Movies Ltd

του Bryan Singer. Με τους Hugh Jackman, James McAvoy, Patrick Stewart, Michael Fassbender, Ian McKellen, Jennifer Lawrence, Halle Berry, Anna Paquin, Ellen Page, Nicholas Hoult, Kelsey Grammer, Peter Dinklage, Shawn Ashmore, Omar Sy, Daniel Cudmore, Evan Peters, Fan Bingbing, Adan Canto, Booboo Stewart, Josh Helman, Lucas Till, Evan Jonigkeit, Mark Camacho

Επιστροφή στο Μεταλλαγμέλλον...

του zerVo (@moviesltd)

Λίγο προτού εκπνεύσει η πρώτη μετά-μιλένιουμ χρονιά ήταν, όταν με μια σοφή κίνηση της, η κραταιά στον χώρο του κόμικ Marvel, άλλαζε δια παντός την σχέση του κινηματογράφου, με τους ήρωες που ξεπηδούν από τις πολύχρωμες σελίδες των δημοφιλών περιοδικών της. Οι πρώτοι φιλμικοί X-Men, πέρα από τον σεισμό που προκάλεσαν στην παρθενική τους προβολή εντός της αίθουσας, μετέβαλλαν, συμβολικά όπως η υφή τους, ολοκληρωτικά τον τρόπο παρουσίασης των superheroes στην μεγάλη οθόνη, που μέχρι στιγμής περιοριζόταν απλώς στο "καλός κι αγαθός ισχυρός κοντράρει κακό και ανήθικο πανίσχυρο.

Λογικό λοιπόν το franchise, που από την πρώτη στιγμή τέθηκε κάτω από την εποπτεία ενός αδόκιμου μεν στο είδος, που είχε υπογράψει όμως μια από τις σπουδαιότερες εκπλήξεις των 90s, κινηματογραφιστή, να αποτελέσει εμπορικό θρίαμβο, που στην εισαγωγική του φάση απέκτησε δύο ακόμη σίκουελ, ενώ στην δεύτερη, εξίσου εντυπωσιακή αναγέννηση του, που διανύουμε τώρα, να ορίζει μια ακόμη τριλογία, με ανάλογη απήχηση στους σινεφίλ. Τόμος β' λοιπόν, Κεφάλαιο ii, Ημέρες ενός Ξεχασμένου Παρελθόντος...

Μέλλον. Ο πόλεμος ανάμεσα στους ιδιαίτερους Mutants και τους πανίσχυρους Sentinels, βρίσκεται στο απόγειο του, με τους δεύτερους να έχουν κυριαρχήσει ολοσχερώς, αφανίζοντας, όπως διατάχθηκαν το γένος των μεταλλαγμένων. Σε μια πρωτοφανή κίνηση αλληλεγγύης, οι από δεκαετίες μισητοί αντίπαλοι, Δρ. Ξαβιέ και Μαγκνέτο, μπροστά στο φάσμα της εξολόθρευσης θα ενώσουν δυνάμεις, αποφασίζοντας να στείλουν στο παρελθόν, με την βοήθεια των time travel ικανοτήτων της Κίττυ Πράιντ, τον δυναμικότερο των X-Men, τον πολεμιστή Γούλβεριν, προκειμένου να βάλει τέλος στις ορέξεις του μεγιστάνα των τεχνολογιών, Δρ, Μπολιβάρ Τρασκ, στο να κτίσει το υπερόπλο, που θα εξοντώσει όλους όσους έχουν ξεχωριστές δυνατότητες.

1973. Ταξιδεύοντας μέσα στην δίνη του χρόνου ο Λόγκαν, θα κληθεί να ενώσει και πάλι τους δύο αντιμαχόμενους πόλους, που διεκδικούν την κυριαρχία των μεταλλαγμένων, ευρισκόμενος όμως μπροστά σε μια τεράστια έκπληξη. Καθώς αμφότεροι, βρίσκονται σε δεινή θέση, καθώς ο πρώτος ο καθηγητής Τσαρλς, πλέον για να σταθεί στα πόδια του και να μην κινείται με το αναπηρικό καροτσάκι, εμβολιάζεται περιοδικά με φάρμακο που τον σταθεροποιεί μεν, του μηδενίζει όμως τις τρομακτικές πνευματικές του επιρροές, ενώ ο δεύτερος, ο Μαγκνέτο, βρίσκεται δέσμιος στα βάθη γυάλινης φυλακής της Ουάσινγκτον, έχοντας κριθεί ένοχος για την δολοφονία του Προέδρου Κένεντι. Και χωρίς την δική τους σύμπραξη, όσο κι αν κάτι τέτοιο φαντάζει αδιανόητο, η αποστολή του δεν μπορεί να έλθει εις πέρας.

Ουσιαστικά λοιπόν, η ταινία ξεκινά ως ένας τέταρτος τόμος του αρχικού σίριαλ, για να εξελιχθεί στο δεύτερο τσάπτερ του τρέχοντος ριμπούτ, αφού τα πάντα αρχίζουν εκεί που τελείωσε το Last Stand για να ολοκληρωθούν στο πόιντ που μας άφησε το First Class, συγχέοντας κατά κάποιο τρόπο Παλαιά και Καινή X-Men Διαθήκη σε ένα, δίχως μάλιστα να αφεθεί η παραμικρή σεναριακή τρύπα, με αυτό το φρενήρες χρονικό πέρα δώθε. Πως είπε ο ψάλτης βήχοντας? Μα ο Ξαβιέ είναι από καιρό μακαρίτης? Στον ρεαλιστικό και ορθολογικό κόσμο μπορεί. Σε αυτόν που οι πάντες μπορούν να κόβουν βόλτες στο χθες ή το αύριο, όλα μπορούν να διορθωθούν. Κι αφού κάτι τέτοιο συμβαίνει μια φορά μπροστά μας - τώρα δηλαδή - πως είμαστε τόσο βέβαια πως η ομήγυρη δεν διέταξε κάποια στιγμή κάποιον άλλο Γούλβεριν, να σώσει από του Χάρου τα δόντια τον εμβληματικότερο των Mutants?

Που πλέον, αρχές των 70s, διάγει τις πλέον άτυχες ημέρες της ζωής του, με την σχολή να έχει σφραγιστεί και τον ίδιο να κλαίει την μοίρα του από το αντίο της λατρεμένης του Ρέιβεν, που μέσα στην βαθυμπλέ ερπετική κοστουμιά της, εκτελεί πλέον συμβόλαια θανάτου τρίτων. Όπως? Όπως στο να στέκει ενάντια στις ορέξεις της Trask, σώζοντας από τα νύχια του κολοσσού τους ομοίους της. Που να φανταστεί η ασυμβίβαστη πως όχι μόνο ταυτόχρονα κινείται κι άλλο πλάνο κατά του πειράματος Sentinel, αλλά και πως εκείνη, άθελα της θα σταθεί ως ο βασικός άξονας παρασκευής των ενάντιων κλώνων.

Χωρίς συνεχείς σκηνές σκηνές ανούσιας ακατάπαυστης δράσης, αλλά με το σασπένς να βαράει κόκκινο σε όλη την διάρκεια του δίωρου το Future Past ακολουθεί πιστά τις προσταγές αφήγησης τους πατρός του, δίχως ευτυχώς να παρεκκλίνει στιγμή από αυτές. Διατηρώντας ως ηθικές σταθερές τις γνώριμες μορφές του περίγυρου του Ξαβιέ, όχι όμως και των απέναντι που διαρκώς μεταβάλλονται από φίλιοι σε οχτροί, προσδίδοντας στο σενάριο την γοητεία που το διακρίνει από τον λοιπό υπερηρωικό ανταγωνισμό. Πάντοτε άλλωστε ο Bryan Singer με αυτή την προοπτική πορεύτηκε στις μεγάλες του στιγμές, την άγνωστη χ δράση - αντίδραση του φαντομά Κάιζερ Σόζε, που εδώ παίρνει μορφή στο αγγελικό, εντέχνως ανέκφραστο και ιδανικό για την επερχόμενη ανατροπή, πρόσωπο του Michael Fassbender.

Χάρη στην διαρκή εναλλαγή του κεντρικού προσώπου της εκάστοτε σεκάνς, το μεγάλο χάρισμα της X-Men αφήγησης άλλωστε, το φιλμ ουδέποτε βαραίνει ή κάνει κοιλιές, κρατώντας φυσικά και την υπόσχεση για την εντυπωσιακή έξοδο του φινάλε, όταν στον χορό μπαίνουν όλοι, νέοι, γέροι, παλιοί, νεοσύλλεκτοι, ετοιμοθάνατοι κι αναστημένοι. Απαιτείται ενδελεχής ανάγνωση όλων των προηγούμενων τσάπτερς - όλων όμως - για να εντοπιστεί ενδεχόμενη λακκούβα που μπορεί να πέφτει το στόρι, εφόσον μεταβάλλει σημαντικά δεδομένα που είχαν πορευτεί στην δεκαπενταετή διαδρομή τους οι μεταλλαγμένοι. Στην πρώτη όψη, δεν έβγαλα ποτέ βελόνα για να ράψω μπάλωμα. και ούτε θέλω να επιφυλαχθώ. Το Days Of Future Past με ικανοποίησε σχεδόν όσο και τα δύο προηγούμενα X υπογραφής Singer κι αυτό από μόνο του δίνει ρολάρισμα στην ιστορία για να πέσει με φόρα στο φώτο φίνις του Apocalypse, σε δυο χρονάκια από τώρα...

Για πες: Κυρίαρχος και πολύ πιο άνετος στο ομαδικό παιχνίδι, παρά στο ανιαρό ατομικό ο Γούλβεριν του Jackman, σέξι σε βαθμό κοπής ανάσας, ακόμη και με το ντύμα της Μυστίκ η JLaw, έμπειροι όπως συνήθως οι πεπειραμένοι Διόσκουροι McKellen και Stewart, την παράσταση την κλέβει άλλος όμως. Κουικσίλβερ το ονοματάκι του, που θα χαρίσει στους φανατικούς της δράσης, την πιο καλογυρισμένη 3-D σεκάνς που έχει γνωρίσει το σταθεροποιημένο φορμά, όσο καιρό υφίσταται.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 22 Μαΐου 2014 από την Odeon

των Scott McGehee, David Siegel. Με τους Julianne Moore, Steve Coogan, Onata Aprile, Joanna Vanderham, Alexander Skarsgård

Γονιοί της Ξεφτίλας!

του zerVo (@moviesltd)

Πριν την παρακολούθηση του φιλμ, είχα την εντύπωση πως πρόκειται για ένα ακόμη (αβάσταχτο) δράμα, που προβάλλει την καταπίεση, ψυχολογική κατά βάση, των μικρών και άμαθων ψυχών, που προκαλεί ο αιματηρός χωρισμός εκείνων που τις έχουν φέρει στον κόσμο. Εντέλει έσφαλα. Το What Maisie Knew δεν έχει ως απώτερο στόχο να αναδείξει το γνώριμο τοις πάσι σμπαράλιασμα του εσωτερικού κόσμου ενός πιτσιρικιού που βλέπει το φαμιλιάρικο περιβάλλον του να κατακερματίζεται, αλλά τον πλήρη εξευτελισμό εκείνων που φέρουν την ευτυχέστερη των ιδιοτήτων, που διακρίνεται όμως από μηδενικά δικαιώματα και ατέρμονες υποχρεώσεις, από τις πράξεις και τις συμπεριφορές του ίδιου τους, του νηπιακής ηλικίας σπλάχνου. Κάποιες φορές η ηθική τιμωρία για τους ανεύθυνους κηδεμόνες, εφόσον ο Νόμος δεν είναι πάντοτε δίκαιος για να τους κρίνει, είναι πολύ πιο σκληρή και ισοπεδωτική. Αν διαθέτουν βεβαίως έστω και την ελάχιστη πέτσα, για να κατανοήσουν τον πόνο της απόρριψης από το καμάρι τους...

Ο γάμος του Μπηλ, ενός διακεκριμένου αλλά και πολυάσχολου Λονδρέζου εμπόρου έργων τέχνης και της Σουζάνα, μια ώριμης ηλικιακά δημοφιλούς ροκ σταρ διαλύεται. Κάτι τα συνεχή ταξίδια εκείνου στην πατρίδα του, μακριά από την εστία της Νέας Υόρκης, κάτι η μόνιμη απουσία εκείνης σε περιοδείες ανά την επικράτεια με το συγκρότημα της, δεν ορίζουν την παραμικρή βάση σύστασης σωστής οικογένειας. Θύμα της περίστασης, η χαριτωμένη επτάχρονη Μέιζι, μια μονίμως γελαστή μέσα στην θλίψη της παιδούλα, που έχει μέσα της κατανοήσει πως ο μπαμπάς και η μαμά δεν πρόκειται ποτέ πια να είναι μαζί. Κάτι που την θλίβει αφάνταστα, σκεπτόμενη ρεαλιστικά και ορθολογικά όμως, σε αντιδιαστολή με την ηλικία της, θα αναζητήσει τα ημίμετρα εκείνα, που θα της χαρίσουν την γονική αγκαλιά και στοργή, που οι δικοί της της στερούν με την εγωιστική τους συμπεριφορά.

Χάδι - αληθινό και ουχί βιαστικό ή στο πόδι, όπως την έχουν μάθει ο βιαστικός παραδόπιστος πατέρας και η πνιγμένη στις ουσίες Ντέμπι Χάρι μάνα - που θα βρει περισσό μάλιστα από την νταντά της, την Μαργκό μια όμορφη Γαλλιδούλα, που προς μεγάλη της έκπληξη θα ντυθεί συνάμα και το ρούχο της μητριάς και από τον Λίνκολν, έναν γοητευτικό και ανέμελο μπάρμαν, που και επισήμως είναι το αγόρι, της απελευθερωμένης μητέρας. Αναγκασμένη να υποδυθεί το μπαλάκι της διεκδίκησης τους, που παίζεται στο γήπεδο των άψυχων δικαστικών μεγάρων, αντί να ξοδεύει την παιδικότητα της στο σχολειό, στην ανεμελιά και στο παιχνίδι, η Μέιζι, με ανείπωτη ψυχραιμία και θάρρος, θα πάρει μόνη της την κατάσταση στα απαλά της χεράκια και θα βάλει στην θέση τους, τους γονείς - ανέκδοτο.

Έστω κι αν στο φινάλε της η τραγωδία (της διπλανής πόρτας) της μικρής Μέιζι, μοιάζει παραμυθένια και μακρινή από άλλες, χιλιάδες παρόμοιες που λαμβάνουν χώρα στον προοδευτικό δυτικό κόσμο, εντούτοις είναι ανά στιγμές της πολύ σκληρή, θλιβερή, σχεδόν μη παρακολουθήσιμη, ειδικά από όποιον βιώνει την πατρότητα, όχι ως απλή αναφορά στην ταυτότητα. Η αφήγηση της δυάδας των indie McGehee και Siegel, πάνω στην ομώνυμη νουβέλα του Henry James, παρότι μελαγχολική και συννεφιασμένη, πάντοτε διακατέχεται από αισιοδοξία - χάρη κυρίως στις πονηρές και όλο σκέρτσο ματιές της πιτσιρίκας - στοιχείο που τονίζει και υπέροχη κινηματογράφηση του Μεγάλου Μήλου, συνθέτοντας μια πολύ πιο ολοκληρωμένη κινηματογραφική άποψη, από την προηγούμενη τους, στο πανομοιότυπης φιλοσοφίας και αισθητικής The Bee Season.

Για πες: Κακά τα ψέματα. Καταλύτης κάθε τέτοιου μελοδράματος βγαλμένου από την καθημερινότητα, είναι η ερμηνευτική συμπεριφορά του ανήλικου πρωταγωνιστή. Κι εδώ στην επιλογή της Μέιζι το κάστινγκ χτύπησε διάνα στο μουτράκι της Onata Aprile, που κερδίζει χάρη στην εκφραστικότητα της στον τρόπο επεξεργασίας της εσωτερική θλίψης, το άτυπο όσκαρ των λιλιπούτειων αστέρων της σεζόν. Έκπληξη δεν ορίζει η παρουσία της πάντα καλής Julianne Moore, ως σχεδόν άκαρδης ροκούς, ούτε του χαρισματικού Steve Coogan, που έχει μάθει απέξω κι ανακατωτά πως να προσφέρει εαυτόν ως αστείο κλόουν, μηδέ του σούπερ γόη Alexander Skarsgard, που πανεύκολα σκορπά αναφιλητά στις ευαίσθητες γυναικείες καρδιές. Έκπληξη όμως είναι το ντεμπούτο της ξανθούλας Σκοτσέζας Joanna Vanderham (η γλυκύτατη γκουβερνάντα) που παρέα με το κοριτσάκι που κρατά σφιχτά από το χέρι σε όλη την διάρκεια του καλοδουλεμένου δράματος, βαδίζουν ήδη τον δρόμο της καλλιτεχνικής επιτυχίας.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 22 Μαΐου από την Spentzos

Σημάδια του Πολέμου! Πολυαναμενόμενη ταινία το The Search, δυναμική που της δίνει το γεγονός πως πρόκειται για την πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Γάλλου Michel Hazanavicius, δημιουργού που εξέπληξε ολάκερο τον κινηματογραφικό κόσμο το 2011, με τον εκπληκτικό του The Artist. Εντελώς διαφορετικό όμως το ύφος, το κλίμα, η θεματική της νέας του ιστορίας, αφού η κάμερα του ταξιδεύει στα σκονισμένα εδάφη της Τσετσενίας, για να αφηγηθεί μια τραγική υπόθεση που έλαβε χώρα κατά την διάρκεια του αιματηρού πολέμου. Αφού είδε τους γονείς του να πέφτουν νεκροί από τα πυρά των στρατιωτών που αφάνισαν το χωριό του, ένα μικρό αγόρι, ακολουθεί ολομόναχο τις ορδές των προσφύγων αναζητώντας βοήθεια. Στο διάβα του θα συναντήσει την Κάρολ, απεσταλμένη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μέτωπο, που θα του δώσει όλα όσα χρειάζεται για να ορθοποδήσει. Συνάμα την ίδια στιγμή η αδελφή του, απελπισμένη τον αναζητά μέσα στα νεκρά κορμιά, που άφησε πίσω του ο όλεθρος. Το φιλμ του Hazanavicius που επίσης υπογράφει και το σενάριο, διασκευάζοντας την ομώνυμη ταινία του Fred Zinneman, έχει επιλεγεί ανάμεσα στις υποψήφιες δημιουργίες που θα διεκδικήσουν τον Χρυσό Φοίνικα του φεστιβάλ των Καννών. Η παγκόσμια διανομή της Warner ακόμη πάντως δεν έχει προγραμματίσει την επίσημη κυκλοφορία του στις αίθουσες.

Δύο από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες, η έμπειρη Annette Bening και η εκφραστικότατη Berenice Bejo, μοιράζονται τους βασικούς ρόλους του δράματος, που εκ πρώτης όψης του τρέιλερ, μοιάζει συγκλονιστικό. 

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί...

Family is the gift, That Keeps on Taking! Ανεξάρτητο αμερικάνικο σινεμά, από αυτό που δεν κάνει ιδιαίτερα εμπορική καριέρα ούτε εντός των συνόρων, ούτε διεθνώς, δείχνει όμως τον σαφή κοινωνικό προβληματισμό, των indie γιάνκηδων δημιουργών, είναι η κατηγορία που ανήκει η ταινία Happy Christmas, που υπογράφει (και σεναριακά) ο αξιόλογος Joe Swanberg, σκηνοθέτης του άπαιχτου στα μέρη μας Drinking Buddies. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας η κοντά στα τριάντα της χρόνια Τζένυ, πάρτυ άνιμαλ που δεν ηρεμεί με κανέναν τρόπο, που μετά από έναν χωρισμό που την σημάδεψε, θα αναγκαστεί να συμβιώσει στο ίδιο σπίτι με τον αδελφό της, την γυναίκα του και το μόλις δύο χρόνων παιδί τους. Ο ανεύθυνος και δίχως το παραμικρό ίχνος σοβαρότητας χαρακτήρας της, θα αναστατώσει την ζωή του ζευγαριού, που θα προσπαθήσουν με το καλό να την βάλουν σε μια τάξη. H Magnolia Pictures έχει προγραμματίσει να κυκλοφορήσει το φιλμ πρώτα σε VOD στις 26 Ιουνίου και κατοπινά σε περιορισμένο κύκλωμα στις ΗΠΑ στις 25 Ιουλίου. Το τρέιλερ που μόλις έδωσε στην δημοσιότητα η διανομή, δίνει ένα ακριβές στίγμα, του γλαφυρού ύφους της κομεντί.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο της αντιπαθούς νεαράς, που δεν έχει μυαλό για τίποτα άλλο παρά το καθεβραδινό της κέφι, συναντάμε την αξιόλογη Anna Kendrick, που στην περιφέρεια της έχει για υποστήριξη τους Melanie Lynskey, Joe Swanberg, Mark Webber αλλά και την Lena Dunham.

Στις δικές μας αίθουσες? Το φθινόπωρο του 2014 μάλλον στις Νύχτες...

Είμαστε μια ανεξάρτητη, διεθνής υπηρεσία πληροφοριών, που λειτουργεί στο υψηλότερο επίπεδο διακριτικής ευχέρειας! Με την υπογραφή εκείνου που έχει επιμεληθεί σκηνοθετικά το X-Men: First Class, αλλά και την αξιόλογη superhero παρωδία του Kick-Ass, Matthew Vaughn, έρχεται μια διασκευή νουβέλας κόμικ που φέρει τον τίτλο Kingsman: The Secret Service και την σφραγίδα των Mark Millar και Dave Gibbons (Watchmen). Το στόρι ακολουθεί έναν στυλάτο τζέντλεμαν μυστικό πράκτορα στην προσπάθεια του να στρατολογήσει - κυριολεκτικά από το δρόμο - όσο το δυνατόν πιο χαρισματικούς υποψηφίους, για να ντυθούν το κοστούμι του κατασκόπου και να τους εκπαιδεύσει κατάλληλα προκειμένου να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν την επίθεση ενός παρανοϊκού τρομοκράτη, που απειλεί την ακεραιότητα της ανθρωπότητας. Κωμικό το περιβάλλον που κινείται η ίντριγκα και ιδιαιτέρως διασκεδαστικό αν κρίνει κανείς από τα λιγοστά πλάνα του προωθητικού τρέιλερ, που μόλις έδωσε στην κυκλοφορία η 20th Century Fox, που θα ρίξει στους κινηματογράφους, την σατιρική ΜΙ:6 στις 24 του ερχόμενου Οκτώβρη.

Έχοντας μάλιστα η παραγωγή σαν μεγάλο της ατού, την συμμετοχή στο φιλμ ολάκερης της ερμηνευτικής Εθνικής Αγγλίας, αρχής γενομένης από τον Οσκαρούχο Colin Firth, που μετά τα σοβαρά του Tinker Tailor Soldier Spy περνάει και στα γλαφυρότερα, τον μεγάλο Michael Caine, τον πάντα εξαιρετικό Mark Strong αλλά και τον νεαρό Taron Egerton, που κρατά τον ρόλο του χαρισματικότερου υποψηφίου πράκτορα. Μαζί τους και ο πανταχού παρόντας Sam Jackson.

Στις δικές μας αίθουσες? Το φθινόπωρο του 2014...

Το ανθρώπινο είδος γεννήθηκε στην Γη. Αυτό δεν σημαίνει πως θα πεθάνει εδώ κιόλας! Πιθανότατα να αναφερόμαστε στην πλέον αναμενόμενη ταινία του ερχόμενου φθινοπώρου, μιας και φέρει μια από τις βαρύτερες υπογραφές στον πλανήτη Χόλιγουντ, εκείνη του Christopher Nolan, που επιστρέφει στην δράση δριμύτερος. Τίτλος του φιλμ φαντασίας, που υπογράφει ο δημιουργός των Doodlebug, Following, Memento, Insomnia, Batman Begins, The Prestige, The Dark Knight, Inception και The Dark Knight Rises, είναι Interstellar και το σενάριο που έχει συγγράψει ο ίδιος μαζί με τον αδελφό του Jonathan, βασίζεται στην επιστημονικά τεκμηριωμένη θεωρία του αστροφυσικού Kip Thorne. Ουσιαστικά στο επίκεντρο της ιστορίας του αγωνιώδους όπως αποκαλύπτει το τρέιλερ και σαφώς και με αλληγορικές προεκτάσεις έργου, βρίσκεται η επερχόμενη καταστροφή του πλανήτη, με μια ομάδα επιστημόνων να επιβιβάζονται σε αστρόπλοιο προκειμένου να επιχειρήσουν το διαγαλαξιακό ταξίδι που θα τους οδηγήσει στον καινούργιο, κατοικίσιμο πλανήτη. Η Paramount που στηρίζει πολλά πάνω στο νέο φιλμ του Nolan, τόσο εμπορικά όσο και στην κατοπινή οσκαρική κούρσα, αναμένεται να το ρίξει στις αίθουσες την 7η Νοεμβρίου 2014.

Έχοντας μάλιστα σαν μπροστάρη εκείνον που σήκωσε τελευταίος το χρυσό αγαλματάκι ανδρικής ερμηνείας τον Matthew McConaughey, στον ρόλο ενός εκ των ερευνητών της ομάδας, που εδώ θα έχει στο πλάι του, μια πανίσχυρη υποκριτική παρέα, αποτελούμενη από τους Anne Hathaway, Jessica Chastain, Wes Bentley, Topher Grace, John Lithgow, Ellen Burstyn και τον κορυφαίο Michael Caine.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 6 Νοεμβρίου 2014...

Θέλω να προστατέψω τους γιους μου, θέλω να προστατέψω τα παιδιά μου! Έχοντας αποσπάσει θετικότατα σχόλια στα ανεξάρτητα φεστιβάλ όπου προβλήθηκε, με κυρίαρχη περίπτωση φυσικά εκείνη του Sundance, το Hellion αποτελεί μια από τις πλέον ελπιδοφόρες δημιουργίες της indie αμερικάνικης σκηνής, για το ερχόμενο φιλμικό καλοκαίρι. Κεντρικός ήρωας του στόρι, ο Χόλις, ένας μέθυσος και κακότροπος άντρας, που δεν έχει ξεπεράσει ακόμη τον θάνατο της γυναίκας του, μεγαλώνει το μικρότερο του παιδί στο φτωχικό του σπίτι στο Τέξας, όταν θα πληροφορηθεί πως ο μεγάλος του γιος, ο Ουές, ενηλικιώθηκε και πλέον δεν μπορεί να ζήσει στο ορφανοτροφείο όπου μεγάλωσε. Με την κοινωνική λειτουργό να επιμένει πως ο δεκαοκτάχρονος πρέπει να μείνει στο σπίτι της θείας του, μακριά από τις νευρώσεις του πατέρα του, ο Χόλις θα κάνει ότι περνά από το χέρι του προκειμένου να τον πάρει κι αυτόν κοντά του. Σκηνοθέτης της κοινωνικής, δραματικής ταινίας είναι ο Kat Chandler, που επίσης έχει συγγράψει και το σενάριο, με την IFC να έχει προγραμματίσει να την κυκλοφορήσει στους κινηματογράφους στις 13 του ερχόμενου Ιούνη.

Ομολογουμένως ο Breaking Bad διαφημισμένος Aaron Paul, μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να ξεδιπλώσει στην μεγάλη οθόνη το ταλέντο του συμμετέχοντας σε περιπέτειες δράσης επιπέδου Need For Speed. Εδώ είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τον συμπαθή ρολίστα να το πράξει, έχοντας στο πλάι του την πάντα εξαιρετική Juliette Lewis, αλλά και τον πιτσιρικά αποκάλυψη του φεστιβάλ της Γιούτα, πρωτοεμφανιζόμενο Josh Wiggins.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί...

Όλοι οι ήρωες από κάπου ξεκινούν! Το τσουνάμι των εμπορικότατων κυκλοφοριών της Marvel για το 2014 ολοκληρώνεται μετά την έλευση του δεύτερου Captain America, του επίσης δεύτερου μετά το ριμπούτ Spider-Man και των ανρίθμητων X-Men, με την πρώτη εμφάνιση στην μεγάλη οθόνη των φημισμένων Guardians Of The Galaxy. Της πενταμελούς ομάδας δηλαδή που καλείται να σώσει το σύμπαν από τις καταστροφικές ορέξεις του παρανοϊκού Ρόναν, που απειλεί να ισοπεδώσει την ανθρωπότητα. Ηγέτης της πεντάδας ο μαχητής Πίτερ Κουίλ, που στο πλευρό του θα έχει μια ετερόκλητη συνοδεία αποτελούμενη από τον δεντρόμορφο Γκρουτ, την μαχητική αλλά και αινιγματική Γκαμόρα, τον Καταστροφέα Ντραξ και το άφοβο ρακούν τον Ρόκετ. Η σκηνοθεσία του φιλμ, που όπως αποκαλύπτει το τρέιλερ έρχεται με άγριες διαθέσεις, ανήκει στον James Gunn του Slither και του Super, σε σενάριο του ίδιου και της Nicole Perlman, βασισμένο στο κόμικ που συνυπογράφουν οι Dan Abnett και Andy Lanning, με την Marvel να επιζητεί όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη από το νέο της franchise από την 1η του Αυγούστου όταν και θα το κυκλοφορήσει στις αίθουσες.

Αρκετοί σταρ πλαισιώνουν το τιμ των σούπερ ηρώων, αρχής γενομένης από τον Chris Pratt που αναλαμβάνει ηγετικά καθήκοντα εδώ, έχοντας μαζί του την πάντα παραμορφωμένη σε οτιδήποτε sci-fi παίξει Zoe Saldana, τον Dave Bautista, την Glenn Close, αλλά και τον Bradley Cooper που δανείζει την φωνή του στο animation ηρωικό τετράποδο.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 4 Σεπτεμβρίου 2014...

Απέραντο Γαλάζιο! Συμμετέχοντας στο διαγωνιστικό κομμάτι του 67ου φεστιβάλ των Καννών κι εκπροσωπώντας την χώρα του ανατέλλοντος ήλιου, που σπάνια απουσιάζει από τα μεγάλα φιλμικά ραντεβού, το Still The Water με ντόπιο τίτλο Futatsume No Mado ορίζει την πιο πρόσφατη δουλειά της αξιόλογης δημιουργού Naomi Kawase, που δικά της είναι επίσης τα Suzaki και The Mourning Forest. Η ταινία τοποθετεί την δράση της στο τροπικό νησί Αμάμι Οσίμα, εκεί που ένας δεκατετράχρονος ανακαλύπτει εντελώς αναπάντεχα ένα πτώμα ξεβρασμένο στην ακτή. Ζητώντας βοήθεια από την συνομήλικη του για να λύσει το μυστήριο που κρύβεται πίσω από τον νεκρό, θα δεθεί ακόμη περισσότερο μαζί της, αναπτύσσοντας μια αθώα ερωτική σχέση. Το πρώτο τρέιλερ - όχι υποτιτλισμένο δυστυχώς - διανεμήθηκε μόλις από το στούντιο διαθέτει εκπληκτική φωτογραφία, ιδίως στα πλάνα που είναι υποβρυχίως τραβηγμένα ενώ γίνεται σαφές πως το στόρι θα αναδείξει ξανά τις ιδιαιτερότητες της γιαπωνέζικης παράδοσης, όπου η ζωή κι ο θάνατος συμβαδίζουν, μαζί με τις δοξασίες της φυλής, την σημασία της δύναμης της φύσης και την δυναμική των αναμνήσεων της τρυφερής ηλικίας.

Το φιλμ πρόκειται να κάνει την επίσημη πρώτη του εμφάνιση, μετά την Κρουαζέτ, φυσικά στην πατρίδα του την πρώτη ημέρα του ερχόμενου Ιούνη. Πρωταγωνιστούν οι Miyuki Matsuda, Jun Murakami, Nijiro Murakami, Hideo Sakaki, Tetta Sugimoto και Fujio Tokita.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί...

Με την δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία της η ταλαντούχα σκηνοθέτις Alice Rohrwacher, εκπροσωπεί στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών την κινηματογραφία της Ιταλίας, έχοντας μάλιστα πολλές ελπίδες, να φύγει από την Κυανή Ακτή με ένα από τα μεγάλα βραβεία ανά χείρας. Κι αυτό διότι το φιλμ της Le Meraviglie, άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στους θεατές που πρώτοι το παρακολούθησαν στην Κρουαζέτ, με τον ανθρώπινο τρόπο που προσέγγισε ένα ζήτημα τόσο ευαίσθητο ζήτημα, όπως αυτό του τέλους της παραδοσιακής ζωής. Στο επίκεντρο της ιστορίας του έργου βρίσκεται μια οικογένεια μελισσοκόμων στην Τοσκάνη, που μέσα σε ένα καλοκαίρι θα δει τις ζωές των τεσσάρων κοριτσιών της - ειδικά της μεγαλύτερης - να αλλάζουν δραματικά: "Το φιλμ μπορεί να γυρίστηκε σε μέρη που μεγάλωσα μαζί με την αδελφή μου - η πρωταγωνίστρια του, Alba Rohrwacher - ουσιαστικά όμως δεν είναι αυτοβιογραφικό. Να κάνω όμως μια ταινία μαζί με την Alba, μετά από τόσα χρόνια, μου έμοιαζε σαν να εργάζομαι από το σπίτι με τις πιτζάμες. Μου φάνηκε κάτι τόσο φυσικό, αφού κάθε στιγμή μου έφερνε στο νου μια ανάμνηση από το παρελθόν που ζήσαμε μαζί, συνεπώς ήταν και πιο εύκολο να φιλμάρουμε το πλάνο. Μοναδική εμπειρία για μένα, αφού μέχρι τώρα βοηθούσαμε η μία την άλλη στην δουλειά της, μόνο εξ αποστάσεως" αναφέρει στην εισαγωγή του στους εκπροσώπους του Τύπου η σκηνοθέτις. Γυρισμένη στο Γκροσέτο και την Σιένα η ταινία προβάλλει την καθημερινότητα μιας πολυσυλλεκτικής εθνικά φαμίλιας, καθώς ο πατέρας είναι Γερμανός, η μητέρα Ιταλιάνα, ενώ μεταξύ τους τα μέλη συνεννοούνται στα γαλλικά: "Ήθελα να δείξω το πως συνδέονται άμεσα στην επαρχία η οικογενειακή ζωή και η εργασία, μιας και το να φροντίζεις τα μελίσσια αποτελεί μέρος της καθημερινής επικοινωνίας των μελών του σπιτιού. Για να αντιληφθεί το κοινό το πόσο διαφορετική είναι η πραγματικότητα σε έλαλες μορφές της κοινωνίας, πέρα από εκείνη την αστική."

Μπορεί ο επί χρόνια ερωτικός του σύντροφος να έκανε τα πάντα προκειμένου ποτέ να μην αποκτήσει οντότητα, αυτή η βιογραφία του κορυφαίου μόδιστρου του 20ου αιώνα Yves Saint Laurent, το biopic όχι μόνο απέκτησε σάρκα και οστά, μα προβλήθηκε για πρώτη φορά στα πλαίσια του διαγωνιστικού τμήματος του φεστιβάλ των Καννών. Η ταινία του Bertrand Bonello, Saint Laurent, εστιάζει κατά βάση στο τελευταίο τμήμα της ζωής του μοντελίστ, όταν οι ασωτίες είχαν μπει για τα καλά στο πρόγραμμα του και μοιραζόταν την ερωτική του ζωή, πέραν του προαναφερθέντος και με τον Jacques De Bascher, ο οποίος πέθανε κτυπημένος από το AIDS το 1983: "Είναι ένα μικρό θαύμα το ότι κατορθώσαμε να φτιάξουμε εντέλει αυτή την ταινία, μιας και δεχτήκαμε έντονες διώξεις για να μην το πράξουμε. Είμαι υπερήφανος για το αποτέλεσμα, διότι ελεύθερος κατάφερα να δημιουργήσω το φιλμ που ακριβώς ήθελα" αναφέρει στην εισαγωγή του στους εκπροσώπους του Τύπου ο σκηνοθέτης. Σε πλήρη αντίθεση με το έτερο - εγκεκριμένο - βιογραφικό έργο, που παρουσιάστηκε πριν από μερικούς μήνες, το πόνημα του Bonello εκτός του ότι επιτίθεται ανοικτά στον στενό συνεργάτη του YSL, Pierre Berge, είναι και πολύ πιο προβοκατόρικο, με συχνά γυμνά πλάκα, ερωτοτροπίες και χρήση ναρκωτικών ουσιών επί της οθόνης. Ο παραγωγός της ταινίας Eric Altmayer έδωσε την δική του άποψη πάνω στην αφορισμένη εκδοχή: "Σκοπός μας δεν ήταν να ανοίξουμε πόλεμο με τον Berge, αλλά να αναδείξουμε την αλήθεια που κρύβεται πίσω το χαμηλών τόνων πρόσωπο του Saint Laurent, που αποτέλεσε μια από τις πιο αινιγματικές φιγούρες στον κόσμο της μόδας. Στόχος μας ήταν να προχωρήσουμε λίγο παραπέρα από τα στενά πλαίσια του τυπικού biopic και να προβούμε σε αποκαλύψεις που δυστυχώς σοκάρουν."

Με τις ευχές του μέγα Pedro του ευρωπαικού σινεμά, που έχει γράψει την δική του ιστορία στον θεσμό κι εδώ στέκει από την σκοπιά εκείνου που έχει το γενικό πρόσταγμα, κατέφθασε στις Κάννες μια ανατρεπτική, αργεντινέζικη σάτιρα, που από την πρώτη στιγμή κέρδισε την εκτίμηση των παρευρισκομένων στην Κυανή Ακτή. Τίτλος του σπονδυλωτού φιλμ Relatos Salvajes, στην αγγλική μεταφράζεται ως Wild Tales και στην ελληνική Άγριες Ιστορίες, που στην ουσία ορίζουν οι έξι ρουμπρίκες καθημερινής τρέλας, που συνθέτουν το φιλμ και σκηνοθετικά υπογράφονται από το φρέσκο πρόσωπο του ισπανόφωνου σινεμά Damian Szifron: "Αρχικά γράψαμε δώδεκα περιστατικά βγαλμένα από την καθημερινότητα, εκ των οποίων στο τέλος επιλέξαμε τα μισά για να αποτελέσουν το παζλ της ταινίας, αναφέρει ο δημιουργός στην συνέντευξη τύπου που ακολούθησε την επίσημη πρεμιέρα. Ουσιαστικά το σύνολο την εξιστόρησης προβάλει εκείνη την αγριότητα που βασιλεύει στην ρουτίνα του καθενός μας. Δεν υπάρχει σαφής πορεία αφήγησης, δεν υπάρχει ιεραρχία δυναμικής σε κάθε μια τους. Οι άνθρωποι σήμερα ζουν πολύ αγχωτικές ζωές γι αυτό ξεσπούν σε βίαιες και γεμάτες ακρότητες συμπεριφορές. Μερικές φορές αυτή η συμπεριφορά είναι εντυπωσιακά εκρηκτική." Με τον Almodovar να κάθεται στην πρώτη σειρά του ακροατηρίου, ο σκηνοθέτης είχε έναν λόγο παραπάνω για να αβαντάρει το κωμικό πόνημα του: "Φυσικά και τον πρώτο ρόλο στα διαγωνιστικά τμήματα μεγάλων φεστιβάλς όπως των Καννών, τον παίζουν οι δραματικές ταινίες των κονκόρσο, αυτό δεν σημαίνει όμως πως οι κομεντί δεν διαθέτουν εκείνο το σοβαρό πρόσωπο, ώστε να διεκδικήσουν με ίσους όρους το μεγάλο βραβείο του θεσμού. Και για να ευχαριστήσω τον παραγωγό μου, αποτίοντας φόρο τιμής στο δικό του έργο, θα μπορούσα να αποκαλέσω το δικό μου, ως Άνθρωποι στα πρόθυρα Νευρικής Κρίσης."