Movies Ltd

Με την βελγική ταινία του Felix Van Groeningen, Broken Circle Breakdown, που απέσπασε τα θετικότερα σχόλια σε κάθε φεστιβάλ που προβλήθηκε (Βερολίνο, Tribeca, Κάρλοβι Βάρι) να εμφανίζεται ως υποψήφια στις περισσότερες κατηγορίες, πέντε τον αριθμό, δόθηκαν στην δημοσιότητα από την Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου οι nods των φετινών βραβείων της. Το δράμα της οικογένειας που δοκιμάζεται σκληρά από την μοίρα, καθώς το ανήλικο παιδί τους διαγνώστηκε με καρκίνο, αναμένεται να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο και στην Οσκαρική, μη αγγλόφωνη κούρσα, καθώς αποτελεί την πρόταση της χώρας και για τον κορυφαίο θεσμό. Από κοντά στις υποψηφιότητες ακολουθεί η Ιταλική La Grande Belezza του Paolo Sorrentino με τέσσερις, ενώ τρομακτική έκπληξη αποτελεί το γεγονός πως η La Vie D'Adele, προτάθηκε στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, αγνοήθηκε παντελώς όμως στις ερμηνείες. να σημειωθεί πως σε καμία κατηγορία δεν υπάρχει Έλληνας υποψήφιος.

Η πλήρης λίστα των υποψηφίων, αλλά και των νικητών σε τεχνικές κατηγορίες που ήδη έχουν ανακοινωθεί έχει ως εξής:

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ 2013
- THE BEST OFFER (Ιταλία), Σενάριο / Σκηνοθεσία Giuseppe Tornatore
- BLANCANIEVES (Ισπανία / Γαλλία), Σενάριο / Σκηνοθεσία Pablo Berger
- THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN (Βέλγιο), Σκηνοθεσία Felix van Groeningen, Σενάριο Carl Joos & Felix van Groeningen
- LA GRANDE BELLEZZA (THE GREAT BEAUTY) (Ιταλία / Γαλλία), Σκηνοθεσία Paolo Sorrentino, Σενάριο Paolo Sorrentino & Umberto Contarello
- OH BOY! (Γερμανία), Σενάριο / Σκηνοθεσία Jan Ole Gerster
- LA VIE D’ADELE: CHAPITRES 1 & 2 (ADELE: CHAPTERS 1 & 2) (Γαλλία), Σκηνοθεσία Adellatif Kechiche, Σενάριο Abdellatif Kechiche & Ghalya Lacroix

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΚΟΜΕΝΤΙ 2013
- LOS AMANTES PASAJEROS (I’M SO EXCITED!) (Ισπανία), Σενάριο / Σκηνοθεσία Pedro Almodóvar
- BENVENUTO PRESIDENTE! (WELCOME MR PRESIDENT!) (Ιταλία), Σκηνοθεσία Riccardo Milani, Σενάριο Fabio Bonifacci
- DEN SKALDEDE FRISØR (LOVE IS ALL YOU NEED) (Δανία), Σκηνοθεσία Susanne Bier, Σενάριο Anders Thomas Jensen & Susanne Bier
- SVECENIKOVA DJECA (THE PRIEST’S CHILDREN) (Κροατία / Σερβία), Σκηνοθεσία Vinko Brešan, Σενάριο Mate Matišić & Vinko Brešan

ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ 2013
- Pablo Berger / BLANCANIEVES
- Felix van Groeningen / THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN
- Abdellatif Kechiche / LA VIE D’ADELE (Adele)
- François Ozon / DANS LA MAISON (In the House)
- Paolo Sorrentino / LA GRANDE BELLEZZA (The Great Beauty)
- Giuseppe Tornatore / THE BEST OFFER

ΕΥΡΩΠΑΙΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ 2013
- Keira Knightley / ANNA KARENINA
- Veerle Baetens / THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN
- Barbara Sukowa / HANNAH ARENDT
- Naomi Watts / LO IMPOSIBLE (The Impossible)
- Luminita Gheorghiu / POZITIA COPILULUI (Child's Pose)

ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ 2013
- Jude Law / ANNA KARENINA
- Johan Heldenbergh / THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN
- Fabrice Luchini / DANS LA MAISON (In the House)
- Toni Servillo / LA GRANDE BELLEZZA (The Great Beauty)
- Tom Schilling / OH BOY

ΕΥΡΩΠΑΙΟΣ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ 2013
- Tom Stoppard / ANNA KARENINA
- Giuseppe Tornatore / THE BEST OFFER
- Carl Joos & Felix van Groeningen / THE BROKEN CIRCLE BREAKDOWN
- François Ozon / DANS LA MAISON (In the House)
- Paolo Sorrentino & Umberto Contarello / LA GRANDE BELLEZZA (The Great Beauty)

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ - Prix FIPRESCI
- Äta sova dö (Eat Sleep Die), Gabriela Pichler, Σουηδία
- Call Girl, Mikael Marcimain, Σουηδία, Νορβηγία, Ιρλανδία, Φινλανδία
- Miele (Honey), Valeria Golino, Ιταλία, Γαλλία
- Oh Boy!, Jan Ole Gerster, Γερμανία
- La Plaga (The Plague), Neus Ballús, Ισπανία

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ANIMATION
- The Congress, Ari Folman, Ισραήλ, Γερμανία, Βέλγιο, Γαλλία, Λουκεμβούργο
- Jasmine, Alain Ughetto, Γαλλία
- Pinocchio, Enzo d'AIò, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Γαλλία, Βέλγιο

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
- The Act of Killing, Joshua Oppenheimer, Δανία, Νορβηγία, Ηνωμένο Βασίλειο
- L'Escale (Stop-Over), Kaveh Bakhtiari, Ελβετία, Γαλλία
- L'Image Manquante (The Missing Picture), Rithy Panh, Γαλλία, Καμπότζη

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
- Cut, Christoph Girardet & Matthias Müller, Γερμανία, 12'
- Dood Van Een Schaduw (Death of a Shadow), Tom Van Avermaet, Βέλγιο, Γαλλία, 20'
- Houses with Small Windows, Bülent Öztürk, Βέλγιο, 15'
- La Lampe au Beurre de Yak (Butter Lamp), Hu Wei, Γαλλία, Κίνα, 15'
- Letter, Sergei Loznitsa, Ρωσία, 20'
- Misterio (Mystery), Chema García Ibarra, Ισπανία, 12'
- Morning, Cathy Brady, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, 21'
- As Ondas (The Waves), Miguel Fonseca, Ποσρτογαλία, 22'
- Orbit Ever After, Jamie Stone, Ηνωμένο Βασίλειο, 20'
- Skok (Jump), Petar Valchanov and Kristina Grozeva, Βουλγαρία, 30'
- Sonntag 3 (Sunday 3), Jochen Kuhn, Γερμανία, 14'
- A Story for the Modlins, Sergio Oksman, Ισπανία, 26'
- Though I Know The River Is Dry, Omar Robert Hamilton, Αίγυπτος, Παλαιστίνη, Ηνωμένο Βασίλειο 20'
- Yaderni Wydhody (Nuclear Waste), Myroslav Slaboshpytskiy, Ουκρανία, 25'
- Zima, Christina Picchi, Ρωσία, 12'

Νικητές που έχουν ανακοινωθεί
Carlo di Palma Ευρωπαίος Κινηματογραφιστής: Asaf Sudry / Lemale et Ha'Halal (Fill The Void), Ισραήλ
Ευρωπαίος Μοντέρ: Cristiano Travaglioli / La Grande Bellezza (The Great Beauty), Ιταλία, Γαλλία
Ευρωπαίος Καλλιτεχνικός Διευθυντής: Sarah Greenwood / Anna Karenina, Ηνωμένο Βασίλειο
Ευρωπαίος Συνθέτης: Ennio Morricone / The Best Offer, Ιταλία
Ευρωπαίος Ενδυματολόγος: Paco Delgado / Blancanieves, Ισπανία, Γαλλία
Ευρωπαίος Ηχολήπτης: Matz Müller και Erik Mischijew / Paradies: Glaube (Paradise: Faith), Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία

Την ώρα που χάρη στην τεράστια απήχηση του ανατριχιαστικού θρίλερ The Conjuring, όπου κι αν προβλήθηκε, η New Line και η Warner Bros άναψαν το πράσινο φως για το πρώτο σίκουελ, που θα ξεκινήσει μάλιστα τις διεργασίες του λίαν συντόμως, ένα ακόμη κινηματογραφικό σενάριο ξεπηδά μέσα από τις εικόνες του πολύ επιτυχημένου φιλμ του James Wan. Πρόκειται για το αυτόνομο spin off που θα αναφέρεται στην φοβιστική κούκλα Άναμπελ, η οποία εμφανίζεται στο intro και στο φινάλε της ταινίας και που πρόκειται να εξιστορήσει όλη της την διαδρομή μέχρι να εξελιχθεί σε δαιμονισμένο αντικείμενο - έκθεμα στο υπόγειο του ζεύγους Γουόρεν. Το πρότζεκτ έχει αναλάβει υπό την εποπτεία του ο διευθυντής φωτογραφίας του The Conjuring, John R. Leonetti (που δουλειές του επίσης έχουμε δει και στα Mortal Kombat Annihilation και The Butterfly Effect 2) και σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία για το στούντιο, να εκμεταλλευτεί την πέραση της κούκλας στο νεανικό, διψασμένο για horror, κοινό. Φυσικά το φιλμ θα φέρει τον τίτλο Annabell, πρόκειται να γυριστεί στις αρχές του 2014 και αναμένεται να κάνει την εμφάνιση του στις αίθουσες κατά την θερινή περίοδο, που θεωρείται ως η ιδανική για τέτοιου είδους κυκλοφορίες.

H American Film Market αποτελεί μια πρώτης τάξης ευκαιρία για τους δημιουργούς να επιδείξουν το προϊόν που μόλις ολοκλήρωσαν, αναζητώντας εξειδικευμένους συμπαραγωγούς ή διανομείς. Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί και η καινούργια ταινία του θρυλικού David Cronenberg, Maps To The Stars, ένα μοντέρνο δράμα, που παρακολουθεί από κοντά την καθημερινότητα μιας δυσλειτουργικής φαμίλιας, που εδρεύει επαγγελματικά στο Χόλιγουντ. Πρόκειται για την οικογένεια των Βάις, με τον πατέρα Σάνφορντ, περιζήτητο ατζέντη και αναλυτή να έχει φτιάξει μια ολάκερη περιουσία συγγράφοντας βιβλία αυτο-βοήθειας και την μητέρα Κριστίνα να ξοδεύει ολόκληρο το εικοσιτετράωρο της, προσπαθώντας να αναδείξει σε νέο αστέρι του σινεμά, τον 13χρονο γιο τους Μπέντζι. Μια από τις πελάτισσες της επιχείρησης τους, η Αβάνα, ανερχόμενη ηθοποιός, ονειρεύεται κάποια στιγμή να κάνει πράξη το ριμέικ της ταινίας, που μια φορά κι έναν καιρό, εκεί πίσω στα 60s είχε μετατρέψει σε σταρ την μητέρα της, Κλαρίς, εκπληρώνοντας έτσι την επιθυμία της εκλιπούσας, όπως την εκφράζει ως επισκέπτης στα όνειρα της. Πέρα από τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις όμως οι Βάις, καλούνται να λύσουν και τα ζητήματα που ταλανίζουν τα παιδιά τους, καθώς ο πιτσιρικάς Μπέντζι, μπαινοβγαίνει σε κλινικής αποτοξίνωσης (!) και η έφηβη Αγκάθα, έχει ψυχολογικά προβλήματα, καθώς διαθέτει ακραίες τάσεις εγκληματικής πυρομανίας. Στο πολύπλευρο, πολυεπίπεδο και ενδιαφέρον όπως ακούγεται πρότζεκτ του ο Cronenberg έχει την τύχη να διαθέτει στο πλευρό του ένα δυνατό καστ, που αποτελούν οι έμπειροι John Cusack, Julianne Moore, Olivia Williams και οι νεότεροι Robert Pattinson, Sarah Gadon και Mia Wasikowska.

Έχοντας διατηρήσει αναλλοίωτο τον βασικό ερμηνευτικό του κορμό κι έχοντας προσθέσει δύο δυνατά ονόματα στο ανσάμπλ, εκείνα του Christoph Waltz και του Chris Pine, ξεκίνησε σήμερα τα γυρίσματα του στο Λος Άντζελες, το δεύτερο επεισόδιο της διασκεδαστικής και επιτυχημένης κομεντί Horrible Bosses, όπως ανακοίνωσε η New Line Cinema. Η συνέχεια της σπαρταριστής κωμωδίας που σάρωσε τα ταμεία το 2011, έχει καινούργιο πρόσωπο στο τιμόνι, τον σκηνοθέτη Sean Anders, ενώ επιστρέφουν τόσο οι τρεις βασικοί ήρωες, που ζήτησαν εκδίκηση ενάντια στα μοχθηρά αφεντικά τους, οι Jason Sudeikis, Charlie Day και Jason Bateman, ο καθοδηγητής τους Jamie Foxx, όσο και η σέξι γιατρός Jennifer Aniston και ο σαδιστής Kevin Spacey. Επιθυμώντας να κάνουν το μεγάλο βήμα στην καριέρα τους, οι τρεις φίλοι, Νίκ, Ντέιλ και Κέρτ, θα στήσουν την δική τους επιχείρηση και θα γίνουν αφεντικά του εαυτού τους, δίχως να έχουν πάνω από το κεφάλι τους, κανέναν να τους διατάζει. Υπολογίζουν όμως δίχως τις κακές ορέξεις ενός εκ των χρηματοδοτών τους (Waltz), που θα τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια τους, απαιτώντας πίσω τα κεφάλαια που επένδυσε, οδηγώντας την επιχείρηση στο χείλος του γκρεμού. Απελπισμένοι, καταπονημένοι και στενοχωρημένοι, οι κολλητοί θα καταστρώσουν σχέδιο σωτηρίας της εταιρίας τους, που περιλαμβάνει την αρπαγή του γιου του πλούσιου επενδυτή (Pine) και την ανταλλαγή του έναντι ενός τεράστιου ποσού για λύτρα. Η διανομή της Warner Bros υπολογίζει να κυκλοφορήσει τα καινούργια Αφεντικά Για Σκότωμα, κάπου στα τέλη του 2014.

Ανάμεσα στην αγάπη και το πεπρωμένο, ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, συμβαίνουν και θαύματα! Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτο ενός εκ των χαρισματικότερων σεναριογράφων του Χόλιγουντ, που ήδη διαθέτει στην συλλογή του ένα ολόχρυσο Οσκαράκι για το σκριπτ του A Beautiful Mind, ενώ είναι ο υπέυθυνος ακόμη και για τα δύο Da Vinci Codes, το I Am Legend και τον Cinderella Man. Ο Akiva Goldsman, περί ου ο λόγος, που θα καθίσει για πρώτη φορά στην καρέκλα του δημιουργού, διασκευάζει στο Winter's Tale, μια από τις πιο όμορφες ιστορίες που ξεπήδησαν από την έμπνευση του Mark Helprin και που αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα μπεστ σέλλερ της σεζόν 1983. Τοποθετημένη σε μια μυθικής εποχής Νέα Υόρκη, η ίντριγκα ταξιδεύει μέσα στον χρόνο για έναν αιώνα, προκειμένου να παρουσιάσει μια αλληγορική ιστορία, πλημμυρισμένη με βαθύτερα νοήματα γύρω από την προαιώνια μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Το τρέιλερ της διανομής της Warner Bros μοιάζει κυριολεκτικά παραμυθένιο και ονειρώδες, από εκείνα που δύσκολα δεν τραβούν το μάτι του υποψήφιου θεατή. Συνεπώς πρόκειται για ένα από τα δυνατότερα εμπορικά ατού του στούντιο, που αναμένεται να το ρίξει στην κυκλοφορία ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου του 2014.

Ένα πανίσχυρο all star καστ ορίζει το δυνατό στοιχείο της συνολικής παραγωγής, που αρχής γενομένης από τον Colin Farrell, ο οποίος λογικά κρατά τον ρόλο του συνετού άντρα που τα βάζει με τον υπόκοσμο, συνεχίζεται σε ονόματα όπως οι Jessica Brown Findlay, Jennifer Connelly, William Hurt, Eva Marie Saint ενώ τον κακίστρο της υπόθεσης υποδύεται ο Russell Crowe, σε ακόμη μια συνεργασία του με τον Goldsman.

Στις δικές μας αίθουσες? Ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

του Alfonso Cuarón. Με τους Sandra Bullock, George Clooney

2013: A Space Odyssey

του gaRis (@takisgaris)

H Βενετιά ανακέκραξε στην επίσημη πρεμιέρα του Gravity: Η ταινία είναι ένα κινηματογραφικό γεγονός που σπρώχνει μπροστά το μέσο στον 21ο αιώνα. Στοιχείο δεύτερο: Ο James Cameron, ο κατασκευαστής του μνημειώδους (και αστειωδώς νικημένου από την πρώην του στα Oscars) Avatar, ο όχι ακριβώς ταπεινόφρων ή γλυκομίλητος Cameron, τραβά μια βαθιά υπόκλιση στο ταλέντο του αθορύβως ξαφανισμένου Alfonso Cuaron που κάτι πήγε να αρθρώσει με το Children of Men (2006), καθώς έχει καταγραφεί ως το breakthrough φιλμ του το Y Tu Mama Tambien (2002). Όποιος γυρίσει να αποσώσει πως το είχε πάρει γραμμή ότι ο Cuaron είχε τέτοια καραφιλμάρα (κατοχυρώνω τον χαρακτηρισμό) εντός του, εγώ του παραδίδω το στριγκάκι μου. Όσοι αρχίζουν τα τάματα στο βωμό του Kubrick λυσιτελούν μόνο ως προς το καινουργές, το ως τώρα άμαθο της θεαματικής εμπειρίας. Ο Μεχικάνος, κολλητάρι του μπέμπη του Del Toro, που καλά είναι να μαθαίνει και να αφήσει τα λέγκος του στην άκρια (Pacific Rim), δεν τραβά ζόρι για τον μακρόκοσμο του εξιστενσιαλισμού ει μη μόνο δια το εδώ και τώρα στο βουβό εξωδιάστημα, κει που η βαρύτης είναι ο δολοφόνος σου.

Τρελαίνομαι για τον συμβολισμό. Τα βαρίδια φίλε μου. Μπάγκατζ που λεν στο Καρπενήσι. Ό,τι μας τραβά προς τα οπίσω, κάτω και στον πάτο της ενοχής. Τα 80 μυριόπουλα μπατζετιάς όχι απλά φυσάνε – γαργαλάνε τον οπτικό ουρανίσκο σε βαθμό αφασίας. Ο Emmanuel Lubezki (μονιμάς του Quaron και του Malick) να την έχει βγάλει έξω και να ζωγραφίζει απεραντωσά και γαληνευτή σαγήνη. To second unit ίσαμε 10 σελίδες, να κεντά εφφέδες, κατηφέδες, ήχος και φως, δίνοντας την πανώρια αίσθηση του διαστημικού τρόμου όπως οφείλει να είναι. Ο πήχης όντως ανεβαίνει πανύψηλα εδώ. Αν όμως αντέξεις την εντύπωση και τραβήξεις την κουρτίνα, Solaris (Solyaris, 1972) δε θα βρεις. Γλιέπς, εσύ μέγα μαϊστρο Andrei Tarkofsky εκεί ΣΟΛΑΡΕΙΣ. Απεκδυσάσθω τον εξώκοσμο για να ανατάξεις το μικρό-τον μέγα εσώκοσμο. Inner space. Το χάος το αμέτρητον. Άλλη κατηγορία αυτή όμως.

Εδωνά το στόρι είναι περίπου προσχηματικό: Ο βετεράνος George Clooney (κάποτε στο τραγελαφικό ριμέικ του Solaris), στην τελευταία του διαστημική βόλτα πριν τη σύνταξη, μυεί όλο μπρίο και φλερτάκι τη μονήρη σεμνύνουσα χόσπιταλ εντζινήερ Sandra Bullock. Αυτή θα την κάνει τη γκάφα, αυτός θα επιστρατεύσει όλη του την εμπειρία να τους διασώσει. Κάθε δευτερόλεπτο η ζημιά χοντραίνει και ακριβώς εδώ μπαίνει η φρικαλέα φάση που βλέπεις τη ζωή να σου περνά μπροστά από τα μάτια. Τα λεπτά, ρήαλ τάιμ, μόλις 90. Σοφή επιλογή, για την καθολικότητα του σασπένς και τη μετάδοση μιας πολύ συγκεκριμένης, αλλά Speed στο διάστημα, τίγκα αδρεναλιζομένης περιπέτειας. Ο Clooney είναι μάγος στις slick περικοκλάδες, είναι του απολύτου φυζίκ και αυτό τον καθιστά ερμηνευτικά θαυμάσια κασταρισμένο. Ο ρόλος της Bullock, που πέρασε από Angelina Jolie, Rachel Weisz, Naomi Watts, Natalie Portman, Marion Cotillard, Abbie Cornish, Carey Mulligan, Sienna Miller, Scarlett Johansson, Blake Lively, Rebecca Hall και Olivia Wilde (μόνο), είναι κομβικός για τη μυθολογία του genre το οποίο έχει ευτυχήσει μόνο μια φορά με γυναίκα πρωταγωνίστρια, στο Alien του Ridley Scott. Μέσα από την κάσκα η Sandra έχει μια μάντρα κογιόνες, πείθει μέσα στην ισοζυγισμένη αλήθεια του πανικού της, κι αν αφαιρέσεις ένα τατς δραμαμελωμένης υπο-ιστορίας είναι εξαιρετική. Μάλλον θα ζήσουμε να δούμε την πρώτη αστροναύτισσα στα τεφτέρια των Oscars.

Για πες: Όπως και όλη η αρχιπαραγώγα είναι για απανωτές βραβεύσεις. Αν το Life of Pi (αστήρικτα αφελές στη λύση του) έκανε γερό σεφτέ, το Gravity πρέπει να αρχίσει να μετρά από τώρα. Δέστο υποχρεωτικά σε IMAX και 3D. Αν είναι να πας σινεμά μια βολά το χρόνο, μια στο τόσο, ε, εδώ δέσαμε.

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 7 Νοεμβρίου 2013 από την Village

του J. C. Chandor. Με τον Robert Redford

Ο Καλύτερος

του zerVo (@moviesltd)

Πάντοτε για το φανατικό κοινό του, που σε συντριπτικό ποσοστό υπερτερούσε σε γυναικείο πληθυσμό, ήταν Ο Όμορφος. Είτε τον λερωμένο καουμπόη Sundance Kid έπαιζε στους Δυο Ληστές, είτε τον δεινό χαρτοκλέφτη Τζόνι Χούκερ στο Κεντρί, είτε τον προδότη έρωτα κι ιδανικών Χάμπελ στα Καλύτερα μας Χρόνια, η ξανθιά του κώμη κι η παλικαρίσια κορμοστασιά, έριχνα σε δεύτερο πλάνο το αναμφισβήτητο τάλαντο του. "Ο Όμορφος" άκουγες τότε να ψιθυρίζει η πλατεία, αφήνοντας το "Καλύτερος" για τον κοντοπίθαρο συνεργάτη του στο All The Presidents Men ή για τους δύο Ιταλιάνους που είχαν την τύχη να υποδυθούν τους χρυσοφόρους ρόλους των Κορλεόνε. Για το γνήσιο τέκνο της σπουδαίας (της σπουδαιότερης ίσως) κινηματογραφικής δεκαετίας των 70s, Robert Redford, τώρα που το κάλλος έχει παραδώσει την σκυτάλη στις ρυτίδες, λίγο πριν διαβεί το κατώφλι των 80 χρόνων ζωής, έφτασε η στιγμή να ακουστεί και γι αυτόν το Καλύτερος. Απλά και δικαιωματικά...

Μια γρατσουνιά στην πλώρη του ιστιοφόρου σκάφους, από την σύγκρουση με περιπλανώμενο στον ωκεανό κοντέινερ, παρότι θα επιδιορθωθεί από τον μοναχικό και πεπειραμένο ναυτικό, αλλά θα του αφήσει κουσούρια, από την εισροή υδάτων στο σκαρί, την καταστροφή του ασυρμάτου και του δίαυλου επικοινωνίας. Δίχως την παραμικρή δυνατότητα σύνδεσης με την στεριά και με την τροπική καταιγίδα να πλησιάζει, ευρισκόμενο στην μέση του Ινδικού Ωκεανού, το The Virginia Jean, με μοναδικό επιβάτη τον πλοηγό του, είναι πανέτοιμο να παλέψει με τα κύματα προκειμένου να βγει ζωντανό από την μάχη με τα στοιχεία της φύσης.

Τρόμος! Χωρίς να γνωρίζει επακριβώς το σημείο που βρίσκεται, εκατοντάδες μίλια μακρυά από την ακτή και με το αλάτι να έχει διαλύσει τα μέσα επικοινωνίας του, ο ναυαγός χωρίς να χάσει στιγμή την ψυχραιμία του, με μεθοδικότητα και γαλήνια σκέψη εν μέσω τρικυμίας, θα καταστρώσει σχέδιο διαφυγής από τον υδάτινο τάφο, που ολοένα και σχηματίζεται ολόγυρα του: Να τραβήξει ρότα έως τον διάδρομο που πλέουν τα θεόρατα φορτηγά, που δεν μπορεί, όλο και κάποιο θα αντιληφθεί την παρουσία του, έρμαια κουκκίδα στο κέντρο του πελάγους. Έβαλε ο Θεός σημάδι που λένε, άμα κάτι ξεκινήσει στραβά, δεν θα έχει αίσια συνέχεια και έκβαση...

Αρχικά, από το τρέιλερ, είχα πιστέψει πως θα έχω μπροστά μου μια ακόμη περίπτωση αγωνιώδους One Man Show, που το μοναδικό υποκείμενο βρίσκεται σε κατάσταση Save Our Souls, όπως περίπου συνέβη στον Buried ή στο Detour. Πραγματικά η αρχική σεναριακή ιδέα, προς τα εκεί κατευθύνει,βάζοντας συνάμα τον θεατή στο αγωνιώδες ράλι, για το αν θα βγει εντέλει σώος ο ιστιοπλόος από την μάχη με τις μπουνάτσες και τα μποφόρια. Καθώς η ταινία μεσιάζει όμως και η κάμερα του J. C. Chandor, εστιάζει ολοένα και πιότερο το σκαμμένο από τα χρόνια πρόσωπο του ήρωα του, καταλαβαίνεις πως ο πόλεμος δεν είναι στην ουσία αυτός που φαίνεται, αλλά εκείνος που αναπτύσσεται μέσα στην ψυχή του χορτασμένου εβδομηντάρη, να βγει θριαμβευτής από τις αντιξοότητες, ξεπερνώντας τον ίδιο του, τον ριγμένο, αδικημένο ίσως και ελάχιστα δοκιμασμένο όλα αυτά τα χρόνια εαυτό.

Με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία από το προηγούμενο πόνημα του - το χρηματοπιστωτικό δράμα Margin Call - ο δημιουργός, επικεντρώνεται σε αυτή την Never Give Up μονομαχία του Γεράκου, αποτραβώντας πλάνο με το πλάνο την ματιά από το σασπένς της τελικής έκβασης. Ζωντανός ή νεκρός? Συνεπώς καθώς το καθηλωτικό φινάλε εκτυλίσσεται με μαεστρία στο εκράν, γίνεται σαφές πως υπάρχει και τρίτος δρόμος, που δεν τον είχες φανταστεί και γι αυτόν δεν ήσουν προετοιμασμένος. Ευφυής κατάληξη, ενός πραγματικά σπουδαίου ποιήματος επιβίωσης και προσωπικής νίκης!

Για πες: Εκστομίζοντας μονάχα ένα Fuck σε δύο ώρες ρεσιτάλ στο πανί, την στιγμή που αντιλαμβάνεται πως η δοκιμασία του δεν έχει τελειωμό, μια από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της Έβδομης Τέχνης, ο Robert Redford, σκαλίζει υποδυόμενος τον ουδέποτε απελπισμένο, φορτισμένο ή έστω ελαφρώς τσατισμένο Κασταγουέι, την ολόχρυση κορνίζα, που μέσα της περιέχει καρτ ποστάλ μιας απίστευτης, μιας μυθικής καριέρας. Ο Όμορφος, ο Ξανθός, ο Γόης δεδομένα ανήκει στο Hall Of Fame της κινηματογραφικής Μέκκας και δεν χρειαζόταν το All Is Lost για να επιστεγαστεί κάτι τέτοιο. Απλά και όμορφα, πλέον ο Bobbie παίρνει και το μετάλλιο του Καλύτερου, που πάντα δικαιούταν, αλλά, να, έπρεπε να υπερκεράσει εαυτόν για να το φορέσει στο στήθος!

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 7 Νοεμβρίου 2013 από την Audiovisual

του Αλέξανδρου Αβρανά. Με τους Θέμη Πάνου, Ρένη Πιττακή, Ελένη Ρουσσινού, Σίσσυ Τουμάση, Καλλιόπη Ζωντανού

Ποιος νομίζεις πως είσαι?

του zerVo (@moviesltd)

Επί της επιφανειακής του όψης: Κοκάλωσα! Οι πρώτες λέξεις βγήκαν από το στόμα μου, μετά το πέμπτο, έκτο εκτονωτικό τσιγάρο, εφόσον δυσκολευόμουν πολύ να επεξεργαστώ στο νου ότι ακριβώς παρακολούθησα προ ολίγου. Τα έντεκα κεράκια μου βλέπεις τα έχω σβήσει δυο φορές. Τόσο ως παιδί, οντότητα δηλαδή προνομιούχα, ανέμελη, που μοναδικό της ζόρι είναι η διαχείριση των δικαιωμάτων, όσο και ως γονιός, ύπαρξη αγχωμένη, προβληματισμένη, που έχει εναποθέσει ψυχή και σώμα στην διατήρηση του ασφαλούς μεγαλώματος εκείνου που έφερε στον κόσμο. Άλλη η ματιά μου το λοιπόν, άλλη η συλλογιστική μου, άλλη η αντίδραση μου σε εικόνες που - πλέον - δεν μου περνούν από τον νου, ούτε καν σαν μυθοπλασία. Με αποκαλείς συντηρητικό, ουτοπικό και αποτραβηγμένο στον δικό μου παραδεισένιο μικρόκοσμο και αδιάφορο για το τι μπορεί να συμβαίνει πίσω από την μεσοτοιχία, που με χωρίζει από τους διπλανούς? Καλά κάνεις να με νομίζεις όπως αγαπάς. Άλλωστε οτιδήποτε κι αν τρέχει με τους δίπλα, δεν μπορεί, ένας γνωστικός θα υπάρχει εκεί μέσα να βάλει τάξη. Εκτός κι αν ο μόνος, ήταν εκείνος που μαζέψαμε τις προάλλες, κομμάτια από τον ακάλυπτο, αφού σάλταρε από την ταράτσα...

Γιορτινή είναι η ατμόσφαιρα που επικρατεί στο σαλόνι του μεσοαστικού διαμερίσματος, που κατοικεί η πολυμελής φαμίλια. Η μικρή Αγγελικούλα κλείνει τα έντεκα χρόνια της και όλα τα αγαπημένα και κοντινά της πρόσωπα έχουν φορέσει τα καλά τους για να της ευχηθούν. Με την στιγμή της εθιμοτυπικής φωτογραφίας να πλησιάζει, η μικρούλα ζωγραφίζοντας στα χείλη το καλύτερο της χαμόγελο, θα σκαρφαλώσει στα κάγκελα του μπαλκονιού και θα βουτήξει στο κενό, βάζοντας τέλος στην ελπιδοφόρα και ευοίωνη ζωή της. Χόρεψε με, μέχρι το τέλος της αγάπης, ήταν το τελευταίο πράγμα που άκουσε πριν σβήσει...

Επηρεασμένη από το τραγικό περιστατικό η οικογένεια, καταφέρνοντας να ξεπεράσει το πρώτο κύμα ερωτήσεων των καχύποπτων αστυνομικών αρχών, μέρα με την ημέρα θα ξεπεράσει το σοκ του κοριτσίστικου αίματος στο πεζοδρόμιο και θα συνεχίσει να κινείται στην γνώριμη, μίζερη καθημερινότητα. Στην ημιαπασχόληση που έχει μόλις προσληφθεί ως λογιστής ο παππούς, στην κουζίνα της η γιαγιά, στο μεγάλωμα των παιδιών που της απέμειναν η παρατημένη από σύζυγο (?) μεγάλη κόρη, στο σχολείο η έφηβη μικρή της αδελφή. Τουλάχιστον αυτή τους την διαδρομή καταλαβαίνει ο περίγυρος, γιατί μόλις η τρίαινα γυρίσει και η πόρτα κλείσει ερμητικά, η αλήθεια που διαβάζουν οι τέσσερις τοίχοι, είναι το λιγότερο ανατριχιαστική.

Παίρνει αρκετό χρόνο από την αφήγηση για να κατανοήσεις το ποιος είναι ποιος, από όσους κινούνται στο ευάερο και ευήλιο τεσσάρι του Αθηναϊκού κέντρου. Το μοναδικό σαφές στοιχείο που δίνει το σενάριο, αμέσως μετά την πτώση των αρχικών credits είναι πως στο άνετο σπίτι κατοικούν έξι ψυχές, μη συμπεριλαμβανομένης της εκλιπούσας. Δύο ηλικιωμένοι, μια τριαντάχρονη, τρεις ανήλικοι, δυο κορίτσια, ένα μικρό αγόρι. Το στήσιμο του δέντρου, κατόπιν των πιθανών προσθαφαιρέσεων - το πρώτο πράγμα που αναζητείται είναι ο Λούης σύζυγος, επί ματαίω όμως, εφόσον το ψάξιμο του, σε προειδοποιώ θα σου φάει αρκετή από την φαιά ουσία αδίκως - είναι μια ελκυστική, μα και συνάμα παζλένια διαδικασία, που κατά περιόδους με οδήγησε μέχρι και στον γοητευτικό εκνευρισμό. Κάποια κομματάκια δεν μου κολλάνε... Σε απίθανα αργό τέμπο ορίζει ο σύγχρονος Ευριπίδης στο πρώτο μέρος, τις πραγματικότητες. Ας περάσουμε μετά το ημιχρόνιο και στις αλήθειες...

Αλλαγή σκυτάλης, πλέον με την σταθερή κάμερα να μεταβάλλεται σε στροβιλιζόμενη μονοπλανικιά, ακολουθώντας πλέον τους παλμούς των έντονων κτυπημάτων της καρδιάς των (αντί) ηρώων. Με τις αποκαλύψεις που μέσα σου σιγόβραζαν μα ουδέποτε ήθελες να πιστέψεις πως θα εμφανιστούν, να σκάνε σαν χιλιόβολτοι κεραυνοί και τον τρόμο μην τυχόν και οτιδήποτε βγει έξω από το στοιχειωμένο απάρτμεντ να διαχέεται στην ατμόσφαιρα, η πανάσχημη ζωγραφιά αρχίζει να παίρνει μορφή, καθώς το τέρας βγάζει το χαμογελαστό, γραβατωμένο του προσωπείο και βρυχάται ένθεν κακείθεν, δίχως διακρίσεις, δίχως έλεος, δίχως συνείδηση. Άλλωστε όλοι ή σχεδόν όλοι στον κύκλο του, είναι άγνωστοι στα μάτια του κι έχουν συμπληρώσει ή βαδίζουν στα έντεκα τους χρόνια, το όριο του τέλους της αθωότητας. Γεγονός? Σινεμάς? Ή αλληγορία?

Στο τρίτο ερωτηματικό δυσκολεύομαι να σταθώ. Είναι και το σημείο τριβής μου με τις απόψεις του Miss Violence, που δεν έχουν την παραμικρή universal κατεύθυνση, είναι συγκυριακές, δεν διαθέτουν ούτε στο ελάχιστο μεταφορική απήχηση και για να φτάσω και στο προκείμενου, ούτε ψήγμα επαναστατικής προτροπής. Αγαπητέ μου φίλε, (πανάξια) πολυβραβευμένε σκηνοθέτα, ενώ το έστησες περίφημα το θρίλερ και οργάνωσες εξόχως την ανατροπή, δεν φρόντισες να με μπάσεις και μένα στην ομήγυρη, να με κάνεις κομμάτι της, έστω κλειδαροτρυπικά να νοιαστώ για όλα όσα βιώνει. Γιατί ακόμη κι αν δεχτώ το επ ουδενί ισχύον δόγμα, πως μια κατακερματισμένη κοινωνία προϋποθέτει πρωτίστως την διαλυμένη φαμίλια, βασικά θα με μέλλει το δικό μου το μαντρί που καίγεται, παρά του διπλανού. Και στο δικό μου, που δεν με λένε Ντιτρού ή δεν το έχω σκάσει από το ΨΝΑ, αυτά τα εξτρίμ περιστατικά, δεν συμβαίνουν κι ούτε πρόκειται να συμβούν.

Οπότε ελλέιψει ικανής κοινωνικής αντανάκλασης - η ειδοποιός διαφορά της Miss Violence με το σύνολο σχεδόν των έτερων κρίκων της αλυσίδας του Νέου Εγχώριου Φιλμικού Κύματος - τι απομένει? Ένα πραγματικά εντυπωσιακής σκηνοθετικής σύλληψης μακάβριο θρίλερ, που σοκάρει στην θωριά του. Υπολογίζοντας πως πρέπει να έχει μελετήσει καρέ καρέ το έργο του Kubrick στο σύνολο του, ο Αβρανάς, παρουσιάζει με φόντο την παράνοια της μεγαλούπολης μια μοντέρνα αρχαία τραγωδία, αποφεύγοντας εντέχνως να πιτσιλίσει με κόκκινο το εκράν ή να τοποθετήσει το τσεκούρι στο χέρι του κτήνους για να αποδώσει την σατανική του ψυχή. Υπάρχουν και άλλες εμπνευσμένες μέθοδοι για να αναδειχτεί το θηρίο. Μέσα από προοπτικές βιρτουοζικές και με αριστοτεχνική καθοδήγηση ενός οσκαρικού επιπέδου καστ, μολονότι μόλις η δεύτερη μεγάλου μήκους δουλειά του, ο αναγνωρισμένος Έλληνας οτέρ θέτει πάμπολλους πανύψηλους στόχους με το πόνημα του. Κάποιοι χάθηκαν ολοσχερώς, επειδή όμως οι περισσότεροι κτύπησαν διάνα, το όνομα του πλέον λάμπει στο λίμπρο ντόρο των θριαμβευτών της βενετσάνικης Μόστρας. Δικαίως...

Για πες: Για δυο περίπου μήνες, από την ημέρα που στον ουρανό του Λίντο υψώθηκε στα χέρια του Αλέξανδρου το Αργυρό Λιοντάρι, η λέξη Κυνόδοντας πάφλαζε δίπλα στην οποιαδήποτε αναφορά γινόταν στην πραγματικά πολύ καλή προσπάθεια του Miss. Κι αυτό ήταν λάθος, που τουλάχιστον συνειρμικά δούλεψε στο να χτιστούν απαιτήσεις ιδίου τεράστιου επιπέδου με την κορυφαία ελληνική ταινία των τελευταίων δεκαετιών. Συνεπώς...

Στις δικές μας αίθουσες? Στις 7 Νοεμβρίου 2013 από την Feelgood

Με πέντε θεματικά πόστερς που προβάλλουν τους βασικούς χαρακτήρες της υπόθεσης της ταινίας The Railway Man, συνέχισε η διανομή της Lionsgate την προώθηση του φιλμ, που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις αναμένεται να παίξει σε αρκετές κατηγορίες των επερχόμενων Οσκαρικών βραβεύσεων. Το έργο που υπογράφει σκηνοθετικά ο Jonathan Teplitzky (The Burning Man) είναι μια διασκευή της αυτοβιογραφίας του βετεράνου του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, Έρικ Λόμαξ, όπως την κατέγραψε ο Frank Cotrell Boyce και περιγράφει την αγωνία του απόστρατου αξιωματικού, καθώς δεκαετίες μετά την συνθηκολόγηση, θα πληροφορηθεί πως ο Ιάπωνας ομόλογος του και υπαίτιος για τα ψυχικά και σωματικά τραύματα που φέρει, από τον καιρό που παρέμεινε αιχμάλωτος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης είναι ζωντανός. Έφτασε η ώρα της εκδίκησης ή σκεπτόμενος πιο ορθολογικά, ο ηλικιωμένος πλέον άντρας, μπορεί να δώσει πλέον τόπο στην οργή, κόντρα στα φαντάσματα του παρελθόντος?

Αναμένεται μια ακόμη πολύ σπουδαία ερμηνεία, από τον κορυφαίο σύγχρονο Βρετανό ηθοποιό Colin Firth και τιμημένο με το όσκαρ α' ανδρικού ρόλου, που υποδύεται τον Λοχαγό του Βρετανικού Στρατού, που θα έχει στο πλάι του πλειάδα σπουδαίων ρολιστών, όπως ο Kiroyuki Sanada, ο Jeremy Irvine, ο Stellan Skarsgard αλλά και η σε διαρκή ανάκαμψη Nicole Kidman.

Στις δικές μας αίθουσες, ακόμη δεν έχει προγραμματιστεί

Είναι γνωστό τοις πάσι πως τα franchise τρόμου δύσκολα τερματίζουν κάποια στιγμή την κινηματογραφική τους διαδρομή, αυτό που συμβαίνει με την περίπτωση του σίριαλ Saw, που τρεις φορές έχει εξαγγείλει το τελευταίο επεισόδιο και όλο επανεμφανίζεται, δεν έχει προηγούμενο. Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά για την παραγωγό Lionsgate, που μπορεί να έχει δει τις πωλήσεις του προϊόντος της να φθίνουν, με το τελευταίο να έχει φτάσει τα μόλις (?) 69 εκατομμύρια δολάρια εισπράξεις παγκοσμίως, κατά πολύ λιγότερα από τα 100 τουλάχιστον που έχουν καταφέρει οι προκάτοχοι του? Με συνολικό άθροισμα στα ταμεία κοντά στα 870 εκ. στις επτά πρώτες του στιγμές στην μεγάλη οθόνη, δεν ήταν δύσκολη η απόφαση για μια όγδοη φορά που ο Παζλάκιας, πεθαμένος και αναστημένος φαντάζομαι, θα επιστρέψει στην δράση για να κάνει με εκδικητική μέθοδο, κόλαση την ζωή, όλων όσων μετέτρεψαν την δική του σε μαρτύριο. Το καινούργιο Σε Βλέπω, μόλις μπήκε σε διαδικασία pre production, ακολουθώντας πιστά τις προσταγές του χαμηλού μπάτζετ, αναζητώντας σεναριογράφους, σκηνοθέτη, αλλά και καστ - όπως πάντα μεταξύ αγνώστων ηθοποιών - υπολογίζοντας να ξεκινήσει τις διεργασίες του, στα μέσα περίπου του 2014.

Η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη της διαδικασίας της απονομής των 68ων Βραβείων Όσκαρ πλησιάζει και η μία μετά την άλλη οι κατηγορίες δέχονται τις υποψηφιότητες από τις οποίες θα αναδειχθούν οι καλύτεροι της χρονιάς. Μετά τις μη Αγγλόφωνες παραγωγές, που κάθε χώρα ξεχωριστά απέστειλε στην AMPAS, για την ανάδειξη του Best Foreign Language Film, έγιναν γνωστά και τα 19 κινούμενα σχέδια, που θα μπουν στην αφετηρία της κούρσας ανάδειξης του ποιοτικότερου, φινάλε που θα πέσει στις 2 του ερχόμενου Μάρτη στο Λος Άντζελες. Πρόκειται για μια από τις δημοφιλέστερες κατηγορίες του θεσμού, που κατά συντριπτικό ποσοστό επιβραβεύεται το animation που κέρδισε ολοκληρωτικά τις καρδιές κοινού και κριτικής, με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως η περσινή, που το Brave της Pixar, δεν υπήρξε η πρώτη επιλογή ούτε των μεν, ούτε των δε.

Ας δούμε τους 19 μνηστήρες του βαρύτιμου τροπαίου:

CLOUDY WITH A CHANCE OF MEATBALLS 2 
THE CROODS
DESPICABLE ME 2
EPIC
ERNEST AND CELESTE
THE FAKE
FREE BIRDS
FROZEN
KHUMBA
THE LEGEND OF SARILA
A LETTER TO MOMO
MONSTERS UNIVERSITY
O APOSTOLO
PLANES
PUELLA MAGI MADOKA MAGICA THE MOVIE – REBELLION
RIO 2096: A STORY OF LOVE AND FURY
THE SMURFS 2
TURBO
THE WIND RISES

Δύο πραγματικά γοητευτικές κυρίες του παγκόσμιου σινεμά, προστέθηκαν στο καστ της νέας ταινίας, του πολυβραβευμένου (ελέω The Artist) Γάλλου σκηνοθέτη, Michel Hazanavicius, που θα φέρει τον τίτλο The Search. Πρόκειται για την τέσσερις φορές υποψήφια για Όσκαρ, σπουδαία κυρία Annette Bening και την ραγδαία ανερχόμενη Φραντσέζα με τις Αργεντίνικες ρίζες, Berenice Bejo, που επιλέχθηκαν από την παραγωγή του δραματικού φιλμ, το οποίο έχει σαν κεντρικό θέμα την σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε μια ακτιβίστρια εθελόντρια ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού κι ένα μικρό αγόρι, που μεγαλώνει στις φλόγες του πολέμου στην Τσετσενία. Ουσιαστικά το θέμα αποτελεί μια ελεύθερη διασκευή της ομώνυμης ταινίας του Fred Zinnemann, που η δράση της εκτυλισσόταν τότε στην εμπόλεμη Γερμανία, με τα γυρίσματα να έχουν ξεκινήσει ήδη στην πρώην Σοβιετική Δημοκρατία της Γεωργίας, πριν το σετ ταξιδέψει τις προσεχείς εβδομάδες στην Γαλλία, όπου θα φιλμαριστεί το μεγαλύτερο μέρος των πλάνων.