Movies Ltd

της Ελίνας Ψύκου. Με τους Χρήστο Στέργιογλου, Μαρία Καλλιμάνη, Γιώργο Σουξέ, Θεοδώρα Τζήμου, Σύλλα Τζουμέρκα

Ευτυχείτε!

του zerVo (@moviesltd)

Εμένα δεν θα μου καιγόταν καρφί, αν χανόταν και στ' αλήθεια. Θα ήταν και χαρά μου μην σου πω, να υπήρχε και αυτεπάγγελτη αρχή, που να εξαφανίζει όλους εκείνους τους υπαιτίους, για το πνευματικό καζάντημα μιας παραδεισένιας καλλιτεχνικά κοινωνίας και την μετάλλαξη της από υψηλής κουλτούρας, σκεπτικής και διανόησης, σε σκυλολέ φρεάτιο, που βασιλεύουν καντσονίσιμα αγράμματες προσωπικότητες, με ικανότητα στην καθοδήγηση της όχι και τόσο ανυποψίαστης μάζας προς το σκουπιδαριό και την μηδενικότητα. Θα μου πεις από την άλλη, πως το φαινόμενο δεν αφορά μόνο στον φτωχό τόπο μας, αλλά έχει ιντερνάσιοναλ χροιά και ρότα, η παγκοσμιοποίηση που λέμε και θριαμβολογούμε. Οκ, σύμφωνοι. Εδώ πρέπει το ισχυρό πνεύμα και η βαθιά ψυχή να αποτινάξει από πάνω του το σιχαμερό trash bin και να ξεχωρίσει. Αλλά που, με όλους αυτούς τους Παρασκευάδες που μας έχουν περιβάλλει σαν το τέρας της Λέρνης. Έναν τον τρώει η μαρμάγκα της AGB, δέκα τους γεννιούνται...

Τριάντα χρυσά χρόνια καριέρας. Από το ταπεινό δελτίο ειδήσεων του κρατικού δικτύου, πέρασε στην λάμψη και την γκλαμουριά του ιδιωτικού καναλιού TV3, λαμπερού προγράμματος του οποίου ηγείται εδώ και δυο δεκαετίες. Και τι δεν έχει παρουσιάσει από την πρώτη συχνότητα της χώρας ο λατρεμένος του κοινού Αντώνης Παρασκευάς. Καλλιστεία, Γιουροβίζιον, Παραμονές Πρωτοχρονιάς, ενώ η καθημερινή του Καλημέρα, αποτελεί το δημοφιλέστερο πρόγραμμα της πρωινής ζώνης. Τα νούμερα όμως εδώ και λίγο καιρό έχουν πάρει την κατιούσα και τα οικονομικά χρέη έχουν ζώσει τον παρουσιαστή, δημιουργώντας του αγωνία για την διατήρηση της πολυπόθητης πρωτιάς. Τι να σκεφτεί? Πως να πράξει? Ποια να είναι η αντίδραση του, προκειμένου να τονώσει το ενδιαφέρον του κοινού? Χμμμ. Μήπως να εξαφανιστεί?

Έτσι ακριβώς. Κατόπιν συνεννόησης με τον καναλάρχη του, θα οργανώσει ο ίδιος την φυγή του και θα εγκατασταθεί σε ένα απομονωμένο κι εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο, εκεί που κανένα μάτι δεν θα μπορέσει να τον πάρει χαμπάρι. Το μαντάτο του χαμού ή ακόμη και μιας ενδεχόμενης βάναυσης απαγωγής του αστέρα, θα γίνει η συζήτηση της ημέρας στα τηλε-παράθυρα εκτοξεύοντας στα ύψη την αγωνία για την επιστροφή του. Κάτι που ο ίδιος ο άνκορμαν ούτε που σκέφτεται να πράξει σύντομα περνώντας ένα διάστημα μοναξιάς στο αδειανό, γιγάντιο συγκρότημα. Το πλάνο δεν θα βαδίσει κατά γράμμα όμως, όπως αρχικώς το είχε φανταστεί...

Μαθημένος να κινά την ημέρα του στις τέσσερις τα ξημερώματα και να ζει σε απίθανα γοργούς παλμούς, ο Αντώνης του λαού, θα παγιδευτεί μέσα στους διαδρόμους του ερειπωμένου χλιδάτου πανδοχείου, γυαλιστερά μάρμαρα που κάποτε βάδισαν παγκόσμιες προσωπικότητες. Η πάλαι ποτέ αυτή ιλουστρασιόν εικόνα, ξεπεσμένη πια, θα παγιδεύσει τον ζορισμένο ψυχικά άντρα και θα του προκαλέσει ακόμη αρνητικότερα συναισθήματα από τα αρχικά. Που είναι ο λαός του? Που πήγαν όλοι οι αυλικοί που μέχρι προ ολίγου ύψωναν βάγια στο διάβα του? Που στην ευχή χαθήκαν όλα τα μάτια που ως τα χθες καρφώνονταν πάνω στην παραμικρή, την πιο απλή του κίνηση? Ανταυτού σιγή, ερείπια, κενό! Η ντεκαντάνς του κοσμοπολίτικου χοτέλ, γίνεται ο τάφος του του κονφερασιέ. Ήταν στραβός και ο γυαλός...

Στα χνάρια που έχει χαράξει το μοντέρνο γαλανόλευκο σινεμά, βαδίζει και η ματιά της ταλαντούχας και ικανής Ελίνας Ψύκου, που ασχολείται με ένα ανθρωποκεντρικό επιφανειακά, αλλά ευρύτερου προβληματισμού ζήτημα. Η αναζήτηση της αναγνώρισης, της δημοτικότητας, των αριθμών τηλεθέασης, καταντά αυτοσκοπός για έναν άνθρωπο που έχει καλομάθει στην δόξα και με τίποτα δεν μπορεί να περνά απαρατήρητος. Οι κατσαρόλες, οι μαρμίτες, οι πολυθρόνες του King Saron, αδειανές όπως τα μυαλά των τηλεορασόπληκτων, είναι το ακριβές τάργκετ γκρουπ που απευθύνεται ο μηδενικής αξίας λόγος του wanabe Άλκη Στέα. Η αλληγορία ζωντανεύει μέσα από την στατική κατά βάση και handy κινούμενη αραιά και που ματιά της σκηνοθέτιδας, που μέσα από λακωνικές κοφτές σεκάνς - μα και ένα εντυπωσιακής σπουδής γυαλιστερό μονοπλάνο - ζωγραφίζει τον ταλαιπωρημένο αντι ήρωα της.

Κάπου εκεί αντιλαμβάνεται η πλατεία πως όλο αυτό το μελετημένο πρόγραμμα ρυθμικής κινηματογραφικής γυμναστικής, με τις σάτιρες, τις ειρωνείες, τις καυστικές του μπηχτές, θα χρειαστεί και μια ανάλογης έμπνευσης έξοδο στο ταπί. Κι εκεί το θέμα παραπατά, σε μια άνιση παράλλαξη του στην ανούσια σίριαλ κίλερ συλλογιστική, που και μπερδεύει και ελάχιστη σύνδεση έχει με τα προηγούμενα. Ξέρεις όλοι δαύτοι οι γκλιτεράτοι, δεν χρειάζεται να ανεβοκατεβάσουν την τσάπα για να αποδειχτεί το κάνω τα πάντα ρημαδιό στον βωμό της δημοφιλίας. Το έχουν πράξει κάτω από το τραπέζι ήδη και χωρίς να το καταλάβει κανείς από τον περίγυρο.

Για πες: Μου είναι αρκετό πάντως που η Ψύκου προβληματίζει με την επιμονή της να ταράξει τα νερά και να δείξει τι ακριβώς συμβαίνει και πίσω από την γιουπιγιάγια βιτρίνα της σόουμπιζ. Σε καμία περίπτωση πάντως το πόνημα της δεν θα ήταν το ίδιο απόντος του Χρήστου Στέργιογλου, κορυφαίου Έλληνα ρολίστα την δεδομένη στιγμή, που ντύνεται με χάρη και οξυδέρκεια το ταξίντο του Αντωνάρα, του ήρωα της καθημερινότητας, του συμβόλου της Πίστης του μέσου αστού, του χαμογελάτε είναι μεταδοτικό, έστω κι αν πίσω από αυτή την μουτσούνα δεν υπάρχει τίποτα, νάδα. Ευτυχείτε...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 23 Ιανουαρίου 2014 από την Feelgood

Απομονωμένος και αντικοινωνικός, θα περπατήσει όλη την γη, αναζητώντας εκδίκηση! Μετά από υπερ-επιτυχημένο No Country For Old Men και το μέτριας αποδοχής The Counselor, μια ακόμη ταινία βασίζεται σε νουβέλα του αναγνωρισμένου Cormac McCarthy. Τίτλος της Child Of God και το σενάριο της ανήκει στον ίδιο τον συγγραφέα, που το παρέδωσε στον πολυπράγμονα και χαρισματικό James Franco για να το επιβλέψει σκηνοθετικά. Πρόκειται για την ιστορία του φημισμένου παρανόμου Λέστερ Μπάλαρντ, που έζησε ξεκομμένος από τον πολιτισμό, στις ερημιές και τα απόμερα σπήλαια, προκειμένου να μην έρχεται σε επαφή με τον πολύ κόσμο, όπως ο ίδιος επιθυμούσε. Τον αρνητικό θρύλο του τον έκτισε με τα φονικά ξεσπάσματα βίας, πάνω σε ανυποψίαστους πολίτες, για λόγους εκδίκησης όπως ο φονιάς υποστήριζε, δηλώνοντας τιμωρός. Το φιλμ έχει ήδη κάνει μια αξιόλογη διαδρομή στα διαγωνιστικά τμήματα του Τορόντο και της Βενετίας, ακόμη όμως δεν έχει πάρει διανομή στην πατρίδα του, κάτι που μάλλον θα πετύχει σε πολύ περιορισμένο κύκλωμα, χάρη στο ανεξάρτητης φιλοσοφίας τρέιλερ.

Ευκαιρία για έναν πρωταγωνιστικό ρόλο για τον Scott Haze, έστω και υποδυόμενος έναν αντι-ήρωα του μοντέρνου ουέστερν. Στους περιφερειακούς ρόλους εμφανίζονται και οι Tim Blake Nelson, Jim Parrack, αλλά και ο ίδιος ο δημιουργός, σε ένα λογικό κι αναμενόμενο ερμηνευτικό πέρασμα.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

	Φιλμ	Διανομή	Wks	Αίθουσες	4ήμερο Ελλάδας	Σύνολο Ελλάδας
1	American Hustle	Audiovisual	2	39	20.050	58.622
2	The Wolf Of Wall Street	Spentzos	3	44	16.922	149.775
3	Μικρά Αγγλία	Feelgood	7	53	9.596	335.457
4	Πέμπτη & 12	Village	3	34	8.497	96.583
5	Frozen	Feelgood	5	78	8.284	197.396
6	12 Years A Slave	Odeon	6	22	8.032	82.480
7	Grudge Match	Village	1	29	7.452	7.452
8	Saving Mr. Banks	Feelgood	1	43	5.998	5.998
9	Walking With Dinosaurs	Odeon	3	52	4.973	44.188
10	August: Osage County	Odeon	3	20	4.918	44.959

Δίχως την παραμικρή αμφιβολία, μιλάμε για την σέξι αποκάλυψη του 2013, με τον τρόπο που την παρουσίασε στο κοινό ο Martin Scorsese, ως δεύτερη και απίστευτα καυτή σύζυγο του The Wolf Of Wall Street. Ο λόγος για την Αυστραλέζα Margot Robbie, που διανύει την σημαντικότερη περίοδο της καριέρας της, καθώς οι προτάσεις πλέον πέφτουν βροχή, για καινούργιες κινηματογραφικές συνεργασίες. Πιο πρόσφατη από όλες, που βρίσκεται μάλιστα ένα μόλις βήμα πριν την ολοκλήρωση της συμφωνίας, εκείνη του περιβόητου ριμπούτ των φιλμικών περιπετειών του Tarzan, καθώς η κατάξανθη καλλονή, έχει προσεγγίσει το ενδιαφέρον της παραγωγής, προκειμένου να υποδυθεί την αγαπημένη του Βασιλιά της Ζούγκλας, Τζέιν, αποτελώντας μάλιστα την προσωπική επιλογή του σκηνοθέτη David Yates. Η προσθήκη της Robbie στο καστ, εκτοξεύει σε ακόμη μεγαλύτερα ύψη την σταρική του αξία, αφού πρέπει να υπενθυμιστεί πως θέση στο πρότζεκτ έχουν κλείσει ήδη ο Alexander Skarsgard, που θα κρατήσει φυσικά τον ρόλο του Ταρζάν και ο Christoph Waltz, που μάλλον θα επιστρέψει σε τυπικό χαρακτήρα κακού, ενώ σχεδόν έχει συμφωνήσει σε όλα με το στούντιο και ο Samuel Jackson, για να αποδώσει έναν ρόλο που ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί.

Παρότι οι διοικούντες στην Ουάσινγκτον είχαν προεκλογικά εξαγγείλει το κλείσιμο του, εντούτοις το κολαστήριο του Γκουαντανάμο στης αμερικάνικης κτήσης άκριας της Κουβανέζικης νήσου, παραμένει ορθάνοικτο, για να φιλοξενήσει τους αντιφρονούντες την Pax Americana. Σκηνικό φυλακής που αποτελεί το φόντο της ταινίας με τον τίτλο Camp X-Ray, την οποία σκηνοθετικά και σεναριακά επιμελείται ο Peter Sattler και περιγράφει την διαβίωση στο καμπ μιας νεαρής φανταρίνας, που ως εντολή της έχει να προσέχει τους τροφίμους να παραμείνουν ζωντανοί... Η μικρούλα με τα χακί, από την πρώτη ημέρα της υπηρεσίας της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης, θα έλθει σε επαφή με έναν όχι ιδιαίτερα συνεργάσιμο φυλακισμένο, τον επί οκτώ χρόνια εσώκλειστο Αλί, που μέσα από τον λόγο του θα την προσεγγίσει και θα αναπτύξει μια ξεχωριστή φιλία μαζί της. Και καθώς ο χρόνος περνά και ο χαρακτήρας της ένστολης ακόμη πλάθεται, η ματιά της προσεγγίζει με ολοένα και διαφορετικότερο τρόπο το αμφιλεγόμενο τοπίο.

Η Kristen Stewart, μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες χολιγουντιανές ενζενί, ακόμη δεν έχει καταφέρει να χρησιμοποιήσει υπέρ της, την τεράστια ώθηση του μέγκα χιτ του Twilight Saga, ενώ την ίδια στιγμή παλεύει μέσα από ανεξάρτητης χρηματοδότησης παραγωγές, να αναδείξει το ταλέντο της. Εδώ συνυπάρχει με τον αξιόλογο Peyman Moaadi, που πρωτοείδαμε στο A Separation, δημιουργώντας ένα ιδιόμορφο σμίξιμο, που κατόπιν της πρώτης εμφάνισης του στο χειμωνιάτικο Sundance, θα δούμε στις αίθουσες την προσεχή Άνοιξη.

Το κόλπο ξεκίνησε ως μίνι σειρά του BBC, γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία και σημειώνοντας απίθανα νούμερα τηλεθέασης, τέτοια ώστε μια μονταρισμένη εκδοχή με τα καλύτερα αποσπάσματα του σίριαλ, εν είδει ταινίας να κάνει την εμφάνιση της, προβαλλόμενη μάλιστα και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Ο λόγος για το The Trip, που ουσιαστικά περιλαμβάνει τις βόλτες ανά την επικράτεια ενός διδύμου γευσιγνωστών, τις επισκέψεις τους σε κοσμοπολίτικα, πανάκριβα ρεστοράν και κυρίως τις πιπεράτες και τίγκα στο φλεγματικό βρετανικό χιούμορ κουβέντες τους, πάνω στο τραπέζι. Την επιτυχία του εισαγωγικού μέρους ακολουθεί τώρα η συνέχεια, εκεί που το ντουέτο ταξιδεύει στην Ιταλία στο The Trip To Italy, ακολουθώντας τα βήματα των ρομαντικών ποιητών, στα ηλιόλουστα μονοπάτια από την Λιγουρία στην Τοσκάνη και την Ρώμη και από το Αμάλφι μέχρι το Κάπρι, πάντοτε κάτω από την καθοδήγηση του πολυδιάστατου και γεμάτου ανανεωτικές δημιουργικές ιδέες Michael Winterbottom.

Το ζευγάρι φυσικά των ταξιδιωτών, που μαζί δεν κάνουν και χωριστά δεν μπορούν, υποδύονται και πάλι, κάτι σαν σε ρεπρίζ των πραγματικών τους εαυτών, ο χαρισματικός κωμικός Steve Coogan και ο σοβαρότερος Rob Brydon. Η ταινία θα κάνει την παγκόσμια πρώτη εμφάνιση της στα πλαίσια του χειμερινού φεστιβάλ του Sundance, στο δημοφιλές τμήμα με τις Πρεμιέρες, ενώ αναμένεται να παρουσιαστεί στο κοινό, πρωτίστως στο Μεγάλο Νησί, στις αρχές του καλοκαιριού του 2014.

Speaking Truth To Power! Ήταν 11 Οκτωβρίου του 1991 όταν στην Ουάσινγκτον, ενώπιον συμβουλίου γερουσιαστών, η Ανίτα Χιλ, ομολογούσε πως δέχτηκε κατ εξακολούθηση σεξουαλική παρενόχληση από τον Κλάρενς Τόμας, υποψήφιο για την θέση του Αρχιδικαστή του Αρείου Πάγου. Το θέμα προκάλεσε πάταγο στην κοινή γνώμη και για μεγάλο χρονικό διάστημα αποτέλεσε το πρώτο θέμα στα Media, με τον δικαστή να αρνείται τις κατηγορίες, ένα σκάνδαλο πάντως που δεν του στέρησε την θέση που διακαώς διεκδικούσε. Παρότι πιασάρικο και για κινηματογραφικό σενάριο το θέμα ουδέποτε απασχόλησε σοβαρά το σινεμά, εκτός από την περίπτωση μιας τηλεταινίας με τον τίτλο Strange Justice το 1999 και τον Delroy Lindo να κρατά τον ρόλο του κατηγορουμένου. Τουλάχιστον σήμερα, ένα ντοκιμαντέρ, θα ασχοληθεί σοβαρά με το ζήτημα καλύπτοντας όπως απαιτεί η τεκμηρίωση όλες τις πτυχές του. Φυσικά η ταινία φέρει τον τίτλο Anita, φέρει την υπογραφή της κινηματογραφίστριας Freida Mock και όπως συμβαίνει με όλες τις περιπτώσεις των αξιόλογων αμερικάνικων documentaries θα κάνει την επίσημη πρεμιέρα του, μέσα στον χιονιά του Sundance, έχοντας ήδη πάρει διανομή στις ΗΠΑ από την Samuel Goldwyn Films για τις 21 του Μαρτίου 2014.

Η ίδια η διανομή έχει εκφράσει την τεράστια ικανοποίηση της που θα προμοτάρει την κινηματογραφική απεικόνιση της ιστορίας μιας γυναίκας που με το θάρρος της άλλαξε όχι μόνο τον ρου της προσωπικής της ζωής, αλλά και πολλών, αμέτρητων άλλων γυναικών, που υπέστησαν παρόμοιες εξευτελιστικές συμπεριφορές, από αφεντικά που εκμεταλλεύονταν την ισχύ της θέσεως τους.

Στις δικές μας αίθουσες? Πολύ αμφιβάλλω...

Maggie's Plan ονομάζεται η καινούργια σκηνοθετική δουλειά της κατά βάση indie δημιουργού Rebecca Miller, που γνωρίσαμε προ τετραετίας περίπου με την ταινία της The Private Lives Of Pippa Lee. Έχοντας την υποστήριξη στην παραγωγή των υπευθύνων του Moneyball, η κινηματογραφίστρια μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη την ομώνυμη αδημοσίευτη ακόμη νουβέλα της Karen Rinaldi, που περιγράφει τις αγωνίες και τα πάθη που βιώνει μια νεαρή γυναίκα, που αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη της στην μητρόπολη της Νέας Υόρκης. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο φιλμ, όπως ανακοίνωσε η παραγωγή του πρότζεκτ, θεωρώντας την επιλογή ως απόλυτα ταιριαστή, θα κρατήσει η φιλόδοξη, όσο και ταλαντούχα Greta Gerwig, που η χρονιά που πέρασε την κατέστησε ακόμη πιο διάσημη στο ευρύ κοινό, χάρη στην εξαιρετική της παρουσία ως Frances Ha του Noah Baumbach. Μαζί με την ανερχόμενη ηθοποιό, από τις εικόνες του Σχεδίου της Μάγκι θα παρελάσει και η πάντοτε ελκυστική κοκκινομάλλα Julianne Moore, σε έναν ρόλο που ακόμη όμως δεν έχει διευκρινιστεί. Τα γυρίσματα του Maggie's Plan αναμένεται να ξεκινήσουν το ερχόμενο φθινόπωρο, δίχως όμως να έχει υπάρξει προς το παρόν ημερομηνία κυκλοφορίας του φιλμ.

Μετά από μια σεζόν με έντονα ερμηνευτικά σκαμπανεβάσματα, από τον καλλιτεχνικό θρίαμβο του Before Midnight, στην εισπρακτικής καταιγίδα του The Purge, μέχρι την αδιάφορη παρουσία του στο Getaway, ο Ethan Hawke επιστρέφει σε ένα καινούργιο πρότζεκτ, που φέρει τον τίτλο Ten Thousand Saints που αποτελεί το νέο πόνημα του δημιουργικού ντουέτου του American Splendor, Shari Springer Berman και Robert Pulcini. Στο φιλμ ο έμπειρος πλέον πρωταγωνιστής, θα υποδυθεί τον απελευθερωμένων ηθών, με χίπικες καταβολές πατέρα ενός νέου - τον οποίο υποδύεται ο Asa Butterfield - που χάνοντας τον καλύτερο του φίλο από υπερβολική δόση ναρκωτικών, θα πάρει την απόφαση να ακολουθήσει την κοινόβια συλλογιστική του πατρός του. Το πρωτότυπο κείμενο που βασίζεται η ταινία, έχει αποτελέσει μπεστ σέλλερ υπογεγραμμένο από την Eleanor Henderson και έχει αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές στην πρώτη του έκδοση το 2011. Μέλος του καστ αποτελεί και η ενζενί Hailee Steinfeld, που ορίζει το ερωτικό αντικείμενο του πόθου του νεαρού γιου, συνθέτωντας έτσι μια πολύ ενδιαφέρουσα ερμηνευτική τριάδα. Τα γυρίσματα του φιλμ, υπολογίζεται να ξεκινήσουν στα τέλη του καλοκαιριού, με σκοπό η ταινία να κάνει την εμφάνιση της στις αίθουσες σε περίπου ένα χρόνο από σήμερα.

Ο Νόμος του Μέρφι! Και ειδικά όταν έχεις περάσει μια τόσο υπέροχη νύχτα, κεφιού και ερωτικού πάθους, το κοντράστ από το τέλειο, στο οδυνηρό είναι ακόμη πιο έντονο. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας της κομεντί Walk Of Shame, είναι μια χαρισματική και ανερχόμενη ρεπόρτερ, που έχοντας περάσει μια βραδιά διασκέδασης με την συντροφιά της σε κλαμπ του Λος Άντζελες, θα καταλήξει στην αγκαλιά ενός άγνωστου μορφονιού και θα περάσει μαζί του ένα αξέχαστο one night stand. Ατυχώς για εκείνη, όλα τα προσωπικά της αντικείμενα βρίσκονται στο αμάξι της, που η τροχαία θα μαζέψει ως παράνομο, με συνέπεια να μείνει ολομόναχη, δίχως ταυτότητα, κινητό τηλέφωνο και όχημα, για μερικές δύσκολες νυχτερινές ώρες, στα κακόφημα προάστια της μεγαλούπολης. Και η ατυχία για εκείνη μεγαλώνει καθώς απομένουν μόλις οκτώ ώρες, για να παραστεί στο πολυπόθητο επαγγελματικό ραντεβού, που τόσο καιρό είχε κανονισμένο. Την σκηνοθεσία και το σενάριο του κεφάτου όπως απεικονίζει το ιδιαιτέρως αποκαλυπτικό προωθητικό τρέιλερ, φιλμ, υπογράφει ο Steven Brill του αξιοπρεπούς Mr Deeds, με την Focus World να έχει προγραμματίσει να το ρίξει στις αίθουσες στις 25 Απριλίου του 2014.

Παίζοντας δεύτερους ρόλους σε μερικές σημαντικές πρόσφατες παραγωγές, όπως τα People Like Us, The Hunger Games, The Next Three Days και Catching Fire, ήρθε η στιγμή για την πραγματικά όμορφη και κορμάρα Elizabeth Banks να γίνει εκείνη το πρώτο βιολί μιας φιλμικής παραγωγής. Πέρα από την αξιόλογη ρολίστα, από τις εικόνες του Walk Of Shame παρελαύνουν και οι James Marsden, Gillian Jacobs, Sarah Wright, Bill Burr και Tig Notaro.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Η ολοκληρωμένη λίστα των υποψηφίων στις επιμέρους κατηγορίες της 86ης απονομής των Βραβείων Όσκαρ, της κατά τεκμήριο λαμπρότερης διοργάνωσης κινηματογραφικών επάθλων, ανακοινώθηκε σήμερα από τα μέλη της Αμερικάνικης Ακαδημίας Κινηματογράφου και Τεχνών. Στα κύρια σημεία των nods, αίσθηση προκαλεί η επιλογή εννέα - από τις μέχρι δέκα που είναι δυνατόν - ταινιών που θα συναγωνιστούν για την καλύτερη της χρονιάς. Η απονομή των Oscars θα λάβει χώρα στο Λος Άντζελες και όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στο πολυτελές Kodak Theatre στις 2 Μαρτίου, με την Ellen DeGeneres να έχει οριστεί ως η οικοδέσποινα του φετινού θεσμού. Οι λίστες των υποψηφίων ανά κατηγορία έχουν ως εξής:

του John Lee Hancock. Με τους Emma Thompson, Tom Hanks, Colin Farrell, Ruth Wilson, Paul Giamatti, Rachel Griffiths, Bradley Whitford, Jason Schwartzman, B. J. Novak, Kathy Baker

Saving Uncle Walt

του gaRis (@takisgaris)

Τάγραψα κι αντιπροχθές στο χαιρετισμό του Frozen πως φέτο είναι η χρονιά του ποντικιού που βρυχάται. Ο Θείος Ουώλτ Ντίσνευ μας έχει αφήσει πλέον κοντά μισό αιώνα, περίπου όσο δηλαδή και η πρώτη έξοδος του στούντιο στα feature φιλμς, εξόν της animation στρατόσφαιρας, όπου o Μίκυ Μάους και η απειράριθμη παρέα του, χαρακτήρες - ρίποφφς από κλασικά, μα άγνωστοι στο αμερικάνικο πόπολο διασκευάστηκαν για να ξεπουλήσουν στα θεματικά πάρκα της Ντίσνευλάντ για πολλές δεκαετίες τώρα. Ήταν 1964, όταν οι εικονικοί πιγκουίνοι χόρεψαν τη Μαίρη Πόππινς στα όσκαρς, αποσπώντας 13 υποψηφιότητες και πέντε νίκες, μεταξύ των οποίων και για τον πρώτο γυναικείο ρόλο στη Julie Andrews. Supercalifragilisticexpialidocious σαφέστατα, όμως όσο κι αν ο αρχιμελούρας John Lee Hancock (The Blind Side, Alamo, The Rookie) πασχίζει να πείσει πως η ταινία αποτελεί ένα μίνι biopic της συγγραφέως Pamela L. Travers, το πράμα ζέχνει μαλλί της γριάς από μακριά πως κατουσίαν έχουμε ένα πρώτης τάξεως λιβάνισμα του - άγνωστο γιατί - απόντος διαχρονικά από το βιογραφικό πανί, απόλυτου ρέκορντμαν στην ιστορία του θεσμού των όσκαρς (51 υποψηφιότητες - 22 νίκες + 4 τιμητικές βραβεύσεις).

Η πραγματική Τράβερς, πετυχημένη ήδη από τα μέσα του ’30 όταν και πρωτοεκδόθηκε η Πόππινς, γεννήθηκε στο λυκόφως του 19ου αιώνα στην Αυστραλία για να περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στην Αγγλία. Μελέτησε Ινδιάνικες φυλές, δίδαξε στο Χάρβαρντ, ήταν μια δραστήρια μπάισέξουαλ με τον αέρα της ικανής μπίσνες γούμαν. Το έψησε το σκουμπρί στα χείλη του Ντίσνευ ωσότου να υπογράψει την παραχώρηση δικαιωμάτων διασκευής της Πόππινς από το τήμ του λατρεμένου Μιζουρίτη, όμως δεν ήταν καθόλου η στριμμένη, ανέραστη γεροντοκόρη, όσο εξαιρετικά κι αν την ενσαρκώνει η βετεράνα Emma Thompson, σε μια παραλλαγή της επιτυχημένης μανιέρας μιας συναδέλφισσας της Πόππινς, της Nanny McPhee. Ούτε ο συμπαθέστερος ηθοποιός του πλανήτη, Tom Hanks έχει κάποια εμφανισιακή ομοιότητα με τον Ουόλτ πέρα το ποντικομούστακο –κατατεθέν και την φράντζα πλάγια αριστερά. Ο μανιώδης (βλ. καρκίνο του πνεύμονα) καπνιστής Ντίσνεη δεν εμφανίζεται να καπνίζει εδώ, ενώ στη σκηνή περιήγησής του με την Παμ Τράβερς στο Πάρκο μοιράζει σωρεία προϋπογεγραμμένων καρτών στους φανς δίνοντας την αίσθηση ότι ζούμε το απόλυτο ινφομέρσαλ.

Είναι να μη τις απεχθάνεται τις αμερικανιές η κυρία; Οι λέξεις μιούζικαλ, κινούμενα σχέδια και Dick Van Dyck ήταν no-no που εντέλει κάμφθηκαν διότι τη δόξα πολλοί εμίσησαν… (και τούμπαλιν). Ο Hancock ζαλίζει το θέμα με συνεχή πέρα-δώθε μεταξύ Αυστραλίας και Ντίσνευ στούντιος, σε μια παιδαριώδη εξόρμηση να εξηγήσει το πώς και το τι εν είδει κλειδαρότρυπας με κύρια επωδό ότι ο χαρακτήρας του Κυρίου Μπάνκς είναι το άλτερ έγκο του πατέρα Τράβερς, μέθυσου υπαλλήλου τραπεζών (o συμπαθής μα όχι πειστικός Colin Farrell) που πέθανε φυματικός, αφήνοντας ανεπούλωτα τραύματα στην κορούλα - συγγραφέα. Η στακάτη, ακριβής και τεχνικά εξεζητημένη ερμηνεία της Thompson δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για οσκαρική πεντάδα, ενώ ο Hanks, σχεδόν σίγουρος για το Captain Phillips, επωμίζεται με κομψότητα τον άχαρο ρόλο της αγιοποιημένης καρικατούρας του Θείου Ουώλτ. Ο Paul Giamatti, ως απλοϊκός σωφέρ της κυρίας Τράβερς, πετά έξτρα κύβους ζάχαρης σε μια ήδη γλυκερή αφήγηση που θαυμαστά απογειώνεται μόλις στο τελευταίο εικοσάλεπτο, όπου ο φακός επιτέλους αφοσιώνεται στον κορμό της ιστορίας: Η αιώνια μάχη ενός δημιουργού με τα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο και πως το τελικό αποτέλεσμα γίνεται προϊόν επίπονου συμβιβασμού.

Για πες: Φυσικά και η Mary Poppins δεν άρεσε καθόλου στην Travers. Ο Disney όμως πέτυχε το σκοπό του, καθώς η ταινία έπιασε το ιστορικό ρεκόρ των $100Μ και παρά τρίχα να πάρει την οσκαρική δόξα από το μια κλάση ανώτερο My Fair Lady του George Kuckor. Το Saving Mr. Banks μοιάζει να έχει φτιαχτεί στη λογική να αποκαταστήσει την Πόππινς στο πανηγυρικό της ιωβηλαίο, θωπεύοντας το συντηρητικό γούστο των πρεσβυτέρων μελών της Ακαδημίας, που τότε (1964) πρέπει να ήταν ξεπεταρούδια. Χωρά στην εννιάδα - δεκάδα των καλυτέρων ταινιών αυτό το πετιμέζι; Δυστυχώς, αμφισβητητί!

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 16 Ιανουαρίου 2014 από την Feelgood