Movies Ltd

Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ημέρα που σταμάτησε η καρδιά της Αμερικής, εκείνο το συννεφιασμένο πρωινό στο Ντάλας το 1963, όταν ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, έχανε την ζωή του, θύμα δολοφονικής επίθεσης. Την ανθρώπινη ιστορία γύρω από τις τελευταίες ώρες του Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντι, προβάλλοντας τις αληθινές στιγμές που βίωσαν όσοι βρέθηκαν κοντά του, παρουσιάζει η ταινία Parkland, μια ανεξάρτητη παραγωγή, που συμμετέχει στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ της Βενετίας. Ο σκηνοθέτης του φιλμ Peter Landesman, πρώην δημοσιογράφος, ακολουθεί με δραματικό τόνο την αφήγηση των γεγονότων, τυλίγοντας με μια σεξπιρική θεατρικότητα, τις παρανοικές ώρες, που ακολούθησαν τους πυροβολισμούς στις 22 εκείνου του Νοέμβρη: "Ήθελα να αποδώσω αυτές τις τραγικές εικόνες, τις νοσοκόμες να αγωνίζονται να σώσουν τον Κένεντι, την ίδια ώρα που δίπλα τους περιφέρονται σε κατάσταση αλλοφροσύνης οι μυστικοί πράκτορες ασφαλείας, ενώ το σκηνικό είναι πλημμυρισμένο στο αίμα. Η δολοφονία μέχρι τώρα είναι γνωστή στον κόσμο μέσω της συνωμοσιολογίας που την ακολούθησε, των πολιτικών κερδών που αποκόμισαν οι αντίπαλοι, της γενικότερης μυθολογίας που αναπτύχθηκε γύρω από το ποιος ακριβώς ήταν εκείνος που τράβηξε την σκανδάλη. Αυτό που στην πραγματικότητα ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό του απλού λαού, ήταν η αναρχία, το χάος, ο πανικός που εκτοξεύτηκε την ώρα της μεταφοράς του JFK στο νοσοκομείο Πάρκλαντ."

Είναι από τις σπάνιες φορές που σε διεθνές φεστιβάλ τόσο σπουδαίου επιπέδου, που το (στενόχωρο πραγματικά) μαντάτο που συνοδεύει τον δημιουργό μιας από τις υποψήφιες για το μεγάλο βραβείο ταινίες, υπερισχύει της ίδια της παρουσίας του έργου του. Κι αυτό διότι με μια λιτή ανακοίνωση του στούντιο της Ghibli, μπράντας που ο κορυφαίος μάστορας του animation, υπηρέτησε πιστά τις τελευταίες δεκαετίες, ο Hayao Miyazaki πήρε την απόφαση να σταματήσει από την κινηματογραφία. Την είδηση του αντίο δεν έδωσε στην δημοσιότητα ο ίδιος ο μάστερ, εφόσον δεν παραβρέθηκε αυτή την φορά στην Βενετία, για να λάβει μέρος στην προβολή της τελευταίας (οριστικά τελευταίας όπως αποδείχτηκε) ταινίας του The Wind Rises, μα ο πρόεδρος του στούντιο Koji Hoshino, στενός συνεργάτης του Miyazaki κι εκείνος που από την θέση του παραγωγού υποστήριξε με θέρμη το έργο του, με αποτέλεσμα να παρουσιάσει στο κοινό αριστουργήματα διαμετρήματος του Spirited Away, του Howl's Moving Castle, του Ponyo.

Με την κινηματογραφική διασκευή του μυθιστορήματος του Cormack McCarthy, Child Of God, ο πολυτάλαντος James Franco, συμμετέχει με την ιδιότητα του σκηνοθέτη, στο διαγωνιστικό τμήμα του 70ου φεστιβάλ Βενετίας. Πρόκειται για την ιστορία του επικηρυγμένου φονιά Λέστερ Μπάλαρντ, που εγκαταλείποντας την γη των γονιών του θα βρει ορμητήριο για τις παράνομες δραστηριότητες του, τις απόκρημνες ερημιές της αμερικάνικης υπαίθρου. Με την σειρά του το βιβλίο στηρίζεται στην πραγματική υπόθεση του διαβόητου Εντ Γκέιν, που επίσης έχει εμπνεύσει τα σενάρια τόσο του Psycho, όσο και του Texas Chainsaw Massacre. "Ήξερα από την αρχή πως επρόκειτο για έναν ρόλο που θαδοκιμάσει τις δυνάμεις μου μέχρι τα άκρα" ομολογεί ο πρωταγωνιστής Scott Haze, στενότατος συνεργάτης του Franco από χρόνια και μέλος της πολύπλευρης καλλιτεχνικής ομάδας του Λος Άντζελες. "Αφού κατάφερα να χάσω περισσότερα από είκοσι κιλά, όπως επίτασσε ο ρόλος, εθελοντικά αποφάσισα να διαβιώσω για παραπάνω από τρεις μήνες ολομόναχος σε μια σπηλιά, έχοντας πάρει μαζί μου από τα μη απαραίτητα μόνο το i-Pod μου με τραγούδια του Eminem. Τρεφόμουν με ότι έβρισκα στην φύση, μήλα και ψάρια και κάθε βράδυ κοιμόμουν αγκαλιά με τις νυχτερίδες, προκειμένου να νιώσω το συναίσθημα της απομόνωσης, που ένιωθε και ο Μπάλαρντ, ενόσω κρυβόταν κυνηγημένος. Μόλις έφτασε Δεκέμβριος που οι θερμοκρασίες έφτασαν πολύ χαμηλά εκεί στο Τενεσί, αναγκαστικά επέστρεψα στον πολιτισμό." 

Από το σύνολο των παρευρισκομένων στην Βενετία, έχει χαρακτηριστεί ως η καλύτερη μέχρι στιγμής ταινία, που έχει προβληθεί στο διαγωνιστικό τμήμα, γεγονός που δείχνει και την δυναμική του ανεξάρτητου αμερικάνικου σινεμά, που μετά και τον Joe δηλώνει δυναμικό παρόν στο κονκόρσο. Ο λόγος για την ταινία Night Moves, που ορίζει το καινούργιο, έκτο δημιουργικό βήμα της σκηνοθέτιδας του Wendy And Lucy και του Meek's Cutoff, Kelly Reichardt, το οποίο και πάλι κινείται στον χώρο της δράματος με έντονες πολιτικοκοινωνικές προεκτάσεις. Το φιλμ αφηγείται την πορεία τριών νέων, με έντονες ριζοσπαστικές αντιλήψεις και ακτιβιστικές δράσεις, που θα βάλουν μπροστά την μεγαλύτερη διαμαρτυρία υπέρ του περιβάλλοντος και κατά των καταστροφέων του, σχεδιάζοντας να ανατινάξουν ένα τεράστιο υδροηλεκτρικό φράγμα στο Όρεγκον, που αποτελεί σύμβολο της μισητής ενεργειακής βιομηχανίας. "Δεν πιστεύω πως το έργο μου προωθεί τις απόψεις της περιβαλλοντικής τρομοκρατίας. Αντίθετα προβάλλει τις αρχές του ριζοσπαστισμού και του αγώνα ενάντια σε καθετί που καταστρέφει τον κόσμο που μας τυλίγει και για το οποίο έχουμε στα χέρια μας την δύναμη να το πολεμήσουμε" λέει η κινηματογραφίστρια υπερασπιζόμενη το πόνημα της, κόντρα στην κατηγορία που δέχτηκε περί παρουσίασης εξτρεμιστικά ανήθικων απόψεων. Το φιλμ στις ΗΠΑ έχει ήδη πάρει την στάμπα του "εγχειριδίου για τρομοκράτες" κάτι που η Reichardt αντιπαρέρχεται λέγοντας πως "στο διαδίκτυο υπάρχουν πολύ πιο πλήρη μάνιουαλς για να φτιάξει κανείς τις βόμβες που σκορπούν τον τρόμο. Εδώ αναφέρομαι στην αυθόρμητη προτεσταντική φύση τριών νέων, όχι επαγγελματιών του πολέμου."

Μόνο σαν γούρι να το δει κανείς, την τελευταία φορά που ο Stephen Frears επισκέφτηκε το Lido, η πρωταγωνίστρια του (Helen Mirren / The Queen) πήγε όλο τον δρόμο μέχρι το τέρμα της Οσκαρικής καταξίωσης. Γιατί όχι να μην συμβεί το ίδιο και με την Ντάμα Judi Dench, που άλλωστε ορίζει ότι πιο σεβάσμιο σε γυναικεία ερμηνεία στο εκράν. Η Philomena, του ιδιαίτερου Βρετανού σκηνοθέτη, περιγράφει την αληθινή ιστορία μιας ηλικιωμένης Ιρλανδέζας, που εξήντα χρόνια πριν, εξαιτίας των δύσκολων συνθηκών εγκατέλειψε το νεογέννητο αγόρι της στην φύλαξη των καθολικών μοναχών και έκτοτε έχασε ολοσχερώς τα ίχνη της. Ποτέ δεν έπαψε όμως να το αναζητά, ιδιαίτερα τώρα, που οι πληροφορίες ενός ικανού ρεπόρτερ, τον εντοπίζουν κάπου στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. "Ο πρώτος που θα έπρεπε να δει την ταινία είναι ο Πάπας κι εσείς αν έχετε μια κάποια επαφή με το Βατικανό, καλό θα ήταν να του το προτείνεται" δήλωσε παρακινώντας τους εκπροσώπους του τύπου, ο διακρινόμενος για τον αυθορμητισμό του δημιουργός."Έτσι κι αλλιώς μου μοιάζει για ένας πολύ ωραίος τύπος, που θα καταλάβει απόλυτα όσα περιγράφει η Philomena." Από την μεριά της η κορυφαία ηθοποιός, έδειξε ιδιαίτερα συγκινημένη από την πέντε και πλέον δεκαετιών αγωνιώδη προσπάθεια της Φιλομίνα Λι, της γυναίκας που υποδύθηκε στην μεγάλη οθόνη: "Είναι μια συγκλονιστική υπόθεση, που έπρεπε οπωσδήποτε να ειπωθεί στο σινεμά. Συναντήθηκα πάρα πολλές φορές με την Φιλομίνα πριν την έναρξη των γυρισμάτων και πραγματικά θαυμάζω το σθένος της και την μοναδική της ικανότητα να συγχωρεί, κάτι που την κάνει ξεχωριστή σε σχέση με τον υπόλοιπο εκδικητικό κόσμο."

Αφού το όνομα του γυρόφερνε για καιρό, γύρω από το πρότζεκτ των Guardians Of The Galaxy, εντέλει η Marvel ήρθε σε οριστική συμφωνία μαζί του κι έτσι ο υποψήφιος, μόλις φέτος για όσκαρ ερμηνείας, Bradley Cooper, για πρώτη φορά θα δανείσει την φωνή του σε σχεδιασμένο ήρωα, που δεν είναι άλλος από τον δημοφιλή και αγαπημένο των φανατικών φίλων της σειράς Ρόκετ Ρακούν. Συνεπώς ο γοητευτικός σταρ προστίθεται στους ήδη υπάρχοντες που συνθέτουν την ομάδα δράσης των Φυλάκων του Γαλαξία, δηλαδή την Zoe Saldana (Γκαμόρα), τον Dave Bautista (Ντραξ) και τον Chris Pratt (Πίτερ Κουίλ), με το ενδεχόμενο στο τιμ εντός των προσεχών ημερών να προστεθεί και ο πολύς Vin Diesel, συνθέτωντας έτσι ένα πραγματικά εντυπωσιακό φωνητικό κλαμπ. Τα γυρίσματα του φιλμ έχουν ήδη ξεκινήσει στα στούντιος της Σέπερτον στο Λονδίνο, κάτω από την σκηνοθετική καθοδήγηση του James Gunn (Super, Slither). Η live action εκδοχή των Guardians Of The Galaxy έχει ήδη προγραμματιστεί να κάνει την έξοδο της στις αίθουσες, συμμετέχοντας στο επόμενο κύμα των κόμικ μεταφορών της στην μεγάλη οθόνη, την 1η Αυγούστου του 2014.

Με μια ταινία, σχεδόν τρίωρης διάρκειας, που χωρίζεται από σιγάσεις λίγων δευτερολέπτων, σε 59 κεφάλαια, εισέρχεται στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ και η Γερμανία, φιλοδοξώντας πως στο τέλος θα είναι εκείνη η ευνοούμενη της κριτικής επιτροπής. Το φιλμ Die Frau Des Polizisten (που μεταφράζεται στα αγγλικά ως The Police Officer's Wife, δηλαδή η Γυναίκα του Αστυνομικού) είναι ένα σύγχρονο κοινωνικό δράμα, που λαμβάνει χώρα στα προάστια μια μεγαλούπολης εκεί που βιώνει την καθημερινότητα της η φαμίλια ενός φτωχού εκπροσώπου του Νόμου και από την φαινομενική αρχική της γαλήνη, λεπτό με το λεπτό καταπέφτει στον βούρκο της βίας, ωσότου κατακερματιστεί ολοκληρωτικά. Σκηνοθέτης είναι ο Philip Groening, που πίσω στα 2005 είχε γνωστοποιήσει διεθνώς το όνομα του, παρουσιάζοντας το Into Great Silence, ένα φιλμ γύρω από τους μοναχούς που ζουν απομονωμένοι στις Ελβετικές Άλπεις. "Η ταινία μου δεν μιλά αποκλειστικά για την ενδοοικογενειακή βία. Μιλά επίσης και για την σχέση αγάπης που αναπτύσσεται ανάμεσα στην μάνα και στην κόρη. Σημαντικό ρόλο φυσικά στην εξέλιξη της ιστορίας παίζουν παράγοντες όπως η φτώχεια, αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που όλοι βιώνουμε" είναι οι πρώτες κουβέντες του σκηνοθέτη, ενώπιον των δημοσιογράφων στην συνέντευξη τύπου.

Πρεμιέρα και για τους αντίποδες, στο διαγωνιστικό τμήμα του 70ου Φεστιβάλ Βενετίας, με την καινούργια ταινία του πάντα σοβαρού και αξιοπρεπή John Curran (The Painted Veil, Stone) Tracks, που απεικονίζει την πραγματική ιστορία της άφοβης νεαρής Ρομπιν Ντέιβιντσον, η οποία διέσχισε στις αρχές της δεκαετίας του 70, περίπου 1700 άγριας και παρθένας γης της Αυστραλίας, έχοντας σαν μοναδική συντροφιά, τέσσερις καμήλες και ένα πιστό σκύλο. Το φιλμ αποτέλεσε και μια πρώτης τάξης ευκαιρία για την Αυστραλιανή ενζενί Mia Wasikowska, για να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη, σχεδόν μια δεκαετία μετά την μετακόμιση της στο Χόλιγουντ (Alice In Wonderland, Jane Eyre, Albert Nobbs, Lawless, Stoker). "Είμαι κατενθουσιασμένη αφού για πρώτη φορά το σκηνικό του έργου, ήταν το πραγματικό μου σπίτι" ομολογεί η 24χρονη σταρ. Τις ικανότητες της ταλαντούχας ξανθούλας, εξήρε μάλιστα και η ίδια η Ντέιβιντσον, που βρέθηκε τιμής ένεκεν στην πρώτη προβολή του φιλμ στο Lido: "Από την πρώτη στιγμή που την παρακολούθησα σε μια από τις αρχικές της ερμηνείες, στο Treachment, γνώριζα πως σε ένα ενδεχόμενο που το βιβλίο μου θα γινόταν ταινία, εκείνη θα ήταν αυτή που θα με υποδυόταν. Είχε μια αμεσότητα, αλλά και μια φρεσκάδα συνάμα που με είχε συναρπάσει. Όταν την γνώρισα μάλιστα και από κοντά κατάλαβα πως διέθετε τον ενθουσιασμό και την πυγμή που ο ρόλος απαιτούσε. Ακόμη και στην πρώτη της συνάντηση με τις καμήλες, έδειξε ατρόμητη, οπότε δεν θα μπορούσα να σκεφτώ άλλη καλύτερη επιλογή από την Mia."

Δεύτερη ημέρα του φεστιβάλ και σύμφωνα με το πρωτόκολλο παρουσιάζεται η πρώτη ταινία της κινηματογραφίας των διοργανωτών, που συμμετέχει στο διαγωνιστικό του φεστιβάλ. Τίτλος της Via Castellana Bandiera (στην αγγλική A Street In Palermo) που ορίζει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της θεατρικής κατά βάση δημιουργού Emma Dante. Δυστυχώς για τους Αμφιτρύωνες, αυτή πρώτη ιταλιάνικη στιγμή τους στο κονκόρσο, κρίθηκε ως μια πολύ αδύναμη και χωρίς ιδιαίτερες αξιώσεις δημιουργία από μια αρχάρια κινηματογραφίστρια, συνεπώς ήδη έχει καταχωρηθεί στην λίστα των φιλμς που απλά θα πάρουν συμμετοχή στην κούρσα για τον Χρυσό Λέοντα και θα αποχωρήσουν από το νησάκι του Λίντο, με αδειανά χέρια. Το έργο απρουσιάζει την ιστορία δύο γυναικών, της Ρόζα και της Κλάρα, που χάνονται οδηγώντας το μικρό αναμορφικό τους στους δρόμους της πρωτεύουσας της Σικελίας και καταλήγουν σε ένα στενό σοκάκι, την οδό της Καστιγιάνικης Σημαίας. Την ίδια στιγμή που από την αντίθετη κατεύθυνση έρχεται το αυτοκίνητο που οδηγά η γηραιά κυρία Σαμίρα, που δεν δείχνει την παραμικρή διάθεση να δώσει χώρο στο απέναντι αμάξι να περάσει.

Πρεμιέρα έκανε, συμμετέχοντας στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Βενετίας, η καινούργια ταινία του David Gordon Green, Joe, μια δραματική, σοβαρή και ενίοτε πολύ σκληρή ιστορία, που έγινε αποδεκτή από τους παρευρισκόμενους, με θετική αποδοχή. Το φιλμ σημαίνει και την επιστροφή του πρωταγωνιστή Nicolas Cage, μετά από αρκετό καιρό στους σημαντικούς και απαιτητικούς ρόλους, ερμηνεύοντας τον κεντρικό ήρωα της υπόθεσης, τον Τζο, έναν τίμιο και ενάρετο άντρα, που παλεύει σκληρά για να καταπνίξει τους εσωτερικούς δαίμονες που τον κατατρώγουν. Ευκαιρία για λύτρωση θα βρει στο πρόσωπο του δεκαπεντάχρονου Γκάρι (αυτός είναι ο ταλαντούχος Tye Sheridan) που θα εγκατασταθεί με την νομαδικού χαρακτήρα φαμίλια του, σε ένα γειτονικό σπίτι. Η ένατη δημιουργία του Green, είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα του Larry Brown και όπως ο ίδιος ομολόγησε κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου, την θεωρεί εντελώς διαφορετική από όλες τις προηγούμενες του, τοποθετώντας την θεματικά, στην κατηγορία του μοντέρνου γουέστερν. "Είμαι όμως και υπερβολικά τυχερός, που είχα σαν βασικό μου συνεργάτη τον Nic. Μάλιστα την ημέρα που μου απάντησε θετικά στην πρόσκληση μου να συμμετάσχει στο φιλμ, αφού διάβασε το σενάριο, αν το σώμα μου μου το επέτρεπε, θα έκανα ανάποδες πιρουέτες, από εκείνες που πραγματοποιούν οι χαρισματικοί γυμναστές" συμπλήρωσε ο οτέρ.