέστερο Codebreaker είτε το πρόσφατο μιούζικαλ A Man From the Future, με υπογραφή Pet Shop Boys. Γιατί σταχυολόγησα την πιο πάνω εγκυκλοπαιδική πληροφορία; Απλά για να πείσω τον εαυτό μου πως γίνεται μια τόσο ιντριγκαδόρικα επικολυρική ιστορία που συνδυάζει κατασκοπία, επιστήμη, την κομβικά άγνωστη ιστορική πτυχή κατά την οποία οι Άγγλοι κέρδισαν τον Χίτλερ χάρη σε μια γκουμούτσα με λαμπιόνα και τρανζίστορες, από το νεαρό ιδυοφυή μαθηματικό Turing, για να τον τιμωρήσουν με χημικό ευνουχισμό ("ορμονική θεραπεία") επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, πως λοιπόν μια τέτοια καραμπινάτα οσκαράτη περιπτωσιέσον λέγω δεν είχε γυριστεί biopic τουλάχιστον... αντί-προχθές.

Ο Νορβηγέζος λοιπόν Morten Tyldum που έβγαλε μάτια και (μας) έβαλε γυαλιά προ διετίας με το συναρπαστικό θρίλερ Headhunters γυρνά μια κόντρα στο σπινταριστό του στυλ καρα-αγγλικανική παραγωγή επιπέδου Masterpiece Theater, με φόντο το κρυφό (όπως και το "κουσούρι" του Alan Turing) κέντρο μυστικών επιχειρήσεων Bletchley Park, όπου ο ήδη αναπληρωτής καθηγητής του Cambridge πλαισιώνεται από μια ομάδα διανοιών που εντέλλονται να σπάσουν τον κωδικό Enigma, αινιγματικό όσο και η ψυχή του μάλλον απωθητικού εφευρέτη του προδρόμου αυτού που σήμερα αποκαλούμε Ηλεκτρονικό Υπολογιστή. Η φευγαλέα μνηστεία του Turing (Benedict Cumberbatch) με την μόνη γυναίκα (προ επικράτησης του φεμινιστικού κινήματος) της παρέας Joan Clarke, η αμφισβήτησή του από τους καρεκλοκένταυρους της MI6 και η τελική του πτώση, άδοξα, αναίτια και κανιβαλλιστικά από της βικτοριανής σύλληψης και αποστεωμένης ηθικής ποινική νομοθεσία, δίνουν τροφή, όχι απλά για σκέψη παρά για ταύτιση, σε μια εποχή που παγκοσμίως γιορτάζουμε καθημερινά τη διαφορετικότητα κάθε μορφής.

Ο Cumberbatch προφανώς δεν έχει ανάγκη την αποθεωτική μου κριτική. Ισοϊψής του Daniel Day Lewis, με τεράστια όρεξη να συνεχίσει αυτό το γιγαντιαίο παλμαρέ ρόλων που τον έχει εκτοξεύσει την τελευταία διετία (τηλεοπτικός Sherlock, Star Trek, August: Osage County, 12 Years A Slave, The Fifth Estate). Απόλαυση. Όσκαρ; Πιθανώς. Κοντά του η συνήθως τσιρίδα Knightley που γυρνά στη φρεσκάδα της Beckam εφηβείας της - αλλά ώριμη πια. Τα production values με τον Goldenberg (oscar για το ψαλίδι του Argo) να αυγοκόβει και τον Desplat να σερβίρει συγκρατημένα δακρυσμένο επικομελό, ενώ ο Oscar Faura (The Impossible) να κερνά φλογερή μουντάδα με κάδρα-ποστάλια πολέμου.

Για πες: Ναι, ήθελα πιότερη τρέλα Tyldum μέσα στα καρέ, όμως αμέσως μούρθε στο μυαλό η ατάκα του Harvey (ένας είναι ο Harvey) όταν κάποτε απολογήθηκε για το The Master: "Το λάθος μου ήταν ότι δεν επέμεινα στον Paul (Thomas Anderson) να επικεντρωθεί στην ιστορία του ως το χρονικό ενός από τους βετεράνους-ήρωες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και το post-traumatic stress που κατέστρεψε τη μετέπειτα ζωή του". Ο πρωτάρης Tyldum εμφανώς τον άκουσε, επικεντρώθηκε στην ανδραγαθία χωρίς (κακώς) να φωτίσει το υπόγεια σκοτεινό δράμα του Turing και νάτο- πετιέται το πρώτο επίσημο οσκαρικό φαβορί του 2014, ξαδελφάκι του άλλου βιοεπικού πορτραίτου που γνώρισε πιένες στο TIFF, The Theory of Everything (η ιστορία του εκπάγλου φήμης αστροφυσικού Stephen Hawking). Προς το παρόν πάντως, στο ματσάκι Turing-Hawking σημειώσατε 1 (People's Choice Award στο φετινό Τορόντο, γεγονός που φέρνει μυρωδιά The King's Speech στο οσκαρικό δείπνο).

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 8 Ιανουαρίου 2015 από την Seven / Spentzos

Το Κακό θα θριαμβεύσει! Από τους παραγωγούς του The Purge, του Paranormal Activity και του Insidious, έρχεται ένα ακόμη ανατριχιαστικό θρίλερ, από εκείνα που έχουν πέραση στο διψασμένο για ανατριχίλες κοινό. Τίτλος του The Lazarus Effect και το θέμα έχει παρμένα πάμπολλα στοιχεία από τον μύθο του Φρανκενστάιν, τα προσφέρει όπως δείχνει και το τρέιλερ, όμως, με αρκούντως φοβιστικό τρόπο. Ζευγάρι ερευνητών έχουν μόλις ανακαλύψει τον θαυματουργό ορό, που μπορεί να επαναφέρει τους νεκρούς από τον άλλο κόσμο, να τους ζωντανέψει. Ατυχώς για την δόκτορα Ζόε, κατά την διάρκεια του πειράματος θα πέσει νεκρή από ηλεκτροπληξία, με συνέπεια ο συμβίος της, να πάρει την δύσκολη απόφαση να της χορηγήσει το φάρμακο. Στην ζωή μεν θα επανέλθει, ποτέ όμως δεν θα είναι η ίδια. Η σκηνοθεσία του φιλμ ανήκει στον David Gelb (Jiro Dreams Of Sushi) ενώ το σενάριο στο ντουέτο των Luke Dawson (Shutter) και Jeremy Slater (The Fantastic Four) ενώ ως ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες έχει οριστεί από την Relativity Media η 27η Φεβρουαρίου 2015.

Δίδυμο πρωταγωνιστών που δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους ρόλους είναι αυτό που πρωταγωνιστεί στον Λάζαρο. Κι αυτό γιατί η πραγματική κούκλα Olivia Wilde έχει γίνει διάσημη σε εμφανίσεις μοιραίας γυναίκας, ενώ ο Mark Duplass κατά βάση συστήνεται ως συμπαθής και ρομαντικός κύριος της διπλανής πόρτας, οπότε αμφότεροι δοκιμάζονται στο horror. Μαζί τους συμμετέχουν και οι Donald Glover, Evan Peters και Sarah Bolger.

Στις δικές μας αίθουσες? Πιθανόν μέσα στο 2015!

Με το τρίτο και τελευταίο Taken να μετράει μόλις λίγες ημέρες πριν την κυκλοφορία του, δόθηκαν στην δημοσιότητα τα πρώτα φωτογραφικά πλάνα από την επόμενη περιπέτεια δράσης με πρωταγωνιστή τον ακαταπόνητο Βρετανό Liam Neeson, που καθώς φαίνεται έχει ανακαλύψει για τα καλά την φόρμουλα, που τον διατηρεί σε υψηλό επίπεδο δημοτικότητας. Πρόκειται για το θρίλερ Run All Night, που σκηνοθετεί ο ήδη δυο φορές συνεργαζόμενος με τον σταρ Jaume Collet Serra σε αναλόγου θεματικής action films όπως τα Unknown και Non-Stop, εκεί που το κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ένας επαγγελματίας εκτελεστής του Μπρόυκλιν, ο Τζίμι Κόνλον, διάσημος στον υπόκοσμος με το παρατσούκλι ο Νεκροθάφτης. Την ίδια στιγμή που ο παλιός του στενός συνεργάτης και αρχι-Μαφιόζος Σον Μαγκουάιρ, θα βρεθεί στο στόχαστρο των αστυνομικών αρχών, ο νεαρός γιος του, που έχει να τον συναντήσει για χρόνια, θα έλθει σε ανοιχτή κόντρα με τις συμμορίες της Νέας Υόρκης που θα τον καταδιώξουν. Είναι η στιγμή να αποφασίσει για το ποια οικογένεια θα πρέπει να προστατέψει, την επαγγελματική που υπηρέτησε για τόσες δεκαετίες ή την πραγματική που εγκατέλειψε, επιλέγοντας τον κακό δρόμο?

Πρεμιέρα η παραγωγή της Warner Bros αναμένεται να κάνει στις 17 Απριλίου 2015 ενώ εκτός από τον Neeson, τους ρόλους της διανομής μοιράζονται ακόμη ο Joel Kinnaman, που γνωρίσαμε ως αναγεννημένο Robocop και οι πιο έμπειροι Nick Nolte, Vincent D'Onofrio και Ed Harris.

Συρρικνώσου! Η επόμενη γενιά του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel παρουσιάζει έναν ήρωα, που έχει παίξει κι αυτός τον δικό του ρόλο μέσα στα πλαίσια της ομάδας των Avengers και που παίρνει το βάπτισμα του πυρός στην μεγάλη οθόνη. Πρόκειται για τον Ant-Man, δηλαδή τον δαιμόνιο κλέφτη Σκοτ Λανγκ, που διαθέτει την απίστευτη ικανότητα να μικραίνει τρομακτικά την μάζα του, μεγαλώνοντας συνάμα την δύναμη του, χάρισμα που θα του δώσει την ευκαιρία να προστατέψει τον μέντορα του καθηγητή Χανκ Πυμ, από τους διώκτες του, που επιθυμούν να μάθουν το επιστημονικό του μυστικό. Ταυτόχρονα οι δυο τους θα κληθούν να οργανώσουν μια καλά μελετημένη ληστεία, όχι προς ίδιον όφελος, αλλά για να βοηθήσουν τον αγώνα ενάντια στην παγκόσμια τρομοκρατία. Φυσικά ο super hero σε κάθε του βήμα θα σκέφτεται λωποδύτικα και κόντρα στο κοινό καλό που πλέον υπηρετεί, κάτι που θα πληροφορηθούμε ως θεατές στις 17 του ερχόμενου Ιούλη, στο φτιαγμένο από τα χέρια του σκηνοθέτη Peyton Reed (που αιφνιδίως άλλαξε κατόπιν απαίτησης της παραγωγής τον πολύ πιο διάσημο του Edgar Wright) και σχεδιασμένο από την σεναριακή πένα του Adam McKay.

Μια πρώτης τάξης ευκαιρία δίνεται στον παραγνωρισμένο κωμικό Paul Rudd, που τον έχουμε δει από ρολίστα έως βασικό πρωταγωνιστή μιας ολόκληρης σειράς, συνήθως ανεξάρτητων, κομεντί, να εξελιχθεί σε αστέρα πρώτου βεληνεκούς, υποδυόμενος τον Άνθρωπο - Μυρμήγκι! Μαζί του, το επίπεδο του πρότζεκτ εκτοξεύει στον ρόλο του ευφάνταστου Δόκτορα ο Michael Douglas, ενώ το καστ ολοκληρώνουν οι Evangeline Lilly, Corey Stoll, Bobby Cannavale, Michael Peña και Judy Greer.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 17 Σεπτεμβρίου 2015 από την Feelgood

Σε συνέχεια των σημαντικών καλλιτεχνικών του επιτυχιών, κυρίως του Drive και λιγότερο του Only God Forgives, που τον κατέστησαν ως ένα από τα σημαντικότερα δημιουργικά πρόσωπα της εποχής μας, ο Nicolas Winding Refn, ήδη έχει ανακοινώσει πως το επόμενο του βήμα, θα ανήκει στην κατηγορία του τρόμου, θα είναι γυρισμένο εξ ολοκλήρου στο Λος Άντζελες, θα διαθέτει μόνο θηλυκού φύλου καστ και θα φέρει τον τίτλο Neon Demon. Μια από τις ηρωίδες του σεναρίου του, θα υποδυθεί η νεαρή και εξόχως ταλαντούχα Elle Fanning, που θαυμάσαμε στο Somewhere, αλλά και στο πιο πρόσφατο Maleficent, η οποία θα υποδυθεί ένα φιλόδοξο τοπ μόντελ που θα παγιδευτεί στον λαμπερό, πλην βρώμικο, κόσμο της ομορφιάς. Το σκριπτ ανήκει στον ίδιο τον Refn, που το εμπνεύστηκε από τον ηλεκτρισμό που αναδύει η πόλη που ζει και λατρεύει, μαζί με την συνεργάτιδα του Mary Laws. Την μουσική επένδυση θα επιμεληθεί ξανά ο Cliff Martinez, το μοντάζ ο μόνιμος στο πλευρό του Δανού, Matthew Newman, ενώ την διεύθυνση φωτογραφίας έχει αναλάβει ο Philippe Le Sound που την δουλειά του θαυμάσαμε στο The Grandmaster.

Αν ποτέ σου δεν έχεις αντιμετωπίσει τον εχθρό, πως περιμένεις να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου? Πολεμικού περιεχομένου η θεματική βάση, όχι όμως και ο προβληματισμός, της καινούργιας ταινίας του αγαπημένου σκηνοθέτη Andrew Niccol, που μπορεί ποτέ να μην έφτασε στα επίπεδα που είχε υποσχεθεί με το Gattaca, πάντοτε οι ταινίες του όμως σηκώνουν ιδιαίτερη κουβέντα. Στην παρούσα περίπτωση του Good Kill, κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ένας πρώην πιλότος της αμερικάνικης αεροπορίας, που πλέον δεν συμμετέχει στις μάχες μέσα από το βομβαρδιστικό του, αλλά από το κέντρο επιχειρήσεων του Λας Βέγκας, κατευθύνοντας πυραύλους εδάφους - εδάφους, στα κρησφύγετα των αντιπάλων. Κάτι που κάνει για μισή ημέρα, καθώς την υπόλοιπη μισή είναι ένας τυπικός οικογενειάρχης, που λατρεύει την γυναίκα και τα παιδιά του. Μήπως όμως αυτή η διαρκής κόντρα με τους Ταλιμπάν και η καθημερινή τους εξόντωση, σημαίνει και τον ολοένα αυξανόμενο αριθμό τους? Απαντήσεις στο καίριο ερώτημα θα πάρουμε από την ταινία που έκανε την επίσημη πρεμιέρα της στο περασμένο φεστιβάλ της Βενετίας, μέσα στο 2015 όταν και πρόκειται να κυκλοφορήσει στις αίθουσες όλου του κόσμου.

Είναι η τρίτη φορά που ο χαρισματικός Ethan Hawke συναντιέται στα πλατό με τον Niccol, αφού πέρα από το Gattaca το έχει πράξει και στο πολύ καλό επίσης Lord Of War. Ο εξαιρετικός αμερικάνος ηθοποιός εδώ υποδύεται τον εκ του μακρόθεν βομβαρδιστή, έχοντας κοντά του στον Bruce Greenwood ως Συνταγματάρχη προϊστάμενο του, μα και τους Jake Abel, January Jones και Zoe Kravitz στους λοιπούς ρόλους της διανομής.

Στις δικές μας αίθουσες? Σίγουρα μέσα στο 2015!

Όταν νομίζεις πως η ζωή σου έχει πάρει τον δρόμο της, τότε έρχονται τα πάνω κάτω! Ακόμη μια πολύ ταλαιπωρημένη παραγωγή, που ολοκληρώθηκε μετά κόπων και βασάνων έξι ολόκληρα χρόνια μετά την έναρξη της είναι η οπερίπτωση του Accidental Love. Αφού πρώτα άλλαξε σκηνοθέτη, μιας και ο πολύς David O'Russell την είχε αναλάβει αρχικά, ενώ κατοπινά άλλαξε και τίτλο, εφόσον ονομαζόταν Nailed (και για ένα φεγγάρι και Politics Of Love) η ρομαντική αυτή κομεντί, σκηνοθεσίας Stephen Greene, αναμένεται να φτάσει στις αίθουσες αλλά και στο Video On Demand, στις 10 Φεβρουαρίου 2015. Μια ιδιόμορφη περίπτωση θα απασχολήσει τον γοητευτικό όσο και νεαρής ηλικίας γερουσιαστή Χάουαρντ Μπέρντγοευλ, όταν θα κληθεί να βοηθήσει μια όμορφη επαρχιώτισσα σερβιτόρα, που έχει πάθει ψύχωση μαζί του, από την στιγμή που κατά λάθος, την στιγμή που δεχόταν πρόταση γάμου από τον αγαπημένο της στης σφηνώθηκε στο κεφάλι μια...πρόκα. Δεν την λες και απόλυτα εμπνευσμένη την πλοκή, αν κάτι θα σώσει το πρότζεκτ από την ολοκληρωτική κατάρρευση είναι το γεγονός πως το καστ της διαθέτει πρόσωπα σπουδαίου βεληνεκούς.

Όπως είναι ο Jake Gyllenhaal που δεν έχει δοκιμαστεί ιδιαίτερα στο είδος, από μόνος του πάντως μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης υποδυόμενος τον άνθρωπο του Κογκρέσου. Μαζί του στο πανί συμβιώνουν και η κούκλα Jessica Biel, ο δυναμικός James Marsden, αλλά και οι Catherine Keener, James Brolin, Tracy Morgan και Paul Reubens.

Στις δικές μας αίθουσες? Πιθανόν!

Παραδοσιακά αποτελούν σημαντικότατο πρόκριμα για την επερχόμενη οσκαρική κούρσα, χάρη στην ιδιαίτερη βαρύτητα που προσδίδει το κύρος της Ένωσης Αμερικάνων Παραγωγών κινηματογράφου. Συνήθως στις λίστες των PGA Awards διακρίνουμε και το ποια φιλμς ακολούθως θα βρεθούν στις nods της Ακαδημίας Τεχνών, στοιχείο που σε σημαντικό ποσοστό θα συμβεί και φέτος, μιας και λίγο έως πολύ οι υποψήφιες παραγωγές υπήρξαν οι αναμενόμενες. Η μεγαλύτερη έκπληξη πάντως στην φετινή επιλογή των Παραγωγών, υπήρξε η απουσία από την κατηγορία της Μυθοπλασίας της φημισμένης ταινίας Selma, που έπαιζε μέχρι τώρα ως ένα από τα φαβορί, αντιθέτως στην ομάδα εκείνων που θα κυνηγήσουν τον τίτλο, βρέθηκε η καινούργια δημιουργία του Clint Eastwood, American Sniper. Τα βραβεία PGA θα ανακοινωθούν στις 24 Ιανουαρίου στο πολυτελές Hyatt Regency Century Plaza του Λος Άντζελες και για τους τρεις τίτλους θα διαγωνιστούν οι παρακάτω ταινίες:

Darryl F. Zanuck Βραβείο παραγωγής της Χρονιάς:
American Sniper - Παραγωγοί: Bradley Cooper, Clint Eastwood, Andrew Lazar, Robert Lorenz, Peter Morgan
Birdman - Παραγωγοί: Alejandro G. Iñárritu, John Lesher, James W. Skotchdopole
Boyhood - Παραγωγοί: Richard Linklater, Cathleen Sutherland
Foxcatcher - Παραγωγοί: Megan Ellison, Jon Kilik, Bennett Miller
Gone Girl - Παραγωγοί: Ceán Chaffin
The Grand Budapest Hotel - Παραγωγοί: Wes Anderson & Scott Rudin, Jeremy Dawson, Steven Rales
The Imitation Game - Παραγωγοί: Nora Grossman, Ido Ostrowsky, Teddy Schwarzman
Nightcrawler - Παραγωγοί: Jennifer Fox, Tony Gilroy
The Theory of Everything - Παραγωγοί: Tim Bevan & Eric Fellner, Lisa Bruce, Anthony McCarten
Whiplash - Παραγωγοί: Jason Blum, Helen Estabrook, David Lancaster

PGA Βραβείο παραγωγής της Χρονιάς Animation:
Big Hero 6 - Παραγωγοί: Roy Conli
The Book of Life - Παραγωγοί: Brad Booker, Guillermo del Toro
The Boxtrolls - Παραγωγοί: David Bleiman Ichioka, Travis Knight
How to Train Your Dragon 2 - Παραγωγοί: Bonnie Arnold
The LEGO Movie - Παραγωγοί: Dan Lin

PGA Βραβείο παραγωγής της Χρονιάς Ντοκιμαντέρ:
The Green Prince - Παραγωγοί: John Battsek, Simon Chinn, Nadav Schirman
Life Itself - Παραγωγοί: Garrett Basch, Steve James, Zak Piper
Merchants of Doubt - Παραγωγοί: Robert Kenner, Melissa Robledo
Particle Fever - Παραγωγοί: David E. Kaplan, Mark A. Levinson, Andrea Miller, Carla Solomon
Virunga - Παραγωγοί: Joanna Natasegara, Orlando von Einsiedel

Πολύ μεγάλο παιχνίδι! Αφού το όνομα του έκανε διεθνή ντόρο με την προηγούμενη ταινία του Rare Exports, ο Φινλανδός σκηνοθέτης Jalmari Helander, επιστρέφει στην δράση με μια ακόμη πιο φιλόδοξη δημιουργία. Τίτλος της Big Game και πρόκειται για μια ιντερνάσιοναλ συμπαραγωγή που φιλοδοξεί να πετύχει το εισπρακτικό τζακ ποτ και όχι μόνο εντός των σκανδιναβικών εδαφών. Το στόρι αν μη τι άλλο εκκεντρικό και ξεχωριστό: Στα άγρια δάση της Βόρειας Ευρώπης, ένα νεαρό αγόρι ο Οσκάρι, θα επιχειρήσει να ξεπεράσει τους φόβους και τις ανασφάλειες της εφηβικής ηλικίας, περνώντας 24 ώρες ολομόναχος, έχοντας μοναδική του προστασία το τόξο του. Για ένα πράγμα δεν είναι σίγουρα προετοιμασμένος. Για το ότι το Προεδρικό αεροσκάφος των ΗΠΑ θα συντριβεί λίγες δεκάδες μέτρα μακριά του και από μέσα του θα βγει ζωντανός ο ίδιος ο Πλανητάρχης. Τον οποίο κυνηγούν εξτρεμιστές για να τον εξοντώσουν και ο μικρούλης με όσες δυνάμεις διαθέτει, στο άγνωστο για εκείνον περιβάλλον,  θα πρέπει να τον προστατέψει. Πρεμιέρα το φιλμ έκανε με επιτυχία στο Φεστιβάλ Τορόντο τον περασμένο Σεπτέμβρη και πλέον αναζητά διανομή στις παγκόσμιες αγορές.

Κάτι που δεν προβλέπω να αργεί να συμβεί, αφού η παρουσία και μόνο του αειθαλή Sam Jackson στον ρόλο του αιφνιδιασμένου προέδρου, από μόνη της αποτελεί πόλο έλξης για το κοινό. Στο πλάι του εκτός από τον μπόμπιρα Onni Tommila, συμμετέχουν ακόμη και οι Ray Stevenson, Jim Broadbent και Mehmet Kurtulus.

Στις δικές μας αίθουσες? Πιθανόν!

Μπορεί μέχρι τώρα να έπαιζε μια άλλη ξανθομαλλούσα, η Margot Robbie, ως το απόλυτο φαβορί για να αποσπάσει τον βασικό γυναικείο ρόλο, στην live action κινηματογραφική μεταφορά του θρυλικού anime τίτλου Ghost In The Shell από την Dreamworks, εντέλει όμως το χρίσμα πήρε μια αναλόγου σέξι σταρ, η Scarlett Johansson, που μόλις έκανε αποδεκτή της πρόταση του στούντιο. Μια προσφορά που ήδη είχε απορρίψει μία φορά, αλλά κατόπιν ωρίμου σκέψης πήρε το ρίσκο και θα υποδυθεί την Ταγματάρχη Μοτόκο Κουσανάγκι, μια πανίσχυρη γυναίκα μονομάχο, που μέσα στο σάιμποργκ κορμί της, κρύβει καλά την ανθρώπινη ψυχή, Το πρότζεκτ βρίσκεται στα σκαριά εδώ και περίπου πέντε χρόνια, ουσιαστικά πήρε μπροστά η pre production διαδικασία μόλις προ ολίγων μηνών, όταν την σκηνοθεσία του ανέλαβε ο Rupert Sanders του Snow White And The Huntsman. Πίσω από την παραγωγή του πανίσχυρου τίτλου της Kodansha βρίσκονται τα ονόματα των Avi Arad και Steven Paul, που είναι ήδη διάσημοι από την συμμετοχή τους σε αναλόγου ακριβού και περιπετειώδους διαμετρήματος φιλμς, όπως ο Iron Man, ο The Amazing Spider-Man και η συνέχεια του, αλλά και τα προσεχή The Fantastic Four, Black Widow και Metal Gear Solid.