Movies Ltd

Γκουρμέ του δρόμου

του zerVo (@moviesltd)

Μια χαρά διατηρείται, στην κινηματογραφική μυθοπλασία τουλάχιστον, το παραμύθι του Αμερικάνικου ονείρου, τι κι αν έχουν δυσκολέψει οι εποχές, τι κι αν πλέον η κάτω από αμφισβητήσεις Υπερδύναμη έχει χάσει μεγάλο μέρος από την εμπορική αξία της ως αγορά, ελέω κρίσης. Κι όμως. Για εκείνους τους καταφρονεμένους που οραματίζονται μέσα από την σωστή δουλειά τους ένα καλύτερο και ποιοτικότερο αύριο, υπάρχει φως στο τούνελ, αρκεί να ακολουθήσουν την μόντα της σύνεσης και της εργατικότητας. Όλα τα άλλα, τα ανθρώπινα, έρχονται σε δεύτερη μοίρα και μια ενδεχόμενη αποτυχία τους, είναι πιθανόν να καλύψει το επερχόμενο επαγγελματικό χιτ. Όπως λέει άλλωστε κι ο ήρωας μας εδώ "σαν σύζυγος μπορεί να μην ήμουν σωστός, σαν πατέρας μπορεί να απέτυχα, στην δουλειά μου όμως είμαι άριστος." 

Ανάμεσα στην λίστα των διασημότερων σεφ του Λος Άντζελες, συγκαταλέγεται και το όνομα του Καρλ Κάσπερ, ευφάνταστου αρχιμάγειρα ενός από εκ των πλέον αναγνωρισμένων ρεστοράν της πόλης.  Ιδιότροπος, όσο και πειθαρχημένος με το προσωπικό του, είναι ο ηγέτης στην κουζίνα του και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, γεγονός που του δίνει την δυνατότητα να έρχεται ακόμη και σε άμεση ρήξη με το αφεντικό του, πάνω στα ζητήματα της οργάνωσης του μενού. Η επίσκεψη του πιο σκληρού και αυστηρού κριτή γεύσεων στο μαγαζί, θα ορίσει και την απαρχή της λύσης της συνεργασίας του Καρλ με αυτό, καθώς όχι μόνο θα δυσανασχετήσει με τα όσα θα γράψει στο σάιτ του για τα φαγητά του, αλλά θα έρθει και σε άμεση ρήξη μαζί του, μπροστά στα εμβρόντητα μάτια των συνδαιτυμόνων.

Τον σκούφο του και σε άλλο μαγειρείο λοιπόν ο φουκαράς Chef, που θα δει λόγω της συμπεριφοράς τους, τις πόρτες να κλείνουν η μία μετά την άλλη, βυθίζοντας τον στην απόγνωση της ανεργίας. Η βόλτα μέχρι το ηλιόλουστο Μαϊάμι, μαζί με την πρώην σύζυγό του και τον δεκάχρονο γιο τους, θα του ξυπνήσει την ιδέα να ασχοληθεί με όση δημιουργική έμπνευση διαθέτει, με την μεξικάνικη κουζίνα, φροντίζοντας να περάσει τις ιδιαίτερες ιδέες του στο φαστ φουντ του δρόμου. Η προμήθεια μιας αυτοκινούμενης καντίνας, θα είναι το πρώτο βήμα στην πραγματοποίηση του σκοπού του...

Φυσικά δεν χρειάζεται να ζοριστεί ο θεατής για να προβλέψει αν το πλάνο του μανιώδη και εφευρετικού φαγητοπλάστη θα επιτύχει. Εκ των ουκ άνευ λύνεται τούτη η απορία. Ούτε φυσικά για το αν θα ευτυχίσει κατοπινά του μόχθου του και στον φαμιλιάρικο τομέα. Το θέμα είναι πως από την πρώτη κιόλας στιγμή, που πάνω στο μάτι της (περιοριστικής για το πνεύμα του ήρωα) κουζίνας πέφτει το πρώτο υλικό, μέχρι το λαμπερό φινάλε στην Φλόριντα, το φιλμ κυλά γάργαρα και ευχάριστα, ως μια ιδιαίτερα προσεγμένη και μελετημένη σε διαλόγους και σενάριο κομεντί με σοσιάλ προεκτάσεις. Άλλωστε ο σκηνοθέτης John Favreau, πολλά - πολλά όμως - κιλά και πόντους περιφέρειας βαρύτερος από τον καιρό που μας είχε συστηθεί μόνο ως ηθοποιός, γνωρίζει καλά την μέθοδο της πιασάρικης στο κοινό έκφρασης, όντας εκείνος που πέτυχε ένα από τα καλύτερα Marvel σκορς με τα πρώτα τεύχη του κινηματογραφικού Iron Man. Ζεστή αφήγηση, πλουμιστή με ρυθμούς Oye Como Va, με εστίαση στην σχέση πατέρα και γιου που προβάλλεται πολύ περισσότερο από το ανεκτό, αλλά και συνθήματα όπως θάνατος στα αφεντικά και φωτιά στους καταπιεστές, που πάντοτε έχουν πέραση στην πλατεία, που επιθυμεί να χαλαρώσει με ένα χαρούμενο happily ever after ταξιδάκι.

Για πες: Δεν συμφωνώ με την επιλογή του δημιουργού να δώσει τον βασικό ρόλο στον ίδιο του τον εαυτό, παρότι διαθέτει την απαιτούμενη χορευτικότητα στις κινήσεις του, όχι όμως και στην έκφραση, που παραείναι υπερβολική. Αντίθετα ο πολύ γνώριμος περίγυρος, με Downey Jr, Johansson, Hoffman αλλά και την ηφαστειακών αναλογιών Sofia Vergara, δίνουν μια άλλη οντότητα στο όλο εγχείρημα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 21 Αυγούστου 2014 από την Village

The spiderman is having me for dinner tonight

του zerVo (@moviesltd)

Ιδίωμα των αδύναμων χαρακτήρων. Η απόδραση. Ψυχική κατά βάση και κατοπινά σωματική, όταν η σχιζοφρένεια πλέον έχει ολοκληρώσει την πορεία της και έχει μετατρέψει το υποκείμενο σε ένα πανίσχυρο πνευματικά, αλλά μόνο για τον εαυτό του πλάσμα, που έχει πειστεί μέσα στον λαβύρινθο του νου, πως τα πάντα συμβαίνουν στ' αλήθεια, όπως ακριβώς τα διασχίζει η φαντασία του. Προς αποφυγή των ευθυνών, των ανυπόφορων καταστάσεων, των κρίσιμων στιγμών, των δυσκολιών, αυτός ο αδύναμος τύπος κτίζει τουβλάκι, τουβλάκι μια διέξοδο, ένα σοκάκι από το οποίο πάντοτε ξεγλυστρά παμπόνηρα για να μην έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με το ενδεχόμενο τράκο και τις συνέπειες του. Ασυνείδητο το λένε. Η περσόνα (μονή, διπλή, πολλαπλή) αντιλαμβάνεται τα πάντα εν πλήρη ευτυχία, ουσιαστικά όμως βρίσκεται εντελώς έξω από το κάδρο των εξελίξεων...

Φοβισμένος, μοναχικός, απόμακρος, ενίοτε βαριεστημένος και χαμηλών τόνων είναι ο Άνταμ Μπελ, καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο του Τορόντο. Με την πλήξη της καθημερινότητας να πληγώνει την ύπαρξη του και δίχως να ικανοποιείται από την ερωτική σχέση που διατηρεί με την όμορφη Μαίρη, θα αναζητήσει λύσεις για να σπάσει την ρουτίνα.  Μια τέτοια διέξοδος θα είναι η ταινία που θα νοικιάσει από το βίντεο κλαμπ, κατόπιν προτροπής συναδέλφου του, ένα φιλμ όμως που θα του αλλάξει ολοκληρωτικά την ζωή, καθώς στα πλάνα του θα εντοπίσει έναν άντρα, ολόιδιο με εκείνον, γεγονός που θα του προκαλέσει ακραία έκπληξη και ερωτηματικά.

Το όνομα του ηθοποιού είναι Άντονι Κλερ, ένας ευκατάστατος αστός που διαβιώνει στην ακριβή συνοικία της πόλης, μαζί με την σύζυγό του Έλεν, η οποία βρίσκεται στον έκτο μήνα της κυοφορίας του πρώτου τους παιδιού. Προβληματισμένος από την παρουσία ενός ανθρώπου που τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά είναι πανομοιότυπα, ο Άνταμ, θα ακολουθήσει τα ίχνη του σωσία του, ψάχνοντας να βρει ποια είναι η πραγματική σχέση που τους συνδέει.

Η οποία προφανώς σε έναν μελοδραματικό, επίπεδο φιλμικό κόσμο, θα ήταν αδελφική, με τους εξ αίματος δίδυμους να έχουν χάσει τα ίχνη ο ένας του άλλου και να βρίσκονται κοντά σε μια σπάνια οικογενειακή αποκάλυψη. Όχι όμως εδώ, στο πόνημα του τρομερού και φοβερού καναδέζου Denis Villneuve, που δανείζεται την Ντοστογιεφσκική νουβέλα του Jose Saramango για να εκμεταλλευτεί ένα πανίσχυρο σενάριο (υπογραφής του Javier Gullon) και να αναπτύξει έναν ταχύτατο διανοητικό εφιάλτη, όπου τα πάθη και οι φοβίες του κεντρικού ήρωα τον οδηγούν στο να διασταυρώσει την πορεία του, με έναν άλλο, φανταστικό, δημιούργημα του νοσηρού, εύθραυστου αλλά και ατίθασου στο να γητευτεί ή να μπει σε καλούπι νου.

Με μια αφήγηση που εντέχνως προβάλλει διαρκείς χρονικές ασυνέχειες, αλλά και φανταστικές, ονειρικές παρεμβάσεις, δίχως ποτέ όμως να διασαφηνίζεται πότε συμβαίνει αυτό, ο δημιουργός του συγκλονιστικού Incendies, με φόντο μια μητρόπολη κενή, άδεια και μόνο αρχιτεκτονικά ισορροπημένη, παίζει με τους κανόνες της ψυχιατρικής για να αποδώσει τα συναισθήματα της βασικής του περσόνας, μπροστά στον τρόμο που του προκαλεί τόσο η ανάληψη των μελλοντικών ευθυνών, όσο και ο οριστικός αποχαιρετισμός του ανέξοδου ψυχικά χθες. Ο αληθινός παίκτης του, ο βήτα επιπέδου αλλά καλοβαλμένος οικονομικά ηθοποιός, δεν διανοείται να γυρίσει την πλάτη στο παρελθόν, στα εφήμερα εξωσυζυγικά τσιλιμπουρδίσματα και στα σέξι παιχνίδια στα ερωτικά κλαμπ που υπήρξε μέλος και να ντυθεί το κοστούμι του καλού φαμιλιάρη, που θα σκέφτεται μόνο την γυναίκα και το παιδί του. Λογική - κατ αυτόν - και επόμενη η απόφαση του να πλάσει ένα ακριβές αντίγραφο, τον μόνο στην σκέψη του υπαρκτό καθηγητάκο, που έστω και σε αυτή του την μίζερη φόρμα, τον διευκολύνει να μην έλθει τετ α τετ με τον πανικό. Το σκριπτ, ευτυχώς, πέρα από το ότι δεν λανθάνει (σημαντικά) στην δύσκολη αυτή εξιστόρηση, δεν απομονώνει τον ταλαιπωρημένο διανοητικά μεσήλικα από τον κύκλο του, αλλά ασχολείται και με τα πρόσωπα που αυτή του η συμπεριφορά επηρεάζει. Σε γενικές γραμμές πάντως, είναι καλό που επί της παρούσης μιλάμε για σινεμά και για θέματα που δίνουν μπόλικη τροφή για σκέψη, μιας και τέτοιου είδους περιστατικά στην real life είναι πολύ πιο επικίνδυνα και ανατριχιαστικά, από όσο τα παραθέτει το Enemy...

Για πες: Κανείς άλλος σύγχρονος αστέρας, δεν αποδίδει την μελαγχολία με τον τρόπο που την πηγάζει από το βλέμμα του ο Jake Gyllenhaal. Από τους πλέον low profile ρόλους της καριέρας του, πλην όμως απαιτητικότατος, βγαίνει με επαγγελματισμό και την απαιτούμενη κατεύθυνση από τον οτέρ εις πέρας, τονίζοντας με εκφραστικότητα την λεπτότατη εκείνη γραμμή, που χωρίζει την λογική και την σύνεση, από την αβάσταχτη κατάσταση που απαιτεί ζουρλομανδύα.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 21 Αυγούστου 2014 από την Seven / Spentzos

Ξεχείλωσε το Reunion...

του zerVo (@moviesltd)

Εκτιμώ πως παρατράβηξε η πλάκα. Σύμφωνοι, προς τέρψη των θιασωτών της περιπέτειας του παλιού καλού καιρού των 80s, αλλά και για χάρη της νοσταλγίας μιας εποχής που δεν πρόκειται να επιστρέψει, προέκυψε ένα ευχάριστο reunion αποτελούμενο από ήρωες μαχητές που μας άφησαν άφωνους στα μικράτα μας, μέσα από τις φλόγες των εκράν. Παλιοσυνάντηση που γνώρισε φυσικά και μεγάλη εμπορική επιτυχία, χάρη στα βαρύγδουπα ονόματα που δήλωσαν το παρόν στην φανφάρα της. Για μια φορά, για δυο, ε, την τρίτη το ίδιο μοτίβο άρχισε να ξεχειλώνει, αφού ούτε τα παλιόπαιδα τα ατίθασα έδειξαν να το διασκεδάζουν όπως στους αρχικούς Αναλώσιμους, ούτε όμως και η τάση ανανέωσης, με τα πιο φρέσκα πρόσωπα ταίριαξε με το όλο κόνσεπτ.

Έχοντας μόλις απελευθερώσει από χρόνια αιχμαλωσία στις φυλακές του εχθρού, τον παλιό τους σύντροφο Doctor Death, οι κομπανιέροι της αρμάδας του μπαρουτοκαπνισμένου Κομάντο Ρος, θα ξεκινήσουν για ακόμη μια σημαντική αποστολή εξολόθρευσης φορτίου όπλων προς τους αντάρτες της Σομαλίας. Κι ενώ το πλάνο των βετεράνων πεζοναυτών θα στεφθεί όπως πάντα με επιτυχία, μια τεράστια έκπληξη θα αποκαλυφθεί στα πρόσωπα τους, βλέποντας πως ο υπεύθυνος της αγοραπωλησίας του βαρέως οπλισμού, δεν είναι άλλος από τον (θεωρούμενο μέχρι πρότινος νεκρό) Κόνραντ Στόουνμπανκς, συνιδρυτή της ομάδας των Expendables, που κρυμμένος πίσω από καινούργια ταυτότητα, διακινεί τον θάνατο στα πεδία των μαχών ανά την υφήλιο.

Έκπληξη που θα συνοδευτεί και από από την θλίψη για τον βαρύτατο τραυματισμό του αγαπημένου της μαχητικής φράξιας, Σίζαρ, γεγονός που θα στοιχίσει στον Ρος και θα τον ωθήσει να πάρει την μεγάλη και δύσκολη απόφαση να διαλύσει το τιμ, εκτιμώντας πως οι ηλικιωμένοι σύντροφοι του, αργά ή γρήγορα θα χάσουν την ζωή τους πολεμώντας, δυσβάσταχτο βάρος, που εκείνος δεν μπορεί να σηκώσει. Το κυνήγι του άσπονδου φίλου του όμως καλά κρατεί, έτσι πρέπει να συνταχτεί καινούργια ομάδα, με ανανεωτικό πνεύμα και μοντέρνες αντιλήψεις, σε αντιδιαστολή με την μπαγιάτικη συλλογιστική των Αναλώσιμων...

Εκεί δηλαδή που έχει φτάσει σε ένα ικανό σημείο η δράση και έχει αποκαλυφθεί ο κακός της - πιθανότατα ο σοβαρότερος bad character της μέχρι τώρα τριλογίας - το παραμύθι ξανατυλίγει την κλωστή του, για να ξεκινήσει από την αρχή, με τον Μάστερ και Κομάντερ να αναζητά σε όλη την επικράτεια τους νεότερους κλώνους των συντρόφων του και να δημιουργήσει την νέα γενιά ατρόμητων μισθοφόρων. Εξ ορισμού δηλαδή το σχέδιο The Expendables χάνει τον προσανατολισμό του, σοβαρεύει με στόχο την ύπαρξη επερχόμενων σίκουελς που θα φουσκώσουν ακόμη παραπάνω τα ταμεία και λησμονεί τον βασικό του λόγο ύπαρξης, τον χαβαλέ της συνάθροισης των θρυλικών μορφών της action αρχαιότητος.

Στα συν του τρίτου τεύχους η αποπομπή του βαριεστημένου Bruce Willis, που αντικαθίσταται από τον πολύ πιο μάχιμο, αλλά λες και είναι εκατό χρονών Harrison Ford, η επιστροφή στο πανί του αδικημένου Wesley Snipes, που δυο δεκαετίες μετά τον Demolition Man, μοιάζει σαν να μην έχει πάρει ούτε μέρα πάνω του και φυσικά η ανάθεση στην τρελαμένη ματιά του αξεπέραστου Ριγκς, να αποδώσει τον παρανοϊκό (και λησμονημένο κατ αυτόν) Αναλώσιμο, που πλέον έχει τακιμιάσει με όλους τους παραστρατιωτικούς δολοφόνους της γης. Αντίθετα με την φιλοδοξία της παραγωγής, η σκηνοθεσία του αδόκιμου Patrick Hughes δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε, το τέμπο στο μεγαλύτερο διάστημα της ίντριγκας παραμένει σε χαμηλές στάθμες, ενώ βασικές και αναντικατάστατες μονάδες της άφοβης διμοιρίας, σαν τον Statham και τον Jet Li, περνούν στο περιθώριο, προκειμένου να προωθηθούν οι νεότεροι ψάρακες, με την ματαιοδοξία να δώσουν κλώτσο στο πρότζεκτ να κινηθεί γρηγορότερα στο μέλλον. Κι επειδή ούτε για ανέκδοτο δεν αγγίζουν στο μικρό τους δακτυλάκι τους παλιούς, η μια ολόκληρη ώρα που τρώει το σενάριο για να τους βρει και να τους εκπαιδεύσει, βυθίζεται μέσα στην ανία, αλλά και στην πάρλα του χειρότερου ρόλου στην καριέρα του συμπαθή - σε εμένα τουλάχιστον - Antonio Banderas.

Για πες: Οπότε Sly, ή το σταματάμε εδώ το πανηγύρι ή αν είναι να το συνεχίσουμε θα πρέπει επειγόντως να βρεθούν εκείνες οι ιδέες που θα μπορέσουν να διατηρήσουν ζωντανή την ζέση του θεατή. Η ενδεχόμενη προθήκη του Jackie Chan είναι για παράδειγμα μια ικανή τέτοια συνθήκη, έστω και για καμέο, όπως συνέβη πρότερα με τον Ένα Αλλά Λύκο, Chuck Norris. Στα σοβαρά τώρα πάντως, μια καλή έμπνευση θα ήταν στην τέταρτη βόλτα των Expendables από τις αίθουσες, να μπουν στο στόχαστρο τους οι διανομείς και διακινητές παράνομου οπτικοακουστικού υλικού στο διαδίκτυο. Σημειολογικά τουλάχιστον θα ήταν ότι πρέπει...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 21 Αυγούστου 2014 από την Odeon

του Jake Kasdan. Με τους Cameron Diaz, Jason Segel, Rob Corddry, Ellie Kemper, Rob Lowe, Nat Faxon, Nancy Lenehan, Randall Park, Dave "Gruber" Allen, Jack Black

Πονηρούληδες...

του zerVo (@moviesltd)

Ε, αυτά είναι τα αποτελέσματα της ύπαρξης ψηφιακών καταγραφέων, σε οτιδήποτε ηλεκτρονικό κυκλοφορεί πλέον μέσα στην τσάντα του καθενός. Κινητό τηλέφωνο, τάμπλετ, φορητός υπολογιστής, χάρη στο μάτι που το συνοδεύει, μπορεί ανά πάσα στιγμή της ημέρας να ζωγραφίσει στον σκληρό του δίσκο στιγμές από την καθημερινότητα, λογικό κι επόμενο λοιπόν, να ξυπνήσει στον χειριστή του - ακόμη κι εκείνον των πιο πουριτανικών αντιλήψεων - η ιδέα της χρήσης του κουμπιού Record και την ώρα των πιο προσωπικών του στιγμών. Και άντε το "πονηρούλικο" αρχείο καταχωρήθηκε στην μνήμη της συσκευής, ποιος εγγυάται πως εκεί θα παραμείνει κρυμμένο και κανείς τρίτος δεν πρόκειται ποτέ του να το παρακολουθήσει. 

Έχει περάσει καιρός από τότε που σίγησε το ολοήμερο ερωτικό πάθος του Τζέι και της Άνι. Κάτι η ρουτίνα της στείρας καθημερινότητας, κάτι οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, κάτι τα παιδιά που έχουν φέρει στον κόσμο και οι απαιτήσεις τους, εδώ και μια δεκαετία κοντά, οι ιδιωτικές στιγμές πάθους του ζευγαριού, φθίνουν, έχοντας φτάσει σχεδόν σε μηδενικό επίπεδο. Μια βραδιά που οι δυο τους θα μείνουν ολομόναχοι στο σπίτι, θα τους δώσει την ευκαιρία να θυμηθούν λιγάκι τα παλιά, όταν περνούσαν αγκαλιασμένοι κάτω από τα τσαλακωμένα κι ιδρωμένα σκεπάσματα όλο τους τον καιρό. Και γιατί όχι και να καταγράψουν, έτσι για την τόνωση της σχέσης τους, όλα όσα θα λάβουν χώρα σε αυτή την νύχτα της ακολασίας...

Έλα όμως που ότι γράφει, ουδέποτε μένει και κρυπτόν υπό του ήλιου. Αφού λοιπόν το πιπεράτο ντουέτο των σαραντάρηδων, πέρασε στο i-Pod την τρίωρη εμπειρία του Κάμα Σούτρα, δεν φαντάστηκε πως το περιεχόμενο βρίσκεται διάσπαρτο στο cloud όλων όσων διαθέτουν τις ίδιες συσκευές που τους δώρισαν προ καιρού. Μαμάδες, κουμπάροι, κολλητοί, αλλά και αφεντικά, έχουν πλέον την δυνατότητα να παρακολουθήσουν τον σέξι Μαραθώνιο στις οθόνες τους, με το ζευγάρι να μην ξέρει από που να ξεκινήσει την διαδικασία απόσυρσης των μοιραίων ταμπλετών. Και ο εφιάλτης δεν έχει τελειωμό, αφού σύντομα το βίντεο με τα ακροβατικά τους, θα ξεπεράσει τα στενά όρια και θα εμφανιστεί στην παγκόσμια διαδικτυακή ιστοσελίδα του Youporn...

Σύμφωνοι έχει την πλάκα της η ιδέα, που θα κεντρίσει κυρίως το ενδιαφέρον των συνομηλίκων αντρόγυνων των χαρακτήρων του στόρι, που λίγο έως πολύ έχουν δει την ερωτική τους ζωή να εκμηδενίζεται, μπροστά στις λοιπές προτεραιότητες που καλούνται να διευθετήσουν καθημερινώς. Αυτό το εικοσάλεπτο του ίντρο της δημιουργίας του Jake Kasdan (σκηνοθέτη της επίσης γεμάτης υπονοούμενα Bad Teacher) όπου από την ξενοιασιά της νιότης τους, ο Τζέι και η Άνι περνούν στην βαριεστημάρα της mid life, είναι όμως και ότι αξίζει από το Sex Tape, που έκτοτε περιορίζεται σε ένα φασαριόζικο κυνήγι θησαυρού, εκτός πραγματικότητας και ελάχιστα ρεαλιστικό, που στερείται χιούμορ και έξυπνων αστείων. Ειδικά όταν φτάνουμε στην φρενίτιδα του φινάλε, εκεί κάπου κοντά στους θεόρατους επεξεργαστές του φρουρίου του σεξοσάιτ, το θέαμα έχει ξεφύγει σε τέτοιο βαθμό, που εύκολα προκαλεί την αδιαφορία του θεατή. Καμία έκπληξη θα πρόσθετα αν αναλογιστώ πως το σενάριο συνυπογράφει ο Κύριος Stoller, που πάλι είχε αξιόλογη θεματική βάση στους πρόσφατους Neighbors, στην συνέχεια όμως τους κατέστρεψε με το κομφούζιο που προκάλεσε.

Για πες: Είκοσι ακριβώς χρόνια έχουν περάσει από τότε που έπεφταν τα σαγόνια της Μάσκας (του Jim Carrey) στην θωριά του ξανθού αγγέλου με το όνομα Cameron Diaz. Η έμπειρη ματιά εύκολα θα διακρίνει (στο πρόσωπο της κυρίως) πως η Καλιφορνέζα πάτησε τα 42 της, από την άλλη μεριά όμως τέτοιες μεσήλικες αφροδίτες, πάνω σε ρόλλερ παρακαλώ, υπερσπανίζουν. Ιδανική επιλογή, που τονίζεται ειδικά από τα δυο τρία ολόσωμα φλας της Blondie. Από την μεριά του ο έτερος ήμισης ο Segel, είναι - ξανά - ένας κοινότυπος σάχλας...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 21 Αυγούστου 2014 από την Feelgood

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	Qu'Est-Ce Quon A Fait Au Bon Dieu?	Odeon	11	21	8.386	94.004
2	Une Rencontre	Odeon	2	9	4.422	14.046
3	Words And Pictures	Village	1	10	3.641	3.641
4	Hercules	UIP	4	35	3.878	103.314
5	22 Jump Street	Feelgood	2	22	2.949	16.651
6	The Priest's Children	Feelgood	1	7	2.267	2.267
7	Dawn Of The Planet Of The Apes	Odeon	5	14	1.819	62.018
8	How To Train Your Dragon 2	Odeon	10	22	1.620	89.858
9	Le Diner De Cons	Odeon	1	5	1.454	1.454
10	Cuban Fury	Feelgood	1	13	1.315	1.315

Behind Enemy Lines... Ανάμεσα στις καλύτερες στιγμές του τελευταίου φεστιβάλ Βερολίνου, υπήρξε η βρετανική δραματική ταινία '71, που σκηνοθετεί ο πρωτάρης στο μεγάλο μήκος Yann Demange με επιθυμία να ξύσει πληγές, που σχεδόν έχουν επουλωθεί, από την εποχή της έντονης διαμάχης καθολικών και διαμαρτυρόμενων, στο φλεγόμενο πεδίο της Βόρειας Ιρλανδίας. Βρισκόμαστε στο 1971 και ο εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα σε Βρετανούς και Ιρλανδούς, βρίσκεται στο απόγειο του, με την πρωτεύουσα Μπέλφαστ καθημερινώς να γίνεται αιματηρό σκηνικό φονικών. Στην χωρισμένη στα δύο πόλη, κατά την διάρκεια περιπολίας των στρατιωτών, ο Γκάρι, νέος στην διμοιρία του θα χάσει το όπλο του και κατά την καταδίωξη του κλέφτη θα χαθεί μέσα στα στενά σοκάκι της. Άοπλος, φοβισμένος και περικυκλωμένους από εχθρούς, ο νεαρός φαντάρος, νιώθει πως δεν έχει την παραμικρή ελπίδα να επιστρέψει σώος και αβλαβής στην βάση του. Η τραγικότερη μορφή εχθροπραξιών, καθώς στο πεζοδρόμιο χύνεται αδελφικό αίμα, προβάλλει σε κάθε κοφτό πλάνο του προωθητικού τρέιλερ, του φιλμ που αναμένεται να κάνει την επίσημη πρεμιέρα του στις αίθουσες της Γηραιάς Αλβιόνας, στα μέσα του Οκτώβρη του 2014 και κατοπινά σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ευρώπη.

Αφού πέρασε από τις εικόνες του 300: Rise Of An Empire και λίγο πριν τον δούμε πρωταγωνιστή στην φιλόδοξη ταινία της Jolie, Unbroken, ο ταλαντούχος Jack O'Connell πραγματοποιεί μια σπουδαία ερμηνεία, υποδυόμενος τον τρομαγμένο στρατιώτη, που βρίσκεται εγκλωβισμένος πίσω από τις εχθρικές γραμμές.

Στις δικές μας αίθουσες? Ελπίζω, μέχρι να εκπνεύσει το 2014

Ανακάλυψε πόσα λίγα ξέρεις, για τους ανθρώπους που γνωρίζεις... Πολύ πιο σύντομα από ότι αναμενόταν, πιθανότατα και λόγω της χλιαρής ανταπόκρισης του κοινού στο - απρόβλητο στα μέρη μας, πιο πρόσφατο του - Labor Day, καταφτάνει η νέα δουλειά του αναγνωρισμένου και πολυβραβευμένου Jason Reitman, με τον τίτλο Men, Women & Children. Δραματικότερο το ύφος αυτή την φορά του σκηνοθέτη των Juno και Up In The Air, που παρακολουθεί από κοντά τις ζωές μιας χούφτας εφήβων σπουδαστών, αλλά και των οικογενειών τους και το κατά πόσο έχει αλλάξει τις καθημερινότητες τους, η διαρκής ενασχόληση με το διαδίκτυο. Κοινωνικά ζητήματα που συνήθως ζορίζουν τους νέους, όπως η αποχαύνωση από τα βίντεο παιχνίδια, η νευρική ανορεξία, η απιστία, η αναζήτηση της φήμης, κτίζουν τον ιστό της σπονδυλωτής ιστορίας που αφηγείται ο Reitman. Καθώς κάθε χαρακτήρας, αλλά και κάθε σχέση δοκιμάζεται, προβάλλονται οι δρόμοι που ο καθένας επιλέγει, άλλοτε με τραγικές και άλλοτε με πιο ελπιδοφόρες εκβάσεις, πάντοτε με γνώμονα την θέση που έχουν πάρει στο 24ωρο του καθενός, οι υπολογιστές, τα κινητά τηλέφωνα και τα τάμπλετς. Εξαιρετικό το τρέιλερ που ανοίγει την περίοδο προμόσιον του έργου, που μέσα στις νότες της διασκευής του λάγνου I Feel Love ανακοινώνει την παρουσία του φιλμ, στο καλεντάρι του επερχόμενου φεστιβάλ Τορόντο.

Πολύ δυνατό το καστ, μια ανάμειξη νεότερων και πιο έμπειρων αστέρων, συμπεριλαμβανομένων των Kaitlyn Dever, Rosemarie DeWitt, Ansel Elgort, Jennifer Garner, Judy Greer, Elena Kampouris, Dean Norris, αλλά και του Adam Sandler, πιθανότατα στην κορυφαία ερμηνευτική στιγμή της καριέρας του.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

του Fred Schepisi. Με τους Clive Owen, Juliette Binoche, Keegan Connor Tracy, Bruce Davison, Amy Brenneman, Adam DiMarco, Valerie Tian

Λέξεις ή ζωγραφιές?

του zerVo (@moviesltd)

Οι μεν της θεωρητικής κατεύθυνσης, υποστηρίζουν πως μόνο με τον λόγο εξελίχθηκε ο άνθρωπος στο λογικό ον που είναι σήμερα, αλλιώς ακόμη θα σχεδίαζε στους βράχους ανορθόδοξα σκαριφήματα, κρατώντας ακόμη ρόπαλα στους ώμους. Οι δε, την καλλιτεχνικής αναθεώρησης, υποστηρίζουν εκείνο το απλοϊκό, όσο και αληθινό πολλές φορές απόφθεγμα ενός ανώνυμου, πως μια εικόνα ισοδυναμεί σε ισχύ με χίλιες λέξεις. Ενδιαφέρουσα η κόντρα στην θεωρία, ικανή θεματική κινηματογραφικής προσέγγισης, οι όχι φρέσκες ιδέες όμως του ντιρέκτορα, δεν σήμαναν και καμία ξεχωριστού επιπέδου φιλμική δημιουργία. Αναφορικά με το Words And Pictures...

Εκείνος, ο Τζακ Μάρκους, Βρετανός, φλεγματικός, χιουμορίστας και διαρκώς αναζητώντας την λεκτική κόντρα με τους γύρω του, διδάσκει φιλολογία σε μαθητές πρότυπου Λυκείου της εύπορης Νέας Αγγλίας. Κάποτε μάλιστα υπήρξε και από τα πιο ταλαντούχα ονόματα στον χώρο της ποίησης, πριν η μελαγχολία και το ποτό, τον οδηγήσουν στην αμφισβήτηση, ακόμη και από τα πιο στενά του πρόσωπα. Ομοίως μεγάλη ελπίδα στον τομέα των εικαστικών, υπήρξε και η Γαλλίδα με την σύγχρονη ματιά, Ντίνα Ντελσάντο, η ρευματοειδής αρθρίτιδα από την οποία πάσχει, όχι μόνο δεν της επέτρεψε να πραγματοποιήσει τις καλλιτεχνικές της φιλοδοξίες, αλλά την ώθησε στην απομόνωση και τον μαρασμό. Προκειμένου να ξεπεράσει τους εφιάλτες της θα αποφασίσει να δεχτεί την πρόταση του αυστηρών κανόνων σχολείου και να διδάξει μοντέρνα Τέχνη στους σπουδαστές του.

Καθώς ο φιλόλογος μάχεται να κρατήσει την θέση του στο πάνελ των καθηγητών, εφόσον η βότκα του έχει αφαιρέσει την παραμικρή έμπνευση, τόσο για να συγγράψει ένα ικανό ποίημα για την μηνιαία σχολική επιθεώρηση, όσο και για να ανεβάσει επίπεδο τους μαθητές, θα εντοπίσει στην σπινθηροβόλα ματιά της Φραντσέζας την δύναμη να αποτινάξει από πάνω του την συννεφιά και να αναγεννηθεί. Έρωτας μεταξύ πενηντάρηδων ενόψει? Καθώς φαίνεται ναι, αρκεί οι δυο τους να βρουν την χρυσή τομή που ενώνει όλα όσα πρεσβεύουν ο καθείς στον τομέα του, αντί να προκαλούν ο ένας τον άλλο, σε άτυπες διενέξεις, για το ποιου η διδασκαλία διαθέτει ποιοτικότερο ειδικό βάρος. Λέξεις ή Ζωγραφιές?

Στα εβδομήντα πέντε του πλέον ο Fred Schepisi μάχεται ακόμη, προς τιμήν του, να προσφέρει αξιόλογες κινηματογραφικές ιστορίες, που θα κεντρίσουν την ματιά του σινεφίλ. Από τον καιρό που υπήρξε της μόδας όμως το όνομα του Αυστραλού, κοντά τρεις δεκαετίες πριν, στην κεφάτη Roxanne, στο ανατριχιαστικό A Cry On the Dark, ακόμη και στο καλύτερο του πόνημα Six Degrees Of Separation, πάντοτε η σκηνοθεσία του έμοιαζε τόσο επίπεδη, που ποτέ δεν δημιουργούσε τα συναισθήματα που μπορεί να επιθυμούσε. Στοιχείο που παραμένει αναλλοίωτο κι εδώ, στον μόχθο των μεσήλικων να ανακαλύψουν το στήριγμα στην ζωή τους, γνωρίζοντας καλά πως ο δρόμος που έχει διαλέξει ο καθένας τους, δεν ανταποκρίνεται στην ωριμότητα του μυαλού τους.

Για πες: Ούτε οι χαρακτήρες του στόρι όμως είναι τόσο ισχυροί, ούτε το σενάριο διαθέτει την ευρηματικότητα μέσα από τις διακυμάνσεις του, να εκμεταλλευτεί τις ικανότητες ενός σούπερ διδύμου ερμηνευτών, όπως ο (σε διαρκή φθίνουσα φάση) Clive Owen και η (άστατη επιλεκτικά εσχάτως) Juliette Binoche. Όμορφο δέσιμο, σωστή χημεία μεταξύ συνομηλίκων, ένα ταίρι που εξ ορισμού φωνάζει πως σε λίγο θα τα φτιάξει, ασχέτως πιτσιλισμένων καμβάδων και τόνων χιλιοδιαβασμένων βιβλίων που τους περιβάλλουν και επιθυμούν την διαμάχη τους.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 14 Αυγούστου 2014 από την Village

Face / Off... Ένα δράμα που λαμβάνει χώρα χρονικά την περίοδο λίγο μετά το πέρας του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, με τον συμβολικό και σημειολογικό τίτλο Phoenix, αποτελεί το επόμενο βήμα του αξιόλογου Γερμανού σκηνοθέτη Christian Petzold, μετά την πραγματικά δυνατή ταινία του Barbara, που τα πήγε εξαιρετικά σε όλα τα διεθνή ραντεβού όπου προβλήθηκε. κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας του Φοίνικα, η Νέλι Λεντζ, επιζήσασα των κακουχιών των στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί, που μετά από την συμμετοχή της στα πειράματα των Γερμανών καταστράφηκε ολοσχερώς το πρόσωπο της. Με την βοήθεια μιας φίλης της, υψηλά ιστάμενης στο Εβραϊκό Συμβούλιο, μετά από πλαστική επέμβαση θα αποκτήσει καινούργια χαρακτηριστικά και θα θελήσει να συνεχίσει την ζωή της όπως ήταν πριν τον πόλεμο, αναζητώντας τον χαμένο της άντρα στο Βερολίνο. Εκείνος εκτιμώντας πως η γυναίκα του είναι νεκρή, όχι μόνο δεν θα την δεχτεί πίσω, αλλά και με αλλαγμένα τα χαρακτηριστικά της δεν θα πιστέψει καν πως πρόκειται για εκείνη που κάποτε αγάπησε. Η απίστευτη αυτή ιστορία, αναμένεται να κάνει την επίσημη παγκόσμια πρώτη της στο επερχόμενο φεστιβάλ του Τορόντο, ενώ λίγες εβδομάδες αργότερα θα αποκαλυφθεί στο κοινό της χώρας της, όπου αναμένεται να αποτελέσει σημαντική εμπορική επιτυχία.

Για μια ακόμη φορά τον πρωταγωνιστικό ρόλο ταινίας του Petzold, κρατά η καταπληκτική ερμηνεύτρια και πάντοτε γοητευτική Nina Hoss, όπως έχει κάνει άλλωστε - πέραν της Barbara - και στην Yella και στο Jerichow.

Στις δικές μας αίθουσες? Το Φθινόπωρο του 2014, ελπίζω

Υπάρχουν δύο πλευρές σε κάθε ιστορία αγάπης... Εδώ το προμόσιον κάνει λόγο για μια από τις πιο προσεγμένες ρομαντικές στιγμές της κινηματογραφικής σεζόν, κάτι που επιβεβαίωσαν τόσο όσοι παρακολούθησαν την ξεχωριστή - διπλή, από την σκοπιά του καθενός εραστή - βερσιόν στο περσινό Τορόντο, αλλά και εκείνοι που είδαν την κοινή εκδοχή στις πρόσφατες Κάννες. Σκηνοθετημένο αλλά και γραμμένο από τον πρωτοεμφανιζόμενο Ned Benson, το The Disappearance Of Eleanor Rigby παρακολουθεί την πορεία ενός εκρηκτικού έρωτα, από τις πρώτες του στιγμές, μέχρι την ώρα της οριστικής κατάρρευσης. Θα είναι εύκολο για τους δύο πρώην αγαπημένους, να δουν και πάλι την ζωή τους κοινά, θα τα καταφέρουν στην προσπάθεια που θα επιχειρήσουν ή η αγάπη τους οριστικά έχει διαλυθεί? Το τρέιλερ αν και φαντάζει πιο ζαχαρωμένο από όσο θα έπρεπε, εντούτοις μέσα από αυτή του την ιδιαίτερη διπλή θωριά, προκαλεί τον θεατή να το παρακολουθήσει, κάτι που θα συμβεί από τις 26 Σεπτεμβρίου 2014, όταν η Weinstein Company θα το προβάλλει στις αμερικάνικες αίθουσες.

Το ντουέτο συνθέτουν έξοχοι ηθοποιοί, δοκιμασμένοι σε πάμπολλα κινηματογραφικά είδη, καθώς Εκείνη είναι η διαρκώς ανερχόμενη Jessica Chastain και Εκείνος ο πολύπλευρος James McAvoy. Πλήρης και η ομάδα που τους περιστοιχίζει, που αποτελείται από τους Bill Hader, William Hurt, Viola Davis, Isabelle Huppert, Jess Weixler και Ciaran Hinds.

Στις δικές μας αίθουσες? Το Φθινόπωρο του 2014

Σιωπηλός Διαδικτυακός Μάρτυρας! Ως το Rear Window του 21ου αιώνα αυτοχαρακτηριζέται το θρίλερ Open Windows, που φέρει την υπογραφή του Nacho Vigalondo, ενός χαρισματικού Σπανιόλου σκηνοθέτη, που οι ταινίες του Los Cronocrimenes και Extraterrestre προκάλεσαν το διεθνές ενδιαφέρον των σινεφίλ. Αυτή την φορά ο Ίβηρας μπλέκει σε πιο περιπετειώδη μονοπάτια καθώς αφηγείται την ιστορία του Νικ, ενός απλοϊκού και χαμηλών τόνων νέου, που κερδίζει σε ιντερνετικό διαγωνισμό, ένα δείπνο με την αγαπημένη του σταρ, την περίφημη Τζιλ. Καθώς εκείνη θα αρνηθεί να παραστεί στην εκδήλωση, ο ατζέντης της θα ανταποδώσει στον οπαδό της την χασούρα, δίνοντας του πρόσβαση στον υπολογιστή της ηθοποιού, ευχαριστώντας τον ίσως και περισσότερο από ότι εκείνος θα περίμενε. Εκείνο που δεν γνωρίζει ο φουκαράς φαν, είναι πως ο ιμπρεσάριος τον χρησιμοποιεί ως πιόνι, για να παρακολουθήσει ζωντανά την δολοφονία του ειδώλου του, από μυστηριώδη μασκοφόρο, που θα εισέλθει κρυφά στην σουίτα της. Το τρέιλερ με το κοφτό μοντάζ δεν προδιαθέτει και τόσο ευχάριστα μέσα στην απόλυτη digiatl λήψη του, ούτε ανταποκρίνεται στις φιλοδοξίες της παραγωγής, που θα ρίξει το φιλμ σε αίθουσες και Video On Demand από τις 29 Σεπτεμβρίου 2014.

Δύο είναι οι λόγοι για να παρακολουθήσει κανείς τα Ανοιχτά Παράθυρα. Ο πρώτος είναι ο Elijah Wood, που εσχάτως συμμετέχει σε καλοστημένα, όσο και αδικημένα θρίλερς σαν τα Maniac και Grand Piano, ενώ ο δεύτερος ακούει στο όνομα Sacha Grey, το ελληνάκι δηλαδή με το (πολύ) πιπεράτο ερμηνευτικό παρελθόν, που επιχειρεί την ποιοτική στροφή στην καριέρα της.

Στις δικές μας αίθουσες? Δεν το φαντάζομαι...

Η Θαλασσινή Ομίχλη! Αφού έκοψε ανάσες με την καταιγιστική του περιπέτεια - με σαφείς κοινωνικές προεκτάσεις - το αδικημένο Snowpiercer, ο χαρισματικός Bong Joon Ho, από την θέση του παραγωγού αυτή την φορά, προτείνει μια ναυτικού περιεχομένου αγωνιώδη ταινία που φέρει τον τίτλο Haemoo, γνωστότερη μέχρι πρότινος με τον τίτλο The Sea Fog. Σε σκηνοθεσία του Shim Sung Bo που εδώ πραγματοποιεί το δημιουργικό του ντεμπούτο και είναι γνωστότερος στους φίλους του Ασιανού σινεμά ως ο σεναριογράφος του Memories Of Murder, το φιλμ παρακολουθεί την γεμάτη δραματικούς τόνους απόπειρα ενός αλιευτικού σκάφους, να σώσουν από την προδιαγεγγραμμένη άσχημη μοίρα τους μια ομάδα Κινέζων (όχι νόμιμων) μεταναστών, που ταξιδεύουν μέσα σε ένα σάπιο καΐκι προς τις ακτές της Κορέας, εν μέσω μιας απίστευτης καταιγίδας. Η ταινία έχει προγραμματιστεί να κάνει την πρεμιέρα της στους κινηματογράφους της πατρίδας της στα τέλη του Αυγούστου, ενώ κατοπινά θα ταξιδέψει μέχρι το Τορόντο, όπου θα αποτελέσει μέρος του Γκαλά με τις διεθνείς πρωτιές του φεστιβάλ 2014. Ακόμη δεν υπάρχει επίσημη ημερομηνία εξόδου στις αγορές της Δύσης...

Ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του φιλμ, ξεχωρίζει η μορφή του καταπληκτικού Κορεάτη ηθοποιού Kim Yun Seok, που οι περισσότεροι θα θυμούνται από την παρουσία του στο ιδίας χώρας προέλευσης, αστυνομικό θρίλερ, The Chaser.

Στις δικές μας αίθουσες? Μέχρι και απίθανο...