Movies Ltd

Περί ηθικής ανωτερότητας της αριστεράς και άλλων δαιμονίων

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Χέρι – χέρι Κλήρος κι Εξουσία

Μερικές φορές οι προγραμματισμοί των εταιριών διανομής πέφτουν... διάνα στο πλαίσιο του χωροχρόνου όπου διαγκωνίζονται και στριμώχνονται, διεκδικώντας μερίδιο της πίτας από το κινηματογραφικό κοινό που έχει απομείνει «ζωντανό». Κοντοζυγώνει η επέτειος της δολοφονίας Γρηγορόπουλου, συνεχίζεται η απεργία πείνας του Ρωμανού και η χώρα μας είναι αστυνομοκρατούμενη, με την Εκκλησία να ρίχνει τη σκοταδιστική σκιά της σε πάρα πολλά πράγματα και ημιμαθείς «καλονές» (εκ του αρσενικού κάλου - στον εγκέφαλο - κι ουχί εκ του ουδέτερου κάλλους που δηλώνει ομορφιά) τύπου Παπαγγέλη να κάνουν το... κομμάτι τους – επειδή μπορούν.

Κι άντε πείτε μου εσείς τις μεγαλειώδεις διαφορές ανάμεσα στην προπολεμική Ιρλανδία και την Ελλάδα του 2014. Το μόνο που διαφοροποιείται είναι πως εντέλει και ο Άλντους Χάξλεϊ και ο Τζορτζ Όργουελ είχαν ταυτόχρονα δίκιο. Ο Ολοκληρωτισμός είναι εδώ, βρίσκεται παντού και πλέον οι άνθρωποι ποδηγετούνται και πνευματικά και σωματικά.

Η υπόθεση: Ιρλανδία, 1921. Ο Τζίμι Γκράλτον, μαζί με συγχωριανούς του, χτίζει έναν χώρο, όπου οι νέοι μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα, να συζητήσουν, να γυμναστούν, να ονειρευτούν και πάνω από όλα να χορέψουν. Η εκκλησία όμως και ορισμένοι πολιτικοί έχουν αντιρρήσεις και ο Τζίμι αναγκάζεται να φύγει από τη χώρα. Η αίθουσα χορού κλείνει και εγκαταλείπεται. Δέκα χρόνια μετά, ο Τζίμι επιστρέφει από την Αμερική, αποφασισμένος να φροντίσει τη μητέρα του και να ζήσει μια ήσυχη ζωή, δουλεύοντας τη γη. Η κοινότητα όμως πείθει τον Τζίμι να ανακαινίσει τη ρημαγμένη αίθουσα χορού. Για δεύτερη φορά, ο Τζίμι θεωρείται επικίνδυνος και μπορεί να χάσει τα πάντα...

Η άποψή μας: Εδώ ο Loach δεν βρίσκεται στις μέγιστες φόρμες του. Ακόμα όμως και η χειρότερη ταινία τούτου του σπουδαίου δημιουργού είναι παρασάγγας καλύτερη από το μέσο όρο των ταινιών που κυκλοφορούν εκεί έξω. Ποιο είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα του Loach; Μα η ηθική του. Κι εδώ, επειδή μπερδέψαμε τα μπούτια μας τελευταία, είναι θεμιτό να κάνουμε μια διευκρίνηση: ο άνθρωπος δεν ηθικολογεί. Η στάση του, όμως, η σκοπιά του απέναντι στην Ιστορία κι απέναντι στον Άνθρωπο είναι εκείνη που τον ορίζει και τον ξεχωρίζει. Είναι αριστερή αλλά και... χριστιανική στο βαθύτερο πυρήνα της: αυτόν που επιτάσσει «αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν». Ο πρωταγωνιστής του είναι προλετάριος. Ξέρει την τάξη του, ξέρει τη θέση του στον κόσμο, είναι συνειδητοποιημένος. Έχει διαβάσει αλλά δεν είναι διανοούμενος. Άνοιξε όμως το πνεύμα του. «Έμαθε να κάνει ερωτήσεις και να αμφισβητεί» λέει κάποια στιγμή η μητέρα του, που λειτουργούσε παλιότερα κινητή βιβλιοθήκη. Βγήκε και έξω, είδαν τα μάτια του πολλά, νιώθει. Το μόνο που θέλει είναι να κάνει τον κόσμο καλύτερο. Ναι, αλλά σ' αυτές τις περιπτώσεις, είναι πολλά τα συμφέροντα που διακυβεύονται. Η εξουσία, χέρι – χέρι με την εκκλησία, προσπαθεί να φοβίσει. Θα σε πούμε άθεο – στην Ιρλανδία όπου είναι πιο... καθολικοί και από την Ιταλία, αυτό ισούται περίπου με ισόβια κάθειρξη στην πυρά της κολάσεως! Θα σε στριμώξουμε, θα σε δείρουμε (χαρακτηριστική η σκηνή του μαστιγώματος της ανοιχτόμυαλης κόρης από τον φασίστα πατέρα της), θα σε λοιδορήσουμε. Θα βρούμε τρόπο να απαλλαγούμε από εσένα που μας χαλάς τη φτιάξη, χωρίς να σε ηρωοποιήσουμε.

Πάντα το σύστημα βρίσκει τον τρόπο. Το θέμα είναι να φυτευτεί ο σπόρος της αμφισβήτησης. Και η νεολαία είναι έτοιμη. Το φινάλε της ταινίας είναι επίσης χαρακτηριστικό: προσομοιάζει με το αντίστοιχο από τον «Κύκλο των χαμένων ποιητών». Γενικώς τούτη η ταινία του Loach με εκείνη την ταινία του (σπουδαίου κάποτε...) Weir έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Το κυριότερο: τα μυαλά είναι πάντα έτοιμα. Χρειάζεται να βρεθούν οι άνθρωποι, οι καταστάσεις, οι συνθήκες να ανοίξουν για να αρχίσουν να δουλεύουν.

Και ο έρωτας έχει τη θέση του. Δεν νομίζω να είδα φέτος πιο ρομαντική σκηνή από εκείνη όπου η καλή του ήρωα φοράει το φόρεμα που της αγόρασε εκείνος και χορεύουν στην άδεια σάλα.

Σε ότι αφορά τα προβλήματα: έχουν να κάνουν κατά βάση με τη σχηματοποίηση κάποιων καταστάσεων και την έλλειψη εκπλήξεων. Ξέρουμε πως θα καταλήξει η ταινία (βασισμένη εξάλλου σε πραγματικά γεγονότα). Είναι πρόδηλη η πορεία της. Και... δεν καταδικάζεται ολοκληρωτικά η Εκκλησία, ως όφειλε να κάνει ο σκηνοθέτης. Ο ρόλος του γέρου ιερέα που μισεί και θαυμάζει ταυτόχρονα τον Τζίμι αποτελεί σκηνοθετική και σεναριακή ευκολία. Και, εν πάση περιπτώσει, ο Ζβιάγκινστεφ στο «Λεβιάθαν» (που θα βγει αργότερα στις αίθουσες) είπε τα ίδια πάνω – κάτω, πολύ καλύτερα. Και πάλι όμως: δείτε την ταινία. Γιατί αυτά που θα δείτε και θα ακούσετε τα γνωρίζετε. Ίσως απλά δεν τα έχετε συνειδητοποιήσει...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 4 Δεκεμβρίου 2014 από την Feelgood

Γερασμένη δευτεράντζα

του zerVo (@moviesltd)

Θρυλικός τίτλος. Όχι τόσο από άποψης καλλιτεχνικής, αφού κακά τα ψέμματα είκοσι χρόνια πριν κανέναν δεν συγκλόνισε με την ποιότητα της αισθητικής του, όσο για το γεγονός πως ουσιαστικά υπήρξε εκείνη η ανατρεπτική φιλμική στιγμή, που έθεσε στα 1994 τις βάσεις για το ύφος των σπαρταριστών (?) κωμωδιών που θα ακολουθούσαν. Τεράστια επιτυχία κατέγραψαν ο Ηλίθιος και ο Πανηλίθιος, σαρωτική, αφού ελάχιστοι θεατές δεν παρακολούθησαν εκείνη την πρώτη τους απρόσμενα ιδιόμορφη συνάντηση στο πανί, μοναδική. Τόσο μοναδική, που το νέο τους ραντεβού στο Dumb And Dumber To, δυο ακριβώς δεκαετίες μετά το πρώτο, να μοιάζει, άκαιρο, αχρείαστο, μια επαναλήψιμη γερασμένη δευτεράντζα, που σκοπό της έχει απλά και μόνο να εκμεταλλευτεί εμπορικά, την δημοφιλή μαρκίζα.

Ξυπνώντας από τον εθελούσιο εικοσαετή του λήθαργο - αστειάκι για να την φέρει στον κολλητό του, που όλο αυτό τον καιρό στάθηκε βράχος στο πλάι του, ο Λόιντ Κρίστμας θα βρεθεί και πάλι κοντά στον πολυαγαπημένο του φίλο Χάρι Νταν και μαζί θα κινήσουν για νέες περιπέτειες προκειμένου να καλύψουν το κενό τόσων χρόνων. Ο δρόμος θα τους βγάλει στο μονοπάτι μιας παλιάς μεγάλης αγάπης του Χάρι, της Φράιντα, εξαιτίας μιας επιστολής της, που έφτασε στα χέρια του, αργοπορημένη κατά πέντε Ολυμπιάδες, με την οποία τον πληροφορούσε για την νεανική της εγκυμοσύνη. Αυτό είναι! Ο Χάρι είναι μπαμπάς! Κι η κόρη του, που ζει πλέον στην άλλη άκρη της χώρας ως θετή θυγατέρα ενός εκ των κορυφαίων επιστημόνων της Αμερικής, πρέπει κατά την γνώμη του άμεσα, να πληροφορηθεί το χαρμόσυνο μαντάτο. Ίσως μάλιστα και να συνδράμει ως αίμα του, στην απαίτηση του για ένα καινούργιο νεφρό που το έχει άμεση ανάγκη...

Πιάσ' το αυγό και κούρευτο δηλαδή. Μην αναζητάς ειρμούς και συνέχειες σε ένα σενάριο που έξι μυαλά φημισμένων σκρίπτερς στύφτηκαν για να γεννηθεί. Το σλάπστικ κι η σιχασιά εκτίθεται σε όλο της το μεγαλείο, καθώς το αντισυμβατικό ντουέτο - των πενηντάρηδων πλέον μπρόδερς - δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει για να φτάσει κοντά στο κορίτσι του ενός. Που συνάμα αποτελεί και ερωτικό αντικείμενο του πόθου του άλλου, άσχετα αν αδυνατεί πλήρως να το εκστομίσει, φοβούμενος την όποια αντίδραση του. Σε μια τέτοια σαματατζίδικη κατάσταση που βασιλεύει όχι η κοινή λογική μα η ηλιθιότητα (ίσως κι η πανηλιθιότητα) θα ήταν κομματάκι περίεργο να ψάχνουμε για εξελίξεις που έχουν την παραμικρή σχέση με την φαιά ουσία.

Μα θα μου πει κανείς, τι το τόσο διαφορετικό είχε το πρωτότυπο που καθιστά αυτό εδώ το αντίγραφό του κουραστικό, σαχλό και εντέλει βαρετό. Μα αυτή ακριβώς την ορίτζιναλ συλλογιστική, που τότε στα μέσα των 90s πήγε το κουφό χιούμορ των Zucker μισό βηματάκι παραπέρα. Οι Farrelly κουρασμένοι και εμφανώς στερεμένοι από διασκεδαστικές ιδέες, πήραν την ίδια ακριβώς θεματική βάση και την ξεχείλωσαν, δίχως να έχουν τον παραμικρό στόχο, σκοπό και προορισμό. Αν γελάσεις δηλαδή είναι αποκλειστικά ζήτημα ευδιαθεσίας της στιγμής και τίποτα άλλο. Μάλλον αν το δεις και με πιο σύνεση, ίσως και να κουνήσεις το κεφάλι με θυμηδία στην θωριά δύο μεσήλικων που συμπεριφέρονται σαν νήπια. Τι κρίμα για το ταλέντο τους...

Για πες: Το οποίο αμφότεροι ξετύλιξαν σε όλο του το εύρος με εξαιρετικές ερμηνείες στο πέρασμα αυτών των δύο δεκαετιών, άσχετα αν πάντα, ακόμη και στον πιο σοβαρό τους ρόλο, στο πίσω μέρος του μυαλού ερχόταν οι θύμησες από τις σαχλαμάρες τους. Δεν χρειαζόταν ούτε ο Carrey, ούτε ο Daniels να συναινέσουν σε μια τέτοια ανούσια επιστροφή, που τους πήγε πολλά βήματα πίσω στις σινεφίλ εκτιμήσεις. Κι αυτό δεν είναι αστείο για να γελάσουμε...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 4 Δεκεμβρίου 2014 από την Feelgood

Τζόκερ! Αρχικά είχε οριστεί ο κορυφαίος Brian De Palma να σκηνοθετήσει την κινηματογραφική αυτή διασκευή της ταινίας Heat (όχι φυσικά το θρίλερ του Michael Mann, αλλά εκείνο με πρωταγωνιστή τον Burt Reynolds από το 1987) εντέλει ο κλήρος όμως έπεσε στον Simon West που έρχεται με φόρα από τις action επιτυχίες των The Mechanic και The Expendables 2. Τίτλος του φιλμ Wild Card (στην Ευρωπαϊκή αγορά θα προβληθεί ως Joker) και στο επίκεντρο της βρίσκεται ένας σκληροτράχηλος άντρας ο Νικ Ουάιλντ, πρώην πεζοναύτης, αλλά και εθισμένος στην χαρτοπαιξία, που οραματίζεται να πετύχει το τέλειο κόλπο στα καζίνο του λας Βέγκας, προκειμένου να αφήσει πίσω του την παρανομία. Μέχρι την στιγμή που η μνηστή του, θα βρεθεί βάναυσα χτυπημένη και εγκαταλελειμμένη στην ερημιά από αγνώστους, γεγονός που θα τον ωθήσει να αναζητήσει τους υπαίτιους διψασμένος για εκδίκηση. Το μονοπάτι θα τον οδηγήσει στην συμμορία του Ντάνι Ντε Μάρκο, του πανίσχυρου βαρόνου του υποκόσμου της περιοχής, με τον οποίο θα έλθει σε ανοιχτή ρήξη. Το φιλμ αναμένεται να κάνει την επίσημη πρεμιέρα της στην Γηραιά Ήπειρο αρχικά μέσα στον Ιανουάριο και κατοπινά αναμένεται να ταξιδέψει και στην πέρα του Ατλαντικού αγορά.

Ευτυχώς για τους φίλους της φιλμικής δράσης που ο Βρετανός Jason Statham κρατά ψηλά ακόμη την σημαία του είδους, συμμετέχοντας σε παλιομοδίτικου ύφους, αλλά τόσο αγαπημένες περιπέτειες δράσης. Δίπλα στον κορυφαίο action performer εμφανίζεται και το φλογερό Κολομβιανό ηφαίστειο η Sofia Vergara, αλλά και οι Michael Angarano, Hope Davis, Milo Ventimiglia, Stanley Tucci, Jason Alexander, και Anne Heche.

Στις δικές μας αίθουσες? Τους πρώτους μήνες του 2015

Όσο ζω, ελπίζω! Με ανάμεικτες αντιδράσεις από όσους το παρακολούθησαν στην επίσημη πρεμιέρα του στο φεστιβάλ του Τορόντο, έρχεται το δραματικό φιλμ Cake, μια ανεξάρτητη αμερικάνικη παραγωγή που υπογράφει σκηνοθετικά ο Daniel Barnz. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας η Κλερ, μια σαραντάχρονη γυναίκα που υποφέρει ψυχικά, έχοντας επιλέξει να αποτραβηχτεί από όλους τους φίλους και γνωστούς της, στην οικία της στο Λος Άντζελες, έχοντας σαν μοναδικό της στήριγμα την οικονόμο της, την Λατίνα Σιλβάνα. Έχοντας μόλις εγκαταλειφθεί από τον σύζυγό της, αλλά και τεθεί στο περιθώριο από το θεραπευτικό γρουπ χρόνιου πόνου που συμμετείχε, βλέπει τα πάντα στο μέλλον της να σκοτεινιάζουν μέχρι που ένα μοιραίο συμβάν θα της αλλάξει ολόκληρο τον τρόπο σκέψης. Η αυτοκτονία μιας από τις συντρόφους της στην ομάδα, θα την συνταράξει παρακινώντας την συνάμα να ερευνήσει τους λόγους που την οδήγησαν στην αυτοχειρία. Όσα ανακαλύψει για εκείνη, περιέργως και ελαφρώς μεταφυσικώς, θα σταθούν σαν βάλσαμο στον ατελείωτο πόνο που για τόσο καιρό βιώνει. Το πρώτο τρέιλερ για την ταινία που θα κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ τον Ιανουάριο - σε περιορισμένο κύκλωμα πριν εκπνεύσει η χρονιά - έχει σκοπό να προβάλλει την πρωταγωνίστρια του, που για πρώτη φορά στην καριέρα της βαδίζει στον δρόμο της καλλιτεχνικής καταξίωσης.

Μακριά από τους χαριτωμένους ρόλους που την έκαναν διάσημη στα κινηματογραφικά ρομάντζα που κράτησε τους βασικούς ρόλους, η Jennifer Aniston, πραγματοποιεί εδώ την σημαντικότερη κατά πολλούς ερμηνεία της καριέρας της, που πιθανόν να την οδηγήσει ακόμη και στις οσκαρικές υποψηφιότητες. Μαζί με την συμπαθέστατη συμπατριώτισσα μας εδώ συνυπάρχουν και οι Anna Kendrick, William H. Macy, Adriana Barraza, Felicity Huffman, Sam Worthington, Chris Messina και Mamie Gummer.

Στις δικές μας αίθουσες? Τους πρώτους μήνες του 2015

Στην Ελλάδα κανείς δεν μπορεί να ακούσει την κραυγή σου

του Θόδωρου Γιαχουστίδη (@PAOK1969)

Εσείς καταδικάζετε τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται;

Ο Σύλλας Τζουμέρκας είναι από εκείνους τους νέους Έλληνες κινηματογραφιστές, που καλούνται να βγάλουν την κινηματογραφία μας από την αφάνεια. Και δεν εννοώ την αφάνεια τη φεστιβαλική – στα διεθνή φεστιβάλ ακόμα μας αντιμετωπίζουν ως εξωτικά, weird φρούτα. Όχι, μιλάω για την αφάνεια την εισπρακτική. Ο ελληνικός εμπορικός κινηματογράφος ψόφησε κι ενώ ο καλλιτεχνικός βρίσκεται σε άνοδο και είναι διεθνώς αναγνωρισμένος, δεν κατορθώνει να μαζέψει Έλληνες θεατές στις αίθουσες.

Για να λέμε την πικρή αλήθεια ούτε τούτη η ταινία θα καταφέρει να γεμίσει τα εγχώρια σινεμά. Μακάρι να διαψευστούμε, αλλά δεν... Κι είναι κρίμα διότι τούτη τη φορά, ο Θεσσαλονικιός Τζουμέρκας, αν και πάλι δεν αποφεύγει μικρά φάουλ, κάνει την πιο πλήρη ταινία του από τις δύο μικρού και τη μία μεγάλου μήκους που έχει γυρίσει στο παρελθόν. Μιλάει για το σήμερα με την αίσθηση του επείγοντος – και καίγεται τόσο πολύ να μας το διηγηθεί από τη σκοπιά του, που η έκρηξη παρασέρνει και τον ίδιο.

Η υπόθεση: Η Μαρία τρέχει στην Εθνική Οδό. Πίσω της, φωτιά και μια τσάντα γεμάτη λεφτά. Μπροστά της, ο ατέλειωτος δρόμος. Μόλις μια μέρα πριν, ήταν μια στοργική μητέρα, ερωτευμένη σύζυγος, υπεύθυνη κόρη. Σήμερα έχει επαναστατήσει. Και είναι αποφασισμένη να σαρώσει στο πέρασμά της ό,τι αγάπησε ποτέ.

Η άποψή μας: Τούτη η ταινία έκανε την πρεμιέρα της στο φεστιβάλ του Λοκάρνο κι έκανε κι ένα θορυβώδες πέρασμα από το πρόσφατο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εκεί όπου το κοινό ήρθε αντιμέτωπο με τη σύγχρονη πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Μια πραγματικότητα που στριμώχνει, που πειθαναγκάζει, που διαστρεβλώνει, που καίει. Μια πραγματικότητα που οδηγεί σε flexible ηθική, που οδηγεί και τον πιο ηθικό ανάμεσά μας να παραστρατήσει. Η Μαρία της Παπούλια είναι μια γυναίκα που ξεκινάει με όνειρα και που σιγά – σιγά αναγκάζεται να βάλει λίγο νερό στο κρασί της, ακόμα λίγο, ακόμα λίγο, έως ότου αποφασίζει να βάλει... φωτιά σε δάσος! Ο έρωτας ήταν ο μόνος που την έκανε να νιώθει ζωντανή, που την έκανε να αντιστέκεται, να ανέχεται την πραγματικότητα. Η σάρκα, ο ιδρώτας, το άλλο σώμα. Ακόμα και ο πιο δυνατός έρωτας, όμως, ξεφτάει, γίνεται ρουτίνα, συμβιβάζεται, κυρίως μέσω του γάμου. Στο ολοφάνερα άνισο σενάριο, το μεγαλύτερο φάουλ είναι πως στο φινάλε στερεί από τη Μαρία το ηθικό της πλεονέκτημα.

Ποια η διαφορά της εντέλει από τον χρυσαυγίτη γαμπρό της; Η επανάστασή της την οδηγεί στην έκρηξη με τρόπο μη πολιτικά ορθό; Εκτός κι αν αναγκάζοντάς μας να δεχτούμε το σύμπαν του όπως είναι, χωρίς επεξηγήσεις, πιθανόν η Μαρία εντέλει να μην έβαλε τη φωτιά, ε; Το φινάλε είναι ανοιχτό – μπορεί να ερμηνευτεί κι έτσι. Και πάλι, οι καταπατητές γης, με αγγελίες βρίσκουν τους εμπρηστές τους; Ο Σύλλας «μπουκώνει» το σενάριό του με πάρα πολλά πράγματα εκεί που η αφαίρεση θα ήταν μάλλον πιο λειτουργική αισθητική προσέγγιση. Έχει την τύχη να διαθέτει στον πρωταγωνιστικό ρόλο μια εξαιρετική Αγγελική Παπούλια (που τείνει να γίνει ο... Βαγγέλης Μουρίκης των Ελληνίδων κινηματογραφικών ηθοποιών – αν και στις σκηνές που υποδύεται την έφηβη δείχνει σαφώς μεγαλύτερη) έχει την ατυχία όμως από την άλλη να συμπληρώνει το σενάριό του με ένα αποπροσανατολιστικό μοντάζ. Παίζει με διάφορες χρονικές περιόδους εξέλιξης του φιλμ κι αν στόχος του ήταν να ζαλίσει τον θεατή ώστε να δυσκολεύεται να διακρίνει το timeframe, τότε το πέτυχε.

Οι ερωτικές σκηνές είναι αριστουργηματικά σκηνοθετημένες – να το τονίσουμε αυτό – το φιλόδοξο εγχείρημα όμως εντέλει καταλήγει σε κάτι που μπορεί να συνοψιστεί στη φράση «μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά». Χίλιες φορές όμως τέτοιες έντιμες αποτυχίες παρά αυτάρεσκες αυνανιστικές «καλλιτεχνίες» της κακιάς ώρας.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Νοεμβρίου 2014 από την Strada Films

Ασπρόμαυροι πλακατζήδες

του zerVo (@moviesltd)

Το κόλπο το ξεκίνησε η Fox με την Εποχή των Παγετώνων. Πίσω από τις διασκεδαστικές περιπέτειες των πρωταγωνιστών, ένα μικρό προιστορικό ζωάκι, ο Σκρατ, ήταν εκείνος που έκλεψε τις καρδιές των θεατών με τις απίθανες γκάφες του στην παγωνιά. Ακολούθησαν τα κίτρινα διαβολάκια, τα Μίνιονς, που υπηρέτησαν πιστά, αλλά και χιουμοριστικά τον Απαισιότατο, αποσπώντας το μεγαλύτερο κομμάτι της δόξας του, με ανταμοιβή την ολόδικη τους ταινία από το animation τμήμα της Universal. Την παραμικρή έκπληξη λοιπόν προκάλεσε το γεγονός πως τα ασπρόμαυρα χαριτωμένα πτηνά, που πήραν το περισσότερο χειροκρότημα στα τρία τεύχη της Μαδαγασκάρης, αφού διένυσαν πετυχημένη τηλεοπτική διαδρομή, να αποκτήσουν κι αυτά την κινηματογραφική τιμή που τους αρμόζει.

Σκεπτόμενοι εντελώς διαφορετικά από όλη την υπόλοιπη φιλήσυχη κοινότητα των πιγκουίνων, πηγαίνοντας διαρκώς κόντρα στο ρεύμα οι τέσσερις ασπρόμαυροι, μεγαλωμένοι μαζί, φίλοι, Σκίππερ, Κοβάλσκι, Ρίκο και Στρατιώτης, άφοβοι και ατρόμητοι, μονίμως βιώνουν έναν περιπετειώδη τρόπο ζωής. Μέχρι την στιγμή που θα πέσουν στα δίχτυα του πανούργου Δόκτορα Οκτάβιους Μυαλάτη, ενός μασκαρεμένου σατανικού χταποδιού, του Ντέιβ, που θα ξεκινήσει τον αφανισμό ολόκληρου του πληθυσμού των αντιπαθητικών σε εκείνων πουλιών, που του έκλεψαν την δόξα της ατραξιόν στα θεματικά πάρκα που πρωταγωνιστούσε, ξεκινώντας από αυτούς τους τέσσερις.

Ξεφεύγοντας από τα νύχια του, οι άφοβοι fantastic four και μπαίνοντας κάτω από την ασπίδα της οργάνωσης Βόρειος Άνεμος, που διοικεί ο επιβλητικός Κάπτεν Απόρρητος, θα εκκινήσουν αγώνα μέχρι τελικής πτώσης, ενάντια στο τέρας που εξαφανίζει τον ένα μετά τον άλλο τους πιγκουίνους. Λειτουργώντας με εντελώς διαφορετικές πρακτικές, οι δύο σύμμαχες ομάδες σύντομα θα μπλέξουν σε ένα παιχνίδι αντιπαλότητας, αφού από την μια μεριά οι επαγγελματίες πράκτορες, κινούνται με το γράμμα της τακτικής και του νόμου, ενώ τα πιγκουινάκια, κατά κανόνα δρουν, με γνώμονα το ένστικτο και την ψυχική τους διάθεση.

Σε μια περίοδο που το κινηματογραφικό κινούμενο σχέδιο γνωρίζει την κορύφωση του, θα ήταν και παράξενο αυτό το απλοϊκό σε θεματική σύλληψη σπιν οφ του Madagascar να εξελιχθεί σε μια κλασσική δύναμη του είδους. Πόσο μάλλον όταν και οι χαρακτήρες, αν μη τι άλλο γνώριμοι στο τάργκετ γκρουπ των θεατών από την πρότερη πενταετή τους θητεία στο κανάλι της Nickelodeon, δεν είναι ούτε ξεχωριστοί, ούτε μοναδικοί, ούτε ιδιαίτεροι, ώστε να σφηνωθούν για πάντα στην μνήμη των δεκάχρονων, όπως συμβαίνει κατά βάση με τα φιλμς της Pixar, της Disney και λιγότερο της Fox. Ακόμη κι αν απουσιάζει μέχρι κι αυτό το σύνηθες διδακτικό στοιχείο του στόρυ - πέρα του προφανούς περί ομαδικότητας ακόμη κι αυτών των άναρχης συμπεριφοράς πιγκουίνων - εντούτοις η διασκεδαστική και αστεία αύρα που τους συνοδεύει για μιάμιση ώρα, δεν αφήνει στο τέλος κανέναν να φύγει απογοητευμένος.

Για πες: Πλακατζήδες μέσα στην αφέλεια τους, κεφάτοι έστω και με άγνοια κινδύνου, ονειροπόλοι ακόμη και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, οι πολύχρωμης και τρισδιάστατης όψης Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης κερδίζουν το πρώτο στοίχημα, εκτιμώ τουλάχιστον εμπορικά και είναι ζήτημα χρόνου η επιστροφή τους στην φιλμική δράση. Όχι αξέχαστοι, μα ούτε και λησμονήσιμοι...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 27 Νοεμβρίου 2014 από την Odeon

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Mockingjay Part 1	Seven / Spentzos	1	77	45.608	45.608
2	Fury	Feelgood	1	75	28.246	28.246
3	Interstellar	Village Films	3	52	15.681	178.597
4	Big Hero 6	Feelgood	4	90	13.314	68.929
5	Deux Jours Une Nuit	Seven / Spentzos	3	14	4.364	23.718
6	The Judge	Village Films	5	19	3.900	119.113
7	Gone Girl	Odeon	8	22	3.757	270.075
8	Gemma Bovery	Odeon	1	10	3.536	3.536
9	The House Of Magic	Seven / Spentzos	5	25	2.246	25.436
10	Kill The Messenger	Odeon	2	13	2.240	13.328

This is not the end of it, this is the beginning! Από το στούντιο της Warner Bros έρχεται το επόμενο καλοκαίρι, εν μέσω καταιγισμού από κάθε λογής μπλοκμπάστερ, ένα κινηματογραφικό παραμύθι, που υπόσχεται να παρουσιάσει τον θρύλο, γραμμένο από τον J.M. Barrie, με έναν άλλο, διαφορετικό, πλην πολύ κοντινότερο στο ορίτζιναλ τρόπο. Το Pan του πάντοτε προσεχτικού με ότι κι αν έχει καταπιαστεί στο παρελθόν, όσο και έμπειρου στο κτίσιμο παλαιότερων περιόδων Joe Wright, αφηγείται την ιστορία του νεαρού ορφανού Πίτερ, που μέσα από ένα ονειρικό ταξίδι θα προσγειωθεί στην Χώρα του Ποτέ, εκεί που θα συναντήσει απεριόριστο πεδίο για διασκέδαση, αλλά και θα αντιμετωπίσει ατελείωτους κινδύνους, στο διάβα για το πεπρωμένο του να γίνει ο λυτρωτής των χαμένων παιδιών Παν. Η ματιά του Wright εμφανίζεται ατόφια μέσα από το εντυπωσιακών πλάνων πρώτο τρέιλερ που μόλις έκανε την εμφάνιση του, δίνοντας πολλές πιθανότητες σε αυτή την πανάκριβη και φιλόδοξη παραγωγή να εξελιχθεί σε μια από τις ισχυρές εκπλήξεις της θερινής σεζόν. Πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 17 Ιουλίου 2015.

Ο υποψήφιος για όσκαρ ερμηνείας Hugh Jackman, σχεδόν αγνώριστος από το μακιγιάζ, εδώ υποδύεται τον Μαυρογένη, ο ζεν πρεμιέ Garrett Hedlund κρατά τον ρόλο του Χουκ, η Rooney Mara παίζει την Τάιγκερ Λίλυ, ο Adeel Akhtar τον Σμι, ενώ ο πρωτοεμφανιζόμενος Levi Miller είναι εκείνος που θα ενσαρκώσει τον ολοζώντανο μύθο των ανηλίκων θεατών Πίτερ Παν.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 22 Οκτωβρίου 2015

Το Πάρκο είναι ανοικτό! Είκοσι και κάτι χρόνια μετά από εκείνη την ονειρεμένη φορά που ο κορυφαίος των κινηματογραφικών παραμυθάδων, πρόσφερε στην μεγάλη οθόνη μια περιπέτεια βγαλμένη από την παλαιολιθική εποχή, έρχεται μια ακόμη, πολλά υποσχόμενη και φιλόδοξη συνέχεια, που λαμβάνει χώρα μέσα στο φημισμένο Ιουράσσειο Πάρκο. Το Jurassic World, παραγωγικής υπογραφής αυτή την φορά από τον τεράστιο Steven Spielberg, επανεκκινεί την δράση που περιστρέφεται ξανά γύρω από την παρουσία στο σήμερα των γιγάντιων, μα και εξαφανισμένων όντων, των δεινοσαύρων. Τους οποίους περισσότεροι από 20.000 επισκέπτες ημερησίως παρακολουθούν από κοντά στην ατόλη του ωκεανού Νουμπλάρ, μεταφερόμενοι σε κρουαζιέρα από την κοντινή Κόστα Ρίκα, συμμετέχοντας στην θεματική βόλτα που περιλαμβάνει όλα τα κομφόρ, ακριβά ξενοδοχεία, εστιατόρια, διασκεδάσεις, νυχτερινή ζωή. Το όνειρο του σκαπανέα Τζον Χάμοντ έχει γίνει πια πραγματικότητα, όμως οι κίνδυνοι για μια ακόμη φορά παραμονεύουν στην γωνία. Το πρώτο τρέιλερ του Νέου Κόσμου, είναι από εκείνα που πραγματικά σε κάνουν να θέλεις να παρακολουθήσεις με κομμένη την ανάσα, το εξαιρετικής κινηματογράφησης και καταπληκτικών εφέ θρίλερ. Υπομονή μέχρι τον επόμενο Ιούνη και την 12η μέρα του, όταν η Universal θα το ρίξει στις αίθουσες, εκτιμώντας πως κυριολεκτικά θα σπάσει τα ταμεία.

Διεθνές το καστ, στα πρότυπα του ιδίας φιλοσοφίας Godzilla, με αστέρια βεληνεκούς των Chris Pratt, Nick Robinson, Ty Simpkins, Bryce Dallas Howard, Katie McGrath, Jake Johnson, Omar Sy, Irrfan Khan, Vincent D’Onofrio, Judy Greer, Lauren Lapkus και BD Wong. Σκηνοθετεί ο Colin Trevorrow από τα πουλέν του Μούσια, που στηρίζει πάνω του πολλές ελπίδες για ένα δυνατό ριμπούτ.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 11 Ιουνίου 2015 με τον τίτλο Jurassic World από την UIP

Μια Κυρία μοιρασμένη στα τρία... Βασισμένο στην ομώνυμη, πολυδιαβασμένη, ερωτική νουβέλα του Thomas Hardy, είναι το δράμα εποχής Far From The Madding Crowd, που σκηνοθετικά υπογράφεται από έναν εκ των ποιοτικότερων εκπροσώπων της βορειοευρωπαϊκής σχολή του κινηματογράφου. Αφού κατάφερε να στρέψει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του ο Thomas Vinterberg με το The Hunt, που έφτασε ένα μόλις βήμα πριν την Οσκαρική κατάκτηση στα μη αγγλόφωνα, επιστρέφει εδώ με μια εξαιρετική ιστορία που ορίζει συνάμα μια από τις πλέον αναμενόμενες ταινίες του 2015. κεντρικό πρόσωπο της υπόθεσης η ανεξάρτητη, όμορφη και έξυπνη Βηθεσδά, που έχοντας φτάσει πλέον σε ηλικία της παντρειάς, θα προσελκύσει το ερωτικό ενδιαφέρον τριών διαφορετικής τάξης μνηστήρων. Του Γκάμπριελ Όουκ, κτηνοτρόφου που έχει μαγευτεί από την καλοσύνη της, του Φρανκ Τρόυ ενός όμορφου, άφοβου, αλλά και απερίσκεπτου λοχία και του Ουίλιαμ Μπολντγουντ, ενός ηλικιωμένου, εύπορου εργένη. Μέσα από τα πάθη που θα βιώσει σε αυτές τις παράλληλες σχέσεις, η γεμάτη ενέργεια και δύναμη Βηθσαβέ, θα βρει τον τρόπο να ξεπεράσει τις υπαρκτές αντιξοότητες που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητα της. Επίσημη πρεμιέρα στις αμερικάνικες αίθουσες την 1η Μαΐου 2015, αν και πιθανότατα στην Γηραιά Ήπειρο να εμφανιστεί κατάτι συντομότερα.

Καταπληκτικές οι ερμηνευτικές επιλογές που ορίζουν το καστ και εκτοξεύουν στα ύψη την ποιότητα του φιλμ, με την Carey Mulligan να κρατά τον βασικό πρωταγωνιστικό ρόλο,έχοντας το τρίγωνο των ανδρών Matthias Schoenaerts, Tom Sturridge και Michael Sheen να την περιβάλλει, διεκδικώντας την.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 25 Ιουνίου 2015 με τον τίτλο Μακρυά από το πλήθος από την Odeon

Μια ακόμη κινηματογραφική μεταφορά της πασίγνωστης και αγαπημένης νεανικής ιστορίας του J.M. Barrie, αυτή την φορά με τις ευχές της Warner Bros που στήριξε όλο το εγχείρημα πίσω από τον προφανή τίτλο Pan. Βεβαίως πρόκειται για την γνώριμη σε όλου περιπέτεια ενός μικρούλη ορφανού Λονδρέζου, που μέσω της ονειρικής οδού ταξιδεύει στην Χώρα του Ποτέ εκεί που καλείται ως σωτήρας Πίτερ Παν, εν μέσω διασκεδαστικών αλλά και ριψοκίνδυνων καταστάσεων να κοντραριστεί με τον δαιμόνιο πειρατή Μαυρογένη. Η σκηνοθεσία ανήκει στον πάντα ικανό για το καλύτερο Joe Wright (Atonement, Anna Karenina, Hanna), που επεξεργάζεται οπτικά το σενάριο του Jason Fuchs (Ice Age: Continental Drift). Παγκόσμια πρεμιέρα για ένα από τα δυνατότερα εμπορικά χαρτιά του επόμενου καλοκαιριού στις 17 Ιουλίου του 2015. Το τρέιλερ αναμένεται ορμητικό και παραμυθένιο λίαν συντόμως...

Παρότι αρχικώς είχε ακουστεί το όνομα του Tom Hardy ως εκείνου που θα έκοβε πρώτος το νήμα στην κούρσα της διεκδίκησης του ρόλου κακού στο καινούργιο επεισόδιο των X-Men, εντέλει το χρίσμα δόθηκε σε έναν άλλο νέο, αξιόλογο και πολλά υποσχόμενο ερμηνευτή, τον Oscar Isaac. Ο ηθοποιός που συστήθηκε στο ευρύ κοινό πέρσι μέσα από το Inside Llewyn Davis των Coen, ενώ πέρασε και μια βόλτα από τα μέρη μας στο The Two Faces Of January, θα είναι εκείνος εντέλει που θα υποδυθεί τον άγριο Apocalypse, του τίτλου του επόμενου τεύχους των υπερηρώων της Marvel, που έχει προγραμματιστεί να φτάσει στις αίθουσες στις 27 Μαΐου 2016. Όπως πιστεύεται ο Apocalypse είναι ο πρώτος χρονικά μεταλλαγμένος στα χρονικά, ο οποίος τελειοποίησε τις ικανότητες του με την βοήθεια των Celestials, εξωγήινων όντων με τεράστιες τεχνολογικές γνώσεις, που πέτυχαν να του αποδώσουν μέχρι και την δυνατότητα να γίνεται αόρατος, αν οι συνθήκες το επιτάσσουν. Όπως και το να ελέγχει το σώμα του, σε επίπεδο μορίου, στοιχείο που αναμφισβήτητα τον καθιστά ως έναν από τους πλέον ισχυρούς αντιπάλους για την ομάδα του Καθηγητή Xavier. Τον Isaac πρόκειται φέτος να τον δούμε ακόμη στην ταινία The Most Violent Year, ενώ την ραγδαία άνοδο του πιστοποιεί το γεγονός πως ήδη έχει ενταχθεί και στο καστ της επερχόμενης περιπέτειας του Star Wars, The Force Awakens.